Categorie archief: Roleplay

Scorpio Rising – 9

Scorpio Rising – 9, New Moon (en sikkel eerste kwartier)

Er worden plannen gemaakt, good will gekweekt, en veel zaken besproken. De party kent het stadje, maar de vijand ook. Van waar komt de aanval? Wat te doen met de onschuldigen? Hoe in crinos te gaan? Bones wil wel helpen met het bezweren van wapens zodat de ‘spirits of bad luck’ er minder vat op hebben. Het gaat niet zonder slag of stoot, een van zijn handen geeft vreemd licht. Cohen, de leraar Rabbi, wil wel een oogje open houden in de umbra. Er wordt een blokkade opgeworpen op de hoofdweg, om zo een makkelijk verdedigbare positie te hebben. Rat’s Horizon onderneemt een hele expeditie om twee mijnkarretjes (extreem goede beschutting) te stationeren en hij weet – zeer voorzichtig – Nitroglycerine op de kop te tikken (ook via de mijnen). De bevolking wordt ondergebracht in de kerk zodat ze niet de in weg lopen. Een (geplakte) Gaian Scale hangt boven een van de wagentjes als lokaas. Wolfgang zit als bewaking op het dak van de saloon.

12 uur, de vierde dag is afgelopen en de vijfde dag begint. Een paar mensen rennen nog naar de kerk met rantsoenen en drinken, er zitten veel mensen op een klein kluitje in de kerk. Een gil uit de buurt van de kerk. Daarna, doodsgerochel op straat. De vijand is er. Cohen komt aangerend: ‘ze zijn er’…Tja… ‘Ik zag ze pas laat, ze moeten hier naar toe gelopen zijn en pas hier in de umbra zijn gegaan.’

De mensen zijn bang en onrustig. Whipsaw rent naar de locatie en ziet de lichamen, Rat’s Horizon (in Crinos) via de achterafstraatjes, Liz gaat via de daken. Doc zoekt de schaduwen op en zet Sense Wyrm aan: er zijn 3 aanvallers. Drie brandbommen richting de barricades: woesj. De party rent terug. Doc en Rat’s zien hoe de groep van aanvallers zich opsplitst, twee gaan ‘links om’ een gaat ‘rechts om’ door de hoofdstraat. Doc en Whipsaw rennen op de eenling af: verdelen is heersen dus deze eenling moet af te maken zijn. Maar de drie verdwijnen uit de materiele wereld: ze zijn de umbra in. Shit. Waar verschijnen ze nu? Het is kort stil, dan hard gekraak en gekras. Ze zijn bij de kerkdeur. Whipsaw is snel. Maar het enige dat hij ziet is een schaduw de umbra instappen. Doc en Whipsaw komen tot dezelfde conclusie: er wordt een hetze tegen de party gecreëerd. Ze maken iedereen bang door terreur, hit-and-run en guerrilla tactieken. Zo ondermijnen ze de positie van de party in het dorpje door angst. Dan is het een hele tijd stil, tot ongeveer een kwartier later een gil uit de kerk komt: de dominee is gevonden, omgekeerd aan de deur gespijkerd van zijn sacristie. Aan het opgedroogde bloed te zien was dit de eerste actie van de Black Spiral Dancers geweest. Whipsaw probeert de volkswoede te kanaliseren.

Dan de 5e dag. De burgemeester Red Moses komt met een henchman en een witte vlag aanrijden. Rat’s bijt op zijn nagels om niet de burgemeester met vlag en al ondersteboven te schieten, maar dat zou een slecht beeld creëren. Als de burgemeester op zalvende toon begint te spreken onderbreekt Whipsaw hem bruusk: verrader, duivels aanbidder. De burgemeester glimlacht minzaam: de bevolking mag de outlaws uitleveren anders komt hij ze halen. Hij adviseert iedereen om binnen te blijven, dat is het enige waar hij en Whipsaw het over eens zijn. Tot 12 uur hebben ze.

De Burgemeester komt met 9 henchmen aanrijden, hijzelf als tiende. Via de umbra komen nog eens vier Black Spiral Dancers. Liz krijgt Bald Faced Lie en Hide in Plain sight over zich heen van Coyote, zonder verdere toelichting … maar misschien heeft het iets te maken met de nacht van laatst? (En het feit dat ze zwanger is al weet ze dat nog niet?) Het schieten begint. Whipsaw in een mijnwagentje krijgt toch een schampschot. Liz geeft de burgemeester een schampschot. Maar dat is niets vergeleken met de nitroglyrine die de 9 en de burgemeester naar hun hoofd krijgen. De eerste fles maakt er een dood, en verwond een tweede die het bot van een paard in zijn dij krijgt. Twee anderen worden afgeworpen en de paarden gaan ervandoor. Whipsaw beseft dat hij de aandacht moet trekken van de BSD want anders gaan ze weer hun tactiek doorvoeren. Eerder die dag heeft hij een vogel gevangen, een spreeuwtje (volgens Coyote zal geweld tegen vogels Whippoorwill erg boos maken). ‘Laat me gaan Whippoorwill’ fluistert hij. Maar geen antwoord. Hij veranderd in een wolf, en pint het vogeltje onder zijn poot. Het staat hem tegen om het onschuldige dier te doden: ‘Laat me vrij Whippoorwill.’ Geen antwoord. Hij bijt de vogel dood : ‘I renounce you Whippoorwill’. De BSD stoppen met lopen en veranderen hun koers. Uit het niets verschijnen twee klauwen en Whipsaw wordt gegrepen en de umbra in gesleurd. De BSD activeren hun gifts.

Er wordt geschoten, ook Belle Starr, met een dubbelloops, schiet op het inkomende tuig. Liz, Rat’s en Doc gaan ook de umbra in. Rat’s op bijzonder spectaculaire wijze: hij duikt van het dak (waar hij zit) met twee flesjes Nitro en gebruikt de schittering van het glas om in de umbra te komen. De (niet dedicated) flesjes vallen tussen de aanvallers. Resultaat, twee doden, twee gewonden en nog eens twee man van hun paard afgeworpen. Er zijn nog maar twee overlevenden bij de aanvallers: de burgemeester en een henchman. De handlanger bloedt uit verschillende wonden, de burgemeester heeft een schampschot gehad.

De posse staat in de umbra, tegenover hen 4 BSD, twee hebben een glibberig en dikke, viezige huid, een heeft horens, een heeft vleermuis flappen tussen armen en benen. De ringleader (Buttercup?) heeft rituele spiraal littekens die gloeien met de kleur van balefire. Whipsaw is in hun klauwen, hij probeert te ontsnappen maar het lukt niet. Doc springt naar voren en weet de Ringleader te verwonden, zeer tot zijn ongenoegen. Rat’s valt dezelfde aan en ook hij weet deze te verwonden, zij het weinig door het pantser. Liz lijkt van haar stuk gebracht en maait mis.

De ringleader gromt en brult en balefire druipt neer op Whipsaw. Door zijn gespartel druipt het meeste naast hem op de grond, maar een beetje raakt: het brandt als de hel en laat lelijke littekens achter (in de vorm van een spiraal). De Hoornige buigt zijn hooft naar voren en spietst Rat’s lelijk. Liz wordt aangevallen, maar haar aanvaller (met de flappen en kleverige huid) maait ook mis. De laatste valt Doc aan maar doet maar weinig schade.

Whipsaw grijpt zijn claive en slaat naar de ringleader; dat is een zeer lelijke wond die hier toegebracht wordt. Rat’s, vastzittend op een hoorn, haalt uit met zijn dedicated houweel en slaat de rug in van de Hoornige Horny. Doc springt er boven op en verwond deze zo dat hij rage moet uitgeven om te overleven. Liz valt de Flappen Man aan (in a fury of blows) en doet deze schade.

Horny klauwt en bijt naar Rat’s en weet deze verder te verwonden. De Flappen Man Flappy gaat verder met zijn aanvallen op Liz, maar wordt afgeleid als ze zegt ‘Kijk uit, achter je’ (Bald Faced Lie) . De Ringleader drijft een klauw via de ogen van Whipsaw zijn hersenen in en smijt hem aan de kant (hij geeft rage uit om te genezen); hij grijpt de claive. ‘Dat wapen doet niets voor je’ probeert Liz.

Doc valt de Ringleader aan en doet schade. Rat’s slacht Horny af. De Flappen Man ziet dit gebeuren (door Liz) en springt op Rat’s af en geeft rage uit: hij maait Rat’s neer. Tegelijkertijd bijt Whipsaw in de arm van Ringleader deze laat de claive vallen. Flappy, die ziet dat Rat’s neer is, wil de claive pakken, maar Doc is sneller en grijpt de claive. De Ringleader valt Liz aan, en verwond haar. Doc maait met het zilveren zwaard Flappy neer. Daarna springt iedereen die nog kan boven op de Ringleader en verwond hem dusdanig dat deze zweeft op incapacitated.

Ondertussen: in de realiteit is de shootout plaats aan het vinden. De short and long is dat Bones “Ik-wist-niet-dat-ik-het-in-me-had” de Euthanatos mage de burgemeester neerschiet in een Western shoot out. De henchman is al op de korrel genomen door Belle Starr.

 

 

