– beetje te laat, sorry 😦

We willen over een maanbrug naar Afrika. White Howler vindt het allemaal maar raar. We ontdekken dat deze brug niet ver genoeg doorloopt, dus in de buurt van Roemenie nemen we een afslag. We komen aan op een open plek in een bos met staande stenen. Makaken in de bomen druppelen water, bloemetjes lopen achter ons aan en er zitten grote driepotige kevers. De Wyld is hier sterk. Dyjab weet dat dit land van de 7th Legion is, dat is een verzameling militaristische staten die geen deel uitmaakt van het Realm. Mos Kovia is er de belangrijkste handelsplaats van en Lookshy het militaire bolwerk.
De tekens op de stenen vertellen sterke verhalen over een Lunar cirkel. Een van hen was de geliefde van een solar die hier in de buurt ligt begraven. We volgen een paadje het bos in en komen aan een perfect vierkante open plek. In het midden staat een stervormig obsidianen gebouw, met vier punten. Er staan een aantal gevleugeld standbeelden op. Er zijn helemaal geen dierensporen in het gras te zien. Als Raine naar het gebouw loopt, krijgt hij een enorme opdoffer. Vonken spatten uit de grond en hij wordt met een boog de bosrand in geknikkerd. Op de plek waar dit gebeurde, zien we een orichalcum lijn in de grond. De essence die er doorheen stroomt is solar van aard, dawn caste. Alles wat leeft krijgt hier een oplawaai. Vandaar ook dat er geen dieren komen. Ster’s paard leeft niet en blijkt er dan ook geen last van te hebben.  Hij stuurt het paard naar het gebouw en kijkt telepatisch mee. Er zijn nog vier van die orichalcum lijnen binnen de eerste. De muren blijken van dichtbij enigszins diepte te hebben, er zijn letters in te zien en afbeeldingen van een solar: Erin of the Last Laugh.
Ster zuigt met de magische energie van het eerste vierkant op. Dat geeft iedereen gelegenheid om er doorheen te glippen. Howler en Ma Si blijven hier om de achterhoede te dekken. Maar de energie raakt niet op en hij raakt bijna overladen. Dit moet hij niet te vaak doen!
Het tweede vierkant doet iets heel anders. Als Raine zijn hand uitstrekt, wordt ter hoogte van de lijn zijn bloed uit zijn lichaam geteleporteerd. Er liggen hier menselijke botten op de grond. Dit is de zenith lijn: een bloedoffer aan de zon. Ster roept een stoomgolem op die iedereen geneest terwijl we de lijn oversteken. Zo overleven we het allemaal.
De derde lijn is Twilight. Als je deze passeert wordt alle perifere essence uit je gezogen en van de persoonlijke essence poel blijven evenveel motes over als je permanente rating. Da’s best weinig! De volgende is van de night caste. We kleden ons uit en laden alles op het paard. Naakt kunnen we de lijn zonder bezwaar passeren. De spullen worden niet van het paard gestolen, maar de magische eigendommen raken wel un-attuned. En dan weegt je daiklave opeens 20 kilo en kun je je soepele jaden harnas niet meer aantrekken omdat het eigenlijk van steen is.
Nu alleen nog de eclypse. Deze barriere bepaalt dat alle wapens zich tegen je keren. De voorwerpen vallen ons niet aan zolang er geen huidcontact is. Claw houdt zijn hand tegen de lijn en geeft zichzelf een vuistslag in het gezicht. We kunnen blijkbaar zelfs in ons nakie niet door deze barriere, want je vuisten en voeten gelden ook als wapens. Nu keert zelfs ons eigen lichaam zich tegen ons. Uiteindelijk besluiten we om ons vast te laten binden door Raine en de golem krijgt de opdracht om ons over de barriere heen te tillen en na een uur weer los te maken. We liggen een uur lang te spasmen. Erin zal wel lachen! 
Maar dit was toch niet zo’n goed idee, want vanaf de dakrand van het gebouw gooien lightning throwers ongericht electrische ontladingen in het rond. We worden allemaal een aantal keren geraakt voordat de spasmen verminderen. Dan maken we onszelf snel los. Claw verandert in een raaf en vliegt het dak op. Oe’al maakt een aarden wal, waarlangs de anderen ook op het dak kunnen komen.
Claw heeft de geheime deur gevonden, maar als Raine die aanraakt, komen de vier standbeelden tot leven en vallen ons aan. Dat zet een beetje druk op de ketel. Vier van ons vechten en de dief maakt de deur open. Gelukkig zijn er geen vallen op de trap. We glippen snel naar binnen en doen het luik achter ons dicht. Een maal binnen in de tombe is het prachtig! Langzaam wordt de ruimte verlicht als door de opkomende zon. De wanden zijn prachtig versierd met mozaieken die het levensverhaal van Erin de eclypse caste solar vertellen. Zijn lunar mate wordt meerdere malen afgebeeld. Erin was blijkbaar niet zo gek als de meeste van de andere solars. We zien hem onder meer in het Air Court de Storm King terecht wijzen, maar ook grappen die hij uitgehaald heeft zoals de regels van het dobbelspel herschrijven. En er staan vier onbeschrijfelijk mooie kunstwerken in de hoeken, zo mooi dat je het gevaar loopt om gehypnotiseerd te blijven staan kijken. Ze zijn gemaakt van licht, jade, geluid en steen.
Ook vinden we afbeeldingen die gaan over de usurpatie. Hij was daar al oud en samen met zijn lunar vocht hij tegen de dragon blooded. Zij is gestorven zodat hij kon ontkomen. Maar hij wilde niet meer leven en heeft zich in zijn tombe teruggetrokken om te sterven.
Achter de trap vinden we een schrijftafel met een groen jaden tablet ter grootte van een talent en een zwarte jaden schrijfstift. Claw bedenkt dat het een communicatiemiddel is. Hij schrijft "The last laugh is on you" en krijgt als antwoord: "Hahaha!" Er zit een artificial intelligence in. Dyjab gaat er mee in discussie en weet toegang tot de laatste rustplaats van Erin te onderhandelen in ruil voor de toezegging dat we zijn reincarnatie zullen gaan zoeken en hier naartoe zullen brengen als hij geen abyssal is geworden. Als eclypse war Erin de Wetgever. Zijn goddelijke mandaaat was dat hij afspraken kon maken die net zo bindend zijn als natuurwetten. Een deel van dat mandaat wordt aangeroepen in dit tablet. Wij zullen de verantwoording dragen voor de uitvoering van de afspraak, maar we mogen wel 2e en 3e partijen inschakelen. Als we tekenen, gaat er een paneel in de wand open en komen we in de eigenlijke grafkamer. Het is sobere zaal met een skelet op een gouden troon. We vinden zijn persoonlijke zegelring (Solar Ring, Oadenol’s Codex pag. 32),een zelfschrijvend penseel (Audience Brush, OC p.33), een steen die er voor zorgt dat je alles onthoudt zolang je hem op je huid draagt (Memory Stone, AC p. 85), zijn mantel, met daarin in een binnenzak vijf porties poeder (8 Scream Devil Powder, Wonders of the Lost Age pag. 74), een stenen boekomslag met een heartstone, die boeken voor je leest en onthoudt (Omniscient Literary Advisor, WLA p. 64) en de grootste schat is het persoonlijke wapen van Erin met twee heartstones, het is een soort superversie van Ster’s Dragon Sigh Wand die alleen door solars kan worden gebruikt (Fiery Solar Cannon, WLA p. 79).

We bespreken welke tactiek we moeten volgen. Dyjab vertelt over wat hij weet van huis Iselsi. Ze hebben niet echt 1 hoofdkwartier maar zitten overal, zoals bijvoorbeeld Saoudi Arabie waar ze ‘The All-Seeing Eye’ uitbaten. Er is teveel te doen. De Lunars willen naar Leviathan, om hem persoonlijk uit te nodigen voor de moot. De anderen besluiten dat ze gaan proberen om de vorige levens van Raine en het solar meisje te gaan exploreren. Dus een split patry.
Oe’al en de lunars nemen de sterrenpoort naar Lemurie. De dragon king verwacht dat er een tegenhanger bestaat voor de koude stenen doos waarin het hoofd van Gustav werd bezorgd. en wil naar de vulkaan om te zoeken naar een eeuwig hete steen. De Lunars overleggen intussen met Gnawing Elk over de beste manier om naar Leviathan te gaan. Lemurie heeft geen maanbruggen want het is een Dragon King reservaat en daar blijft Luna van af. Ze besluiten om te gaan vliegen. Als jan-van-genten vliegen ze over de eindeloze oceaan. In ruil voor een beetje essence zorgen de lucht elementalen voor wind mee. Onderweg beleven ze de verschrikkingen van de oceaan. De Wyld begint hier al merkbaar te worden. Vliegend plankton wordt opgegeten door vogels en grote zeeserpenten. Er hangen vreemde lichten in de hemel die lijken op het Noorderlicht maar toch heel anders zijn. En ze moeten vechten met verwilderde luchtelementalen. Maar uiteindelijk zien ze diep in de zee de lichten van de gezonken stad Luthe. Ze gaan over op vissenvorm en het duurt niet lang of ze worden staande gehouden door een patrouille van halfhaaien. Ze zetten hun anima aan en Ma Si verandert heel even in een dolfijn die de Lunar challenge kan schreeuwen. Al snel komt het antwoord van Leviathan. De ontmoeting wordt toegestaan. Ze gaan steeds dieper. Wyld-tainted anemonen en vreemde zeemonsters leven in de diepzee. Wat later komt er een 30 meter lange orca aanzwemmen. Leviathan heet hen met gedachtenprojectie welkom in de Old Realm taal. "Jullie zijn  de eersten in lange tijd die mij weer eens komen opzoeken. Wat drijft jullie hierheen?"

Ma Si nodigt hem uit voor de moot en vertelt dat er een nieuwe deathlord is. Leviathan reageert verbaasd. Hij heeft zelf ook een deathlord in zijn domein wonen, maar daar heeft hij geen last mee. Waarom zou dit spannender zijn? Als hij hoort dat er onze deathlord een autochthonian heeft, begint hij al wat geinteresseerder te kijken. "Interessant. Zijn ze terug? Bedankt voor het nieuwtje. Hiervoor zal ik jullie laten leven." Hij vraagt zich af wat de functie van deathlords is. Ma Si en Claw vertellen over Schiehallion en hoe de deathlord alles doods maakt. Onschadelijk maken, dat klinkt als een Lunar oplossing. Daar is hij voor. Claw brengt de groeten van Luna over. Leviathan kan er niet mee lachen en als Ma Si probeert over te brengen dat hij weer eens moet bidden, wordt het wel duidelijk dat Leviathan Luna het een en ander kwalijk neemt. Maar Claw heeft nog een toetje: de moot is bij Cairo, en daar is de dragonblooded krijgsschool van huis Cathak. Na de moot gaan ze met z’n allen de stad smoten en de dragonblooded een lesje leren. Leviathan bedenkt zich geen moment meer: "Ik kom. We zullen Creatie laten beven en de dragonblooded slaan zoals ze al tijden niet meer zijn geslagen!" Dan nemen de twee Lunars afscheid van de elder en kunnen ze terug. In totaal zijn ze tien dagen onderweg.

