Luna stelt voor dat de lunars met Gaia naar de heilige berg gaan om het gat naar de onderwereld af te sluiten, dat daar door de ontploffing is ontstaan. De rest moet een wereldoorlog starten, als afleidingsmanouvre.

We beginnen met het oproepen van Madelrada. Als ze verschijnt heeft ze maar vier armen, en is ze maar zes meter hoog. Als prijs voor haar diensten vraagt ze een wereldoorlog, “maar die zijn julie al van plan.” Verder wil Madelrada even met Little Shu praten. (De echte.) “Dat pantser, wat ben je daarmee van plan?“ “Het zou bescherming geven…” “Nou, dat is het minste. Als je het geactiveert hebt, krijgt degene die jou aanvalt dezelfde schade, maar dan ‘unsoakable’. Dus zorg dat de Ebon Dragon met jou vecht. In een formeel duel. Zorg dat je heel goede genezers hebt en dat je Ox Body Techniques op maximum staan. Je aciveert je harnas door het te wassen in vitriol, of door de zegen van Ligier. Dat laatste is moeilijk, daarvoor moet je hem in een tweeegevecht verslaan. Vitriol krijg je door een paar demonen leeg te laten bloeden.”
Ze kijkt om zich heen. “En… één van jullie is de de dochter van de zon.” “Kleindochter”, zegt Sango. “Een potentiële bondgenoot is de Infinite Dojo. Hij kan jullie in contact brengen met de zeven droommeesters, zeven Siderials die ooit in de Dreaming verdwaald zijn. We hebben alle Siderials nodig die we kunnen krijgen! En ik hoor dat jullie twee vliegende citadellen hebben? De keizerin zal verwachten dat jullie de hoofdstad gaan aanvallen. Ze heeft Octavian belast met de verdediging en die is bijna net zo goed als ik, dus die zal een aantal verrassingen voorbereid hebben.”
We verwachten dat de keizerin Luthe zal kennen, en dat haar plannen erop gebaseerd zullen zijn dat we daarmee Aan zullen vallen. We kunnen dus beter Metagalapa daarvoor gebruiken. “En nu ga ik de troepen inspecteren. Ik wil zien hoever Sigeret is gekomen.”

We horen verder dat de Realm destructief is voor Virtues. We moeten charms gebruiken om de troepen daartegen te beschermen.

His wijst er op dat wij Leviathan beloofd hadden om zijn Luthe te vliegen in de oorlog, en niet onder een demon van Kimberi. Hij wil die belofte houden, dus hij gaat niet mee met de groep die Gaia zal vergezellen. Sarina gaat in zijn plaats, zij kan ook onopvallend reizen.
Er zijn meer legers die niet onder Madelrada willen vechten. We vragen hen om te helpen om de steden in de buurt van Imperial City aan te vallen. Het leger van Warstriders wil ook niet onder de demon vechten. We spreken af dat zij Sdoia, de stad ten Zuiden van de hoofdstad, aan zullen vallen. Weer andere legers, de troepen van Lookshy, gaan naar Pangu, de stad ten Noorden van de hoofdstad. De vloot kan de oorlogshaven Chanos aanvallen. De Lunars met Sarina en Gaia gaan intussen geheel op eigen kracht naar de resten van de Heilige Berg.

Sigeret geeft een update van de toestand van de wereld. De Lintha piraten horen bij Kimberi, dus in het Westen wordt de yozi She Who Lives In Her Name door hen bestreden. In het Zuiden heeft Ahlat de mantel van god van Oorlog In Het Zuiden opgenomen. Hij en onze troepen coördineren de strijd tegen Cecelyne. Haar sterkste wapen, hiërarchie en wet, wordt tegen haar gebruikt doordat Ahlat eden van trouw heeft gevraagd en gekregen. En Autochthon helpt erg. In het Noorden hebben we niet zo’n last: Adorjan wil alleen maar rust. En in het Westen hebben we geen last, want de twee 3rd Circle zielen van Malpheas die in Creatie zijn, hebben onze kant gekozen. Naast Amalion, die bij ons woont, heeft ook The Yellow District zich in Creatie gevestigd, als nieuwe uitgaanswijk van Nexus. Malpheas denkt dat hij voldoende gemanifesteerd is, en heeft niet door dat ze niet tegen ons strijden.

