Categorie archief: Roleplay

Scorpio Rising – 2

In de ochtend wordt verder gereisd, eerst terug naar Turquoise voor spullen en om alles in orde te maken voor de tocht naar Death Valley (Utah Territory). Rat’s Horizon en Shameful zijn in lupus vorm. Bij het inkopen van de spullen blijkt dat de gunshop owner wel weet wat ze moeten doen met de Indianen die de postkoets overvallen hebben. Het is ras racist, maar hij heeft wel verstand van schiet-tuig. Wolfgang en Liz kopen nog (kleine) pistolen (derringer dubbelloops) e.d. Wolfgang wil ook graag nog een verrassing laten zien aan zijn nieuwe kompanen. Thuis heeft hij een grote koperen pot still, het enorme koperen geval is niet eenvoudig geweest om te bouwen en hij hoopt het nog verder te vervolmaken. De glazen met poteen gaan broederlijk van hand tot hand.

Dan op reis. Het eerste stuk gaat voorspoedig. Als men na twee dagen een boerderij tegenkomt besluit men te vragen of men daar mag overnachten. Met stapt af bij de poort en loopt door het houten hek naar binnen. De boer heeft hen gezien en staat als een donkere schaduw in de deuropening. Het is donker buiten en het koelt snel af. Vanuit de boerderij straalt het gele warme licht hen tegemoet. ‘Goed volk’ roept Whipsaw. Shameful en Rat’s Horizon blijven buiten en besluiten om in de schuur te gaan slapen.

De rest van de party loopt naar binnen, de deur staat open voor hen. Ze staan net binnen als vanachter de deur de boer uithaalt met een grote klief-bijl. Hij raakt Whipsaw hard, deze gaat in crinos. De man lijkt een bijzonder smerige samensmelting van paard en mens. Vooral zijn hoofd lijkt in tweeën gespleten: een helft een gevelde half-paard-half mens, de andere helft nog ‘normaal’ mens, met vochtige, diep roze draden die beide kanten verbinden. De twee kinderen kruipen zeer snel dichterbij, insektachtigen, ze hebben mesjes en scharen vast. De vrouw is van hetzelfde type als de man, alleen half schaap, half mens. Mockeries (fomor)! De vrouw weet Doc te raken. De kinderen vallen Liz en Wolfgang aan. En ook zij weten raak te steken. Een gevecht ontvlamd. Iedereen behalve Wolfgang gaat in crinos.

Buiten zijn Rat’s Horizon en Shameful in de schuur: paarden aan de ene kant schapen aan de andere. De beesten zien er een beetje ondervoed uit. Achter in de schuur hangen karkassen van het houten plafond aan vleeshaken. Er is een zware houten tafel waarop slachtinstrumenten liggen. Er hangt vlees te drogen. De karkassen zijn menselijk: dit zijn menseneters! Snel gaan beiden naar het huis waar het gevecht al is losgebarsten. Samen maken ze er korte metten van. Ze laten de schapen vrij (op een na die ze opeten), nemen de paarden mee en steken de boerderij in brand.

Het is volle maan als ze Utah territory inrijden. Het gebied is rotsachtig en er zijn tumbleweed. Rat’s Horizon gaat boven op een rots zitten en huilt naar de maan, het klassieke beeld van een grote witte man en het silhouet van een wolf. Volgende dag. Dit is Indianen gebied, maar er gebeurd niets. Avond: er wordt wacht gehouden. Maar als ze wakker worden is tegen de wind in, op afstand, door vier personen tegen een rots gezeken. De party wordt in de maling genomen. Als ze gaan rijden zien ze boven op een berg/rots een native staan. Ze roepen en gebaren, maar hij/zij reageert niet. Dit houdt aan en het gaat Wolfgang irriteren, deze laat een Howl of Mocking horen. Hoe kunstzinnig hij de performance ook maakt (ad libjes en alles), dit is een belediging, al heeft hij dat niet door. Liz wil hem laten stoppen en is behoorlijk boos. Ze kijkt hem recht in de ogen en sist: zwijg! Maar Wolfgang kijkt terug, de Galliard is bijzonder wilskrachtig en Liz verliest het geduld en gaat in Berserk-frenzy. Ze gaat hem in kleine stukjes rijten, misschien dat hij dan lusitert? Wolfgang kiest eieren voor zijn geld en zet het op een lopen. Liz er achter aan, pas als hij uit zicht is komt ze weer tot zichzelf. Doc vindt het humoristisch en Shameful vraagt zich oprecht af of dit normaal is. Nee, weet Whipsaw hem te vertellen, aar het kan gebeuren vooral bij onervaren groepen.
De dag gaat verder. Ineens, vanachter twee rotsen (links en rechts) komen er twee indianen naast hen rijden, op enige afstand. Niet veel later nog twee. En dan nog twee. Intimidatie? Ze zeggen niets en doen niets. Ze proberen wel de groep subtiel bij te sturen. Pas als de groep wil gaan afslaan richting Death Valley, wijken ze niet en staan in de weg. Ze wijzen en gebaren: Nee, richting Kansas Territory jullie. De groep maakt duidelijk dat ze naar Death Valley moeten ivm een visioen. Dan neemt, onmiskenbaar, een mooie mannelijke Garou het woord, Ahroun Little Red Fox. Ze mogen verder naar hun dorp Furnace Point, dan besluit de Uktena Theurg Alpha Liliyu wat er met hun gaat gebeuren.

