The RoSE – slot

De solars zijn op pad met hun vliegende citadellen. De lunars staan op het punt om op hun geheime missie te aan, als in hun hoofd een alarm afgaat. “De Wyld is losgebroken! Allemaal naar de grenzen!” Eye of Autumn zegt: “We hebben het Schild van Gethamane!” Maar dat helpt alleen op de schaal van een stad’ of hooguit een berg. En wij hebben een opdracht: Gaia naar de voormalige Heilige Berg te brengen. Als dat niet lukt, is Creatie sowieso verloren. We besluiten om zoveel mogelijk partijen te waarschuwen via de spiegels van de commandocentrale en door te gaan met onze missie.
We kiezen onze vorm en gaan op pad. Eye gaat als raiton, Tawuz in Beastman-vorm met Sarina op zijn rug, Marina als zeilvis, Shi Mei Lan als sharkbat en Gaia neemt de vorm aan van een klein groen draakje – 10 meter lang hooguit. Met alle drukte lukt het ons om onopgemerkt de zee over te steken. Het eiland is gehuld in schaduwen en er klinkt doedelzakmuziek. We weten weerstand te bieden aan de verleiding om met de muziek mee te dansen.
Als we over het land vliegen, zien we dat de geomantie erg is veranderd. Rivieren die bergopwaarts stromen, brandende bossen die niet sterven. Het is niet helemaal donker, er hangt een rode zon aan de hemel. ’s Avonds zijn er grote feesten. Wij worden ook moe, maar willen niet mee gaan feesten. We besluiten uiteindelijk om toch maar ergens te pauzeren. Marina doet Spider’s Trapdoor om ons te camoufleren. Ook houden we de wacht.
Eye heeft de laatste wacht. Er komt een optocht van zo’n twintig monniken langs, in dikke pijen en met stevige oordoppen. Eentje kijkt onze kant op en stoot de anderen aan. Eye maakt de anderen wakker. Tawuz loopt er op, af met lege handen. We communiceren via een rol papier en een zelfschrijvend penseel.
We blijken allebei op geheime missie. Wij identificeren ons als degenen die de Immaculate Speaker naar Lookshy hebben gebracht. Zij vertellen dat er over twee dagen door de keizerin een belangrijke ceremonie wordt gedaan op de rand van de vulkaan. Op dat moment is ze kwetsbaar, en willen ze toeslaan. Wij vertellen dat er daar een poort naar de onderwereld is, of komt, en dat wij die willen afsluiten. We concluderen dat we elkaar kunnen helpen. “Maar wie is toch die draak?” vraagt er eentje. We vinden dat Gaia toch echt zelf moet voorstellen, en daarvoor moeten we haar toch wakker maken.
We gaan thee zetten, Gaia ontwaakt als de zon opkomt. “Kindertjes! Wat leuk!” Ze stelt zich voor als hun grootmoeder. Als ze hen zegent, is het duidelijk wie ze is. Ze drukt hen ook op het hart dat ze zich moeten voortplanten.
We besluiten om samen verder te reizen. Alleen, zij kunnen niet vliegen. Sarina biedt aan om een Cloud Trapeze te gebruiken. Goed idee, dat gaat sneller. Wij krijgen oordoppen van hen. Dat helpt, de muziek werkte erg op de zenuwen.
Van bovenaf zien we dat er grote stukken van het land alweer opklaren. Als een warstrider of autochtoonse exalt een demon verslaat breekt daar een stuk van het wolkendek open. Vanaf deze hoogte zien we dat er overal op het eiland gevochten wordt.
De vulkaan komt nog tot halverwege de oorspronkelijke hoogte van de Heilige Berg. De zwarte wolken komen uit de vulkaan. Waar vroeger de top was, is nu een raar gat in de realiteit waar geel licht uit komt. Op de rand van de vulkaan staat een gebouw. Dat is op de plek waar ooit het gekkenhuis van de akuma stond, en de tempel van Luna. Er is veel bedrijvigheid. Het is een kasteel in aanbouw en er zijn duizenden Hopping Puppeteers bezig.
Gaia zegt: “We moeten opschieten. We naderen het centrum van het kwaad.” We krijgen ook last van de atmosfeer. Gaia moet echt hier bij dat kasteel zijn en als ze begint zal de Ebon Dragon komen. Wij moeten hem tegenhouden. Sarina stuurt via Written On Water een roep om hulp naar de solars. We zetten de monniken af, zodat die de keizerin kunnen bevechten. Eén blijft bij ons als relay. Op de muur van het kasteel staat de sutra van de One Handed Maiden:
Once, there was a maiden…
….who struck an iron wall until it shattered her hand.
She did not stop, though cracks spread through her bones.
She did not stop, though blood sprayed her eyes.
She did not stop until she shattered the wall.
“Survival is fury,” she said.
We kijken naar Gaia, met haar verbrijzelde voorpoot. Ze zegt: “Is het zo ver?”
Onder ons verandert een stuk land in een schaakbord. Een oude siderial speelt tegen een derde cirkel demon en wint. De lucht erboven klaart op.
We klimmen over de rand. Het gat is enorm. Er hangt een spinnenweb in, van een soort Soulsteel. Het weent en jammert. “Daar kan ik niet doorheen,” zegt Gaia.
Er klinkt een bazuin uit het kasteel en er laaien groene vlammen op uit het gat. Hoe krijgen we het web weg? De draden zijn een meter dik. We denken dat we wel wat steunpunten kunnen losmaken. Marina laat een genezende spirit los uit een kristal en laat die op Gaia inwerken, het helpt een beetje. Ze probeert geesten uit het soulsteel web in het kristal te steken, maar dat werkt niet. Olric stelt voor om met Luthe het web kapot te rammen. De citadel heeft tegenwoordig een versterkte boeg, dus dat zou moeten kunnen. Dat hebben we in het geheim laten doen, onder het mom van reparaties na millennia op de zeebodem. Vanaf het kasteel klinken meer klaroenstoten, er wordt geschut in stelling gebracht.
Luthe verschijnt. We weten ze te overtuigen. Luthe gaat omhoog om het geschut te ontwijken en duikt dan loodrecht omlaag. Het web kan veel hebben, Luthe verdwijnt er half in. Het soulsteel  vouwt zich er omheen. Met een geluid alsof er duizend kinderzieltjes krijsen scheurt het. His gooit de handrem er op en gaat volle kracht achteruit, omhoog. Het lukt, Luthe trekt een heleboel zielen met zich mee en is bedekt met de groene vlammen van de Tempest. In Luthe gaan de alarmen af, de vlammen zijn erg corrosief. Ze gaan snel de zee in om te blussen.
Het web is gescheurd, de wateren van de Tempest komen omhoog. Gaia begint met haar magie. De groene wolken veranderen in helder groen licht. Achter ons klinkt een kreet van frustratie van de Ebon Dragon. Er komt een enorme slak van pure duisternis uit het kasteel onze kant op gekropen, zo’n honderd meter lang. We roepen Luthe op, dat komt weer onze kant op. Als de slak ons bereikt blijkt het absolute duisternis te zijn. Erg sterk, opheffen lukt niet. Sarina zet haar Caste-sign aan, maar zelfs daarmee kan ze niet meer dan vijftien centimeter zien. Marina doet All Encompassing Sorceror’s Sight. Ze ziet een draak op enige afstand zitten, die ons observeert.
1. Eye zegt: “O grote Ebon Dragon, als u wilt dat we u zien, moeten we u wel kunnen zien.” Gegniffel. Ze voelt dat er iets essentieels uit haar wordt weggetrokken. “Kunnen we er niet over praten?” Ze wordt opzij geslagen en moet snel in een vogel veranderen om te voorkomen dat ze in de vulkaan valt. Dan verandert ze Shalgero’s Pride in een harnas en een speer, steekt de Ebon Dragon er mee. Direct daarna verandert ze in een sprinkhaan. Ze raakt hem, en verwondt hem ook!
Shi Mei Lan is een hele tijd bezig geweest om een Celestial Dragon op te roepen (die van Yu Shan). “De duisternis opheffen kan ik, maar ik kan niet aanvallen.” Hij klapt drie keer. “O, maar dit is een sterke! Wacht, ik roep er iemand bij.” Er verschijnen een paar hemelse leeuwen en sfinxen.
Marina neemt de vorm aan van een Mayfly Mask (die de giftige atmosfeer van de yozi’s kan neutraliseren) en fladdert die kant op. Sarina doet een combo Sprit Cutting Technique en Essence Arrow. De charm geeft geen licht, maar raakt wel en doet ook wat schade. Gaia gaat door met haar incantatie, en de Ebon Dragon is op weg naar haar. Hij roept een blauw licht op en plenst dat in de Tempest. Er ontstaat een vloedgolf die onze kant op komt.
Marina valt aan met Devil Restraining Grip, maar dat lukt niet. Tawuz begint in bloemrijke diplomatieke taal op de Ebon Dragon in te praten. Dat lukt in zoverre dat hij reageert op de opmerking “dat hij de grootste aller yozi’s is”. Hij strekt zich uit in volle lengte: vijftig mijl van neus tot staartpunt, twee mijl breed. Hij is nu groter dan zijn duisternis-effect, die heeft geen effect meer. Zijn lichaam is rond de bergtop gewikkeld.
Intussen komt de Torrential Cascade de krater uit. De Immaculate monnik stelt zich op tussen de golf en Gaia en Shi Mei Lan springt er op af, maar Gaia tilt de monnik op. Zelf is ze ook groter aan het worden. De opening naar de onderwereld wordt langzaamaan kleiner.
2. Eye verandert in een octopus en valt een oog van de draak aan met de Octopus and Spider Barrage. Ze weet een aantal keren te raken. De draak doet een sorcery: Cantata of Empty Voices. Sarina gooit in een reflex Countermagic. Het werkt, maar maakt enorme herrie. Altijd beter dan het effect van die spreuk… Shi Mei Lan staat na te denken. De celestial dragon, sfinxes en lions stoppen de vloedgolf. Zijzelf probeert een Flying Guillottine, maar die lukt niet. Marina probeert de Devil Restraining Grip nog eens, en slaagt. Voor zo ver dat uitmaakt voor een vijftig mijl lange draak… Tawuz gaat verder met vlijen, maar de yozi heeft het door. Tawuz ziet opeens dat Eye geen schaduw meer heeft en voelt de zijne ook weggerukt worden. De draak heeft iets in onverstaanbaar Old Realm gezegd, waardoor de schaduw van Tawuz naar hem overloopt.
3. Luthe verschijnt over de rand van de vulkaan en de solars en dragonblooded voegen zich bij het gevecht. De Ebon Dragon wijst naar Marina en rukt ook haar schaduw van haar af. Intussen komen er vier schaduwkrijgers aan: de monnik is zijn schaduw ook kwijt. De schaduwen vallen hun oorsprongen aan, dus Eye, Tawuz, Narina en de monnik worden daardoor bezig gehouden. Sarina doet een Essence Arrow en raakt. Atis doet een Mist on the Water Attack, nadat hij zijn anima aangezet heeft, en valt aan met Cascade of Cutting Terror. Hij raakt. Eye en Tawuz zij tegen hun eigen schaduw aan het vechten en kunnen niet meedoen. Sango doet Incantation of the Invincible Army. Fel zonlicht schijnt op haar neer en onze moraal wordt maximaal. Dat geldt ook voor de Immaculate monnikken. Little Shu schiet een vloed aan pijlen af, in totaal achttien. Maar drie ervan raken, maar ze doen de draak wel significante schade. De Ebon Dragon is geërgerd en slaat naar hem. Little Shu staat op zijn airblade en weet weg te duiken. Hij heeft in de afgelopen dagen zijn harnas geactiveerd met demonenbloed, maar is even vergeten dat het de bedoeling is dat de Ebon Dragon hem raakt, zodat die de volle schade terug op zichzelf krijgt.
Gar haalt uit met zijn Goremaul en raakt. De Ebon Dragon wordt even onstoffelijk om de tremor te ontlopen. His ziet hem verdwijnen en zet zijn derde oog aan. Marina is ook met haar schaduw aan het vechten. Phoenix verandert zijn zwaard in een Ghost Fire, en valt de gedematerialiseerde draak aan. Raak! Zowel Gar als Phoenix leven helemaal op: een punt Willpower terug. Ze zijn dragonblooded en hebben een primordial verwond. Hier zijn ze voor gemaakt. Én ze verdedigen Gaia, dat helpt ook.
Ghurkan doet een Essence Fangs Technique, en slaat met de serpent sting staff. Ook hij raakt. Dan doet Olic een Death of Obsidian Butterflies. Hij wacht even tot de draak weer materialiseert. Shi Mei Lan roept een earth elemental op om de rand van de vulkaan onder de draak instabiel te maken. Daarna trekt ze zichzelf terug. Néré blijft in de buurt van Little Shu, voor het geval die genezing nodig heeft.
4. De Ebon Dragon is nu merkbaar gewond. Aggravated damage en schade die veroorzaakt was door het inzetten van Virtues blijft, maar de Lethal damage geneest akelig snel. Hij spuwt kou en duisternis naar Gaia. Little Shu gooit zich ertussen en wordt geraakt. Het harnas weerkaatst de volle schade, en hij zelf krijgt een veelvoud van wat Little Shu te verduren had. Hij valt ook nog eens aan met twee klauwen. Little Shu ontwijkt de klap niet, en raakt zwaar gewond. Néré grijpt in en doet Grievous Wound Alteration om de Aggravated damage  te verhelpen, en Wound Closing Touch om Lethal damage naar Bashing om te zetten. Little Shu kan er weer tegenaan, maar de schade van de drakenadem gaat door. Nu gaat Olrics Butterflies spreuk af.
De draak is intussen zwaargewond. De grote gestalte verandert in een draak van zo’n twaalf meter, die dood ligt te gaan. Xar doet een combo van Five Dragon Style martial arts en raakt. Sarina schiet een zonnepijl af en raakt ook. De draak verandert in een poel pure essence, die door het steeds kleiner wordende gat de onderwereld in stroomt. Sarina overweegt om Ghost Eating Technique te gebruiken, maar we zijn bang dat de persoonlijkheid van de Ebon Dragon zo sterk is dat hij zelfs via het innemen van zijn essence zal corrumperen. Dus we laten de essence gewoon wegstromen.
Néré en Marina helpen Little Shu met Nature’s Healing Bounty. Maar dit verbant hem naar Elsewhere, de drakenadem was meer sorcery dan vergif. Sango doet een Adamant Circle Countermagic. Dat werkt. Duisternis spuit uit zijn poriën en ontploft.
Een Immaculate monnik komt het kasteel uitgelopen. Hij draagt een rood jaden dire lance, met daarop het hoofd van de keizerin. Tawuz maakt een buiging. De monnik buigt terug. Dan gooit hij de lans, inclusief het hoofd, door het kleine restje van het gat naar de onderwereld. “Dus, wat gaan we doen?” vraagt Atis aan de monnik, “Kunnen we vrienden worden?”
“Ik heb van GrootMoeder begrepen dat we voor de gek gehouden zijn. Wij gaan meer Gaia’s wil doen. Als jullie dat ook doen zal het goed kunnen gaan.”
“Nu moeten we nog de Wyld bestrijden. En de vier andere yozi’s”, realiseren we ons. Maar niet vandaag. Ghurkan haalt een fles heel goede wijn (een oude Regenboog?) tevoorschijn, die hij speciaal hiervoor bewaard had.
Morgen begint de rest van ons werk. En er zijn acties en vragen voor de langere termijn. Gaia geeft de vier overlevende monniken de opdracht om zo veel mogelijk dragonblooded te redden. Sango vertelt hen dat ze altijd wil helpen en samenwerken. De lunars hebben behoefte aan een Moot. We moeten een nieuw Deliberative bijeen roepen om vrede met elkaar te sluiten.
Wat doen we met de yozi’s die mee hielpen? Wij willen onze belofte houden. Wat doen we met de tegenstanders? Hen totaal vernietigen willen we niet. We moeten wel iets houden om tegen te vechten, anders verliezen de solars zich in intern gekibbel en decadentie.

