We besluiten onze mechanische eenhoorns, met zadeltassen gevuld met rinoceroshoorns van magische materialen, mee te nemen. De goblinmarkt is een grote overdekte markt. Hij is ruim genoeg dat we er in onze warstriders, op de eenhoorns, doorheen kunnen. Een deel van de klanten is draak, vandaar. Er lopen overigens ook goblins van maar een halve meter hoog. Er zijn zakkenrollers, die stelen herinneringen. Er zijn winkels die de meest merkwaardige zaken, zoals bijvoorbeeld alleen ballen. verkopen. Eentje verkoopt menselijke slaven (van die uitgebluste illusieloze). Fea edelen worden vervoerd in draagstoelen. Vooral de verkopers van sjaaltjes zijn erg opdringerig. Eentje is op Little Shu’s paard geklommen en begint er hem een om te knopen. Little Shu houdt hem af. “Je bent nog niet van me af!” zegt de goblin dreigend.
Sarina kijkt eens goed. Het zijn geen elementaire draken, maar echte reptielen. Ze zijn ook anders, niet zo uit de hoogte. Eentje staat er zelfs te bedelen op een straathoek. Little Shu kijkt uit naar een gids. Hij besluit een straatjongen (draak) aan te spreken. “Wat mot je?”
“Ik ben nieuw hier.”
“Dus?”
“Is er een centraal punt?”
“Je kan naar de herberg…”
Little Shu geeft hem een obool. Dat is veel geld, hij wordt een stuk toeschietelijker. Onderweg vertelt hij over dingen die we passeren, zoals een gedraaide koperen zuil, de Zuil van Dans. Daar kun je verhalen kopen. Atis vraagt zich af hoe het werkt met de verdwijnende winkel. “Het is heel eenvoudig, als je weet wat je zoekt, kun je het vinden. maar hoe harder je het nodig hebt, hoe meer moeite het gaat kosten.”
Atis vraagt of hij een shekel wil verdienen. “Ja hoor! Wat zoeken jullie?” “De jouten van gaia.” “Kijk! Daarom hebben jullie een ongeīnteresseerde gids nodig. Jullie zoeken een primordial. Kijk daar eens!” Hij wijst naar een balkom dat uitkijkt over de ongevormde chaos. We voelen ongevormde fae, met een gevoel van afkeer tot blinde haat. Er staat één ster in de verte. “Ja, dat wordt een nieuwe primordial.”
Hij neemt ons mee naar het kantoor van de marktmeester en biedt aan om op onze paarden te passen. Atis stelt Little Shu gerust. Binnen staat een lange rij, maar de loketbediende doet het rolluik dicht en komt naar ons toe. Vol égards leidt hij ons een kamer binnen waar een enorm dikke man met sieraden zit.
De marktmeester vertelt ons dat we naar de waarzegster moeten. “Het zou geen interessant verhaal zijn als je een winkel instapt, geld op de toonbank legt en krijgt wat je zoekt.” Sango betoogt dat iemand die in de grootste markt van het universum onmiddellijk vindt wat hij zoekt, wel degelijk een mooi verhaal zou zijn. Ze wil ‘stom geluk’ hebben. “Geluk is niet af te dwingen. Maar stom geluk … dat krijg je als je goed om je heen kijkt en oplet.” Hij heeft dit verhaal zelf geschreven en hij hoeft er geen geld te hebben voor de informatie.
Buiten staat de jonge draak nog steeds. Hij heet Philemon. Sango besluit goed op te letten. Hij leidt ons naar een kamer op de tweede etage. Er zit een heel gezelschap. We moeten bij een grote, stevige zwarte vrouw zijn. “Gegroet waarzegster,” zegt Ghurkan.
“Gegroet Ghurkan.”
“Ik haat het als ze dat doen,” mompelt Atis.
Little Shu zegt: “Dan weet u wat we zoeken!”
“Ja, vijf motes essence per persoon.”
We gaan akkoord. Ze schudt een pak kaarten en laat ons er ieder een trekken:
Sarinah – 6 of Cups – ‘Abandonment’: past achievements have lost their meaning, sense of liberation.
Ghurkan – Queen of Staves – ’She rules’: the bitch queen façade.
Little Shu – 2 of Staves – ‘Dominance’: the power to upset or maintain balance resides in the twin centres of will and heart.
Sango – Queen of Swords – ‘Perception’ crwned with the symbols of immortality Medea sits on het throne
Atis – 9 of Staves – ’Spirit’: the vigil of the spirit warrior is eternal.
De waarzegster legt de laatste kaart centraal. “Jullie zoeken een plek die bewaakt wordt door spirit guardians, gek geworden van het lange wachten. Er valt niet mee te onderhandelen, het zijn chimerae. Oude lunars, meegegaan met Gaia, opgeslokt door de chaos.”
Ze trekt nog één kaart – Het Rad van Fortuin – ‘Destiny’: the wheel turns ,cause and effect become one.

We discussiëren hierover. Wilde ideeën over het uitschakelen van Malpheas of de ongevormde chaos ingaan.
“Goed. Bij de kruidenwinkel zit de kat achter de muizen aan.” De toeschouwers beginnen te applaudisseren. “Vijf solars, vijf chimaerae.”
We gaan weg. Achter ons begint een feest, de gordijnen veranderen in bloemetjes.

Philemon kijkt moeilijk als we zeggen dat we een kruidenwinkel zoeken. Daar zijn er erg veel van. Intussen kijken we om ons heen. Atis en Sango zien een kat. We volgen hem. Hij staart naar een grote mand met muffe oregano. Sango tilt de mand voorzichtig op. De kat springt, de muis was kansloos. Met een tevreden blik eet de kat de muis op.
Atis spreekt de eigenaar aan, een oude goblin. “Wij hebben iets nodig om chimera’s te verslaan.”
“U wilt chimera’s verslaan? Volg mij!”
Hij leidt ons naar de kelder, de catacomben in. Het gaat steeds meer naar wierook ruiken. En als we dieper komen, merken we dat er een sterke lijkenlucht hangt. De eigenaar leidt al heel lang bezoekers naar de chimaerae en verdient geld aan de toeschouwers. De goblin inspecteert onze wapens. “De koudgesmede ijzeren wapens, daar ga je niet veel aan hebben.”
Hij wijst ons op een put van vijf meter diameter en vraagt of we onze warstriders aan willen houden of niet. We houden ze aan en dalen af. Het is hier donker, maar er zijn lampen. Onze warstriders voelen nu als onze eigen lichamen. Her en der liggen skeletten. Allerlei formaten, van goblin tot draak. Allemaal gestript van uitrusting. We blijven doorlopen, het wordt steeds enger, de gang wordt krommer. Sango suggereert dat het punt waar iemand aan wordt gevallen afhangt van hoe gevaarlijk hij lijkt. Wij zijn een groep in warstriders, dus we zullen laat aangevallen worden. Intussen komen de skeletten in groepen. Atis merkt op dat de gang nu zo krom is dat onze bogen geen nut meer hebben.
Opeens springt een reuzenspin uit het plafond. Sarina weet hem te ontwijken, zijn angel mist (Dodge Excellency). Een ander dier, een onbeschrijfelijke mengeling van diersoorten, vangt Ghurkan aan en verwondt hem. Atis schiet (point blank) en raakt. Little Shu wordt vanuit vier hoeken aangevallen door zwermen insecten die rond hem versmelten tot een insectachtig wezen met heel veel angels. Little Shu doet de charm Iron Skin Concentration en weet verwondingen te voorkomen. Sarina schiet op de spin en weet een kleine wond te geven. Little Shu gebruikt een combo en hakt met acht snelle slagen naar het wezen dat half om hem heen is gevormd (Iron Whirlwind en 2nd Melee Excellency). Zijn anima licht op en die van zijn tegenstander ook. Die flikkert door de maanfasen heen. Little Shu raakt hem zó goed, dat hij sterft. Het chitinepantser valt uiteen, een holle schil met daarin allemaal insectjes. De meeste zijn dood.
Vanuit de gang komt een enorme geleimassa. Er drijven nog skeletten in. Het probeert met een tentakel Little Shu te pakken en die wordt geraakt. Ghurkan slaat met Iron Fist op de veelvormige, maar mist. Sango activeert de Solar Hero Form en slaat met haar ijzeren staaf op de blob. Ze komt er niet doorheen.
Achter ons klinkt in Old Realm: “Jongês, allemaal op de krijger!” We zien een maanzilveren warstrider met een daiklave op schaal. Shit! De stem is die van de oude goblin. Atis probeert hem tegen te houden, maar wordt opzij geslagen, zó hard dat hij hem verwondt.
De spin van Sarina gooit een web naar Little Shu maar mist. Het chaosbeest springt ook op hem en raakt. Atis doet een combo van Arrow Storm en Accuracy Without Distance en schiet de leider in zijn rug. Meerdere pijlen raken. Hij zakt in elkaar. Atis’ aura is ook opgevlamd. Sarina schiet op de spin en doodt hem.
Little Shu neemt de situatie in zich op. Hij ziet Sango haar staf schrap zetten tegen de blob. Hij grijpt het chaosbeest wat hem zojuist op de nek is gesprongen en slingert het naar de blob. Splot! Het beest blijft even plakken, de celwand wordt dun en dan wordt het beest opgezogen. Atis pulkt de goblin uit de warstrider en gooit hem ook tegen de blob. Deze wordt ook opgenomen. Sango vraagt iedereen om even opzij te gaan, positioneert zich en gooit een Death of Obsidian Butterflies. Het wezen probeert tunnels te vormen voor de projectielen, maar het zijn er teveel. Hij sterft.
We nemen de maanzilveren warstrider en zijn wapen mee.