De rest van de party is in Porto Libre achtergebleven. In de dojo traint Sara Ster en het solar meisje Sofia in de hogere krijgskunsten. Dyjab en Raine komen haar opzoeken. Ze willen advies over het ophalen van Raine’s herinneringen aan zijn vorige incarnaties. Zelf kan Sara daar niet mee helpen, dat is meer iets voor de Maiden of Secrets. Maar ze heeft wel een tip. In de first age konden de solars dat. Er staan nog machines uit die tijd in Yu Shan, maar daar loopt de tijd raar (hoewel het op de lange duur uiteindelijk wel weer klopt met onze tijd) en in vergeten factory cathedrals, maar die zijn allemaal erg ver weg. De dragon kings beschikken ook nog over de kennis uit de 1st age en ze hebben geen last van de great curse. Misschien hebben die nog iets. Dat is een goede tip. Sofia kan zich ook niets herinneren en zij is ook erg benieuwd. Met z’n allen gaan ze naar Lemurie. Daar treffen ze Oe’al in verhit gesprek met de vulkaan godin. Hij brengt ze naar de Air dragon king elder Rrakesh. Die vindt het wel een leuke uitdaging en samen met Na Lek Tuna, de Wood  dragon king elder, bedenkt hij een oplossing. Daarvoor hebben ze een blanco heartstone nodig en de hulp van de Water  dragon king elder Rio Wo, die in Lionesse woont. Dat is met de boot vanuit Porto Libre goed te doen. Ster mag mee om van ze te leren. Hij krijgt een houten stokje als respirator. Ze vinden de autochthoonse technologie maar barbaars en primitief. Dragon King technologie werkt levende materialen zoals hout, koraal en kristallen.

Lionesse is een prachtige koralen stad, met een verhoging waar ooit de sterrepoort heeft gestaan. Een paar jonge mosok staan er bij. Rio Wo lijkt het ook leuk om eens in het geheugen van de solars te graven. De elders nemen hun eigen gereedschap mee naar Porto Libre en adviseren ons om onze toekomstige toolshop buiten de tovernaarsacademie te bouwen. Dan kunnen ontpoffingen niet zo veel kwaad. Het heptagram had ook xc3xa9xc3xa9n aparte toren voor de werkplaats. In de komende vijf dagen wordt er een helm van koraal gemaakt, met plantaar- dige nerven en kristallen geleiders. Het is heel delicaat werk en ze moeten steeds metingen doen om het nauwkeu- rig af te stellen op de essence stroming in het hoofd van een exalt. Ze zijn daarbij niet zachtzinnig en Raine wordt danig gekneusd. Op dag 5 moet de heartstone een mindstone worden. Dat is zo’n legendarische onderneming, dat kan alleen een solar. Dus Raine wordt in een lege kamer gezet met de steen en hij moet zich daar met de helm op zijn hoofd 24 uur lang op concentreren. Door een bovenmenselijke inspanning lukt het hem! Hij komt buiten met een drie punts mindstone in de helm. Hij gaat direct naar bed en slaapt een gat in de dag. Hij droomt over zwevende voetpaden en andere dingen uit de first age.

De volgende dag proberen we de helm uit. Raine valt letterlijk in de mindstone. "Wie was Eye and seven despairs?" Raine’s vorige incarnatie kent het verhaal en zegt dat de naam onbelangrijk was. Hij herinnert zich de vreselijke dingen die solars deden, puur omdat ze het konden. Mensen wortels geven en in de tuin planten. Mensen hun stembanden veranderen zodat hun pijnkreten als mooie muziek klinken en dan demonen oproepen die hun iedere dag tot op het bot folteren. Eye’s cirkel was hun eigen twilight verloren en de pas geexalteerde Eye moest hem vervangen. Maar ze accepteerden het jochie niet. Ze hebben het oog van zijn vader voor zijn ogen uit diens hoofd gelepeld en nog zeven andere nare dingen gedaan. Waarom? Ze konden het en daarom deden ze het. En toen heeft hij zelfmoord gepleegd. De cirkel hield zich op in de buurt van Warshaw, maar waar ze zijn gestorven is onbekend. De cirkel bestond uit de night caste Scarlet Flow, die nu Blood Scavenger is; de zenith caste Song for the Sun, die nu Chorus of Midnight heet; de dawn caste Unblemished Hymn, nu Scar of Uproar; en de eclypse caste Beautious Fact that Threads the Silken Dawn. Naar deze laatste is Eye nu op zoek. En die moeten wij dus vinden, of in ieder geval de tombe ervan. Raine zelf was een spion, een nachtelijke moordenaar. Hij is gedood door hordes dragon blooded, ze waren met z’n allen gewoon machtiger en sterker. Waarom? Ze konden het en daarom deden ze het. Hij is gestorven in Zuid Amerika.

In de loop van deze week komt Oe’al terug met kruiwagens vol, leuke dingen. Zoals eeuwig hete stenen ui de vulkaan. We ontdekken dat er in Roemenie n
og tombes uit de 1st age liggen. En als de lunars terug zijn, wil Ma Si de helm ook wel proberen. Ze wil weten wat er is misgegaan en hoe ze met Ravana in contact is gekomen. Kennis van haar vorige levens lijkt haar ook wel tof. De Storyteller heeft ons gevraag om zelf onze vorige levens uit te werken. Het verhaal van de demones blijkt niet zo spannend te zijn. Ze was onder invloed van de demones geraakt, geleidelijk gecorrumpeerd en door de sterrenpoort gestuurd om Lilithu te doden. Maar Ravana had geen idee van de bescherming die Lilithu op de stargate heeft aangebracht. De demonen zijn vooral sterk in zeer-lange-termijn plannen. Niet zo in de korte-termijn.
In de First Age was Ma Si ook een tovenares. Er waren toen meerdere toveracademies en ze woonde in een vliegende stad. Als Lunar wist ze weinig van de wereld van de Solars. Ze had een minnaar die niet gecorrumpeerd was. Ze hadden een kind. En ze zijn allemaal gedood in de usurpatie. Ma Si kent nu ook het verhaal van Leviathan. Hij was een jonge lunar, die verliefd was op de vrouw van de generaal die zijn solar-soulmate was. En ze herinnert zich de tombe van Samea, een tovenares die veel omging met een andere solar generaal. Een goede leider, niet corrupt, maar bescheiden. Daardoor is Samea ook buiten de groep gevallen. Ze woonde in Scandinavie. Misschien waar nu Whitewall is.

De dag daarna roept Ma Si Ster bij zich in het ziekenhuis. Ze wil wat proberen. Met hypnotherapie gaan ze terug. Tot aan het moment dat Ster door Lion werd opgepakt is alles normaal. Maar daarna verandert hij in een klein kind die de abyssal necromancer "mamma" noemt en Lion als zijn pappa ziet die op avontuur gaat in Autochthon. Juggernaut is de grote boeman. Het verhaal eindigt op het moment dat Ster de antimagische pijl in het skelet steekt waarin hij gevangen zit en de necro het zat is. "Doe jij je oogjes dicht." De rest is te traumatisch. Ster’s alter ego geeft liefdevolle termen aan de engerds. Het rottende vlees van zijn botten schrapen, betekent dat ze ‘goed’ voor hem zijn geweest. Ma Si geeft Ster een tattoo van de pijl in de skeletkooi en geeft hem de suggestie dat hij die pijl associeert met zijn kracht. Als de alter opkomt, raakt hij de tattoo aan en wordt weer Ster.

Nog een dag later hangt er ’s morgens een schaduw over de tempel. Een enorme vliegend houten boot rolt een touwladder naar beneden. Een skyship! Mensen met een blauwige huid, kort en gedrongen, met stug rood haar, klimmen naar beneden. 10 man dragen prachtige rode mantels met borduursel, en ze hebben first age wapens. Eentje stelt zich voor. "Ik ben Mraz, spokesman van de Haslanti League, en wij komen kijken of jullie een goede handelspartner zijn."
De zombies en onze stadsmuren interesseren hem wel. Zij kunnen eeuwig-koude steen leveren en ze willen de eeuwig hete stenen van Oe’al wel van ons overnemen. Verder bieden ze ons feathersteel, kruisbogen (maar die kan Ster ook maken, en veel beter), gliders en airship technologie (Ster’s ogen gaan glimmen) en ze hebben goede contacten met de Bull of the North. Van ons willen ze specerijen, kolen, olie en zombies. First age technologie is leverbaar, maar tegen ‘de juiste prijs’ en dan hebben ze het over een warstrider en atoomwapens die uit oude arsenalen moeten worden gestolen. Gethamane beschouwen ze als een uitdovend probleem. En de Silent Walker kennen ze. Ze kunnen er weinig tegen doen. Hij komt niet in de meest Noordelijke gebieden, waar zij zitten. Maar hij is wel hinderlijk want hij overvalt karavanen en is altijd weer snel weg.

We zijn onderweg naar Schiehallion. De alter ego van Ster had geadviseerd om zijn herinneringen met een anti-essence pijl te reactiveren. Dus Ma Si Tamuz houdt in de loop van een gesprek zoxc2xb4n pijl voor Ster zijn neus. Maar het ding alleen een beetje heen een weer wuiven, dat lijkt niet te werken. Er is misschien iets extra nodig om de mentale blokkades neer te halen. Ze geeft het op en vliegt samen met Claw voor ons uit om te verkennen. Dieper in de shadowlands wordt het veel onplezieriger dan we ons herinneren. Het is koud, onze botten doen pijn, de lucht is ijl en we horen het gefluister van geesten. De twee lunars voelen ijs afzetten op hun vleugels, Oe’al en Dyjab lopen tot hun middel door het kille moeraswater en voelen het zuigen van de modder. Alleen Ster heeft weinig last van de omgeving omdat hij op de vliegende sigaar zit en het harnas van de ghostblooded draagt. Dan voelen we de aanwezigheid van een heel sterke manse. We slaan een basiskamp op in een dorre boom en dan begint er een lange discussie over de veiligste manier om te verkennen. Uiteindelijk vliegen Ma Si en Claw verder. Ze zien een aarden wal oprijzen vanuit het moeras, met in het Oosten een stenen gedeelte. Dichterbij blijkt de wal voornamelijk te bestaan uit skeletten, stukken vlees en enorme maden. Hij is niet erg stijl, zo’n 20 meter hoog en er patrouilleren zombies en intelligente ondoden. Hier leeft niets meer. Ze gaan wat hoger vliegen, maar niet te hoog, want door de mist zien ze maar een kleine 100 meter ver. De wal omgeeft Schiehallion in een ovaal op een afstand van 300 tot 400 meter. Binnen de wal liggen vier legerkampen met ieder minstens 100 geharnaste en bewapende ondode krijgers, en vele constructs zoals laddergeraamtes en andere gruwelen. En het kasteel zelf is enorm uitgebreid. De poort in de wal is groot enoeg om Juggernaut door te laten, maar hij zou niet in een van de gebouwen passen. Dus de magische cirkel of andere doorgang maar de onderwereld, is waarschijnlijk in de buitenlucht. De plek is ook veel sterker geworden. Hij is nu vergelijkbaar in kracht met de Imperial Mountain. Claw brengt het gebied in kaart en gaat wat lager vliegen om de troepen beter te bekijken. Een figuur in een zwart harnas, het is niet te zien of het een man of een vrouw is, werpt een chakram die Claw gemakkelijk ontwijkt. Maar die manoeuvre is op zich al verdacht genoeg: een levende vogel, die het wapen van een abyssal kan ontwijken? Da’s bijzonder! Het was gelukkig niet de essence die Claw weg gaf. Maar de geharnaste slaat toch alarm. En de twee Lunars vliegen schielijk terug naar het kamp om verslag te doen. Raine is in de verleiding om in te breken en de 5-dot heartstone van Schiehallion te gaan zoeken. Ster is er voor om het fort te vernietigen en Oe’al herinnert ons aan het visien van Ef, de siderial van Mos Kovia: Creation wordt aangevallen, en aan de mededeling van Sagramatha dat er een nieuwe deathlord is opgestaan. Hij wil weten wie de nieuwe deathlord is, wat hij kan en of er nog meer zijn. Een aanval, inbreken of nog een verkenningsmissie zou te gevaarlijk worden, nu er alarm geslagen is. En wellicht heeft iemand anders deze informatie ook. Een magistraat bijvoorbeeld, of die agent die we van zijn vliegtuigje hebben beroofd.