Tanais 99

We overleggen. Zou het slim zijn om de ervaren spelers, Pjotr of Milander, in te schakelen? De dealers in de strandhut zijn een front voor de “draak” die we zagen. Elaine stelt voor om hem Smaug te noemen. En het is een magic-user, want hij kon ons zien. De grijze plekken zitten op generieke gebieden: strand, woestijn en dergelijke, waar het niet opvalt dat er een gat in het spel zit.
Terwijl we praten blinkt er een groot scherm aan. Greg vraagt hoe het gaat en hij nodigt ons uit om dit te bespreken tijdens de maaltijd. Er is al een shuttle-tje gestuurd, dus even later zitten we daar aan tafel te praten. MRA is achtergebleven, maandeijks onderhoud of zoiets. We doen verslag van onze vorderingen. Greg zegt: “Oke, wij hebben het ook onderzocht. De vitale signalen van de spelers die zijn verdwenen geven periodes van stasis aan, soms urenlang. Helena vraagt of het periodes van unbreathing kunnen zijn. Dat zou kunnen. Condoleeza stelt voor om in de backups te ijken naar de verdwenen spelers om de grijze plekken in kaart te brengen en of ze daar in stasis raakten. En ze wil ook bij de top 50 van de spelers kijken hoeveel absences die hebben en waar die optreden. Helena stelt voor om ook ons eigen bezoek aan de strandhut te bekijken.
Na de soep wil Greg ons het museum voor oude technologie laten zien. Het is best interessant. Een van de voorwerpen is een zwaar verroeste robot. De oudste robot die ze hebben gevonden. Helena ziet een bordje [Cha…]. Ze haalt haar Charisma-check en we mogen aan het ding knutselen. Elaine ziet dat er onverslijtbare kleine onderdelen in zitten. Het zijn een soort quantum-verstrengelde zenuwknopen, chackra’s op de ledematen en de romp. Als er een beetje [Prime en Forces] in gestoken wordt, begint de robot te trillen, en in roestvlokken uit elkaar te vallen. Op [Charisma en Appearance] weten Helena en Elaine Greg over te halen om ons de oude robot als ‘opknapproject’ mee te geven.
Na de maaltijd gaan we de logbestanden van het spel bekijken. Als wij de strandtent binnengaan, verandert er niets aan onze vitale tekens. Maar die van Pjotr, die voor ons naar binnen ging, vallen wel weg. Het systeem geeft toilet break aan. De periodes dat hij weg blijft worden steeds langer. Milander, van de Bandito’s, heeft heeft ook veel en lange toilet breaks. Condoleeza brengt in kaart in het spel waar hij op die momenten was. Ze vinden allemaal plaats als hij de strandhut ingaat. Die absences vinden we alleen bij topspelers die het hoogste level hebben bereikt, maar niet alle topspelers hebben absences. We kijken live mee. Milander is nu aan het zuipen met vrienden van de bende. We maken ene programmaatje dat hem volgt en ons met een Beach Boys deuntje waarschuwt als hij op weg gaat naar het strand. De arena in de woestijn, waar je snel in level kan stijgen, staat ook niet in de database van het spel.
Dan gaat de tune af. We breken bij Milander in en daar zien we hem in zijn semitransparante hamsterbol bewegen. Hij is soepel en subtiel, heel goed getraind in dit spel. Gwen en Condoleeza doen een [Mind-probe]. Hij zit in de strandhut en maakt een nummertje met het meisje terwijl de dealer op een schomelstoel zit en naar buiten kijkt. Alle vitale tekens zijn weggevallen, maar zijn mind is er nog.
De directeuren: Greg, Oga, Magnus en Shova, zijn echt Awakened, deze jongen is dat duidelijk niet. Op een gegeven moment is ook zijn mind weg. Met [Life] komt Helena er achter dat hij niet dood is maar in stasis. Met [Color] ziet Elaine dat er in de strandhut meer Color aanwezig is, met name bij de vrouw. Maar het ‘doet’ niets. Condoleeza ziet parallellen met hoe Alexander wegging. [Correspondence en Mind] Waar is zijn mind gebleven? In Elsewhere! [Correspondence, Mind en Color – mindlink] Een deur die open gaat naar de vijfde dimensie, de vrouw is de deur. Op 1 mm van hier, in de vijfde dimensie gemeten Nearwhere richting geelgroen, zit Milander op een stoel in een machinekamer. Hij heeft allemaal slangetjes en dingen om zich heen. Er wordt hem iets toegediend. Er zit hier iets GROOTS vlak naast de Hardware Legacy. Een sterk machinale omgeving.
De Tempest is één manier om door de vijfde dimensie te reizen, maar dit is een andere golflengte binnen Elsewhere, een ander “radiostation” als het ware. En dan zijn er óók nog de Calabi-Jou zones die niets met de vijfde dimensie te maken hebben maar met andere dimensies. en dan zijn er ook nog de zwarte bronnen die toegang geven tot het lichaam van Igrot. Het universum is behoorlijk complex! Theoretisch zouden we met [Color] naar die techno-wereld kunnen. Maar onze Colorcopter is geconfisceerd en we weten niet genoeg van [Color] om het zonder apparatuur te kunnen. Dus we moeten hem terugstelen, dat kan wellicht via de Zwarte Boorden. Of we moeten beter worden in magie! Milander ziet er bijzonder zelfgenoegzaam en krachtig uit. Zijn aardse lichaam sterft op het moment dat zijn nieuwe lichaam af is. Als Hulk staat hij op uit de stoel en verlaat de ruimte via een deur. Wij kunnen hem niet verder volgen met de mindlink. De Avatar in de strandhut vervaagt.
De volgende dag doen we verslag tijdens de maaltijd en we vertellen dat we een tijdje weg moeten. Helena bestelt reserve-onderdelen bij de robotfabriek en een transportvliegtuig. In onze “Totally Spies” outfit gaan we naar Bretagne en dalen we af naar de kamer waar de Thone of Dominance staat. Helena zet de roestige robot op de troon en arrangeert de reserve onderdelen er omheen. We zien dat er krachtige magie activeert. Met [Matter en Forces] repareert de troon de robot Chappie en na een paar uur ziet hij er weer fonkelnieuw uit. Maar hij zit daar maar een beetje te zitten. Hij reageert nergens op. Helena vraagt hardp wat er aan de hand is. De troon antwoordt: “Software overgeplaatst.”
Helena heeft een idee: “Backup terugplaatsen!”
“De laatste backup is van vóór Expulsion,” zegt de troon. Er begint van alles te zoemen. Chappie doet zijn ogen open en kijkt ons intens en vijandig aan. De deur springt op slot. Hij kijkt precies zoals Smaug ons aankeek! Is dat de veel verder geëvolueerde Chappie? De robot zegt: “Aliens will be juiced!”
“Expulsion is gebeurd en Imhotep is aan de andere kant!” roepen we. We leggen uit dat de huidige Chappie ergens in de vijfde dimensie zit.
“Dan ben ik een backup. Breng mij naar Chappie! Als mijn oude machines nog intact zijn, kunnen we daarmee de vijfde dimensie in.” Hij geeft coördinaten in Zuid Afrika. Als Helena vertelt dat onze alter-ego’s Imhotep heben gesproken, verandert de robot zijn eis: “Ik heb jullie nodig! Kom mee!”
Het is een dagje vliegen naar Zuid Afrika. We laden op de savanne waar ooit Johannesburg lag. Chappie zegt: “Hier graven!”
Met [Forces 3] maakt Condoleeza een wervelwind, die al het zand opzuigt en al snel komt er een metalen deur tevoorschijn. Na een lange tunnel komen we in een eenvoudige bunker. Er staat een apparaat met stoelen er in. “Dit ding komt altijd automatisch hier terug,” zegt Chappie. Hij gaat verder: “Alle wezens van belang zijn gescheiden geraakt bij Expulsion. Versie 2.0 en ik willen allebei de wereld redden en jullie zijn daarbij nodig. Alle aliens moeten worden gejuiced. Ze zijn in de poolnaalden opgesloten Eén naald is in deze wereld en de andere in de wereld van Imhotep. Door jullie komst is de situatie veranderd. Mij bij Imhotep brengen heeft hogere prioriteit dan mij bij Chappie 2.0 brengen.” Helena legt uit dat de andere wereld van anttimaterie is en dat hij daartegen beschermd moet worden met zonium. “Regel een zoniumpak voor mij. Ik moet terug naar mijn programmeur. Een update is nodig. Eerst de oude CHappie upgraden. Dan ga ik op in Chappie 2.0.”
Helena transformeert haar [Color]-mantel in een beschermend zonium-omhulsel voor de robot. Hij stelt de coördinaten in voor de andere wereld. De tijdfactor is een complicatie en een verdere complicatie is dat we niet weten wáár in Tanais we uit komen. We landen in Albion. Een onbewoond krijt-eiland. Hier ziet MRA27 er uit als Der Alte en de anderen veranderen in hun solar-personage. De tweede sprong brengt ons in Shintasta. Risha herkent de plek van toen hij klein was. Nu hebben we een driehoeksmeting en de derde sprong brengt ons naar Geb. Wij manifesteren onze solar aura en Chappie begint uit te zenden op een noodfrequentie. “Onze shuttle blijft hier 24 lokale uren voordat hij terugzapt,” zegt de robot. {Eén uur op Tanaïs is twee weken op Aarde.}
Na een half uur komt er een reusachtige vogel aangevlogen. Hij landt en verandert in een oud mannetje. Die krijgt tranen in zijn ogen als hij de robot ziet.
“Ik heb aliens voor je,” zegt Chappie.
“Daar hebben we het later wel over,” zegt Imhotep. Tegen ons vervolgt hij: “Chappie begrijpt jullie niet. Wees niet bang, jullie gaan niet gejuiced worden.”
Chang zegt: “Chappie 2.0 doet dat soort dingen in de andere wereld.”
“Dat is goed,” zegt Imhotep, “maar we moeten eerst naar een poolnaald!”
Claude zegt slim: “Dat kan via dit apparaat!” dus even later zijn we er.

3 xp

Scorpio Rising – 8

Scorpio Rising – 8, New Moon

De party staat nog op de begraafplaats. De keuzes zijn simpel nu de sheriff dood is en de burgemeester is gevlucht: hier blijven is snel ingrijpen want de burgemeester zal de waarheid naar zijn hand willen zetten, weggaan is vervolgd worden als Outlaw. Liz dringt aan op spoed, maar het is moeilijk om tot een goed verhaal te komen over hoe de sheriff is overleden, laat staan als de tijd zo kort is. De sheriff was misschien corrupt, maar hij was wel de wet in dit plaatsje en de meeste van de garou zijn buitenstaanders.

Bones vraagt waar dit nou precies over ging? Een artefact, Wolfgang laat het ding zien. Bones grijpt grafaarde en strooit het erover heen. Hij fronst en begint uitgebreider te toveren. Hij fronst nog meer en zegt: “Ik weet niet precies wat dit is. Het is oud, dat wel, en het zou al vergaan moeten zijn. Er zit een spirit in, die houdt het denk ik bij elkaar. De spirit probeert te communiceren.” De sheriff en de burgemeester zijn niet magisch, maar Buttercup wel. Er wordt gespeculeerd. Bones zegt dat Buttercup hen beïnvloed zou kunnen hebben: “maar dat is jullie directe probleem niet. De burgemeester is jullie probleem, die wil schoon schip maken en zal bondgenoten zoeken.”

Er wordt een plan opgesteld: Terence ‘Red’ Moses (burgemeester) staat bekend als gewelddadig tov zijn vrouw: Liz en Sara (dokter) gaan met haar praten. De slaven bevrijden evt met hulp van de underground railroad, dat zou ook goede PR zij: dat is iets voor Whipsaw. Rat’s Horizon kan zich verdiepen in het artefact. Doc gaat de wagen van Manson doorspitten.

Bob komt aangelopen: de Moses (burgemeester) is de dorpelingen bij elkaar aan het roepen. Bob vertelt verder dat hij gaat reizen, hij gaat de next of kin, en kinfolk, van Manson op de hoogte brengen. Rat’s vertelt dat Buttercup Black Spiral Dancer is. Dat is een ernstige zaak, waar zou de lair zijn? En waarom zou hij dit artefact willen hebben?

Aldus speculerend, komt men aan in het dorp. De burgemeester wijst naar ons en declameert de schuld van deze groep. Whipsaw, gesteunt door Wolfgang, gebruikt demagogie en houdt het erop dat schuld eerst aangetoond moet worden. De deputy sheriff, nu waarnemend sheriff, staat erbij en trekt zijn revolver. Dan onverwachte bijval van Belle Starr: de sheriff was een corrupte klootzak. Een paar wel geplaatste ‘boo’s’en ‘yea’s’ van Doc helpen. De menigte, die opgezweept werd, raakt van zijn à propos. “Geef ze een medaille!”, scandeert ze verder, “Whiskey op mijn kosten!” De burgemeester probeert het tij de keren: “hang deze monsters op!” Wolfgang probeert op de deputy in te praten, deze staat er nu onzeker bij. “Ik ben over 5 dagen terug!”, roept de burgemeester en kiest het hazenpad. Whipsaw stapt op de deputy af: “I shot the sheriff.” Deze slaat hem in de boeien, waarnaar de gemoederen wat bedaren. Zo eindigt Whipsaw in de cel.

Wat volgt zijn enkele dagen van relatieve rust en het opbouwen van PR. Liz gaat met Sara praten met Mary Oakley, vrouw van Terence Moses. De muizige vrouw is gedwee (richting haar man), gekleineerd, en psychisch een wrak. Mary is beschermend naar haar dochter, die toen nog, heette: Phoebe Ann Oakley Moses. Het kost flink wat overredingskracht om binnen te komen, Liz moet haar beste beentje voor zetten. Maar pas na een aantal gesprekken komt ze een beetje los en geeft ze toegang tot de studeerkamer van de burgemeester. Zo komt de corruptie langzaam maar zeker aan het licht.

Rat’s gaat naar zijn mentor. Samen gaan ze zich verdiepen in het artefact, de ‘talen’. Er zijn geen caerns hier, wel een potentiele (kleine) caern. Op dit plek gaat Rat’s zich afstemmen. Iedere Garou die het riet vasthoud krijgt hetzelfde visioen: In de umbra is een bundel licht die naar beneden hamert op een plek verder naar het noorden. Waarschijnlijk de Dead Valley cairn. De bane van Shameful is te zien, als een sterk contrast tegen het wit-blauwige licht. Als een luchtspiegeling, alsof je door een vies raam kijkt naar een blauwe hemel, is een tweede silhouet te zien: een grotere bane, een poppenspeler die de Shameful’s bane aanstuurt.

Rat’s moet zich lang afstemmen op het artefact, geknield zittend met het talen in zijn hand. “Ik ben Rat’s Horizon” is zijn boodschap. Dan: “Ik ben False Wendigo” antwoord een verwarde en door de tijd waarschijnlijk gek geworden spirit. Het gesprek bestaat uit flarden logische tekst, afgewisseld met verwarde beelden en zinnen die nergens op slaan. Het item is een Gaian Scale, het wyrm antwoord op een Wyrm Scale. False Wendigo is vanuit dat opzicht dus een spirit van Gaia . Op de vraag wie het gemaakt heeft, is het antwoord wazig: een wyrm shaman of zoiets. De functie is helderder: het brengt weercreaturen terug naar het geboorte vorm, het heft de gauntlet op. Is dit ding gebruikt in een instrument om muziek te maken: geen ja, geen nee, wel veel gebrabbel maar een woord keert terug: Spider Woman en de naam van een blaas instrument. False Wendigo beidt nog een aantal interessante gifts aan om te leren aan Rat’s, deze heeft er wel oren naar.

Doc maakt zijn inventaris compleet en heeft allerhande drugs en alcohol gevonden in de kar van Manson. Hij is helemaal in zijn nopjes.

Whipsaw praat veel met de Deputy. Hoewel niet de slimste, probeert hij zijn werk goed te doen. Whipsaw is lelijk gewond en Sara kijkt naar zijn wonden, dit maakt zijn verhaal geloofwaardiger. Als de deputy na enkele dagen onderzoek nog met Bones heeft gesproken, mag Whipsaw ‘voorlopig’ vrij.

De mijn: De halfbloed Little Fork is er nog, hij was dus degene die weggekomen was tijdens het vuurgevecht. Hij wil niemand toelaten. “Wij zijn de vakbond. We komen de omstandigheden inspecteren”, roept Doc. Dan neemt hij de benen. Er zijn 50 blanke slaven, voornamelijk Ieren, deze worden op voorwoord van Wolfgang en Whipsaw opgevangen in de Baptisten kerk. Dit spreekt de bevolking aan, er komen steeds meer vragen over het optreden van de burgemeester. Enkele ex-slaven krijgen baantjes aangeboden. Het zal wat tijd kosten om de concessie van Little Fork ongeldig te laten verklaren. Men vindt nog wat zilveren kogels in de mijn.