We kunnen verder ongehinderd doorlopen naar het centrum. Rondom zijn twaalf nissen op borsthoogte. In elke nis staat een godenbeeld. In het midden is het ‘nest’ van de lunars. We staan aarzelend naar de beelden te kijken. Welke zou het zijn?
Ghurkan kijkt in het nest. En vindt daar nog een beeld, met een schedel in plaats van een hoofd. Hij zet het beeld rechtop. Het vervloeit tot het lichaam van een stevige vrouw. Het leeft, straalt moederlijkheid en comfort uit, maar is onbezield. We discussiëren wat we er mee oeten doen. Terug op Creation aan de dragonblooded overdragen?
“Zo, en wie zijn jullie? En wat heb je met mijn kinderen gedaan?” horen we achter ons. De vrouw spreekt ons aan!
“Zij begonnen! En ze waren gek!”
“Hm, jaja… En wie zijn jullie?”
Ghurkan stelt ons voor.
“En wat doen jullie hier?”
“We zijn, geloof het of niet, door dragonblooded op queeste gestuurd.”
Ze kijkt ongelovig. We praten wat heen en weer en vertellen haar onder andere over Autochthon. Ze vraagt hoe lang we onderweg geweest zijn. Een dag of vier. Ze knipt met haar vingers en we zijn vier dagen geleden in Nexus. Atis vraagt Gaia mee naar de nachtclub, om te dansen. De garderobe bewaakt de warstriders.
Maar Sango roept: “Nee! Denk aan Balten en zijn warstriders, onze zadeltassen, mechanische paarden en de shekel die je aan Philemon beloofde!”

XP: 12.

Als we naar de lucht kijken, zien we de sterrenhemel die we kennen. De meesten van ons gaan slapen. Alleen Atis probeert de grote warstrider waar hij in zit te beïnvloeden, hij vertelt hem dat hij naar de kleine robot Atis moet luisteren omdat die een ‘maker’ is. Die is niet helemaal overtuigd. Als Atis terugkeert naar zijn eigen warstrider, merkt hij dat die beter past.
De volgende ochtend komt de hoofdvrouw ons ophalen. Onze eenhoorns staan al klaar, gezadeld en wel. Ze heeft een klein escorte van vier nog grotere – vooral in de breedte – warstriders. Die hebben zadeltassen vol met rhinoceroshoorns bij zich. Na een halve dag komen we bij een mesa waar een weg omhoog tegenaan loopt. Volstrekt onnatuurlijk. Waar de weg via een tunnel de mesa in gaat, staat een wachthuisje. De hoorns worden gewogen en in ruil krijgen de robots een grote fles blauw lichtgevende vloeistof. Waarschijnlijk pure essence, en niet weinig ook. Daarna worden wij voorgesteld als kinderen die de maker kunnen repareren. Dat lijkt de wachter sterk, maar we mogen het proberen.
“Hoe oud zijn jullie?”
We leggen uit dat we van elders komen. “Ah, een andere maker. En dus andere kennis.”
Hij vertelt dat hij gehoord heeft dat er zestig makers zijn. Sango mompelt: “een vijfde van driehonderd…” Hij vertelt dat hier ooit wel andere maker hiers kwamen, maar dat is al vijfduizend jaar geleden.
We mogen doorlopen. De tunnel wordt van beton, verlicht met essence-kristallen. Het ziet er erg oud, maar goed onderhouden uit. Volgens Sango beheersten de oude solars de kunst om dingen zó te maken dat ze eeuwig perfect bleven, zonder onderhoud. Het is een verloren kennis. Alles hier is vroege First Age. We beginnen geluiden van een factory-cathedral te horen, en we zien robots van allerlei groottes rondlopen. In een zaal is een productielijn bezig een warstrider in elkaar te zetten. Elk onderdeel wordt grondig getest en bijna alles wordt afgekeurd op heel subtiele foutjes.
We zien nergens zelfs maar robots van onze grootte. We voelen dat dit een niveau vijf manse is, maar verder kunnen we zo snel niets leren. Atis vraagt een robot waar de maker is. Die wijst een bepaalde kant op.
Daar vinden we een grote deur met het symbool van de Twilight Caste. Er staat een tekst omheen in Old Realm. Het blijkt een beveiliging te zijn die Fair Folk zou aanvallen met een stortvloed aan essence — daar verstenen ze van. Sango probeert de deur. Als ze zich er op afstemt (10 minuten, 4 essence) kan ze de deur openmaken.
Achter de deur ligt we in een luxueus paleis. Het kijkt uit op een zonnig landschap, een welvarende vredige stad, met luchtschepen in de lucht. Het moet een oude opname van het uitzicht vanaf de heilige berg zijn. In de hal staat een stokoude warstrider, groot, van orichalcum, met symbolen van Sol en Autochthon op de borst. Als we hem openmaken zien we dat de eigenaar een knutselaar is (of was), met een voorliefde voor elastiekjes en kauwgum.
We zoeken verder. E is een keuken voor veertig man personeel, maar er is maar één fornuis in gebruik. Er is een tuintje, verwaarloosd, maar met groente en kruiden. De bewoner kookte vegetarisch. Er loopt een slijtagespoor naar de eetzaal, zitkamer en slaapkamer. Daar vinden we een stokoude man, slapend, met een zuurstofmasker.
Het lukt ons om hem te wekken, hij leeft nog! We geven hem water en voedsel, Little Shu kookt wat groenten. Atis onderzoekt hem. Hij is niet ziek, alleen maar stokoud en zijn lichaam is versleten.
Hij leeft een beetje op, en stelt zich voor als Balten. Hij heet ons welkom. Atis vertelt kort wat we hier doen. Balten legt uit dat hij stervende is. Als hij doodgaat, houdt zijn afstemming op deze manse op en ontploft alles. Hij is de laatste poortwachter, hij woont buiten de Loom Of Fate, en hij wordt beschermd door Gaia.
We vertellen hem over de dood van Sol. Dat is nieuw voor hem.
Wat zou er gebeuren met de warstriders als hij sterft? “Als ze de ineenstorting bij mijn dood overleven, zullen de AI’s in slaapstand gaan. En als het toch niet ontploft, dan spelen ze gewoon door.”
Atis vraagt of het mogelijk is een afstandbediening te maken. “Goed idee!”
Sango vraagt of hij een bibliotheek heeft. Ja, hij heeft wel wat staan, maar niet veel. “Wat is er eigenlijk gebeurd met de bibliotheek van Spirimon?” We vertellen kort over Raksi. “Een waanzinnige First Age Lunar? Gelukkig! Als daardoor die boeken niet verloren zijn gegaan!”
We kijken in zijn bibliotheek. Er is niets over tovenarij.
Atis blijkt kristallen te kunnen lezen zonder apparaat. We vinden kasten met fictie. Daar staan boeken als “Ares”, en een complete serie dichtbundels van E. van Hoof. Daarnaast is er een technische afdeling met titels als “Warstriders maken voor dummies”, “Handboek Geomantie”, “Stermetaal bewerken (Strikt geheim, alleen voor Siderial ogen)” (Atis steekt het bij zich), proefschriften van onder meer G. Schenk en M. Heemskerk (de laatste wordt snel bij de fictie gezet) en een ingebonden artikelenserie “Van Angsthaas tot Databaas”.
We vragen of we iets voor Balten kunnen doen. Hij zou graag zijn warstrider ‘Gunslinger’ weer eens zien. En we weten zeker geen manier om zijn bewustzijn over te zetten?
Dat leidt tot allerlei ingevingen. Atis denkt aan een proces met bliksems en koperdraad en een ‘lege’ AI. Sango vertelt over het overzetten van één van de stads-exalts van Autochthon in een bio-suit uit de factory cathedral van Yu Shan. Atis en Sarina vinden dat hun ingevingen vaak haaks op elkaar staan, als ze dat nu gebruiken om elkaar aan te vullen… Sango zegt dat de kennis achter de spreuk Flight Of Separation misschien bij kan dragen. Ze stelt ook de vraag of het proberen een geest over te zetten naar een mechanisch lichaam niet een blijk is van de hubris die de Great Curse met zich meebrengt. Met enige aarzeling erkent men dat ze een punt kan hebben. Maar – goede bedoelingen, wanhopige tijden…