We besluiten eerst de Infinite Dojo op te roepen. Dat lukt. Sango, Ghurkan, Xar en Gar, Eye, Marina en Sarina, Olric lopen naar binnen. We maken ons klaar en gaan naar de eerste zaal. Wijte, kale muren en een rode poort. Leerling nummer één ontvangt ons. Als we een kwartiertje zitten, staat de leerling op, buigt naar een rode poort en naar ons, en begint de warming-up. Olric is nogal stuntelig en mag na een kwartiertje het wapenrek schoonmaken en de administratie bijwerken: eeuwen aan rankings. Hij ontdekt dat àlle Siderials en de keizerin hier getraind hebben. Chejop Kejak staat hoog, maar Nox (een van de zeven zusters) staat hoger.
Na een uur mogen we naar zaal twee. Hier hangen scrolls met teksten aan de muur, en er is weer een rode poort. Zeven mensen in judopakken in de kleuren van de regenboog en een witte band zitten tegenover ons. De leerling gaat bescheiden opzij zitten en gebaart Olric om naast hem plaats te nemen.
“Wie van jullie is het minst ervaren?” vraagt de meester in het indigo pak. Sarina stapt naar voren. De meester in het rood stapt naar voren. Hij maakt een ingewikkelde kata en er verschijnt een gebedsreep in de lucht. Gar biedt Strenght of Stone aan, maar we slaan het af. We zijn hier voor een eervolle strijd, niet om per sé te winnen. Sarina leest wat er op de reep staat: “Duck Fate”. Ze probeert een heel lage trap. Het lijkt wel of de meester die had zien aankomen: hij tilt net op tijd zijn voet op. De reep gaat in rook op. De man spiegelt haar bewegingen. Sarina ontwijkt hem moeiteloos en besluit een complexe ‘flying kick’ te doen. Hij ontwijkt en probeert dezelfde beweging, maar faalt en valt op de mat. De meester in indigo knikt goedkeurend’ en Sarina mag naar de andere kant van de mat. Ze buigt naar de tegenstander en helpt hem overeind.
De volgende is Gar. Hij vecht tegen de meester in oranje. Gar is het snelst. Hij deelt een stomp uit en raakt. De tegenstander wankelt, herpakt zich en probeert een elleboogstoot naar Gar’s borstbeen. Die ontwijkt. De meester in indigo gebaart dat het voldoende is.
Eén voor één vechten we. Marina tegen de gele meester, Xar tegen de groene.
Ghurkan gaat tegen de blauwe meester. De man activeert een charm waardoor hij drie aanvallen tegelijk kan doen, en één van de aanvallen is raak. Ghurkan doet de Snake Form charm en raakt. Gelijkspel, de strijd gaat door. De meester mist, maar het lijkt alsof hij niet echt aanviel maar iets verdedigends opzet. Ghurkan besluit eerst een schijnbeweging te doen en ontdekt dat de kata zijn chi probeert weg te duwen. De tweede aanval raakt, en Ghurkan mag ook naar de overkant.
Daarna is de indigo meester zelf tegen Eye. Hij kiest haar omdat ze de Dream Style bestudeert. Eye probeert Peaceful Repose Style en raakt. De meester wikkelt een gebedsreep om zijn hoofd. Dit stelt Eye in de gelegenheid om nog een aanval te doen. Ze doet de Dream Ravager Hand en raakt weer. Hierdoor herleeft hij zijn meest recente droom: hij slaat met zijn vuist tegen een muur en verbrijzelt deze. Maar hij is opeens twee keer zo snel en doet twee aanvallen. Gelukkig missen beide aanvallen. Eye kan ook aan de overkant plaatsnemen. De meester leest een gedicht over de One-Handed Maiden. (Siderials p. 170)
Sango is als laatste, tegen de paarse meester. Ze probeert een Sledgehammer Fist Punch, maar raakt hem niet. Hij trekt een draad uit de Loom of Faith en verschijnt opeens achter haar. Met Reflexive Sidestep weet ze hem deels te ontwijken; de klap raakt, maar doet geen schade. Sango doet de Irresistable Bravery Tactic, pakt de draad die nog in de lucht hangt, doet er een salto omheen en schopt de meester, vanuit de lucht, tegen zijn kont. Dat is raak! Ook zij krijgt een quote, over de Maiden in Chains. (Siderials p. 155) De paarse meester moet erg lachen en bedankt haar.
“Ouranos, the Dragon Beyond, vindt het goed dat wij voor deze strijd terugkeren naar Yu Shan. We zullen de Loom of Faith gebruiken om de strijd in jullie voordeel te beïnvloeden. Bedenk wel dat we alleen schepselen vanuit Creatie kunnen waarnemen en beïnvloeden.”
Eye vraagt naar Ouranos. “De Dreaming Style. Kom er ver genoeg in en je maakt contact met Ouranos. Hoe jullie ooit gedacht hebben dat jullie hèm gevangen zouden kunnen zetten. Het heeft hem 1000 jaar gekost voor hij op het idee kwam om… maar kom, dat mogen jullie zelf uitvinden.”
De indigo meester zegt: “Jullie kunnen elke uitgang nemen die je wilt. En bedankt voor de ratings, Olric!” Leerling 1 kijkt er even sceptisch naar. “Het kan zijn dat Eye nu wat hoger staat dan ze hoort,” mompelt hij, “ach ja, zo staat het nu in de archieven.” We kiezen de deur terug naar Gethamane.