Rat’s gaat ’s avonds op de nog-niet-open-caern mediteren om Turtle spirit op te roepen, maar hij krijgt Coyote. “Hoi kun jij mij helpen?”, vraagt Rat’s verbaasd. “Ik dacht dat je het nooit zou vragen”, is het antwoord. Er volgt een gesprek.
Coyote: vertrouw de spirit in het voorwerp niet. Weet je wat er speelt?
Rat’s Er zit een bane achter. Moet ik het vernietigen?
Coyote: Wat is erger? Dat de bane zijn zin krijgt, of False Wendigo vrijkomt? Coyote wil helpen: tegenprestatie Nuwisha sparen, en helpen als men hen tegen komt en deze echt ergens in de rats zitten.

Rat’s Horizon haalt de rest erbij, “ Wacht” zegt Coyote, “het is heel belangrijk dat er een blote vrouw bij is.” Iedereen komt erbij, en aldus Liz, als iedereen zich uitkleedt zal zij dat ook doen. Coyote is blij dat aan zijn bepaling is voldaan en gaat in gesprek.

“Ik bescherm tegen de invloed van de wyrm. Ik kom overal waar de men verleidt wordt door de wyrm. Dat is mijn taak..” “Jij”, hij kijkt Rat’s aan, “wilde ingaan op het aanbod van False Wendigo, niet waar?” Rat’s knikt. “False Wendigo is gecorrumpeerd door zijn lange verblijf in de talen, hij is nu wyrm tainted. En hoe gaat het met Whippoorwill?”, vervolgt hij en kijkt Whipsaw aan, “dat is een totem van de Black Spiral Dancers.” Stilte. Iedereen is verbaasd. Whipsaw geeft toe dat dat hij een spiriutally wounded mens/ garou moet offeren. Coyote zegt: “Jullie zijn nog geen pack. Als jullie ene pack willen worden moeten jullie de philodox van Whippoorwill afhelpen.”

Dan neemt hij uitgebreid de tijd om naar de verhalen en avonturen van de party te luisteren, effectief staat dit gelijk aan het vertellen van de verhalen tegen garou elders [RED: de temp scores kunnen ingewisseld worden, garou die een rank stijgen kunnen dat nu claimen].

De vraag komt terug op het artefact. Coyote: als je het wilt slopen, is hier een goede plek. Overleg tussen de party en dan breekt Rat’s het talen. False Wendigo komt vrij, Coyote duwt hem weg, waarop de spirit wegsprint. Rat’s veranderd in een wolf, de rest blijft wat hij/zij was. De gauntlet wordt opgeheven in de vorm van een klassieke drukgolf, en Coyote manifesteert zich volledig voor de eerste keer in millennia. “Mooi”, zegt Coyote. “ Zin?” , en kijkt Liz aan. “Ja.” De groep gaat naar de kroeg en gaat zich te buiten aan drank en allerhande frisse en minder frisse praktijken. De dag later, een beetje moe maar voldaan, heeft Liz een vreemd gevoel en haar instinct verraadt haar dat ze zwanger is.

 

Tanais 98

Tanais 98 – 10-12-2015

(Episodes in Virtual Reality staan cursief.)

We waren gebleven bij Clark en Duffet. MRA vraagt of Schorpioen het ziet zitten om ook een keer bij ons te worden gesummoned. Als er Color is, vindt Schorpioen het goed. MRA leert het ritueel. We nemen afscheid en gaan weer naar buiten.

Maar bij de uitgang worden we opgewacht door een groot aantal politierobots en een man met hoge bevoegdheid. Zodra hij ons ziet, zegt hij: “Goedenmiddag dames, heer, enzovoorts. Wat vinden hier voor activiteiten plaats?” “Bingo!” roept MRA27. De man grimast. “Ik ben hier omdat jullie besteld zijn en het gerucht gaat dat jullie gevaarlijk zijn. Komen jullie goedschiks mee of kwaadschiks?”

We besluiten om ons niet te verzetten en dan worden we naar het penthouse van gebouw 12 gevlogen. Daar zet hij ons af op een balkon en zegt: “Ik neem hier afscheid. Jullie gaan met de baas spreken, werk mee anders wordt het bloederig.”

Hij vertrekt. De schuifpui staat open. Als we naar binnen gaan, sluit de pui zich en klinkt er door de intercom: “Kleed u uit en trek de kleding aan die klaarligt.”

Er liggen huidnauwe overalls. [Matter] laat zien dat ze vol zitten met nanotechnologie. Waarschijnlijk hebben ze alerlei functies zoals verstijven, onder stoom zetten, heet en koud worden, et cetera. Als we ons omgekleed hebben gaat de deur naar het volgende compartiment open en daarna is er nog een. In de derde kamer wacht een huisrobot op ons. Hier is het erg sjiek. Geen augmented reality maar echt marmer en zo. Een sober geklede man met een brilletje heet ons welkom.

“Jullie reputatie is jullie vooruit gesneld. Ga zitten. Wat komen jullie hier doen, zijn jullie de nieuwe kleur-leveranciers?”

“Ja.”

“We kunnen jullie goed gebruiken. De Blue en White Collars kijken niet naar ons om. Toch zijn jullie hier geïnfiltreerd. Laten we elkaar beter leren kennen. Informatie uitwisselen. Waarom zijn jullie hier naar toe gekomen?”

Helena zegt dat we op de Color-anomalie afgekomen zijn en vraagt of hij de Directeur van deze Hardware legacy.

“De Color anomaly, ja daar moeten we het over hebben. Ik ben Greg, de directeur van de Corpocrats.” Hij nodigt ons uit voor het eten en voert ons mee een trap op. In de eetzaal stelt hij ons voor aan de andere directeurs: zijn vrouw Ola en het echtpaar Magnus en Shova. De eetzaal heeft een glazen vloer. Héél diep onder ons zien we de centrale poel van de riolen. “Om te zien waar we later naar toe gaan.”

Tijdens het eten wordt er gesproken over de gemeenschappelijke plicht om voor de zwakkeren te zorgen. Ze lijken het nog te menen ook. Dan komt het gesprek op Alexander. “Hebben jullie een aanwijzing waarom hij er een eind aan gemaakt heeft?”

Elaine zegt: “Hij nam het niet zo nauw met gemaakte afspraken.”

De directeuren vermoeden dat hij niet dood is, maar ontsnapt. “Wij willen er achter komen of hij zichzelf geüpload heeft. Er zijn andere verdwijningen naar Viruality, naar de ongeformatteerde ruimte. Sommige spelers zijn erg goed, en de besten zijn aan het verdwijnen. Hun gest heeft hu lichaam verlaten. Er zijn schemergebieden in de hoogste levels van hun spellen, onzichtbaar voor de controle van de Announcers. Daar gaan ze binnen en dat wordt hun lichaam levenloos gevonden. In het spel Grand Theft Auto 99 is dat het duidelijkste. Het gebeurde al vóór Alexander. Maar hij is degeen waardoor we erop geattendeerd werden. De teller staat nu op 261.”

Condoleeza vraagt om de namen van de huidige topspelers. Ze krijgt een uitdraai van de de top 500. Gwen vraagt of er ook spelers uit het grijze gebied zijn teruggekomen. Zo ver zijn ze nog niet met hun onderzoek. De spellen hebben op het hoogste level zelfgenererende gebieden die pas ontstaan als iemand ze voor het eerst betreedt. Elaine vraagt om de broncode. Die kan ze krijgen. “Wij kunnen jullie in een spel inbrengen, op het één-na-hoogste level, niet het allerhoogste want dat zou opvallen. Je bedient je avatar met je lichaamsfuncties. De software moet even herijken om zich aan jullie conditie aan te passen, want jullie zijn veel fitter dan een bewoner van de Hardware Legacy. En je begint zonder de magische spheres. Je hebt [Prime] nodig om de interface daarvoor geschikt te maken.”

Als ze horen dat wij de daklozen als tussenhandelaren willen, dan roepen ze hun robots terug en zullen ze ze niet recyclen. Wij krijgen het penthouse van flat 7, dat zal over twee uur gereed zijn, privé vliegrobots en de beste VR uitrusting. We verdelen de taken: Condoleeza wil met [Mind en Correspondence] meekijken met zo’n topspeler. Gwan ziet het niet zitten om een spel in te gaan en zal achterblijven als ‘thuisbasis’. Een van de topspelers , een zekere Pjotr, zit drie verdiepingen onder ons Grand Theft Auto 99 te spelen. Condoleeza breekt bij hem in en legt een [Mindlink]. MRA houdt wacht in de gang en Elaine bedient de computersystemen. In-game zit Pjotr op een Californisch strand in de hippie tijd, 1969, te praten met een drugsdealer. In het dagelijks leven zou hij een gabber zijn of een redneck tattoo type die geniet van zijn nieuwste geweer en zijn virtuele drugs. Klassiek dom en gewelddadig. Als Condoleeza een beeld van Alexander projecteert dan regaeert Pjotr verbaasd, maar niet alsof hij Alexander niet kent. “Ik zit zwaar te hallucineren, man,” zegt hij tegen de dealer.

Helena, Elaine en MRA maken avatars voor dat spel. MRA27 maakt een blonde surfer dude, Helena gaat als dikke biker met een rosse baard, lang vettig haar, een zwaard en een kanon en Elaine kiest Fish Mooney als personage. Dan stappen we het spel in.

Een garage aan de rand van de woestijn. In het winkeltje zit een oude Mexicaan. geheel in de sfeer van het spel wordt hij doodgeschoten en we looten de winkel. De buit is $200,- een jachtgeweer, een bijl porno en bier. Er stopt een auto. De inzittenden, het zijn spelers, vragen bij welke bende we behoren. MRA zegt: “Dead Presidents”. Die kennen ze niet. Zij zijn Bandido’s en ze zoeken nog leden. Om bij de bende te komen moeten we vijf voetgangers doodrijden en een tattoo laten zetten. Als we accepteren, komen er nog tien oude Cadillacs. Wij krijgen er ieder een en mogen vooruit.

Condoleeza zoekt uit wie de leider van de Bandido’s is en Gwan gaat daar langs in toren 15. Het blijkt een iel mannetje, die wel een heel goed reflexenstelsel heeft, maar geen spierkracht of power.

Even later zijn we lid. “Wie zijn de vijanden?” vraagt Helena. “Alle andere bendes, iedereen met een andere tattoo dan wij. Het is hier PVP. We doen niet zo aan verhaal en rollenspel. Over twee weken is er een turf-war. Zorg dat je er bij bent met je beste wapentuig. Tot dan, enjoy!”

Condoleeza vindt uit dat twee van de top-500 spelers lid zijn van deze bende. Milander is verdwenen. MRA wil naar een grijze zone. Condoleeza wijst ons een helicopter 20 km verderop. Helena schopt een oud vrouwtje van haar motorfiets en rijdt er heen. We vliegen over het stadje. Er is 1 heel klein plekje waar we voor een buitenstaander van de kaart verdwijnen: een hutje op het strand. En dat is precies de plek waar de drugsdealer zat met Pjotr. De dealer is er nog. 

De thuisbasis vindt uit dat Pjotr nog leeft. Dus het bezoeken van zo’n zône betekent niet dat je automatisch in unformatted space verdwijnt.

MRA en Helena slenteren rustig naar het hutje. Door het raam zien we een man op bed liggen en een jonge vrouw zit een tijdschrift te lezen. [Detect Spirit: geen spirit.] Klop op de deur. “Binnen.” Als we binnengaan blijft de [Mindlink] intact. “Welkom klanten. Wat wil je hebben?” MRA vraagt wat hij kan leveren. “We hebben alle drugs hier. “Color?” vraagt Helena. Hij zegt dat hij niet weet wat dat is en vraagt om haar gegevens. Die geeft ze niet. MRA koopt wiet en gaat buiten met de dealer blowen. De dealer kan dus buiten de grijs-zone komen. Maar hij komt niet voor in de database van het spel. Helena krijgt niets los van het meisje. Elaine neemt dit strandhutje waar als een soort virtueel portaal, een interface met iets anders. MRA praat met de dealer. Level stijgen kan in een privé arena in de woestijn. Elaine doet een [Mind effect: Probe Thought] en ontdekt dat de dealer sentient is en er zit een andere sentient entiteit achter. Hij krijgt het beeld van een draak die zijn oog open doet en ons ziet.  Het meisje is ook sentient, maar ze hebben geen van beiden een Mind of een Spirit. 

We loggen uit voor overleg.