Voor het overzetten moet de AI van de warstrider overtuigd worden. Ghurkan gaat in de afdeling Poëzie op zoek naar toepasselijke teksten en daar één geheel van maken. Zijn eerste poging is niet zo overtuigend, maar hij zet door.
Atis gaat verder met zijn onderzoek. Sarina’s heartstone wordt ook gebruikt om haar in de onstoffelijke wereld te brengen, zodat ze daar ook kan ingrijpen. Sango onderzoekt, via introspectie, hoe het bewustzijn onafhankelijk van het lichaam wordt (Integrity + Perception, Medicine + Perception). Ghurkan doet een tweede poging om goede verzen te vinden, maar is nog niet zo geïnspireerd.
Sarina doet onderzoek in de geestelijke wereld. Zij en Atis zijn de hele dag bezig. Het is veelbelovend. De ‘hoge ziel’ (het reīncarnerend bewustzijn) wil wel, maar de ‘lage ziel’ (angry ghost / spook) niet. Sango vraagt Ghurkan om zelf poëzie te schrijven, we proberen tenslotte iets nieuws.
Het probleem van de lage ziel is op te lossen door de oude man fysiek in de warstrider te stoppen. Daar is een perfecte aansluiting, hij is er al duizenden jaren aan gewend, zijn spook zal de warstrider als houvast (‘fetter’) aanvaarden. Voor het mede overzetten van de exalatie moeten we de zegen van Lytek, god van exaltatie, krijgen. Daarvoor is volgens de literatuur saffraan en een perfecte lens van robijn nodig. Sango probeert Balten de geestelijke toestand bij te brengen om zijn bewustzijn ‘bij elkaar te houden’. De oude man heeft totaal geen talent voor tovenarij, dis ze probeert het via concentratie en ‘flow’.
De volgende dag besteden we aan de interface. Stermetaal is ideaal. De robotjes, die we mogen gebruiken, maken een schedelkapje met contactpuntjes. Sarina gaat de minor god van de Gunslinger overtuigen om ruimte te maken voor Balten. Little Shu gaat de oude warstrider schoonmaken en de contactpuntjes reinigen. Sango wijst er op dat niet alleen de hersenen uitgelezen moeten worden maar ook de andere chackra’s, en ze wijst erop dat hij tijdens de overgang zoveel mogelijk ervaringen en herinneringen moet doormaken.
Sarina creëert een nieuwe combo om een meervoudige, onfeilbare aanval op een geest te doen. Dat lukt.
We helpen de bejaarde in zijn oude warstrider. Hij wijst ons op de hearthstone-kamer van de manse, waar we een heartstone vandaan halen om die in de warstrider te plaatsen.
Sango praat Balten door zo veel mogelijk herinneringen heen. Little Shu drukt uiteindelijk op de startknop. Hij heeft precies het juiste moment gekozen: het moment dat de oude solar sterft.
De exaltatie gaat niet over, maar de hoge en de lage ziel wel. De Great Curse valt van hem af, en hij realiseeert zich dat hij zijn tijd verspild heeft. Hij moet Creatie beschermen, niet Gaia. Hij zal zijn robots herprogrammeren. “Waar verzamelen we? Gethamane?” Hij zal er zijn, met een leger aan warstriders.
We realiseren ons dat hij nog wat extra informatie nodig heeft, zoals de identiteit van onze generaal. We praten hem bij. Little Shu begraaft zijn lichaam in de moestuin. Daarna trekt Balten zijn wapen en schiet de hearth-kamer kapot. Een gigantische explosie, alsof een gordijn wordt weggetrokken, en daarachter zien we een goblin markt. We stappen in onze warstriders en warbird en we lopen erheen.

XP: 7

In de verte komt een trein aan. Sommigen van ons horen achter ons een geluid. Ghurkan, met zijn door een Wyld-mutatie verbeterde gehoor, hoort dat het klinkt als een galopperende kudde. We besluiten naar de trein te rennen, met Sarina op de rug van Little Shu’s warstrider.

Little Shu blijft wat achter, hij loopt niet zo snel. Sango pakt Sarina over, Ghurkan en Atis pakken Little Shu bij zijn armen op en trekken hem mee. Als we omkijken zien we dat de kudde bestaat uit een soort neushoorns. Ze zijn groter dan onze warstriders, en uit hun ogen, oren, neus, bek, hoeven en hoorns komt vuur. We zien nu ook dat ze opgedreven worden door grote robots, acht à negen meter hoog, op enorme paarden met één hoorn op het voorhoofd.
We springen op de trein. Alleen Sango heeft moeite om er in te komen: ze heeft alleen de railing vast. Gelukkig hervindt ze haar evenwicht en springt ze alsnog op het achterbalkon. We besluiten om niet de aandacht van de drijvers te trekken.
Aan de grootte van de deur te zien is deze trein bedoeld voor wezens van acht meter hoog. Wij zijn in deze uitmonstering zo’n vijf meter hoog. We gaan de coupé binnen. Derde klasse, eenvoudige inrichting. We gaan een coupé verder. Deze wordt wat luxueuzer, met een lamp. Er liggen een breiwerk en een boek. Voor iemand van acht meter zou het een klein boekje zijn. De pagina’s zijn blanco.
De volgende wagon is een bagagerijtuig. Het staat vol met koffers, houten kratten van drie bij drie meter, een postzak, en een kooi met een grote metalen vogel. De postzak bevat enorme brieven, ook blanco. In de kratten zitten vuurwapens, op een formaat dat past bij onze warstriders. Geen Essence Cannons, maar explosies op basis van Firedust. Sango kijkt naar de vogel. Het lijkt alsof er een berijder in kan. Sarina is geïnteresseerd. Ze maakt de kooi open, en we zetten de vogel op de grond. Sarina klimt er in — haar benen gaan in de poten, haar armen in de vleugels. Ze spreidt de vleugels en probeert op te stijgen. Dat werkt.
We vinden ook een krat met dynamiet, en een kluis. Atis wil hem opblazen, maar Sango houdt hem tegen. Sarina maakt hem met enige moeite open. Erin vindt ze stapels bij elkaar gebonden papier, allemaal blanco behalve de bovenste en de onderste. Ernaast staat een zak met enorme oranje munten. Het lijkt wel alsof we in een poppenhuis op reuzenschaal rondlopen.
We bewapenen ons. De kist bevat ook holsters en patroongordels. In een koffer vinden we hoeden, laarzen en lange leren jassen. We trekken ze aan.
De volgende coupé is de eerste klasse Ook deze is leeg. Als we naar de locomotief kijken, blijkt het vuur te branden zonder stoker. We oefenen met het trekken van de wapens, Sarina oefent het vliegen. Sango sloopt de staander van de kooi, zodat ze een metalen staf heeft. In de eerste klasse staat ook een vitrinekast met eten, een soort taarten. Voor acht meter grote wezens zijn het petit-fours, voor ons is eentje een hele maaltijd. Er is ook een kast met drank. Atis stelt voor om te rusten. Sango wil liever opschieten, maar laat zich overtuigen. Zij en Little Shu gooien elke vier uur een Chaos Repelling Pattern, we willen niet nog zo’n wyld-mutatie.

