Tanais – 78

Tanais 78 – 22 januari 2015

25-vii-R2 Bronwë
Gwan stuurt iemand naar Targon. Wij gaan naar Gnumpathi. Die trakteert ons op thee, en daarna gaan we naar de transportkamer. Hij voert hetzelfde ritueel uit, er komt weer een insect-robotje uit het niets en we moeten weer aan de kleur groen-geel denken. Vijf minuten later zijn we in de lusthof op het tropische eiland. Wij worden door een robot welkom geheten. Gnumpathi maakt een wandelingetje terwijl wij naar de villa gaan. De vier dames en een ons nog niet bekende heer liggen in het zwembad. Helena zwemt naar ons toe. “Goedemiddag heren, daar zijn jullie dan. Alles is gereed.”
Ze komen droog uit het zwembad en leiden ons naar een loods. “Aan goud hebben wij geen gebrek, maar we kunnen het niet naar jullie wereld brengen. Dan zouden we ieder goudstuk met Zonium moeten bekleden. Dus hebben we onze robots een goudmachine laten maken. Maar hij is nogal groot. Zullen we hem demonstreren?”
In de loods staat een machine, zo groot als een huis. Ze drukt op een knop en de machine begint lucht aan te zuigen en na een tijdje komt er vloeibaar goud uit een tuitje gedruppeld. 24 karaat!
“Maar we kunnen hem niet via Elsewhere naar jullie stadje vervoeren, daarvoor is hij te groot. Hij bestaat uit vier modules, die we apart zullen verschepen.” Ze haalt een kaart van de hele wereld, inclusief de zuidelijke zeeën, tevoorschijn en laat de landroute zien. Het zal een maand of twee duren voordat hij aankomt. Wij krijgen een paar kritische onderdelen mee, zodat niemand anders er wat aan heeft. Ze wijs aan waar de andere Zoniummijnen liggen: Soul, Shintasta, Euboia (2), Kim-Do (3), Harran, Melucha, Dao, Zhao, Forochet, de Zuidzee (4) en op de Zuidpool.
Risha vraagt hoe het zit met hun overtuiging dat we volgens hen nog zo’n duizend jaar hebben, en dat volgens de witte stenen de wereld al vergaan moet zijn. Ze legt uit dat de maker van de witte stenen geen rekening heeft gehouden met het feit dat de tijd uitrekt naarmate de werelden elkaar naderen. Van buitenaf gezien is de botsing al bezig, wij zitten binnen de event horizon.
Ze geeft ons goud mee, en de bouwplannen van de goudfabriek. We blijven nog een nachtje logeren en Risha gaat duiken met Gnumpathi. De Technici nemen ons mee voor een demonstratie. We nemen een lift die diep de grond ingaat. Daar is een gewelf gereserveerd voor materie/antimaterie experimenten. Een onzichtbaar klein deeltje materie geeft een enorme steekvlam. “Kijk, dat gebeurt er als we zonder Zonium in elkaars wereld zouden komen.”
Gwan zegt: “Het lijkt er op dat jullie je veel sneller hebben ontwikkeld dan wij.”
Claude: “Volgens mij is jullie wereld het origineel en zijn wij de kopie.” Helena geeft hem gelijk.
Risha oppert dat we misschien de tentakels van Igrot door kunnen knippen. Wellicht is dat haalbaar, maar de botsing is al bezig.  Met Zonium kan de botsing gebufferd worden. Het gaat naar de rand van waar de werelden elkaar raken, maar er is nog niet genoeg. Risha vertelt dat Chang en hij hebben geoefend met Elsewhere binnengaan. Hij vraagt wat die metalen vlieg is. Helena vertelt dat het een machientje van hen is dat komt kijken wie er is, en als het goed volk is, wordt dat geteleporteerd via ‘dimensional folding’. Ze legt uit dat er elf dimensies zijn, onze magie zal er ook wel een aantal van gebruiken. Gwan wil beter begrijpen hoe dat zit en krijgt een natuurkundeboek.
