Scorpio Rising 20 – slot

Scorpio Rising 20 – Saturn in Scorpio

Wolfgang ziet het burgemeesterschap helemaal zitten: maar hoe aan te pakken. Er wordt wat gespeculeerd over propaganda, debatten en het overhalen van kiezers met goede argumentatie. Coyote, in Wolfgang’s hoofd, levert commentaar op het geheel: ga op zoek naar ‘filth’ en ‘sludge’, de ‘dirty secrets’, want het geheim dat je beheerst is meer waard dan een geheim op straat. Na terugkoppeling geeft Whipsaw wel mee dat er een keuze moet blijven, dus dat de manipulatie van de kandidaten voorzichtig moet gebeuren, na omzichtig onderzoek. Inderdaad. De doodsgraver ‘Bones’ weet te vertellen dat een ‘hoefijzer afdruk’ toch moeilijk weg te werken was bij de vrouw van Roy Jones. Maar zij was toch overleden aan indigestie? Als Rat’s inbreekt bij Roy Jones (spring en klauwwerk om het raam open te krijgen) vindt deze in een nachtkastje een geheim compartiment met het doodscertificaat: trampled by horse. Fishy. Hij mauwt in zijn slaap iets over ‘bad doggie’ en helaas gaat Rat’s ook op een plastic fallusvormig piepspeeltje staan voor een hond (maar hij heeft toch geen hond?). Hij kiepert Jones om en springt door het raam. Doc gaat zoeken in het huis van de oude burgemeester, na wat koetjes en kalfjes met de ex-vrouw Mary Oakley, mag hij de kamer doorzoeken. Het oude bureau is ontworpen om indruk te maken: geen geheime knopjes, Mary zelf mocht niet in de kamer komen en weet niet veel. Als Doc in de stoel zit van de burgemeester, kijkt hij links en rechts van de stoel: de boekenkast heeft wel dikke planken, deze kunnen wel open en hier zit inderdaad een schaduw boekhouding van Moses en Fairweather. Wolfgang wil graag dat de Ieren kunnen stemmen, maar daarvoor moeten ze geregistreerd staan en daarvoor is weer een burgemeester nodig en als die afwezig is kan de sheriff dit doen, mits gemandateerd. Als Wolfgang Belle Starr om raad en advies (dirty secrets) vraagt over de kandidaten weet ze te vertellen dat Roy wel eens in de kroeg zit, maar niet met de meisjes mee gaat. Ze grapt over dieren, maar voegt eraan toe dat er wel eens honden worden afgeleverd: maar dat kan ook zijn om de wapens te testen. De bankeigenaar Felix Fairweather komt wel eens bij de meisjes, maar dat is nooit ‘spectaculair’, er gebeurt niet veel, zelf vermoedt Belle Starr dat hij meer van jongetjes houdt. Starr kan ook helpen met de kiezers: ze zal het aan Vie La Pirelle vragen om de sheriff een mandaat te geven, maar dat zal Wolfgang een medium boon kosten want ze moet de politiek bedrijven met een gouverneur of senator, hij gaat akkoord. De dag later verschijnt Vie en geeft Wolfgang een decree waarin staat dat de sheriff tijdelijk waarnemend burgemeester is en ‘hij er zorg voor moet dragen dat iedereen zich kan registreren.’ De jonge sheriff vloekt binnensmonds: hij moet nu serieus werk gaan verzetten. Whipsaw zorgt dat de documenten in de handen komen van de justitie. Op de registratie dag organiseren Liz en Wolfgang een goede borrel zodat er ook wat te doen is rond de registratie. De overwinning van Wolfgang is dan ook een landslide. Als kersverse burgemeester gaat hij naar SF voor handelscontracten en ook dat lukt verder.

Na San Francisco is er een tijd van afwachten, trainen en het opnemen tegen de ‘nemesis’: de Souleater, want er wordt besloten dat het goed is om deze alvast uit te schakelen. Ze wekken, met de spullen van Doc, een trance op, en zitten in een geïmproviseerde zweethut gemaakt van de dekens waarop/in Shameful zat. Ze proberen zich af te stemmen op de bane. Ze krijgen contact, hij zit nog op dezelfde plek: bij Furnace Point, zodat ze hem ter plekke (waar Shameful geïnfecteerd werd) kunnen oproepen. Ze verbreken het contact, maar lopen de visioen uit, vooral Rat’s is benieuwd naar Coyote verhalen. Dus als er een horde roze konijntjes voorbij komt huppelen in het visioen (waar men al snel vrolijk op gaat jagen), besluit men de grootste te volgen. Deze wordt als snel een jackrabbit: soms dichtbij, soms ver weg. De jackrabbit begeleidt de party over de zandduinen, waar hoog in de lucht donderwolken samenpakken: er zijn bliksemflitsen, maar geen donder. In het weerlicht, als schaduwen in de wolken is het silhouet van Coyote te zien, die in conflict is met een slangenkop. Het is dus waar, zegt Liz. Daarna ziet men flarden van verhalen: een verhaal waarin de wereld ’s avonds donker is, behalve als de maan er is. De dieren vragen Luna om raad en ze zicht dat ze tekeningen in de lucht moeten maken met de glimmende kiezels van de beek. Coyote wordt niet gevraagd en de dieren gaan de tekeningen maken. Coyote is boos, verzameld ook kiezels, gaat naar de hoogste bergtop die hij kan vinden en struikelt daar. De kiezels uit de zak spatten alle kanten op: botsen tegen de andere kiezels, alle tekeningen gaan door elkaar. De dieren zijn boos, maar Luna zegt: is het nu niet veel mooier? Zo zijn de sterren ontstaan. Dit gaat over in een ochtend beeld van Coyote in een houten roeiboot op ene eindeloze zee. Dagen gaan voorbij terwijl Coyote zich verveelt. Dan is er een Eend. Coyote vraagt de eend om te kijken hoe diep het is en zand mee te nemen. De eens duikt en komt boven met zand van de bodem in zijn bek. Van dit zand maakt Coyote het land, waar hij zijn bootje aanlegt. Dan is het nog steeds saai en er zijn geen andere dieren buiten de eend. Dus hij maakt mensen van steen, daar is hij niet tevreden over, van hout, nee dat is het ook niet, van klei dat gaat goed. Uiteindelijk wordt zijn zoon geboren, en dit wordt (ook) Coyote, Coyote wordt nu Old Man Coyote genoemd. Langzaam vervagen de droombeelden.

Tijd om plannen te maken: in hun eerdere visioen / dream quest bij Oraibi ging Wolfgang dood: dus een goede voorbereiding is de sleutel. Er wordt gewerkt aan harnassen door Wolfgang en zijn discipelen, Whipsaw. Dankzij Rat’s wil Armadillo nog wel een zegening uitspreken over de harnassen. De reis naar Death Valley / Furnace Point verloopt voorspoedig, maar naarmate ze dichterbij komen begint de umbra meer de realiteit in te ‘bloeden’. De kleuren van de rotsen en het zand is hier paarsig, daar grijs, daar, vel oranje, er lijken meer schaduwen te zijn en hier en daar lijken de rotsen oud, gesmolten en vergruisd. De Gauntlet is extreem dun inmiddels en het gebeurt dan ook dat banes meer dan eens ‘per ongeluk’ door de gauntlet heen stappen. Maar omdat de banes geïsoleerd zijn en de Rabbit Chasers veel ervarener zijn de Scrags geen bedreiging meer: vakkundig worden ze naar een andere wereld geholpen. Whipsaw is het aas, want hij heeft het beste harnas en is het snelste. De Soul Eater verschijnt, maar hij is in zijn eind stadium: het Fleshy Collective, een weerzinwekkende grote gestalte van roze vlees met semi transparante plekken lichtgroen (de kleur van Balefire). Door deze plekken ziet men hersenen drijven. Het wezen zend de misère van zijn slachtoffers uit: zijn die hersenen werkelijk nog bij bewustzijn? Het leidt in ieder geval behoorlijk af in het gevecht. Eén van de stemmen van de hersenen wordt herkend: Tsunami Bob, de Silent Strider die inderdaad nooit meer is teruggekeerd. Een paar banes verzamelen zich op veilige afstand. De Souleater zend zijn vangarm uit naar Whipsaw, deze vangt het tentakel op zijn harnas onder luid gekraak. Doc doet een spreuk waarmee de bane rage en wilskracht verliest. Rat’s en Liz hakken op het monster in. Wolfgang slaat toe met zijn kersverse zilveren zwaard en hakt het mond tentakel af. Triomf! Maar nu tijdens het gevecht hebben zich steeds meer banes verzameld aan de periferie en nu moet er ook nog een weg door de banes worden gevochten, banefire elementals beginnen banefire te werpen. De kar van Doc moet even achtergelaten worden: maar ‘we komen toch terug’.

Daarna: rust en bevallen. Ze kiest ervoor om te bevallen in Oraibi, daar hebben ze ervaring met kinfolk. De party wordt onthaald in de Pueblo stad, Little Red Fox is er al: er staan mensen langs de route, andere bidden naar een kachina doll, die de Blue Star Kachina weergeeft. De Rabbit Chasers krijgen nu een betere plek om te logeren en alle spullen die ze nodig hebben, in de weken die volgen wordt verwacht dat ze een steentje bijdragen aan de community: jagen, repareren, dat soort dingen. De bevalling van Liz is zwaar: een dikke 24 uur na de eerste wee, bloed pijn, uitscheuren (in crinos gaan, genezen, waardoor het nog langer duurt) is het kind eindelijk ter wereld. Het lijkt de crinos te hebben opgepakt van de moeder, want het kind wordt in crinos geboren. Het kind, een jongen, lijkt een mengeling van de koperkleurige vacht van de prairiewolven doorschoten met het wit van de Silver Fangs. Ook fysiek wijkt hij iets af van de normale Silver Fang cub: hij lijkt iets atletischer / slanker gebouwd. Na de geboorte is de schrik van het ‘metis’ zin (crinos is de normale staat van de metis behalve bij de geboorte) er af: het kind veranderd terug naar baby-vorm. De Blue Kachina cultus neemt grotere vormen aan. Inmiddels zijn de indianen (Croatan, Wendigo, Uktena) zich aan het verzamelen bij Oraibi, ze nemen kennis van de geboorte en een moot wordt belegd. Er komen geschenken van diverse mensen (zowel garou – ook elders – als Oraibi). Het is even dwalen door de woningen van de pueblo, de wirwar van daken, straten, plateau’s en doorgangen die kleven tegen de wand van de berg. De Caern is in de berg en, hoewel de magiërs er komen, wordt de caern beheer door de garou. Vanaf het plafond van de caern hangen oude stalactieten, een klein beekje kronkelt door de ruimte. Het geheel baadt in een groenachtig, blauw licht. Alle werewolven worden gevraagd om hun voeten te ontbloten en kort te wassen in het beekje. Deze caern is een schone plek, er hangt sereniteit en rust. Theurgen zijn bezig met het plengen van water en er worden maiskoeken uitgedeeld: Rat’s beseft dat dit de openingsrite is. Het programma is duidelijk: het kindje van Liz en de aanval op Death Valley. Liz fluistert nog of ze haar kind mee had moeten nemen, Whipsaw zegt dat deze nog niet geïnitieerd is en dus geen toegang heeft tot de moot.

