We plannen voor de aanval. We gaan met dezelfde groep naar het diner als de vorige keer: Ghurkan, His, Xar, Little Shu, Tawuz. Sarina stelt voor om een lunar in een kleine vorm mee te sturen die onze wapens meeneemt. Little Shu wijst er op dat we een onschuldige afleiding moeten zijn. En we realiseren ons dat His niet in zijn eigen gedaante meegaat, dus hij kan ook wapens omdoen en daarna transformeren. En we zijn Exalts…
Dan de aanslag. We splitsen ons in twee groepen: 1. Sarina, Olric, Phoenix, Néré; 2. Eye of Autumn, Atis, Gar, Marina, Shi Mei Lan. Doel is om de necromantiërs uit te schakelen. Gar kan een gat in de stadsmuur maken. Na enig aandringen wil hij dat ook wel stilletjes doen.
Xar geeft zijn wapen aan His, voor die transformeert. Little Shu neemt een wapen mee, hij is tenslotte lijfwacht. De overvalgroep camoufleert, voor zo ver nodig, hun heldere harnassen. Gar realiseert opeens weer zich dat hij een zwart-jaden onzichtbaarheidsmantel heeft. Ghurkan leent een heartstone aan Phoenix waarmee je geesten kunt zien.

De groep van Ghurkan vertrekt als eerste. Als ze bij de stadspoort aankomen krijgen de achterblijvers ruzie. Olric heeft het idee dat er een spreuk gedaan is om met hun emoties te spelen. Hij vraagt Shi Mei Lan om een tegenspreuk, maar zij heeft het idee dat hij haar voor de gek houdt. Sarina, Marina, Atis en Néré zijn erg prikkelbaar. Phoenix grijpt Shi Mei Lan, zodat Eye alsnog de scepter met Countermagic kan activeren. Dat geeft een grote klap. Groene tentakels lichten op en verdwijnen in Elsewhere. Er was inderdaad een spreuk op hen gedaan.

De dinergasten worden welkom geheten en moeten ook deze keer weer hun wapens afleggen. De hoofdstraat is fel verlicht door fakkels. Daardoor kun je niet zien wat er in de steegjes gebeurt. We worden ontvangen door dezelfde man als eerder. Er staat een haagje van soldaten met hellebaarden, die achter ons de deur sluiten en volgen. De inrichting is smaakvol, met mooie wandtapijten. In de hal is een statietrap, die gaan we op. Op de eerste verdieping is een zaal met uitzicht over het stadsplein. Er staat een tafel, gedekt voor zeven. Bij de haard staat een man met soulsteel handschoenen en masker in venetiaanse stijl (het laat de mond vrij). Hij stelt zich voor als Cynis Kovar, en nodigt ons uit voor een liflafje vooraf. Tawuz let goed op en identificeert hem als vuur-type. De bediening bestaat uit mensen.
Het eten is goed. De drank ook, maar niet Regenboog-kwaliteit. Het gesprek gaat over koetjes en kalfjes. We nemen geen sociale aanvallen waar. Vooral de vuur-type laat het zich goed smaken.

Sarina en Néré verlaten het luchtschip heel onopvallend om te kijken of we nog in de gaten gehouden worden, maar behalve een zombie koe is er niemand. We lopen naar de muur en Gar maakt er heel voorzichtig een gat in, tot we er doorheen kunnen. Op straat zien we schimmen. Het valt Atis op dat diverse spoken in zijsteegjes verdwijnen. We moeten voortmaken. We gaan de daken op en rennen, Néré gaat voorop. Als we halverwege zijn, zien we dat er een muur van duisternis op ons af komt. Hij is hoog. We gaan bij elkaar staan en Olric doet de spreuk Raising the Earth’s Bones op ons. Sarina heeft een Dragonfly’s Ranging Eye waarmee ze door de muur kan kijken. De stad is pikzwart en de spoken zijn volledig gematerialiseerd. Er is wel licht, van onbekende sterrenbeelden. Sarina laat Marina kijken. Die ziet het direct: we zijn in de onderwereld. We verlaten de koepel en gaan via de daken verder. Het lijkt alsof de spoken patrouilleren. Het stadhuis staat op een plein, dus dat kunnen we niet via de daken bereiken.

Néré neemt Gar onzichtbaar op de rug en wandelt stilletjes via de lucht naar de toren van het stadhuis. Er is een luikje, maar Sarina krijgt het niet open. Atis is wat minder sophisticated en hem lukt het gewoon. We voelen onze Dragonblooded Circle mates niet. Ook Marina voelt haar solar mate Little Shu niet. Is het een Private Plaza? Atis denkt dat de eetzaal aan de voorkant zit. We gaan de trap af, stilletjes. Ter hoogte van het dak is een deur, van binnenuit vergrendeld. Néré gaat voorop, met de Dragonfly Ranging Eye van Sarina. We nemen het deurtje naar de zolder. Het is een grote vliering met de ’spoken’ van voorwerpen die in het echt al vergaan zijn. Er is een groot luik, maar we nemen de uitgang naar de linkertoren aan de voorkant. We komen op de tweede etage. Met de Ranging Eye onderzoeken we de contouren van het stuk waar we niet in kunnen ‘kijken’. Er buiten staan vier wachters. Deze suite heeft balkonnetjes. Als Néré ver over de leuning leunt, ziet ze een mooi verlichte zaal. Olric haalt een knoest uit de vloer, maar daarmee kijken we alleen tegen de bovenkant van het plafond aan.
Néré gaat even langs de gevel omlaag en gluurt naar binnen. De zaal heeft een mooi beschilderd plafond. Van het type dat gaat stuiven als we erdoorheen willen breken. Ze ziet ook de posities van de necromantiërs. Gar merkt op dat er een spreuk is gedaan, dat ziet hij een dinerende en converserende man niet doen. We moeten er rekening mee houden dat er nog ergens een magiegebruiker is. We besluiten dat Néré niet mee aanvalt, maar op de uitkijk blijft staan. We overwegen de ‘falling yeddim’-aanval, maar dat is wel riskant. Vooral voor Ghurkan, die er vlakbij zit.

Voor wat betreft de mensen in de eetzaal: De necromantiër vindt zichzelf een briljant causeur. Wij proberen hem uit te horen en we doen onze best om hem te laten geloven dat hij leuke anecdotes vertelt.

Eye verandert in een sprinkhaan en gaat op het plafond zitten. De overige groepsleden gaan er omheen staan met bogen. Ze verandert in een yeddim en valt door het plafond heen. De illusie valt weg. Ze komt in een lege kamer waar één zwarte kaars brandt. Als de anderen ook naar beneden springen, komen er achttien krijgers uit de muren. Het lijken revenants, met harnassen, spreuken en charms.
1. Atis is het snelst. Hij schiet en raakt een aanvaller. Dood. De revenants zijn ook snel. Ze gooien netten naar ons, maar iedereen behalve Olric weet ze te ontwijken. Hij zit vast. Sarina doet een combo en doodt vier tegenstanders. Shi Mei Lan gooit een Flying Guillotine, maar mist. Marina venandert in haat war-form en doet de Octopus Barrage en slaat er nog eens vier dood. De revenants hebben een heel goed harnas, maar als je er eenmaal doorheen bent kunnen ze weinig hebben. Eye pakt haar zeis en maait er eentje neer. Er zijn er nu tien dood. Gar grijpt twee revenants en doet de Charm of Greater Unmaking om hun harnas te desintegreren. Dat lukt er bij een. Phoenix slaat er nog een dood. Olric weet zich intussen uit het net te bevrijden. Hij merkt wel dat het een eigen wil heeft.
2. Atis doet een Perfect Shot en schiet er nog drie dood. Er zijn nog vier revenants over, waarvan één naakt. Ze besluiten te vluchten en verdwijnen in de muren. Eye wil dat iemand de kaars uit doet, zelf durft ze het niet. Shi Mei Lan blaast. De kaars gaat niet uit. Hier is Countermagic nodig.

Aan de groep in de eetzaal intussen, wordt door de jongere necromantiër verteld: “Ik heb slecht nieuws voor jullie. We hebben jullie kornuiten, die zijn in de val gelopen.” We kijken verbaasd en eten door.

The RoSE – 70
29-01-2015

Na Calibration houden we een aantal maanden rust. Sommigen besteden die om hun Essence te verhogen, anderen oefenen en trainen vaardigheden.

Zes maanden later is het de eerste dag van Ascending Earth. De zon staat helder te schijnen aan de hemel. Sango wil naar Thorns. Daar is een Deathland ontstaan, dat ze wil opheffen. Ze nodigt de solars, lunars en dragonblooded uit om mee te gaan.
We willen eerst de boel vanuit de lucht verkennen, maar Luthe is nog niet helemaal af en bovendien niet onopvallend. We besluiten het witte luchtschip uit Rathess te nemen, daar passen onze warstriders in.
We vertrekken vanuit Getmane en zorgen dat we het Cursed Isle op enige afstand passeren. We zien dat er een zwaar wolkendek boven het hele eiland hangt. Alleen de heilige berg steekt er bovenuit. Op verzoek van His stoppen we in Lookshy. Een gloednieuw luchtschip vliegt ons tegemoet. Vol met koperen klinknagels. We hebben gezorgd dat we de vlag van Gethamane voeren. Onze papieren worden gecontroleerd en in orde bevonden, voor cirkel twee tot en met vier van de stad. Zodra ze hoort dat we in de stad zijn, vraagt de Roseblack of Atis langs wil komen. Ze praten bij en besteden een genoeglijke middag. His en Sarina sluipen weg op een eigen missie.
De rest van ons gaan de dochter van Gaia bezoeken. Ze vindt het leuk om ons weer te zien. “Ik heb nog geen besjes, maar dat komt er aan want ik sta mooi in bloei!” Ze heeft haar broer gezien, Steentje. We moeten even raden, maar het blijkt dat Gaia de aarde-draak onder de heilige berg heeft gewekt en meegenomen. Ze weet waar hij is, maar mag het niet vertellen. Van de Babbage Machine, die ook langsgekomen is, moest ze ons doorgeven dat het Oog van Autochton op de bestemming is aangekomen, en dat de Maker bijna wakker is. Dus binnenkort zien we een nieuwe ster aan de hemel, of eigenlijk een oude.
Atis vertelt de Roseblack wat we van plan zijn. Ze zegt dat het shadowland zo’n twintig bij twintig km groot is, iets meer dan 150 vierkante mijl. [Dat gaat Sango 40 minuten en 80 motes essence kosten.] De Deathlord is weggereden.

