Scorpio Rising – 4

Waning Moon, Third Quarter
Het is midden in de nacht als Wolfgang aan zijn verhaal begint over het wedervaren. De Lupus ragabash Coyote Laughs (nu als wolf) maakt achter Wolfgang kippengebaren op het moment dat Wolfgang zijn eigen acties begint te verhalen, de Uktena liggen in een scheur. Aansluitend, Rat’s Horizon en Coyote Laughs kletsen wat via Mindspeak tot het gesprek op Whippoorwill komt. Shameful Remembrance ligt achter hen op de rand te staren naar de sterren en de waning moon.
Er is een nieuwe totem in Death Valley: Whippoorwill. Liluye zit meteen recthtop, neemt een slok drank en vertelt dat deze totem een Wyrm totem spirit is. Een oude, nog uit de tijd dat de Wyrm-Wyld-Weaver triade in balans was. Het is een soort psychopompus – een geest die zielen vervoert van leven naar dood – maar ook eentje die zwakke en zieke elementen uitschakelt (en geofferd wil zien). Nu de wyrm gecorrumpeerd is en Whippoorwill hier zit, is het duidelijk dat dit geen Caern of Visions meer is, maar een caerm of corruption. Hoe Whippoorwill veranderd is na de Wyrm’s corruption is onduidelijk. Dat verklaart de aanwezigheid van de Scrags, maar niet die van de pattern spiders, weaver spirits. Ook de inmenging van Coyote in het geheel is vreemd, al is Coyote wel een chaotische en gekke – maar sterke – totem spirit en dus moet men er zich ook niet teveel over afvragen. Wel weer vreemd dat hij zich aan de Iron Rider Wolfgang laat zien…een garou die geassocieerd is met weaver spirits.
Dan een kreet. Liz en Doc springen op en zien een grote bane bij Shameful. Hij is lang en tanig, zijn huid lijkt te druipen. Hij heeft lange slanke vingers met zuignappen. “Souleater!” roept Liluye. Liz en Doc sprinten erheen, Rat’s veranderd in een mens en volgt. Whipsaw struikelt en Wolfgang probeert een goed schot te krijgen, dat is moeilijk met maar één arm. De bane grijpt Shameful klemvast. Er verschijnt een derde arm midden op zijn borstkast, die schiet naar Shameful en hecht zich vast. De Uktena gooien tomahawks en schieten pijlen (een metis heeft niet zo veel waarde), Liz slaat, Doc slaat: maar de bane is behendig en een enorme weerstand, het is allemaal mis of doet hem geen schade. Alleen Rat’s Horizon, die uithaalt met een pikhouweel, doet het ding flinke schade. De bane krijst, het geluid resoneert en is hoog: de helft van de party en de helft van de tribe valt op de grond, zij het met vinger is hun oren (maar wel nog met coherente gedachten), zij het dat ze willen dat dit lawaai stopt. Dan laat de bane Shameful los, die op de grond ineenzakt, en laat zich achter over van de richel death valley in vallen. Pijlen, speren en kogels gaan er achter aan…maar dat die de bane doden is zeer onwaarschijnlijk.
Liluye en Mouse Moon onderzoeken Shameful. Hij is geïnfecteerd, maar hier zijn geen genezers, Daarvoor moeten ze naar Oraibi, een Pueblo (Hopi) stad nabij Turquoise. Mouse Moon zegt dat Wolfgang en Whipsaw daar ook genezing kunnen vinden voor hun battle scars. Liluye zegt dat ze het kamp hier gaan opbreken en naar het oosten gaan. De party mag ook mee daarheen, daar zijn ook genezers. Maar Shameful heeft niet zoveel tijd. De party gaat slapen, de Uktena proberen nog een ritueel dat spirits tot rust brengt, hopelijk geeft dat Shameful iets meer tijd. Doc, met zijn kennis van allerlei vreemde substanties, onderzoekt Shameful ook. Als hij de oppervlakkige wond aanraakt, dan krijgt hij een visioen van voorbij de storm, de mijnen bij Turquoise, er ligt iets in de mijnen dat gevonden wil worden. Dit sluit aan bij het visioen dat Wolfgang van Coyote had gekregen. Als Liluye over de combinatie van deze twee visioenen gevraagd wordt, dan zegt ze dat dit Hopi lore is. Ze weet er weinig van behalve dat de Hopi geloven dat dit de 4e wereld is en dat de mensen van de 3e naar de 4e wereld zijn geklommen. Nog een reden om naar Oraibi te gaan.
De volgende dag gaat iedereen op weg. Shameful ligt inde kar en heeft zware koorts. De eerste dagen zijn rustig, iedereen heeft de kans om bij te komen en vaardigheden te oefenen. Wolfgang wil graag experimenteren met nieuwe kogels. Shameful gromt iets (‘lawaai’) en valt hem aan. Ze tuimelen uit de kar. Rat’s wordt Crinos en probeert ze te scheiden, maar het wordt een gevecht. Doc probeert hem ook te kalmeren, Shameful valt nu hem aan. Liz duikt op een arm, maar de razernij van Shameful maakt hem beresterk en hij sleept haar mee. Maar het kost veel energie, op gegeven moment stort Shameful in en komt weer bij zinnen. Bezeten? Shameful herinnert zich weinig. Hij droomde over oorlogstrommels. Rat’s stelt een Mindspeak voor over de dromen. Shameful gaat akkoord. De dromen zijn verwarrend, koortsig, een terugkerend beeld is dat van een pulserende witte made. “Sluipwesp”, merkt Liz op. Maar men heeft te weinig kennis over insecten om er iets verstandigs over te zeggen. Whipsaw stelt voor om haast te maken en wordt een schema opgesteld. Whipsaw wil wel vooruit reizen met Shameful, maar dat wordt als te gevaarlijk bevonden. Ze binden hem vast en reizen door.