Hierna neemt Wachese het woord. Er wordt lang, uitgebreid, uitgeweid over de reis en het wedervaren tegen de diverse blauwbloezen en forten. Maar, omdat de meesten dezelfde ervaring hebben, is daarna het punt ook afgesloten. De Rabbit Chasers vertellen hun verhalen en deze ervaringen worden erkend. Het kind, daar zijn ze kort over: felicitaties en het kind moet zich bewijzen, ze blijven opletten. Liz besluit dat het nu wel een goed moment is om een naam te gaan kiezen en denkt hierover na (het wordt Angus). De Death Valley Caern: de Wendigo stellen voor om naar voren te marcheren, alles klop te geven en zo te winnen; Rabbit Chasers en de Uktena zien toch wat haken en ogen bij dit, verder, heldere plan. De Croatan vragen of het stukje tussen naar voren marcheren en alles klopt geven iets specifieker kan. Na een vurig betoog over strijdbijlen en ‘charging the enemy’ merkt Doc op dat zo veel garou doodgaan. De Wendigo wimpelen dit weg, the good death. Na wat heen en weer wordt besloten om een tang te doen. Maar, zo merkt Liluye (Uktena theurg) op, het is handig als de bane die jullie de poppenspeler noemen – de psychomachia – op hetzelfde moment wordt aangevallen en afgeleid, zo kan deze het minste kwaad. Dit is de rol voor de party. De Rabbit Chasers maken een extra plan. Rat’s vertelt dat psychomachia aangetrokken worden door angst en vertwijfeling. Als Rat’s zich laat ontglippen dat hij banes kan oproepen, willen de Uktena hier het fijne van weten. Het plan vormt zich: één van hen, Wolfgang offert zichzelf op omdat hij degene is met de meeste angst (haar, kleding, leven) en gaat de umbra in. De rest blijft uit de umbra en volgt hem, Rat’s kan de umbra in kijken. Maar als hij de umbra in gaat, zal hij bloot komen te staan aan de storm, en zo dicht bij de bron is deze levensgevaarlijk. Hier bedenken de theurgen iets op: een speciale tomahawk, een amulet die om de nek gehangen kan worden. Deze kan beschermen door de klap op te vangen van de storm, maar hij zal door corrosie vervallen: dus de tijd is beperkt. Het volgende probleem wat getackled moet worden is: hoe krijgen ze die bane de umbra uit, want zij kunnen niet in de umbra vechten? Er kan een spirituele harpoen gemaakt worden: Wolfgang gaat deze maken (zodat het afgeschoten kan worden door een geweer), samen met de theurgen. Na wat proeven is het gelukt: een kogel met een priemende punt uit de umbra getrokken kan worden door wilskracht.

De reis naar Furnace Point gaat voorspoedig, er zijn geen conflicten met indianen stammen simpelweg omdat men reist met de Indianen. Naarmate men verder komt, lekt de umbra weer door in de realiteit. De banes blijven op afstand vanwege de grote groep Garou. Bij Furnace Point is de kar van Doc gereduceerd tot een geblakerd karkas. De banes zijn in Death Valley en wachten af. De groepen Native Americans splitsen zich op, zoals afgesproken en dan beginnen de Wendigo als eerste aan hun mars naar voren, waarop de Croatan en de Uktena de tang laten dichtklappen: het gevecht is begonnen, scargs vallen aan, banefire elementals gooien met hun banefire (dat brandt en muteert), pattern spiders weven garou in webben. Wolfgang gaat de umbra in: de Tomahawk amulet beschermd, maar de paars/groene storm woedt hevig en rijt aan het amulet, de kleren, het haar. Langzaam lost de storm materie op, alleen spirits lijken er geen fysieke last van te hebben. Die vliegen rond en klauwen in het wilde weg, niet in staat om te blijven stilhangen. Wolfgang loopt naar het centrale punt, op zoek naar de Psychomachia en denkt gedachten van harano en desolatie. De rest van de rabbit chasers volgt hem in buiten de umbra, veranderen in Crinos en leveren strijd met Scrags en Banefire elementals. Schakel eerst de banefire elementals uit! Roepen Whipsaw en Rat’s tegelijk. Deze banes kunnen gelukkige niet veel hebben en zijn snel verslagen. De scrags zijn heftiger, maar de groep is nu veel ervarener dan eerst en Doc, Liz, Whipsaw en Rat’s ruimen deze vakkundig op. Wolfgang ploetert verder. De Tomahawk lost op, desintegreert en naarmate hij dichter bij het centrum komt, draait de storm sneller en laat de amulet sneller slijten. De tijd begint te nijpen. Hij hoort stemmen in zijn hoofd, die tasten zijn wilskracht aan: geef op, het heeft geen zin, het is onvermijdelijk. De Tomahawk is inmiddels gereduceerd tot het ringetje waarmee het aan het touwtje hing. De storm tast het vlees aan van Wolfgang, maakt wonden, vernietigt vlees: hij moet in crinos om te genezen. De storm tast het geweer aan, hij moet het moet zijn armen beschermen, dicht tegen zijn lichaam. Het lijkt mislukt, tevergeefs. Zo dicht bij het centrum en niets, denkt Wolfgang als de storm hem op zijn knieën dwingt. En dan verschijnt de psychomachia: groot, donker, vol scherpe punten en een grijnzende kop met lichtende ogen. Snel legt Wolfgang aan, de loop steekt uit en wordt onmiddellijk aangetast door de storm. Hij heeft één kogel en één kans. Hij schiet met wilskracht en focs en de kogel boort zich in een poot van het monster. Rat’s schreeuwt, grijp Wolfgang, trek de bane naar ons toe! Whipsaw duikt de umbra in en werpt zich op Wolfgang, om hem te beschermen tegen de storm: al snel is de rug van Whipsaw een gevilde bloedige massa. Liz, Rat’s en Doc concentreren zich op het spirituele koord tussen hen en de bane. Ze zijn furieus en leggen al hun wilskracht in de schaal en trekken het monster naar zich toe. De bane is sterk, maar zij zijn sterker: ze trekken hem door de ragdunne umbra heen. De psychomachia is snel en maait met zijn enorme zijsachtige uitsteksels. Rat’s, Doc en Liz krijgen een klap: zijn klappen zijn hard en het schild van armadillo (dat als een soort tweede pantser over het pantser lag) begeeft het: maar geen schade komt er door. De bane baalt maar de party is dan en haalt vernietigend uit Liz, Rat’s en Whipsaw slaan allemaal raak en claw-claw-bite (of claw, claive, bite) hun weg door het carapace van de bane. Doc doet de spreuk die de bane verzwakt (razernij neemt af en wilskracht ook). De bane heeft grote moeite om te raken en schade te doen, de garou zijn oppermachtig en maken het karwij af. Grijnzend heft de bane zijn stervende kop op enals Wolfgang er een kogel doorheen jaagt krijgen de Rabbit Chasers nog een beeld in hun hoofd: een van schaken, een koningin die zichzelf opoffert en geslagen wordt door een pion.

De garou hebben de nabens verslagen. Rat’s krijgt het door, de theurgen van de Uktena, Croatan en Wendigo ook: deze storm is de schuld van een bane. Een Stormbane, maar hij heeft zich gebonden met een baen van de weaver. Daarom zijn hier weaver spirits! De Uktena noemen hem Storm Eater. En hij komt eraan om door te breken. Hij is enorm, een frontale aanval zal leiden tot talloze doden, hij zal garou wegslaan alsof het vliegen zijn. Binden! We moeten hem binden! Roepen de theurgen. Rat’s sluit zich aan bij het overleg. Het idee is simpel: de caern is vervuild, daar krijgen we geen energie van, om deze bane te binden is veel spirituele energie nodig en er is niet veel tijd. Vrijwillige zelfopoffering, zegels in bloed tekenen, 13 zijn er nodig is de inschatting. Met deze draconische mededeling komt Rat’s terug bij de Chasers. Whipsaw ontvliegt: seks en masturbatie kan dat ook. Misschien, zegt Rat’s, maar dat is hier niet het paradigma en je zult veel meer garou aan het masturberen moeten hebben dan er nodig zijn voor een opoffering (seks kan per definitie niet): hoeveel sperma heb je nodig om die zegels te kunnen tekenen? Whipsaw zegt: zoek harano patiënten: die zijn er, maar liefst 9. Het kost niet veel moeite om hen over te halen. Doc en Wolfgang willen zich opofferen. Whipsaw eist dat theurgen zich ook opofferen, maar inmiddels is er al een wachtlijst. Veel garou willen een kans hebben om dit te stoppen. Wolfgang trekt zich discreet terug uit zijn vrijwillige opgave, Doc niet. In een cirkel rond de caern gaan ze zitten als de theurgen achter de helden gaat staan en rituele teksten opzeggen. De helden krijgen een zilveren claive om de afgrijselijke daad mee te doen. Het geschiede. De theurgen maken de zegels, zeggen de rites en blauwe, lichtende draden strekken zich uit de grond op, de umbra in. In de hoofden van de garou klinkt gebrul en woede: de bane in gevecht met de oude garou magie. Rat’s moet zich flink concentreren, het zweet staat hem op het voorhoofd…maar…het lukt! De gezamenlijke woede en haat tegen de banes zorgt ervoor dat de bane wordt gebonden aan deze caern, opgesloten achter laylines, zegels en rites. De storm klaart op, maar de umbra is eng dun. De Wendigo gaan Whippoorwill te lijf: deze laat zich eenvoudig wegjagen en voordat iemand iets heeft kunnen doen heeft Coyote zijn plek weer ingenomen.