We reizen verder. Na drie dagen komen we bij Thorns aan. Vanuit de grond schijnt het gele licht van de oude Sol. De landerijen zijn volkomen verwaarloosd. Er zwerven wat zombies, er lopen skeletpaarden en dergelijke. Het licht geeft geen voeding aan het gewas. De stadsmuren zijn gerepareerd en als ze ons zien wordt er geschut in stelling gebracht. His maakt een ontwijkende manoeuvre. Little Shu gebruikt General of the All-Seeing Eye om de verdediging van de stad te inspecteren. Hij ziet vier compagnieën van honderd man, en wat grote katapulten. Dit is niet wat ons verteld was, er zouden mensen zijn. En trouwens, normale deathlands zijn stabiel en groeien niet.
Gewoon naar het midden van de stad vliegen en daar in onze warstriders landen, zoals Atis voorstelt, gaat ons het schip kosten door die katapults. Zijn tweede idee is om te gaan onderhandelen. Dat is een goede manier om er achter te komen wat er zit wat het deathland doet groeien.
We stellen twee groepen samen. De onderhandelaars zijn Ghurkan, His, Tawuz, Little Shu en Xar. De verkenners zijn Olric, Marina, Néré, Eye of Autumn, Sarina (gedematerialiseerd) en Gar. Atis, Sango, Shi Mei Lan en Phoenix blijven op de boot.

De verkenners gaan op pad. Thorn is een stad zo groot als Middelburg’s oude stad. Het heeft een haven, dus je kunt er niet omheen lopen. De muur blijkt provisorisch hersteld, heeft nog zwakke plekken, maar is zodanig aangepast dat een spook er niet doorheen kan. Buiten lopen zombies, op de muren waken revenants, doden die hun oude lichaam weer betrokken hebben. Alles is doordesemd met een type magie dat Gar niet kent. Het ruikt naar de dood, dus waarschijnlijk is het necromantie. Vroeger was dit een kamp om levenden binnen te houden, die moesten de doden onderhouden. Nu moet de buitenwereld buiten gehouden worden.
Sarina kan niet door de muur, maar ze kan er wel overheen vliegen. In de stad spookt het. In de haven woedt de Tempest. Daar begint een brug die richting het Cursed Isle loopt. Sarina materialiseert op een beschutte plek. De stad is vervallen. Her en der liggen lichamen. Hier zijn geen zombies, wel een patrouille soldaten. Het zijn keurig geconserveerde lichamen, allemaal gestorven aan dezelfde ziekte. Het zijn heel goed uitgeruste elitetroepen. DeTempest en de brug zijn voor haar gewone ogen niet te zien.

De onderhandelaars besluiten zich uit te geven als een Scavenger Lord op zoek naar handel. We kleden ons overeenkomstig. De bijpoort gaat open. Drie mannen in prima kwaliteit harnassen komen naar buiten. “Wat komt u doen?”
“Ghurkan, scavenger lord uit Nexus. Sinds ik heb gehoord dat de Deathlord weg is, heb ik interesse in handelen.”
“Wapens afleggen. Leg maar bij de poort.”
His’ maanzilveren zwaard is vermomd als armband en wordt niet opgemerkt. Little Shu is in zijn warstrider. Die hoeft hij niet uit te trekken. Binnenkomen is wel even manoevreren, ze doen er de hoofdpoort maar voor open. We lopen door verlaten straten. De hoofdstraat is netjes, in de zijstraten liggen lichamen. We komen bij een barrière met een wachtpost. Daar voorbij staat een draagstoel, en er staat een bureau met een dikke man met allemaal soulsteel ringen. Hij heeft rossig piekhaar, schubben en een bijna transparante huid. Hij leeft nog. Een vuurtype dragonblooded, maar op een nare manier.
“Wat brengt u hier?” vraagt de man, “…U is hier voor de handel? Mooi!”
“Zeker,” zegt Ghurkan, “En ik zie uw ringen. Soulsteel?”
“En ik zie dat u een warstrider in de aanbieding hebt. Heeft u ook daiklaves?”
“Goede wapens is waar ik met name in handel. Ik kom uit Nexus.”
“Gewone wapens zijn interessant, en daiklaves.”
“En wat hebt u aan soulsteel?”
“Ik heb twee soorten!”
We kijken verbaasd. Hij haalt twee ringen van zijn vinger. De ene bevat de gewone krijsende hoofdjes, de andere is stil en heeft alien gezichtjes. Die hebben we eerder gezien: in de soulsteel boeien die we voor de Green Lady hadden.
“Er is een nieuwe bron van ontdekt in Creatie. Deze vorm van soulsteel is stil, dus geschikt voor stealth.”
Ghurkan doet een charm om achter de motivatie van de man te komen. Hebzucht. Tawuz vraagt wat zijn positie in de stad is.
“Ik ben de animator. Ik herenig de doden met hun lichaam. Veel van de troepen hier zijn door mij gecreëerd.”
We vragen wie hier de heerser is. Dat is een persoon van het huis Cynis. Hijzelf is een Lost Egg die door dat huis is geadopteerd. Hij is bevoegd om namens de stad met ons te onderhandelen. “Dat je uit de Realm komt, beteken niet dat je daar moet wonen. En het Blessed Isle is momenteel niet meer zo aangenaam. Dit is de laatste plaats waar de zon nog schijnt!”
We vertellen dat er een nieuwe zon is.
Hij lijkt niet aangedaan te zijn door de deugd-verweking, misschien omdat hij is geadopteerd: hij is geen bloedverwant van de keizerin. Voor het soulsteel wil hij tien keer het gewicht in jade. Hij heeft twee talenten (ongeveer zeventig kg).
Tawuz complimenteert de man met zijn Animator-skills. Het bederf is helemaal gestopt. Eén van de soldaten steekt enthousiast zijn duim op.
Little Shu doet een charm om de Mental DV van man te halveren. Daarna suggereert Ghurkan dat hij ook wel een ontmoeting met diens heer wil. Hij zal het doorgeven, maar de beslissing is niet aan hem. We nemen afscheid, geven hem tijd om over het aanbod na te denken.

Terug in het schip bespreken we de informatie. Sarina realiseert zich dat er in de stad ongeveer 10.000 spoken rondlopen, en dat er evenveel niet bedorven lijken liggen. Dus òf ze bederven niet, òf ze zijn nog maar heel kort geleden overleden – gisteren of eergisteren. Little Shu merkt op dat de heer van de stad ongetwijfeld machtig genoeg is om de 10.000 lijken met een vingerknip te animeren tot zombies.
We trekken onze conclusies: meer dan zes maanden geleden is de Death Lord weggegaan. Deze dragonblooded zitten hier van na de dood van Sol, maar voor Calibration. De aanvoerder is hier het terrein van het keizerrijk aan het uitbreiden. Maar mensen die een hele stad uitmoorden om er Revenants van te maken zijn geen goede mensen. Als ze hier zes maanden zitten en nu vierhonderd revenants hebben, maken ze er elke dag een paar. Dat betekent dat de lichamen niet bederven.
Sango merkt op dat zo’n brug heel zware magie is. His realiseert zich dat hij zulke bruggen eerder heeft gezien, in Malpheas. Een subziel van Malpheas maakt ze. Maar hoe komt die in de onderwereld? Als hij tijdens Calibration naar Creatie is geroepen, kan hij naar een deathland zijn gegaan en daar vandaan een brug hebben geslagen. Dat betekent dat de Yozi’s en de Neverborn samenwerken.
Eye zegt: “We moeten met chirurgische precisie toeslaan. Daarvoor bestaan de Night Caste en de Changing Moons.”

Ghurkan wordt uitgenodigd vor het diner. Ondertussen kan die chirurgische slag uitgevoerd worden. Sango kan magie doen in haar warstrider, maar kan zich niet veroorloven om ook maar één mote essence uit te geven aan iets anders dan Cleansing Solar Flame. Ze moet dus op de achtergrond blijven tot ze haar spreuk kan doen.

Volgende keer: diner en aanval.

Xp: 4

The RoSE – 69
15-01-2015

Achtergrond: Toen de goden in opstand kwamen, voorzagen ze dat een aantal incarnae zouden sneuvelen. Daarom gaven zij de siderials de mogelijkheid om nieuwe incarnae aan te wijzen. De incarnae zijn de grote goden: Sol, Luna en de Maidens. Na de oorlog waren er inderdaad goden gesneuveld. Maar Sol verbood het aanwijzen van nieuwe incarnae, en trok de bevoegdheid in. Nu Sol zelf dood is, is dat verbod vervallen. Er is geen vastgesteld mechanisme om Sol te vervangen. De shortlist bestaat uit de kandidaten die de goedkeuring van de resterende incarnae kunnen wegdragen.