Als we terugkomen staat Luthe op het punt te vertrekken. Verder is Metagalapa, onder dekking van een wolkenfront al vertrokken, en is de vloot al uitgevaren. Wij: His, de solars (minus Sarina) en dragonblooded, gaan met Luthe mee. Zodra we boven het Cursed Isle komen, zien we dat het donker is, en horen we muziek. De paar demonen aan boord roepen: “Ga weg! Keer terug! De pijpen van Erembour!” Ook een aantal mensen aan boord worden erdoor aangeraakt. Ze gaan dansen. Dit is de kwelling die de schaduw van de Ebon Dragon elke demon geeft: ze herinneren zich de liefde en het geluk. Hierna kunnen ze nooit meer het licht van een zon verdragen. Zelfs niet de aura van een solar of het licht van His’ Oog van Ligier. Dit geldt ook voor stervelingen, zij zijn er nog gevoeliger voor (wilskracht en essence beschermen). Als de schaduw van de Ebon Dragon ooit van dit eiland weg gaat, zullen de meeste bewoners gedoemd zijn tot een leven in de schaduwen, onder de grond of binnenshuis.
We inventariseren wie deze aanval kan weerstaan. De warstriders, de dragon kings, en bijna alle dragonblooded hebben geen probleem (Mental DV > 5). Alleen gewone mensen, en dan met name de nieuwere recruten, hebben een probleem. De meeste veteranen hebben genoeg wilskracht en zijn gewend aan mindfucks (Integrity). Sango laat dit doorgeven aan de vloot die vanuit Gethamane uitgezeild is, zodat ze maatregelen kunnen nemen.
Sango doet de Incantation Of The Invincible Army. Dat beïnvloedt het hele schip positief, en de Autochthoonse Exalts helpen om het effect te versterken. We zetten de warstriders af en de andere onafhankelijke legers, minus de kwetsbaren.

Als Metagalapa zich boven de Imperial City wil positioneren, blijken er drie enorme energiewapens op de stadsmuur te staan, in de vorm van drie levende nautilusschelpen. Ze vuren zwarte energie af die de materie van de berg beschadigt, en dan terugkeert als witte energie die de zielen van levende wezens verscheurt. Maar de schutterse hadden Luthe verwacht, en weten niet waar zich de commandocentra bevinden. Bovendien is Metagalapa erg massief. Daardoor ze doen relatief weinig schade. De berg deelt zich in vijf stukken en schiet met zijn zonnewapen het Imperial Manse kapot. Daarna moet hij vijf dagen weer opladen. De legers van Octavian worden ondertussen door onze grondtroepen uitgeschakeld. De keizerin is niet geamuseerd.

Luthe brengt degenen die niet bestand zijn tegen de vloek van Erembour terug naar de hoofdmacht. We kunnen ze inzetten bij de grote aanval omdat Sango dan haar spreuk nog eens zal doen, om hen te beschermen. Ook Olric kent charms om het effect te verminderen.
De tweede dag merken we dat de deugden actief aangetast worden. In door ons veroverde gebieden waar de geomantie hersteld is, gaat dit effect weer weg.

Het einde van Calibration

Als we Yu Shan uitkomen, is het mooi weer. Terug in Gethamane zien we dat er een regiment bijgekomen is. Ze dragen vreemd eenvormige harnassen met een embleem van zwart-gele ruiten. Het zijn automata. Veel ervan zien er uit als mensen, een aantal zijn van steen, de aanvoerders zijn van koper en eentje heeft zilveren tattoos als een lunar. Als we er naar vragen, wordt verteld dat ze er opeens waren op dag 3 van Calibration. En dat ze alleen naar “Little Shu” luisteren (Sigeret vermomd als Little Shu). Sigeret zegt dat het zijn Baidu zijn, wezens die hun ziel aan hem verspeeld hebben. Sango vraagt zich af wie er nog meer opgeroepen zijn met Calibration. “Mijn baas is er ook,” zegt Sigeret. De derde cirkel demon Madelrada, de generaal van de legers van de primordials. “Weten jullie een manier om haar de positie van Little Shu over te laten nemen? Little Shu heeft zelf zijn positie als aanvoerder gewonnen in een tweegevecht, maar je wilt geen precedent scheppen. Stel je voor dat een subziel van de Ebon Dragon, de Infinite Dojo bijvoorbeeld, ook op dat idee komt.”
We vragen hoe de legers inmiddels over anathema denken. “Het begint te wennen.”
“Kan Madelrada een voor mensen aanvaardbare vorm aannemen?” “Ja, maar als de strijd begint verandert ze automatisch weer in een reuzin met honderd armen en bloed van vitriool.”
Marina stelt voor te doen alsof we haar oproepen en publiekelijk een deal te sluiten. Tawuz start een fluistercampagne op om iedereen er aan te laten wennen. Het thema is dat we onze bondgenoten overal vandaan halen: Solars, Lunars, Autochthonians, automata, dragon kings, lopende bomen, noem maar op… zelfs demonen vechten aan onze kant.
Olric stelt voor om wargames te organiseren om de verschillende types aan elkaar te laten wennen. Sango vult dit aan met kampioenschappen, om iedereen te laten zien wat de verschillende types zoal kunnen. Marina zegt dat we Wijsheid bij de uitvoering van het plan moeten betrekken. Sango: “Ja! Demonen moet je op laten roepen door sorcerors.”
Ghurkan, Olric en Marina ontwerpen een publiciteitscampagne. Dat kost zo’n drie maanden.  Madelrada zal op dag 1 van Ascending Fire verschijnen. Tawuz gaat een ritueel bedenken wat zo min mogelijk lijkt op een echt summoning rituaal, want dat zou beledigend zijn voor de demon.