Maar achter de Storm Eater schuilt een groter gevaar. Een van de koppen van de wyrm, een van de koppen die Roanoke heeft opgegeten. Het valt op zijn plek: de Souleater, de Storm Eater: allemaal aspecten van de Eater-of-Souls. De Eater-of-Souls komt met grote vaart door de deep umbra in de richting van de aarde. Het resoneert door de geesten wereld, de theurgen zien het, andere auspices voelen het. De nemesis van de Croatan komt om dat te eisen dat van hem is, hij komt om te verslinden en te vernietigen. Wachese zegt: dit is ons gevecht, we moeten hem verslaan, dit hoofd van de triumvirate wyrm afhakken. In concentrische cirkels gaan ze rond de caern zitten. De stilte daalt neer. Ze grijpen hun wapens en als ene man doen ze de howl voor de deceased. De theurgen mompelen verbijsterd de rites. Iedereen staat verslagen en met tranen in de ogen te kijken als de Croatan zich opofferen om een kans te hebben om deze kop van de wyrm te verslaan. De reinigende energie stoot van dit massale offer maakt de caern schoon, veegt de umbra schoon en al die zielen strijden in de deep umbra tegen de wyrm. Maar de Eater-of-Souls doet wat hij doet en verslindt, zielen, de essentie, zelfs het zijn van de Croatan dat in kinfolk opgesloten ligt. Maar hij eet teveel, het is te machtig. Hij lijkt aan zijn eigen vraatzucht ten onder te gaan en uitgeteld. In een stupor, ligt hij, een diepe slaap waar hij niet zo maar uitkomt in de diepe umbra. De Wendigo en Croatan helpen mee om de doden te begraven en verlaten dan zwijgend Death Valley. De Wendigo keren niet meer terug naar de ze plek. Wolfgang neemt de zilveren schrijfveer van de gevallen Croatan Galliard ter hand en gaat het verhaal van wat hier heeft plaatsgevonden opschrijven voor de toekomst. Dit mag nooit vergeten worden, zegt Whipsaw.

De uktena zeggen dat deze plek nu een gereinigde caern is, maar dat er nu ook een pack moet zijn om dit te beschermen. Een pack dat hier moet blijven. De Rabbit Chasers offeren zich hiervoor op. Wolfgang gaat zijn ambtstermijn heen en weer reizen. Maar dankzij zijn contacten en de invloed van Liz kunnen ze veel middelen en geld naar de caern halen. Al redelijk snel wordt het een natuurgebied. De Wendigo zijn woedend op de wyrmbringers (behalve op de verschoppelingen, de Bone Gnawers: het offer van Doc heeft daarvoor gezorgd). De uktena blijven lang weg van de Death Valley Caern, maar komen uiteindelijk – door nieuwsgierigheid en hun gezamelijke verelden – weer langs. Langzaam maar zeker vormt zich weer een commune rond Furnace Point. De wyrm was een slag, zegt Rat’s, deze caern is machtig, de uktena bedonderd (en ook dat is een soort slang), de Indianen in de nabijheid waren van ratelslang en deze zijn verdreven of verslagen. Coyote heeft in zijn strijd tegen Rattlesnake gewonnen, maar hij voorzag niet de plots-achter-de-plots. Ook hij was een speelbal. Liz merkt op dat hij dit voorzien heeft, hij zei ‘we hebben een fout gemaakt.’ Wisaketjak (Whiskey Jack) bedoelde iedereen, andere geesten en zichzelf. Maar op dit moment kan men alleen maar vooruit kijken, te meer omdat terugkijken zoveel pijn doet. Bij deze caern groeit Angus op. Het verhaal is opgenomen in de silver record, de renown van de Rabbit Chasers, en van Doc is enorm gestegen. Maar de prijs was hoog en het begon allemaal met één beïnvloedde garou.

Scorpio Rising 19

Scorpio Rising 19 – New Moon

Er worden zaken afgehandeld in Turquoise. Wolfgang is druk bezig met de burgemeester verkiezingen. Whipsaw zit – ondanks het idee om deputy te worden – toch op hete kolen om te reizen en dingen te zien, iets waar Doc niet op tegen is. Liz heeft nog dingen af te handelen in San Francisco. Rat’s rommelt wat met de mijn en vraagt zich af of ze de Paiute natie niet moeten helpen, dat is relatief dicht bij de caern van Death Valley? Na wat over en weer (de twee Get gaan vechten en dat zou betekenen dat de Rabbit Chasers in combat tegenover de Get komen te staan…en eerdere overeenkomsten worden dan opgeheven). Tijdens dit gespeculeer is er ineens commotie in de hoofdstraat. ‘Indianen!’ Het blijkt Little Red Fox te zijn die verveeld naar de menigte kijkt die geweren en revolvers op hem richten. Liz komt tussen beide: stop! Wij kennen deze Indiaan! Jones, de gunstore eigenaar, roept: laat de roodhuid weggaan anders pompen we hem vol lood! (wat op wat ‘yeahs’ kan rekenen)

De party neemt hem mee naar de plek waar men eerder spirits heeft opgeroepen, dicht bij de mijn. LRF is vooruit gereisd om door te geven dat de expeditie is vertraagd: Wachese geeft door dat men pas in het voorjaar (eind maart) bij de Death Valley kan zijn. Dit omdat er oponthoud is: er moeten legerkampen en forten geplunderd worden, want er zijn schermutselingen met het leger. Iets wat de party kan beamen, na het getuige zijn van de plunderingen van soldaten op een indianen kamp. Is dit niet gevaarlijk? vraagt men in koor. De bane kwam toch. Ik ben geen theurg, zegt LRF, maar de theurgen zeggen dat Scorpio pas opkomt in waar-hij-dan-ook-in-opkomt rond begin april. Als dan de tijd is dat de bane er is, heeft het minder zin om er te zitten want hij is er nog niet. Maar de banes die er dan zitten? Vraagt Liz. LRF zegt, tja, dat is dan wel een dingetje. Daar kunnen we natuurlijk altijd op jagen. En jullie souleater mag je alvast afmaken. Liz merkt op dat dit misschien ook wel zijn goede kanten heeft, want in maart is ze al bevallen en het geeft meer tijd om nog dingen te doen.
Men praat en drinkt wat als er muziek klinkt vanuit de mijn. Een banjo en Iers gezang, de ierse arbeiders vinden het geweldig, de native opzichters weten niet goed wat ze er mee aan moeten. Tijdens een uithaal in een lied, verwerkt hij een howl of introduction. Rat’s loopt, menselijk, op hem af: Nog een liedje en dan weer aan de arbeid. Vanavond in de saloon is er tijd voor meer. Is dat een uitnodiging? Vraagt Ronan de bard. Ja, beaamd Rat’s. Als de arbeiders afdruipen wordt er kennisgemaakt. Ronan, een Fianna Galliard, blijkt op de verhalen te zijn afgekomen van de ierse arbeiders die hier zitten. Hij is een stuk meegereisd met een ander garou…maar zij zit nog vast in het dorp, het is een Child of Gaia. De party voelt nattigheid en gaat kijken, LRF neemt afscheid en gaat naar de Hopi.

In het dorp staat, weer, de hoofdstraat vol. Nu kijkt met naar de naakte vrouw die op een paard zit. Dit moet de vrouw zijn waar de bard het over had. Er is een fikse discussie over gekleed zijn, behoorlijkheid, schaamte bedekken maar niemand geeft haar iets om zich te bedekken. De vrouw ziet ook wel mooi uit, ze is wit (niet rood, verbrand, of wat dan ook, maar echt wit) en blond. Ze betoogt dat het haar recht is om te lopen hoe ze wil, dat niemand haar iets op hoort te leggen, en hoewel in de Bijbel staat dat Adam en Eva de schaamte bedekken, kun je er dus ook voor kiezen om dat niet te doen. Als de party haar mee neemt blijkt dat zij Thieving Magpie heet, Child of Gaia ragabash, een lupus (ze verandert terug naar wolf vorm)…het een en ander valt op zijn plek. In haar zadeltassen heeft zij geweren, Beecher’s bijbels, zij is van de Underground railroad. Ze kwam af op de verhalen van de witte slavernij en ze kwam kijken naar het werk van Whipsaw. Ze krijgt een rondleiding in de mijn, ze is blij dat het goed gaat.

Die avond is het gezellig in de saloon, al wordt Thieving Magpie aangeraden om kleren aan te doen. Rat’s wil graag contact leggen met Badger, aangezien hij en Coyote geschiedenis hebben. Op de plek waar hij eerder Turtoise en Coyote heeft opgeroepen, voert hij weer een ritueel uit. Das verschijnt en blijkt een down-to-earth type te zijn. Are you fighting the right fight, or are you fighting out of pure stubbornness? Think about it. Aldus opent hij. Rat’s vraagt info over Coyote. Stop je te verstoppen in de schaduwen, sta in de zon. Wat Coyote heeft gedaan, zou een spirit niet moeten kunnen doen. Misschien is hij daarom zo machtig. Waarom is zijn vrouw dood? Coyote is in staat om gedeeltes van zichzelf af te splitsen. Is zijn vrouw dood? Of is het een stuk van hemzelf? Rattlesnake is momenteel de machtigste spirit die je kunt hebben, een spirit van leven en herboren worden. Maar Rattlesnake heeft de vrouw van Coyote gedood, of een aspect van Coyote. Coyote is geen grappenmaker. Tricks are for friends, pranks are for enemies. Pranks kill. Coyote gaat wraak nemen, als hem dat lukt dan verslaat hij Rattlesnake en wordt hij de machtigste spirit hier. Hij zit niet achter de banes, maar hij zal ze wel gebruiken. Je bent betrokken in een spirit oorlog waar je de vijand nog nooit van gesproken hebt. Rat’s vraagt of hij Rattlesnake moet oproepen. Gek hoe jij mijn woorden uitlegt, zegt Badger, je past bij Coyote. Maar goed, Vecht je het goede gevecht of vecht je uit koppigheid? Dan verdwijnt hij.

Er wordt besloten om na de aanstaande burgemeester verkiezing te vertrekken. [Red: Wolfgang moet dit nog uitspelen] Men gaat naar SF te gaan, misschien kan Wolfgang nog wat extra verdragen sluiten met de handelaren en geldmagnaten aldaar? Dat zou zijn positie als burgemeester zeker vergroten [mocht hij de burgemeester zijn]. Whipsaw gaat de Paiute nation waarschuwen (Ze hebben een slang als totempaal) en dan vertrekken ze. De rit is lang en een gedeelte van de reis trekt een coyote naast de party mee. Ze trekken door de bergen langs de zilver en goud mijnen Californië in. Het is onveilig in de bergen, met alle goudzoekers, lokale ruige saloons en alles wat daar op af komt. Er zijn highway men en bandieten: maar met loden kogels begint men weinig tegen de garou.

Het regent in SF, het is een zompige modderpoel. Er zijn veel mensen en er is armoede. Er lopen veel chinezen rond. Liz en Whipsaw houden zich bezig met de upperclass. Rat’s en Doc met de straat en de kroegen. De bar eigenaren zijn machtig. Eentje valt in het bijzonder op: Matron Moriana een gespierde vrouw (type Xena warrior princess) die een aantal bordelen heeft. Het blijkt dat ze Black Fury is, rijk, machtig en lesbisch. Ze wil wel helpen met het opzetten van een kroeg (al laat men achterwege dat er ook een vampier bij gemoeid is). Ze stelt als naam: The Irish voor, daar komen dan in ieder geval de Ieren op af.