Atis denkt na over manieren waarop de ghoul god kan worden uitgeschakeld. Hij is er nog niet uit.
De volgende sessie van de debatwedstrijd begint weer over de opvolging van Sol. Olric wil nog steeds dat er voorlopig geen Sol gekozen wordt. Tawuz zegt dat de ghoul god aanwijzen als Sol, terwijl hij verbannen was door Sol, een gotspe zou zijn. En Ahlat is een goede oorlogsgod, maar je moet ook aan de tijd van vrede denken. Hij prijst Opa aan. Olric probeert dat te ondergraven door erop te wijzen dat Opa familie van hem is. Tawuz vindt de connectie – via zijn solar mate in een vorig leven – zwak. Maar we zijn van het kernpunt afgedwaald: het verslaan van de Ebon Dragon. De laatste opvallende opmerking komt van de interim tuinman: dat de Monkey King ooit zei dat je alle virtues op gemiddelde sterkte moet hebben.
Wajang wordt uiteindelijk aangewezen als de winnaar van de debatwedstrijd, niet op argumenten maar op stijl.

Dag vier zijn de gevechten in Martial Arts. De kampioenen uit de verschillende klasses vechten tegen elkaar met Duelling Torcs. Sango mag kiezen wie ze als eerste bevecht. Ze kiest de dragonblooded. Het blijkt een aarde-type, formaat sumo-worstelaar. Hij probeert haar te grijpen, maar ze is te snel. Ze doen elkaar af en toe een beetje schade, tot de dragonblooded gelijkspel voorstelt. Daarna vecht hij tegen de mortal. Die is een erg goede martial artist en uiteindelijk geeft de dragonblooded zich gewonnen. Het publiek is uitzinnig.
Sango en de mortal zijn aan elkaar gewaagd. Het publiek geniet: een sterveling die een solar aankan! Ze gebruiken allebei flink wat Willpower. Uiteindelijk, als ze allebei uitgeput zijn, geeft Sango zich gewonnen.
Li Wong, zo heet de man, wint een jaar staatsburgerschap van Yu Shan, en een maanzilveren lauriertak. Luna reikt hem uit, en fluistert hem in dat dit niet het goede jaar is om de prijs te incasseren. Hij mag op de maan wonen. “Of in Nexus,” zegt Sango. Daar voelt hij wel wat voor. Er schijnt een beroemde dojo te zijn. “Ik kan je introduceren,” zegt ze. Ze spreken af voor de avond.

In de middag gaan we naar het badhuis om te delibereren over manieren om de ghoul god aan te pakken. Atis wil hem uitdagen, tot Sango hem er aan herinnert  dat die in Rathes helemaal niet op de voorgrond trad. Zijn aanhangers overtuigen van zijn onbetrouwbaarheid is lastig. We besluiten dat we er zo niet uitkomen en gaan naar buiten. Het theepaviljoen blijkt verdwenen te zijn! De incarnae hebben besloten dat de ghoul god niet verkiesbaar is. Hij heeft oorlog in de hemel veroorzaakt door zich tegen zijn aanhouding te verzetten. Dat is een categorie 5 vergrijp, wat hem diskwalificeert voor de positie.

Die avond is de verkiezing. “Wie is er voor Atis?” Klein applaus.
“Ahlat?” Die is aanwezig met veertig van zijn bruiden, en houdt een vlammende speech. Atis en hij begroeten elkaar hartelijk. Als je naar Ahlat luistert, is de ghoul god uitschakelen een fluitje van een cent.
Daarna speecht Wajang. Hij betoogt dat hij de schaduw is. Als hij verkozen wordt heeft de Ebon Dragon geen bestaansrecht meer.
Opa ziet er op zijn paasbest uit. Mooie snor, lange vlecht, perfect martial arts pak. Hij wordt aangekondigd als Sifu. Zijn toespraak lijkt wat te rammelen, maar er zitten dingen in die bij allerlei groepen tot instemmend gemompel leiden. Erna zwijgt men, tot sommigen van ons een beschaafd applaus inzetten.
Atis heeft de anderen voor laten gaan, en houdt een bescheiden toespraak met het thema verandering.
De Maiden of Endings stapt naar voren en vraagt: “Welke kleur heeft jullie zon?” Atis: “Wat je krijgt als je goud, zilver en koper samenvoegt.” (Tumbaga, het heeft een soort oranje goudkleur.) Wajang: “Grijs, met witte en zwarte schaduwen.” Ahlat: “Niet groen, niet blauw, niet zwart, helderrood!” Sifu: “Geen kleur, wit licht. Alle kleuren zijn belangrijk!”
Daarna wordt aan alle aanwezige exalts gevraagd wie naar hun mening verkozen zou moeten worden.

De uitkomst is: 12 stemmen op Sifu, 8 voor Ahlat, 4 voor Atis. De kleur bleek voor veel goden beslissend…
Ahlat beent boos weg. Atis stapt er op af en neemt hem mee voor bier. Ahlat verdrinkt zijn verdriet, en zegt tegen Atis dat hij god van oorlog tegen het Realm wil worden.
Op het plein klinken bazuinen. Er komt een jonge god in het livrei van de Pleasure Dome naar voren. Hij draagt een kussen met daarop een perzik van onsterfelijkheid. Luna en de Maidens vragen Sifu om die op te eten. Dat doet hij, met smaak. We zien hem weer jong worden, maar met de ervaring en wijsheid die hij al had. Dan komen vijf van de zes siderials naar voren. (De Green Lady blijft op de achtergrond.) “Met de macht die mij gegeven is, verhef ik u tot het ambt van Sol. Welke titel wenst u?” Hij denkt even na. Deze vraag had hij niet verwacht. “Noem mij maar Grootvader.”
Ons wordt gevraagd om de muis, het zwaard en de klauw te brengen. Er komt een godin uit de hemel neergedaald. Ze heeft de aura van de oude Sol. Zij is de schipper van de zonnebark en komt de nieuwe Sol inwerken. Ze gaat heel veel kennis overdragen.

XP: 8 voor de solars wegens het einde van een verhaallijn, en 7 voor de overigen.

Sarina geeft de helm over aan Lytek. (NB welke helm was dat ook weer?)
Sango’s Mouse of the Sun is weer bewust. De zon op zin  rug geeft nu wit licht. Hij kijkt in zijn game cube, maar daar is niks te doen: “Tante Gaia zit een kopje thee te drinken Oom Autochthon vraagt of ze zin heeft in een spelletje, maar ze wil niet.”
Opa doet de dojo over aan zijn leerling Sid. De verandert zijn naam terug in Seth.

Return of the Scarlet Empress – 68 De Perziken der Onsterfelijkheid

We bespreken, op verzoek van Tawuz, de juridische aspecten van het plan van Atis. Het stelen van de perziken is een categorie 4 overtreding – de één na hoogste. Het voornaamste risico is als je op heterdaad betrapt wordt, dat kan dodelijk zijn. We leren ook dat er een perzik nodig is voor het ritueel om van een mens een god te maken.
Atis vertelt dat hij steun hoopt te verwerven door de perziken te verwerken in een punch. Little Shu voert aan dat Atis daarmee kan bewijzen dat hij over diverse deugden beschikt – in elk geval convictie en moed. Atis geeft toe dat het ook gewoon een mooie stunt is.  Hij schetst een plan waarin nederigheid en onopvallendheid sleutelelementen zijn. Mest scheppen, vervangers van de tuinman zijn tijdens Calibration. Hij verdeelt taken over de groepsleden die mee willen, zoals verkennen en een inval-tuinman werven. Tawuz verexcuseert zich. Hij vertrouwt liever op zijn debatvaardigheden en wil zijn favoriete kandidaat-Sol te steunen. In plaats daarvan gaat hij naar de uitspanning van de Ghoul-god. Dat is een respectabel theehuis waar men het front heel goed ophoudt. (Denk aan het kantoor van Scientology.) Hij wil een anti-campagne bedenken en gaat Sango opzoeken. Zij heeft destijds in Rathess tegen de Ghoul-god gevochten. Die presenteert zich nu trouwens als de stadsgod van Rathess.

De observatoreren van de tuin zien een porceleinen kar die voorraden brengt en tuinafval afvoert. Ze zien ook een mindere god in het livrei van de Pleasure Dome. Die krijgt een kristallen bol en neemt hem mee naar de Bureau of Secrets. Sarina krijgt een idee: zijn wij de enigen die dit observeren? Ze ziet een slang in een boom tegenover de ingang van de tuin.
Ghurkan gaat intussen de baan van inval-tuinman aanbieden aan de god uit het debat van gisteren. Die wil in principe wel, als de voorzitter van het Deliberative dat aanbiedt. “Jullie moeten wel snel zijn,” zegt hij, “vanavond begint de eclips.”
Olric ziet dat de Naga’s ook afgelost worden en knoopt een praatje met ze aan. Hij wil uitzoeken waar ze afgeleid mee kunnen worden. Ze reageren erg uit de hoogte: “Kijk nou wat voor vullis ze op straat rond laten lopen.” Via de Thoughtfull Gift Technique komt hij er achter dat ze een zwak hebben voor Celestial Wine. Maar ook wel voor heel goede wijn uit Creation.
Gar wandelt langs de kassen. Ze zijn van adamant. Hij vraagt zich af of hij ze met de charm of Greater Unmaking kapot kan maken. Nee, ze zijn gemaakt door Autochton, de Grote Maker. Maar het slot zal wel open te maken zijn, Autochton was dol op puzzels. Ghurkan suggereert dat ze ook gewoon aan de inval-tuinman kunnen vragen of hij ons binnen wil laten. Ze delen de informatie. Atis denkt dat de observerende slang van de godin van de dieven is. Het is in ieder geval dezelfde soort als zij vasthield.