De campagne loopt goed. Aan het eind van de maand, bij volle maan, blijken de lunars nog steeds te veranderen in dieren. Grote teleurstelling, ze hadden gehoopt hier van af te zijn met het opheffen van de Great Curse. Maar de maanziekte is een Wyld effect.

Dag 4 van Resplendent Wood komt een piepjonge solar uit het Westen naar Ghurkan. Hij vertelt dat hij een heel vreemd verzoek heeft: thuis heeft hij een lunar mate, maar nu voelt hij een ander waar hij dezelfde band mee heeft. Ze heet Amelion en hij kent haar uit de Primordial War. Marina weet veel van geschiedenis. Ooit was er een Manse-builder van die naam. Die is getrouwd geweest met een solar die Five Moons heette. De jonge solar kijkt beteuterd. “Daar herinner ik mij niks van.”
We spreken af dat we over een paar dagen, op een rustig plekje, met haar gaan praten. Dan pas, want we vragen de lunar elder Gord erbij en die moet nog arriveren. Marina doet een spreuk om Wyld zones te detecteren, met de gedachte dat er misschien iets heel ‘wylds’ aan deze lunar is, en dat ze al in de buurt is, maar ze vindt niets.
Als Gord arriveert, vertellen we hem het verhaal. Die herinnert zich Five Moons wel. “Ja, die is ooit getrouwd in het Deliberative. Een heel schandaal! Want wie trouwt er nou met een demon?” Veel meer weet hij niet. En hij hoeft ook niet zo nodig bij het gesprek te zijn. Hij gaat bier drinken met onze dragon blooded. De solars en lunars gaan wel.
Op de afgesproken open plek staat de jonge solar, heel nerveus, in een mooi blauw harnas. “Fijn dat u gekomen bent. Ik wil u voorstellen aan mijn geliefde Amalion.” Hij leidt Ghurkan naar een goed gecamoufleerd stenen hutje in het bos vlakbij. Ze gaan via trappen naar beneden en komen in een ruimte met blauwe kristallen. Er zit een gesluierde vrouw in een lavendelkleurig gewaad. Ghurkan voelt de kracht van een Manse. Ze zegt dat Ghurkan hen in zijn vorige bestaan getrouwd heeft, en vraagt of hij het huwelijk wil herbevestigen. En ze wil asiel nu ze weer in Creation is. Ghurkan wil meer informatie en wil vragen of de anderen er bij geroepen kunnen worden, maar zij is erg charmant en overtuigend [social attack], dus daar komt hij niet aan toe.
Na tien minuten is Ghurkan nog steeds niet terug en begint de rest van ons ongeduldig te worden. We kloppen aan. De jonge Five Moons komt naar de deur en probeert ons af te poeieren, maar Atis kletst ons naar binnen.
Ghurkan is net ‘ja’ aan het zeggen, maar hij wil met het huwelijk wachten op het Deliberative. Dat vindt ze goed, maar het asiel moet wel snel geregeld zijn. “Ik ben Amalion, ‘The Manse of Echoes Descending’, de vijfde ziel van Malpheas.”
Op dat moment komen de anderen binnen. Als we ons voorstellen en ze hoort dat er twee van het huis Regenboog zijn, is Amalion heel geïnteresseerd. Ze was ooit de gast van het Deliberative en dat wordt haar in Malpheas nog steeds kwalijk genomen. Bijna alle derde-cirkel-demonen hebben zich de afgelopen Calibration in Creatie gemanifesteerd. Zij had zich in Lookshy moeten manifesteren, maar dat is niet gelukt. In plaats daarvan kwam ze hier terecht. Haar verhouding met Malpheas is niet goed.
We zijn genegen om haar asiel te verlenen. Eye of Autumn vraagt of ze meevecht. “Ik ben geen krijger.” “Manses maken dan?” “Wie mij oproept, mag volgens het regenboogcontract om één manse vragen. U vraagt erg veel.” “Dat wist ik niet.” “Ik bied u één jaar elke maand een Manse.”
Sango vaagt naar haar relatie met de solar. Na enig aandringen van Atis geeft ze toe dat iedereen die haar ziet hopeloos verliefd op haar wordt. Daarom draagt ze een sluier. Ze heeft dit aan Five Moons verteld en hij heeft er zelf voor gekozen om onder de sluier te kijken. We sluiten de deal. Voor de eerste Manse hebben we haar carte blanche gegeven.
Marina wil dat één van die manses een tempel voor Luna wordt. Met enige moeite overtuigen we haar dat Luna niet echt wordt geëerd met een gebouw dat door een demon is opgericht.
Vier dagen later komt Five Moons vertellen dat de eerste Manse af is. Het is een mooi Fire-aspected gebouw van roestig ijzer. Five Moons draagt nu een grijze heartstone in zijn harnas. We vertellen het aan  Sigeret. Die reageert kalm. “Ik zal wat plannen moeten aanpassen. Mijn mensen nemen contact op met jullie mensen.” Ondanks dat er allemaal derde-cirkel-demonen in Creatie zouden zijn, is het rustig.