Whipsaw vraagt zich ook af hoe ver hij heen is. Rat’s ruikt aan Shameful, hij is zeer ernstig ziek. Doc probeert een rite of cleansing: hij trekt een cirkel en begint. Shameful springt omhoog, rukt de touwen los maar komt niet door de cirkel heen, met al zijn kracht lukt het hem bijna om de cirkel te breken. Garou kunnen door de cirkel heen, Shameful is dus geen Garou meer. Whipsaw wil hem doodmaken op basis van de litany: (ongeneeslijke) ziekte. Hij stelt ook voor om Whippoorwill hierbij te betrekken. De vogel komt uit de mouw: Whipsaw heeft Whippoorwill als totem geaccepteerd. Een korte discussie ontstaat, maar haast is geboden. Men is het erover eens dat Whippoorwill op zijn functie aan te spreken en op te roepen acceptabel is in deze situatie. Whipsaw begint de Whippoorwill-fluit, dit wordt een gededicate offer. De fluit wordt beantwoord vanuit de hele omgeving, al is geen vogel te zien: de totem spirit is hier persoonlijk op aan het letten. Wolfgang lijkt even in gedachten. Shameful wordt over een steen gebonden en een klaive wordt in zijn borst gedreven. Whipsaw heft het hart uit de borstkast en draagt die op aan Whippoorwill, deze accepteert. Shameful sterft. Twee kleine handen komen uit de wond: een baby-bane souleater. Rat’s slaat weer met zijn pikhouweel, maar het afgrijnzen maakt dat hij niet goed raakt. Liz slaat met een bijl en eindigt de existentie van dit wezen: klein maar nu al taai is de conclusie. Verbanden. Ondanks alles weet Doc een glimlach op gezichten te krijgen met het opperen van een sacred hunt op tumbleweed.
De Howl of Lament begint. Whipsaw geeft over. Liz merkt op dat zijn visioen hem naar zijn dood heeft geleidt, wat betekent dat voor de andere visoenen? Ook gaat de discussie over Whippoorwill en de acties van Whipsaw door: Whippoorwill wil namelijk offers. Maar men komt er niet uit.
Na een paar dagen komt met aan bij Oraibi (Orayvi). Er is (droog) gras, struiken, cactussen en andere vegetatie die aangepast zijn aan dit klimaat. De woningen zijn tegen de bergwand aan gebouwd, en gedeeltelijk erin, in de schaduw van de rots. De Hopi zien zichzelf aan een geciviliseerde stam en dat blijkt uit hoe de party ontvangen wordt: afstandelijk, maar beschaafd. De sieraden, potten en aardewerk is van hoge kwaliteit. Rat’s (in lupus vorm) krijgt (ongevraagd) een bakje water aangeboden van een klein meisje en deze laat haar polsje ruiken. De groep gaat uit elkaar.
De groep (minus Rat’s) gaat lopen naar het vuur dat een paar niveau naar boven op een van de daken brandt. Er komt muziek vandaan en er dansen mensen. Ze lopen via trappen en daken naar het platform en zien dan het een soort rituele dans is. Er zijn mensen in maskers die een verhaal vertellen met dans en beweging. Als de wyrmbringers/blanken komen kijken veranderd de dans in een satirische karikatuur van het gedrag van de blanken: ruw en bruusk. Wolfgang springt hierop in door mee te gaan dansen. Het veranderd in een woordeloze dialoog. Een man in een buffel masker mime’t het doodgaan van bisons en dat blanken alleen de tong eten. Wolfgang weerlegd en dat blanken ook dingen kunnen leren en creëren. Doc vraagt een omstaander naar een genezer, deze wijst op een danser.
Ondertussen: Rat’s Horizon komt snel op het spoor van een mooie, roodbruine lupus wolf Sunchaser: een Red Talon die neerkijkt op de niet-pure-breed-en-erg-‘mongrel’ achtige Bone Gnawer. Na wat heen en weer wordt er besloten dat Sunchaser, voor een minor boon, wil helpen. Als Rat’s begint over de bane is het duidelijk: ja tegen vechten! Maar over de Iron Riders is hij ook uitgesproken: bah! Dumpen! Ook nog een Silverfang? Da’s niks. Een Silent Strider…dat is nog wel acceptabel. Hij brengt Rat’s naar een platform waar de rest van de party al staat. “Kijk je vrienden hebben hen al gevonden. Maar dit zijn de shamanen, niet de leider.”
Doc grijp een trommel en Wolfgang naar zijn harmonica. De verwondingen worden uitgespeeld (arm en long). Rat’s gaat meedansen tot verbazing van Sunchaser en het aanwezige publiek (wolven zijn heilige dieren). Doc haakt hierop in met ‘wolven getrommel’, Whipsaw met een sterke baslijn en Wolfgang met de melodie. Na afloop overlegt Sunchaser (woordenloos) met een danser, beide kijken naar de party.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s