Tawuz vat intussen het plan op om de Ghoul-god te onttronen, en liefst definitief te verslaan. Hij heeft gehoord dat deze door Sol was verboden en tot gezochte misdadiger is verklaard. Dat is weliswaar vervallen bij Sol’s dood, maar dat staat een nieuwe aanklacht niet in de weg. En het is op zich een sterk argument om hem te diskwalificeren als nieuwe Sol. Tawuz gaat op zoek naar juridische informatie en Sango gaat medestanders zoeken uit Rathess. De dragonblooded sorcerer, een van de broers die tegen de Ghoul-god heeft gevochten, is hier niet. Maar Harmonious Jade zou hier kunnen zijn.
Atis is op oek naar excellente wijn want Ghurkan wil zijn First Age wijn niet opofferen. Ze kopen wat in Nexus. Atis stelt een talent Jade ter beschikking.
De inval-tuinman wil hen niet binnenlaten. Hij heeft net gisteren een pleidooi gehouden voor deugd, dus hij wil deze taak perfect volgens de voorwaarden uitvoeren. “Geen rondleidingen. Je weet nooit of gasten de tere bloemblaadjes beschadigen of zo.” Atis verdeelt de taken. De solars gaan met Ghurkan en de inval-tuinman mee om de tuinman af te lossen. De lunars gaan in het karretje. De dragonblooded blijven buiten, zij helpen als iedereen snel weg moet, Sarina doet het lockpicken.
Ghurkan belt aan. De lunars zijn intussen in diervorm het karretje met de wijn in geslopen. His als slang, Eye of Autumn als krekel en Marina als spitsmuis. Shi Mei Lan is net als Tawuz niet aanwezig. Ghurkan krijgt de tuinman te spreken als hij zijn naam en functie noemt. Die is drie meter hoog, gekleed in het zwart en hij draagt een Great Scythe. “En op welke manier past dit in een plot om perziken te stelen?” vraagt de tuinman. “Hij gaat de deur voor ons open houden.” “Ha, ja, ik herinner me jullie. De ontgroening van de Night Caste.” “Ik ben Eclipse Caste!” “Ja, en daarom sta ik je te woord.” De tuinman legt zijn hand op het hoofd van de kandidaat. “Deze is geschikt. Hij is integer. Wij volgen hier de debatten ook. Maar hij hoort door Sol aangesteld te worden.” “Daar hebben we een probleem. Is een zwaard met een vonk van Sol ook goed?” “Een zwaard kan geen beslissingen nemen.” Ghurkan wil de Muis van de Zon erbij halen, maar Sango is in geen velden of wegen te bekennen en hij krijgt geen contact. “Een contract dan, bekrachtigd door mij als Eclipse Caste?” “Dat kan.”
Terwijl de tuinmannen en Ghurkan bezig zijn lopen Atis en Sarina naar buiten, waar Sarina haar helm  van onzichtbaarheid opzet. Ze sluipt weer naar binnen. Als Ghurkan het contract ondertekent, licht de ruimte op en wordt Sarina zichtbaar. “Hier is je eerste taak,” zegt de tuinman, “deze solar arresteren” De inval-tuinman kijkt bedremmeld. en blaast op een fluitje. Er komt een celestial lion aan. De tuinman monkelt dat het wel leuk is om weer eens een poging mee te maken. Twee duizend jaar zonder werd wel saai. De hemelleeuw troost Sarina: “Complimenten dat je überhaupt de eerste deur door bent gekomen, en slim om je circle-mates te laten helpen! Er is niets gestolen, dus we laten het bij een waarschuwing.” De inval-tuinman dankt Ghurkan: “Tot vanavond! Ik kan bij de discussie zijn. In dit ambt mag ik aan bilocatie doen.” Dan gaan de solars weg. Als de celestial lion na het standje wegloopt, probeert Sarina, die nog steeds haar helm opheeft, met haar excellente Lockpicks of Quality het slot van buitenaf te openen. Gar probeert haar te helpen, wat moeilijk is bij een onzichtbaar persoon. Het lukt dan ook niet.

De drie lunars raken wel ongezien binnen. Ze zien veel wijnranken, diverse perziken in het stadium van bloei tot rijp. In het midden van de kas staat een vreemde appelboom met in een holte in de stam één gouden appel. Marina’s ogen lichten op, maar Eye of Autumn roept haar tot de orde. Marina vraagt zich af of het een hearthstone is. “Die zouden we toch als laatste kunnen plukken?” “Het kan geen hearthstone zijn, het is een appel!” Houd je aan het plan! Maak de Cache Eggs open.” Iedereen slaagt er in zijn/haar ei open te maken zonder de naga’s te alarmeren. Er blijft een discussie tussen Marina en Eye, want Marina blijft begerig naar die appel staren. Eye pakt haar fysiek op en Marina weet zich uiteindelijk in te houden. Ze veranderen terug in kleine diertjes, verstoppen zich bij het afval en laten zich zo mee naar buiten voeren. De flessen wijn laten ze achter. De volgende dag gaat het gerucht dat er een poging tot inbraak in de Tuinen is geweest, en dat er misschien wel iets ontvreemd is. Dat wordt met alle kracht ontkend. Wel wordt toegegeven dat een aantal naga’s is geschorst wegens dronkenschap tijdens hun  dienst, een klasse 2 vergrijp.

Atis stapt op dag vier op het podium en zegt dat hij vier perziken heeft en deze in een punch serveert. Er ontstaat gedrang. De arme goden vinden het jammer dat de punch geen magische effecten heeft. De machtige goden, zeker de meest abstracte, bewonderen het gebaar. Atis laat hiermee zien dat hij niet door dat soort verleidingen omgekocht kan worden.
[De debating wedstrijd spelen we nog uit.]
De volgende dag vertelt Tawuz over zijn plan om de Ghoul-god ten val te brengen. Maar hoe, zonder zijn persoon op te eten en daarmee zijn “idee” te laten voortleven?

XP 5 voor elk personage.

Return of the Scarlet Empress – 67

In de afgelopen weken hebben diversen van ons charms geleerd. Gar probeert de onderwaterkristallen voor verval te behoeden. Hij slaagt erin om één kristal permanent te maken, maar dat kost heel veel inspanning. Zoveel dat het niet haalbaar is om ook kristallen voor anderen te maken. Atis wil al vóór Calibration naar Yu Shan vertrekken, maar daar voelt de rest niets voor: het is daar nu oorlog. Bovendien zitten velen van ons te mediteren voor meer Essence. Dat kun je wel onderbreken tijdens Calibration, maar beter niet daarvoor en daarna.
Op de eerste dag van Calibration is er geen (dode) zon, geen maan en er staan geen sterren aan de hemel. Er is wel een grote zwarte zon die echt zonlicht geeft, maar zonder schaduwen te werpen. We nemen de gate bovenin Gethamane. De hemelleeuw laat ons toe, ook de dragonblooded, want die hebben een uitnodiging van de Maidens. De drie mountain folk die bij het opheffen van de Great Curse waren, nemen dezelfde gate. Ze vertellen dat er dingen aan het veranderen zijn in Autochthonia nu de Maker ontwaakt. De wandelende stad noemt zich nu de Pelgrim. Ze verwachten dat de Pelgrim toestemming zal krijgen om een tijdje door Creation te trekken. De hemelleeuw neemt ons mee door een schoon stuk van de riolen. Boven is alles versierd en de goden staan gezellig ambrozijn te drinken. Alleen aan de kapotte paleizen zie je dat er tot vanochtend gevochten is. De hemelleeuw vertelt dat nu, voor het eerst sinds de Primordial War, het Calibration-feest gevierd wordt zoals de bedoeling was.
Het centrale plein is feestelijk ingericht Er vliegen draken door de straten, Er zijn verrassend veel dragon kings: Five Days Darkness is hen niet vergeten, en hij heeft de gate in Rathess voor ze opengezet. Ebon Rhyme is er ook. Marina zoekt hem op en geeft hem de heartstone-hanger die ze voor hem had laten maken. De Pleasure Dome is gesloten. Op het plein ervoor is een groot stadion gebouwd. De Festivan Gate staat er direct naast. Erdoorheen zien we de torens van Sperimin. Er komt een bonte stoet bavianen, gorilla’s en studenten van de toveracademies doorheen.

Ghurkan herinnert ons solars eraan dat we beloofd hadden om Calibration in Nexus te vieren. Calibration duurt vijf dagen. In Yu Shan is vandaag de inschrijving, dag twee en drie zijn de voorrondes, dag vier de finale en de verkiezing van de nieuwe Sol, en dag vijf kan iedereen uitrusten en bijkomen.
Atis wil indruk maken om zijn kandidatuur als opvolger van Sol onder de aandacht te brengen. Hij beredeneert dat de kans dat hij iets wint minimaal is, maar hij denkt indruk te kunnen maken door een aantal Peaches of Immortality te stelen.
Diversen van ons schrijven ons in voor competities. Sango schrijft zich in voor Martial Arts, net als Sarina, Xar, Gar, Ghurkan en Eye of Autumn. Phoenix doet Armed Combat, Sarina, Gar, Little Shu en Ghurkan ook. Atis doet mee aan werpsporten. Little Shu, Atis en Sarina schrijven zich in voor Boogschieten. Ghurkan, Tawuz en Olric doen mee met het Four Virtues debat. Sango vraagt of ze haar grootvader daar voorwaardelijk voor in kan schrijven, maar als hij dan niet zou komen opdagen zou dat een slechte indruk maken. Shi Mei Lan gaat rondlopen in de godenstad. Néré vraagt of ze mee mag. “Prima. Ik wil nog een babbeltje maken met de draken. Handig voor als ik nog eens een Summoning moet doen.”
De eerste dag in Yu Shan gebeurt er weinig. Behalve een intocht van 95 goden die elk een mensenkind van enkele weken oud omhoog houden. Enkele goden applaudisseren, een groter aantal kijkt stuurs. Olric vraagt één van hen wat er aan de hand is. “Je gaat toch niet een mens eer bewijzen vóórdat hij is geëxalteerd?” Het blijken de toekomstige siderials te zijn.