The RoSE – 73

Luna stelt voor dat de lunars met Gaia naar de heilige berg gaan om het gat naar de onderwereld af te sluiten, dat daar door de ontploffing is ontstaan. De rest moet een wereldoorlog starten, als afleidingsmanouvre.

We beginnen met het oproepen van Madelrada. Als ze verschijnt heeft ze maar vier armen, en is ze maar zes meter hoog. Als prijs voor haar diensten vraagt ze een wereldoorlog, “maar die zijn julie al van plan.” Verder wil Madelrada even met Little Shu praten. (De echte.) “Dat pantser, wat ben je daarmee van plan?“ “Het zou bescherming geven…” “Nou, dat is het minste. Als je het geactiveert hebt, krijgt degene die jou aanvalt dezelfde schade, maar dan ‘unsoakable’. Dus zorg dat de Ebon Dragon met jou vecht. In een formeel duel. Zorg dat je heel goede genezers hebt en dat je Ox Body Techniques op maximum staan. Je aciveert je harnas door het te wassen in vitriol, of door de zegen van Ligier. Dat laatste is moeilijk, daarvoor moet je hem in een tweeegevecht verslaan. Vitriol krijg je door een paar demonen leeg te laten bloeden.”
Ze kijkt om zich heen. “En… één van jullie is de de dochter van de zon.” “Kleindochter”, zegt Sango. “Een potentiële bondgenoot is de Infinite Dojo. Hij kan jullie in contact brengen met de zeven droommeesters, zeven Siderials die ooit in de Dreaming verdwaald zijn. We hebben alle Siderials nodig die we kunnen krijgen! En ik hoor dat jullie twee vliegende citadellen hebben? De keizerin zal verwachten dat jullie de hoofdstad gaan aanvallen. Ze heeft Octavian belast met de verdediging en die is bijna net zo goed als ik, dus die zal een aantal verrassingen voorbereid hebben.”
We verwachten dat de keizerin Luthe zal kennen, en dat haar plannen erop gebaseerd zullen zijn dat we daarmee Aan zullen vallen. We kunnen dus beter Metagalapa daarvoor gebruiken. “En nu ga ik de troepen inspecteren. Ik wil zien hoever Sigeret is gekomen.”

We horen verder dat de Realm destructief is voor Virtues. We moeten charms gebruiken om de troepen daartegen te beschermen.