Ook wordt contact gelegd met een railroad prospecter, Whipsaw wil graag de raad van Mr. Raven opvolgen en een pakket service gaan opzetten via de train: dus een standaard train wagon die heen en weer rijdt over het traject. De man in zijn blauw pak, met monocle, kale, snor en bakkenbaarden heet Manly Likewise en is Iron Rider. Hij houdt van pokeren. Whipsaw komt tot een afspraak met hem.

Scorpio Rising 18

Last Quarter, Waning Crescent

Er zijn nog een paar maanden over om wat zaken af te ronden. Wolfgang stelt voor om de trein terug te nemen en in eigen bed te gaan slapen. Liz, Whipsaw en Wolfgang reizen in tweede klasse en knopen een gesprek aan met een man van gemengde afkomst (Indiaan, wit, Mexicaans). Hij lijkt een supernatural die veel ‘life’ heeft, net als garou. Hij draagt veel zilver, gecentreerd rond armbanden, die vol staan met allerhande tekens uit verschillende culturen. Hij stelt zich voor als Mr. Raven, John voor de Rabbit Chasers. Hij reist veel en heeft allerhande nieuwtjes en weetjes. Hij weet te vertellen dat Lincoln heeft gewonnen en dat de spanningen zijn toegenomen. De zuidelijke staten vormen een confederatie en hij verwacht een afscheiding. Het zuiden heeft geld en mensen, het noorden meer gebied (en dus mensen), maar het meeste daarvan is leeg. De haarden zijn de plekken met slavenhuizen. New Orleans is onder controle van de Witch Queen, hij vertelt nog en passant over het tweede horrorhuis dat is ontdekt, maar ook daar is de spanning opgelopen. De KKK heeft zijn eerste lynchpartij gehad. Hij vind het interessant dat Colonel Lee in San Francisco zat, en daar een legerbasis kon overnemen van een radicaal maar dat hij dit geweigerd heeft, hij verwacht dat Lee naar zijn geboortegrond Virginia, en dus de zuidelijke staten, zal gaan. Hij denkt dat Lee veel potentieel heeft.
In de veewagens zitten veel lieden die vanuit het noorden terug trekken naar het zuiden, de sfeer is grimmig en anti-noorden.
Raven raadt Liz aan om de handel terug te trekken uit de zuidelijke staten, de telegraaf is het volgende grote ding – hij kijkt Whipsaw aan – dus zeg je baan bij de pony express maar op. Er wordt gespeculeerd … Raven … zou het een Nuwisha zijn? Daar moesten we toch aardig tegen zijn?

In Louisianna is een naargeestige en vijandige sfeer. John Raven reist nog een stukje mee, hij wil vanuit het zuiden richting Indian Territory. Raven blijkt een goed voorgevoel en een scherpe blik te hebben, zo weet hij opstootjes en berovingen te vermijden. Men reist met Raven door Texas, Rats vind deze gast maar gek met al dat zilver, Wolfgang denkt dat hij op de vlucht is ergens voor en Whipsaw wordt de huis van zijn lijf gevraagd over de claive die hij draagt. Dan horen ze geschreeuw en ruiken ze een brandlucht. Ze zien brandwolken boven de woestijnduinen. Op de duinen aangekomen zien ze een groep soldaten, 10 man, die in de laatste fase zijn van het afslachten van een indianen kampement. Diverse soldaten verkrachten vrouwen, een paar kinderen worden doodgeschoten, de mannen zijn al afgeslacht. Andere paardensporen leiden weg van het kamp: de groep soldaten was eerst groter: maar niet iedereen wilde hierbij aanwezig zijn. Rats gaat in Hispo, Raven registreert het, maar zegt niets. Doc grijp zijn geweer en schiet. Wolfgang idem. Liz en Whipsaw doen Luna’s armor. In de eerste barrage van de Rabbit Chasers waarin wordt geschoten en naar voren wordt gestormd, worden 3 soldaten ondersteboven geknald (Wolfgang, Doc), gehakt (Whipsaw, Liz) en geknabbeld (Rats). Raven veranderd in een grote raafachtige … een legendarische Corax, een van de andere shapechanger rassen. Hij grijp een soldaat bij zijn schedel en zijn nagel boort zich in een oog. De soldaten kijken ernaar en schieten erop, waardoor de volledige aandacht weg is van de rest van de groep die nu vrij spel heeft om de soldaten te bestraffen voor hun daden (lees: dood te maken).

Raven is flink geraakt, zijn regeneratie werkt iets anders, en zeker minder snel … hij vraagt, hebben jullie wat genezing? En voegt daaraan toe, en fijn dat jullie me niet meteen in stukken scheuren. Whipsaw zegt, het impergium, dat was niet ons beste moment. Rats gaat naar mensvorm en overlevende indianen genezen, geholpen door Doc. Ze moeten inpakken en naar Indian Territory gaan, de andere soldaten zullen terug komen. Raven verzamelt nog wat ogen en eet deze op. De Rabbit Chasers staren hem aan … wij hebben geen mensen eten clausule in de litanie zegt hij. Doc en Whipsaw denken dat hij zo aan zijn vele informatie komt, Raven ontkracht dit niet, maar zegt dat je met vragen en observeren ook ver komt. Kom je nog meevechten?, wordt hem gevraagd. Misschien, zegt hij, ik zal proberen tegen de tijd in de buurt te zijn. Daarna neemt hij de overlevenden mee naar Indian territory. Succes! Roep hij.

Turquoise is een beetje veranderd, maar ook veel hetzelfde. De vrije witte slaven zijn lastig: men zuipt zich vol in de saloon, de (native) opzichters hebben geen overwicht (omdat ze niet de cultuur en werkinstelling begrijpen), er wordt illegaal drank (poteen) gestookt. Liz schrijft een brief aan vader om het zuiden te desinvesteren en te beleggen in de telegraaf. De deputy is inmiddels sheriff en de verkiezing voor burgemeester is in volle gang. Roy Jones, eigenaar gunstore, is kandidaat, en Felix Fairweather, eigenaar bank en maatje van de oude burgemeester, ook. Wolfgang gunt het zichzelf ook wel en wil zich ook kandidaat stellen. Whipsaw wil wel deputy worden. Voor beiden geldt dat ze wel weer wat goodwill moeten kweken: Wolfgang was de oorzaak dat de vorige burgemeester dood is gegaan – hoe corrupt deze ook was – Wolfgang was daarbij betrokken. In de shootout die volgde en de nachtmerrie nacht (van de Black Spiral Dancer) zijn ook nog dorpelingen gesneuveld. Waaronder de priester. Doc spits zijn oren … heeej, de positie van priester is ook nog vacant.

Er wordt een plan de campagne opgesteld: Rats gaat zich bemoeien met de mijn (undercover en eens te kijken wie de onruststokers zijn), Wolfgang gaat de (kiesgerechtigde) iedereen voor zich winnen en orde op zaken stellen in het dorp (vooral t.a.v. alle dronkenschap). Er wordt een kopersmelterij begonnen (met medewerking van de smid die dan extra leerlingen krijgt) en de drie zwartstokers krijgen stook-les van Wolfgang. Tijdens een tasting komen twee grote, zon-gerode blonde kerels aanrijden. Een draagt een grote zilveren hamer op zijn rug, de andere is jonger en lijkt zijn zoon: Olaf en Hammer Thomson, zoon van Thom, zoon van Thom. Drank! roepen zij en reiken een ossenhoorn aan. Wat brengt jullie hier? Vraagt Wolfgang beleefd. The Good Fight. Het blijkt dat ze hier naar toe komen om indianen te slachten. Een groep Paiute indianen heeft blanken afgeslacht, bij Carson river, de Williams stagecoach en Waylay point. Vergelding! Wraak! scanderen de twee Get of Fenris. Wolfgang voelt nattigheid omdat het gemakkelijk uit de hand kan lopen en gaat de andere halen. Whipsaw denkt dat ze hier zijn i.v.m. de dode soldaten, maar dat blijkt niet zo te zijn, het gaat om een ander incident: de Williams Station massacre, wel tien blanken zijn afgeslacht zonder reden, dat heeft de burgemeester van dat plaatsje zelf gezegd en hij heeft mensen gevraagd om te komen vechten – aldus vertellen de twee. Doc probeert nog om hem op andere gedachten te brengen met banes en andere good fights … maar dat is allemaal te vaag en te ver weg voor deze twee (die er nog eens een nemen). Vul nog eens bij … Wolfgang grijpt in, Je hebt genoeg gehad. Whipsaw zegt, weg van die mensen, kom mee. Tijdens het voorstelrondje komen de Get erachter dat ze in het territorium zijn van andere garou en doen (rijkelijk laat) de howl of introduction. Ze doen schamper over de Iron Riders (Wolfgang) en de Silver Fangs (Liz).

Whipsaw probeert te onderhandelen : 10 doden voor 10 doden, meer niet. De Get zien de good fight aan hun neus voorbij gaan en gaan niet akkoord. Een contest. Ahroun tegen Ahroun. Liz, zwanger en met een kleine (niet zilveren) bijl, tegen Hammer, die na wat gemorrel (ja maar je honour, glory, zij heeft zo’n wapen niet) zijn hamer aflegt en ook een bijl pakt. Hij is een rank hoger dan Liz en is een bedreven vechtersbaas: hij gaat volledig in de aanval, hij haalt uit met bijl, slaat met links, komt terug met de bijl, en nog een keer links. Maar Liz staat haar mannetje, ze weerstaat zijn aanval golf, tot zijn verbazing, en loopt slechts kleine verwondingen op. Dan mag zij, ze houdt het simpel en slaat twee keer: waarvan 1 keer raak. Hij knikt en zegt dat ze respectvol heeft gevochten. Hij biedt een draw aan. Ze gaan akkoord met de 10–voor-10, hier wordt tot vreugde van iedereen, op gedronken.

Noot, effecten van dit besluit: Williams Station is de laatste druppel die nodig was voor een oorlog met Paiute nation. Hoewel de blanken dit zelf uitgelokt hadden door het kidnappen van indiaanse kinderen, kregen de indianen toch de schuld. De eerste Paiute oorlog wordt door jullie interventie, zoals in de geschiedenisboeken staat, verloren door de blanken en gewonnen door de Paiute. Als de Get hun gang hadden kunnen gaan, dan was het een slachting geworden.