In Nexus is het ook carnaval, maar daar gaat het er een stuk ruiger aan toe: muziek, varkens aan het spit en een algeheel verdwijnen van rangen en standen. Opa is in zijn element als Prins Carnaval. We hebben hem nog nooit zó joviaal gezien. Hij drinkt zelfs! (met mate). Op Creatie gaat de oorlog wel gewoon door. Sid, de lunar leerling van opa, is er ook. Little Shu besluit zijn vriendin uit het casino in de Wyld te bezoeken. Ze blijkt nu een jaar of 25 te zijn, voor haar zijn er zeven jaar voorbij gegaan.
Sango informeert bij de wacht naar de toestand van de oorlog. Zij hebben er minder last van dan Lookshy. “Sinds daar die manifestatie van de Yozi’s is, die ondersteboven hangende boom, zijn de aanvallen verdubbeld. Dat leger van vechtrobots heeft wel geholpen. Die doen nu een toer van de riviersteden, om ze te ontzetten. De Marukhan zijn ook goed bezig. Thorn is verslagen en de Deathlord is vertrokken. Maar het is wel één groot deathland.” Sango neemt zich voor om er de solar spreuk Cleansing Solar Flames te gaan doen. De anderen herinneren haar er aan dat we nog twee grote deathlands kennen: bij Whitewall en onder de lokatie van de berg Metagalapa.

Het wordt een leuke avond en nacht. De volgende dag gaan we vroeg naar Yu Shan. Little Shu wil zijn vriendin meenemen. Hijzelf heeft niet genoeg Essence om iemand te mogen introduceren, maar Ghurkan kan haar zo langs de wachten loodsen. Deze dag zijn de voorrondes. Poëzie als laatste: dat gaat goed samen met dronkenschap.
Bij Martial Arts zijn er drie categorieën – Mortals, Dragonblooded (winnaars van aardse voorrondes op uitnodiging, vooral als amusement) en Celestial Exalts. Als facultatief onderdeel kunnen de kampioenen tegen elkaar vechten met Duelling Torcs, die het gebruik van charms onderdrukken. We hoeven ons niet druk te maken om lethal damage: daar zorgt de God of Healing persoonlijk voor. Sango wordt eerste in de categorie Celestials, mede vanwege haar Tiger Claws. Ghurkan is tweede door zijn Serpent Sting Staff. Eye of Autumn gebruikt de Dreaming Style, en die wordt door een van de oude Siderials herkend. Hij komt haar vragen waar ze die geleerd heeft. Als ze vertelt dat het in de Infinite Dojo was: “Ah, dat is een veilige plaats. Je kunt deze stijl op een aantal plaatsen leren en sommige daarvan zijn onveilig, want je kunt door deze stijl gaan vervagen. Vreemd genoeg is de Infinite Dojo nog de veiligste. Jammer dat hij aan de verkeerde kant staat.”
Bij Armed Combat maken ze geen onderscheid tussen Mortals en Exalts. Vandaar dat de Exalts ruim winnen. Zelfs Gar is door, tot zijn grote verrassing. Bij het Boogschieten is Atis net iets beter dan Sarina. Hij eindigt ex aequo met één van de lunars, die heel verbaasd is.
Dan komt het grote banket. Over het hele plein vliegen schaaltjes met heerlijkheden die je uit de lucht kunt plukken. Een dame in Etruskisch gewaad met blote borsten, met slangen in beide handen, spreekt Atis aan: “U zocht mij?” Het is Dertiende Teken, de godin der dieven.
“Ja, het is Calibration, dus alles mag. Maar laat ik eerst de vormen respecteren.” Hij giet wat van zijn wijn voor haar op de grond en strooit daar rijst over. Dan biedt hij haar de rest van het glas aan. “Ik zal ter zake komen. Ik wil een Perzik van Onsterfelijkheid stelen. Alles is al geprobeerd, ik wil dat ene wat nog niet geprobeerd is.”
“Nou, dat weet ik niet, maar ik kan je vertellen dat iemand in jouw gezelschap heel goede lockpicks heeft. Verder moet je goed observeren.”
Atis vraagt door, onder andere naar de routines van de tuinman. Voor haar informatie vraagt ze dat in ruil dat in heel Creation de doodstraf op diefstal verdwijnt. Als Atis protesteert dat hij dat niet kan regelen, geeft ze toe dat dit wat te veel gevraagd is. “Weet je wat? Neem er gewoon ook maar eentje mee voor mij.” Ze verdwijnt in de menigte.
Atis spreekt Ghurkan aan. Weet die een manier om de tuinman uit te schakelen door een soort ‘Vijf Dagen Andere Tuinman”? Ghurkan wijst hem op de potentiële consequenties.

Terwijl we discussiëren schalt er een bazuin. De zwarte zon verandert in een zwarte maan. Kleur verdwijnt, alles wordt zwart-wit. Het volgende onderdeel: debatteren. De deelnemers zijn zeer gevariëerd. Er zijn zelfs een paar goden uit de sloppenwijken bij. Het onderwerp blijkt te zijn: Hoe gaan we de Ebon Dragon aanpakken? We weten dat we de vier deugden nodig hebben.
Een eenvoudige god spuit een aantal platitudes. Een andere god, Wajang, gaat er op in. Hij verbeeldt in schimmenspel de eindstrijd. Wat kunnen we ermee?
Tawuz wijst er op dat de legers van de keizerin zonder virtue, dus zonder verbeeldingskracht zijn. En dat de bondgenoten van de Ebon Dragon ieder één deugd wel belangrijk vinden. De god zegt: “Maar die is absoluut en daardoor voor mensen niet haalbaar.” Tawuz: “Maar we kunnen er tweedracht mee tussen hen zaaien.”
Olric spreekt over de behoefte aan schaduwen en de hekel die de Ebon Dragon er aan heeft. Volgens hem moet er geen Sol zijn om de Ebon Dragon te verslaan. Olric stelt voor de verkiezing van de nieuwe Sol uit te stellen en Five Days Darkness een heel jaar te laten regeren.
Ghurkan wijst er op dat verraad een kernpunt van de Ebon Dragon is. Er ontstaat een discussie over of de moord op Sol iets zegt over de plannen van de Ebon Dragon. De dood van Sol was iets wat alle Yozi’s sowieso wensten.
De eerste god zegt: “Je hebt alle deugden nodig èn licht. Anders groeit het niet! Waar woonde hij? Op de achterkant van de maan, daar is geen zon. Voor de Primordial War zouden jullie gelijk gehad hebben. Maar nu niet meer. De Yozi’s zijn geen Primordials meer.”
Tawuz: “Betekent dit niet dat we dus een deugdzame Sol moeten kiezen?”
Olric: “Nee! Denk terug aan vroeger. De Ebon Dragon heeft hier al lang plannen voor gemaakt.”
De simpele god (God van Mindfulness): “We zijn het niet eens. Jij gaat uit van oorzaak en gevolg.”
Tawuz betoogt dat licht en schaduw het gemakkelijker maken om je deugden te realiseren. In een onnatuurlijke omgeving is het moeilijker.
Olric: “Je moet zelf licht geven.”
“Wajang: “Dan werp je geen schaduw.”
Tawuz: “Het gaat ook om je omgeving.”
…stilte…
Ghurkan vraagt: “Wajang, hoe toon je deugdzaamheid?”
Wajang: “Ah! Scherm, licht, schaduw van een pop.. Olric heeft gelijk: als iedereen perfecte virtues had, zou de Ebon Dragon geen probleem zijn.”
Tawuz: “Niet iedereen zal perfecte virtues hebben.”
Wajang: “Stem dan op Five Days Darkness”
Tawuz: “Dat gaat te ver naar het andere uiterste.”
Olric: “Ik heb gelijk!!”

De jury, die blijkt te bestaan uit de vijf Maidens, staat op. War zegt: “We hebben nog twee dagen. Denk bij jullie voorbereiding aan de premisses: 1. De Ebon Dragon moet verslagen worden, 2. Met de vier virtues. Hij probeert zijn kornuiten te verslaan, maar dat is niet de hoofdpremisse. De invloed van de andere primordials kan worden veronachtzaamd. Vier polen om een middelpunt, vier virtues en wilskracht in het midden. De yozi’s staan voor absoluten. Daar kunnen wij ons niet mee alliëren.”  De Maiden of Love zegt: “Als Ebon Dragon is het geen wezen van schaduwen. Vóór de Primordial War was de Ebon Dragon inderdaad de Shadow Of All Things. Maar dat is hij niet meer. Hij is als Yozi niet langer afhankelijk van licht om te kunnen bestaan. Wajang’s uitgangspunt klopt dus niet.” Travel neemt het woord: “Morgen kunnen  jullie spreken over twee thema’s: 1. Ieders vrijheid om deugdzaamheid ten toon te spreiden en 2. Is de zon nodig om mensen te inspireren om dat te doen? Van de besluiten die jullie gaan nemen, hangt veel af. Onder meer of we wel of geen stemming zullen houden.” Als laatste zegt de Maiden of Endings: “Ik vraag jullie expliciet om de Siderials niet bij deze discussie toe te laten.”

Na deze afsluiting komt de poëzie. Veel poep-en-pies grappen. Atis drinkt niet.
Ergens op het plein is van houtblokken een grote blokhut gebouwd. Op de pilaren staan goden afgebeeld. In het midden is een afbeelding van Eater of Souls. De solars zijn verontwaardigd. Atis kalkt onder het centrale plakkaat: “Verslagen door Atis!” Iemand geeft hem een hoorn drank. De zwarte maan verandert weer in een zwarte zon. De derde dag. We discussiëren. Mensen die goed opletten, zien dat er een eclips in de lucht hangt. Rondom de Pleasure Dome worden banieren onthuld. De eerste is van de Groene Zon. Boe-geroep! Dan de Blauwe Zon. Sango en Atis juichen. Als enigen. De banier van de Gele Zon wordt met groot enthousiasme begroet. De Rode Zon met stilte. En als laatste een Zwarte Zon, met in grote letters “Hors Concours”. Vanuit de hemel klinkt een stem: “Ik doe niet meer mee. Five Days Darkness trekt zich terug uit de competitie. Ik blijf Calibration.”