Om gevonden te worden in Elsewhere heb je een zendertje nodig, zodat je coördinaten bekend zijn. Die worden uitgedrukt in kleur. Tussen groen en geel is het nulpunt, direct naast onze wereld. Als je aan geelgroen denkt ga je recht omhoog. ‘Nearwhere’ noemt ze het. Andere kleuren zijn andere richtingen. De vijfde dimensie is kleur!
Ze vertellen wat over de ‘overbodige personen’. Die produceren nuttige stoffen in hun bloed. Ze mogen in hun eigen gebied doen wat ze willen. De meesten zijn dol op ‘virtual reality’. “Wij gaan jullie droppen in een Hardware Legacy. Daar zijn sensoren die technologie detecteren, maar jullie gebruiken geen technologie, dus jullie zijn onzichtbaar voor de robots. Voorlopig moeten jullie niet buiten de HL komen. Er zijn heel veel mensen die hier niets van mogen weten. Ons bureau is klein en ondergefinancierd.”
Risha gaat nog even zwemmen, duiken zonder snorkel met zijn heartstone. Claude wandelt over het water mee. Daarna gaan we slapen.
26-vii-R2
We gaan terug naar Bronwë. Ze kunnen maximaal 500 kg vervoeren. Ons, de essentiële onderdelen van de machine en zoveel goud als er nog mee kan: 125 kg. We arriveren in het huis van Gnumpathi. Hij krijgt 3 kg voor alle moeite, en we nemen de rest mee naar de tempel van Mahamutri in de brahmanenstad. Dat dubbelt als bankgebouw.
Daarna vertellen we aan de mensen die het moeten weten dat we drie weken weg zullen zijn. Daguerre, het personeel van het kasteel, Adèle, de seconds in command, burgemeester Zack en dergelijke. We maken afspraken met de belangrijkste brahmanen. De schuld aan Barkhust wordt afgelost, tien kilo goud. Risha legt één kilo terug in de kluis van het kasteel. Claude laat de Pashupati priesters munten slaan, niet alleen met de kop van Risha, maar ook met oude muntstempels. En we wisselen in Soul een paar baren om in zilveren en bronzen munten. Dan betalen we de soldaten uit. Risha’s populariteit is nog nooit zo groot geweest. En Daguerre doet goede zaken.
Na een week hebben we alles geregeld en Claude heeft de charm Craftsman Needs No Tools geleerd.

4-viii-R2  de eerste sneeuwklokjes
Gnumpathi brengt ons weer naar de Technici. Er valt tropische regen, een warme douche. De dames zitten binnen. Gnumpathi neemt weer een heleboel goud mee terug en mag zelf wat houden voor de moeite.
We krijgen onze Zoniumpakken. Nu zijn ze nog op afstand uit te zetten. Als we ons niet misdragen, krijgen we over eenentwintig dagen we een vaste set. De pakken wegen vrijwel niets. We kleden helemaal ons uit, want de pakken zijn huidstrak en we kunnen niets anders meenemen.
“Hoe zit dat met eten en drinken?” vraagt Risha.
“Jullie hoeven niet te eten en te drinken zolang je dat pak aanhebt. Wij weten ook niet hoe dat werkt. In alle basisbehoeften die van buiten komen, is voorzien. Je mist de smaak wel op den duur.”
Ze brengt ons naar het dak. Daar staat een machine, een ‘Elsewhere-copter’. Als we er in zitten, vervaagt de omgeving en na een tijdje landen we bovenop een enorm hoog gebouw. Er liggen kleren voor ons klaar. Helena geeft ons nog een noodzendertje en zegt dan: “Veel plezier.”