His wijst er op dat wij Leviathan beloofd hadden om zijn Luthe te vliegen in de oorlog, en niet onder een demon van Kimberi. Hij wil die belofte houden, dus hij gaat niet mee met de groep die Gaia zal vergezellen. Sarina gaat in zijn plaats, zij kan ook onopvallend reizen.
Er zijn meer legers die niet onder Madelrada willen vechten. We vragen hen om te helpen om de steden in de buurt van Imperial City aan te vallen. Het leger van Warstriders wil ook niet onder de demon vechten. We spreken af dat zij Sdoia, de stad ten Zuiden van de hoofdstad, aan zullen vallen. Weer andere legers, de troepen van Lookshy, gaan naar Pangu, de stad ten Noorden van de hoofdstad. De vloot kan de oorlogshaven Chanos aanvallen. De Lunars met Sarina en Gaia gaan intussen geheel op eigen kracht naar de resten van de Heilige Berg.

Sigeret geeft een update van de toestand van de wereld. De Lintha piraten horen bij Kimberi, dus in het Westen wordt de yozi She Who Lives In Her Name door hen bestreden. In het Zuiden heeft Ahlat de mantel van god van Oorlog In Het Zuiden opgenomen. Hij en onze troepen coördineren de strijd tegen Cecelyne. Haar sterkste wapen, hiërarchie en wet, wordt tegen haar gebruikt doordat Ahlat eden van trouw heeft gevraagd en gekregen. En Autochthon helpt erg. In het Noorden hebben we niet zo’n last: Adorjan wil alleen maar rust. En in het Westen hebben we geen last, want de twee 3rd Circle zielen van Malpheas die in Creatie zijn, hebben onze kant gekozen. Naast Amalion, die bij ons woont, heeft ook The Yellow District zich in Creatie gevestigd, als nieuwe uitgaanswijk van Nexus. Malpheas denkt dat hij voldoende gemanifesteerd is, en heeft niet door dat ze niet tegen ons strijden.

We besluiten eerst de Infinite Dojo op te roepen. Dat lukt. Sango, Ghurkan, Xar en Gar, Eye, Marina en Sarina, Olric lopen naar binnen. We maken ons klaar en gaan naar de eerste zaal. Wijte, kale muren en een rode poort. Leerling nummer één ontvangt ons. Als we een kwartiertje zitten, staat de leerling op, buigt naar een rode poort en naar ons, en begint de warming-up. Olric is nogal stuntelig en mag na een kwartiertje het wapenrek schoonmaken en de administratie bijwerken: eeuwen aan rankings. Hij ontdekt dat àlle Siderials en de keizerin hier getraind hebben. Chejop Kejak staat hoog, maar Nox (een van de zeven zusters) staat hoger.
Na een uur mogen we naar zaal twee. Hier hangen scrolls met teksten aan de muur, en er is weer een rode poort. Zeven mensen in judopakken in de kleuren van de regenboog en een witte band zitten tegenover ons. De leerling gaat bescheiden opzij zitten en gebaart Olric om naast hem plaats te nemen.
“Wie van jullie is het minst ervaren?” vraagt de meester in het indigo pak. Sarina stapt naar voren. De meester in het rood stapt naar voren. Hij maakt een ingewikkelde kata en er verschijnt een gebedsreep in de lucht. Gar biedt Strenght of Stone aan, maar we slaan het af. We zijn hier voor een eervolle strijd, niet om per sé te winnen. Sarina leest wat er op de reep staat: “Duck Fate”. Ze probeert een heel lage trap. Het lijkt wel of de meester die had zien aankomen: hij tilt net op tijd zijn voet op. De reep gaat in rook op. De man spiegelt haar bewegingen. Sarina ontwijkt hem moeiteloos en besluit een complexe ‘flying kick’ te doen. Hij ontwijkt en probeert dezelfde beweging, maar faalt en valt op de mat. De meester in indigo knikt goedkeurend’ en Sarina mag naar de andere kant van de mat. Ze buigt naar de tegenstander en helpt hem overeind.
De volgende is Gar. Hij vecht tegen de meester in oranje. Gar is het snelst. Hij deelt een stomp uit en raakt. De tegenstander wankelt, herpakt zich en probeert een elleboogstoot naar Gar’s borstbeen. Die ontwijkt. De meester in indigo gebaart dat het voldoende is.
Eén voor één vechten we. Marina tegen de gele meester, Xar tegen de groene.
Ghurkan gaat tegen de blauwe meester. De man activeert een charm waardoor hij drie aanvallen tegelijk kan doen, en één van de aanvallen is raak. Ghurkan doet de Snake Form charm en raakt. Gelijkspel, de strijd gaat door. De meester mist, maar het lijkt alsof hij niet echt aanviel maar iets verdedigends opzet. Ghurkan besluit eerst een schijnbeweging te doen en ontdekt dat de kata zijn chi probeert weg te duwen. De tweede aanval raakt, en Ghurkan mag ook naar de overkant.
Daarna is de indigo meester zelf tegen Eye. Hij kiest haar omdat ze de Dream Style bestudeert. Eye probeert Peaceful Repose Style en raakt. De meester wikkelt een gebedsreep om zijn hoofd. Dit stelt Eye in de gelegenheid om nog een aanval te doen. Ze doet de Dream Ravager Hand en raakt weer. Hierdoor herleeft hij zijn meest recente droom: hij slaat met zijn vuist tegen een muur en verbrijzelt deze. Maar hij is opeens twee keer zo snel en doet twee aanvallen. Gelukkig missen beide aanvallen. Eye kan ook aan de overkant plaatsnemen. De meester leest een gedicht over de One-Handed Maiden. (Siderials p. 170)
Sango is als laatste, tegen de paarse meester. Ze probeert een Sledgehammer Fist Punch, maar raakt hem niet. Hij trekt een draad uit de Loom of Faith en verschijnt opeens achter haar. Met Reflexive Sidestep weet ze hem deels te ontwijken; de klap raakt, maar doet geen schade. Sango doet de Irresistable Bravery Tactic, pakt de draad die nog in de lucht hangt, doet er een salto omheen en schopt de meester, vanuit de lucht, tegen zijn kont. Dat is raak! Ook zij krijgt een quote, over de Maiden in Chains. (Siderials p. 155) De paarse meester moet erg lachen en bedankt haar.
“Ouranos, the Dragon Beyond, vindt het goed dat wij voor deze strijd terugkeren naar Yu Shan. We zullen de Loom of Faith gebruiken om de strijd in jullie voordeel te beïnvloeden. Bedenk wel dat we alleen schepselen vanuit Creatie kunnen waarnemen en beïnvloeden.”
Eye vraagt naar Ouranos. “De Dreaming Style. Kom er ver genoeg in en je maakt contact met Ouranos. Hoe jullie ooit gedacht hebben dat jullie hèm gevangen zouden kunnen zetten. Het heeft hem 1000 jaar gekost voor hij op het idee kwam om… maar kom, dat mogen jullie zelf uitvinden.”
De indigo meester zegt: “Jullie kunnen elke uitgang nemen die je wilt. En bedankt voor de ratings, Olric!” Leerling 1 kijkt er even sceptisch naar. “Het kan zijn dat Eye nu wat hoger staat dan ze hoort,” mompelt hij, “ach ja, zo staat het nu in de archieven.” We kiezen de deur terug naar Gethamane.

Als we terugkomen staat Luthe op het punt te vertrekken. Verder is Metagalapa, onder dekking van een wolkenfront al vertrokken, en is de vloot al uitgevaren. Wij: His, de solars (minus Sarina) en dragonblooded, gaan met Luthe mee. Zodra we boven het Cursed Isle komen, zien we dat het donker is, en horen we muziek. De paar demonen aan boord roepen: “Ga weg! Keer terug! De pijpen van Erembour!” Ook een aantal mensen aan boord worden erdoor aangeraakt. Ze gaan dansen. Dit is de kwelling die de schaduw van de Ebon Dragon elke demon geeft: ze herinneren zich de liefde en het geluk. Hierna kunnen ze nooit meer het licht van een zon verdragen. Zelfs niet de aura van een solar of het licht van His’ Oog van Ligier. Dit geldt ook voor stervelingen, zij zijn er nog gevoeliger voor (wilskracht en essence beschermen). Als de schaduw van de Ebon Dragon ooit van dit eiland weg gaat, zullen de meeste bewoners gedoemd zijn tot een leven in de schaduwen, onder de grond of binnenshuis.
We inventariseren wie deze aanval kan weerstaan. De warstriders, de dragon kings, en bijna alle dragonblooded hebben geen probleem (Mental DV > 5). Alleen gewone mensen, en dan met name de nieuwere recruten, hebben een probleem. De meeste veteranen hebben genoeg wilskracht en zijn gewend aan mindfucks (Integrity). Sango laat dit doorgeven aan de vloot die vanuit Gethamane uitgezeild is, zodat ze maatregelen kunnen nemen.
Sango doet de Incantation Of The Invincible Army. Dat beïnvloedt het hele schip positief, en de Autochthoonse Exalts helpen om het effect te versterken. We zetten de warstriders af en de andere onafhankelijke legers, minus de kwetsbaren.