We keren op onze weg om en gaan op zoek naar de witte jongen. Hij ligt nog waar we hem hebben achtergelaten. Maar hij ziet er verbazend gezond uit, hij is bezig zijn boeien losser te maken en praat wat met de geesten om hem heen. Als hij ons ziet, zegt hij sarcastisch: "Komen jullie het werk afmaken?"
"Nee, we willen informatie." Hij wil pas praten als Dyjab hem gerust weet te stellen. "Als jij ons vertelt wat we willen weten, beloven we je los te maken, je spullen terug te geven en je te laten gaan."
Dan begint de jongen te vertellen: "Ik heet Agis en ben 17 jaar oud. Deze baan heb ik pas een paar weken. Daarvoor was ik een gewone ghostblooded boerenjongen in een dorpje hier in de buurt. Maar sinds het nieuwe regime is het hier een stuk beter. De nieuwe baas heeft visie. Er is meer hixc3xabrarchie. De geesten hebben het hier natuurlijk allang veel beter dan de levenden, ze staan op een voetstuk. Maar nu staan de ghostblooded ook boven de gewone mensen en de abyssals staan daar nog boven, vlak onder de Heer. Winter’s Last Refuge heeft wel concurrentie gekregen van twee nieuwe abyssals: Blood Scavenger, die over informatievergaring gaat en generaal Scar of Uproar. Aan necromancers is er de heer zelf en nog een andere die schijnbaar nog moet terugkomen van een missie."
Dyjab maakt de boeien los en Ster geeft de jongen zijn uitrusting terug. We bieden hem aan om mee te komen naar Porto Libre. Dat wil hij met de geesten overleggen. Hij gaat met de spoken van zijn opa, zijn oma en zijn dode broertje praten. Raine vraagt aan zijn moeder of ze ook met de geesten van Agis familie wil spreken. Na overleg adviseren de spoken hem om met ons mee te gaan. Iedereen is hier dood aan het gaan, dan is er binnenkort ook niemand meer om offers te brengen. Hij zegt: "De naam van de deathlord hier is Eye and Seven Despairs. Ik ga met jullie mee, als mijn familie ook mee kan, zowel de levenden als de doden." Dat is goed. We gaan mee naar zijn huis. Zonder moeite ontlopen we de officials in zijn dorpje. Dan maken we kennis met Agis’ moeder en haar echtgenoot (Agis’ dode vader was haar eerste man), zijn zus en de zombiekat. We vertrekken met z’n allen naar Porto Libre.

Op een nacht hebben we kamp opgeslagen ergens in Frankrijk. De maan is halfvol. Een zilveren vrouw, onbeschrijflijk indrukwekkend, komt naar ons toe. Ze zegt tegen Ma Si: "Ik heb je boodschap gekregen, maar ik zie dat je er al mee bezig bent."
Dan legt ze haar hand op het voorhoofd van Agis en exalteert hem. "Je naam is White Howler. En nou is hij jullie verantwoordelijkheid. Zorg goed voor hem!"
"Luna," zegt Ster "Voor u weggaat is er nog iets dat u moet weten. De Onderwereld is Autochthon binnengevallen."   
"Ze zijn daar al weer weg. En Autochthon leeft nog. Jij bent hier de exalt, dus jij kunt het oplossen."
"Dat was de informatie die ik nodig had, dank U wel."
Dan vraagt Ma Si Tamuz naar de verloren kastes. "Dat maakt nu niet uit," antwoordt haar godin, "maar als je ze wilt herstellen, wordt het een Exalted queeste. Je moet je de oude rites terugvinden, dit krijg je niet gratis. Zoek een oude Solar of Lunar tombe, of de essence van een solar of lunar die het zich zou kunnen herinneren. Zoals de tovenares Samea." Ze legt wel uit wat nou het verschil is tussen wassende of afnemende maan en de vijf schijngestaltes.
"En ik, ben ik een theurg?" vraagt Ma Si.
"Op dit moment ben je exact wat ze je gemaakt hebben."
Dan vraagt Ma Si naar haar kind.
"Zou je dat niet liever aan Gaia overlaten?"
"Ik ben bang dat het een monster wordt."
"De onderwereld en de Wyld kan ik niet manipuleren. Maar ik b
en wel blij dat je een Dragon Blooded beschermt! Zorg goed voor ze, ze hebben alleen maar betere leiders nodig!"
Claw vraagt: "Kunt u mij in contact brengen met Veruniba?"
"Voor toegang tot Yu Shan heb je geen Solar nodig. Je bent exalt." En ze gaat door met uit te leggen dat de Usurpatie nooit gelukt zou zijn, en de Solars niet zouden zijn gevallen, als de Lunars hun werk hadden gedaan.
"Maar waarom heeft Sol niet ingegrepen?" vraagt Ster.
"Sol is depressief, de wereld hangt van depressie aan elkaar. De Solars hebben zich van hem afgekeerd niet andersom, en hij zoekt nu afleiding in de Games of Divinity."
"En kunt u me helpen om toegang te krijgen tot de geliefde van Autochthon?" vraagt Ster
"Jij bent de exalt. Los het op."
"Nou, ik ben zo’n soort exalt dat hulpmiddelen gebruikt. Informatie is een hulpmiddel."
Luna lacht. "Als ik je direct steun en toegang geef, dan valt dat op. Maar Yu Shan heeft geheime gangen, achterdeuren en tunnels. Er is een soort onderwereld. Doe er je voordeel mee."
Dan neemt Dyjab het woord. Hij vraagt of hij haar zegen kan krijgen zodat hij zonder gevaar naar Leviathan kan en de Moot kan bijwonen.
"Leviathan is een tragisch geval. Hij zwelgt in liefdesverdriet en hij heeft doorom zijn eigen vloot naar de kelder gejaagd. Hij moet weer eens bidden! En Dragon Blooded moeten niet bij een moot zijn, die zijn voor Lunars al gevaarlijk. Als je ze iets te zeggen hebt, moet een Elder of een van de organisatoren zeggen dat jullie onder het Elysium staan."
Raine vraagt: "Weet u waar ik de perzikenboom van onsterfelijkheid vinden kan?"
"Jij bent de exalt. Dat kun je zelf uitzoeken," zegt ze.
En dan vraagt Claw hoe de moot zal reageren op het verhaal dat hij zijn ziel deelt met een abyssal.
"Lunars rexc3xafncarneren, dus dat je de dood hebt ontlopen zal je negatieve renown opleveren. Maar het was de meest wijze optie en wat je daarna met je leven hebt gedaan, weegt daar ruimschoots tegenop. Maar kijk uit, je ziel uitleveren aan Malpheas … vraag maar aan Grendel of dat een goed idee is. Ik ga nu. Zorg goed voor White Howler!" en met die woorden verdwijnt de godin.

De kersverse lunar trekt zijn kleren van zijn lijf en rent het bos in. Het verbaast niemand dat de lokale wolf zijn eerste prooi is. De eerste vorm van White Howler is een schitterende sneeuwwitte wolf. Zijn tell is dat hij in al zijn vormen spierwit zal zijn. De rest van de reis verloopt zonder opvallende gebeurtenissen. Diamondclaw ontfermt zich over White en leert hem de basisbeginselen van het Lunar bestaan. Zijn familie vindt het echter verschrikkelijk dat hij anathema is geworden. En ze zorgen ervoor dat we  allemaal nachtmerries krijgen waar we schreeuwend uit wakker worden. (Maar Ster had dat al. De spoken schrikken zelfs een beetje als ze bij hem kijken wat er speelt.)

Eindelijk komen we aan in Porto Libre. White Howler schrikt als hij Sluiers ziet, want hij kent haar als de verschrikkelijke Abyssal necromancer. Maar als blijkt dat ze geen enkele behoefte heeft om terug te gaan naar Schiehallion, trekt hij bij. We vertellen haar wie de Death Lord is. Eye and Seven Despairs, ja die kent ze wel. Het was een heel jonge solar die vlak voor de usurpatie zelfmoord heeft gepleegd omdat zijn eigen Solar Circle hem zo vreselijk gepest heeft. Ze beschrijft een paar van de folteringen en dan begrijpen we waar zijn titel vandaan komt. Als Deathlord is hij nu bezig zijn oude Circle te corrumperen en tot abyssals om te vormen. Hij mist er nog xc3xa9xc3xa9n en daar is hij actief naar op zoek. Het zal een nog redelijk jonge solar zijn. Omdat Eye nog maar een kind was toen hij stierf, is hij erg wispelturig. Dat is zijn zwakke kant. Hij is bezig met het xc3xa9xc3xa9n en laat het vallen voor iets anders. Verder vertelt ze wat de Deathlords zijn. Zij waren de eerste gevallen solars, die van de Neverborn goddelijke krachten hebben gekregen. Goden maken exalts, maar Primordials maken goden. De First and Forsaken Lion was de eerste gevallen solar en hij werd de eerste Deathlord. Een muur van levend vlees maken, dat doet hij met een handbeweging. En Juggernaut omvormen tot een levende Manse die waar hij ook gaat Essence uit de omgeving kan opzuigen, dat is ook doenbaar voor een Deathlord. De latere Abyssals zijn geen goden meer, maar omgevormde Solars.

Raine wil zijn vijfde dot occult leren van Sluiers, maar zij heeft het daar moeilijk mee. Hij is een dief, geen occultist. Pas als hij uitlegt dat hij het alleen maar nodig heeft voor de charm All Encompassing Sorcerors Sight, wil ze het hem leren.
Ster gaat naar Sara. Hij vindt haar in de dojo, waar ze bezig is met een solar meisje. Ster legt uit dat hij zijn verloren Martial Arts weer wil leren. Dat is goed. Sara is ook zijn sifu, dus hij mag mee trainen. De solar wordt ook in de Tiger Style ingewijd. Na de training praten ze nog wat over de deathlord. Zij weet dat Eye op zoek is naar een oude solar tombe en dat hij Warshaw al heeft ingenomen. Ook vertelt ze dat er altijd maar een handjevol Siderials op Creation zijn.

Ze worden onderbroken door een jonge DragonKing. Er staat namelijk iemand aan de poort die asiel wil aanvragen. De anderen zijn al bij de poort. Voor de poort staat een oude bekende: Winter’s Last Refuge op zijn nachtmerrie. Hij heeft het helemaal gehad met Eye and Seven Despairs. Met de kinderachtige manier waarop hij zijn abyssals gebruikt, onderdrukt, manipuleert en zelfs martelt. Hij kon tenminste weg, want hij is in dienst van de First and Forsaken Lion en hij valt daarom zelfs onder een andere Neverborn. De Lion dient "He Who Holds In Thrall" en Eye dient "The Abhorrence Of Life". Een voorbeeld: Winter’s moest zijn fort verlaten en mee gaan naar Warshaw, en de generaal moest achterblijven in Schiehallion. Eye hoopte zo de generaal jaloers op Winter’s te maken. Ook is hij het niet eens met de mensenoffers. Van de oude staf is alleen Leon nog in leven. Warshaw is nu een shadowland en de solar tombe is niet gevonden. Ster vraagt wat hij afweet van Juggernaut.
"Ik had onderweg naar Warshaw een kamer in Juggernaut. Met hulp van Eye and Seven Despairs kan hij over water rijden, maar zijn zwakke punt is toch zijn enorme gewicht. Zonder de Deathlord is hij gebonden aan vast terrein. Juggernaut is saai en voorspelbaar, fantasieloos, conservatief en vasthoudend. Hij heeft geen greintje militair inzicht. Ik mag die man niet."