Scorpio Rising – 17

Scorpio Rising 17 – Waning Full Moon, Waning Gibbous

Er wordt wat gepuzzeld en wat gegevens aan elkaar geknoopt: de Rabbit chasers bedenken dat het Mouse Moon was die hen op de wild goose chase met de geïnfecteerde Shameful gestuurd had. Ze wist waarschijnlijk dat hij het niet zou gaan halen, al was ze op dat moment nog niet zover heen (lees: aan het luisteren naar het gefluister in haar hoofd) als ze nu was. Rat’s oppert dat dat verhaal rond de vrouw van Coyote – gehoord van Liluye bij Furnace Point – hem niet lekker zit: het verhaal haalt aan dat er een poort naar de onderwereld is, die is geopend door Coyote. Wat als Coyote er dieper in zit dan hij zegt? Wat als ze een speelbal zijn van Coyote om toch de onderwereld weer te openen en hem zo een kan te geven om zijn vrouw terug te krijgen? Doc voegt eraan toe dat hij begrijpt dat Coyote iets tegen taboes heeft als hij door het breken van één zijn vrouw verliest. En is het niet vreemd dat Coyote zich er soms tussen wurmt als ze een (andere) spirit oproepen?

Rat’s gaat eens babbelen met Gopher’s Demise, Croatan Lupus Theurg. Goeie moot!, zegt ze in Wolf speech. Ja, ken je het verhaal van Coyote en zijn vrouw?, Rat’s gaat er eens goed voor zitten. Ja, er zijn meerdere verhalen waarin een lady Coyote, Coyote Woman zit. Net als Badger en Badger Woman. In eentje kwam hij thuis met gevangen vis. Das kwam eten en hij wordt steeds voor kleine onnozele zaken en weggestuurd zodat Coyote’s vrouw en Das met elkaar naar bed kunnen. Coyote krijgt iets door, morst eten en krijgt daar vervolgens voor op zijn noten. Zij is de enige waar Coyote naar luistert en die iets van macht over hem heeft, ze kan Coyote beetnemen, maar doet dat niet bij anderen. Maar ik sluit niet uit dat Coyote Woman gewoon Coyote was, hij is natuurlijk de shapechanger pur sang en een trickster op de koop toe. Badger is overigens meestal het slachtoffer, de wraak van Coyote leidde ertoe waarom Das zo’n gekke kleine kromme pootjes heeft.

Oh wacht, ik herinner me nog iets, er is een oud verhaal van de bruid van Coyote. Het verhaal gaat dat er hier in de buurt – maar vraag me niet waar, het is zeer lang geleden en ik sluit niet uit dat het ook aan het andere kan van het land kan zijn geweest, je weer hoe dat gaat in deze verhalen – aan de kust een vissersdorp was. De huizen op palen, de mannen vissen, de vrouwen weven netten. Op een dag wandelde Coyote het dorp binnen en hij werd met eer begroet. Coyote zei dat hij een bruid wilde. De Chief zei dat hij het een eer vond om dit te organiseren. Hij liet een troon bouwen voor Coyote en stuurde uitnodigingen naar alle omringende stammen en dorpen dat de grote Coyote een bruid ging uitzoeken. Zelf had hij ook een dochter, en hij zou het een eer vinden als zij zou worden uitgekozen, dus hij wilde dat zij ook meedoet in de uitverkiezing. Maar zij was verliefd op een jonge visser. Op de uitverkoren dag kwamen alle chieftains met hun dochters, want iedereen wilde de machtige Coyote als schoonzoon om zo nog meer aanzien te krijgen, en alle dochters passeerden de revue. Maar bij de dochter van de chief van het dorpje stopte Coyote de uitverkiezing en hij koos haar. De Chief was blij, maar de dochter niet. Die avond probeerde ze in het donken van de nacht weg te sluipen met haar geliefde. Coyote is een nachtdier, hij zag hoe ze probeerde weg te sluipen met haar ‘lover’. Hij ontstak in grote woede en declameerde bedrog. Hij vervloekt het dorp en veranderd iedereen in steen.

Doc daagt Blue Raven Sings (de lupus philodox van de Uktena) voor Rank 3. Zij zegt dat hij maar eens een dag als philodox moet meemaken, zonder grappen, inclusief de taken (litanie, rechtzaak) van een philodox en een philodox rite (al mag hij daar hulp bij hebben). Ietwat verbouwereerd druipt Doc af: philodoxen hebben toch helemaal geen humor? Oh ja: neem getuigen mee.
Rat’s wil ook graag rank 3 worden, maar de rank 3 theurg heeft hij (mede) naar Erebus, Silver Lake, gestuurd. Hij besluit om de galliard Feathered Pronghorn uit te dagen. Deze harige man trommelt rustig als Rat’s komt aanlopen, What’s going on bro? Rat’s stelt een challenge voor waarin hij een verhaal gaat halen op Roanoke. Feathered zegt dat hij het verhaal van de dieren moet horen, dus probeer contact te maken met de dieren voor er contact met een spirit wordt gemaakt. Daarna moet hij het vertellen terwijl Wolfgang, als galliard, hem begeleidt. Oh ja: neem getuigen mee. Coyote Laughs ziet er wel een lollige expeditie in – hij draagt een tas met explosieven op zijn rug – en Little Red Fox gaat grudgingly mee – maar het idee dat hij evt op de weaver-galliard (Wolfgang) mag slaan wint het.

Ze volgen de weg langs de rivier richting zee. Het is koud en het miezert. Er hangt mist op de zee, de zeemeeuwen krijsen. Welke kant? Na wat denk werk gaan ze naar het zuiden, war ze een dorpje vinden. Het doet de Rabbit Chasers denken aan het verhaal van Coyote’s bruid, maar er staan geen grote stenen in het rond. De inwoners zijn voorzichtig, maar nieuwsgierig naar de wolven (Rat’s, Coyote Laughs). Wolfgang introduceert de party en vervolgt met we zoeken naar Roanoke. Waarom? Er is een grote catastrofe gebeurd, dat willen we in de toekomst voorkomen. De indiaan, chieftain met hangende veren en een soort poncho, wijst over de zee: daarheen varen. Misschien kunnen we boten lenen? Dan krijg je paarden als onderpand. Paarden, daar hebben we niets aan kaatst de chief terug, van de boten moeten we leven. En een genezer? Een indiaan of een witneus? Wolfgang kijkt naar Rat’s en begint een verhaal over een tover hond. Coyote Laughs en Little Red Fox schieten in de lach. Doc grijpt in, op zijn beste Philodox manier: wat is het probleem? Deze man, de chief gebaard naar Wolfgang aan, wil onze boten lenen en als dank mogen we zijn magische hond aaien. Doc probeert een ernstig gezicht te houden, ja, ik kan me voorstellen dat dat geen goede deal is…en schiet daarna in de lach. Hij slaat de arm om de chieftain, kom ik heb een beter voorstel. Rat’s, ondertussen, snuffelt in het rond naar ziekte. Na wat ruiken vindt hij een jongeman met een openbeen breuk. Doc biedt aan dat hij daarna kijkt, de wond is geïnfecteerd. Dat mag, Doc tilt Rat’s de palissade van het huisje op (er is een trapje, maar die kan Rat’s niet zomaar onopvallend opklimmen. Terwijl Doc zijn ‘witte mannen genezing’ doet, doet Rat’s mother’s touch. De akelige wond geneest en de jonge man jubelt over de magische wolfshond. De chief kijkt verbaasd, en Wolfgang kijkt tevreden. Ze mogen de boten lenen.

Ze gaan met de boten over het water, Liz laat zich lekker roeien, na een uur varen doemt een eiland uit de mist op. Het is dicht begroeit, er zijn dieren maar niet veel. Er hangt een latente geur van de wyrm, alsof het oud is. Op het eiland vinden ze restanten van de stam die hier zat: een weg (stuk met kiezels) , markeringen op stenen, en uiteindelijk de ruïnes van gebouwen. De stenen onderkant van de gebouwen (invloed van de blanken) is hier en daar nog terug te vinden, verder zijn de houten huisjes weggerot . De caern is in het midden van het dorp. Doc wil een rite of cleansing doen. Het is moeilijk, maar het lukt hem: de mist klaart op, een windvlaag jaagt vanuit het centrale punt van de caern naar buiten weg. Doc heeft de aandacht van iets getrokken. Het kost Rat’s wat meer moeite om de caern te openen. Het is een level 2 caern, een ‘duistere’ caern geassocieerd met ancestor spirits, de onderwereld. Er is geen spirit. Doc vraagt om een moot rite, Whipsaw doet deze, met assistentie van Doc. Er wordt doorheen gegiebeld, en Doc moet de orde handhaven. Rat’s wil Twiceborn oproepen. Doc stelt Coyote voor, want die komt toch altijd als je iemand oproept. De wolken trekken samen, de zon is een zilveren schijf en deze vormt het oog van een enorme wolvenkop in de lucht. De aarde beeft, stukken eiland lijken af te breken, net zolang tot het dorp aan de zee ligt. Een reusachtig beest, met een gapende bek met duizenden tanden ploegt door de zee op het eiland af. Wat wil je precies?, vraagt Coyote vanuit de lucht. Apophis! zegt Whipsaw, ik ken hem, dat is Apophis! Ehm, kunt u ons weghalen?, vraagt Doc ietwat timide. Het visioen vervaagt. Coyote: Dat is wat er gebeurd is met Roanoke, dat wilde je toch weten? Wil je deze caern hebben?, vraagt Doc. Wat moet ik met een ongebruikte caern op een klein eiland? Daarbij is deze geassocieerd met andere krachten dan die van mij.

Spirits erin zetten is één ding. Onderhoud van de caern, dat is wel een ander punt. Whipsaw krijgt het woord: willen de first nations het eiland terug? Coyote Laughs zegt, ja leuk dan kunnen pups hierheen sturen voor een rite of initiation. Little Red Fox ziet het ook wel zetten, al denkt hij niet dat hier nog iemand gaat wonen. Rat’s zag muizen op het eiland en roept Twiceborn op, van de ‘brood of Owl’. Deze accepteert, dit is zijn allereerste caern. Wofgang grijpt de kans, dit is een onderwereld spirit, en wil de Howl of the Banshee leren. Wolfgang heeft een groot gebrek aan primal urge, volgens Twiceborn komt het over dragen van passies (zoals angst) niet uit je geest, maar uit je hart. Hij leert het Wolfgang wel. Ondertussen mediteert Rat’s nog met dieren en knutselt aan zijn verhaal.