Als Metagalapa zich boven de Imperial City wil positioneren, blijken er drie enorme energiewapens op de stadsmuur te staan, in de vorm van drie levende nautilusschelpen. Ze vuren zwarte energie af die de materie van de berg beschadigt, en dan terugkeert als witte energie die de zielen van levende wezens verscheurt. Maar de schutterse hadden Luthe verwacht, en weten niet waar zich de commandocentra bevinden. Bovendien is Metagalapa erg massief. Daardoor ze doen relatief weinig schade. De berg deelt zich in vijf stukken en schiet met zijn zonnewapen het Imperial Manse kapot. Daarna moet hij vijf dagen weer opladen. De legers van Octavian worden ondertussen door onze grondtroepen uitgeschakeld. De keizerin is niet geamuseerd.

Luthe brengt degenen die niet bestand zijn tegen de vloek van Erembour terug naar de hoofdmacht. We kunnen ze inzetten bij de grote aanval omdat Sango dan haar spreuk nog eens zal doen, om hen te beschermen. Ook Olric kent charms om het effect te verminderen.
De tweede dag merken we dat de deugden actief aangetast worden. In door ons veroverde gebieden waar de geomantie hersteld is, gaat dit effect weer weg.

The RoSE – 72

Het einde van Calibration

Als we Yu Shan uitkomen, is het mooi weer. Terug in Gethamane zien we dat er een regiment bijgekomen is. Ze dragen vreemd eenvormige harnassen met een embleem van zwart-gele ruiten. Het zijn automata. Veel ervan zien er uit als mensen, een aantal zijn van steen, de aanvoerders zijn van koper en eentje heeft zilveren tattoos als een lunar. Als we er naar vragen, wordt verteld dat ze er opeens waren op dag 3 van Calibration. En dat ze alleen naar “Little Shu” luisteren (Sigeret vermomd als Little Shu). Sigeret zegt dat het zijn Baidu zijn, wezens die hun ziel aan hem verspeeld hebben. Sango vraagt zich af wie er nog meer opgeroepen zijn met Calibration. “Mijn baas is er ook,” zegt Sigeret. De derde cirkel demon Madelrada, de generaal van de legers van de primordials. “Weten jullie een manier om haar de positie van Little Shu over te laten nemen? Little Shu heeft zelf zijn positie als aanvoerder gewonnen in een tweegevecht, maar je wilt geen precedent scheppen. Stel je voor dat een subziel van de Ebon Dragon, de Infinite Dojo bijvoorbeeld, ook op dat idee komt.”
We vragen hoe de legers inmiddels over anathema denken. “Het begint te wennen.”
“Kan Madelrada een voor mensen aanvaardbare vorm aannemen?” “Ja, maar als de strijd begint verandert ze automatisch weer in een reuzin met honderd armen en bloed van vitriool.”
Marina stelt voor te doen alsof we haar oproepen en publiekelijk een deal te sluiten. Tawuz start een fluistercampagne op om iedereen er aan te laten wennen. Het thema is dat we onze bondgenoten overal vandaan halen: Solars, Lunars, Autochthonians, automata, dragon kings, lopende bomen, noem maar op… zelfs demonen vechten aan onze kant.
Olric stelt voor om wargames te organiseren om de verschillende types aan elkaar te laten wennen. Sango vult dit aan met kampioenschappen, om iedereen te laten zien wat de verschillende types zoal kunnen. Marina zegt dat we Wijsheid bij de uitvoering van het plan moeten betrekken. Sango: “Ja! Demonen moet je op laten roepen door sorcerors.”
Ghurkan, Olric en Marina ontwerpen een publiciteitscampagne. Dat kost zo’n drie maanden.  Madelrada zal op dag 1 van Ascending Fire verschijnen. Tawuz gaat een ritueel bedenken wat zo min mogelijk lijkt op een echt summoning rituaal, want dat zou beledigend zijn voor de demon.

De campagne loopt goed. Aan het eind van de maand, bij volle maan, blijken de lunars nog steeds te veranderen in dieren. Grote teleurstelling, ze hadden gehoopt hier van af te zijn met het opheffen van de Great Curse. Maar de maanziekte is een Wyld effect.

Dag 4 van Resplendent Wood komt een piepjonge solar uit het Westen naar Ghurkan. Hij vertelt dat hij een heel vreemd verzoek heeft: thuis heeft hij een lunar mate, maar nu voelt hij een ander waar hij dezelfde band mee heeft. Ze heet Amelion en hij kent haar uit de Primordial War. Marina weet veel van geschiedenis. Ooit was er een Manse-builder van die naam. Die is getrouwd geweest met een solar die Five Moons heette. De jonge solar kijkt beteuterd. “Daar herinner ik mij niks van.”
We spreken af dat we over een paar dagen, op een rustig plekje, met haar gaan praten. Dan pas, want we vragen de lunar elder Gord erbij en die moet nog arriveren. Marina doet een spreuk om Wyld zones te detecteren, met de gedachte dat er misschien iets heel ‘wylds’ aan deze lunar is, en dat ze al in de buurt is, maar ze vindt niets.
Als Gord arriveert, vertellen we hem het verhaal. Die herinnert zich Five Moons wel. “Ja, die is ooit getrouwd in het Deliberative. Een heel schandaal! Want wie trouwt er nou met een demon?” Veel meer weet hij niet. En hij hoeft ook niet zo nodig bij het gesprek te zijn. Hij gaat bier drinken met onze dragon blooded. De solars en lunars gaan wel.
Op de afgesproken open plek staat de jonge solar, heel nerveus, in een mooi blauw harnas. “Fijn dat u gekomen bent. Ik wil u voorstellen aan mijn geliefde Amalion.” Hij leidt Ghurkan naar een goed gecamoufleerd stenen hutje in het bos vlakbij. Ze gaan via trappen naar beneden en komen in een ruimte met blauwe kristallen. Er zit een gesluierde vrouw in een lavendelkleurig gewaad. Ghurkan voelt de kracht van een Manse. Ze zegt dat Ghurkan hen in zijn vorige bestaan getrouwd heeft, en vraagt of hij het huwelijk wil herbevestigen. En ze wil asiel nu ze weer in Creation is. Ghurkan wil meer informatie en wil vragen of de anderen er bij geroepen kunnen worden, maar zij is erg charmant en overtuigend [social attack], dus daar komt hij niet aan toe.
Na tien minuten is Ghurkan nog steeds niet terug en begint de rest van ons ongeduldig te worden. We kloppen aan. De jonge Five Moons komt naar de deur en probeert ons af te poeieren, maar Atis kletst ons naar binnen.
Ghurkan is net ‘ja’ aan het zeggen, maar hij wil met het huwelijk wachten op het Deliberative. Dat vindt ze goed, maar het asiel moet wel snel geregeld zijn. “Ik ben Amalion, ‘The Manse of Echoes Descending’, de vijfde ziel van Malpheas.”
Op dat moment komen de anderen binnen. Als we ons voorstellen en ze hoort dat er twee van het huis Regenboog zijn, is Amalion heel geïnteresseerd. Ze was ooit de gast van het Deliberative en dat wordt haar in Malpheas nog steeds kwalijk genomen. Bijna alle derde-cirkel-demonen hebben zich de afgelopen Calibration in Creatie gemanifesteerd. Zij had zich in Lookshy moeten manifesteren, maar dat is niet gelukt. In plaats daarvan kwam ze hier terecht. Haar verhouding met Malpheas is niet goed.
We zijn genegen om haar asiel te verlenen. Eye of Autumn vraagt of ze meevecht. “Ik ben geen krijger.” “Manses maken dan?” “Wie mij oproept, mag volgens het regenboogcontract om één manse vragen. U vraagt erg veel.” “Dat wist ik niet.” “Ik bied u één jaar elke maand een Manse.”
Sango vaagt naar haar relatie met de solar. Na enig aandringen van Atis geeft ze toe dat iedereen die haar ziet hopeloos verliefd op haar wordt. Daarom draagt ze een sluier. Ze heeft dit aan Five Moons verteld en hij heeft er zelf voor gekozen om onder de sluier te kijken. We sluiten de deal. Voor de eerste Manse hebben we haar carte blanche gegeven.
Marina wil dat één van die manses een tempel voor Luna wordt. Met enige moeite overtuigen we haar dat Luna niet echt wordt geëerd met een gebouw dat door een demon is opgericht.
Vier dagen later komt Five Moons vertellen dat de eerste Manse af is. Het is een mooi Fire-aspected gebouw van roestig ijzer. Five Moons draagt nu een grijze heartstone in zijn harnas. We vertellen het aan  Sigeret. Die reageert kalm. “Ik zal wat plannen moeten aanpassen. Mijn mensen nemen contact op met jullie mensen.” Ondanks dat er allemaal derde-cirkel-demonen in Creatie zouden zijn, is het rustig.

Op de 18e dag van de maand voelen we in de verte een aardbeving die maar doorgaat. We rennen naar de controlekamer om het schild en de detectie aan te zetten. Het Sword of Creation is ingezet, in het Oosten. Het zal toch niet tegen Lookshy zijn? Jawel hoor! Tijd om de schildfunctie uit te proberen. Kan die verplaatst worden? Atis projecteert het schild over Lookshy heen. Het houdt de eerste klap tegen. De tweede niet, de derde weer wel, maar amper. Iedere klap is harder dan de vorige. Bij de vierde klap begint het schild het te begeven, en er gaan bij ons dingen doorbranden. Maar het schild krijgt opeens extra energie, vanuit een onbekende bron. Sango denkt dat het de elementaire draak van Aarde is (Pasiap). De aanwezigheid van de aardedraak verklaart misschien ook waarom Amalion hier terecht kwam toen ze in Looksy wilde manifesteren. De kracht van de vijfde klap is zo groot, dat het Zwaard van Creatie doorbrandt. In de weken daarop regent het as.
Als we contact leggen met Lookshy zijn ze zwaar onder de indruk. “Eerst een krachtveld en op het eind kwam er een enorme klauw uit de grond die de klap opving en gespleten werd. Sindsdien is de tempel van de dochter van Gaia dicht. Om Pasiap te genezen?”