Hij wijst er op dat we hem dit asiel niet kunnen weigeren zonder onze geloofwaardigheid te verliezen als vrijstad voor alle exalts. Dat is waar. Maar we merken op dat als zijn Deathlord hem opdraagt om zijn gastheer te vermoorden, hij het zal doen. Kijk maar naar Gustav Cesus. Gelukkig heeft Winter’s een groot eergevoel en hij belooft om zijn asielaanvraag formeel in te trekken wanneer hij de opdracht krijgt zich tegen ons te keren.
"Hoe komt iemand er toe om Abyssal te worden?" vraagt Ster.
"Soms heb je geen keus. En soms ben je gewoon zielig, zoals Eye and Seven Despairs."
Als het asiel geregeld is, moeten we onderdak voor hem en zijn enge nachtmerrie regelen. Zelf wil hij het liever bij
de zombies gehuisvest worden dan bij de levenden, want hij heeft nogal last van resonance. Hij denkt niet dat het nuttig is om bekend te maken dat Gustav Cesus gevallen is. "De vernietiging van Schiehallion is een exalted Life Quest. Er zijn daar drie exalts geweven in het vage plot van hun deathlord. De Wyld Hunt kan dat niet aan. Die gaan daar xc3xa9xc3xa9n keer kijken, worden vreselijk gemarteld en dan gaan ze geen tweede keer kijken."

Ma Si Tamuz wil nog Sapphire Countermagic leren van Sara. Die weet niet zeker of het wel een goed idee is om spreuken van de Tweede Cirkel te leren aan iemand die daar zo onvoorzichtig mee omgaat. "Je hebt de Cantata of Empty Voices aan de Dragon Kings geleerd. Je weet niet hoeveel moeite het indertijd heeft gekost om daar van af te komen! Nu is die vervloekte spreuk weer terug in Creation." Ma Si belooft in de toekomst voorzichtiger te zijn, en Countermagic kan op zich weinig kwaad dus ze mag hem leren.

Gnawing Elk wil graag dat Ma Si Tamuz en Diamondclaw een "Moot" bijeenroepen, dat is een vergadering van Lunars. Hijzelf kan het niet, want hij is uit de Lunar gemeenschap verstoten. Op die Moot kunnen Ma Si en Claw hun verhaal doen en eventueel in status stijgen. Ook kunnen ze vragen om Raine, Dyjab en Ster te erkennen, zodat die geen problemen meer hebben met de andere Lunars. Verder ze kunnen een verzoek indienen om Gnawing Elk van zijn Ronin-status af te helpen. En het is natuurlijk een aardige gelegenheid om de Lunars te wijzen op de aanvallen op Creation en Autochthon vanuit de Onderwereld. Als lokkertje kunnen ze de belofte aan Amoth City Smiter gebruiken. Welke Lunar wil er nu niet meedoen aan het vernietigen van een stad? Elk legt uit hoe ze een Moot bijeen kunnen roepen. Op belangrijke punten zoals maanbruggen, cairns en kruispunten van Lunar reispaden moeten ze schedels neerleggen met in Lunar karakters de datum en de plaats van de Moot. Dan spreekt het zich verder vanzelf rond. Maar als ze een Elder willen uitnodigen, zoals Leviathan, dan moeten ze daar persoonlijk langsgaan. De aanwezigheid van een Elder is de moeite waard, want het geeft de Moot heel veel extra aanzien. En wanneer je Solar en je Dragon Blooded samen met  Leviathan arriveren, dan zullen de overige Lunars hun niet meteen afmaken.

Ster is intussen bezig met het aanleren van een Excellency waarmee hij zijn Intelligentie verhoogt. Hij wilde eigenlijk die voor Stamina hebben, want dat is de basis van veel van zijn verloren charms, maar die kende Elk niet. Maar als Ster eenmaal weet hoe xc3xa9xc3xa9n Exellency werkt zonder technologie, dan kan hij de overige ook weer leren. En hij oefent zijn nieuwe toverspreuk waarmee hij in een vlucht vogels kan veranderen. Hij kiest de nachtegaal uit, want hij heeft de merkwaardige ambitie om meerstemmig te leren zingen zodat hij de muziek van thuis kan reconstrueren. Verder is hij met de Raptoks aan het oefenen voor diverse andere charms. Het meeste kan hij wel via Raine, Elk en de Raptoks terugleren, maar de Fog Generator zal hij zelf moeten reconstrueren.

Dyjab gaat naar de Beastmen om hun declamatiekunst, ingewikkelde dansen en muziek te leren. Hij leert Performance 4.

Dan gaan we terug naar Porto Libre. Het is inmiddels herfst, maar het is nog erg warm en droog. Sluiers heeft een heleboel zombies aan het werk gezet voor extra verdedigingswerken. Er wordt een binnenmuur om het centrum van de stad gebouwd en voorbij de buitenmuur bouwt ze nog een tweede muur met een droge gracht tussen de twee muren in. We gaan al snel weer op pad, richting de Lage Landen. In Frankrijk zijn uitgemergelde mensen een dorre akker aan het ploegen. Ster herkent de ploeg die hij gesmeed heeft. We zijn bij het dorpje dat we helemaal in het begin bevrijd hebben. We worden ontvangen door de Ghostblooded dame met het witte haar. Die avond bespreken we welke stad we willen vernietigen. Raine en Ster willen Rome wel kwijt. Daar zit de Wyld Hunt tenslotte. Maar Dyjab stelt Cairo voor. Daar zit The House of Bells, de krijgsschool van huis Cathak. En als je die vernietigt, krijg je vanzelf het rivaliserende huis Iselsi aan je kant. Omdat zowel de Dragon Blooded commandant die zich aan ons had overgegeven, als Ster zijn nieuwe lichaam bij huis Iselsi horen is dat een goed idee. Het voorstel om de Moot dan meteen tussen de piramides op  het Gizeh plateau te houden, is volgens Dyjab een minder goed plan omdat farao Amef-of-Ho Cathak in de grote piramide woont. Nou, dan kiezen we toch gewoon voor het complex rondom de trappenpiramide van Sakkara. Da’s ook mooi en er woont niemand meer.

We trekken verder en lopen dagenlang door zombieland. Als we in de Nederlanden aankomen is het donker en mistig. Er is hooguit 200 meter zicht. Zombie koeien staan in de weilanden, ondervoede bleke mensen bewerken het onvruchtbare land. We zien dat er een nieuw regime heerst, er zijn veel meer ghostblooded, de geesten kunnen zich makkelijker manifesteren, zombie ridders exerceren en we zien goedgeklede mensen in zwarte toga’s met merktekens en zwarte hoge hoeden. We zien ook nieuwe straffen, waar je niet dood van gaat maar die alleen maar pijn doen. De dood is hier tenslotte een sacrament. Zo is er iemand tussen vier bomen gespannen en die wordt als podium gebruikt. Ook nieuw zijn zwarte insectoide wezens die in een soort vliegende zetpillen over de moerassen zoeven. 1st Age techniek. Exc3xa9n daarvan houdt ons staande. Als we ons niet kunnen legitimeren, worden we gesommeerd om mee te komen naar de magistraat. Na een kort gevechtje hebben we hem uitgeschakeld. Het blijkt een jonge Ghostblooded te zijn in een futuristisch zwart harnas met een ondoorzichtige helm. Ster trekt het pak aan en gaat in het vliegtuigje zitten. We kunnen hem niet doden, want dan kan hij als geest aan zijn chef rapporteren wat er gebeurd is, dus Ma Si bindt de jongeman vast en legt hem in een struik zodat hij niet snel gevonden zal worden. En dan gaan we verder, zo lijken we een agent die met een aantal gevangenen op weg is naar de magistraat. We worden niet meer lastig gevallen.

Na nog twee dagen komen we aan terpen. In de verte horen we paukenslagen die langzaam door de mist naderbij komen. We zien de schaduwen van een groot leger naar het Oosten trekken, en we verschuilen ons. Door de nevels zien we lange kolonnes zombies en ook betere ondoden, we horen het geluid van een trein. Dan zien we Winter’s Last Refuge op zijn nachtmerrie aan het hoofd van een legioen ridders te paard en een squadron van die vliegdingen. Daarna komt Juggernaut. Hij is nu zo groot als een voetbalveld en hij straalt Essence uit. Er staan vlaggemasten en diverse kanonnen op hem en hij heeft ramen waarachter we troepen zien. Op zijn hoofd is een podium waarop een Deathlord staat. Die lijkt Ster’s haat te voelen en hij kijkt onze kant op. Maar ze herkennen ons niet en het leger stopt niet. De grote flits die we zagen boven Schiehallion was natuurlijk de transportstraal waarmee de Deathlord naar Creation is gekomen en het leger is zo te zien waarschijnlijk op weg naar Warshaw.

De officier die zich had overgegeven stelt zich aan Dyjab voor als Chapak Iselsi. Hij heeft een Fang, dat wil zeggen 25, goed bewapende en getrainde elitesoldaten onder zijn bevel. Dyjab weet dat Iselsi een huis is dat in ongenade is gevallen. "Wat wil je dat we doen?" vraagt Chapak. Dyjab stelt voor dat ze meegaan naar Porto Libre en daar deel uit gaan maken van het garnizoen. In eerste instantie ziet Chapak het helemaal niet zitten, en hij vraag waarom Dyjab met Anathema omgaat. Die legt uit dat ze samen tegen demonen strijden. Chapak is niet overtuigd, maar geeft ons voorlopig het voordeel van de twijfel. We hebben bewezen formidabele vechters te zijn, maar zijn  we ook formidabele leiders? Hij belooft mee te gaan naar Porto Libre en in afwachting geeft hij zijn soldaten toestemming om te plunderen.

Raine en Diamondclaw zijn ook op het slagveld bezig buit tevergaren. Ze vinden twee korte daiklaves, twee heartstones en tweemooie harnassen. Verder is er nog een grote voorraad aan wapens enwapenrustingen te vinden en een beetje geld. Alle uitrusting is vansuperbe kwaliteit, maar het is wel standaard uitrusting. Er zitten geenerfstukken bij of bijzondere artefacten. Het leger van Ironclad wordtheel strak geleid. Zijn soldaten en officieren krijgen het allerbeste,maar alleen datgene wat ze nodig hebben. Er is geen ruimte voorpersoonlijke eigendommen. Met de zweefbol moeten ze twee keer op enneer naar de Sterrepoort voordat alles in Porto Libre is.