7 xp voor iedereen

Volgens de Maiden of Endings breekt met het opheffen van de Great Curse het Derde Tijdvak van de Schepping aan. Ze legt uit dat het wegtrekken van de vloek zich langzaam over Creatie uitstrekt. Andere werelden, zoals de Wyld en Malpheas worden niet bereikt.

“Dan,” zegt de Maiden, “het volgende punt: wie volgt Sol op?”
Atis roept “Ahlat natuurlijk!”
“Die staat inderdaad op de shortlist. Net als Sango’s opa, en een god uit Yu Shan die veel medestanders om zich heen verzameld heeft. Five Days Darkness is ook kandidaat, maar die heeft maar weinig medestanders. De keuze is aan de siderial, met Calibration, over een maand. Jullie zijn van harte uitgenodigd in Yu Shan.”
Atis vraagt of een solar ook kandidaat kan zijn. “Jazeker. Dat is metafysisch zelfs heel eenvoudig. Solars dragen een vonk van de oude Sol.” Atis stelt zich kandidaat.
“Maar we moeten weg,” zegt de Maiden, “Het wordt hier gevaarlijk.”

We worden terug getransporteerd naar het Heptagram. We willen onze overwinning vieren, maar in de verte begint onweer te rommelen en er verschijnt een kolom van duisternis. Het is de Keizerin, die het Zwaard van Creatie inzet.
Wat nu? Mnemon zegt: “Dit is solar niveau magie, alleen Solar Countermagic kan daartegen helpen!” Iedereen kijkt naar Sango. Die kijkt sip, deze spreuk wilde ze wel leren, maar daar is ze bij Rakshi niet aan toe gekomen. De Marukhan jongen, de nieuwe siderial van de Maiden of Travel, biedt aan om haar naar Sperimin te transporteren. Ze springen op zijn vliegende paard. De anderen helpen met het evacueren van het dorp en de studenten. Olric haalt snel de riffen voor de haven weg, zodat de dorpelingen met schepen weg kunnen varen. Na een half uur begint het te hagelen en na een uur regent het stenen. De verdediging van het Heptagram kan dat gemakkelijk aan, maar het dorp niet. Gelukkig was iedereen op tijd weg.
In Sperimin rent Sango naar binnen. Ze verontschuldigt zich voor haar onbeleefde haast, maar het is een extreem noodgeval. Ze is geautoriseerd, dus ze mag de spreuk leren. Overschrijven gaat het snelste, dan kan ze hem op de terugreis leren. Dat helpt ook tegen reisziekte.
Na twee uur begint het lava te regenen, en de Terrestrial beschermingsspreuken beginnen het op te geven. Sarina versterkt ze met Mercury’s Deliverance. Dat helpt. Marina straalt daarna wel zwart licht uit, gelukkig zijn alle pottekijkers geëvacueerd. Boven de centrale berg straalt ook een aura, die is helemaal vanaf hier te zien.
Als Sango terug is, beginnen ook de Celestial spreuken het te begeven onder het geweld. Ze gooit Adamant Countermagic op de wolk boven het Heptagram. Deze ontploft spectaculair, wat ook weer schade aan de omgeving toebrengt.
Maar de keizerin geeft het niet op: er ontstaat onmiddellijk een nieuwe wolk. Sango gooit weer een Adamant Countermagic. Ze begint nu ook licht te geven, maar dat kan haar niets schelen. De wolk ontploft.
Sango voelt de woede van de keizerin. De Heilige Berg krijgt een  vuurrode aura en er ontstaat opnieuw een wolk. Sango gooit de spreuk een derde keer. Ook deze wolk ontploft. De aura van de Heilige Berg dooft knisperend uit: er is blijkbaar iets doorgebrand. Sango zakt uitgeput in elkaar. Tawuz vangt haar op. Haar aura is op volle sterkte: boven het Heptagram hangt nu een zonsondergang.

De anderen overleggen met Mnemon. Ze verwachten dat de keizerin het opnieuw zal proberen. Het zal wel een maandje duren voordat de Imperial manse weer opgeladen is. “Waarom gaan jullie niet naar Sperimin?” vraagt Atis.
Dat vindt Mnemon een goed idee. Ze stelt voor dat elke faculteit zijn eigen reisplannen maakt. Sarina stelt voor om de groepen gemengd te maken, zodat als er eentje wordt overvallen er niet meteen een hele faculteit is weggevaagd.

Wat doen wij zelf verder? We zouden een eigen Zwaard van Creatie kunnen maken in Gethamane. Daarvoor gaan we eerst naar de factory cathedral om het kapotte onderdeel van de reservepool, wat we daar ter reparatie hadden aangeboden, op te halen. De dragon king meester vertelt dat het lastig was. Hij kende deze technologie alleen op een schaal van tien bij tien meter. Miniaturisering was de grote uitdaging. Naast First Age Technologie wordt er ook aan dragon king technologie gewerkt.

[Het is twee weken reistijd voor de evacuatie.]

Als we terugkomen in Gethamane ontmoeten we Gaia. Zij heeft weer de gedaante van de oude negerin, dat lijkt een favoriet. Ze meldt dat ze enorme pijn heeft aan de pool van Aarde. Dat komt omdat er bij het Zwaard van Creatie van alles beschadigd is. Als die keizerin het drie maal kan activeren, is ze sterker dan gedacht. “Dat is Sango ook!” Gaia dankt Sango voor het redden van haar zoon Pasiap.
Als we verder praten blijkt Gaia toch terneergeslagen te zijn. De kapotte geomantie van het Blessed Isle doet haar pijn. Het zal haar mede-scheppers ook pijn doen. We vragen wie dat zijn. De andere twee zitten gevangen in Malpheas. Cytherhea was ooit zoiets als de Maiden of Love, maar die is zo hard aangepakt dat er niet meer mee te communiceren is. Het lijkt wel alsof Sol een persoonlijke hekel aan haar had. De ander is Oneiros, die is dubbel opgesloten: in Malpheas én in zijn eigen vleugels. Maar het is best mogelijk dat hij inmiddels is ontsnapt. Hen als bondgenoot ronselen zal dus weinig opleveren. Ze vertelt ons ook dat onze bondgenoot Isidorus, de onstopbare kracht, ooit de reden was dat de goden in opstand kwamen. Ze hadden er genoeg van om Creatie steeds weer te repareren als hij gepasseerd was. We wijzen erop dat deze deal door Luna zelf is afgesloten.
We vragen hoe het met Autochthon gaat. Die is aan de beterende hand. Beter, hij is aan het ontwaken. De wandelende stad heeft de Core bereikt (het centrum van Autochthon’s bewustzijn), en heeft daar de Void Engineers verslagen. Die hadden niet op tegenstand van dat niveau gerekend. Ze vertelt ook dat de wandelende stad blij is met zijn mobiele vorm, en in Creatie wil gaan rondtrekken.
We gaan naar de centrale en de commandokamer. Voordat we de krachtbron weer aanzetten, willen we zeker weten dat we deze berg niet opblazen, zoals de Infernals indertijd van plan waren. Sango oppert dat je de functie “Pool van Aarde” uit kunt laten, maar wel de wapen- en verdedigingssystemen activeren. Dat blijkt te kloppen. Sarina vindt het handboek. Je hebt een lunar nodig om de reactor weer op te starten. De centrale heeft diverse niveaus. Op het eerste niveau wordt alleen de centrale onderhouden, dan is er een niveau waarop de wapens en beshermingen actief zijn en op het hoogste niveau activeren de 59 realiteitstabilisatoren en wordt deze berg een tweede Aarde-pool. (En zou hij ontploffen, omdat er daar al een van is.)
De hogere functies gaan wel uit van een grote bemanning. Er is geen equivalent van het Sword of Creation. Atis stelt voor om een soort Shield of Chaos te maken, om het Sword of Creation mee af te weren. Daarmee kunnen we het Blessed Isle tot Wyld maken, deze pool activeren en dan de Wyld weer terugdringen. Gaia wijst er op dat het Blessed Isle het centrum van Creatie is. Als dat door Wyld overlopen wordt, zou het best eens kunnen zijn dat heel Creation dan bezwijkt.

Sango gaat op zoek naar het appartement van haar vorige incarnatie. Alleen de Twilight Caste blijkt hier persoonlijke appartementen gehad te hebben. Blijkbaar waren de andere kastes niet zo in dit project geïnteresseerd. Na enig zoeken vindt ze het. Duidelijk de woonruimte van een eenzelvig persoon. Er staan boeken over sorcery en magitech, vooral achtergrondkennis. Ze begint te lezen, heel leerzaam. Eigenlijk is het wel lekker, zo’n rustig appartement.
Atis wil kijken wat de verdediging van de berg doet, en of hij die kan aanpassen om hem ergens anders te gebruiken. Hij betrekt alle andere groepsleden met kennis van magie en technologie erbij. Sango wordt gehaald, die neemt de boeken mee. Als we ze inkijken, zien we dat onze voorgangers groot dachten. Er staan aantekeningen in over het aanpassen van natuurwetten, wereldwijde AI’s waar iedereen toegang toe heeft, op die schaal gedacht.
Kunnen we ley-lijnen verleggen? Ja, maar die functie is gekoppeld aan het hoogste niveau, die van Elementaire Pool (die niet kan worden aangezet). Maar kunnen we dat niet loskoppelen?