Het is warm en koud tegelijk, de warmte komt van beneden en de wind is ijskoud. Het gebouw zit tegen de straalstroom aan. De toren waar we op staan staat in een komvormige vallei. Er zijn nog een heleboel van die vijf kilometer hoge torens, in totaal een gebied van twintig bij twintig kilometer, verbonden door bruggen. Daaromheen zijn weides en bossen, en daaromheen zijn heuvels. Het stinkt een beetje. We trekken de kleren aan. Er is een deur met daarachter een trap naar beneden. Hier ruikt het muf en schimmelig. Er zijn gangen met deuren waar nummers en namen op staan. Het is smerig en uitgestorven op de bovenste verdieping.
Als we verder naar beneden gaan zien we mensen. Ze zien er uit alsof ze ongezond eten, maar wel voldoende trappen lopen. Er is muziek en gepraat. Wij vallen niet op.  Ze spreken zelfs dezelfde taal als wij. Een etage of tien naar beneden vinden we winkels en horeca. Mensen betalen hier met hun vingerafdruk. Er zijn 3D-beeldschermen en overal is reclame. Er zijn etages met woonfunctie, vergaderen, machine-lagen, warenhuizen. Heel anders dan de Witte Stad.
Na een uur of twee horen we ‘piep-piep-piep’. Een robot komt uit de muur en slaat een winkeldievegge in de boeien. Ze zakt bewusteloos in elkaar en wordt afgevoerd. De andere mensen kijken niet eens. Gwan kijjkt naar de bevoorrading van de winkels. Door de ramen ziet hij dat de warenhuisverdiepingen worden bevoorraad door vliegmobielen.
De enorme torenflats zijn vol met mensen. We zien allemaal verschillende rassen, maar geen groene vrouwen. Het is al laat en we willen slapen. Claude vindt een matrassenpakhuis. De Lock Opening Touch is misschien niet zo’n goed idee, alles wordt hier geregistreerd. Met poeder van een schimmel van de muur maakt hij de vingerafdruk zichtbaar van de laatste persoon die deze deur heeft bediend. Nu kan hij de deur veilig openen. “Hmmm, misschien kun je dit spul wel roken.”
De matrassen zijn supercomfortabel en we slapen al snel. Gwan heeft eerste wacht.
Als het buiten donker is, exact om tien uur, begint er een soort licht te flitsen in de ruimte. Lichtstralen vanuit de muur scannen de ruimte. Wat meet het? Beweging, CO2, warmte? Om elf uur gebeurt het weer. Vijf minuten later gaat de deur open. Er komt een politierobot binnen, recht op ons af. Gwan wekt ons. De robot schiet een metalen net op ons af. Risha komt er met zijn voet in vast te zitten. Het net sluit zich, en wordt een soort boei om zijn enkel. Gwan probeert hem los te krijgen maar loopt daarom zelf gevaar, terwijl Claude een omtrekkende beweging maakt. Risha probeert het web om zijn been te wikkelen zodat zijn andere been er niet ook in gevangen wordt. Maar het web lijkt een eigen bewustzijn te hebben. Chang slaat de robot en weet hem uit te schakelen. Het net verslapt ook. Risha neemt het mee.
Buiten in de gang zijn ook sensoren. Chang trapt een raam in en we gaan naar buiten. Met Spider Climb en Graceful Crane Stance kunnen we langs de buitenkant van het flatgebouw naar beneden. Dat is een heel eind. Door de ramen zien we mensen naar enorme beeldschermen kijken en mensen in een soort ruimtepakken door de kamer bewegen (VR-suits). We zien geen clandestiene activiteiten. Na twee uur komen we op grondniveau. Hier is het lekker warm. Er zijn gazons en wandelpaden. En er zijn geen sensoren. We zien wat vliegende autootjes en op niveau vijf grote vracht-ferries. We zien vliegtuigen van buiten de stad opstijgen en landen op de daken van de wolkenkrabbers.
Er liggen daklozen onder de struiken. Wij gaan daar ook maar een tukje doen.

3xp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s