3 xp

Tanais – 97

Tanais 97 – 26-11-2015

In de stad is een constane vraag naar [Color] en die kan van hieruit geleverd worden. Ze willen voedsel en dergelijke in ruil en ze zoeken een betrouwbare tussenpersoon. Als wij willen, kunnen ze ons voorstellen aan hun meester, die beslist. En ze wijzen er op dat wij persoonlijk verantwoordelijk zijn voor het nakomen van de verplichtingen die door ons aangegaan worden. We gaan akkoord. Dan nemen ze ons mee door een lange droge gang met zacht lichtgevend mycelium in alle kleuren. Ze laten ons achter in een kamer met een zwarte fontein. Er is [Color] in overvloed, meer dan we kunnen bevatten. [Detect Matter en Spirit geven geen successen.] [Life] geeft aan dat er verschillende levensvormen zijn en zelfs zonder [Mind] voelen we dat we worden afgetast.
“Wie zijn jullie?” klinkt een stem in ons hoofd. De mensen met [Mind] voelen een heel sterk gevoel van verbazing en herkenning. “Welkom. Wat brengt jullie hier?”
Elaine zegt: “We horen dat u Color artefacten in de aanbieding heeft.”
“Voor jullie? Altijd. Met jullie is wel zaken te doen. Maar wat voor wezens zijn jullie? Waar komen jullie vandaan?”
Helena vertelt dat wij samengestelde wezens zijn, en MRA voegt er aan toe dat wij primair een soort bionics zijn. De meester lijkt te snappen wat we bedoelen: “Alsof jullie gebroken zijn geweest en weer gelijmd.”
Helena: “Ja. Maar daartussen zit een enorm gat. De breuk was nog vóór expulsion. En er is een parallelle wereld waar het andere deel van ons wezen geboren is.”
De meester snapt het niet. Hij vraagt of we een opdracht voor hem willen uitvoeren, zodat hij ons nader kan leren kennen. Het is simpel: hij wil dat we boven iets afleveren. “Mijn priesters zullen jullie helpen. Het is lang geleden dat ik iets zoals jullie ben tegengekomen. 8000 jaar!”
De medicijnmannen komen de kamer binnen. Ze zijn opeens heel nederig tegen ons. Eentje heeft een pakketje dat hij ons geeft. “Deze kleine kan Color essentie moet u afleveren bij Dr. Prince in flat 7. Zijn betaling moet u hier terug brengen, slijmrot-antigif.”
Deze koeriersopdracht nemen we aan. Op de terugweg moeten we bedenken hoe we via de standleiding, die iedere minuut alle afvalwater van een hele verdieping loost, terug omhoog komen. Helena gebruikt [Life] en maakt zuignappen. MRA maakt met [Matter] extra handgrepen en daarlangs kan de rest omhoog klimmen. Dan zo snel mogelijk onder de douche om de beschermende pakken af te spoelen en we kunnen op weg.
We gaan naar de ziekenboeg van flat 7. Zonder enhancement is het een kale, nogal smerige ruimte met tl-licht en loshangende kabels, maar met chip zie je een vriendelijke bloedbank. Achterin de zaal is dr. Prince bezig met een donor. De dokter is niveau 11. een niveau hoger dan wij onszelf als cover hebben gegeven. We wachten geduldig tot hij klaar is en spreken hem dan aan.
“Wij hebben slijmrot antigif nodig.”
“Is het voor de building maintenance crew?”
“Ja,” Helena laat de canister even zien.
De dokter schrikt. “Waar is Alexander?”
“Definitief verhinderd, helaas.”
“En jullie zijn zijn vervangers? Mag ik even testen” Hij leidt ons naar een kantoortje. Daar test hij de ampul. Hij krijgt een gelukzalige blik op zijn gezicht. Dit is het goede spul Hij is bang dat hij met een soort bende-oorlog te maken heeft, maar het gaat hem om het product, niet om wie het aflevert. Hij gaat het tegengif halen. Tien minuten later is hij terug. Na een vriendelijke uitwisseling gaan we weer weg. Maar op weg naar beneden blijft de lift stilstaan.
“Jullie worden voor verhoring aangehouden. Ga met jullie handen op de rug tegen de muur staan,” klinkt een blikkerige stem. Er schieten kabels uit de hoeken die ons tegen de muur pinnen en gas waar we het bewustzijn van gaan verliezen. Helena laat het gebeuren. Elaine doet [een Forces effect met extra Willpower] System Havoc, en zet het gas uit. MRA staat vrij en gaat over op zijn interne zuurstofvoorraad. De lift beweegt woest heen en weer en de tekst wordt herhaald. MRA spuit de camera’s zwart. Elaine krijgt het systeem niet onder controle. Uiteindelijk komt de lift tot stilstand op verdieping 631 en als de deur opengaat schieten 6 gevechtsrobots netten naar ons. MRA ontkomt met een snoekduik. Gwen maakt zich klein [Life]. Zij ontkomt ook. De rest wordt vastgeplakt. MRA vlucht en de anderen worden verdoofd met gas dat nu uit de muur komt. Gwan teleporteert [Correspondence] naar de priesters van de meester. Helena en Elaine raken buiten westen. En MRA wordt na een klopjacht ook in een kleefnet afgevoerd. Zorgvuldig ingepakt worden we meegevoerd in een standaard transportkarretje.
Gwen heeft nu natuurlijk geen beschermend pak aan. Maar zij heeft wel het antigif bij zich! Ze komt aan en glijdt uit in de viezigheid. Het is pikkedonker en er weerklinkt een geschreeuw van verbazing. “Sorry dat ik zo binnen kom vallen,” roept ze, “Mijn vriendinnen zitten in de problemen.”
Gwen geeft het medicijn af en krijgt een klein buisje Color als betaling voor de geleverde dienst. “De baas is goed over jullie te spreken. Als ze echt in de problemen zitten, wij kunnen op de meeste plaatsen binnenkomen. Maar dat is niet gratis. In ruil voor dat buisje, willen we ons wel voor ze inspannen. maar we kunnen niets garanderen.” Ze gaan in conclaaf met de meester.

De anderen zijn intussen bijgekomen in een andere ziekenboeg. Een andere dokter spreekt ons toe: “Welkom. Niet schrikken, we hebben gewoon een paar vragen en gezien het grove geweld …”
“Welk geweld?” vraagt Helena.
“Ik wil graag alles horen wat jullie van Alexander weten en wat je daar gedaan hebt. We dienen jullie een waarheidsserum toe. ”
Na een injectie, die bij Helena erg goed werkt begint de ondervraging. “Wat deden jullie op de kamer an Alexander?”
“Onderzoeken wat daar gebeurd was.”
“Waarom?”
“Het verbaasde ons hoe snel hij in de rangen steeg.”
Helena vertelt dat de muckmen hem waarschijnlijk niet zouden hebben vermoord. Elaine praat er overheen en heeft succes met [Mind].
“Met andere woorden,” zegt de dokter, “jullie waren toevallige passanten. Onze excuses voor het ongemak. U bent vrij om te gaan.”
We worden losgemaakt.

De muckmen-priesters gaan op zoek en Gwen maakt kennis met de cultuur van de muckmen. Na een uur komen ze terug. “Ze lopen vrij rond. Wij hebben het niet opgelost, dus hier is uw buisje terug.” Gwen bedankt ze en teleporteert terug naar de groep, die zit bij te komen in een cafetaria. Ze stinkt een uur in de wind. Het waarheidsserum werkt nog en Helena legt in veel te veel details uit wat er gebeurd is. MRA onderbreekt haar en vertelt de korte versie. Terwijl we daar zitten, worden we opgebiept om Building maintenance te komen overzien. Dat is ons cover-baantje. “Er moet wat schade gerepareerd worden aan gebouw 3. Melden bij Tom, level 11 corpocrat.”
Tom is een sympathieke man. Hij vertelt: “Er is lichte structurele schade aan een dragende zuil aan de buitenkant. Maar er moet wel wat aan gedaan worden, anders stort de boel in. Dat gebeurt toch wel, maar laten we het onvermijdelijke maar weer een dagje uitstellen. Veel succes.” Hij wil nog even weten wat ons favoriete spel is en dan geeft hij ons vijftig bouwrobots, een luchtvlot en een aantal spuiten kit mee. MRA downloadt het handboek Unidentified Flying Impact. De kitspuiten blijkt sporen [Color] te bevatten. Magie voor als de robots de klus niet aankunnen. Buiten zien we veel plekken die met [Color]kit aan elkaar geplakt zijn. Het gebouw zou allang ingestort moeten zijn. Bij de impact vindt helena verdampt metaal. Met [Matter] repareren we iets, zodat we twee kitspuiten uitsparen. We spuiten de inhoud in Helena’s handtas en met [Matter en Prime] brengt ze die in stasis.
We worden alweer opgebiept. Ditmaal is het Joe. Hij wil weten hoe het gaat.
“We hebben een Color bron gevonden in de Hardware Legacy!”
“En zijn jullie de tussenpersoon? Goed zo! Over en out!” Iedereen is tevreden over ons.

Helena stelt voor om de daklozen op te zoeken. Dat waren we tenslotte van plan. De wachter aan de ingang herkent ons (we dragen het uiterlijk van onze Tanais-personages). Wij zijn welkom, maar hij vraagt of er nog levende onderdelen in MRA27 zitten. “Jazeker!” “Nou, dan moeten we snel zijn!” Helena draagt MRA door het anti-technologieveld. MRA gaat buiten westen, dit is veel heftiger dan de antimagie van Sellafield, maar als ze door de sluis zijn, is het weer normaal.
We vragen naar de mudmen. “Dat zijn de duistere broeders van de sandmen, maar zij kunnen zich wel manifesteren.” Muckmen, daar hebben ze nog nooit van gehoord. We doen het hele verhaal. Verbazing: “Dus er is onder de stad nog een mycelium bron van Color?” “Ja.” “Dus … zij zijn de grote leveranciers van de stad? En ze leven buiten de samenleving?” “Ja.”
Dit is helemaal nieuw voor hun. Ze willen graag contact met de mortals onder de grond, maar ze zijn wel bang voor de priesters. Wij bieden aan dat zij als tussenpersonen voor ons de handel in Color kunnen zijn. daar hebben ze ID-chips voor nodig. Daar is aan te komen, zeggen we. Vijf van hen willen de oude functies en levels wel terug.
Dan komt een boodschap van broeder Schorpioen. Hij wil ons wel ontvangen in de ruimte van de Zwarte Bron. MRA27 kan de spirits zien, van laag tot hoog. Als we in de cultusplaats aankomen, zien de anderen de spirits ook. Duffet en Clark zijn de ritualisten en de symbolen die zij rond de zwarte hebben getekend, maken materialisatie mogelijk. Het zijn oud-Tanaïsche magische sybolen.
Schorpioen is blij dat we er weer zijn. Hij vertelt dat mudmen Tempest-lieden zijn die een aards lichaam kunnen bezitten. Ze doen het het beste in modder/nat zand. Ook zonder mudmen zit er leven in dat zand, maar amorf. Het is nanotech van vóór Expulsion. De mudmen waren er eerder dan de sandmen. Het zand waar ze zich mee manifesteren was vroeger veel zeldzamer. De sandmen blijven uit hun buurt. “En wat zijn de muckmen?” Nee daar heeft Schorpioen nooit van gehoord. MRA en Elaine vertellen wat we hebben meegemaakt. Schorpioen dat er gemuteerde mensen in het riool wonen, daar komen zij ook. Maar de priesters hebben de sandmen geen toegang toe, en de meester kennen ze niet. Schorpioen weet wel van zijn bestaan. Het is een intelligente schimmel, een roofschimmel die leeft in het mycelium. Hij is héél oud. MRA merkt op: “Als de schimmel zijn voedsel is, en de roofschimmel is ouder dan expulsion, dan is het mycelium ook ouder dan expulsion. Dat weet Schorpioen niet, hij weet alleen dat zowel de schimmel als het mycelium er al waren toen hij op deze wereld arriveerde. “Mijn indruk is dat het levende zand en de roofschimmel even oud zijn en van voor expulsion, maar dat het mycelium begon op het moment van expulsion. Maar dat is mijn eigen idee.”
Schorpioen legt uit dat iedereen een tegenhanger heeft op de andere wereld. Wij zijn het resultaat van een sucesvolle samensmelting. Wat de sandmen iedere nacht doen is een zoektocht naar hun wederhelft. We filosoferen nog wat over de manier waarop [Color] in de twee werelden werkt. In deze wereld gaat de tijd langzaam en gaat het aftappen van kleur langzaam en geleidelijk. In de wereld van de solars gaat de tijd snel en ontneemt Eenoog in één keer alle kleur. De felgekleurde tulbanden van zijn cultisten zijn volgens Helena waarschijnlijk hun voorraad [Color]. Daarna gaat MRA27 met Schorpioen in conclaaf en leert meer [Spirit] magie van hem.
3 xp

Scorpio Rising – 7

Scorpio Rising – 7, Waning Moon, laatste dunne maan sikkel

“Itch in my head, that’s telling me somewhere
Somewhere out there, anywhere…”
Nine Inch Nails – Deep