Als we wakker worden rijden we inmiddels door een prairielandschap. De neushoorns hier lopen vreedzaam te grazen. De trein rijdt inmiddels stapvoets. Ghurkan realiseert zich dat de hoorns van de neushoorns van magische materialen gemaakt zijn. Hij stelt voor om af te stappen. Atis heeft een beter idee. Hij gaat naar de locomotief, analyseert de werking (drie elementen: aarde, vuur en water) en zet het mechanisme stil. De brandstof, steenkool, was sowieso bijna op.
We stappen uit. Ghurkan en Atis willen een rinoceros schieten. Sango vindt dat zielig, Little Shu vindt het niet al te dapper. Behalve neushoorns zijn er zesbenige eenhoorns en grote katachtigen. Een rijdier vangen zou leuk zijn, bedenken w Atis gooit een lasso en krijgt hem om de nek van een eenhoorn. Die begint te bokken en te trekken. Ghurkan springt op de rug van het dier. Met Atis samen lukt het om het beest in bedwang te houden. Ghurkan probeert hem gerust te stellen, en dat lijkt te werken. Hij gaat er mee door en slaagt erin het dier te kalmeren. Sango springt op een ander dier. Dat bokt en ze wordt er net zo snel weer afgegooid. Little Shu biedt een ander dier gras aan, en probeert vriendschap te sluiten. Het dier van Sango staat haar wat suf aan te kijken. Ze biedt het een petit-four aan. Hap! Dat werkt dus ook.
Atis klimt op het gevangen dier, terwijl Ghurkan het kalmeert. Het is een hengst, vandaar dat het temmen moeilijker is. Sango en Little Shu hebben merries. Dat wetende zoekt Ghurkan ook een rijdier uit, een hengst. Met de Heaven Graced Riding Technique is het dier voor hem snel te temmen.
Achter ons sist de locomotief. De druk is er van af.
Sarina vliegt intussen rond. Ver achter ons ziet ze een kamp met een groot kampvuur. In de verte voor ons is een wissel in de rails, de zijtak gaat naar een klein dorpje. Ze kijkt ook bij de katachtigen. Blijkbaar eten die de neushoorns en de paarden, en laten ze de hoorns liggen. Er ligt één hoorn van maanzilver, twee van stermetaal, vijf van orichalcum. De rest is van verschillende kleuren jade. Sarina pakt een van de stermetalen hoorns in haar klauwen. Eén van de katachtigen probeert haar te vangen, maar ze weet de adamanten sabeltanden te ontwijken.

Als Sarina terugkomt met de hoorn, zijn we geïnteresseerd. Grondstoffen voor de Factory Cathedral! We willen de overige hoorns dus ophalen. Eerst proberen we de katachtigen te verdrijven met dynamiet. Little Shu heeft verstand van dieren en kiest het moment: als twee volwassen wijfjes aan het jagen zijn. De welpjes vluchten, hun moeder gaat er achteraan en het mannelijke dier wendt zich demonstratief af. We slagen erin alle bijzondere hoorns te pakken te krijgen en ook vier soorten jade, alles behalve wit. (Daar hebben we nog veel van liggen onder Gethamane.) we pakken ook een hoorn van een eenhoorn, die is niet magisch maar wel bijzonder.
Sarina ziet dat in het kampement meer rook opstijgt. Rooksignalen, omdat ze ons gehoord hebben? We gaan terug naar de trein om de buit zo te verpakken dat we het op een eenhoorn mee kunnen nemen. We komen uit op twee koffers, aan elkaar gebonden als zadeltassen. Ook vullen we de voorraad dynamiet aan. Sarina houdt intussen het kamp in de gaten. Een aantal van de wezens zadelt hun rijdieren. Ze hebben krachtbogen, en hun uitrusting is gemaakt van stukken warstrider.
Is de plot cowboys tegen indianen, met een overval op de posttrein? Gaan we de indianen tegemoet of blijven we de trein verdedigen?
Sarina denkt na. Als we de wagons loskoppelen en de locomotief van brandstof voorzien door een neushoorn te schieten, is die sneller dan de paarden Maar dat lukt niet voor de ‘indianen’ ons bereiken.
Als de ruiters arriveren gebaart Ghurkan dat hij wil onderhandelen, maar ze lachen hem uit. We wachten af, ze omcirkelen ons. We verschansen ons in de loc, behalve Ghurkan die als onderhandelaar naar voren is gelopen. Ze rijden om ons heen. Het ziet er imponerend uit. Het zijn er ongeveer twintig. Ze vormen een halve cirkel. De hoofdman heeft een hoofdtooi van gesloopte warbirds, en een ketting van adamanten tanden van sabeltandtijgers.
“Geef je over!”
Ghrurkan: “Daar moeten we het over hebben.”
“Waar zijn de volwassenen?”
“Ik ben volwassen, en van vlees en bloed!”
“Stap op je paarden en kom mee, naar ons kamp!”
Ghurkan stemt toe en wenkt de rest naderbij. We kijken intussen goed. Het lijken geen essence-gebruikers te zijn. We stappen op onze eenhoorns en ze binden onze benen onder het paard aan elkaar. Atis protesteert, maar krijgt zo’n klap dat het hem duizelt. Ze nemen onze wapens niet af. Sarina en Atis kijken wat boos naar Ghurkan, maar die fluistert dat hij tijd nodig heeft.

Het kamp is niet ver. Het bestaat uit tipi’s, bekleed met bronzen paardenvachten en neushoornhuiden. Het kamp is groter dan het dorpje verderop. Het centrale vuur is zó heet dat je niet binnen een straal van twintig meter wilt komen. We worden op een centrale lokatie gezet, nog steeds op onze paarden. Ghurkan blijft inpraten op de boogschutter. Hij gaat ervan uit dat ze ons onbewust toch als kinderen zien, en dus milder gestemd zullen zijn.
Er komen een paar grote robots op ons af. De één is duidelijk vrouwelijk. De andere heeft een groot hoofd, wat een leeuwenkop moet voorstellen. Hij is wel essence-gebruiker. Hij loopt een rondje om ons heen. Hij is een spreuk aan het doen, langzamer dan onze charms. We herkennen wat hij doet: hij kijkt of wij essence-gebruikers zijn. Dan zegt hij: “Het zijn geen fae. Maak ze maar los.”
Onze boeien blijken van koud ijzer te zijn. “Zijn jullie vijanden van de fae?” vraagt de sjamaan.
“Ja, maar we zijn hier niet om oorlog te voeren. We zijn op doortocht van Twilight naar Eclipse.”
“Fae-praat. Jullie zijn geen kinderen. Wat zijn jullie wel?”
“Solars.” Sango zet haar aura – een zonsondergang – aan. Atis de zijne ook – een leeuwenkop.
“Morgen nemen we jullie mee naar de poppenmaker. Als die een pop maakt, heeft hij net zo’n aura als hij.” (Hij wijst naar Sango.)
“Wat doen jullie hier?” vragen we.
“Dat hangt van het verhaal af. Maar als de fae binnenvallen, vechten we allemaal samen. We gaan de trein weer opstarten. Die hoort daar niet stil te staan. Als er nog spullen van jullie in de trein liggen, dan kunnen we die meteen voor jullie ophalen.”
We mogen rondlopen, maar we mogen het kamp niet verlaten. We krijgen het idee dat de robots niet zo slim zijn. De sjamaan iets meer dan de rest, maar hij is nog steeds geen groot licht. De hoofdvrouw heeft overigens al die tijd nog niets gezegd.

Het kamp is stabiel, de Chaos Repelling Pattern is hier niet nodig. Sarina landt op een cactus, stapt uit de warbird en gaat met behulp van haar heartstone gedematerialiseerd het kamp in. Als de robots rusten, zetten ze zichzelf uit. Atis is ook op onderzoek gegaan en onderzoekt een uitgezette robot. Het blijkt een warstrider te zijn! Hij pulkt hem open en klimt er in. Het werkt! Hij zoekt Sango op. Die waarschuwt dat deze warstriders bewust zijn. Vergelijkbaar met onze AI-1, maar dan minder intelligent. Sarina klimt ook in een slapende warstrider. Deze zijn van type Royal Class. Na wat experimenteren gaat Sarina uiteindelijk weer terug naar haar warbird.

De hoofdvrouw zit in de hoofdtent en overlegt met een aantal sjamanen – er zijn er meerdere. Ze spreken een machinevariant van Old Realm. Als de sjamanen ons zien rondlopen, wenken ze ons erbij.
“Jullie zijn solars hè, makers?”
“Uh, in zekere zin wel,” zegt Ghurkan.
“Onze maker begint versleten te raken. Kunnen jullie hem repareren?”
“Misschien.”
“Daar hebben we niets aan. Je kan iets of je kan het niet.”
Omdat er geen duidelijk ja of nee antwoord komt, verliest de sjamaan zijn geduld: “Jammer, er valt geen gesprek met jullie te voeren.”
Ghurkan klapt zijn warstrider open om te laten zien dat hij een mens is.
“Gatver, er zit viezigheid in je! Doe dat gauw dicht.”
Uiteindelijk begrijpt Ghurkan dat hij met nuances niks bereikt, en zegt hij: “Breng ons naar je maker. We zullen hem repareren.”