Op de 18e dag van de maand voelen we in de verte een aardbeving die maar doorgaat. We rennen naar de controlekamer om het schild en de detectie aan te zetten. Het Sword of Creation is ingezet, in het Oosten. Het zal toch niet tegen Lookshy zijn? Jawel hoor! Tijd om de schildfunctie uit te proberen. Kan die verplaatst worden? Atis projecteert het schild over Lookshy heen. Het houdt de eerste klap tegen. De tweede niet, de derde weer wel, maar amper. Iedere klap is harder dan de vorige. Bij de vierde klap begint het schild het te begeven, en er gaan bij ons dingen doorbranden. Maar het schild krijgt opeens extra energie, vanuit een onbekende bron. Sango denkt dat het de elementaire draak van Aarde is (Pasiap). De aanwezigheid van de aardedraak verklaart misschien ook waarom Amalion hier terecht kwam toen ze in Looksy wilde manifesteren. De kracht van de vijfde klap is zo groot, dat het Zwaard van Creatie doorbrandt. In de weken daarop regent het as.
Als we contact leggen met Lookshy zijn ze zwaar onder de indruk. “Eerst een krachtveld en op het eind kwam er een enorme klauw uit de grond die de klap opving en gespleten werd. Sindsdien is de tempel van de dochter van Gaia dicht. Om Pasiap te genezen?”

We vragen ons af of de Pool van Aarde nu kapot is en of we de reservepool moeten activeren. Marina detecteert Wyld-energie. Als de Pool het niet doet, groeit de Wyld.
Na een week voelt ze meer onrust. Gord komt aan en vertelt dat er onraad is. In het Zuiden manifesteert Cecelyne, in het Westen vormen zich de bollen van She Who Lives In Her Name. De connectie tussen de polen moet hersteld worden. Atis gaat aan het werk. Hij schakelt een aantal jonge solars in. Eén daarvan heeft een verstrekkende theorie: Gaia zelf is gewond, Pasiap is dood en de top van de Heilige Berg is naar Elsewhere geslingerd. Atis wil deze theorie testen. Hij gaat via Yu Shan, waar de orde inmiddels grotendeels hersteld is, naar de top van de heilige berg. Die is in de mist. Het licht is niet dat van de zon. Hij kan niet verder afdalen dan de kring van orichalcum beelden. Hij neemt AI-1 mee en gaat terug. Dit deel van het verhaal klopt! Dan gaat hij naar de dragon kings bovenin Gethamane. Die zitten in zak en as: “Waar zijn de balsemers?” Na enig navragen blijkt dat Pasiap inderdaad dood is. Hij haalt de anderen er bij. Er ligt een opgerolde stenen draak in een van de tempelzalen. Er zitten twee lizardmen bij, een zilveren en een groene. De groene mist de rechtervoorpoot en huilt onbedaarlijk. Néré probeert haar te troosten. Het voelt alsof de aarde zelf beschadigd is.
De vierde slag heeft Gaia met haar hand opgevangen en bij de vijfde slag is Pasiap tussen het Zwaard en de stad gesprongen.

Atis rent naar beneden en zet de Pool aan. De berg begint te zoemen en het centrum van Creatie verplaatst zich hierheen. De dragonkings vragen zich af of er iets mis is met de tijd. Normaal zijn de balsemers er altijd als er een god doodgaat. Of weten ze dit gewoon nog niet? Er is nog nooit een elementaire draak doodgegaan. Bij de eerste dode primordial waren ze er ook niet. Een vliegende dragon king gaat ze halen. Luna (de zilveren lizardman) bevestigt de theorie van de jonge solar: “Er is nog maar weinig tijd. Zet al je legers in en verander Creatie in één slagveld. Alleen Gaia kan de schepping repareren en daarvoor moet ze naar de kern: de vulkaan die de heilige berg was. Laat een aantal lunars haar begeleiden.”
We besluiten om onze plannen te versnellen.