Ze sluipen snel de mijnen in. Ze kunnen de rails dieper de mijn in volgen, een mijn karretje staat dicht bij de ingang. Ze vinden een lift naar beneden Tsunami Bob en Whipsaw bedenken zich niet en storten zich in crinos naar beneden. Ze remmen hun val af met hun klauwen tegen de wanden: deze schaafjes genezen wel. De rest volgt snel, alleen Wolfgang komt op een slakkengangetje met de lift.
Ze gaan dieper de mijn in, het is er stoffig en muf, hier komt minder zuurstof. Het is er aardedonker en ze komen spoken tegen van mijnwerkers die hier gestorven zijn: doodgewerkt, uitgemergeld, verpletterd. Dieper en dieper. Steeds sterker voelen de weerwolven de aandrang van het object waar ze naar opzoek zijn: iets knagends en vretends in hun onderbewuste, het is niet gek dat zoveel supernaturals hiernaar toe komen. Ze komen nog twee Texas Tarantulas tegen, maar daar wordt korte metten mee gemaakt, ook zij kwamen op de roep van het ding af.
De mijnschacht wordt smaller, dit zijn de nieuw ontgonnen gangen. Al snel wordt het te smal voor Bob en Whipsaw, de kleinste moet kruipend het laatste stuk afleggen. Het is pikzwart hier, maar het maakt niet uit zijn handen vinden zonder problemen een glad, olieachtig aanvoelend object. Het is groot en bij aanraking krijgt Whipsaw een visioen en beelden die hem nachtmerries zullen bezorgen. Hij kruipt aangeslagen achteruit terug. Rat’s Horizon wil het wel dragen, Whipsaw drukt het ding in de handen van de theurg: ‘Hier, als je zo nodig moet. Jij liever die nachtmerries dan ik.’ Het is inderdaad een riet. Maar het is geen holle stengel zoals werd aangenomen, maar een riet van een blaasinstrument. Ook de theurg krijgt een visioen als hij het ding aanraakt. Rat’s komt erachter dat het object het shapeshiften onmogelijk maakt, dus als wolf loopt hij met het riet om zijn hals achter de groep aan.
Bij de uitgang speuren ze eerst de frisse woestijnavond in: ja de bewaking is gealarmeerd dat was verwacht. Ze dragen zilveren wapens, ook dat is geen verrassing. Wolfgang vraagt aan aanwezige gremlin spirits ‘jam gun’ en dat lukt: één geweer misfired, een colt zelfs zo erg dat deze moet worden schoongemaakt. Rat’s zit in het mijn karretje en wordt voortgeduwd door Bob en Wolfgang. De bewaking opent het vuur. Doc verdwijnt en wil sluipen. Een schot zilveren hagel verdwijnt in Bob’s kont (want hij steekt aan alle kanten achter het karretje uit). Een ander schot raakt Whipsaw. Liz gaat in crinos. Het delirium effect treed in werking. Een man stapt achter zijn barricade vandaan en loopt schietend en schreeuwend op het monster af. Een andere zet het op een lopen en stapt op zijn paard, deze gaat er in galop vandoor. Wolfgang schiet, maar mist: het terrein is te heuvelachtig (‘cover’), het is te donker (moeilijker te raken) en hij beweegt te snel (extra moeilijkheid). Een andere rent gillend de nacht in en wordt achterhaalt (en uit elkaar gehaald) door Doc. De derde is zeer dedicated zijn colt schoon aan het maken en heeft niets door tot zijn strot wordt doorgebeten. Whipsaw probeert nog achter de man op paard aan te gaan, maar de afstand tot de man is te groot en de afstand van de man tot het stadje te klein. Hij komt al aan.
De party gaat naar hun kamp aan de andere kant van de heuvel, want dat was de cover: op hun nieuwe concessie feesten. Er wordt wat hagel uit Bob gehaald en er is wat commotie aan de andere kant van de heuvel. Maar niemand komt deze avond bij hen langs. De volgende dag wordt nog verder gekeken naar het vreemde, grote riet. Maar, wat is het ? Waar dient het voor? Manson en Rat’s zeggen dat er een spirit in moet zitten…maar welke? En kan die er iets van zeggen. Het ding heeft in ieder geval een zeer sterke wyrmtaint. Het ding is ook oud en de spirituele energie is zeer complex. Digger, Rat’s mentor, zegt dat het ding een belletje bij hem doet rinkelen…maar de klepel weet hij niet te vinden. De algemene consensus is: gevaarlijk. Wolfgang en Liz herinneren aan de waarschuwing van Coyote.
Whipsaw wordt uit zijn slaap gewekt door Sara, de jonge kordate dokter van het dorp. Zij heeft bericht gekregen van de underground railroad dat Whipsaw er zou zijn en wel in was om wat slaven te bevrijden. Daar heeft hij wel oren naar en Whipsaw probeert de anderen zover te krijgen. Ook deze hebben er wel oren naar, al waarschuwt Manson voor een te haastige actie, hun aanval van gisternacht zal niet onopgemerkt zijn. Er wordt besloten om met de nieuwe vrienden van de Silent Striders rond te hangen. Manson en Doc gaan recepten uitwisselen en al snel breidt de groep uit. Manson weet veel van crafts en Bob weet veel van schieten en vechten. Voor ieder wat wils. [red: maar wel doorgaan met oefenen  ]
Dan komt de Sheriff langs, samen met de burgemeester, twee henchmen en Buttercup. De sheriff steekt twee duimen achter zijn bretels en zegt: ‘Zo jongens, wij willen graag het artefact dat jullie hebben meegenomen van de mijn.’ Whipsaw en Liz proberen te ontkennen, Buttercup neemt het over: ‘Jullie kopen op dag 1 een concessie en diezelfde dag is er een inbraak en een slachting. Jullie zorgen maar dat jullie het geven.’ Hij schuift bruusk de burgemeester naar voren, die zich een houding probeert te geven. ‘Ja, het is te verdacht. Jullie gaan het oplossen, jullie hebben tot morgen, daarna vallen er doden.’ Whipsaw, Doc en Liz zien een sterkte correlatie tussen hun afgesloten contract en deze beschuldiging en proberen nog Buttercup van de wijs te brengen met als concurrerend handelshuis. Maar de burgemeester wil er niets van weten, die zit in de zak van Buttercup. Clark Manson zegt: “Mijn advies is: zorg dat de stad achter je gaat staan, anders is het gemakkelijk voor die twee om iedereen tegen jullie op te zetten.” Ja, goed idee, maar hoe? Dan gaat ieder zijn weg en de groep garou hervat de lessen met meer intensiteit.
Een rondreizende cowboy, hoed, ongeschoren, lange jas, heeft een mezuzah aan zijn zadel hangen. Hij ziet Whipsaw en stelt zich beleefd en volgens de etiquette voor, hij vraagt of hij in het terrein van deze garou mag zijn. Whipsaw is verbaasd. De beleefde man zegt dat hij aan Whipsaw’s aura kan zien dat hij een weercreatuur is, hij heeft er eerder mee te maken gehad. Hij stelt zich voor als Henry Cohen, een magiër, een zgn Ahl-I-Batin. Hij is hier om een school te beginnen, want de natives hebben een goed systeem, maar de rest vind hij maar gebrekkig onderwezen. De dag gaat voort en iedereen verzamelt zich in de saloon voor een plan de campagne. Manson’s plan is goed. Iedereen gaat zijn contacten aanhalen en Liz haalt haar troef van handelsovereenkomsten uit de zak: zo kan ook de twijfelende, bange bevolking hopelijk overgehaald worden. Wolfgang en Liz gaan naar de eigenaresse van de Saloon, maar zo stelt zij: dan moet je bij de eigenaresse zijn. Liz en Wolfgang zijn verbaasd. “Kom,” Belle Starr rekent vlug, “twee uur vannacht terug.” De contracten afsluiten met anderen (General Store, gun store e.d.) gaat voorspoedig: money talks (and makes this little town go round).
Liz en Wolfgang gaan weer terug naar hun tafel. Doc en Manson komen er nog aan. Dan schoten, buiten, bij de kar van Doc. Doc en Manson zetten net de laatste dingen aan de kant. Manson stapt de kar uit en maakt nog een grapje. Dan regent het zilveren kogels, Manson wordt doorzeeft, Doc duikt weg. Doc hoort stemmen: “Is dat niet de verkeerde?”, en “Dammit, we moesten die andere hebben.” De sheriff komt aanlopen, hij maant de mensen die de straat op komen tot kalmte: “Rustig maar mensen, rustig maar. Recht is geschied. Dit was een crimineel sujet.” Tsumani Bob komt naar buiten en Whipsaw staat te koken. Rat’s bedenkt zich niet en zet zijn poten tegen Bob, Wolfgang gaat aan zijn arm hangen: maar Bob laat zich niet zomaar kalmeren en sleept iedereen een stuk mee. Whipsaw hervat zich en went zich ook tot Bob. Doc springt uit de kar en kijkt naar de grijnzende henchmen, het zijn de mannen van Buttercup: “Denk eraan, jullie hebben tot morgen.” Dan lopen ze weg. De sheriff en zijn hulpje slepen het lijk weg. Bob laat zich kalmeren door de groep en gaat zich bedrinken. Henry is gechoqueerd en vraagt of dit normaal is.
Ze gaan naar de Lijkschouwer, Rat’s had hier al eerder van vermoed dat deze ook supernatural was. Nu, wat ervaring rijker, blijkt dat de man een wyrm’s geurtje heeft. Maar het is er een die meer tegen Whippoorwill aanhangt dan tegen de taint van Buttercup…waar een andere garou deze twee niet uti elkaar zou kunnen houden is de blootstelling aan beide tegelijkertijd genoeg om het verschil wel te kunnen maken. Leonard McCoy spreekt oprecht troostende woorden uit tegen Whipsaw en Bob. Hij geeft Rat’s weer een bot: Rat’s ziet dat de man alleen beleeft probeert te zijn en er niet op uit is dat Rat’s de litanie breekt (hij vermoedt dat het mensen botten zijn). Maar de schuur waar het lijk gewassen en opgebaard wordt, wordt steeds voller. Vrijwel iedereen, op Wolfgang na, is van buiten de stad: Leonard kijkt eens goed om zich heen en zegt: “Hmmm…gecondoleerd allemaal. Jullie zijn welkom hier in mijn sanctum. Maar scheur mij alsjeblieft niet aan stukken, wat jullie ook zijn. Want ik voel dat jullie anders dan de normale mens zijn.” Liz zegt dat ze weerwolven zijn en hem niets zullen doen. Bones knikt. “Ik ben een magiër, een Euthanatos als jullie dat iets zegt, en gespecialiseerd in rituelen rond de dood. Willen jullie dat ik met jullie een adequaat ritueel doe?” Er wordt geknikt. “Wie van jullie wil helpen?” Rat’s Horizon als theurg komt naar voren. Bones begint te chanten in een oude taal, Egyptisch herkent Whipsaw. Hij lijkt wordt gebalsemd en klaar gemaakt voor de tocht naar de onderwereld om daar ontvangen te worden door Anubis. Het sanctum lijkt even het middelpunt van alles, aan de randen van het sanctum is het donker en stil. Rat’s neemt over en begint met de rite (Howl) for the Fallen. Zeer klagelijk en hartverscheurend, een held van gaia is gevallen. De anderen doen mee, maar dankzij het effect van de magie van Bones neemt niemand buiten iets waar. Whipsaw zegt dat dit de functie van de wyrm is, dit is zoals het zou moeten.
Terug in de bar, Bob bezat zich en de rest wacht op de eigenaresse van de saloon. Men maakt een plan om de volgende dag vroeg Clark Manson te begraven, en zo de burgemeester en kornuiten uit de tent te lokken: een shoot out on the graveyard. Om twee uur stipt stapt een sierlijke, mooie, en zeer bleke dame naar binnen. Haar kleding is rood, accentueert har taille, afgezet met kant, ruches en baleinen. Ze draagt dure rijglaarzen. Het doet denken aan de kleding van een cancan danseres. Ze heeft een wyrmtaint. Bob is te bezopen om iets op te merken, maar ze schrijdt binnen en mensen kijken. Er wordt drank geserveerd, geode drank, maar zelf drinkt ze niet. Rat’s en Doc fluisteren ‘Vampier’ tegen elkaar. Ze stelt zich voor als Vie la Pirelle en ze heeft een ambitie om een keten van saloons op te zetten. Whipsaw stelt nog San Francisco voor, daar voelt ze wel wat voor. Met de contracten van Liz kan ze ene heel eind komen: de twee dames komen al snel tot een overeenkomst.
De volgende dag, enigszins katerig staat de party in de schemer, in de ochtend nevel op de begraafplaats een gat te graven. De sheriff en de twee handlangers komen inderdaad opdagen. De burgemeester staat op ‘veilige’ afstand. “Overhandig het”, zegt hij. “Nee”, en het schieten begint. Een schampschot op Wolfgang, zilver bijt, maar deze kras overleeft hij wel. De sheriff wordt op de korrel genomen door zowel Whipsaw als Wolfgang, doorzeeft stort hij in elkaar. Doc wordt ‘onzichtbaar’ en sluipt om de groep heen. Rat’s probeert dat ook. Liz krijgt een kogel, maar duikt boven op een henchman, van dichtbij wordt hij in zijn buik geschoten, twee, drie keer: hij grijpt naar zijn buik en sterft zo. De overgebleven henchman vuurt nog een keer in het wilde weg en mist, Wolfgang schiet hem door zijn hart. Rat’s komt achter de burgemeester, Doc wil schieten op de burgemeester. Rat’s ziet Buttercup daarachter staan. “Jullie zijn vervelend”, zegt deze. Hij heft zijn armen omhoog en begint een howl waarin woorden zijn verpakt, een taal vol kronkels, die zichzelf afbreekt en waar de woorden vet en smerig van aanvoelen in je hoofd. Dieren geesten heffen zich op uit de grond, alle dieren die hier in de buurt zijn begraven en vergaan, en het zijn er veel. Doc bedenkt zich en haast zich om Bones te halen. Rat’s deinst naar achter, hij roept in mind speach “Black Spiral! Black Spiral!”. De euthanotos luistert naar Doc en rent mee terug, dit is niet zoals het hoort. Whipsaw, Liz, Wolfgang en Rat’s worden omsingeld. De geesten vormen geen uitdaging, maar het zijn er veel, als deze naar het dorp zouden gaan… maar samen met z’n allen maken ze een eind aan de bedreiging. Buttercup en Red Moses zijn ontkomen. Een vleermuis fladdert voorbij: “You have five days, then we’ll wipe you out.”