Ster heeft een heel mooie, gesneuvelde Dragon Blooded uitgezocht en het lichaam wordt door Ma Si Tamuz voorzichtig opgelapt. Niet teveel, anders keert de oorspronkelijke ziel er misschien weer in terug. Het zal hooguit nog twee uurtjes meegaan, dus we kunnen er niet mee naar Porto Libre of naar de Mountain Folk. Daarom brengen Ster en zij het maar naar Sagarmatha. Die is nogal verbaasd over het verzoek om de zielesteen te transplanteren. Maar ze belooft het te proberen. In allerijl wordt haar laboratorium in gereedheid gebracht om het lichaam te prepareren. Het belooft een zeer zware operatie te worden en Ster knijpt hem behoorlijk. Het grote bronzen paard staat nerveus in de gang te wachten. Uiteindelijk wordt hij geroepen. In het verder utilitair ingerichte laboratorium ligt het geprepareerde lichaam van de Dragon Blooded op een mooie, zware salontafel. Sagarmatha’s acolieten staan er eerbiedig bij als zij het paard naderbij wenkt. Wanneer Ster het energiemes ziet waarmee ze de zielesteen uit zijn voorhoofd gaat snijden komen de herinneringen aan de Onderwereld weer boven. Hij smeekt om verdoving. Als het bronzen paard kon huilen, zouden de tranen over zijn wangen rollen. Maar hij weet te blijven staan en dan wordt alles zwart. Twee dagen later komt hij heel even bij bewustzijn. En nog zes uur later is het voorbij. Hij ontwaakt in een rolstoel, met zijn hoofd in een soort metalen en houten kooi met mechanieken en een vocoder in zijn keel. Hij kan nog niet praten of bewegen, maar de tovenares belooft hem dat zijn Exaltatie het genezingsproces nu kan overnemen en dat hij over een paar dagen weer helemaal als nieuw zal zijn. Zij heeft met haar team een prestatie geleverd die sinds de 1st Age niet meer gezien is en Ster is haar heel dankbaar. Hij vraagt wat hij voor haar kan doen. Ze denkt even na. "Ik vraag twee dingen. Ten eerste wil ik dat je de Silent Walker doodt. De geesten spreken over hem. Hij is gevaarlijk. En ten tweede moet je de Manse van de nieuwe Deathlord vernietigen. Die is vlak bij waar jullie wonen." Dat belooft hij.

Ma Si informeert her en der naar de Hand of Water. Iedereen met wie ze spreekt zegt dat het kan slaan op de watergod Father Ocean of op een heel oude mythe, van de 1st Age Lunar Leviathan die ooit de Admiraal van de Solars was en sinds de usurpatie hele vloten Dragon Blooded naar de kelder jaagt.

Na een paar dagen is Ster voldoende hersteld dat hij de apparaten niet meer nodig heeft en dan vertrekt iedereen naar huis. Hij gaat met de zweefbol, Raine neemt het bronzen paard. In Porto Libre wachten vertegenwoordigers van een aantal zeevarende volkeren op ons. Eerst ontmoeten we drie vrouwelijke zeelui, vol littekens en tattoos. Het zijn Tya. Deze stam spreekt blijkbaar alleen met vrouwen, dus Ma Si moet voor ons onderhandelen met leidster Kala. Wat ze willen is vrij simpel: een handelscontract met ons, maar ze hebben een rare voorwaarde. Een tweegevecht, tussen hun kampioene Ahaga en onze Ma Si Tamuz, zal uitmaken of zij zich aan onze wetten zullen houden of aan die van hun. Dat ze zwanger is, is geen excuus. Maar Ma Si geeft daar niet om. Zonder gebruik van charms weet ze de struise bootsvrouw tegen de grond te werken in een houdgreep. De drie buigen en de Tya zullen zich in Porto Libre aan onze wetten houden.

Daarna ontmoeten we dame Hala Denzik, een directe afstammelinge van de stichter van de varende stad Denzik. Dat zijn zo’n honderd aan elkaar gebonden schepen die de wereldzeexc3xabn bevaren. Ook zij wil een handelsovereenkomst met ons. Als ze hoort dat ze via Porto Libre met Mos Kovia kan handelen is de deal snel gesloten. Zij verkoopt ons zelfs een Sea Calm Gemstone, een heartstone van niveau 4, ideaal als aandrijving voor het kristallen schip. Waarmee ons geld alweer op is. Ook Hala vertelt aan Ma Si dat ze hetzij bij Father Ocean, hetzij bij Leviathan moet zijn voor de Hand of Water. We horen een wat uitgebreidere versie van de mythe van Leviathan. En ze vertelt dat er een dolk bestaat waarmee Father Ocean kan worden gedood. Voordat ze afscheid  neemt zegt ze dat wij binnenkort ook nog zullen worden benaderd door een derde zeevolk: de bewoners van Coral, de eilanden van Micronesixc3xab. Ook waarschuwt ze ons dat de Lintha veel verraderlijker zijn dan wij denken. Wie er voor ons geknield heeft, dat was geen volbloed Lintha, maar slechts een ondergeschikte.

Ze is nog niet vertrokken, of we worden geroepen. Er staat iemand bij de stadsmuur die een pakje heeft voor ons. Als we gaan kijken zien we een man in een zwart harnas op een vlammend paard. Het is Winter’s Last Refuge. Hij heeft een ijskoude stenen doos bij zich. Diamondclaw doet voor ons het woord: "Laat me raden, zitten er lichaamsdelen in?"
"Jawel."
"Gustav?"
"Jawel. Mijn nieuwe meester verbreekt de diplomatieke contacten met jullie. Het kan nog even duren tot we aanvallen, maar onze ambassadeur wordt teruggeroepen."
Terwijl Claw de doos open maakt, valt er een pijnlijke stilte. "Gedraagt het bronzen paard zich een beetje?" vraagt Winter’s.
Ster, die in een door zweefstenen gedragen stoel zit, antwoordt: "Prima, afgezien van een neiging om op houtjes te knagen…" De Deathknight lacht.
"En Sluiers was ambassadeur van Gustav," vervolgt Ster, "niet van jouw nieuwe meester. Wie is die nieuwe meester eigenlijk? De Leeuw? Juggernaut?"
"Wie mijn meester is ga ik nog niet verklappen. En als Sluiers nu niet meekomt, dan zullen we haar met kracht komen halen. Maar wie ben jij eigenlijk?"
Ster denkt even na. Hij herinnert zich de naam van zijn nieuwe lichaam: "Larijn Cathak."
"Een Dragon Blooded met een edelsteen in zijn voorhoofd? Vertel!"
"Sorceror," antwoordt Ster.
Winter’s knikt en dan neemt hij afscheid van ons. De Deathlord stijgt op en vliegt weg. Ma Si wil er achteraan, maar de nachtmerrie is veel te snel.
Als we de doos open doen zit daar inderdaad het afgehakte hoofd van Gustav Cesus in. Sluiers heeft het vanaf de kantelen staan bekijken en heeft alles gehoord. Ze komt bij ons en zegt: "Het zal nu extra moeilijk worden om de roep van de Neverborn te weerstaan. Het is erg belangrijk dat ik bij jullie blijf." 

Raine roept de geest van Gustav Cesus op. Die is gelukkig nog beschikbaar. Gustav vertelt dat hij het niet heeft zien aankomen. Opeens lag zijn hoofd eraf. Hij denkt dat Winter’s het heeft gedaan. Desgevraagd wil hij ons voor een goede begrafenis wel alles vertellen wat hij weet. Zijn Schiehallion is geen fysieke doorgang naar de onderwereld, maar het hart van het schaduwland. Het is de Pool van de Wyrm, waar de onderwereld aan onze wereld grenst. Er recht tegenover, aan de andere kant van de wereld, is de Pool van Wyld, waar de fearywereld tegen de onze aanschurkt. De Onderwereld zelf is echt een andere, een spirituele wereld. Maar in Schiehallion is het erg gemakkelijk om door meditatie of ritueel, soms zelfs per toeval, het gordijn tussen de werelden te openen en er doorheen te stappen. Als Raine vertelt dat de ziel van Diamondclaw aan Sluiers is gebonden, zegt Gustav dat Sluiers’ ziel niet in de onderwereld is, maar bij de tombes van de Neverborn op de grens tussen de onderwereld en Malpheas. Malpheas is net als Gaia en Autochthon een Primordial. Hij is de wereld der demonen en hij is de vader van Autochthon. Om de zielen van Sluiers en Claw los te peuteren zullen we het gereedschap nodig hebben van de God van Exaltatie. Ook vragen we naar zwakke plekken van Winter’s. Diens belangrijkste zwakheid is volgens Gustav zijn ego. Een ander zwak punt is dat hij op en top een perfecte krijger is. Zijn ‘perfecte tegenstander’ zal dus een tovenaar zijn. Na het gesprek zorgen we voor een laatste rustplaats voor het hoofd van Gustav. Zijn lichaam is helaas verloren, dat zal ondertussen wel tot een necromantische gevechtsmachine verwerkt zijn.

Hierna gaat Ma Si naar Sara. Ze vraagt of die haar naar de Stille Oceaan kan transporteren. Dat kan Sara wel, maar het gaat heel wat voeten in de aarde hebben. Het kost minstens 15 uur voordat ze haar transport gereed kan hebben, en dan moeten ze er nog naar toe vliegen. Ze kan wel in de hemel navragen waar Leviathan te vinden is. Gedoe! Intussen gaan Ster en Raine naar Lemuria om charms bij te leren. De Lunars besluiten om toch maar mee te komen. Ze verschalken ieder een zeemeeuw en gaan verkennen bij de piraten. Het is rustig op het Lintha eilandje. Er ligt een angstaan- jagend schip vol demo- nische symbolen, met groenha- rige, wit- huidige volbloed Lintha aan boord. Ze zijn duidelijk bezig de baas te spelen over de gewone piraten. Maar er lijkt geen direct gevaar te zijn.

Gnawing Elk, de Lunar Elder wil Ster wel zijn verloren charm terugleren en hoeft daar niets voor terug te hebben. Maar de Dragon Kings zijn minder vrijgevig. Ze zijn bereid om hem de spreuk Flight of Separation te leren, als Ma Si hen de Cantata of Empty Voices voordoet. Die spreuk is namelijk goed te gebruiken tegen de konijnenplaag waar Lemurie sinds onze komst last van heeft. En ze zullen Ma Si helpen Father Ocean op te roepen.

Als de Dragon Kings de spreuk aan Ster uitleggen, zegt Ma Si Tamuz plagerig: "De Flight of Separation is heel makkelijk. Je bent al een keer helemaal uit elkaar gehaald. Denk daar maar aan terug." Ster trekt bleek weg en begint te trillen. Ma Si gaat door, want ze denkt dat dit een trauma is waar hij een beetje doorheen moet. Maar de jongen begint bijna te huilen, en dan verandert opeens  zijn gezichtsuitdrukking. Sereen vraagt hij in een heel archaische vorm van de Old-Realm taal: "Wie bent u en wat kan ik voor u doen?"
Ma Si heeft niet door wat er gebeurt en praat gewoon door. Maar een van de Dragon Kings grijpt in. "Algorithme van mysterieus stermetaal?" vraagt de Raptok.
"Daar spreekt u mee," zegt Ster.
"Wat herinner je je nog?" 
"Ik maakte een hijskraantje en die begon vanzelf te werken. Alles was perfect. Maar wie bent u en waar ben ik? Waarom is het plafond blauw?"
De Dragon King legt zijn klauw met een rustgevend gebaar op Ster’s hoofd en zegt: "Het komt goed. Ga maar slapen."
Hij geeft de Autochthonian een spuitje en dan valt de exalt in slaap. "Dat gaat nog problemen geven. Laten we eerst maar de Ocean Father oproepen. Wat je moet weten is dat hij hier al heel lang is. Hij is vooral gexc3xafnteresseerd in oude schatten en in het uitbreiden van zijn domein. Doe er je voordeel mee."