Terug bij het dorp Little Red Fox en Coyote Laughs komen lachend binnen en zeggen in koor, wat ik nu heb meegemaakt! Iets later vertelt Rat’s zijn verhaal: het wordt een zielig verhaal, vanuit het perspectief van de muis, over muizen die opgegeten worden door mangoesten en dan komen er allerhande figuren opdoemen, afbrokkelende eilanden en de komst van een of andere Apophis door de zee. Wolfgang begeleidt lustig. Ja, knikt Feathered Pronghorn, dat was echt een heel slecht verhaal. Goed dat je theurg bent. Maar je hebt je aan de opdracht gehouden en er is een caern bij war onze nieuwe hun eerste verhaal kunnen verdienen. Dus ik gun je rank 3. Het zelfde geldt voor Doc, deze gaan naar Blue Raven Sings en doet verslag, en ook hij krijgt rank 3.

Scorpio Rising – 16

Scorpio Rising 16 – Full Moon

Flashback! In New Orleans was het al in volle gang: de aankondigingen voor verkiezingen. Als de party dagen later in Augusta aankomt dan is het zover: men mag stemmen. Whipsaw, Liz en Doc stemmen op Abraham Lincoln, de mans wiens posters vakkundig werden opgeruimd in New Orleans. Het stemlokaal is het gerechtelijke gebouw, er staat een geduldige rij op de houten planken, onder toeziend oog van een wit houten balustrade. Rat’s mag niet stemmen, want deze staat nergens geregistreerd (en heeft geen ID bewijs). De uitslag wordt pas dagen later verwacht, dan is men al weg.

In het dorp van de Croatan laat Whipsaw leren laarzen en een broek maken. Doc gaat voor het eerst in lange tijd baden (de natives vragen dringend edoch beleefd of hij dat downstream wil doen). Rats bestudeert de lokale umbra. Deze omgeving is schoon, de caern (zeer vlakbij) is actief en er zijn duidelijke verbanden met anderen (meer afgelegen) caerns, als een soort krachtvelden.

In de dagen die komen, druppelen garou van andere tribes binnen. Drie dagen later verschijnt Little Red Fox ten tonele, samen met de Uktena Liluye, Mouse Moon en een oudere man die aan een zilveren pijp-tomahawk lurkt: Old Red Owl. Weer valt het op hoeveel kraaltjes in Mouse Moon’s haar spirits bevatten, ze is duidelijk dol op talens en fetishes, het geheel geeft haar iets unheimlichs. Hun galliard is Muscowequan, oftewel ‘Hard Quill’, een Hopi die duidelijk is vernoemd naar zijn fetish zilveren veer waarmee hij schrijft. Ze reizen met een groepje krijgers, de beruchte Dog Soldiers oftewel Hotamétaneo’o: met zwart geschminkte gezichten en witte accenten en veren tooi/helmen om zo veel mogelijk een hondenhoofd na te bootsen (kinfolk). Hieruit valt af te leiden dat de rest van deze Uktena tribe in de buurt zou kunnen zitten. Niet veel later verschijnen ook de Wendigo Blood Shikoba, de met littekens behangen vechtlustige vrouw, en haar lupus theurg Hunger of Shadows – die nog steeds een gezonde afkeer heeft van de party-of-wyrmbringers.

Wolfgang, de galliard van de Rabbit Chasers, zit te broeden op zijn onmogelijke liefde en is er met z’n hoofd niet helemaal bij, vooral als de ragabash hem er ironisch edoch fijntjes op wijst dat er over dit onderwerp veel (dramatische) liederen en verhalen bestaan. Whipsaw vertelt het verhaal in zijn plaats. Iedereen verzamelt zich rond het centrale kampvuur, aan de rand zijn andere kampvuren waar het eten wordt bereidt. Naarmate de avond vordert, haken steeds meer kinfolk (waaronder de Dog Soldiers) en mortals af. Er vind een rituele dans plaats op getrommel, sommige beschildert, sommige met maskers, sommige met ceremoniële veren. De dansers van de drie tribes vullen elkaar aan en haken op elkaars passen en uitdagingen in. De moot rite is begonnen. De rite wordt afgesloten met een howl en de caern wordt replenished, iets dat voor de party lastiger is (2x zoveel) omdat de rite anders is dan ze gewend zijn. De Rabbit Chasers zijn de vreemde eend in de bijt en als goede gastheren zitten de Croatan tussen hen en de andere tribes in.

Eerst worden wat algemeenheden verteld: aanvallen hier, settlements daar. Dan gaat het gesprek over de Rabbit Chasers. Whipsaw stapt naar voren, hij houdt het als philodox zakelijk, treffend en zonder veel opsmuk (en dus een beetje stijfjes). Hunger of Shadows (nu een mens) gromt “Pack van Coyote. Julie komen hier binnen en vertellen dat jullie niets met de oorlog van de withuiden te maken hebt. Straf deze Beasts of War!” Er is wat gemurmel na deze woorden. Wachese vraagt Whipsaw om repliek. Deze zegt dat het pack te klein is om dit alles te hebben veroorzaakt, het is al langer in de maak, iedereen wordt gemanipuleerd want haat en woede zijn het doel van de bane. Wachese vraagt, jullie verwijzen naar een bane die het schuld zou zijn, dat is natuurlijk eenvoudig maar wat is het bewijs? Doc geeft het gebroken Gaian Scale door, samen met de gebruikte bamboe geest-opslorper van Laveau (gebruikt op de bane van Lalaurie) en de penning van Lalaurie die de BSD bij zich droeg.

Rat’s, ondertussen, merkt op dat Mouse Moon verstrooid en een tikje dwangmatig speelt met een amulet in haar handen, alsof het een ‘tic’ is. Hij kent het ding ook, maar wat is het ook alweer? Geïntrigeerd kijkt hij door Mouse Moon zit in haar eigen wereldje. Hij herkent het ding … het lijkt op een bane talen, maar wat moet Mouse Moon hier met een bane talen? En waarom zo obsessief? Hij vertelt het tegen Doc, maar deze kan niet zo veel doen, ze zijn hier te gast. Rat’s schuift omzichtig op naar Little Red Fox, omdat deze tussen de Croatan zit is dit toevallig de bekende die het dichtste bij zit en LRF is in de leer bij Wachese, en deze moet het bericht krijgen. Hij legt er de nadruk op dat hij niemand wil beschuldigen, maar misschien dat zij iets heeft dat het verhaal zou kunnen bevestigen. Little Red Fox merkt op dat Wachese druk bezig is. Rat’s vraagt het nog bij een andere (Croatan) philodox Aylen Cloudwalker, Is dit gefriemel en gestaar normaal? Nee, antwoord zij, maar ik ken de Uktena theurgen niet zo goed.
Het gesprek over de bane en de manipulatie gaat door: is Doc bereid om Truth of Gaia te ondergaan. Ja. Cottontail Jump mengt zich ertussen met een eerste vraag: ben je ontmaagd? Ja, antwoord Doc stoïcijns. Wachese, Wat heb je gezien toen je de spirit opzoog? Doc geeft een uitvoerige beschrijving. Ben je bezeten?, vraagt Wachese. Doc kijkt verontrust, Ik hoop van niet, maar een Rite of Cleansing kan helpen om dat aan te tonen. Hmm, zegt Wachese, zo simpel dat ik dat bijna vergeet. Ze voeren het ritueel uit en Doc kan uit de cirkel.

Rat’s zit inmiddels naast een andere (lupus) theurg, Gopher’s Demise. Hij hangt het verhaal ook tegen haar op. Ze kijkt, “Ja raar. Hoe kwam je hier op?” Rat’s verhaalt van de ‘omgekeerde’ Wyrm Scale, de Gaian Scale. Misschien is deze bane talen dat ook? Kunnen we Liluye inschakelen?

Muscowequan, de galliard van de Uktena, gooit nog wat olie op het vuur. Hij haalt Hopi voorspellingen aan, met name de Blue Star Kachina, een kind dat de ondergang van de wereld aankondigt, of veroorzaakt. “Niet alleen het Pack van Coyote, ook het zaad van Coyote,” declameert hij, “Dit is zonder precedent. De Blue Star Kachina kondigt het einde aan! De wereld wordt gereinigd, de overgebleven worden middels een riet naar een nieuwe wereld geleid door de Blue Star Kachina. Het is duidelijk dat het onderwerp Blue Star Kachina veel angst en onzekerheid oproept. “Wat voor spel spelen de spirits? Wat is Coyote aan het doen? Laten we de Blue Star Kachina stoppen nu het nog kan!” Liz valt uit, “Dus omdat mijn kind misschien een Blue Star Kachina is, wil je de vrucht uit mijn buik snijden?” “En je hoofd erbij!”, vult een ahroun aan. Whipsaw zegt, “Dus jullie willen jullie messias doden?” Er is veel discussie onder de theurgen. Doc kijkt rond en ziet dat de ragabash zich een beetje hebben afgezonderd en gezellig stand te keuvelen, hen boeit dit gedoe niet zo veel. Doc heeft een idee en haalt drank. Hij werpt een blik op de introverte Mouse Moon en spreekt de ragabash aan: de eerste de Mouse Moon erbij betrekt krijgt drank, de tweede fles is voor degene die de theurgen uit elkaar trekt. Coyote Laughs, de Uktena lupus ragabash die met explosieven werkt, duikt met lichte explosieven in de groep theurgen: dat doet de truc. Hij wint de fles.

Rat’s maakt gebruik van de situatie en loopt met Gopher’s op Liluye af, “Er is iets mis met Mouse Moon.” Liluye kijkt afgeleid op, “Niets mis mee.” Rat’s laat zich niet uit het veld slaan, “Kijk eens wat ze in haar handen heeft.” Gopher’s Demise knikt bevestigend. Mouse Moon wordt lastig gevallen door een ragabash die het amulet wil afpakken, en ze houd het ding bij hem vandaan. Het amulet is nu goed te zien: Rat’s had gelijk het is een reverse bane talen met een wyld spirit ipv een bane spirit. Pijnlijk. Hij grijpt de philodox Cloudwalker die hij eerder had aangesproken en zij seint Whipsaw in. Rat’s en Doc nemen een positie in. “Zorg dat ze niet ontsnapt.” Cloudwalker grijp een obsidianen pijl uit haar koker (ipv een zilveren). Als iedereen in positie is loopt Cloudwalker op haar af, “Wat heb je daar?” “Niets,” zegt Mouse Moon, ze frommelt het ding weg. Na wat heen-en-weer rent Mouse Moon weg. Whipsaw probeert op haar te duiken, maar ze ontwijkt. Rat’s, Doc, Gopher’s, en Whipsaw zetten de achtervolging in. Rat’s gooit pikhouweel, hij raakt haar, en struikelt verder en wordt afgeremd. Doc probeert haar te grijpen, maar ze weerstaat. Rat’s duikt er boven op en samen ontfutselen ze haar het object. Met sense wyrm ruikt men nu wyrm taint, de Wendigo ahroun ruiken het ook, veranderen in Crinos en willen haar aan stukjes scheuren. Whipsaw en Liz proberen de meute tegen te houden: “stop!” Whipsaw, in Crinos, “dit is onze getuige.” Doc voegt eraan toe: “verlies je glory maar! Liz, Wachese, stop hen.” Rat’s staat klaar om haar mee de umbra in te trekken. Een Wendigo legt een klaive tegen die van Whipsaw en begint een stare down.