9 XP

26-02-2015

De groep in de onderwereld vermoedt dat er wel eens een necromantiër in de buurt kan zitten. We proberen te voelen of er magische invloeden zijn, maar de kamer zelf is zwaar magisch en de deur is geblokkeerd. Met de Dragon’s Eye zien we buiten Revenants op wacht staan. We voelen een soort focus in het centrum van et gebouw.
Dan gaan we terug naar de zolder. We pauzeren bij het luik en gebruiken de Eye. Er ligt een schacht onder met trappen langs de wanden en laaddeuren. We openen het luik, dat kan van bovenaf, en speuren nog eens naar magische energie. Vanaf hier detecteren we die op de begane grond.
Onder in de kelder flakkert overigens groen ‘balefire’ dat zielen kan smelten. Op de begane grond is ook een laaddeur. Als we er doorheen kijken zien we een theaterzaal met een apparaat van soulsteel en orichalcum. We zien geen mensen. Sarina opent het slot, dat is kinderspel voor haar. We gaan behoedzaam naar binnen. Het ruikt er muf en er komen magische emanaties van het apparaat af. Het proeft naar necromantie.
Atis en Shi Mei Lan, de laatste als kat, lopen behoedzaam op het apparaat af. Als ze dichterbij komen, zien ze dat het in de orkestbak staat. DE onderkant staat in balefire. Het apparaat heeft ruwweg de vorm van een ijzeren maagd.
Terwijl Olric de toneelconstructies inspecteert op takels en mechanismes, worden we aangevallen. We zijn erdoor verrast. Opeens krijgen we de Death of Obsidian Butterfiels over ons heen! Sarina raakt gewond, Phoenix niet, Shi Mei Lan, wel, Néré krijgt één wondje, Atis wat meer, Eye en Olric worden echt flink geraakt. We zien dat er iemand verstopt zit in de coulissen.
Atis schiet drie orichalcum pijlen met zijn krachtboog en gebruikt een combo. De pijlen zijn raak, de aanvaller zakt dood in elkaar. Er rolt een masker weg. Hij is bleek en heeft haar met de structuur van mos. Sarina ziet dat zijn geest nog rondhangt. Ze gebruikt Ghost Cutting Technique en gooit hem het balefire in. Dat heeft niet het gewenste effect: hij krijgt er juist energie van en verdwijnt in de Tempest.
Néré vraagt Sarina om ook naar de ijzeren maagd te kijken. Ze denkt dat die daar misschien energie van krijgt. Er zit inderdaad een geest i. We gaan opnieuw zoeken naar takels en weten hem omhoog uit het vuur te krijgen.
Néré onderzoekt de overleden tegenstander. Die heeft een aantal ‘spell-knots’ bij zich, een deel ervan gebruikt. We zien niet of het masker magisch is en zijn voorzichtig.

Atis probeert de sarcofaag open te maken. Het is necromantische technologie. Als hij het apparaat open weet te krijgen, komt er verblindend licht uit. Het is alsof je in de zon kijkt. Door het vizier van haar harnas bij te stellen, kan Néré een gestalte zien. Atis krijgt een ingeving. Als hij beter kijkt, komt het gezicht van de persoon hem bekend voor: een beeld op Mount Meru? Hij grbruikt Lock Opening Touch en haalt de persoon er uit. Néré kijkt of ze hem kan genezen, maar het is een geest. Shi Mei Lan kijkt met een charm die het geheugen versterkt, Counting The Elephant’s Wrinkles. “Het is Kal Bax! De vorige incarnatie van Ghurkan’s exaltatie!”
Néré vraagt: “Heb je die heartstone om geesten tot rust te brengen nog?”
We overleggen. Kal Bax was bij leven een tiran, Daar willen we niet per sé uitgebreid mee praten. Shi Mei Lan pakt de steen en raakt het spook aan. Maar het lichaam van deze persoon is al lang geleden vergaan. Het lukt niet.
Wat brengt geesten tot rust? Het vervullen van een taak die niet is afgemaakt. Een solar geeft normaal zoveel licht als hij enorm veel essence heeft uitgegeven. Maar dit is een geest …  Sarina geeft hem vijf motes essence met Essence Lending Technique. De geest komt bij. Hij blijkt verbazend aanspreekbaar. Hij is een jaar geleden gevangen genomen. Hij is in de Usurpatie gedood en na zijn overlijden realiseerde hij zich wat de Great Curse hem allemaal had laten doen. Daarom kon hij geen rust vinden. Hij was hierheen gereisd om een Death Lord te verslaan. Dat lukte, maar hij had niet op terrestrial necromantiërs gerekend. Die hebben hem gevangen genomen en gebruikten hem om het deathland groter te maken.
We willen de kist meenemen omdat hij een fortuin aan materiaal bevat, en om te voorkomen dat hij nog eens gebruikt wordt. Met twee Wind Slave Discs kan ieder van ons hem tillen. Dan praten we over mogelijkheden om terug in de gewone wereld te komen. Normaal moet je wahten tot het dag wordt, maar wij zijn hier met een spreuk gekomen…
Shi Mei Lan besluit Sapphire Countermagic te leren. Daarmee blaast ze de kaars uit. Maar die blijkt alleen een illusie in stand te houden waardoor je van buitenaf door de ramen de wereld van de levenden kunt zien. We moeten de deur tussen de bovenwereld en de onderwerekd vinden. Aangezien de revenants de eetzaal bewaken, zit die waarschijnlijk daar. We besluiten nu om via de gang de zaal te benaderen in plaats van via het plafond. We gebruiken de sarcofaag als schild c.q. stormram. De revenants schieten, maar dat werkt niet echt. Sarina schiet terug, drie revenants vallen dood neer. Shi Mei Lan en Atis leggen er ook ieder eentje neer. Néré en Olric weten niet door het harnas heen te komen. Shi Mei Lan gooit een Infinite Jade Chakram die blijft aanvallen. Na een korte, ongelijke strijd weten we ze te doden. Sarina overweegt om een paar geesten op te eten voor de essence, maar doet het toch maar niet.
Sarina doet de deur open. Nu gaat hij wel open naar onze wereld. We zien het dinergezelschap. Sarina schiet op de gemaskerde man aan het hoofd van de tafel en doodt hem. Shi Mei Lan raakt hem aan met de heartstone om zijn  geest tot rust te brengen. Atis schiet de andere neer. Desteen doet het niet want de man is nog niet dood. Daar kan ze wat aan doen…
We stellen Kal Bax voor aan de “onderhandelaars”. Hij herkent Ghurkan. Hij vertelt dat Sol na zijn dood bij hem langsgegaan is en hem vergeven heeft. Phoenix oppert om dit deathland niet op te heffen, maar de golden faction (geesten van vergeven solars) dde overtuigen om via de brug over de Tempest het Cursed Isle binnen te vallen. Kal Bax wijst er op dat het ons niet zal lukken om die ‘gold faction’ bij elkaar te roepen. Ze hebben hun afterlife gewijd aan het bestrijden van de deathlords. Ze vragen wel of we de brug in de onderwereld willen laten staan.