We vragen ons af of de Pool van Aarde nu kapot is en of we de reservepool moeten activeren. Marina detecteert Wyld-energie. Als de Pool het niet doet, groeit de Wyld.
Na een week voelt ze meer onrust. Gord komt aan en vertelt dat er onraad is. In het Zuiden manifesteert Cecelyne, in het Westen vormen zich de bollen van She Who Lives In Her Name. De connectie tussen de polen moet hersteld worden. Atis gaat aan het werk. Hij schakelt een aantal jonge solars in. Eén daarvan heeft een verstrekkende theorie: Gaia zelf is gewond, Pasiap is dood en de top van de Heilige Berg is naar Elsewhere geslingerd. Atis wil deze theorie testen. Hij gaat via Yu Shan, waar de orde inmiddels grotendeels hersteld is, naar de top van de heilige berg. Die is in de mist. Het licht is niet dat van de zon. Hij kan niet verder afdalen dan de kring van orichalcum beelden. Hij neemt AI-1 mee en gaat terug. Dit deel van het verhaal klopt! Dan gaat hij naar de dragon kings bovenin Gethamane. Die zitten in zak en as: “Waar zijn de balsemers?” Na enig navragen blijkt dat Pasiap inderdaad dood is. Hij haalt de anderen er bij. Er ligt een opgerolde stenen draak in een van de tempelzalen. Er zitten twee lizardmen bij, een zilveren en een groene. De groene mist de rechtervoorpoot en huilt onbedaarlijk. Néré probeert haar te troosten. Het voelt alsof de aarde zelf beschadigd is.
De vierde slag heeft Gaia met haar hand opgevangen en bij de vijfde slag is Pasiap tussen het Zwaard en de stad gesprongen.

Atis rent naar beneden en zet de Pool aan. De berg begint te zoemen en het centrum van Creatie verplaatst zich hierheen. De dragonkings vragen zich af of er iets mis is met de tijd. Normaal zijn de balsemers er altijd als er een god doodgaat. Of weten ze dit gewoon nog niet? Er is nog nooit een elementaire draak doodgegaan. Bij de eerste dode primordial waren ze er ook niet. Een vliegende dragon king gaat ze halen. Luna (de zilveren lizardman) bevestigt de theorie van de jonge solar: “Er is nog maar weinig tijd. Zet al je legers in en verander Creatie in één slagveld. Alleen Gaia kan de schepping repareren en daarvoor moet ze naar de kern: de vulkaan die de heilige berg was. Laat een aantal lunars haar begeleiden.”
We besluiten om onze plannen te versnellen.

9 XP

The RoSE – 72

26-02-2015

De groep in de onderwereld vermoedt dat er wel eens een necromantiër in de buurt kan zitten. We proberen te voelen of er magische invloeden zijn, maar de kamer zelf is zwaar magisch en de deur is geblokkeerd. Met de Dragon’s Eye zien we buiten Revenants op wacht staan. We voelen een soort focus in het centrum van et gebouw.
Dan gaan we terug naar de zolder. We pauzeren bij het luik en gebruiken de Eye. Er ligt een schacht onder met trappen langs de wanden en laaddeuren. We openen het luik, dat kan van bovenaf, en speuren nog eens naar magische energie. Vanaf hier detecteren we die op de begane grond.
Onder in de kelder flakkert overigens groen ‘balefire’ dat zielen kan smelten. Op de begane grond is ook een laaddeur. Als we er doorheen kijken zien we een theaterzaal met een apparaat van soulsteel en orichalcum. We zien geen mensen. Sarina opent het slot, dat is kinderspel voor haar. We gaan behoedzaam naar binnen. Het ruikt er muf en er komen magische emanaties van het apparaat af. Het proeft naar necromantie.
Atis en Shi Mei Lan, de laatste als kat, lopen behoedzaam op het apparaat af. Als ze dichterbij komen, zien ze dat het in de orkestbak staat. DE onderkant staat in balefire. Het apparaat heeft ruwweg de vorm van een ijzeren maagd.
Terwijl Olric de toneelconstructies inspecteert op takels en mechanismes, worden we aangevallen. We zijn erdoor verrast. Opeens krijgen we de Death of Obsidian Butterfiels over ons heen! Sarina raakt gewond, Phoenix niet, Shi Mei Lan, wel, Néré krijgt één wondje, Atis wat meer, Eye en Olric worden echt flink geraakt. We zien dat er iemand verstopt zit in de coulissen.
Atis schiet drie orichalcum pijlen met zijn krachtboog en gebruikt een combo. De pijlen zijn raak, de aanvaller zakt dood in elkaar. Er rolt een masker weg. Hij is bleek en heeft haar met de structuur van mos. Sarina ziet dat zijn geest nog rondhangt. Ze gebruikt Ghost Cutting Technique en gooit hem het balefire in. Dat heeft niet het gewenste effect: hij krijgt er juist energie van en verdwijnt in de Tempest.
Néré vraagt Sarina om ook naar de ijzeren maagd te kijken. Ze denkt dat die daar misschien energie van krijgt. Er zit inderdaad een geest i. We gaan opnieuw zoeken naar takels en weten hem omhoog uit het vuur te krijgen.
Néré onderzoekt de overleden tegenstander. Die heeft een aantal ‘spell-knots’ bij zich, een deel ervan gebruikt. We zien niet of het masker magisch is en zijn voorzichtig.

Atis probeert de sarcofaag open te maken. Het is necromantische technologie. Als hij het apparaat open weet te krijgen, komt er verblindend licht uit. Het is alsof je in de zon kijkt. Door het vizier van haar harnas bij te stellen, kan Néré een gestalte zien. Atis krijgt een ingeving. Als hij beter kijkt, komt het gezicht van de persoon hem bekend voor: een beeld op Mount Meru? Hij grbruikt Lock Opening Touch en haalt de persoon er uit. Néré kijkt of ze hem kan genezen, maar het is een geest. Shi Mei Lan kijkt met een charm die het geheugen versterkt, Counting The Elephant’s Wrinkles. “Het is Kal Bax! De vorige incarnatie van Ghurkan’s exaltatie!”
Néré vraagt: “Heb je die heartstone om geesten tot rust te brengen nog?”
We overleggen. Kal Bax was bij leven een tiran, Daar willen we niet per sé uitgebreid mee praten. Shi Mei Lan pakt de steen en raakt het spook aan. Maar het lichaam van deze persoon is al lang geleden vergaan. Het lukt niet.
Wat brengt geesten tot rust? Het vervullen van een taak die niet is afgemaakt. Een solar geeft normaal zoveel licht als hij enorm veel essence heeft uitgegeven. Maar dit is een geest …  Sarina geeft hem vijf motes essence met Essence Lending Technique. De geest komt bij. Hij blijkt verbazend aanspreekbaar. Hij is een jaar geleden gevangen genomen. Hij is in de Usurpatie gedood en na zijn overlijden realiseerde hij zich wat de Great Curse hem allemaal had laten doen. Daarom kon hij geen rust vinden. Hij was hierheen gereisd om een Death Lord te verslaan. Dat lukte, maar hij had niet op terrestrial necromantiërs gerekend. Die hebben hem gevangen genomen en gebruikten hem om het deathland groter te maken.
We willen de kist meenemen omdat hij een fortuin aan materiaal bevat, en om te voorkomen dat hij nog eens gebruikt wordt. Met twee Wind Slave Discs kan ieder van ons hem tillen. Dan praten we over mogelijkheden om terug in de gewone wereld te komen. Normaal moet je wahten tot het dag wordt, maar wij zijn hier met een spreuk gekomen…
Shi Mei Lan besluit Sapphire Countermagic te leren. Daarmee blaast ze de kaars uit. Maar die blijkt alleen een illusie in stand te houden waardoor je van buitenaf door de ramen de wereld van de levenden kunt zien. We moeten de deur tussen de bovenwereld en de onderwerekd vinden. Aangezien de revenants de eetzaal bewaken, zit die waarschijnlijk daar. We besluiten nu om via de gang de zaal te benaderen in plaats van via het plafond. We gebruiken de sarcofaag als schild c.q. stormram. De revenants schieten, maar dat werkt niet echt. Sarina schiet terug, drie revenants vallen dood neer. Shi Mei Lan en Atis leggen er ook ieder eentje neer. Néré en Olric weten niet door het harnas heen te komen. Shi Mei Lan gooit een Infinite Jade Chakram die blijft aanvallen. Na een korte, ongelijke strijd weten we ze te doden. Sarina overweegt om een paar geesten op te eten voor de essence, maar doet het toch maar niet.
Sarina doet de deur open. Nu gaat hij wel open naar onze wereld. We zien het dinergezelschap. Sarina schiet op de gemaskerde man aan het hoofd van de tafel en doodt hem. Shi Mei Lan raakt hem aan met de heartstone om zijn  geest tot rust te brengen. Atis schiet de andere neer. Desteen doet het niet want de man is nog niet dood. Daar kan ze wat aan doen…
We stellen Kal Bax voor aan de “onderhandelaars”. Hij herkent Ghurkan. Hij vertelt dat Sol na zijn dood bij hem langsgegaan is en hem vergeven heeft. Phoenix oppert om dit deathland niet op te heffen, maar de golden faction (geesten van vergeven solars) dde overtuigen om via de brug over de Tempest het Cursed Isle binnen te vallen. Kal Bax wijst er op dat het ons niet zal lukken om die ‘gold faction’ bij elkaar te roepen. Ze hebben hun afterlife gewijd aan het bestrijden van de deathlords. Ze vragen wel of we de brug in de onderwereld willen laten staan.