Rat’s fluistert tegen Mouse Moon, “Wil je dit overleven?” Dan gaat hij met haar de umbra in. Whipsaw en de Wendigo kijken verbaasd. In de Umbra probeert Mouse Moon zich los te rukken door in Crinos te gaan. Maar Rat’s heeft haar muurvast. Hij doet Jackrabbit Jump met haar en gaat voor de voeten van Wachese uit de umbra. Wachese en de Croatan willen haar uithoren. De Wendigo willen haar onmiddellijk doden. De Uktena zijn stil. Een kleine meerderheid is voor verhoren. Het blijkt dat het amulet zelfgemaakt is, ze is geen Black SPiral Dancer, maar ze heeft wel een wyrm taint en dit amulet hielp om dat te verbergen. Ze deed er niets mee, maar het is een gewoonte, om vast te houden aan garou zijn. Ze droeg interessante spullen bij zich, een Spirit Whistle (doet spirits pijn) en een flesje Death Dust (praten met geesten van de doden).

Doc begint de ondervraging maar ze geeft nog geen sjoege. Met de gift persuasion en subterfuge wordt ze spraakzamer. Al pratende beginnen haar dingen te dagen, waar ze zich eerder niet van bewust was. Zij hoort ook continue gefluister. Als ze meer praat komt de intrinsieke haat in haar naar boven. Het fluisteren heeft gebruik gemaakt van haar boosheid en dat gevoed. Al speculerend (poppenspeler wel / niet?) voegt Wachese toe (RED: en zoals jullie deduceerden aan de hand van de prelude sessie) dat dit klinkt als de urge wyrm Abhorra, de Urge of Hatred. Liz vraagt of er ook een urge is van Rage? Ja, Ba’Askai, de Urge of Violence. Als die via Death Valley vrij komt, dan is dat veel erger dan Whippoorwill, die is er alleen maar om de caern kapot te maken.
Rat’s vraagt of het een idee is om Mouse Moon naar het Silver Lake te brengen, haar doden zet aan tot meer haat. “Nobel,” zegt Wachese, “jullie queeste?” “Nee, dat is meer iets voor haar tribe, de Uktena” zegt Rat’s, Liz knikt beamend.

Wachese roept de moot weer bijelkaar en creëert orde. De Uktena krijgen de opdracht van de Umbra queeste met Mouse Moon. “Terug naar het Pack van Coyote,” zegt Wachese, “Cloudwalker wat denk jij?” “Het lijkt me waar,” knikt zij. De theurg Old Red Owl (Uktena) zegt dat het hem ook waar lijkt. Wachese, “Deze garou hebben hun eer (hij kijkt Whipsaw aan) en veiligheid op het spel gezet. Ze hebben de reikwijdte van de klauwen van bedreiging aangetoond. Dit is groter dan de strijd tegen de wyrmbringers, excusez le mot. Als een urge wyrm betrokken is, dan hebben we als garou een veel groter probleem. Dus, even terug naar jullie verhaal. De bane de souleater, waar jullie het over hadden, wordt geassocieerd met Eater-of-Souls een van de drie hoofden van de wyrm. Ba’Askai de urge wyrm of Violence, wordt geassocieerd met Beast-of-War. In het verhaal van de Drie Stammen, zijn er drie broers, ieder van de broers is de grondlegger van een van de stammen. In het pure land kreeg elk van de broers zijn eigen nemesis: de oudste broer kreeg de Defiler Wyrm, de middelste de Eater-of-Souls, en de jongste de Beast-of-War tegenover zich. Ik denk dat we terug moeten naar Death Valley. We moeten de Caern sluiten en terugwinnen. Pack van Coyote, zijn jullie bereid om ten oorlog te gaan?” “Ja!!!!!” Roepen de Rabbit Chasers in koor. “Geef ons wat tijd om voor te bereiden. Dus reis ons vooruit, maak zelf nog wat dingen in orde. Ontmoet ons over drie manen bij Furnace Point.”

De renown wordt erkend. Na de sluiting van de moot is er een feest, maar het is wat ingetogen en vooral de Uktena gaan snel weg, het pack dat Mouse Moon begeleidde is dan al vertrokken. De Wendigo laten de Rabbit Chasers met rust, alleen Little Red Fox (en de Croatan) praat met de party.

Scorpio Rising 15

Scorpio Rising 15 – Waxing Full Moon

OK, de Rabbit Chasers zijn gemanipuleerd. En nu?
Er is een psychomachina bane die manipuleert (de ‘poppenspeler’), er is een oorlog die op het punt van uitbreken staat, er is een nare Souleater bane die losloopt en Shameful heeft gedood. Niemand heeft een beter idee dan naar de natives gaan om de verhalen te gaan vertellen, renown op te doen en kennis op te halen.

Het idee krijgt handjes en voetjes als Doc voorstelt om naar Roanoke te gaan, op zoek naar de Croatan, want bij Furnace Point zitten de natives niet meer. En ze gaan, tot plezier van Whipsaw en Wolfgang de Iron Rider, met de trein (weaver)! Liz is iets gelatener, aangezien dit niets nieuws voor haar is. De tweede (iets minder) en derde klas (iets meer) wagons van de stoomlok hobbelen en botsten over de rails, de goederen wagons waar Doc en Rat’s zitten helemaal. Alleen de eerste klas passagiers zitten echt comfortabel. De trein stopt regelmatig en met grote pijpen uit watertorens wordt water bijgevuld en arbeiders lepelen kolen op de kolenkar. De paarden en de handelswaar (in hutkoffers) van Doc staan in de goederenwagons.

Doc deelt drank rond, een chineese handelaar in dezelfde goederenwagon deelt zijn opium. Rat’s besluit om te gaan chanten als iedereen van de wereld is. Hij roept Cockroach op, een van de weaver spirits, en er zitten ook kleine kakkerlakken op de trein. Dan merkt Rat’s een figuur op met een grote ronde hoed, rond van boven, lang haar, een indiaan met een ouder gezicht. Hij stelt zich voor als Whiskey Jack: Je hebt nog veel te leren, laat die Whiskey eens langskomen. Cockroach is even ‘on hold’, vertel eens waarom roep je Cockroach op?
Rat’s vertelt over de avonturen en de banes en de Croatan. Whiskey Jack vraagt: wat is de totem van de Croatan?
Rat’s denkt na en zegt: schildpad.
Heel goed, zegt Whiskey Jack, hoe ben je daar achter gekomen?
Ik dacht, het zijn indianen aan de kust dus het zal wel een wezen zijn dan aan land en op zee kan leven. En in een trein komt schildpad niet.
Klopt, zegt Whiskey Jack, goede theurg. Croatan zitten in Oklahoma en Carolina. Whiskey Jack kijkt naar buiten, door de openstaande deur van de goederen wagon. Kijk, zegt hij, hij beweegt zijn arm om het landschap aan de wijzen.
Rat’s beseft dat Whiskey Jack een spirit is, het landschap buiten is veranderd in de umbra. De lucht is groen, met donkere, zwarte wolken, in de verte is een enorme Tornado te zien, die stationair op zijn plek blijft. Bliksemflitsen laten diepe paarse afdrukken na die maar zeer langzaam oplossen. Spirits buiten zijn onrustig en vliegen snel. De umbra is zeer gevaarlijk geworden. Die Twister, dat is Death Valley. Whiskey Jack kijkt bedrukt. Jullie queeste begint zijn eind te naderen. Tips?, vraagt Rat’s hoopvol.
Whiskey Jack schud zijn hoofd, Ik weet het niet. We zijn stom geweest. Allemaal. De banes bevechten help hopelijk. In Roanoke kun je zien wat de bane doet. Het bestaat niet meer. Dat de blanken weggetrokken zijn met de natives is een romantisch verhaal. Doc beseft dat Rat’s loopt te kletsen … maar ziet niemand … ach zelf ziet hij vreemdere dingen.

In Augusta wordt uitgestapt, op de grens South Carolina en Georgia. Er wordt een piekfijne kar gekocht voor Doc, met state-of-the-art rem, toeter, en koetslampen. Hij vindt het maar niets. Ze gaan reizen en zoeken naar de Croatan. De mensen in de buurt kunnen vertellen dat de indianen in het Noorden zitten. Ze reizen twee dagen, doen navraag naar indianen en doen af en toe de howl of introduction. Het heuvelige grasland heeft hier en daar een loofbos.
Na twee dagen rijden wil Rat’s Turtle oproepen, Liz wil wat meer inzicht in het theurg-schap en helpt hem. Rat’s is niet zo gewend aan assistentie en rommelt wat, maar Liz compenseert. Wolfgang en Whipsaw spelen een vrolijk deuntje. De aarde gromt en bromt, de heuvel waar ze bij zaten beweegt. Een mopperige lage stem zegt: Ik houd niet van harmonica en zingende zaag. Waarom zou ik het pack van Coyote helpen? Er wordt verteld en de spirits zeggen dat de Rabbit Chasers geholpen moeten worden. Turtle moppert nog wat: Jullie zitten in tribal territory. Er is een moot van natives, dat zijn jullie duidelijk niet, maar hoe kan ik jullie introduceren?
Is Little Red Fox er? Liliyu? Rat’s vraagt nog om een gift. Er wordt bedankt en afscheid genomen.

Na twee dagen komt een groep natives hen tegemoet rijden: ugh! Ze leggen hun handswaar neer, ze zien de blanken als ‘toeristen’ en een manier om eenvoudig geld te verdienen. Ze hebben kettingen, snuisterijen en leerwerk. Vooral het leerwerk is van hoge kwaliteit. Whipsaw koopt een leren hesje en Wolfgang vraagt naar Little Red Fox, maar krijgt geen respons. Dan schetst hij het symbool van de Wendigo.
Dan zit je verkeerd, krijgt hij te horen.
Er zou er één moeten zijn, probeert Wolfgang nog eens. De indianen zijn geïntrigeerd, hoe kennen jullie bleekgezichten een Wendigo?
Van Furnace Point, licht Whipsaw toe.
Blijf hier wachten, zeggen de natives. Er wordt kamp opgeslagen. Doc grijpt de gelegenheid aan om zijn befaamde stone soup te maken, Rat’s wordt daar zo blij van dat hij zijn eeuwenoude familierecept ook wil delen. Wolfgang en Liz vertrouwen het allemaal niet zo en gaan op zoek naar groente en wild. Vreemd genoeg geeft een maïs spirit Liz een maïskolf, een aardappel spirit geeft aardappelen, en, helemaal bizar, een eekhoorn gaat voor haar op de grond liggen met de buik omhoog. Kortom Liz en Wolfgang hebben allerhande ingrediënten om eten te maken. Na het eten wordt er melee geoefend.