Atis probeert contact te leggen met de AI in zijn Royal warstrider. Hij slaagt er uiteindelijk in de AI wakker te maken. Die is bang dat hij schizofreen is geworden: hij heeft een stem in zijn hoofd! Atis gebruikt Respect Commanding Attitude en weet hem te kalmeren. Wel is de AI nog steeds wantrouwig, en probeert hij zich te verweren. Atis praat op hem in, om vertrouwen te wekken.

Geen XP, die komen bij de afsluiting van dit hoofdstuk.

NB. Om de AI van zo een warstrider aan je te binden is een social attack met 9 successen nodig. Voor een sjamaan (AI niveau 2) en de leidster (AI niveau 3) zijn meer successen nodig.

11-04-2014

The RoSE – 57

NIGHT
We zijn in de dansruimte. In de loop van de avond komt het gezelschap dat de uitnodigingen uitdeelde binnen. Het meisje dat ons de vrijkaartjes gaf flirt met Little Shu. “Iemand die zich uitgeeft voor Infernal, dat zie je niet vaak,” lacht ze. Little Shu heeft andere ervaringen, maar doet er wijselijk het zwijgen toe. Ze vraagt hoe hij aan het harnas komt. Hij vertelt dat hij de eigenaar heeft verslagen. Ze is onder de indruk en stelt zich voor als Shamane.
Om middernacht stopt de muziek. Op het podium verschijnt een man in een lange paarse mantel, zilveren haar met kleine sterretjes. “Welkom! De Hal van Oberon gaat open. Iedereen die een toevlucht zoekt voor de Reconquista is hier welkom, in zijn domein! Het eerste uur zijn de drankjes gratis.” Er gaat een nieuwe vleugel open.
Atis vraagt zich af wie hier Fae is en gaat eens goed opletten. Het merendeel van de aanwezigen zijn gewone mensen. Oberon en DJ Puck zijn Fair Folk. De portier, Shamane en de croupiers hebben ook een soort Fae uitstraling. Maar de meesten zijn gewoon mensen die zich erg amuseren. Er worden allerlei drankjes, pilletjes, vloeistofjes gebruikt en iedereen heeft het erg naar zijn zin. Little Shu stelt voor om te gaan kijken bij het spelen. “Goed idee!” Shamane wil wel mee, ze heeft een zak fiches van de baas gekregen. Sango fluistert tegen de anderen: “ze moet vast op ons letten!” Het casino is opgesplitst in een gedeelte waar om kleingeld gespeeld wordt en een duurder deel waar om jade gespeeld wordt. Daar zijn weinig spelers, maar veel toeschouwers.
Wat is de plot? Atis besluit een mina om te wisselen in obolen. Ook zet hij de charm Heightened Senses aan. Hij gaat spelen, al snel heeft hij zijn inzet verdubbeld. Voor zo ver hij kan zien wordt het spel niet gemanipuleerd, al is de croupier een essence-gebruiker. De tweede keer wint hij weer, de derde ook, vierde weer! Ghurkan en Sango letten op het publiek. De vijfde worp wint Atis weer, hij heeft van zijn ene obool een mina gemaakt. Dat ziet het publiek graag! Sango stelt voor om eens te stoppen. De croupier kijkt teleurgesteld. Atis geeft hem een obool fooi. We zagen dat de croupier geen charms gebruikte, maar bij de latere worpen wel een complexere polsbeweging maakte.
Atis geeft een rondje voor iedereen. Daarna gaat hij met zijn fans praten. Een paar hebben het gevoel dat ze hier al heel lang zijn, veel langer dan een paar uur.
Shamane vertelt dat ze begonnen is als bezoekster. Oberon is een goede baas, hij betaalt goed en geeft gratis drugs. Om twee uur zit haar dienst er op. Wil Little Shu mee naar haar kamer? Ze heeft nog een mooie fles staan.

Ghurkan gaat bij de Pachinko kijken.Wat de lol ervan is, ontgaat hem helemaal. Ook deze mensen zien er uit alsof ze hier al tijden bezig zijn. Sango en Atis vermoeden dat de plot iets met drugs en hedonisme te doen heeft. Mensen die ergens in op gegaan zijn, hebben het gevoel dat er meer tijd verstreken is. Voor Little Shu en Atis is het twee uur ’s nachts; voor Sango, die lekker heeft gedanst, is het al bijna dageraad — maar het zet niet door omdat ze gestopt is met dansen. Voor Ghurkan, die zich vooral heeft verveeld, is er nog vrijwel geen tijd verstreken sinds de aankondiging van Oberon.
Op de kamer van Shamane krijgt Little Shu lekkere champagne van haar. Ze kletsen wat en ze vraagt of dat harnas ook uit kan. Ja, dat kan… Ondertussen hoort haar verder uit. Haar ouders missen haar niet. Als je de club verlaat, is het precies zo laat als toen je binnenkwam. Ze beginnen te vrijen. Little Shu twijfelt even, kwamen ze hier niet ergens voor? Maar het mooie meisje, en de lekkere drank, laten hem dat snel vergeten…
Daarna gaan ze slapen.

Atis zoekt Sango op. In haar omgeving is het al bijna zonsopkomst. “Dat klopt wel,” zegt ze, “het voelt alsof ik de hele nacht gedanst heb.” Ze voelt de verleiding om een drankje te nemen en te gaan zitten, maar weerstaat die. Ghurkan gaat bij de ingang kijken, daar is het nog avond. Hij heeft nog steeds het gevoel dat er nog nauwelijks enige tijd verstreken is.
We besluiten Little Shu te gaan zoeken. In de gangen zet Atis zijn megafoon aan, en roept hem. Daar wordt Little Shu wel wakker van. Shamane slaapt er doorheen. In haar kamer zie je zon net opkomen. Little Shu kleedt zich snel aan en komt naar ons toe.
In de club verschilt het tijdstip van de nacht van lokatie tot lokatie. Terwijl we staan te puzzelen verstrijkt de tijd, dus dat is het probleem niet. De puzzel is hoe je de club verlaat in de volgende ochtend in plaats van de avond dat je binnenkwam.
Sango vindt een nooduitgang. Little Shu opent hem voorzichtig om geen alarm af te laten gaan. Hij komt uit in een steegje, rond middernacht. Atis biedt zijn fans een obool als ze de deur naar de dageraad weten te vinden. Ze vinden niets, de laatste zegt zelfs dat er helemaal geen deuren meer zijn. We controleren dat en het klopt, de nooduitgang van daarnet is ook weg. Volgens Sango stelen ze hier tijd. Je komt terug in je eigen leven maar je bent een aantal uren of, zoals Shamane, zelfs dagen of weken ouder. OK, maar wat doen we daar mee?
Atis gaat naar zijn croupier: “Ik wil Oberon spreken.”
“Terwijl je gewonnen hebt?”
“Ik heb een klacht,” zegt Ghurkan, “Ik vermaak me niet.”
“Aha, komt u mee!”

Opeens is er een deur met een bordje ‘Kantoor’. Binnen zitten Oberon, DJ Puck, het meisje dat de kokosnoten uitdeelde en de barman.
“U bent ontevreden,” zegt Oberon tegen Ghurkan, “Wat kunnen we doen voor een man van uw kaliber?”
(Sango mompelt: “Wereldheerschappij!” Ghurkan:” Nah, viel tegen.”)
Oberon kijkt naar Atis en zegt: “Uw hart lag niet in uw spel.” En aan Sango vraagt hij: “Waarom stopte je net te vroeg met dansen?” “Omdat die aankondiging kwam.”
Atis zegt: “Wat denken jullie over het teruggeven van al die tijd?”
Oberon lacht, “Ah, ik weet het. U heeft een puzzel nodig waar het lot van de wereld van af hangt.”
Sango: “Een extra hint?”
“U mag er zo lang over doen als u wilt.”
“Ja, maar dat wil ik niet. Ik wil een oplossing!”
“U wilt een puzzel toch?”
“Het moet nut hebben!”
“Nut is banaal. Als jullie weg willen, kan dat elk moment.”
Zelfs in dit kantoor verloopt de tijd voor ieder van ons verschillend. Little Shu zit zelfs in te slapen. Dan schrikt hij wakker. Hij realiseert zich dat, daarnet bij Shamane, toen hij na begon te denken, er opeens voldoende tijd was verstreken. Gaat het om de deugden? We zitten samen te overleggen, de Fae zijn er niet meer, er staat een waterpijp. Sango lurkt er aan, hopend dat het inzicht geeft. Ze komt tot zichzelf: “Wat heb ik hieraan? Het er-uit-komen is de waardevolle ervaring.” Atis en Ghurkan roken ook. “Hier verdoe je tijd. Waar willen we heen?” “Hierna komt het Night Caste verhaal toch?” “Nee, daar zitten we al.” “We moeten als volgende naar Dawn Caste!” “Waar hebben we Dawn gezien?” Little Shu realiseert zich dat hij de Dawn Caste is. ”Het raam bij Shamane.” zegt hij, “Gek eigenlijk, ze woont in de kelder. Dat raam zou onder water moeten staan.”
We gaan met z’n allen naar Shamane’s kamer. Ze slaapt nog, en wordt niet wakker van ons. We klauteren het raam uit.