Dan roepen we Sango. Die komt in haar warstrider aanlopen en ziet dat er boven de stadsmuur een heel andere sterrenhemel hangt. Dehele muur is een poort naar de onderwereld. Ze trekt zich terug en wacht op de dageraad. Gurkhan en Kal Bax praten bij: “Scavenger lord?” Als de zon opkomt blijkt het licht hier nog dat van de oude Sol te zijn. Sango komt er bij en praat even met Kal Bax. Die laat vallen dat hij een voorouder van het huis Regenboog is. Zij deden een experiment om solars en lunars te fokken. Dat is niet gelukt (hoewel er nu twee lunars geëxalteerd zijn: Marina en Tawuz), maar het is belangrijk dat het huis Regenboog blijft voortbestaan, want als ambassadeursfamilie zijn ze één van de schakels in de gevangenis van de jozi’s. We nemen afscheid van hem.
Sango gaat in midden van het plein staan en begint de spreuk. Het licht dat via haar de deathland in stroomt is het witte licht van haar grootvader. Ze voelt dat dit zijn instemming heeft. Na een half uur zien we dat de grens van de normale wereld op ons af komt. De revenants vallen aan, maar we weten ze van Sango weg te houden. Als de spreuk klaar is, komt Sango moe en bezweet uit de warstrider. Ze krijgt 18 punten essence van Sarina.
Als we gaan kijken is de poort van de onderwereld weg. De lichamen liggen nog wel in de steegjes en beginnen nu te ontbinden. Phoenix doet de charm Dragon Seared Battlefielden brandt ze weg met zijn aura.
Sango wil hier iemand installeren. “Kijk wat er de laatste keer gebeurde.” Sarina gaat de Marukhan inlichten. Daarna gaan we terug naar Gethamane.

Xp 8 voor iedereen, +1 voor Inez

The RoSE – 71,5 – Deliberative

26-03-2015
Ingelaste sessie – deze sessie speelt chronologisch voor die van 26 februari

Het Deliberative houden op de Heilige Berg is niet zo’n goed idee. Ghurkan roept iedereen bij elkaar op het reserve-exemplaar: Gethamane. Een van de grote markthallen wordt ingericht als vergaderzaal. Wijsheid, die aanwezig is als ambassadeur van Malpheas, koppelt zijn AI aan die van de Heilige Berg.
Er zijn weinig siderials. Wel aardig wat solars, waarvan veel uit het Westen. Een aantal lunars uit het verre Oosten, met wyld-specialisatie, en een aantal uit het Zuiden onder leiding van ene Tammuz, de leider van de Duizend Stromen beweging. De ambassadeur van Autochthon is ook uitgenodigd.

Tammuz wil graag als eerste het worod. Hij heet vooral de lunars welkom en zegt dat hij blij is dat er een andere elder is: White Owl. (Die zit als poes bij Wijsheid op schoot.) “De toestand in het Zuiden is stabiel. De autochthonians hebben Gem ingenomen Een solar circle heeft The Lap in handen en heeft The Penitent geactiveerd om naar het Keizerrijk te lopen. Er zijn overal oorlogjes in het Zuiden. Ik roep iedereen op om niet in te grijpen, want a) ingrijpen is in strijd met de Duizend Stromen filosofie en b) Ahlat’s oorlogen helpen tegen de verstarrende orde van de yozi Cecelyne.”
Vanuit het Oosten wordt gerapporteerd dat Metagalapa weg is. Wij leggen het uit. “Nou moe!” roept een boze lunar, “Dat was ons geheime wapen! Daarom hadden we er twee stammen beastmen op gestationeerd.” Ghurkan legt uit dat Metagalapa en die stammen onder aanval van de dodenwereld lagen, en dat ze aan de verliezende hand waren.
De lunars vertellen ook dat er allemaal dragon-lines aan het verschuiven zijn.

Wij vertellen over de aanval op het Heptagram en de beslissing van Gaia dat haar zoon de Aarde-draak daar niet meer veilig zit. Waar hij wel zit is geheim. “Gaia?” “Ja, die is nu naar Autochthon voor overleg.”
De ambassadeur van Autochthon vertelt. “Alle mensen zijn geëvacueerd. Onder meer naar ondergrondse steden die door de Mountain Folk beschikbaar zijn gesteld. Autochthon heeft de Clay Man tot derde cirkel ziel aangesteld en de acht oudste steden, zijn eerste exalts, tot subzielen van de tweede cirkel gepromoveerd. Hij heeft ook het voornemen uitgesproken om weer naar Creatie te komen. Op welke termijn is niet duidelijk. Maar nu kan er Gaiaanse technologie gebruikt worden in Creatie. De Autochthoonse technologie is erg vervuilend en niet goed voor Creatie. En in Gem heeft een jonge exalt van de kristal-kaste te vroeg een stadsvorm aangenomen. Therapie is nodig.”

De solars uit het Westen zijn door hun lunar mates hierheen gestuurd. Er is oorlog. Skullstone rukt op. Om de een of andere reden wilden de lunars hun mates er niet bij hebben. Ook vinden we het vreemd dat deze solars braaf doen wat hun gevraagd is. Ze hebben wel grootse plannen. Een deel van hen wil naar Malpheas om de Ebon Dragon op zijn eigen terrein te verslaan. Ze zeggen dat Adorjan en She Who Lives In Her Name naar hen zullen luisteren: ze zullen niet nog eens verraden willen worden. En deze solars hebben bewijs dat de Ebon Dragon, als hij naar Creatie komt, de deur achter zich dicht zal trekken. Dan gaat hij één voor één de derde cirkel demonen van de andere vier oproepen en afmaken.
De andere groep wil de Green Sun Princes aanvallen. “Als we Sol gewroken hebben, dan pas zijn we van deze compulsie af. Ze moeten er allemaal aan!” Zelfs Ebon Rime. Sango vraagt zich af wat we daar aan hebben als Creatie daarna is overgenomen door de Ebon Dragon.
Tawuz wijst er op dat we een ambassadeur naar de yozi’s hebben. Contact leggen via hem levert waarschijnlijk meer op dan een derde cirkel demon oproepen per spreuk. Het zal de yozi van wet en hiërarchie allicht gunstiger stemmen. “Maar we zouden er toch over stemmen?” roept een jonge solar.
Sango vraagt of het niet allebei kan. Nee, daar is geen tijd voor.
Ghurkan wijst er op dat het plan om de yozi’s te turnen gebaseerd is op verraad, het ‘levensbloed’ van de Ebon Dragon. En we hadden de raad gekregen hem te verslaan via de vier Deugden.

Pauze. Onderling overleg. We ruiken onraad. Ten Stripes is opeens een effectief leider. Dertig solars laten zich zomaar wegsturen. En ze willen graag uitrusting van ons. En het idee dat we tussen twee plannen moeten kiezen komt ook van deze solars. Zou She Who Lives In Her Name hier iets mee te maken hebben? Op zich willen we hen aan onze kant hebben. En de overige yozi’s waarschuwen dat er verraad aan zit te komen, zonder hen tot verraad aan te zetten, zou wel eervol en deugdzaam zijn. Dus dat zou een idee zijn.

Na de pauze vraagt Ghurkan aan de dertig solars waarom ze zich hebben laten wegsturen. “Tsja, onze krachten tegen creatures of darkness werken niet meer. Waarom ze het niet aan Leviathan gevraagd hebben? Er is een moot van de lunars geweest en ze hebben Leviathan afgezet. Ten Stripes is nu de leider in het Westen.”
Tammuz krabt zich achter het oor, maar hij geeft toe dat iedereen zich aan Leviathan ergerde. Hij meldt nog één detail: in het Zuiden is een nieuwe cultus van priesters in blauwe gewaden. Er is al een jaar geen regen geweest. Zij sturen mensen naar Gem, waar wel nog landbouw is. We vragen of iemand kan infiltreren.
We voelen het meeste voor ons oorspronkelijke plan: voorbereiden op de eindslag, op een deugdzame manier. We vragen de Night Caste solars uit het westen om te infiltreren op het Cursed Isle. Wat laten we de rest doen? De sorcerors kunnen langs in Sperimin. Ze hebben een lunar artefact bij zich, in de vorm van een boek gefixeerd water, met daarin allerlei water-sorcery. Een ander deel van de groep is nog heel jong. Ze hier het leger laten versterken is goed voor hen èn voor het leger. En werk aan je deugden en wilskracht!
Wijsheid gaat met White Owl de vier yozi’s gratis waarschuwen.