Dan roepen we Sango. Die komt in haar warstrider aanlopen en ziet dat er boven de stadsmuur een heel andere sterrenhemel hangt. Dehele muur is een poort naar de onderwereld. Ze trekt zich terug en wacht op de dageraad. Gurkhan en Kal Bax praten bij: “Scavenger lord?” Als de zon opkomt blijkt het licht hier nog dat van de oude Sol te zijn. Sango komt er bij en praat even met Kal Bax. Die laat vallen dat hij een voorouder van het huis Regenboog is. Zij deden een experiment om solars en lunars te fokken. Dat is niet gelukt (hoewel er nu twee lunars geëxalteerd zijn: Marina en Tawuz), maar het is belangrijk dat het huis Regenboog blijft voortbestaan, want als ambassadeursfamilie zijn ze één van de schakels in de gevangenis van de jozi’s. We nemen afscheid van hem.
Sango gaat in midden van het plein staan en begint de spreuk. Het licht dat via haar de deathland in stroomt is het witte licht van haar grootvader. Ze voelt dat dit zijn instemming heeft. Na een half uur zien we dat de grens van de normale wereld op ons af komt. De revenants vallen aan, maar we weten ze van Sango weg te houden. Als de spreuk klaar is, komt Sango moe en bezweet uit de warstrider. Ze krijgt 18 punten essence van Sarina.
Als we gaan kijken is de poort van de onderwereld weg. De lichamen liggen nog wel in de steegjes en beginnen nu te ontbinden. Phoenix doet de charm Dragon Seared Battlefielden brandt ze weg met zijn aura.
Sango wil hier iemand installeren. “Kijk wat er de laatste keer gebeurde.” Sarina gaat de Marukhan inlichten. Daarna gaan we terug naar Gethamane.

Xp 8 voor iedereen, +1 voor Inez

26-03-2015
Ingelaste sessie – deze sessie speelt chronologisch voor die van 26 februari

Het Deliberative houden op de Heilige Berg is niet zo’n goed idee. Ghurkan roept iedereen bij elkaar op het reserve-exemplaar: Gethamane. Een van de grote markthallen wordt ingericht als vergaderzaal. Wijsheid, die aanwezig is als ambassadeur van Malpheas, koppelt zijn AI aan die van de Heilige Berg.
Er zijn weinig siderials. Wel aardig wat solars, waarvan veel uit het Westen. Een aantal lunars uit het verre Oosten, met wyld-specialisatie, en een aantal uit het Zuiden onder leiding van ene Tammuz, de leider van de Duizend Stromen beweging. De ambassadeur van Autochthon is ook uitgenodigd.

Tammuz wil graag als eerste het worod. Hij heet vooral de lunars welkom en zegt dat hij blij is dat er een andere elder is: White Owl. (Die zit als poes bij Wijsheid op schoot.) “De toestand in het Zuiden is stabiel. De autochthonians hebben Gem ingenomen Een solar circle heeft The Lap in handen en heeft The Penitent geactiveerd om naar het Keizerrijk te lopen. Er zijn overal oorlogjes in het Zuiden. Ik roep iedereen op om niet in te grijpen, want a) ingrijpen is in strijd met de Duizend Stromen filosofie en b) Ahlat’s oorlogen helpen tegen de verstarrende orde van de yozi Cecelyne.”
Vanuit het Oosten wordt gerapporteerd dat Metagalapa weg is. Wij leggen het uit. “Nou moe!” roept een boze lunar, “Dat was ons geheime wapen! Daarom hadden we er twee stammen beastmen op gestationeerd.” Ghurkan legt uit dat Metagalapa en die stammen onder aanval van de dodenwereld lagen, en dat ze aan de verliezende hand waren.
De lunars vertellen ook dat er allemaal dragon-lines aan het verschuiven zijn.