DAWN
Voor ons is een Afrikaanse savanne met zebra’s, giraffes, enorme baobabs. We komen uit een barok kasteel. Little Shu’s kasteteken licht een beetje op. In de verte zien we kinderen met een gouden huid, lang wit haar, een solar uitstraling, op jacht. Ze zijn een paar gnoe’s in een kraal aan het drijven. Little Shu en Ghurkan gaan op de kinderen af. De rest sjokt er achteraan. “Hallo!”
Ze schrikken. “Waar komen jullie opeens vandaan?”
Het blijken kleine volwassenen te zijn, halflingen. Eentje zegt tegen Litle Shu: ”Je hebt hetzelfde teken op je voorhoofd als er op onze boom staat. Komen jullie mee?”
We gaan naar een baobab. Die is verder dan we dachten, en groter. Er woont een hele stam in.
“Een echte solar! Zie je wel dat ze bestaan! Die kan ons vast helpen! Toch?” vragende blik naar Little Shu.
“Ik kan niks beloven zolang ik niks weet, maar ik wil zeker kijken!”
“En nog bescheiden ook!”
Ze hebben problemen met de fae. Wat weten we daarvan? Te weinig.
“Wel, er zijn twee soorten fae. De nobelen, die zijn erg gevaarlijk. En de hobgoblins, dat is het decor, het personeel. En nog gevaarlijker zijn de ongevormden, maar die zitten alleen in de Deep Wyld.”
“En wat willen jullie van ons?”
“Help ons! Help ons terug naar de realiteit, of help ons in ieder geval van de fae af. We zijn kinderen van solars, de Dillidrax.”

In de verte klinkt een jachthoorn, zonsopgang, de fae komen er aan. Sango en Little Shu gooien de charm Chaos Repelling Pattern. Het voelt stabieler. De Dillidrax kijken ook met waardering naar onze ijzeren wapens. “Als jullie ze daar mee doodmaken, zijn ze ook echt dood. Dan zijn we heel lang van ze af!”
De fae komen aan. De baron en zijn zoon rijden op eekhoorns. Ze worden begeleid door zes vliegende gorilla’s met harnassen en grote tetsubo’s. Die moeten de halflingen uit de boom slaan, zodat de edelen ze kunnen afschieten. Atis is het snelste, hij doet een combo met een ijzeren pijl.
1. Atis’ pijl verwondt de baron. Die is geschokt. Hij trekt zijn boog en schiet terug. Hij raakt Atis, maar doet weinig schade. Zijn zoon, een jaar of vijftien oud, schiet ook. Zijn pijl doet een stuk meer schade. Atis merkt dat de pijlen zó prachtig zijn, dat het bijna een plezier is om erdoor geraakt te worden. Hij besluit ze na het gevecht te verzamelen en mee te nemen. Little Shu schiet, maar doet nauwelijks schade. Sango lanceert zichzelf en mept met haar ijzeren tetsubo op de baron. Maar diens harnas, bestaand uit heel fijn filigreinwerk, is te stevig. De Chaos Repelling Charm heeft enig effect: hij maakt de fae tot intrusies in onze werkelijkheid, in plaats van dat wij indringers zijn in hun droomwereld. Desondanks is de charm niet sterk genoeg om ze te fixeren, daarvoor is eerder sorcery nodig. Ghurkan’s aanval mist. Dan komen de vliegende apen met zij allen op ons af. Alleen Sango wordt geraakt.
2. De edelen keren hun eekhoorns. Ze willen vluchten! De apen dekken hun aftocht. Atis schiet weer op de baron. Die valt dood van zijn rijdier. Zijn zoon geeft de eekhoorn de sporen om te ontsnappen. Little Shu schiet op hem. Hij voelt zich de verdediger van de halflings Shu, en al zijn pijlen raken. Sango springt op de zoon af. Ze probeert hem van zijn eekhoorn af te trekken en te pletten met de ijzeren staaf. Het vloeren lukt, maar het ijzer komt niet door het harnas heen dus ze doet hem geen schade. Ghurkan stapt in, haalt uit met zijn zwaard en snijdt hem de hals door.
3. Beide edelen zijn met koud ijzer verslagen. Er gaat een sidering door het landschap. Sommige baobas in de verte smelten, vervagen of veranderen in een zwerm vliegende vissen. De vliegende apen maken zich uit de voeten. De dillidrax barsten uit in gejuich. Ze nodigen ons uit voor een feestmaal, en een bezoek aan de zonnetempel.
Een gnoe wordt geslacht. De zon hangt permanent in de ochtendschemering. Hij is klein en rood, net als bij ons. Atis vertrouwt het niet. Waarom smelt het landschap?

Na de maaltijd nemen ze ons mee naar de tempel. Ze kleden zich uit, smeren zich in met verf en nodigen ons uit om hetzelfde te doen. Sango kijkt of er iets in de verf zit. Nee… maar er zat wel iets in het eten. Gelukkig hebben we een stevig gestel en een goede conditie. Ze hadden ons aan de zon willen offeren om hem weer kracht te geven, maar dat kan nu niet doorgaan. We houden ons in en gaan met hen mee. Ze gaan de tempel in, via holtes in de boom naar beneden. Daar staat een standaard beeld van Sol, met vier armen en een cornucopia en dergelijke. Ervoor staat een groot zonnewiel met vier spaken. Ze zingen en sjorren aan het wiel. Er valt zonlicht naar binnen. Litle Shu schiet een Solar Flare af. Dat geeft een heleboel zonlicht, maar de boom vliegt er door in brand. Sango en Atis helpen door tegen het zonnewiel te duwen. Dat komt pas in beweging als Sango een martial arts charm gebruikt om extra kracht te zetten. Door solar essence gaat het wiel draaien. Sango zet de Solar Hero Form in en duwt door. Met de hulp van Ghurkan, Litle Shu en Atis en een grote hoeveelheid essence lukt het. Buiten rijst de zon in de hemel. Er ontstaat een regenboog die in Yu Shan lijkt te eindigen. De halflingen rennen omhoog, vragen of we meekomen. Het is ongetwijfeld niet het echte Yu Shan, maar we gaan toch maar mee. Om ons heen lost het landschap op.

ZENITH
De regenboogbrug eindigt in een ‘arme wijk’ van Yu Shan, met paleizen van marmer en straten van goud. Het is rustig op straat, de goden staan er mat en futloos voor zich uit te kijken. Een blauwe zon hangt in het midden van de hemel, aan vier kettingen die tussen hoge torens zijn gespannen. De halflingen kijken verward om zich heen. Little Shu spreekt een godje aan en vraagt wat er met de zon is.
“Dit is de eerste zon, die is mislukt. Hij bestond niet uit de vier deugden. De Fair Folk hebben hem gevangen en gebonden met ketenen van onverwoestbaar adamant, de vier deugden. Dit is de gevangenis van de Fae, hier sluiten ze de goden en exalts op die ze hebben leeggezogen. Als je iets wilt ondernemen, moet je met de dragon kings praten. Die staan dáár, bij de uitgang.” Hij wijst naar het Westen. We kijken even achter ons en zien hier een parelmoeren poort waarvandaan de regenboogbrug zich naar het Oosten spant. Dit gebied is vierkant, aan de tegenoverliggende kant is inderdaad nog een poort, van been en ivoor. Daar hangen inderdaad een paar dragon kings rond. We spreken ze aan. Ja, ze zijn hier al heel lang en zouden wel terug naar Creatie willen.
“Trouwens, zijn jullie gehecht aan die minimensjes? We hebben al heel lang geen vlees meer gehad.” Atis heeft geen bezwaar, maar de anderen protesteren. De dragon kings accepteren het gelaten. Desgevraagd willen ze ons wel vertellen welke toren bij welke deugd hoort.
We gaan eerst naar de Toren van Compassie. Atis kan er vreemd genoeg niet naar binnen. Sango wel. Ze kan de ketting niet kapot maken, maar de bout waarmee hij in de muur zit wel. De ketting schiet los en de zon zakt een eind omlaag.
Atis gaat naar de Toren van Moed. Die is heel eng. Hij vermant zich en loopt naar de top. Losmaken van de ketting is eenvoudig.
Ghurkan is naar de Toren van Matiging. Terwijl hij omhoog loopt tussen taferelen uit de Hal van Oberon realiseert hij zich dat de verhalen met elkaar samen hangen. Hij breekt de ketting en beseft dat hij echt op de grond moet zijn als de zon valt.
Atis gaat naar de Toren van Overtuiging. We zien dat er rond elke gevallen keten intussen goden staan om de deugden op te slorpen. De dragon kings volgen hun voorbeeld.
Little Shu en Sango haasten zich naar de plek waar de zon zal neerkomen. Daar beginnen zich twee chaosgestaltes, chimaera’s, te vormen. Ze activeren weer de charm Chaos Repelling Pattern. Daarmee zijn de chimaera’s te verslaan, met hulp van de dragon kings die hun krachten terug hebben gekregen van de gevallen ketens.