4 xp

The RoSE – 71

We plannen voor de aanval. We gaan met dezelfde groep naar het diner als de vorige keer: Ghurkan, His, Xar, Little Shu, Tawuz. Sarina stelt voor om een lunar in een kleine vorm mee te sturen die onze wapens meeneemt. Little Shu wijst er op dat we een onschuldige afleiding moeten zijn. En we realiseren ons dat His niet in zijn eigen gedaante meegaat, dus hij kan ook wapens omdoen en daarna transformeren. En we zijn Exalts…
Dan de aanslag. We splitsen ons in twee groepen: 1. Sarina, Olric, Phoenix, Néré; 2. Eye of Autumn, Atis, Gar, Marina, Shi Mei Lan. Doel is om de necromantiërs uit te schakelen. Gar kan een gat in de stadsmuur maken. Na enig aandringen wil hij dat ook wel stilletjes doen.
Xar geeft zijn wapen aan His, voor die transformeert. Little Shu neemt een wapen mee, hij is tenslotte lijfwacht. De overvalgroep camoufleert, voor zo ver nodig, hun heldere harnassen. Gar realiseert opeens weer zich dat hij een zwart-jaden onzichtbaarheidsmantel heeft. Ghurkan leent een heartstone aan Phoenix waarmee je geesten kunt zien.

De groep van Ghurkan vertrekt als eerste. Als ze bij de stadspoort aankomen krijgen de achterblijvers ruzie. Olric heeft het idee dat er een spreuk gedaan is om met hun emoties te spelen. Hij vraagt Shi Mei Lan om een tegenspreuk, maar zij heeft het idee dat hij haar voor de gek houdt. Sarina, Marina, Atis en Néré zijn erg prikkelbaar. Phoenix grijpt Shi Mei Lan, zodat Eye alsnog de scepter met Countermagic kan activeren. Dat geeft een grote klap. Groene tentakels lichten op en verdwijnen in Elsewhere. Er was inderdaad een spreuk op hen gedaan.

De dinergasten worden welkom geheten en moeten ook deze keer weer hun wapens afleggen. De hoofdstraat is fel verlicht door fakkels. Daardoor kun je niet zien wat er in de steegjes gebeurt. We worden ontvangen door dezelfde man als eerder. Er staat een haagje van soldaten met hellebaarden, die achter ons de deur sluiten en volgen. De inrichting is smaakvol, met mooie wandtapijten. In de hal is een statietrap, die gaan we op. Op de eerste verdieping is een zaal met uitzicht over het stadsplein. Er staat een tafel, gedekt voor zeven. Bij de haard staat een man met soulsteel handschoenen en masker in venetiaanse stijl (het laat de mond vrij). Hij stelt zich voor als Cynis Kovar, en nodigt ons uit voor een liflafje vooraf. Tawuz let goed op en identificeert hem als vuur-type. De bediening bestaat uit mensen.
Het eten is goed. De drank ook, maar niet Regenboog-kwaliteit. Het gesprek gaat over koetjes en kalfjes. We nemen geen sociale aanvallen waar. Vooral de vuur-type laat het zich goed smaken.

Sarina en Néré verlaten het luchtschip heel onopvallend om te kijken of we nog in de gaten gehouden worden, maar behalve een zombie koe is er niemand. We lopen naar de muur en Gar maakt er heel voorzichtig een gat in, tot we er doorheen kunnen. Op straat zien we schimmen. Het valt Atis op dat diverse spoken in zijsteegjes verdwijnen. We moeten voortmaken. We gaan de daken op en rennen, Néré gaat voorop. Als we halverwege zijn, zien we dat er een muur van duisternis op ons af komt. Hij is hoog. We gaan bij elkaar staan en Olric doet de spreuk Raising the Earth’s Bones op ons. Sarina heeft een Dragonfly’s Ranging Eye waarmee ze door de muur kan kijken. De stad is pikzwart en de spoken zijn volledig gematerialiseerd. Er is wel licht, van onbekende sterrenbeelden. Sarina laat Marina kijken. Die ziet het direct: we zijn in de onderwereld. We verlaten de koepel en gaan via de daken verder. Het lijkt alsof de spoken patrouilleren. Het stadhuis staat op een plein, dus dat kunnen we niet via de daken bereiken.

Néré neemt Gar onzichtbaar op de rug en wandelt stilletjes via de lucht naar de toren van het stadhuis. Er is een luikje, maar Sarina krijgt het niet open. Atis is wat minder sophisticated en hem lukt het gewoon. We voelen onze Dragonblooded Circle mates niet. Ook Marina voelt haar solar mate Little Shu niet. Is het een Private Plaza? Atis denkt dat de eetzaal aan de voorkant zit. We gaan de trap af, stilletjes. Ter hoogte van het dak is een deur, van binnenuit vergrendeld. Néré gaat voorop, met de Dragonfly Ranging Eye van Sarina. We nemen het deurtje naar de zolder. Het is een grote vliering met de ’spoken’ van voorwerpen die in het echt al vergaan zijn. Er is een groot luik, maar we nemen de uitgang naar de linkertoren aan de voorkant. We komen op de tweede etage. Met de Ranging Eye onderzoeken we de contouren van het stuk waar we niet in kunnen ‘kijken’. Er buiten staan vier wachters. Deze suite heeft balkonnetjes. Als Néré ver over de leuning leunt, ziet ze een mooi verlichte zaal. Olric haalt een knoest uit de vloer, maar daarmee kijken we alleen tegen de bovenkant van het plafond aan.
Néré gaat even langs de gevel omlaag en gluurt naar binnen. De zaal heeft een mooi beschilderd plafond. Van het type dat gaat stuiven als we erdoorheen willen breken. Ze ziet ook de posities van de necromantiërs. Gar merkt op dat er een spreuk is gedaan, dat ziet hij een dinerende en converserende man niet doen. We moeten er rekening mee houden dat er nog ergens een magiegebruiker is. We besluiten dat Néré niet mee aanvalt, maar op de uitkijk blijft staan. We overwegen de ‘falling yeddim’-aanval, maar dat is wel riskant. Vooral voor Ghurkan, die er vlakbij zit.

Voor wat betreft de mensen in de eetzaal: De necromantiër vindt zichzelf een briljant causeur. Wij proberen hem uit te horen en we doen onze best om hem te laten geloven dat hij leuke anecdotes vertelt.

Eye verandert in een sprinkhaan en gaat op het plafond zitten. De overige groepsleden gaan er omheen staan met bogen. Ze verandert in een yeddim en valt door het plafond heen. De illusie valt weg. Ze komt in een lege kamer waar één zwarte kaars brandt. Als de anderen ook naar beneden springen, komen er achttien krijgers uit de muren. Het lijken revenants, met harnassen, spreuken en charms.
1. Atis is het snelst. Hij schiet en raakt een aanvaller. Dood. De revenants zijn ook snel. Ze gooien netten naar ons, maar iedereen behalve Olric weet ze te ontwijken. Hij zit vast. Sarina doet een combo en doodt vier tegenstanders. Shi Mei Lan gooit een Flying Guillotine, maar mist. Marina venandert in haat war-form en doet de Octopus Barrage en slaat er nog eens vier dood. De revenants hebben een heel goed harnas, maar als je er eenmaal doorheen bent kunnen ze weinig hebben. Eye pakt haar zeis en maait er eentje neer. Er zijn er nu tien dood. Gar grijpt twee revenants en doet de Charm of Greater Unmaking om hun harnas te desintegreren. Dat lukt er bij een. Phoenix slaat er nog een dood. Olric weet zich intussen uit het net te bevrijden. Hij merkt wel dat het een eigen wil heeft.
2. Atis doet een Perfect Shot en schiet er nog drie dood. Er zijn nog vier revenants over, waarvan één naakt. Ze besluiten te vluchten en verdwijnen in de muren. Eye wil dat iemand de kaars uit doet, zelf durft ze het niet. Shi Mei Lan blaast. De kaars gaat niet uit. Hier is Countermagic nodig.

Aan de groep in de eetzaal intussen, wordt door de jongere necromantiër verteld: “Ik heb slecht nieuws voor jullie. We hebben jullie kornuiten, die zijn in de val gelopen.” We kijken verbaasd en eten door.

The RoSE – 70

The RoSE – 70
29-01-2015

Na Calibration houden we een aantal maanden rust. Sommigen besteden die om hun Essence te verhogen, anderen oefenen en trainen vaardigheden.