Medio volgende ochtend komen de natives terug. Het zijn Croatan. Er wordt koffie aangeboden en Wolfgang doet zeer beleefd. Een vrouw met een mooi bewerkte en goed onderhouden boog op haar rug stelt zich voor als Aylen Cloudwalker, Philodox. In haar pijlenkoker schitteren, naast normale, pijlen met zilveren pijlkoppen.
Komen jullie mee naar de elders, vraagt ze.
Ze rijden een heel stuk, ze verlaten het grasland en rijden het bos in. Dan naderen ze een rivier en de bomen wijken weer weg. Er spelen hier kinderen in de bossen, er is bedrijvigheid (jagers, vissers, tuinbouw). Een tomboy van rond de 15 laat zich uit een van de bomen vallen, ze heeft afgesneden haar en tiert dat ze geen vrouwenwerk wil doen. Ze heet Cottontail Jump. Wolfgang zegt dat ze mee mag.
Waarom heb je zo’n gek apenpakkie aan?, wil ze weten.
Wolfgang zegt dat hij dat mooi vindt.
Zonder ben je mooier, merkt ze schalks op.
Wolfgang zet haar zijn hoed op het hoofd. Er sluit meer oudere jeugd aan, zij springt van het paard: Zie je nog!
Wolfgang kijkt zijn hoed nog even na. Ze rijden een dorpje binnen met houten huisjes en deuren. Een leerlooier is bezig om het leer schoon te raspen. Kijk vooral ook even bij onze leerlooier, smid en wevers! Er wordt navraag gedaan bij de smid in verband met de hoefijzers. Maar de natives hebben geen hoefijzers, dus er is niet veel kennis voor handen over hoefijzers. Wel willen ze naar de paarden kijken en hen verzorgen.

Ze zitten bij een van de kampvuurplekken, er spelen kinderen en af en toe wordt hen eten en drinken aangeboden. Een oudere man met lang zilver haar in een staart komt aangelopen, met naast hem Aylen en een man die, zo blijkt even later, Feathered Pronghorn heet. De chief stelt zich voor en er worden beleefdheden uitgewisseld.
Ik heb begrepen dat jullie bij de moot willen zijn. Ik beslis daarover. Ik heb ook over jullie queeste gehoord. Philodox, is het verhaal belangrijk genoeg voor de moot of kun je het ook aan mij vertellen?
Hij kijkt de groep rond wie er gaat spreken. Whipsaw antwoordt: Het is voor iedereen.
Zet je daar je eer op in?
Ja!
Dan mag de galliard het verhaal vertellen, Wolfgang knikt. Over drie dagen is de moot (RED: met volle maan)

Cottontail Jump laat Wolfgang het dorp zien en het romantische ven iets verder op in het bos. Ze vlijt zich in het riet. Wolfgang weet niet of ze Garou is en veranderd in crinos, oh, you like it rough. Ze is garou. Wolfgang stribbelt tegen, en mompelt dingen over dat het niet goed is (er zijn liederen en verhalen boeken over vol geschreven). Ah, zegt Cottontail, je wilt je aan de litanie houden, maar daar hebben wij civilised people iets op gevonden. Ze laat lachend de schapendarm zien. Wolfgang is verkocht. Wat als Liz dit te horen krijgt met Little Red Fox die ook hierheen komt?

Scorpio Rising 14

Scorpio Rising 14 – Gibbous – Waxing Full Moon

De Rabbit Chasers krijgen nauwelijks tijd om op adem te komen … de spirituele cavalerie arriveert – zij het te laat voor Lalaurie. 6 scrag banes: snel, taai en een nare charm (incite frenzy). De scrags zetten hun razernij in en vallen wild aan. De party krijgt het zwaar te verduren, de klauwen van de banes delen massieve schade uit, alleen Wolfgang en Liz weten de regen van slagen te ontwijken (één bane glijdt uit in het bloed en mist volledig). In de tegenaanval van de Chasers wordt ook rage ingezet. Liz gebruikt de ketting van Laveau als boksbeugel. Maar de spirits incasseren de slagen nog. In hun 2e aanvalsgolf delen de meeste weer schade uit. De party begint te verzwakken. Een Scrag begin Liz uit te dagen: zij raakt in berserk frenzy. De bescherming van Laveau beschermt Whipsaw tegen het ergste van de klappen. Doc mept in respons een van de spirits dood. Wolfgang schiet met een hagel geweer op een spirit, een deel van de kogeltjes raakt Doc. De gewonde spirit bij Wolfgang daagt Wolfgang uit door zijn vingers in de loop te steken en zijn leuter vast te grijpen. Wolfgang raakt ook in berserk frenzy (en gaat in crinos). Doc krijgt de aandacht van een nieuwe bane: en ook bij hem wordt incite frenzy gedaan … de derde garou is berserk. De berserk garou maken korten metten met de banes, Rat’s ziet het probleem ontstaan: drie berserk garou die tegenover de anderen komen te staan. Hij springt over Liz weg om haar geen aanleiding te geven. Whipsaw en Rat’s kijken elkaar aan: als ze niets doen gaan de berserk garou elkaar te lijf en dat gaat dodelijk worden.

Whipsaw gooit resten vlees, en ingewanden (die hier op de grond lagen) tegen hen aan): hij heeft hun aandacht. Whipsaw is de snelste renner … maar Rat’s moet zich nu ook uit de voeten maken. Rat’s springt van de eerste naar beneden, Doc en Wolfgang sprinten achter hem aan. Doc blijft daarbij in de kroonluchter hangen maar Wolfgang staat vlak achter hem, Wolfgang mept om zich heen met zijn shotgun en raakt Rat’s. Het tweetal rent de kassen in. Liz rent achter Whipsaw aan, door de voordeur, maar Whipsaw kan haar eenvoudig voorblijven. Nu iedereen uit zijn gezichtsveld is, kan Doc tot zichzelf komen. Wolfgang komt ook langzaam tot zichzelf: hemeltje, ik heb troep aan mijn klauwen … ik ben in crinos … aaargh. Uiteindelijk komt ook Liz weer bij zinnen.

Het doorzoeken van het landhuis levert op (na een sense weaver): boekhouding mbt slaven en Buttercup, en een contact in New Orleans genaamd Jon Dieters. Er worden ook occulte aantekeningen gezocht van de Nephandus. In haar werkkamer vinden ze het: hedge magic, laag niveau. Haar kennis kwam omdat ze haar ziel had verkocht. Het idee onstaat om alles te laten liggen, behalve de eigendommen van slaven. Whipsaw gaat er met de eigendomspapieren van de slaven vandoor (dan zaten ze er nl illegaal) en Wolfgang neemt een zilveren dienblad mee. De rest vertrekt via de umbra. Net op tijd, want de eerste onderzoekers arriveren.

Rendez-vous bij Martìn. Deze krijgt veel info en hij verwijst door naar Laveau (waar ze over vijf dagen de degenstok kunnen ophalen). In de stad gaan geruchten dat de slaven bij huize Lalaurie illegaal waren, ook gaan er horrorverhalen over het huis rond … maar er zijn ook geruchten dat de Noordelijken achter de aanslagen zaten. Er zijn duidelijk twee kampen, waarbij het anti-abolitionistische kamp duidelijk meer macht en invloed heeft. Liz doet navraag over Jon Dieters: een shady type. Handelaar, handelt met allerhande allooi, vooral de nog foutere kant van de slavenhandel. Maar hij blijft ‘low profile’. Rat’s zoekt nog andere weerwolven, maar vindt niemand – dit is een mage town. Men observeert Dieters, hij is te zien vanuit de stormachtige umbra: hij is supernatural. Hij gaat ook om met spirits: geeft berichten door e.d.. Het zou een bane kunnen zijn … Rat’s denkt dat het een Hollow Man is, net zoals de butler die uiteen viel in een horde ratten.

Het plan is om hem dood te maken, ’s nachts als hij slaapt. In de haven is het altijd lawaaierig en een inbraak lijkt misschien op een afrekening, of een roof. Rat’s waarschuwt nog dat hij waarschijnlijk maar een kleine speler is in het spel. Zijn huis is boven het pakhuis, het is een man met een nachtlampje, een nachtmuts, een kamerpot en een slaaphemd. Doc probeert de kamerpot uit zijn handen te slaan, dat lukt ten dele: de inhoud gaat nu over Wolfgang heen. Zonder veel problemen wordt hij gedood: hij zat vol kakkerlakken. In zijn huis worden brieven van en aan Buttercup gevonden en aan anti-abolitionisten (zoals een adres waar Whipsaw ook een brief heeft afgeleverd).

Terug in de herberg (en na een verfrissend bad voor Wolfgang). Wat nu? Wat speelt hier? Zijn we wijzer geworden? Er worden aanwijzingen naast elkaar gelegd. Terug naar Shameful Remembrance: het was zijn visioen en aanwijzing. “Hij hoorde stemmen”. Oke. Hij had het over Scorpio Rising, scorpio ascending is een slacht voorteken … in andere culturen is iets vergelijkbaars, zoals de sadi sati: een slechte periode. Saturnus in Scorpio is eveneens slecht … oke, maar wat houdt dat in? Is er een link naar Croatoan? Dat woord had Laveau op een boom gezien, in het visioen van Gran Brigitte.

Rat’s vraagt: waarom worden we naar een wyrm tainted caern gestuurd? Het idee van de Gaian Scale, het ‘riet’, kwam ook voor het eerst op die locatie. Daar brak Coyote in, hij beschermt tegen wyrm invloed. Heeft hij ons willen redden? In het visioen van Doc, toen hij de bane opdronk, zat een Psychomachinae. Een sterkte bane die de psyche kan manipuleren. Is dat de poppenspeler? We zijn bij elkaar gekomen door de overval op de postkoets. Daar was toen al duidelijk van dat het een set up was … maar het was niet duidelijk wie er achter zat … de acties die de Party sindsdien hebben genomen, onder het mom van het goede doen, hebben ertoe geleid dat de kloof en de animositeit tussen Noord en Zuid alleen maar zijn toegenomen: de dood van de burgemeester, Buttercup, Lalaurie, Jon Dieters … dan verliest Rat’s zichzelf kort in paranoia.

Veel van deze dingen beginnen bij de Native Americans … misschien beginnen daar ook de antwoorden … en misschien kennen zij de bane ook beter …