Als de vierde keten los komt verandert de blauwe zon in een draak. Hij wijst naar Little Shu: “Jij draagt het harnas van de groene zon. Heb je ook het zwaard van de gele?”
“Ja, maar niet hier.”
“Jullie hebben geen Zenith Caste bij je? Jammer, maar goed, het is niet anders.” Hij strekt een klauw uit. De aanwezige goden worden omgesmeed tot vier Warstriders, één voor elke deugd.
“Onze zon is kapot.”
“Ik ben ook kapot. Ik ga nu vechten, en verliezen. Let op!”
De wereld verandert. De straatstenen worden schubben, de wachttorens enorme poten, de paleizen een marmeren vlakte. Er verschijnt een enorme Faery draak, groen. De twee poorten blijven waar ze zijn.
“Ik ga nu deze blauwe dwaas verslaan,” zegt de Fae, “iedereen mag vluchten of blijven kijken. Maar wie zijn hand tegen mij opheft zal mijn toorn voelen!”
De Dragon Kings en Dillidrax gaan ofwel naar de regenboogbrug, of ze twijfelen bij de andere poort. Het mesa-landschap daarachter ziet er niet slecht uit, maar het is wel verder de Wyld in. Uiteindelijk kiezen ze er allemaal voor om terug, richting Creatie, te gaan.
Het gevecht is episch. We nemen plaats in de warstriders en schieten de blauwe draak te hulp. Little Shu kiest de warstrider gewijd aan Moed, Atis Overtuiging, Ghurkan Matigheid. Sango kijkt wat beteuterd: ze had ook wel Moed gewild. Maar aangezien de toren van Compassie haar accepteerde, besluit ze dat die warstrider haar ook wel zal passen.
Onze hulp is niet genoeg om de blauwe draak te laten winnen, maar daardoor wordt de groene draak wel verslagen.
Na het gevecht vinden we nog één groene klauw met blauwe nagels, wat er overbleef toen de groene draak het hart uit de blauwe lostrok. Die nemen we mee! We binden hem op de rug van één van de warstriders.

TWILIGHT
We gaan de poort van been en ivoor door en komen aan in het mesa-landschap. We hebben de warstriders nog steeds. Het landschap is op een andere schaal, alles is groter. In de verte rijdt een enorme stoomtrein. In onze warstriders zijn we in deze wereld mensgroot, maar zien er uit als robots. We krijgen allemaal een Pox (een nuttige Wyld-mutatie): Atis een beter gezichtsvermogen, Litle Shu wordt groter, Sango krijgt intrekbare klauwen, Ghurkan een beter gehoor.

9 XP

The RoSE – 56

We vragen ons af hoe lang we weggeweest zijn. Volgens onze Personal Assistants heeft het uitstapje naar Malpheas ongeveer twee weken gekost. In Creation blijkt ongeveer evenveel tijd verstreken te zijn. Het is dag Achttien van de maand Resplendent Water.

Voor het oproepen van Luna gaan we naar de schrijn waar Marina eerder de zwangerschap van Eye of Autumn heeft laten zegenen. Het is er rustig. We moeten wachten tot de maan boven de horizon staat. Dat is niet erg, na Malpheas willen we wel weer eens baden in een ijskoud bergbeekje, frisse lucht inademen, en dergelijke.
Hoe maken we contact met de Onstopbare Kracht? Het zou hier ergens moeten kunnen, maar waar? We denken na over de structuur van Gethamane. Ooit was dit de Stad Der Poorten. We weten dat de berg de vorm van een octaëder heeft, met in de onderste punt een poort naar Autochthon, bovenin een poort naar Yu Shan en in het midden een poort naar Gaia. Het is heel goed denkbaar dat er ook op de vier hoekpunten rondom poorten zitten. Dat niveau van de berg ligt onder het omringende land. We discussiëren nog of we eerst Luna gaan oproepen, maar Eye en Tawuz vinden dat we goed beslagen ten ijs moeten komen, en de yozi moeten kunnen presenteren als Luna dat wil. Tawuz herinnert zich dat Gar de wereldlijnen zag met de helm van de dragon kings in de factory cathedral. Maar ja, daar hebben we nu niet zo veel aan: Gar is naar het Heptagram. Moeten we een andere earth-dragonblooded vinden? Eye wijst ons er op dat hier ook een aarde-draak woont. Ze heeft destijds nog een paar dagen bij hem gezeten, hij vond het wel leuk om eens afleiding te hebben. We besluiten hem op te zoeken.
Eye spreekt hem aan. De draak is inderdaad vriendelijk, al vindt hij het meegebrachte konijn wel een erg klein hapje. Hij zegt dat de poorten geheim zijn. De leylijnen volgen werkt niet, die lopen niet meer goed. Ze zijn beschadigd bij de dood van de Levende Berg, en later nog een keer toen She Who Lives In Her Name drie van haar bollen kapot sloeg. Dat was toen Sol haar overgave niet accepteerde. Ze heeft nu nog 997 bollen over. Die drie vernietigden driekwart van Creation. Slik …
Hij wil ons wel vertellen dat de poorten op de windstreken gericht zijn. Als wij aangeven waar we willen zoeken, wil de draak wel een tunnel voor ons graven. Tawuz stelt voor om de apparatuur van Luthe te gebruiken. De software kan beter landmeten dan wij bij elkaar. Dat werkt, we krijgen vier lokaties en dieptes. Hij vraagt wat het aspect is van degene die we willen oproepen. Na enig nadenken beredeneren we dat Vuur het meest overeenkomt. Dat zou de Zuidpunt zijn. We lopen er heen. De draak spuwt magisch vuur en begint een kurkentrekker-vormige tunnel te graven. (De rond de stad gelegerde tovenaars zijn ontstemd: zulke grote draken moet je niet oproepen en zeker niet hun gang laten gaan! We poeieren ze af.)
Op een kilometer diepte gaat de draak langzamer. “Hier moet het ongeveer zijn.” Marina en Shi Mei Lan beredeneren dat we nu naar het centrum van de kurkentrekker moeten, díe vuursteenader volgen. Ze wijzen de draak een kant op. Marina’s kennis van geomantie helpt. We bereiken een geode, een grote luchtbel in de rots, met amethist bekleed. Volgens de draak zijn er wel gangen hierheen, maar alleen in de Spirit World. Marina kijkt met All Encompassing Sorceror’s Sight en ziet een dichte poort, een soort gesloten oog. Ze onderzoekt de poort, maar komt er niet achter hoe die werkt. Tegelijkertijd realiseert ze zich dat een geode niet bepaald een vuur-aspect is, hij zit in een luchtbel. En de poort naar Gaia had een hout-aspect. Dus de polen in Cration komen niet overeen met de verdeling van de poorten in deze berg. Het zou zomaar kunnen zijn dat de waterpoort in het Noorden zit, onder de haven. Vuur zal dus in het Oosten of het Westen zitten, niet in het Zuiden.
Shi Mei Lan denkt na over de poorten. Twee ervan komen uit ìn het fysieke lichaam van een primordial: Gaia en Autochthon. Deze poorten dateren van vóór de Primordial War. De andere gaan waarschijnlijk ook naar primordials. De waterpoort zal waarschijnlijk naar The Sea Who Walks Against The Flame gaan, een zus van Isidorus en dus ook van The Living Mountain. Als we hun andere familieleden en intimi zouden weten, zouden we kunnen bedenken waarheen de andere poorten leiden…
We denken dat het Oosten ons een goede kans geeft om de poort naar Isodorus te vinden. Het Westen is te stenig. De draak graaft ons door aders van edelstenen, met name van saffier. Op de plaats waar we moeten zijn is een meer dan manshoge, ronde, glasheldere saffier. Naast dwergengangen – er is hier flink aan mijnbouw gedaan – zijn er ook oudere gangen. Eye legt haar hand op de bol en zegt: “Isidorus!” De bol resoneert, opeens kan ze haar hand er in steken. We reflecteren dat we op het punt staan een yozi in Creation uit te nodigen. Onze tweede al! En dat is wat we de Keizerin verwijten… We doen het toch, natuurlijk.