Na een mooi ritueel aan de kust verschijnt er een half-haai beastman. Deze hoort Ma Si aan. Ze biedt een tempel in Porto Libre aan in ruil voor de Hand of Water. Hij brengt de boodschap over aan de zeegod. Even later komt hij terug. "Father Ocean gaat akkoord met je aanbod. Kom maar mee." Diamondclaw mag ook mee. Als otter zwemt hij met de twee mee. Father Ocean ziet er uit als de klassieke beelden van Poseidon. Compleet met drietand, baard en kroon. Hij heeft blauwe ogen.

"Een tempel juich ik toe. Maar die Hand of Water, waar heb je die voor nodig?"
Ma Si legt uit dat ze niet meer in balans is.
"Pele’s hand?" vraagt de god.
"Ja, dat is het. Ik ben mijn Compassie aan het verliezen door een overmaat aan vuur. En ik heb de Hand van Water nodig om haar zwaard te kunnen gebruiken."
"De Hand of Water is een ‘gift’," vertelt Father Ocean, "die zijn relatief gemakkelijk te leren. Als tegenprestatie: deze regio is uit balans. Vervoeg je bij de troepen van Leviathan om te strijden tegen de Wyld en specifiek tegen de Akasha, de Fae die hier zitten. Het gaat om het stellen van een daad! Leviathan vinden is gemakkelijk. Hij zit bij een verdronken stad aan de rand van de Wyld. Dat is zo’n 1000 km van hier, recht naar het Zuiden vanuit Jakarta; op de breedtegraad die van hier naar Australixc3xab loopt. Je kunt hem niet missen: het is een 30 meter lange Orca."
Ma Si belooft het. En dan steekt de god een glazen dolk in haar hand. "Als je water leert manipuleren, verdwijnt de dolk. Probeer te voelen wat er in je wond zit."
Het is inderdaad simpel. Ma Si voelt al vlot de stromingen van de zee, de bewegingen van het wier en de scholen vissen. De dolk verdwijnt. Ze mag ook een Celestial niveau Water spreuk uitzoeken en ze krijgt een zwaard van gladgeslepen koraal, met laagjes schelpjes en zo, van hem.

Als Ster ontwaakt is hij weer normaal. De Dragon King laat hem beloven dat hij de spreuk Flight of Separation de komende dagen elke dag een paar maal oefent.

Achterin het Exalted boek staan een aantal magische voorwerpen beschreven. Sommige daarvan zijn best grappig, zoals de God Kicking Boots. Toen ik dat voor het eerst las, moest ik gelijk denken aan de Leidse band De Bikkels. Ik heb een T-shirt van ze met daarop de tekst "Ik zag De Bikkels, zij trapten kont". Vandaag is de dag voor mijn vakantie. Ga ik even pauzeren tijdens het opruimen van mijn bureau en wat rond surfen. En dan vind ik zomaar een plaatje van wat ik me zo’n beetje bij God Kicking Boots  voorstel:

Het is avond in Porto Libre, het stormt en in de verte klinkt onweer. In de stad heerst een paniekstemming. Die is van bovennatuurlijke oorsprong en zelfs exalts hebben er last van. Het gevoel komt uit de dode landen ten noorden van ons. Dyjab activeert de militie en organiseert de stad. Dat helpt een beetje maar niet genoeg. Ster bedenkt dat de demones Ravana hier de macht van de onderwereld op afstand hield met seks en hij stelt voor om een vruchtbaarheidsfeest te organiseren. Ma Si Tamuz is hier echter mordicus op tegen. Het plan wordt opgevat om de mensen te motiveren door te doen alsof wij het probleem gaan oplossen. In werkelijkheid willen we naar Tibet om Sagarmatha te helpen met haar oorlog tegen lord Ironclad, en een nieuw lichaam voor Ster te zoeken.
Die nacht wordt Ster meerdere malen schreeuwend wakker. Sluiers troost hem. De volgende morgen doet hij alsof er niets aan de hand is. Raine biedt hem aan dat hij enkele van zijn verloren charms opnieuw kan leren. Hij begint met leviteren. Later die ochtend vertrekken we. We nemen twee Thorn Throwers mee van het kristallen schip, trekken de mooie harnassen aan en verzamelen op de piramide. Dyjab houdt een mooie toespraak waarin hij het volk oproept om het leven te vieren. Dan stappen we door de sterrenpoort. We komen aan in het dorp van de Earth Dragon Kings. Ze willen ons de transportbubbel wel weer lenen, maar Ster past daar niet in. Hij rent in volle galop achter de groep aan. Maar omdat zij  vliegen en hij over de grond moet, zijn zij een stuk eerder bij het paleis van Sagarmatha. Bij Ster’s poort wordt hen verteld dat de tovenares op het slagveld is en ze krijgen aanwijzingen hoe ze daar moeten komen. Dyjab geeft de aanwijzingen met een charm door aan Ster.
Een dag later komen ze bij het slagveld. Op een heuvel ter linkerzijde staat een oranje banier met drie bruine banen. Daar is Saramoriel Ironclad Cetak met enkele van zijn generaals aan het overleggen. Er tegenover staat op een andere heuvel een blauw banier. Daar is Sagarmatha Mnemon demonen aan het oproepen. Tussen hen in is een chaotische strijd gaande. Ironclad heeft nog drie groepen in reserve klaar staan. Sagarmatha’s leger is veel kleiner. Zij heeft haar demonen, maar Ironclad heeft tanks en energiewapens.
Dyjab kondigt onze komst aan en Sagarmatha stuurt een demon in de vorm van een soort zeekom- kommer om ons onop- vallend naar haar toe te leiden. "Fijn dat jullie zijn gekomen." Ze schetst de situatie: tegenover haar staat een leger dat groter en beter getraind is, meer 1st age technologie heeft en een aanvoerder heeft die tactisch beter is dan zij. Op zich zijn zij geen match voor haar demonen, maar het leger van Ironclad heeft tanks, bazooka’s, essence twisters etcetera.
Als Ster ook aangekomen is, gaan we tot de aanval over. Diamondclaw verandert in een vogel. Hij vliegt naar een vliegende Dragonblooded aanvoerder, grijpt hem vast en verandert zich in een beer zodat ze allebei uit de lucht vallen. Hij groeit stekelvarkenstekels die door de Dragonblood heen steken.
Ma Si Tamuz roept in het midden van de meest linker groep reservisten een magma kraken op.Maar dat duurt even.  Oe’al verandert zichzelf in steen en gaat gewonden genezen.
Raine gaat naar de middelste groep. Terwijl hij er naartoe sluipt, krijgt hij een salvo over zich heen van een Essence Twister. Hij voelt zich even misselijk worden, maar verder doet het hem niet veel. Daar staat tegenover dat in een baan van 40 meter breed en 100 meter lang iedere mortal bewusteloos neervalt. Hij valt de mannen aan die het apparaat bedienen. Dit zorgt er voor dat Ironclad zelf naar hem toe komt. Hij draagt een harnas met 3 heartstones en een dubbele daiklave met 2 heartstones. Hij blijkt imuun te zijn voor de dolken die de solar naar hem gooit. Ironcladgeeft Raine een paar klappen in het gezicht en een schop onder zijn kont. Raine houdt het voor gezien en vlucht.
Dyjab springt op de rug van Ster en galoppeert naar de rechtergroep. Ze breken gemakkelijk door de schildmuur. Ster moppert puberaal dat hij nog geen deuk in een pakje boter slaat. Dan vallen ze de aanvoerder aan. Deze leviteert en Ster leviteert er achteraan. Na een kort gevecht geeft hij zich over. Dyjab en Ster vragen hem om zich bij hen aan te sluiten. Dat wil hij wel.
De dragonblooded die onder Diamondclaw ligt, wil zich ook overgeven, maar Claw wil daar niets van weten. Dan vecht de man zich maar dood en daarna wordt hij aan stukken gescheurd. De lunar gaat zich samen met Raine ‘amuseren’ op het slagveld.
Als de lavatentakels van Ma Si’s Magma Kraken in een klap een hele divisie van 50 man doden en zij daarna met de Cantata of Empty Voices dood en verderf zaait onder vriend en vijand, geeft Ironclad bevel om terug te trekken. Raine weet wel nog de Essence Twister buit te maken.
Ster valt stil en staat een beetje verloren weg te dromen op het slagveld. Dyjab wekt hem uit zijn lethargie en samen zoeken ze onder de slachtoffers een mooie jongen uit van ongeveer zijn leeftijd, een Dragonblooded met zwart haar en groene ogen, waarvan het lichaam op dit moment nog leeft maar de ziel is al vertrokken, verscheurd door Ma Si’s magie.

We beginnen met een ‘split party’. Da’s normaal al niet ideaal, maar nu is het zeker erg. De anderen zijn in Porto Libre. Maar Ster is achtergebleven in Autochthonia, door zijn baas op weg gestuurd naar de kliniek om te worden omgebouwd en geherprogrammeerd.

Twee mannen begeleiden mij, het hoofd van de salarisadministratie en een jonge exalt van mijn eigen leeftijd. Onderweg hoor ik dat we verwacht worden, omdat Juggernaut hier al geweest is op weg naar The Great Cogwheel. Hij had de instructie om mij te herprogrammeren dus al gegeven voordat ik de Poort afleverde! Bij een splitsing zet ik mijn straalaandrijving aan en vlucht richting Jay Ray. De exalt kent dat kunstje ook en komt direct achter mij aan. Het wordt een wilde achtervolging met 100 km/uur door nauwe gangen. Great Forge ligt op de route en als de twee erdoorheen razen, hoort Ster het geratel uit het visioen van de godin Runel. Ik lig wat voor, dus ik besluit even een kijkje te nemen. Het geratel is van de rupsbanden van Juggernaut die een ijzeren loopplank oprijdt naar de Sterrenpoort. Eromheen staan allemaal mensen in gevechtstuniek in het gelid. Mijn achtervolger heeft door deze manoeuvre gelegenheid om een schot te lossen. Daardoor valt mijn vliegcharm uit en ik val uit de lucht. Al stuiterend stunt ik met de martial arts manoeuvre Tiger Leap door de Sterrenpoort. Ik word opgeraapt door iemand in een zwart harnas, die stond te praten met Juggernaut. Een skeletachtig figuur in een kapmantel staat er naast geleund op een staf met een grote bol op het einde. "Ik ben blij dat je knielt voor de First And Forsaken Lion. Welkom in de onderwereld," zegt de ridder. Ik herken hem als de figuur achter de sluier in het visioen. Op de achtergrond zie ik een zwart kasteel met slijmerige schedels en een muur van levende ingewanden. Dan wordt ik opgesloten in de ribbenkast van een reusachtig levend skelet. Ik ben te zwaar gewond om iets zinnigs te kunnen doen en trek mij terug in Elsewhere om daar te recupereren.