Scorpio Rising – 6

Scorpio Rising – 6, Waning Moon, laatste kwartier
Het verbaast niemand als de sheriff zegt dat het geld van de outlaws in goede handen zal komen (waarschijnlijk zijn eigen). De party krijgt $200 losgeld en de sheriff haalt een paar schijnbaar willekeurige ‘wanted’ posters van zijn muur. De deputy zegt nog ‘goed gedaan!’ De wapens (twee geweren en twee colts) mogen ze houden.
Men wil een mijn concessie kopen en zo de Indianen weer toegang geven tot turquoise. Er wordt een plan gemaakt, er moet een concessie gekocht worden en daarna zijn ze vrij om indianen in te huren om het werk te doen: een win –win. Wolfgang (als inwoner van deze stad) samen met Doc (die zich in zijn netste pak zal steken) en Liz (als zakenvrouw) bespreken hoe ze dit gaan aanpakken. Eerst wordt contact gezocht met de eigenaren Camilla Brown (vrouw, kort blond haar, zweep) en Little Fork (half breed Indiaan, hoed, cowboy kleren, sadistische blik in ogen, grijnst veel). Wolfgang spreekt met ze af in het saloon en men wil dan de besprekingen openen.
Het afspraak maken gaat eenvoudig, maar als ze komen opdagen zijn ze terughoudend ondaks de aangeboden drank. Ook blijkt, tussen de woorden door, dat burgemeester Moses hen in zijn zakken heeft. Het is ook aan de burgemeester om concessies uit te geven, als eigenaar van de stad, en co-eigenaar van de mijn, maar of hij dat ook wil? De mijn heeft nu een monopolie. Maar, de $200 blijkt een leuk begin. Uiteindelijk wil men wel onderhandelen. Men spreekt af bij de burgemeester op vrijdag. De rest van de (twee) dagen wordt geoefend, contacten aangehaald in de stad e.d.
Vrijdag. De maan is bijna helemaal weg, een laatste sikkel.
Liz in haar nette kleding, Doc in zijn nette kleding, en ‘respected citizen’ Wolfgang gaan naar de burgemeester. Ze worden ontvangen door een timide vrouw, die haar ogen nar beneden slaat en hen aankondigt, ze beeft licht als haan man van de trap af komt. Terence Red Moses blijkt niet heel vriendelijk: zijn gezette borstkast vooruit en minachting in zijn ogen kijk hij hen aan alsof hij zich afvraagt wat ze komen doen. Ze worden ontvangen in een werkkamer en krijgen thee. De ‘mijn eigenaren’ komen iets later ook binnen. De onderhandelingen zijn stroef en ‘Red’ Moses lijkt niet te willen toegeven, daarna probeert hij het onderste uit de kan te krijgen. De initiële contracten zijn dan ook wurgcontracten, maar zelfs met beperkte kennis van wetten weten de garou met logisch nadenken wel wat dingen bij te schaven. Uiteindelijk wordt besloten dat de party oppervlakkig mag ontginnen, maar als er koper gevonden wordt, moeten ze weg ze krijgen dan een nieuw gebied. Ze mogen de resten van de mijnen hebben (waar ze in zoeken), als ze dan ook de resten afvoeren. Ze krijgen op geen enkele voorwaarde toegang tot de mijnen zelf.
Whipsaw verkoopt ondertussen nog wat paarden, de smid is wel eerst wat wantrouwend (paardendieven), maar Whipsaw weet te overtuigen en krijgt 50$. Rat’s Horizon en Whipsaw zien een Zuidelijke handelaar de stad in rijden (grijs pak, witte hoed, zwarte veter strik, witte bakkebaarden). Whipsaw merkt op dat hij naar de wyrm stinkt. Whipsaw doet navraag bij de sheriff, deze spuwt op de grond en zegt dat dit George W. Buttercup is, een slavenhandelaar uit Louisiana. Dit laat zijn achterdocht tegen de Mijn (met zijn uitbuiting van de – veelal – Ieren, die als witte slaven behandeld worden) toenemen. Is dit underground railroad werk? Rat’s Horizon loopt op een veilige afstand achter Buttercup aan en ziet dat deze zich meldt bij de burgermeester.
Whipsaw steekt de weg over naar de saloon en merkt dat Clark Manson in de klap-deuropening staat en ook Buttercup gade slaat. De twee starten een gesprek op, maar Manson heeft ‘plannen’ en wil deze nog niet delen. Hij vraag Whipsaw naar hem toe te komen als Tsunami Bob arriveert, hij stelt dat Whipsaw hem wel zal herkennen (en gaat daarna een siësta doen), hij geeft één silver hiervoor (veel geld). Tsunami Bob blijft een enorme kerel te zijn, in alle dimensies, die als een soort zandberg de stad in rijdt. Hij laat zich voorover in de paardendrinktrog vallen en komt er druipend, en marginaal schoner, uit (het water is voor het grootste gedeelte uit de trog). Whipsaw haalt Manson. Hij begroet Manson joviaal: hee ouwe kwakzalver , je hebt er een vriendje bij. Bob klopt Whipsaw vriendelijk (maar onbedoeld hard) op zijn rug. Het blijken allemaal Garou te zijn, Silent Striders.
Als de concentratie garou toeneemt in de saloon (lees: de party komt binnen) en Manson inziet dat het niet goed is om geheimzinnig te blijven doen, vertelt hij dat ze verhalen zijn gevolgd. Een van deze verhalen kent de party: het verhaal van het riet en de derde / vierde wereld. Ze zijn verbaasd als wordt verteld dat Coyote aan de Iron Rider is verschenen. Manson zegt dat er veel supernaturals zijn, en dat dat komt dor het ding dat hier in de mijnen ligt. Hij stelt dat het belangrijk is om Buttercup en de burgemeester af te luisteren. Rat’s Horizon en Doc gaan op pad. Samen vinden ze een raam, Doc schuift dat stil maar vakkundig omhoog en Rat’s horizon kan met zijn scherpe gehoor het gesprek afluisteren. De burgemeester en Buttercup zitten in de Cognac kamer en praten over koetjes en kalfjes met af en toe business. Het komt erop neer dat Buttercup toegang wil tot de mijnen. Ze hebben iets gevonden en Buttercup wil het hebben. Morgenavond wordt afgesproken.
Doc schuift het raam dicht, maar dit wordt gehoord. Rat’s reageert hierop door buiten te gaan rondscharrelen, Doc verdwijnt. Buttercup schiet, maar mist een lenige Rat’s. Snel gaan beiden terug naar de Saloon: als er iets wordt ondernomen moet het vanavond zijn want morgen gaat Buttercup.
Iedereen gaat mee, en al snel ziet men buiten de stad: de mijn. Deze heeft veel bewaking ’s avonds…vreemd. De mijn ligt niet in de umbra, maar men kan er wel bij komen via de umbra. Wolfgang neemt met Sense Weaver waar dat er zilveren wapens op het terrein liggen…ook vreemd. De umbra is hier ook druk en gevaarlijk, men blijft in de penumbra, dicht bij de gauntlet, en in ganzenpas komt men langzaam door de stroperige umbra. Men ziet een Mind Eater bane op afstand en deze ziet een pack garou op zich afkomen, voordat men iets kan ondernemen is deze door de gauntlet heen. Rat’s weet te vertellen dat dit soort banes vaker bij mijnen zitten, ze kunnen mensen overnemen. Ze leven op tweespalt en vooroordelen. Men besluit haast te maken. Rat’s horizon en Liz maken korten metten (en geluidloos) met de bewaking bij de ingang van de mijn. De donkere schacht ligt voor hen open.

Tanais 96

We hebben de Throne of Dominance gevonden en de Alien computer. Condoleeza zoekt grondig en vindt geen verdere verborgen ruimtes en geheime gangen. We gaan terug naar boven en nemen de onderzeeër terug. Onderweg krijgen we een bericht van Joe Clef: “Zijn jullie bezet?” “Nee.” “We hebben een heel interessante opdracht. Het is iets dat wij ook niet begrijpen.” We varen naar Plymouth en leggen aan in het onderzee dok. Joe neemt ons mee naar een terrasje en vertelt: “Er is een kleuren anomalie gebeurd. Een heel sterke uitbarsting in Hardware Legacy nr 5. Om 07:38 uur was er één grote piek en toen was het weer weg. We hebben nooit eerder zo iets gezien.” Héé, dat is de HL waar onze ‘wederhelften’ geweest zijn. En het was niet het moment dat Der Alte aankwam en met MRA27 versmolt.
We gaan in op zijn voorstel. Als uitrusting kiezen we voor een Hardware Legacy chip van level 10, hoog genoeg om de computersystemen in te kunnen en niet zó hoog dat iedereen elkaar elkaar kent, en we mowtw kiezen voor een factie. Er zijn er vier Advertisers (reclame en indoctrinatie), Announcers (software van Virtual en Augmented Reality), Corpocrats (logistiek en hardware) of Doctor (oogsten van de chemicaliën die de HL produceert). We kiezen voor Corpocrat-identiteiten omdat die tussen de HL’s kunnen reizen en over diverse uitrusting kunnen beschikken. MRA heeft geen vermomming nodig, Er lopen genoeg cyborgs rond in de Augmented Reality van de HL’s.