De centrale wordt geactiveerd. De spiegel naar de Imperial Manse hadden we gesaboteerd. We kijken of we die, eenzijdig, weer aan kunnen zetten. De tweede spiegel communiceert met Luthe, de derde met Sperimin. Dat stelt ons in staat om de hulp van White Owl in te roepen. Atis zet iedereen aan het werk aan de twee hoofdvragen:
1. Hoe kunnen we de verdedigingswerken van Gethamane op een andere plaats projecteren? en 2. Hoe kun je ley-lijnen aanpassen zonder dat de functie “Pool van Aarde” actief moet zijn?

We hebben ook het idee om aan Gaia te vragen of ze Pasiap (de elementaire draak van aarde) wil suggereren om hierheen te komen. Dat is misschien veiliger als de keizerin het Zwaard van Creatie weer gaat gebruiken. Er is een kans dat het de volgende keer verder fout gaat, en de berg ontploft. En de keizerin maakte niet de indruk helemaal rationeel meer te zijn, dus we kunnen er niet op rekenen dat ze zich inhoudt als dat dreigt te gebeuren.

In Sperimin moeten de studenten zich opnieuw inschrijven, Oudtante staat er op. Mnemon krijgt, als bezoekend hoofdmeesteres, onmiddellijk een aanstelling als gastdocent aangeboden. Voor toegang tot het Book of Three Circles heeft ze veel over, dus ze schikt zich in de lokale regels.

[Nog één week om te studeren en research te plegen. De dragon blooded die voor hun vierde punt Essence willen studeren kunnen dat in de wereld van Gaia doen. Dat gaat een stuk sneller. Ze mogen het onderbreken voor het uitstapje naar Yu Shan. Normaal mogen dragonblooded daar niet komen, maar de Maidens hadden alle aanwezigen bij het opheffen van de Great Curse uitgenodigd.]

XP: 4 voor ieder personage

7-vii-R2
We zijn in de troonzaal van de ambassadestad. Gnumpathi komt naar ons toe. Hij is niet alleen van ons contract, maar ook van zijn contract met Eenoog af. Hij heeft in Elsewhere niets gemerkt van de ondergang van Melek Qart. De kracht van het Qartiaans kwam van Elsewhere. Maar Elsewhere is er nog en gaat zich herbronnen. Zijn contacten noemen zich de Technici en ze willen graag een afspraak met ons. De Technici komen van onze parallelwereld. Wanneer Risha zijn zorgen uit over de tijdseffecten van het reizen naar andere werelden zegt Gnumpathi dat daar altijd een kleine kans op bestaat, maar als je via de bronnen gaat, is het een zekerheid.
Gnumpathi vindt op dit moment de Hoogzetel minder relevant.
Risha vertelt dat er een heleboel zonium naar Euboia is verscheept. Gnumpathi denkt dat de Technici daar achter zaten. Hier heb je er niets aan, maar voor hun geldt: Als je zonium hebt, dan tel je mee! Hij denkt dat de Technici er de botsing mee willen dempen.
De butler komt. “Eén van de Gebianen wil u spreken.” Hij laat Kharoen Hotep binnen. Die valt met de deur in huis.
“Goedemiddag,” zegt de tovenaar, “ons contract is niet meer geldig.”
“Wat ons betreft gaan we in goed vertrouwen verder,” zegt Risha.
“Het belangrijkste is wie Elsewhere gaat herbronnen. Fijn dat Melek Qart het niet meer is, zij deden het niet goed. Nu is de vraag: waar is de grootste bron? Wie daar de macht heeft en die cosolideert, wordt het nieuwe Qart. Wij gaan verder met de voorbereidingen voor de oorlog.”
Risha zegt dat wij naar Elsewhere gaan.
“Goed plan! Wij willen ok wel weten waar er herbrond wordt.”
Risha vertelt de majordomus dat we een paar dagen weg zijn. Die gelooft dat we wat nuttigs gaan doen en zal de dagelijkse beslommeringen op zich nemen.
Intussen is Gwan aan het scry’en. Hij kijkt naar de locatie waar het vulkaaneiland ooit was. Daar ziet hij zeewater klotsen. Daarna maken we een testvlucht met Claude’s vliegmachine. We zien dat het bos zich herstelt nu er veel meer bronwater uit de kelder van het kasteel stroomt. De vliegmachine is minder snel dat de catamaran, maar met onze windmagie zijn we nog altijd veel sneller dan paarden. Eerst gaan we de zonium veiligstellen. Het is vijf dagen vliegen naar Targon.

10-vii-R2
De dorpen van Targon zijn verlicht met vuren in de sneeuw. Het is hier nog kouder dan bij ons. Bij de mijn zien we geen licht. We landen er. Bij de mijn zien we goblinsporen. Ze zijn vrij recent. Er zijn geen sporen van dwergen. Risha vliegt op eigen kracht naar het Hoofddorp. Daar is rond zonsondergang nog volop bedrijvigheid. Als hij landt rennen er een paar bewakers naar hem toe. “Wat mot je?”
“Ik kom voor Platto en Eensteen.”
“Daar brengen we je naartoe! Meekomen!”
De andere goblins zin heel verbaasd dat de twee heersers Risha hartelijk ontvangen. Ere-goblin! Er wordt een gebraden beest aangerukt. Platto en Eensteen kennen de mijn wel. Die wordt voor opslag gebruikt. Als Risha aangeeft hem weer in gebruik te willen nemen, zijn ze bereid om werkers te leveren in ruil voor wapens. Maar destilleren, dat kunnen goblins niet. Daarvoor moet je dwergen regelen.  Na het eten wordt het erg gezellig en de goblins nemen het jonge koninkje door ondergrondse tunnels mee naar de Kuil. Daar is het warm, er ligt stro op de grond, er zijn een heleboel goblins en een dikke mensenvrouw. Ze is vrij, maar te dik om door de gangen te passen. Ze is nogal verbaasd als ze een mens ziet en gebaart dat de goblins ruimte moeten maken. “Treed nader jongeling.”
Risha vindt dat ze er niet zo gelukkig uitziet. Hij fluistert: “Wilt u hier vandaan?” Ze vind het niet zo fijn om hier niet weg te kunnen, maar vindt dat haar lot veel minder erg is dan dat van de koningin van Vixen. Dan breken de feestelijkheden los en is verder spreken niet meer mogelijk. Door deze activiteiten ruikt Risha weer naar het nest.
De rest van de party kijkt via de kristallen bol van Gwan mee.

11-vii-R2
Risha ruikt nu als een echte goblin. Hij gaat naar de mijn en vindt daar zijn vrienden. Ze zitten wijn te drinken. Gwan stelt een contractje op. De goblins vinden het niet erg dat het niet in het Qartiaans is. Contract is contract, toch? De goblins nemen ons mee de mijn in. Er is een grote zaal vol erts, een rood brokkelig gesteente. Claude vindt de raffinaderij. Hij probeert het proces te analyseren, maar het is heel lastig, er is veel expertise voor nodig. De hoeveelheid die hier ligt is in vier dagen te destilleren tot een bodempje. Deze installatie kan inderdaad maar één flesje zonium per maand produceren. We balen dat Claude dat flesje in de bron heeft gegooid. Risha neemt een groot brok van de erts mee. Als we geen zonium kunnen laten zien, dan kunnen we wel laten zien dat wij de mijn hebben. Dan gaan we terug naar Bronwë om zwaarden te regelen en meteen door naar Silver.

17-vii-R2
De hoofdstad van Silver is een massieve stad in de rotswand van een berg. Het is er heel ordelijk. De dwergen kijken verwonderd naar onze vliegmachine. We landen en Risha stelt ons voor aan de wachters. “OK. Wapens hier achterlaten en meekomen.” Ze voeren ons mee naar een immense zaal. Een dwerg gaat snel op de troon zitten.
“Jullie hebben nog een schuld bij ons,” zegt de dwergenkoning. Risha legt uit dat wij de mijn willen heropenen. “Dat gaat jullie wel geld kosten. Tien goudstukken per maand per dwerg. Er zijn honderd dwergen nodig om de destilleerderij te bedienen. Claude rekent het even na in zijn hoofd. Hij komt op 87, dat is dichtbij genoeg. Risha tast in zijn buidel: “Hier is alvast duizend goud voorschot voor de eerste maand.” De rest betalen we per maand via ambassadeur Barkust.
Nu de zaken afgehandeld zijn, wordt er een banket gehouden. We moeten verslag doen van de oorlog en de dwergen willen graag weten wanneer we de Barrows weer terug denken te hebben. ’s Nachts slaapt alleen Risha goed. Hij is nog klein genoeg voor een dwergenbed.

20-vii-R2
Terug in Bronwë. Gnumpathi is het met ons eens dat het bezitten van de mijn belangrijker is dan het hebben van een voorraadje zonium. “We gaan naar Nowhere. Darkwhere is te gevaarlijk voor ons, en Elsewhere is te gevaarlijk voor de Technici. Dus we ontmoeten elkaar in het midden. Heel belangrijk: raak elkaar niet aan!”
Hij neemt ons mee naar een magische cirkel en spreekt de nodige toverspreuken uit. Een regenboog ontspringt in de cirkel.

3 XP

Gar onderzoekt nog wat de kristallen uit de grot doen. Je kunt er mee onder water ademen, maar na een paar dagen beginnen ze hun kracht te verliezen. Als earth-type denkt hij dat hij daar nog wel wat aan kan doen.
We overleggen in vertrouwen met Mnemon. Als Sarina vraagt of ze haar insigne van de anti-demoneneenheid uit Looksy kan dragen, brengt dat Mnemon op het idee om ons te presenteren als bezoekers van die andere grote academie daar. Sinds de Great Contageon is er geen contact meer geweest tussen de twee academies.
Ghurkan en Sarina doen hun weermagie. Het resultaat ziet er enigszins natuurlijk uit.