We stappen naar binnen. Onder ons zien we wolken, heel diep beneden gras.
“Isidorus! We komen om u te laten onderhandelen met Luna”
“Waar is ze?” klinkt een alomtegenwoordige stem.
“We moeten Haar oproepen.”
“Nou doe dat dan. Geduld is niet mijn sterkste punt!”
“Daar moeten we in de buitenlucht voor zijn.”
“Nou hop, aan het werk!”
“Ja, we gaan het doen. We weten nu waar we u kunnen vinden.”
We gaan terug naar het tempeltje. We kleden ons uit, nemen onze spirit-form of war-form aan. Marina leidt de ceremonie. We huilen als wolven naar de maan. Wolven uit de omgeving huilen terug. Ze gaan om ons heen zitten. Dan komt er een stokoude sjamaan met een staf aanlopen. Hij stampt met de staf. “Zeg het eens!”
Marina aarzelt. “We willen met Luna spreken.”
“Ja, zeg het eens.”
“Er is hier iemand die met Luna wil spreken.”
Een paar van de wolven veranderen in enorme krijgers met maanzilveren zwaarden. “Wie?”
“Isidorus.”
“Wel wel…” Meer wolven veranderen in krijgers. Tawuz gebaart dat we ons niet moeten laten imponeren – voor anderen zijn wij net zo eng.
“Waarom zou ik met hem praten?”
“Hij heeft ons goed geholpen.” Marina vertelt het verhaal van onze expeditie.
“Zozo. Dus jullie hebben zestien Infernale exaltaties gekaapt en bij Lytek afgeleverd? Dat is een daad die jullie Rank waardig is. Ik zal met Isodorus gaan praten.” De sjamaan gaat in zijn eentje de gang naar beneden in. Na een tijdje begint de grond te schudden. Zelfs de reuzenkrijgers beginnen te wankelen. Wij nemen een vliegende vorm aan. De maan staat niet langer aan de hemel, valt ons opeens op. Uit de aarde komt de saffieren bol omhoog. Hij krimpt tot een hoofd-grote kristallen bol in de handen van de sjamaan. “Ik heb een deal met Isidorus. Niet helemaal dezelfde als met Kimberi.”
We vragen naar de aard van de deal, maar de sjamaan wil dit niet vertellen. Als we opmerken dat Luna nu een onstopbare kanonskogel heeft, glimlacht hij. We mogen dit niet aan Kimberi vertellen. Ook het Deliberative hoeft er niet van te weten. Het is Luna’s troef. Kimberi levert haar generaal, Isidorus levert zijn leger. Eigenlijk is Luna een beetje opgelucht: nu wij dit weten, hoeft de Maiden of Secrets de details niet te weten.
De sjamaan geeft ook Huis Regenboog een compliment. Hiermee hebben ze gedaan waarvoor ze zijn aangesteld: onderhandelingen met de yozi’s mogelijk maken.

Hier eindigt de queeste van de Lunars: 10 XP.
De lunars gaan naar het Heptagram voor downtime en gaan de dragonblooded wat beter leren kennen.

[Twee weken terug in de tijd. De Solars hebben zojuist de Lunars naar Malpheas zien vertrekken.]
We concentreren ons op de komende expeditie naar de Wyld. We gaan de stad in en zoeken Sid (de lunar die Opa helpt) en ondervragen hem. Atis kent een charm om voorwerpen te stabiliseren tegen de Wyld. Die kost wel twee punten Wilskracht, dus hij kan hem niet onbeperkt toepassen. Hij koopt een koudgesmede ijzeren daiklave. Atis doet de charm op zijn harnas en de ijzeren daiklave. Verder neemt hij zijn orichalcum powerbow, pijlen en wit-jaden daiklave mee. Sango neemt haar Essence Armor mee, haar dragon-king pak en de koud-ijzeren staaf mee. Ze vraagt of die gecharmd kan worden. Little Shu neemt mee: het Green Hornet harnas, een orichalcum long powerbow, zijn starmetal Reaver daiklave, pijlen met koud-ijzeren punten en gewone pijlen, en de daiklave van Ebon Rime (Sol’s Demise). De muis van de zon wordt bij opa achtergelaten. We vragen Little Shu of het echt handig is om het zwaard mee te nemen waar het laatste sprankje Sol in zit. Is dat niet riskant? Na enige discussie dringt het metafysische belang van het voorwerp door en wil hij het achterlaten. Hij mag de Reaper daiklave van Atis lenen. Ghurkan neemt het Ashigari Skirmish Armor, een koud-ijzeren hook sword, een heartstone (the crystal of legendary leadership) mee. Harnas en wapen wil hij laten fixeren.

Hoe komen we in de Wyld? Weten we waar we moeten zijn? We hebben coördinaten, maar waar zitten die? Volgens Sid navigeer je in de Wyld via plotelementen. Deze beginnen zo te zien aan het Hof van Oberon. In de stad Nexus is een toegang naar dat Hof. Daarna moet je de vijf aspecten van de solars doorlopen: Night Caste, dan Dawn, Zenith, Twilight en Eclipse. In elk verhaal moet je de plot doorgronden.
We blijven één week in Nexus. In die tijd heeft Atis nog niet alle gewenste voorwerpen stabiliseren, maar koud-ijzer en magische materialen zijn uit zichzelf al aardig stabiel. De rest van onze uitrusting laten we achter in de kluizen van Ghurkan. Met nadrukkelijke instructie dat ze niet voor de verkoop zijn!
Dan gaan we de Wyld-zone in. Het begint als een wijk waar niemand meer woont, wat vervallen. Als de weg een flauwe bocht maakt beginnen er stalletjes te verschijnen De mensen zijn iets kleuriger gekleed dan in Nexus. Een groep steltlopers en schaars geklede mooie jongens en meisjes deelt flyers uit. Little Shu neemt er een aan. “Vanavond Openingsnacht van Oberon’s Paleis!” met illustraties van speelkaarten en roulettewielen. We lopen door en komen bij de haven. In het midden is een rond gebouw. Op de pier erheen staat een lange rij. De één nog exotischer uitgedost dan de ander. Een schaarsgekleed meisje spreekt ons aan. Ze vindt onze kostuums mooi. “Die in dat gouden harnas is duidelijk verkleed als solar (Atis), die in dat groene als Infernal (Little Shu – die haar verschijning zeer op prijs stelt, zijn puberteit is echt begonnen!), die andere (Ghurkan) lijkt haar een dragonblooded. Ze kijkt wat bedenkelijk naar Sango. “Siderial,” zegt die. “Ah, ja, van de Maiden of Madness! En die vijfde heeft niks bijzonders, dat zal dan de lunar wel zijn.” Ze vindt het zó leuk dat ze ons vrijkaartjes geeft.

We mogen langs de rij doorlopen en gelijk naar binnen. Er komt een meisje langs met een blad kokosnoten-met-een rietje-er-in. “Drankje? Welke smaak?” “Kokos…?” Ja dat heeft ze. Ze blijkt ook de smaken ananas en rum te hebben, en combinaties. De aanwezigen zijn mooi aangekleed: twee mannen in donkere kostuums met een zonnebril, een dikke man verkleed als hommel, een Imperial Stormtrooper… De muziek is vreemd maar dansbaar. Sango gaat dansen, ze imiteert imaginaire martial arts stijlen zoals Drunken Monkey Style, Amourous Grasshopper, en dergelijke. De glitterbol geeft haar een aura van sterren.
Little Shu vraagt zich af waar het casino-thema is. Hij is niet de enige. We horen dat het om middernacht gaat gebeuren.

XP 4.