Zes maanden later is het de eerste dag van Ascending Earth. De zon staat helder te schijnen aan de hemel. Sango wil naar Thorns. Daar is een Deathland ontstaan, dat ze wil opheffen. Ze nodigt de solars, lunars en dragonblooded uit om mee te gaan.
We willen eerst de boel vanuit de lucht verkennen, maar Luthe is nog niet helemaal af en bovendien niet onopvallend. We besluiten het witte luchtschip uit Rathess te nemen, daar passen onze warstriders in.
We vertrekken vanuit Getmane en zorgen dat we het Cursed Isle op enige afstand passeren. We zien dat er een zwaar wolkendek boven het hele eiland hangt. Alleen de heilige berg steekt er bovenuit. Op verzoek van His stoppen we in Lookshy. Een gloednieuw luchtschip vliegt ons tegemoet. Vol met koperen klinknagels. We hebben gezorgd dat we de vlag van Gethamane voeren. Onze papieren worden gecontroleerd en in orde bevonden, voor cirkel twee tot en met vier van de stad. Zodra ze hoort dat we in de stad zijn, vraagt de Roseblack of Atis langs wil komen. Ze praten bij en besteden een genoeglijke middag. His en Sarina sluipen weg op een eigen missie.
De rest van ons gaan de dochter van Gaia bezoeken. Ze vindt het leuk om ons weer te zien. “Ik heb nog geen besjes, maar dat komt er aan want ik sta mooi in bloei!” Ze heeft haar broer gezien, Steentje. We moeten even raden, maar het blijkt dat Gaia de aarde-draak onder de heilige berg heeft gewekt en meegenomen. Ze weet waar hij is, maar mag het niet vertellen. Van de Babbage Machine, die ook langsgekomen is, moest ze ons doorgeven dat het Oog van Autochton op de bestemming is aangekomen, en dat de Maker bijna wakker is. Dus binnenkort zien we een nieuwe ster aan de hemel, of eigenlijk een oude.
Atis vertelt de Roseblack wat we van plan zijn. Ze zegt dat het shadowland zo’n twintig bij twintig km groot is, iets meer dan 150 vierkante mijl. [Dat gaat Sango 40 minuten en 80 motes essence kosten.] De Deathlord is weggereden.

We reizen verder. Na drie dagen komen we bij Thorns aan. Vanuit de grond schijnt het gele licht van de oude Sol. De landerijen zijn volkomen verwaarloosd. Er zwerven wat zombies, er lopen skeletpaarden en dergelijke. Het licht geeft geen voeding aan het gewas. De stadsmuren zijn gerepareerd en als ze ons zien wordt er geschut in stelling gebracht. His maakt een ontwijkende manoeuvre. Little Shu gebruikt General of the All-Seeing Eye om de verdediging van de stad te inspecteren. Hij ziet vier compagnieën van honderd man, en wat grote katapulten. Dit is niet wat ons verteld was, er zouden mensen zijn. En trouwens, normale deathlands zijn stabiel en groeien niet.
Gewoon naar het midden van de stad vliegen en daar in onze warstriders landen, zoals Atis voorstelt, gaat ons het schip kosten door die katapults. Zijn tweede idee is om te gaan onderhandelen. Dat is een goede manier om er achter te komen wat er zit wat het deathland doet groeien.
We stellen twee groepen samen. De onderhandelaars zijn Ghurkan, His, Tawuz, Little Shu en Xar. De verkenners zijn Olric, Marina, Néré, Eye of Autumn, Sarina (gedematerialiseerd) en Gar. Atis, Sango, Shi Mei Lan en Phoenix blijven op de boot.

De verkenners gaan op pad. Thorn is een stad zo groot als Middelburg’s oude stad. Het heeft een haven, dus je kunt er niet omheen lopen. De muur blijkt provisorisch hersteld, heeft nog zwakke plekken, maar is zodanig aangepast dat een spook er niet doorheen kan. Buiten lopen zombies, op de muren waken revenants, doden die hun oude lichaam weer betrokken hebben. Alles is doordesemd met een type magie dat Gar niet kent. Het ruikt naar de dood, dus waarschijnlijk is het necromantie. Vroeger was dit een kamp om levenden binnen te houden, die moesten de doden onderhouden. Nu moet de buitenwereld buiten gehouden worden.
Sarina kan niet door de muur, maar ze kan er wel overheen vliegen. In de stad spookt het. In de haven woedt de Tempest. Daar begint een brug die richting het Cursed Isle loopt. Sarina materialiseert op een beschutte plek. De stad is vervallen. Her en der liggen lichamen. Hier zijn geen zombies, wel een patrouille soldaten. Het zijn keurig geconserveerde lichamen, allemaal gestorven aan dezelfde ziekte. Het zijn heel goed uitgeruste elitetroepen. DeTempest en de brug zijn voor haar gewone ogen niet te zien.

De onderhandelaars besluiten zich uit te geven als een Scavenger Lord op zoek naar handel. We kleden ons overeenkomstig. De bijpoort gaat open. Drie mannen in prima kwaliteit harnassen komen naar buiten. “Wat komt u doen?”
“Ghurkan, scavenger lord uit Nexus. Sinds ik heb gehoord dat de Deathlord weg is, heb ik interesse in handelen.”
“Wapens afleggen. Leg maar bij de poort.”
His’ maanzilveren zwaard is vermomd als armband en wordt niet opgemerkt. Little Shu is in zijn warstrider. Die hoeft hij niet uit te trekken. Binnenkomen is wel even manoevreren, ze doen er de hoofdpoort maar voor open. We lopen door verlaten straten. De hoofdstraat is netjes, in de zijstraten liggen lichamen. We komen bij een barrière met een wachtpost. Daar voorbij staat een draagstoel, en er staat een bureau met een dikke man met allemaal soulsteel ringen. Hij heeft rossig piekhaar, schubben en een bijna transparante huid. Hij leeft nog. Een vuurtype dragonblooded, maar op een nare manier.
“Wat brengt u hier?” vraagt de man, “…U is hier voor de handel? Mooi!”
“Zeker,” zegt Ghurkan, “En ik zie uw ringen. Soulsteel?”
“En ik zie dat u een warstrider in de aanbieding hebt. Heeft u ook daiklaves?”
“Goede wapens is waar ik met name in handel. Ik kom uit Nexus.”
“Gewone wapens zijn interessant, en daiklaves.”
“En wat hebt u aan soulsteel?”
“Ik heb twee soorten!”
We kijken verbaasd. Hij haalt twee ringen van zijn vinger. De ene bevat de gewone krijsende hoofdjes, de andere is stil en heeft alien gezichtjes. Die hebben we eerder gezien: in de soulsteel boeien die we voor de Green Lady hadden.
“Er is een nieuwe bron van ontdekt in Creatie. Deze vorm van soulsteel is stil, dus geschikt voor stealth.”
Ghurkan doet een charm om achter de motivatie van de man te komen. Hebzucht. Tawuz vraagt wat zijn positie in de stad is.
“Ik ben de animator. Ik herenig de doden met hun lichaam. Veel van de troepen hier zijn door mij gecreëerd.”
We vragen wie hier de heerser is. Dat is een persoon van het huis Cynis. Hijzelf is een Lost Egg die door dat huis is geadopteerd. Hij is bevoegd om namens de stad met ons te onderhandelen. “Dat je uit de Realm komt, beteken niet dat je daar moet wonen. En het Blessed Isle is momenteel niet meer zo aangenaam. Dit is de laatste plaats waar de zon nog schijnt!”
We vertellen dat er een nieuwe zon is.
Hij lijkt niet aangedaan te zijn door de deugd-verweking, misschien omdat hij is geadopteerd: hij is geen bloedverwant van de keizerin. Voor het soulsteel wil hij tien keer het gewicht in jade. Hij heeft twee talenten (ongeveer zeventig kg).
Tawuz complimenteert de man met zijn Animator-skills. Het bederf is helemaal gestopt. Eén van de soldaten steekt enthousiast zijn duim op.
Little Shu doet een charm om de Mental DV van man te halveren. Daarna suggereert Ghurkan dat hij ook wel een ontmoeting met diens heer wil. Hij zal het doorgeven, maar de beslissing is niet aan hem. We nemen afscheid, geven hem tijd om over het aanbod na te denken.

Terug in het schip bespreken we de informatie. Sarina realiseert zich dat er in de stad ongeveer 10.000 spoken rondlopen, en dat er evenveel niet bedorven lijken liggen. Dus òf ze bederven niet, òf ze zijn nog maar heel kort geleden overleden – gisteren of eergisteren. Little Shu merkt op dat de heer van de stad ongetwijfeld machtig genoeg is om de 10.000 lijken met een vingerknip te animeren tot zombies.
We trekken onze conclusies: meer dan zes maanden geleden is de Death Lord weggegaan. Deze dragonblooded zitten hier van na de dood van Sol, maar voor Calibration. De aanvoerder is hier het terrein van het keizerrijk aan het uitbreiden. Maar mensen die een hele stad uitmoorden om er Revenants van te maken zijn geen goede mensen. Als ze hier zes maanden zitten en nu vierhonderd revenants hebben, maken ze er elke dag een paar. Dat betekent dat de lichamen niet bederven.
Sango merkt op dat zo’n brug heel zware magie is. His realiseert zich dat hij zulke bruggen eerder heeft gezien, in Malpheas. Een subziel van Malpheas maakt ze. Maar hoe komt die in de onderwereld? Als hij tijdens Calibration naar Creatie is geroepen, kan hij naar een deathland zijn gegaan en daar vandaan een brug hebben geslagen. Dat betekent dat de Yozi’s en de Neverborn samenwerken.
Eye zegt: “We moeten met chirurgische precisie toeslaan. Daarvoor bestaan de Night Caste en de Changing Moons.”

Ghurkan wordt uitgenodigd vor het diner. Ondertussen kan die chirurgische slag uitgevoerd worden. Sango kan magie doen in haar warstrider, maar kan zich niet veroorloven om ook maar één mote essence uit te geven aan iets anders dan Cleansing Solar Flame. Ze moet dus op de achtergrond blijven tot ze haar spreuk kan doen.

Volgende keer: diner en aanval.

Xp: 4