In Creation komen de anderen bij elkaar. Dyjab vertelt dat er stront aan de knikker is. Ik speel even verder als Oe’al. We gaan naar de Ringen, Jay Ray’s kleine poort van Autochthon naar Creation, en wachten een uurtje tot er weer een lading erts doorheen moet. Ma Si Tamuz gaat niet mee. Ook in Autochthon voelen wij Ster niet meer via onze bloedlink. Jay Ray is een beetje verbaasd om ons te zien. "Waarom heb ik deze kristallen vlieg gekregen?" Na de nodige uitleg is hij bereid om toe te geven dat Juggernaut wel erg raar doet. Hij belt met de kliniek en komt terug met slecht nieuws "Ster is overleden tijdens het implanteren van een nieuwe charm en wordt nu gerecycled." Dat is niet gewoon! Gezien de gebeurtenis- sen, geloven we niet dat dit toeval is. Met opgevoerde segways gaan Jay Ray en de party haastig naar de Surgeons of the Body Electric. De kliniek is goed onderhouden, met mooie witte muren, artsen in witte kleding en gekwetste arbeiders in lichte wachtkamers. Jay Ray vraagt een onderhoud met de Royal Empirix. We worden naar een vreemde eivormige koepel in een verder lege troonzaal geleid. Daarin zit een tweehoofdige hermafrodiet. Diamondclaw is helemaal niet op zijn gemak. Maar de Empirix vraagt vriendelijk wat ons hier brengt. We vragen naar de dood van Ster. "Het Mysterievol Algoritme van Stermetaal? Die is hier helemaal niet geweest." Dan doet Dyjab het verhaal. Als de Empirix verder zoekt in de logboeken, blijkt er wel een referentie te zijn naar Ster. Juggernaut heeft opdracht gegeven hem nieuwe charms te geven en zijn geheugen te wissen. Als de Royal Empirix hoort dat daardoor een conversatie met Autochthon’s Core uitgewist zou worden, is zijn/haar interesse gewekt. Hij/Zij heeft ook niets gehoord van een op handen zijnde evacuatie. Bij het afspelen van de video opnames van de afgelopen 24 uur, is duidelijk dat Ster nooit in de kliniek is geweest.

Als Ster weer terugkomt uit Elsewhere zit hij nog steeds gevangen in het grote skelet. The First And Forsaken Lion en Juggernaut zijn er niet meer, maar de necromancer heeft gewacht tot hij weer terug was en staat klaar. Met een magische staf zuigt hij alle Essence uit Ster. Mijn Essence Blast doet niets en ook mijn andere charms worden geneutraliseerd door de staf. Ik verberg snel twee Essence Capacitators, maar het mag niet baten. Als de necromancer alle beschikbare Essence uit mij heeft gezogen doen twee zombies me speciale polsbanden om. Die zijn gemaakt van Soulsteel en andere magische materialen en hebben scherpe pinnen die aan de binnenkant door mijn arm steken. Terwijl het bloed uit mijn polsen druppelt voel ik mij steeds zwakker en ellendiger. Deze boeien zijn in de First Age speciaal gemaakt om weerbarstige exalts de toegang tot hun Essence te ontzeggen. Dan lopen de necromancer en het skelet met mij er in naar het kasteel.

De party gaat met Jay Ray naar Great Forge om er achter te komen wat er nu eigenlijk aan de hand is. Op het grote plein is het bloedheet van de smeltovens. Een ijzeren helling gaat naar de Stargate. Die staat op een kar, met de console ervoor. Er staan zes exalts als wachters omheen. Mensen rennen heen en wee. Oe’al vraagt aan een straatveger wat de consternatie is. "Ja, dat was spectaculair. Juggernaut heeft die cirkel geactiveerd en is er doorheen gegaan. En toen was er een ongeluk. Er waren er twee van die exalt straatjochies aan het spelen. En toen viel de een zijn straalaandrijving uit en die is er doorheen gestuiterd. Zijn vriendje is hier gebleven."
Dyjab stelt voor om de console te bestuderen. Een van de wachters spreekt hem aan. "Wat doe jij als … mortal exalt … hier?" Dyjab hangt een vaag verhaal op en intussen kunnen Raine en Diamondclaw (die inmiddels een kraai geworden is) de keypad bekijken. Raine wordt betrapt en weggestuurd, maar samen komen ze toch op vijf zekere karakters, waarvan twee die nog bij geen bekende bestemming werden gebruikt, en twee waarschijnlijk. Alleen de volgorde weten ze niet.

Ster steekt Ma Si’s magische pijl in het skelet. Dat zakt ineen en hij probeert de ribbenkast open te breken waarin hij gevangen zit. Helaas is hij niet sterk genoeg. De necromancer heeft er genoeg van en tovert hem bewusteloos.

In Great Forge wordt de Sterrenpoort plotseling geactiveerd. De exalts gaan in de houding staan. Een man in een zwart harnas stapt door de poort. Het harnas past hem alsof het op zijn huid gesmeed is en hij draagt een soulsteel daiklave. Achter hem marcheren skeletal warstriders door de poort, gevolgd door een horde wraiths en hele legioenen specters met zeisen. Het leger stelt zich op op het plein. "Pak die solar!" de man in het harnas kijkt dwars door Raine’s vermomming heen. 50 specters vliegen naar de solar toe. Hij vlucht weg en de party rent achter hem aan. Gelukkig weten ze de monsters voor te blijven. Jay Ray laat ons zijn domein binnen en sluit de poorten. Sluiers is nu heel pessimistisch. "Dat was The First And Forsaken Lion, de eerste solar die viel. We kunnen Autochthon wel afschrijven. En Ster is de onderwereld in."
Jay Ray zegt dat het nu burgeroorlog is. Hij adviseert ons om terug te gaan en hij zal alle co
ntacten met Creation verbreken.

Ster komt bij in een ijzeren kooi, die constant op een oncomfortabele 50xcbx9aC hitte gehouden wordt. Op de polsbanden na, is hij naakt. Zijn spullen zijn nergens te bekennen. Er staat een lege troon in de zaal en er zitten ghouls en zombies te eten. Dit is niet de enige, maar de andere kooien zijn leeg. In nissen in de muur zitten skeletachtige vogels die hem aankijken.  Juggernaut en de Lion zijn er niet, maar de necromancer helaas wel. Als die ziet dat Ster weer bij is, zegt de skeletachtige gedaante: "Ik ga jou ombouwen tot golem. In opdracht van jouw ex-baas, nu onderwereldbaas, Juggernaut. Dat kan op twee manieren. extreem pijnlijk of niets voelen. Er is geen tussenweg. Bij bewustzijn kun je ontsnappen, maar ik raad het je af. Het is nog nooit iemand gelukt en je wordt gek van de pijn. Als je bewusteloos bent, kan ik nog een beetje van je geest redden." Ik ga met hem in onderhandeling en hij biedt mij nog een laatste wens aan. "Die steen in mijn voorhoofd, wil je die aan mijn vrienden in Porto Libre terugbezorgen, met al de draadjes er aan?" Ja dat wil hij wel. "Dat is een activatiesteen he? Jullie Autochthonians doen alsof jullie golems zijn, he? "
Ik wordt naar een enorme werkplaats gebracht en aan een werkbank vast geketend. Het is hier helder, schoon en licht. De necromancer laat mij een blauwdruk zien. "Kijk dit ga je worden." Het is een soort stormram. Ik wordt geparalyseerd en de necromancer begint mij langzaam en zeer pijnlijk uit elkaar te halen en om te bouwen.

Ma Si Tamuz gaat naar de Earth Dragon Kings. De Silver Raven is nog niet teruggekeerd. Ze gaat maar weer terug en treft daar de terneergeslagen partygenoten die haar het verhaal vertellen. Ze gaat niet bij de pakken neerzitten, maar rent naar het tempeltje van de Rising Sun. "Sarah! Ik moet je nu spreken. Het is heel dringend!" Sarah verschijnt en vraagt wat er is. "Ster zit gevangen in de onderwereld. Jullie kennen toch tijd-magie?" "Nee, niet allemaal. Ik ben van Journeys, niet van Time. De heerser van Mos Kovia is dat wel." Ze kunnen het verleden en de toekomst zien en weten dus wat ze moeten veranderen. Maar terug in de tijd reizen om gemaakte fouten ongedaan te maken, daar heeft ze nog nooit van gehoord.
Dan gaan we met zijn allen naar Mos Kovia. Het bekende diefje wacht al op ons. Raine legt de situatie uit. "Ik kan geen blik werpen in de onderwereld" zegt de jongen "en niet in Autochthonia. En ik kan niet tijdreizen. Maar Ster zal over een uur terug zijn in Porto Libre." We horen dat hij door de Stargate zal komen, in de vorm van een edelsteen. De gevolgen voor Creation zijn volgens de sidereal niet imanent. "Kunnen we Ster recrexc3xabren?" "Nee, zijn lichaam niet. Zijn karakter, daar is moeilijker een uitspraak over te doen. Er zijn dingen gebeurd die zijn geest gaan aantasten." Dan kijkt hij plotseling op. "Er vindt een aanval op Creation plaats! Nu! Opeens is de aanwezigheid verdwenen en nu er staat alleen nog maar een verward straatjochie voor ons. Dan gaan we terug naar Porto Libre.

Thuis stormt het zoals het nog nooit gestormd heeft. Het hagelt en bliksemt en er hangt een sfeer van paniek. Zelfs exalts worden er door beinvloed. Dit weer komt niet van de Storm King. Ma Si Tamuz bidt tot Luna en Gaia om de geest van Ster te beschermen. Sluiers merkt op dat er iets mis is in de onderwereld. Dyjab mobiliseert de bevolking en organiseert ze om de paniek het hoofd te bieden. Dan activeert plotseling de sterrenpoort. *tingeling tlonk tlonk.* Een grote diamant stuitert de grote trap van de pyramide af. Voor degenen die dat kunnen voelen, zit er een zwakke, maar aanwezige persoonlijkheid in. Sluiers zegt: "Zo’n steen heeft te maken met het vernietigen van de wil, het werkt als een golem. Het probleem is dat wij hem nu in een lichaam moeten steken, zodat Ster zelf de keuze kan maken. Bijvoorbeeld een Fist of the Mountain, of zijn warstrider." Dyjab stelt voor om Ster’s familiar, het paard van brons, te nemen. "Ja, dat kan. Heel goed zelfs." Het paard ANS3-a stemt er in toe om zijn meester nu op deze manier te dragen. De Dragon Kings zijn hier heel erg in gexc3xafnteresseerd en ze willen er graag aan mee werken. Sluiers probeert de steen te bevestigen, maar ze heeft onvoldoende affiniteit met deze technologie. Dan gaan Oe’al en een Earth Dragon King elder er samen aan zitten en dat gaat niet erg zachtzinnig. De elder hamert Ster’s diamant met zijn vuist in het voorhoofd van ANS3-a. En dat lukt! Het paard doet zijn ogen open en het zijn de ogen van Ster.

Maar ik ben behoorlijk aangetast door het necromantische proces. Alles wat er in het kasteel van de First And Forsaken Lion is gebeurd, is weggeblokt en ik ben gek geworden door het trauma. Mijn Autochthoonse charms ben ik kwijt, daar moet ik een aardse variant van leren en dingen reconstrueren. Alleen mijn protocollen, de charms die ik in Creation heb geleerd,  en sorcery ken ik nog. Het laatste wat ik mij herinner is het gesprek met de necromancer, daarvoorbij is alles weg. En heteerste wat ik doe is naar beneden kijken. Ik lach en zeg: "Hung like a horse!"

*Plop* De lucht verplaatst hoorbaar als Sarah in ons midden materialiseert. Ze zegt: "Schiehallion is nu het oog van een enorme storm. Een enorme lichtflits kwam recht op Schiehallion, op de troepen die daar uit de onderwereld verzameld waren. En als we een lichaam voor Ster willen uitzoeken, er is een oorlog inNepal bezig. Als wij Sagarmatha aan de overwinning helpen, wil die onsvast wel een lichaam voor Ster leveren. En ze kan dan ook een legerDragonblooded activeren om de onderwerelders uit Autochthon te jagen."