De aanval is voorspeld voor de eerste dag van Descending Waters. We verwachten de lunars twee dagen voor die dag. Die dag is het volle maan, wat zou betekenen dat de lunars alleen in hun spirit form kunnen rondlopen. Daarom vragen we de weergoden om de vijandelijke vloot een paar dagen op te houden. Olric helpt deze keer mee. Met de Thoughtfull Gift Technique kan hij een goed aanbod doen. De goden laten zich niet zien: oorlog voeren met weermagie is ten strengste verboden. Ghurkan belooft zo nodig de schuld op zich te nemen als voorzitter van het Deliberative. Dat is niet genoeg. Er is zoiets als een mensenoffer nodig. Oei… dat gaat wel ver. Ghurkan biedt een regendans aan door de lokale niet-dragonblooded bevolking, een jaarlijks dankfestival en een aantal dierenoffers. Hij krijgt het idee dat hij met een hoge god aan het onderhandelen is. Olric weet veel van dat soort zaken. Hij ontdekt dat ze met de satraap van het Blessed Isle zitten te praten. Ghurkan biedt inspraak aan bij het bepalen wie de keizerin zal opvolgen. Er wordt nog onderhandeld wat ‘medebepalend’ betekent. De satraap krijgt de 21e stem, naast de twintig siderials die over dit soort lotsbestemmingen gaan.
Op zee gaat het een stuk harder spoken. Het leger arriveert daardoor twee dagen later, terwijl onze vloot uit Gethamane een dag eerder aankomt. Het dorp wordt geëvacueerd. Sarina en Olric doen Raising the Earth’s Bones om twee nieuwe riffen te creëren. We leggen ook een hinderlaag bij een heuvel die een waarschijnlijke locatie is voor het vijandige commandocentrum. Marina verbergt daar een aantal personen.

De vijandelijke vloot arriveert. De schepen zien er gehavend uit. Olric doet Parting of the Seas. Hij en Little Shu staan met een kristal uit de grot te wachten tot de schepen binnen bereik zijn. De zee begint te kolken, het schip begint te kantelen. Aan boord doet een tovenaar Countermagic. Op de boeg licht een aura op. Little Shu (als Green Hornet) wil schieten, maar is te laat. Ze zitten alweer onder water.
Vanaf de boten stijgen krijgers op windblades op: de eerste aanval. Atis, Sarina, His in zijn warbird, Sango en Tawuz gaan er op af. Sarina is de aanvoerder. Onze tegenstanders zijn met 20 personen. Ze vinden ons duidelijk maar een samengeraapt zooitje. Ze schieten een serie pijlen op ons af, er raken een aantal, maar ze hinderen ons niet echt. We schieten terug, maar doen geen enkele schade. Het zijn enthousiaste jonge stunters die hun daiklaves trekken.
Olric en Green Hornet komen weer aan land. Green Hornet stapt op zijn windblade en doet een aanvalscombo waarmee hij vijftien aanvallers raakt (Arrow Storm en 2nd Archery Excellency) Het doet niet zo veel schade, maar hij valt wel op. Vijf gaan er op hem af.
Onze tweede aanval doet meer schade. We slaan hun aanval af. De vijf die Green Hornet aanvallen missen hem ruim. Onze aanvallen raken, maar doen weinig schade. Green Hornet doet de Peony Blossom Attack. Zijn kasteteken begint op te lichten. Hij doet wel schade. Een paar raken zwaargewond. Er blijven er twee over. De unit onder Sarina doet ook flink schade. Van de andere groep zijn er nog maar vier over, maar die houden stand. Green Hornet valt beide resterende aanvallers aan. De ene valt van zijn windblade, de andere slaat op de vlucht. Onder ons klinkt zwaar gekraak: een galjoen is op het nieuwe rif gelopen. Onze eenheid valt weer aan en het gevecht is voorbij. We hebben twintig van de vijfentwintig luchttroepen uitgeschakeld.

Kimberi stuurt bericht: “Ik heb hun tactiek geanalyseerd. Die is primitief. Ze rekenen op hun overmacht. Laat ze maar aan land komen.” We keren terug naar het Heptagram.
In de hinderlaag liggen Phoenix en Eye of Autumn in hun warstriders, plus Xar in de Compassion warstrider van Sango. Het leger wil inderdaad het heuveltje innemen. Ze zijn op hun hoede voor een hinderlaag, maar merken ons niet op. Ze zijn met twintig warstriders en vijftig man voetvolk. Eye is in warform. Ze is er sterker door, en niemand die kan zien dat ze anathema is.
Onze eenheid kan hen verrassen.Terwijl de vijandige warstriders langslopen, grijpen we hun benen om ze om te gooien. Het resultaat valt een beetje tegen. Nu ze ons gezien hebben, vallen ze aan. Gelukkig is de tegenaanval ook niet zo effectief. Na een uitwisseling van slagen daagt de aanvoerder Eye uit voor een duel. Gar biedt Eye zijn goremaul aan en een Strength of Stone spreuk. Phoenix doet Aura of Invulnerability. Maar als Xar een Countermagic op de de tegenstander doet, doet een van de andere strijders hetzelfde op Eye. Het gevecht moet eerlijk en gelijk zijn. Eye haalt haar schouders op. De tegenstander heeft een dire lance en hij heeft een zwart harnas aan. Water type.
Eye is sneller – wat je niet zou verwachten bij een water-dragonblooded – en stormt er op af. Ze gebruikt de goremaul om zich af te zetten zodat ze hem met beide voeten voluit op de borst raakt. De aanval lukt heel goed. De tegenstander valt ruggelings op de aarde, twee diepe voetafdrukken in zijn borst. “Ik geef me gewonnen.”
“OK. Kom maar uit je pantser.”
Hij heeft charms nodig heeft om uit de warstrider te komen. Het blijkt een jong watertype te zijn, met rode ogen en zeewierachtig haar. Hij vraagt vrije aftocht voor zijn troepen. Eye eist dat ze zich dan ook verder uit de strijd terugtrekken. Even later realiseert Eye zich dat deze warstriders stoottroepen waren, maar de honderdvijftig man voetvolk waren waarschijnlijk de generaal met zijn strategische staf en garde, die het heuveltje kwamen bemannen.

De vijandelijke tovenaars worden beziggehouden doordat “Little Shu” (in werkelijkheid is het Kimberi’s generaal Player of Games, in het harnas van Little Shu) er demonen op afstuurt. Het moraal van de tegenstanders is laag. Bij elke tegenslag deserteren er troepen. Dat is niet wat we verwachtten van de troepen van het Keizerrijk. Néré vraagt zich af of dit niet een schijnaanval is, bedoeld om iets anders te camoufleren. “Ja,” zegt Player of Games, “er was nog een geheime aanvalsgroep onder leiding van dit eikeltje hier. Maar die heb ik uitgeschakeld.” Hij wijst op het lichaam van Ravensclaw. “Het is er eentje van Malpheas. Ik herkende hem. Hij zou een groep via de achterdeur binnenlaten.”
Kimberi’s generaal analyseert het gevecht. “Onze tegenstander is de Ebon Dragon. Zijn soldaten hebben anti-deugden: ze zijn laf, wispelturig, onmatig en egocentrisch. De Keizerin heeft door haar dynastieke charms macht over de dragonblooded, alleen daarom gehoorzamen ze. Wat het grotere spel van de Ebon Dragon is, weet Kimberi niet. Hij heeft een andere aard dan Zij. Je kunt er alleen zeker van zijn dat er verraad aan te pas komt. Misschien ten koste van de andere vier Jozi’s?”

De klok wordt geluid. Verzamelen! Op de binnenplaats staan vijf Siderials, vier ervan worden door de leraren en oudere studenten van het Heptagram herkend als oud-docenten. De jongste siderial is in zijn eigen gedaante als zestienjarige Marukhan ruiter.
“We willen een exalt,” zeggen de siderials. We vinden een zwaargewonde dragonblooded die voor dood was achtergelaten op het slagveld.
“Mooi!”
Diverse lunars komen in dierengedaante tevoorschijn uit hoeken en gaten en gaan tussen de siderials staan. Er landt een luchtschip met vier verschillende dragon kings. De studenten kijken hun ogen uit, stomverbaasd dat Mnemon dit allemaal toestaat. De oudste siderial wendt zich naar de jongste. “Ik stel voor dat je de invloed van de Maiden of Journeys aanwendt, jonge vriend.”
De jongen gaat in de stijgbeugels staan, schudt zijn speer en slaat een kreet. Opeens is iedereen getransporteerd naar de top van de Heilige Berg. Daar worden we opgewacht door drie mountain folk: een werker, een krijger en een artisan. Zij ketenen de gewonde dragonblooded vast aan de rotspunt. Wijsheid’s kat (White Owl) begint hem met haar nagels te tatoeëren, terwijl een andere lunar elder, in de vorm van een raaf, er bij chant. De vijf Maidens materialiseren om ons heen. Als laatste onderdeel van het ritueel leest Ghurkan het contract voor. Er trekt een rimpeling door Creatie. Alle sterrenbeelden staan weer op hun plaats en de constellatie van Het Masker is weer heel. Oudere exalts (meest lunars) realiseren zich hoe ver ze van het ideaal zijn afgedreven. De oude siderials weten weer wat ze gedaan hebben, de goden weten het nu ook. Het voelt, vooral voor de hogere exalts, alsof er een sluier van hun bewustzijn is weggehaald. Wijsheid neemt White Owl op schoot. Atis troost de raaf.

Het slachtoffer ligt epileptisch te schokken. “Nog een maand tot Calibratie. Dan is de Great Curse opgeheven en mag deze arme stakker sterven,” zegt de Marukhan. Hij tovert de dragonblooded in slaap.

XP: 7 voor alle personages nu en nog 5 voor de dragonblooded voor de vorige episode.