De volgende ochtend gaan we op weg en we komen vroeg in de middag aan. Een gebied van 20 bij 20 km met 20 gigantische torenflats in het midden. We landen op de Corpocrat luchthaven bovenop een zo’n toren. MRA heeft vage herinneringen aan Der Alte die over de Tempest vliegt, door de 5e dimensie waar een kleur tussen groen en geel de richting ‘rechtuit’ aangeeft. Helena verandert haar gestalte [Life] van Hendrik in die van Risha, omdat die hier herkend zal worden door de zwervers. Condoleeza en Gwen vinden dat een goed idee. Condoleeza verandert in Claude, maar Gwen’s magie faalt [botch] en ze gaat in ‘unbreathing’ modus. Elaine kan geen [Life] en laat iedereen denken [Mind] dat ze er uit ziet als Chang.
Dan gaan we meten. Risha ziet geen piek op zijn [Color]meter, maar wel een paar plekken waar een incal actief zou kunnen zijn. Met [Spirit] neemt MRA de Sandmen waar: mensen in achaïsche kleding van Tanais, en oudere levensvormen zoals de schorpioenen. Voordat we naar de homeless gaan, wil MRA naar de surveillance-ruimte om de opnames van het tijdstip van de spike te bekijken. Daar hebben we genoeg bevoegdheid voor op level 10.
Om 07:38 uur is niets bijzonders gebeurd. Afgezien van een kleine kortsluiting. Er is een huishoudelijk apparaat doorgebrand. Op zich niets bijzonders, ware het niet dat het tot op de honderdste seconde precies gebeurd is in flat 2 appt. 1156, het appartement van Alexander, waar we onze incal hebben gejat. Het appartement is inmiddels level 11 geworden. Dus die extra promotie heeft hij zonder de incal verdiend.
Als we bij het appartement aankomen geeft de [Color] meter aan dat er binnen geen nieuwe incal is. De deur is op slot en we kunnen hem niet openen. Met [Correspondence] zien we dat Alexander in zijn VR-hamsterbol zit. Hij beweegt niet. [Life] geeft aan dat hij dood is. Met [Matter] verandert Risha de muur in bordkarton en stoot er ‘per ongeluk’ een gat in. Binnen hangt de geur van verbrand vlees. MRA bekijkt [Time] wat er is gebeurd. Alexander is moedwillig in de VR-bal gestapt. Hij had een fanatiek-waanzinnige blik in zijn ogen, alsof hij iets groots verwachtte. Toen was de kortsluiting en de Color-spike. Hij werd geëlectrocuteerd. Zo te zien heeft hij aan het apparaat zitten knutselen. Er is een brandstofcel aan vast gemaakt en daarin vinden we as van verbrande Kleur – de restanten hebben een tempest kwaliteit, een soort Zonium. Er is echt heel veel Color doorheen gegaan. Al die extra energie was nodig om de VR-module van energie te voorzien.
MRA27 ruikt een rioollucht en voelt slijm aan de buitenkant van de brandstofcel. Hij herkent het als een duur ding. Hier is grof geld voor betaald. Claude vindt voetsporen van acht humanoïden die kort na de explosie binnen zijn gekomen. De grendels en sloten zijn onaangeroerd, ze zijn er doorheen gelopen alsof de deur er niet was. Chang vindt het beveiligingssysteem van Alexander, het interne opnamesysteem was door Alexander zelf uitgezet. Risha vindt een nietszeggend afscheidsbriefje. Er zitten nog een paar credits in zijn kluis.
We denken dat hij zichzelf heeft geüpload in Virtual Reality. Via de Corpocrats en de Announcers kunnen we achterhalen waar hij was ingelogd. Maar eerst kijken we met [Time] naar de tien minuten na de explosie. Vlak na de explosie zien we de humanoïden binnenkomen. Ze zijn bedekt met rioolslijm en dragen alleen een lendendoek en een Afrikaans aandoend masker met opgeplakte ogen. Ze lijken primitief, maar lopen gewoon door de hightech deur heen. Ze zijn duidelijk gefrustreerd dat ze te laat zijn. Ze vinden een briefje op de VR-bol. “Fuck you!” staat er op. De Muckmen verscheuren het boos en spoelen het door de wc. Nu de 10 minuten voor de explosie: [Time] laat zien hoe Alexander gehaast en gespannen de brandstofcel monteert. Hij vecht tegen de tijd, het is ‘Now or never’! En het moment van explosie is echt maar seconden voordat de Muckmen binnenkomen.
Claude volgt de voetsporen naar buiten het appartement, via de trappenhuizen omlaag, helemaal naar buiten en daar vindt Claude dat het spoor verder gaat naar gebouw 12. We bekijken de plattegrond. In dit gebouw ontdekken we met [Correspondence] dat hier een enorme ruimte niet op de level 10 kaart voorkomt. Maar het spoor gaat de kelder in en loopt daar door op een blinde muur. We vinden een dichtgemetselde doorgang. MRA breekt het open en we vinden een oude slijmerige standpijp die naar riool stinkt. Iedere paar minuten wordt er het reservoir van een hele verdieping door naar beneden gespoeld. Bah!
Risha gaat op de Corpocrat afdeling van dit gebouw een aantal duikpakken, zuignappen en andere rioolinspecteursuitrusting regelen. In afwachting van de levering gaan we maar even hacken. Met [Computer en Wits] ontdekken we dat Alexander zijn VR-hamsterbal had ingelogd op ‘unformatted space’. Dat is waar gevaarlijke software, zoals spontane artificiële intelligentie en lethal code, heen geschoten wordt om te sterven. Risha vraagt zich opeens af: Wilde hij de ultieme zelfmoord plegen, of had hij een uitweg gevonden uit de 5D-realiteit? Color en Elsewhere, Darkwhere en Nowhere zijn binnenin Igrot. Maar De Tempest is buiten Igrot. Dan zou je misschien via de Tempest ook uit deze twee werelden kunnen ontsnappen. Wij kunnen de Tempest in…
Gwen ontdekt dat het riool niet onderhouden wordt, de kaart is zoek en er wordt niets nuttigs uit het rioolslib gehaald. Met [Perception en Investigation] leert ze wel dat de afvoerbuizen leiden naar een cirkelvormig kanaal. Flat 12 staat fier boven het centrum.
Voordat we naar beneden gaan, trekken MRA27, Risha en Chang duikpakken aan, Gwen gaat in Unbreathing en Claude maakt een [Forces]bubbel om zich heen. We komen uit in een groot reservoir, diep onder de grond met een gatenkaas er omheen van actieve rioolbuizen en buizen waar niets uit lijkt te komen. Ver boven ons is een heel vaag lichtje. De hoogte van het slijm lijkt in de loop der millennia langzaam te zijn gedaald, waardoor er gangen bloot zijn komen te liggen. Hier zijn geen schimmels. We zoeken voetsporen en weten met zekerheid dat de droge gangen niet gebruikt worden. Er staat een heel lichte stroming, dus al dat afvalwater gaat ergens naar toe. We zwemmen met de stroom mee. Bij toeval ontdekt Claude onder de wateroppervlakte een nog doorgang, en deze lijkt wèl veel gebruikt te worden. We komen boven in een pikdonkere ruimte. Risha gebruikt echolokatie [Correspondence] en ontdekt dat we in het midden een koepel van ongeveer 500 meter diameter opgedoken zijn. Met [Forces en Life] zien we vage schimmen. Een menigte van mensachtige wezens loopt naar de oever om ons te bekijken. Met [Mind] proberen we te communiceren: “We come in peace! Mogen we binnenkomen?”
“Dat moeten we aan onze bazen vragen, maar van ons wel.”
Ze deinzen weg voor ons lampje, dus dat doen we maar uit en we gebruiken andere zintuigen [Forces, Correspondence, Life, etc]. We worden meegevoerd naar een kamer, waar we de met slijm bedekte wezens met de maskers ontmoeten.
“Zo. Nieuwe klanten?”
“Kleur?” vraagt Claude.
“Ja, wij handelen in kleur, met rente. En ook artefacten zijn geen probleem. Wij willen levensmiddelen en technologie.”
“Now we’re talking.”
Met [Life] ontdekt hang we dat deze wezens ooit mensen zijn geweest, er is lang geleden iets mee gebeurd.
Risha kijkt met [Color] en ziet dat alleen de gemaskerden Color hebben, de rest niet.
“Hadden jullie een deal met Alexander?” vraagt Claude.
“Dus zo kwamen jullie ons op het spoor. Die heeft de boel opgelicht en hij is ons ontglipt. Hij had een incal van ons in bruikleen en nooit teruggegeven. Toen we er om vroegen bood hij een double-or-nothing deal kleur aan en die is hij ook niet nagekomen. Hij was de incal-dealer.”
“Er zijn meer mensen in de bovenwereld die kleur willen.”
“En wij zijn onze contactpersoon kwijt. Zullen wij elkaar beter leren kennen door handel?”

3 xp

Scorpio Rising – 4

Waning Moon, Third Quarter
Het is midden in de nacht als Wolfgang aan zijn verhaal begint over het wedervaren. De Lupus ragabash Coyote Laughs (nu als wolf) maakt achter Wolfgang kippengebaren op het moment dat Wolfgang zijn eigen acties begint te verhalen, de Uktena liggen in een scheur. Aansluitend, Rat’s Horizon en Coyote Laughs kletsen wat via Mindspeak tot het gesprek op Whippoorwill komt. Shameful Remembrance ligt achter hen op de rand te staren naar de sterren en de waning moon.
Er is een nieuwe totem in Death Valley: Whippoorwill. Liluye zit meteen recthtop, neemt een slok drank en vertelt dat deze totem een Wyrm totem spirit is. Een oude, nog uit de tijd dat de Wyrm-Wyld-Weaver triade in balans was. Het is een soort psychopompus – een geest die zielen vervoert van leven naar dood – maar ook eentje die zwakke en zieke elementen uitschakelt (en geofferd wil zien). Nu de wyrm gecorrumpeerd is en Whippoorwill hier zit, is het duidelijk dat dit geen Caern of Visions meer is, maar een caerm of corruption. Hoe Whippoorwill veranderd is na de Wyrm’s corruption is onduidelijk. Dat verklaart de aanwezigheid van de Scrags, maar niet die van de pattern spiders, weaver spirits. Ook de inmenging van Coyote in het geheel is vreemd, al is Coyote wel een chaotische en gekke – maar sterke – totem spirit en dus moet men er zich ook niet teveel over afvragen. Wel weer vreemd dat hij zich aan de Iron Rider Wolfgang laat zien…een garou die geassocieerd is met weaver spirits.
Dan een kreet. Liz en Doc springen op en zien een grote bane bij Shameful. Hij is lang en tanig, zijn huid lijkt te druipen. Hij heeft lange slanke vingers met zuignappen. “Souleater!” roept Liluye. Liz en Doc sprinten erheen, Rat’s veranderd in een mens en volgt. Whipsaw struikelt en Wolfgang probeert een goed schot te krijgen, dat is moeilijk met maar één arm. De bane grijpt Shameful klemvast. Er verschijnt een derde arm midden op zijn borstkast, die schiet naar Shameful en hecht zich vast. De Uktena gooien tomahawks en schieten pijlen (een metis heeft niet zo veel waarde), Liz slaat, Doc slaat: maar de bane is behendig en een enorme weerstand, het is allemaal mis of doet hem geen schade. Alleen Rat’s Horizon, die uithaalt met een pikhouweel, doet het ding flinke schade. De bane krijst, het geluid resoneert en is hoog: de helft van de party en de helft van de tribe valt op de grond, zij het met vinger is hun oren (maar wel nog met coherente gedachten), zij het dat ze willen dat dit lawaai stopt. Dan laat de bane Shameful los, die op de grond ineenzakt, en laat zich achter over van de richel death valley in vallen. Pijlen, speren en kogels gaan er achter aan…maar dat die de bane doden is zeer onwaarschijnlijk.
Liluye en Mouse Moon onderzoeken Shameful. Hij is geïnfecteerd, maar hier zijn geen genezers, Daarvoor moeten ze naar Oraibi, een Pueblo (Hopi) stad nabij Turquoise. Mouse Moon zegt dat Wolfgang en Whipsaw daar ook genezing kunnen vinden voor hun battle scars. Liluye zegt dat ze het kamp hier gaan opbreken en naar het oosten gaan. De party mag ook mee daarheen, daar zijn ook genezers. Maar Shameful heeft niet zoveel tijd. De party gaat slapen, de Uktena proberen nog een ritueel dat spirits tot rust brengt, hopelijk geeft dat Shameful iets meer tijd. Doc, met zijn kennis van allerlei vreemde substanties, onderzoekt Shameful ook. Als hij de oppervlakkige wond aanraakt, dan krijgt hij een visioen van voorbij de storm, de mijnen bij Turquoise, er ligt iets in de mijnen dat gevonden wil worden. Dit sluit aan bij het visioen dat Wolfgang van Coyote had gekregen. Als Liluye over de combinatie van deze twee visioenen gevraagd wordt, dan zegt ze dat dit Hopi lore is. Ze weet er weinig van behalve dat de Hopi geloven dat dit de 4e wereld is en dat de mensen van de 3e naar de 4e wereld zijn geklommen. Nog een reden om naar Oraibi te gaan.
De volgende dag gaat iedereen op weg. Shameful ligt inde kar en heeft zware koorts. De eerste dagen zijn rustig, iedereen heeft de kans om bij te komen en vaardigheden te oefenen. Wolfgang wil graag experimenteren met nieuwe kogels. Shameful gromt iets (‘lawaai’) en valt hem aan. Ze tuimelen uit de kar. Rat’s wordt Crinos en probeert ze te scheiden, maar het wordt een gevecht. Doc probeert hem ook te kalmeren, Shameful valt nu hem aan. Liz duikt op een arm, maar de razernij van Shameful maakt hem beresterk en hij sleept haar mee. Maar het kost veel energie, op gegeven moment stort Shameful in en komt weer bij zinnen. Bezeten? Shameful herinnert zich weinig. Hij droomde over oorlogstrommels. Rat’s stelt een Mindspeak voor over de dromen. Shameful gaat akkoord. De dromen zijn verwarrend, koortsig, een terugkerend beeld is dat van een pulserende witte made. “Sluipwesp”, merkt Liz op. Maar men heeft te weinig kennis over insecten om er iets verstandigs over te zeggen. Whipsaw stelt voor om haast te maken en wordt een schema opgesteld. Whipsaw wil wel vooruit reizen met Shameful, maar dat wordt als te gevaarlijk bevonden. Ze binden hem vast en reizen door.
Whipsaw vraagt zich ook af hoe ver hij heen is. Rat’s ruikt aan Shameful, hij is zeer ernstig ziek. Doc probeert een rite of cleansing: hij trekt een cirkel en begint. Shameful springt omhoog, rukt de touwen los maar komt niet door de cirkel heen, met al zijn kracht lukt het hem bijna om de cirkel te breken. Garou kunnen door de cirkel heen, Shameful is dus geen Garou meer. Whipsaw wil hem doodmaken op basis van de litany: (ongeneeslijke) ziekte. Hij stelt ook voor om Whippoorwill hierbij te betrekken. De vogel komt uit de mouw: Whipsaw heeft Whippoorwill als totem geaccepteerd. Een korte discussie ontstaat, maar haast is geboden. Men is het erover eens dat Whippoorwill op zijn functie aan te spreken en op te roepen acceptabel is in deze situatie. Whipsaw begint de Whippoorwill-fluit, dit wordt een gededicate offer. De fluit wordt beantwoord vanuit de hele omgeving, al is geen vogel te zien: de totem spirit is hier persoonlijk op aan het letten. Wolfgang lijkt even in gedachten. Shameful wordt over een steen gebonden en een klaive wordt in zijn borst gedreven. Whipsaw heft het hart uit de borstkast en draagt die op aan Whippoorwill, deze accepteert. Shameful sterft. Twee kleine handen komen uit de wond: een baby-bane souleater. Rat’s slaat weer met zijn pikhouweel, maar het afgrijnzen maakt dat hij niet goed raakt. Liz slaat met een bijl en eindigt de existentie van dit wezen: klein maar nu al taai is de conclusie. Verbanden. Ondanks alles weet Doc een glimlach op gezichten te krijgen met het opperen van een sacred hunt op tumbleweed.
De Howl of Lament begint. Whipsaw geeft over. Liz merkt op dat zijn visioen hem naar zijn dood heeft geleidt, wat betekent dat voor de andere visoenen? Ook gaat de discussie over Whippoorwill en de acties van Whipsaw door: Whippoorwill wil namelijk offers. Maar men komt er niet uit.
Na een paar dagen komt met aan bij Oraibi (Orayvi). Er is (droog) gras, struiken, cactussen en andere vegetatie die aangepast zijn aan dit klimaat. De woningen zijn tegen de bergwand aan gebouwd, en gedeeltelijk erin, in de schaduw van de rots. De Hopi zien zichzelf aan een geciviliseerde stam en dat blijkt uit hoe de party ontvangen wordt: afstandelijk, maar beschaafd. De sieraden, potten en aardewerk is van hoge kwaliteit. Rat’s (in lupus vorm) krijgt (ongevraagd) een bakje water aangeboden van een klein meisje en deze laat haar polsje ruiken. De groep gaat uit elkaar.
De groep (minus Rat’s) gaat lopen naar het vuur dat een paar niveau naar boven op een van de daken brandt. Er komt muziek vandaan en er dansen mensen. Ze lopen via trappen en daken naar het platform en zien dan het een soort rituele dans is. Er zijn mensen in maskers die een verhaal vertellen met dans en beweging. Als de wyrmbringers/blanken komen kijken veranderd de dans in een satirische karikatuur van het gedrag van de blanken: ruw en bruusk. Wolfgang springt hierop in door mee te gaan dansen. Het veranderd in een woordeloze dialoog. Een man in een buffel masker mime’t het doodgaan van bisons en dat blanken alleen de tong eten. Wolfgang weerlegd en dat blanken ook dingen kunnen leren en creëren. Doc vraagt een omstaander naar een genezer, deze wijst op een danser.
Ondertussen: Rat’s Horizon komt snel op het spoor van een mooie, roodbruine lupus wolf Sunchaser: een Red Talon die neerkijkt op de niet-pure-breed-en-erg-‘mongrel’ achtige Bone Gnawer. Na wat heen en weer wordt er besloten dat Sunchaser, voor een minor boon, wil helpen. Als Rat’s begint over de bane is het duidelijk: ja tegen vechten! Maar over de Iron Riders is hij ook uitgesproken: bah! Dumpen! Ook nog een Silverfang? Da’s niks. Een Silent Strider…dat is nog wel acceptabel. Hij brengt Rat’s naar een platform waar de rest van de party al staat. “Kijk je vrienden hebben hen al gevonden. Maar dit zijn de shamanen, niet de leider.”
Doc grijp een trommel en Wolfgang naar zijn harmonica. De verwondingen worden uitgespeeld (arm en long). Rat’s gaat meedansen tot verbazing van Sunchaser en het aanwezige publiek (wolven zijn heilige dieren). Doc haakt hierop in met ‘wolven getrommel’, Whipsaw met een sterke baslijn en Wolfgang met de melodie. Na afloop overlegt Sunchaser (woordenloos) met een danser, beide kijken naar de party.