Vervolgens arriveert de Silver Raven en die zegt tegen Ma Si Tamuz: "Luna heeft je bericht ontvangen. Ik heb geen boodschap mee terug gekregen. Kra!"

Na een kort overleg gaan we naar de tempel. In de stad 1001101001 leeft men voornamelijk op straat. De huizen zijn uitgehold in de wanden, het is vies en vervallen en de verlichting is zwak, mensen staan in de rij voor een kraan waar nutrixc3xabnt pasta uitkomt. De bewoners zijn schoon, maar excentriek. De meeste mensen dragen oranje overals, maar er zijn er ook heel veel die zich als hun favoriete superheld hebben uitgedost.
Ook de tempel is in de wand uitgegraven. Er hangt een bordje naast de ingang: "Tempel, hoed afzetten". Binnen is een cirkelvormige ruimte met beelden van de acht grote goden van Autochthon. Voor de beelden branden lampjes, op batterijtjes die door de gelovigen zijn geofferd. Niet alle goden zijn even populair. Runel, de godin van orde en voorspoed, heeft de meeste lampjes en Ku, de god van de dood, de minste. Ma Si Tamuz gaat op zoek naar ley-lijnen. Maar die zijn er niet. Ster zoekt een theomachraat, die zijn te herkennen aan een blauwe saffier in hun voorhoofd. De priester Air Pressured Gear wil precies weten wie Ster is en waarom hij niet gewoon kan bidden en een lampje ontsteken. Na een moeizaam gesprek heeft Ster verteld wat hij van Autochthon’s Core heeft gehoord en dan gaat Gear aan de slag. Hij adviseert om Runel, Domadamod (recycling) of Ku te benaderen. Ster kiest voor Runel.
De voorbereidingen gaan een uur duren en de priester adviseert om een gremlin te vangen om te offeren. Raine en Claw zien dat wel zitten. In de donkere gangen buiten de stad wemelt het van de lelijke creaturen en ze komen er achter dat gremlins nare rotbeesten zijn die best hard kunnen bijten. Ze vangen er twee.  Als ze terugkomen zien ze een vuurrode Ferrari voor de tempel staan. Het hoofd van de theomachracy heet Metal Plated Rose. Het is een mooie, roodharige dame in een rood-wit gewaad. "Zo, dus jullie zeggen dat je in de Core bent geweest en claimen dat Autochthon nog maar een paar maanden te leven heeft." Sters antwoord overtuigt haar dat onze intenties in ieder geval zuiver zijn, hoewel het niet moeilijk is om mensen valse herinneringen te geven. En "Waarom heeft Juggernaut zo’n jong en onervaren iemand er op uitgestuurd? Vraag je dat eens af. Ik pas ook door de ringen."
Ze voert een eredienst op aan de godheid. Met geurende olie, waxinelichtjes (het verbranden van zuurstof is een van de meest waardevolle offers!) en het offeren van de gremlins met monomoleculaire messen wordt om kennis, inzicht en hulp gevraagd. Het werkt. We krijgen allemaal een visioen.
We zien een scene van een god die er uitziet als een wandelende oven/skelet die in gesprek is met iemand in de schaduwen achter een zwart waas, een grote brede schim met allemaal uisteeksels en een zwaard in de hand. De staart van de draak Black Cloud is om zijn voeten gewikkeld. Helemaal aan het einde van het visioen horen we geratel. Ster herkent het geluid niet. Metal Plated Rose vertelt naar aanleiding van het visioen dat Ku volgens sommigen de meest recente is van de goden en hij heeft het meeste met gremlins te maken, hij staat voor Autochthons angst om dood te gaan. Anderen zeggen dat hij er altijd al geweest is.
We overleggen verder met haar en vertellen van de god die onder het bureau of heaven gevangen zit. Ze vertelt dat Autochthon ooit verliefd geweest is op een godin. De andere goden hebben haar voor eeuwig en drie dagen opgesloten. Dat is een van de redenen waarom hij zich heeft teruggetrokken. De kans dat je de godin ooit nog vrij komt is net zo klein als de kans dat de ziel van een abyssal uit de onderwereld wordt gered. Raine zegt dat hij dat dan wel op zich wil nemen. Rose’s reactie is simpel: "I pity you".
Ma Si merkt op dat het klinkt alsof de Maker liefdesverdriet heeft. En Oe’al merkt op dat Slacstag en Autochthon nooit contact hebben gezocht of rapport uitgebracht over hoe slecht het gaat. Het lijkt wel alsof ze dood willen.

Dan besluit Ster om zijn chef Juggernaut te waarschuwen voor de andere hoogwaardigheidsbekleders. Na een kwartiertje van de ene telefoonoperator naar de andere te zijn doorgeschakeld, krijgt hij de baas aan de krakende lijn. Hij doet zijn verhaal.
Juggernaut’s reactie is helder: "Je hebt je taak meer dan voortreffelijk gedaan. We hebben voldoende bondgenoten en handelscontacten met Creation. Maar wat je nu vertelt is een zware boodschap. Je missie is hiermee per direct bexc3xabindigd en je nieuwe missie is om de Sterrenpoort af te leveren bij Great Cogwheel. De director en ik zullen je daar opwachten en dan hebben we het over de eventuele evacuatie. Eventueel verlof is ingetrokken. Ik zie je over een paar uur!" Hij hangt op.
Ster heeft het iddee dat Juggernaut de Sterrenpoort voor zichzelf wil hebben. Hij denkt dat het niet zo loyaal is als hij de andere factieleiders inseint, dus hij vraagt aan Raine of die Jay Ray wil bellen. Maar die heeft daar geen zin in. Na enig heen en weer gepraat doet Dyjab het. Ook bij hem kost het heel wat moeite om door de bureaucratie heen te komen. Pas als Ster hem influistert dat hij moet zeggen dat hij director van Porto Libre is, gaat het opeens soepel. Maar net als hij zal worden doorverbonden gaat de lijn dood en hoort hij alleen nog maar statische ruis. Slecht nieuws. We gaan naar Picard.
"Vertrouw je je eigen baas niet, Ster?"
"Om heel eerlijk te zijn, nee…"
"Wel, ik heb nog een paar kristallen vliegen van Espinoc, en die zijn volkomen secuur."
Hij stuurt een boodschap aan Jay Ray, en we hopen er maar het beste van.

Ondanks zijn wantrouwen blijft Ster hier, zijn loyaliteit aan Autochthon staat niet toe dat hij deserteert. Maar hij adviseert de anderen wel om terug naar Creation te gaan. Oe’al gaat even naar Porto Libre om de Dragon King kristalzender uit te proberen, maar die haalt de afstand tussen de werelden niet. Dat is jammer. Ma Si geeft Ster een van de Essence Disruptor pijlen. En ze spreken af dat Ster iedere drie uur via de Poort contact zal opnemen. Als er over negen uur geen contact is, zullen ze van het ergste uitgaan. Dyjab besluit om als diplomaat van Creation bij Ster te blijven. De rest gaat naar Porto Libre. Ze waren bijna vergeten hoe heerlijk het is om schone lucht te ademen. Er wordt spontaan een volksfeest gevierd omdat ze weer terug zijn.
Ster en Dyjab laden de Sterrenpoort op een zweefwagen en dan gaan ze naar Great Cogwheel. Hoe dichter ze bij de grote stad komen, hoe meer industrie er te zien is. Grote kevers scharrelen heen en weer. Er ligt een dode werknemer langs de weg, zijn hoofd verbrijzeld onder een tandwiel. Kevers zijn hem aan het ombouwen tot een soort robot. Bij de rand van de stad zien ze de enorme gestalte van Juggernaut en naast hem een man met lang grijs haar, een grijze mantel en een staf. Hij heeft een oranje topaas in zijn voorhoofd. Hij stelt zich voor als "Opa Vitruvian of the Fourth Generation" de Directeur. De Autocraat (de hoogste baas) is er niet. We worden welkom geheten. Ze zijn enigszins verbaasd over de afwezigheid van de andere aardlingen. Dan wordt Dyjab omstandig bedankt. "En wat is jouw agenda nu nog hier?" Juggernaut krabt zich en gooit een stuk losgekomen rottend vlees weg.
Dyjab vertelt dat hij hier is om als director van Porto Libre mee te helpen denken. Juggernaut reageert nogal nors: "Wij gaan onze oplossingen niet delen met slechts een director uit Creation. Het is tijd voor actie en niet v
oor gesprekken."
Dan gaan we op weg naar Great Forge. De wegen zijn hier wat breder. Onderweg vertelt Ster aan Juggernaut wat hij voor ideexc3xabn heeft. Die is van mening dat Black Cloud een symptoom is. En de enige manier om de fabrieken te stoppen zonder dat mensen dood gaan, is evacuatie. Juggernaut ziet hierin niet direct een rol voor Dyjab. Erger nog, hij adviseert hem dringend om naar Creation terug te keren "En dan doe ik je een plezier." Dyjab stribbelt wat tegen. Terwijl ze onderhandelen over de rol van Ster en Dyjab, krijgt laatstgenoemde opeens een spuitje in zijn nek.
"Zoals ik al zei: ik wil geen pottenkijkers. Wil je het leven van je vriend redden, dan houd je je mond. Anders geef ik hem aan de Pious Harvesters om te recyclen. Jij krijgt nieuwe implants. Al je social charms gaan weg en er komen oorlogs charms voor in de plaats, als het moet met herprogrammering. Wat wil je, zal ik hem terugsturen?"
Ster knikt.  "Ik wil het zien." Juggernaut activeert de poort, gooit Dyjab erdoorheen en sluit hem meteen weer. Onderweg krijgt Ster nog een paar vegen uit de pan. "Je moet wel je plaats weten. Het was al ongepast dat een Architect een opdracht in Creation kreeg. Maar nu moet je weer gewoon aan het werk." Na een tijd is er een afslag en zegt Juggernaut: "Hier ga jij er af voor de Surgeons of the Body Electric."
Ster stapt af en loopt verslagen de gang in. ‘Herprogrammering’, dat betekent dat zijn geheugen gewist zal gaan worden.

Intussen vieren de anderen feest in Porto Libre. Ma Si Tamuz gaat naar de Earth Dragon Kings en daar roept zij Silver Raven op om een verslag over te brengen aan Luna. Over het idee van liefdesverdriet zegt de raaf: "Autochthon heeft zijn vlees afgelegd. Of beter gezegd, zijn aarde." De boodschap van Ma Si aan Luna is: "Autochthon is stervende. Vrees het ergste voor creation. Plan van Autobots om naar Creation te komen. Clash of cultures." 
Voor 10 motes, dat is inclusief omkoopsom voor de bureacratie van Yu Shan, wil de raaf het bericht over brengen. Ma Si geeft hem 2 motes fooi.
Als ze terug komt, valt net het bedwelmde lichaam van Dyjab door de poort op de top van de pyramide. Hij wordt wakker in het ziekenhuis en vertelt het hele verhaal.

Ster loopt door de gang. Hij is bang. Voordat hij wordt geherprogrammeerd wil hij mediteren in Elsewhere. Misschien dat hij door te mediteren onder de levensboom van Gaia, en de boom waar hij zeven dagen aan gehangen heeft, zijn identiteit kan proberen te behouden. Hoewel, identiteit? Juggernaut noemde hem een paar maal Architect. Maar hij is Ontdekkingsreiziger … of is hij voordat hij werd uitgezonden ook al een keer geherprogrammeerd?