Wij vertellen over de aanval op het Heptagram en de beslissing van Gaia dat haar zoon de Aarde-draak daar niet meer veilig zit. Waar hij wel zit is geheim. “Gaia?” “Ja, die is nu naar Autochthon voor overleg.”
De ambassadeur van Autochthon vertelt. “Alle mensen zijn geëvacueerd. Onder meer naar ondergrondse steden die door de Mountain Folk beschikbaar zijn gesteld. Autochthon heeft de Clay Man tot derde cirkel ziel aangesteld en de acht oudste steden, zijn eerste exalts, tot subzielen van de tweede cirkel gepromoveerd. Hij heeft ook het voornemen uitgesproken om weer naar Creatie te komen. Op welke termijn is niet duidelijk. Maar nu kan er Gaiaanse technologie gebruikt worden in Creatie. De Autochthoonse technologie is erg vervuilend en niet goed voor Creatie. En in Gem heeft een jonge exalt van de kristal-kaste te vroeg een stadsvorm aangenomen. Therapie is nodig.”

De solars uit het Westen zijn door hun lunar mates hierheen gestuurd. Er is oorlog. Skullstone rukt op. Om de een of andere reden wilden de lunars hun mates er niet bij hebben. Ook vinden we het vreemd dat deze solars braaf doen wat hun gevraagd is. Ze hebben wel grootse plannen. Een deel van hen wil naar Malpheas om de Ebon Dragon op zijn eigen terrein te verslaan. Ze zeggen dat Adorjan en She Who Lives In Her Name naar hen zullen luisteren: ze zullen niet nog eens verraden willen worden. En deze solars hebben bewijs dat de Ebon Dragon, als hij naar Creatie komt, de deur achter zich dicht zal trekken. Dan gaat hij één voor één de derde cirkel demonen van de andere vier oproepen en afmaken.
De andere groep wil de Green Sun Princes aanvallen. “Als we Sol gewroken hebben, dan pas zijn we van deze compulsie af. Ze moeten er allemaal aan!” Zelfs Ebon Rime. Sango vraagt zich af wat we daar aan hebben als Creatie daarna is overgenomen door de Ebon Dragon.
Tawuz wijst er op dat we een ambassadeur naar de yozi’s hebben. Contact leggen via hem levert waarschijnlijk meer op dan een derde cirkel demon oproepen per spreuk. Het zal de yozi van wet en hiërarchie allicht gunstiger stemmen. “Maar we zouden er toch over stemmen?” roept een jonge solar.
Sango vraagt of het niet allebei kan. Nee, daar is geen tijd voor.
Ghurkan wijst er op dat het plan om de yozi’s te turnen gebaseerd is op verraad, het ‘levensbloed’ van de Ebon Dragon. En we hadden de raad gekregen hem te verslaan via de vier Deugden.

Pauze. Onderling overleg. We ruiken onraad. Ten Stripes is opeens een effectief leider. Dertig solars laten zich zomaar wegsturen. En ze willen graag uitrusting van ons. En het idee dat we tussen twee plannen moeten kiezen komt ook van deze solars. Zou She Who Lives In Her Name hier iets mee te maken hebben? Op zich willen we hen aan onze kant hebben. En de overige yozi’s waarschuwen dat er verraad aan zit te komen, zonder hen tot verraad aan te zetten, zou wel eervol en deugdzaam zijn. Dus dat zou een idee zijn.

Na de pauze vraagt Ghurkan aan de dertig solars waarom ze zich hebben laten wegsturen. “Tsja, onze krachten tegen creatures of darkness werken niet meer. Waarom ze het niet aan Leviathan gevraagd hebben? Er is een moot van de lunars geweest en ze hebben Leviathan afgezet. Ten Stripes is nu de leider in het Westen.”
Tammuz krabt zich achter het oor, maar hij geeft toe dat iedereen zich aan Leviathan ergerde. Hij meldt nog één detail: in het Zuiden is een nieuwe cultus van priesters in blauwe gewaden. Er is al een jaar geen regen geweest. Zij sturen mensen naar Gem, waar wel nog landbouw is. We vragen of iemand kan infiltreren.
We voelen het meeste voor ons oorspronkelijke plan: voorbereiden op de eindslag, op een deugdzame manier. We vragen de Night Caste solars uit het westen om te infiltreren op het Cursed Isle. Wat laten we de rest doen? De sorcerors kunnen langs in Sperimin. Ze hebben een lunar artefact bij zich, in de vorm van een boek gefixeerd water, met daarin allerlei water-sorcery. Een ander deel van de groep is nog heel jong. Ze hier het leger laten versterken is goed voor hen èn voor het leger. En werk aan je deugden en wilskracht!
Wijsheid gaat met White Owl de vier yozi’s gratis waarschuwen.

4 xp