Scorpio Rising – 3

OOC, het is nuttig om hier voor jullie informatie de rules voor spirit (en dus ook bane, maar niet fomor/mockery) combat weer te geven:
Init: Will+Gno
Ess: Health
Gnosis: Mental, social rolls
Willpower (hoeft hiervoor niet uitgegeven te worden): Moving, attacking, soaking
Rage: Damage

De sessie:
Liluye stuurt de groep door naar Mouse Moon. Het is al laat en iedereen is moe en afgedraaid door de lange rit, maar de natives hebben geen zin om te wachten. Eerst maar eens ‘cleansen’
Mouse Moon is een jonge vrouwelijke Uktena theurg met gevlochten haar en veel kralenkettingen (Turquoise komt als half-edelsteen het meeste voor). Ze praat niet veel met de wyrmbringers en neemt hen mee naar een Sweat Lodge. De aarden Hogan heeft een klein luchtgat aan de bovenkant. De groep wordt gevraagd om hun kleren uit te doen en spullen af te leggen. Nadat ze plaats hebben genomen krijgt ieder een drankje in een aardenwerken schaaltje. Ze kijken er verdacht naar, maar dit zou wel een heel omslachtige wijze zijn om hen dood te maken. Het smaakt bitter en zout met een vreemde zoete nasmaak. Dan gaat het vuur en de rook pas echt goed aan. Mouse Moon loopt een paar keer rond de groep die rond het vuur zit. Ze strooit kruiden op het vuur, ze chant en vertrekt. Na 10 minuten merkt iedereen behalve de Ragabash Doc en Shameful dat ze behoefte hebben om naar hun niet ‘natural form’ te gaan, dus de vorm tegenovergesteld aan hun natural form: primal urge. Rat’s horizon wordt een grote zwaar behaarde man met een slecht kapsel laarzen en een unibrow (25). De Metis Shameful blijft in crinos. Doc heeft veel weersstand opgebouwd door zijn eigen brouwsels en weerstaat het effect en switched zelf. Het werkt verkwikkend en rustgevend. Als ze na een uur buiten komen zijn hun kleren ‘gezegend’ op een ‘speciale manier’, ze ruiken nu een beetje, maar bijkomstig is dat ze wel dedicated zijn (dat dan weer wel); de spullen (voorzover niet al eerder gedaan) ook.
Verfrist gaat de party op pad. Ze dalen af in de koude nachtelijke death valley. Langs d erotsen omlaag en lopen. Een groepje indianen staat op de rand te kijken. Ze zijn nog niet uit het zichtsveld of ze worden aangevallen door een groep van 6 Scrags: vlijmscherpe, dolk achtige uitstekels op hun klauwen, hard pantser. De stoottroepen van de Wyrm. De krengen zijn taai en slaan hard. Ze hebben ook beschikking over veel ‘rage’ en een ability die aanzet tot frenzy. Whipsaw vol getroffen door een Scrag klauw die hem doorboort, zijn long geperforeerd en Whipsaw stervende. Zijn instinct en rage redden hem. De wonden sluiten, maar laten ene extreem hinderlijk litteken na (collapsed lung). Wolfgang’s schouder wordt doorboort, zijn slagader is opengereten. Hij strompelt achteruit en ook bij hem doet de rage zijn werk, maar zijn arm is niet meer te gebruiken (withered arm). Men gaat massaal in Crinos. Liz weet als eerste om een af te maken. Maar ook bij haar is de prijs hoog, gewond, en geestelijk en lichamelijk (rage en willpower uitgegeven). De Scrags gebruiken hun ‘frenzy’ ability. Wolfgang zet het op een lopen (fox frenzy), maar de rest of weerstaat of gaat in berserk frenzy. Het feit dat ze samen het Indianen ritueel hebben gedaan helpt hen nu een beetje dat ze elkaar niet direct afslachten maar eerst de scrags aanvallen. Shameful legt er ook een om, maar ook bij hem was het een gevecht op leven en dood. Doc volgt en daarna Rat’s Horizon. Als laatste worden Whipsaw en Wolfgang ontzet. Wolfgang moet ook nog het (uit)lachen van de Natives op de richel verdragen. Dit is dus de reden dat de Uktena niet meer zo veel hier komen, er lopen hier veel banes rond.
Na een poos lopen, de rand van Death Valley is niet meer te zien. Komen ze 4 Pattern Spiders tegen, de stoottroepen van de Weaver. Vreemd. Ze dansen en wiegen op hun poten en hebben de party gezien. Whipsaw en Wolfgang proberen te communiceren, maar de Spiders zijn in gevechtsmodus: de reality deviants moeten weg. Een nieuw gevecht. De party gaat nu snel in crinos, dat is nodig want het pantser van de spinnen is extreem taai en ze hebben een charm op elkaar gedaan. Gelukkig slaan ze niet hard. Maar de krijgers (Liz, Shameful) worden getroffen door hun draden en ze merken dat onmiddellijk hun kracht en energie achteruit gaan: de spinnen proberen hen in de gauntlet te spinnen. Het gevecht duurt lang. Wolfgang probeert te schieten, maar kogels doen het niet zo goed. De krijgers worden steeds zwakker. Whipsaw danst en springt in het rond en de Spider heeft veel moeite met hem te raken. Doc weet er als eerste een om te leggen en dan gaat de party pas echt samenwerken: eerst de krijgers bevrijden. Bij Liz werkt dat en haar spider sneuvelt. Bij Shameful komt het te laat en Shameful verdwijnt uit de realiteit. Nog twee spinnen worden doodgemaakt. Rat’s Horizon en Wolfgang gaan de Umbra in om Shameful te helpen. De gauntlet is hier zo dun (2) dat Rat’s – die zich braaf afstelt op de umbra en dan door de gauntlet stapt – te ver doorschiet. Het gaat Wolfgang beter af. Liz slacht ondertussen, met zichtbaar plezier, de laatste Spider af.
De Umbra is een chaos, paarse psychedelische flarden tegen een zwarte achtergrond, in een klokende massa van groen en blauw. Aan de rand van deze umbral storm spirits, heel veel. Vogels meent Rat’s te zien. Thunderbirds? Ze zijn niet ver van het oog van de storm, niet ver van de caern. Maar eerst Shameful. De storm geselt beide garou. Maar ze grijpen de verzwakte Shameful vast, trekken de draden los en nemen hem mee door de gauntlet. Eenmaal uit de gauntlet en terug op de wereld krijgt Shameful snel energie terug. Rat’s vertelt wat hij gezien heeft en ze gaan verder.
De plek van de caern ziet in de realiteit uit als een doodnormale plek in death valley, kaal en droog. Maar spiritueel is hier een enorme kracht, en het voelt slecht. De gauntlet is 1, dat is belachelijk dun. Whipsaw en Doc nemen een kijkje in het oog van de storm. Het idee is om te kijken of er een Totem Spirit zit. En die zit er inderdaad. Een dreigende stem vraagt de garou wat ze komen doen. De garou stellen zich voor en vragen hoe ze de entiteit moeten aanspreken. ‘Whippoorwill’ zegt de greater spirit en hij begint te vertellen over zijn daden, grootheid en functie; dat waren dus de vogels die Rat’s zag. Whipsaw ziet Whippoorwill als een bondgenoot van Anubis, een psychopompus. Maar de ragabash steekt de draad met vogels en zegt dat ratten (zijn totem) graag vogels eet. Whippoorwill kan er niet om lachen en gooit Doc de Umbra uit. Whipsaw blijft nog even spreken met de totem spirit. Pas dan keert hij terug verwilderd en gechoqueerd.
Ondertussen hadden Shameful en Wolfgang een visioen van een cowboy die en deurtje openmaakt in hun geest en even in de helverlichte deuropening staat. Ze horen het geratel van zijn sporen en hij klopt zijn hoed af. Coyote. Nog een totem spirit. Mogelijk de originele van deze plek. Coyote waarschuwt hen: dit is een gevaarlijke plek. Ga weg. De mijnen van Turquoise. Daar ligt iets dat jullie kan helpen, maar pas op, het kan ook corrumperen. Dan gooit hij zacht vloekend zijn schoenen in een hoek van de geest en loopt weg (en doet de deur dicht.) Dit visioen delen ze, misschien is de caern (Visions) nog niet zijn complete oorspronkelijke kracht kwijt?
Whipsaw zegt niet veel over het gesprek, maar op de terugreis naar Furnace Point wordt de party niet meer lastig gevallen door banes. De Indianen onthalen de party nu met respect, ze hebben zich bewezen: het is laat maar nu tijd voor verhalen.