Ze worden niet vriendelijk ontvangen: achterdocht, woede vanwege onrecht dat is aangedaan, vooroordelen. De Hogan van de elder is donker en rokerig. Er brandt een vuur men zit op dierenhuiden. De elder is een vrouw van middelbare leeftijd die er geleefd uitzet. In de lemen hut hangt de geur van sterke drank. Ze stelt zich niet voor maar vertelt:
“Coyote had een vrouw. En hij was dol op zijn vrouw. Ze waren heel verliefd. Maar op een dag ging ze dood en Coyote was verdrietig. Hij vroeg advies aan wasbeer en haas. Hij vroeg raad aan vogels en vissen. Niemand kon hem helpen. Maar de grote geest hoorde het en gaf Coyote de instructies wat hij moest doen. Hij moest reizen, tot hij bij een bepaald gebied kwam. Hij moest een ritueel doen, op het juiste tijdstip, met de juiste middelen. Dan zou een poort naar de onderwereld opengaan. Daar mocht hij naar binnen. Binnen mocht hij niet eten, niet drinken en hij mocht de zon niet zien opkomen.
Coyote ging lopen. Hij deed alles wat er gevraagd was. Hij kwam bij het gebied en voerde het ritueel perfect uit. De poort verscheen en Coyote ging erdoorheen. Hij zag op die vlakte waar hij was de schimmen van overledenen. Er waren spookmuren en ze hadden plezier met elkaar. Er was eten en drinken en hoewel hij honger en dorst had, dronk Coyote niet en at hij niet. Hij voldeed aan ieder taboe en toen moest hij gaan en mocht hij zijn vrouw meenemen. Ze gingen terug en de zon kwam op. Coyote keek op om te zien hoe de zon over de rotsen zou schijnen en toen vervaagde alles. Alles was weg. Zijn vrouw zag hij nooit meer.
Dat, is het verhaal van de Caern van Death Valley. Wat brengt jullie hier?”

Whipsaw vertelt dat hij het verhaal herkent, alleen met andere personages. Hij had geen idee dat het hier had plaatsgevonden. De party vertelt van Shameful en het visioen. Liliyu beaamt dat er iets aan de hand is met de umbra en dat het niet veilig is. Ze zijn al een tijd niet meer naar de caern zelf geweest. Ze zegt dat de party zich moet bewijzen. Er zijn veel slechte ervaringen geweest met Wyrmbringers en de Howl van de galliard heeft ook niet veel goeds gedaan. Wolfgang mompelt een excuses.
“Ga naar de caern en kijk wat daar nu is.”

Scorpio Rising – 1

1860 New Mexico Territory
Het mijnwerkersdorpje Turquoise (later Gleeson) is booming. Het winnen van turquoise (heilig voor de Indianen) heeft plaats gemaakt voor het winnen van koper.
De Pony express komt binnen gereden. Whipsaw heet de jonge man met een mediterraan uiterlijk, hij heeft een leren hoed, twee colts, geweer. Hij heeft een brief voor Miss Brown, van haar vader.

Miss Brown (Liz)draagt een rijkostuum en blijkt een vrouw uit een stuk te zijn, welgesteld, maar niet van een kleintje vervaard. De brief vertelt dat de volgende Wells Fargo koets de papieren en contracten zal hebben, of ze erop wil letten. Er kunnen vast goede handelsbetrekkingen opgeknoopt worden met de mijneigenaar en de lokale bank(en).
Ze gaan drinken in de lokale saloon, daar zit de pianist in een blauw pak en witte hoed nog te relaxen (Wolfgang). Er komt drank op tafel en dat lokt weer andere gasten, waaronder een concurrent van Clark Manson (de lokale Snake oil liniment verkoper): John ‘Doc’ Wheeler die zijn bolhoed rechtzet, uit zijn wagen klimt en ook richting saloon gaat. Myra ‘Belle Starr’ Shirley vraagt of Wolfgang niet eens wat muziek wil gaan maken, want de saloon loopt ineens vol. Buiten zit een verwilderde hond, die rustig alles gade slaat. Het beest krijgt een bot van de begrafenisondernemer.

Niet lang daarna komt de deputy binnen stormen: de postkoets is overvallen. Reizigers hebben het zojuist doorgegeven. Doc kijkt eens goed naar de hond en herkend de gevlekte vacht als een kenmerk van Bonegnawers, hij spreek het dier aan…en via mindspeak geeft hij antwoord. Liz wil op onderzoek uitgaan, de papieren van haar vader, de rest wil wel een uitje en gaan mee als bodyguard. Het is een stuk reizen, ze moeten overnachten. Maar ze liggen flink voor op de sheriff. Die avond vermoed iedereen dat hier een groep supernaturals zit, Whipsaw doet een howl of introduction en die wordt beantwoord. Whipsaw blijkt Silent Strider Philodox, Doc, Bonegnawer Ragabash. De half hond/coyote blijkt een A Rat’s Horizon te heten en is een theurg. Wolfgang een Iron Rider Galliard, en Liz een Silver Fang Ahroun.
De volgende dag komen ze aan bij de postkoets. Het ding ligt op zijn kant, kapot, de paarden dood, de mensen gescalpeerd en pijlen met veren eraan steken uit de koets. De eerste impressie is indianen. Totdat er nader wordt onderzocht. Indianen schieten niet met pijlen waaraan veren bungelen. Ook lijkt een van de paarden te zijn gestoven omdat zijn bloed ‘weg’ is. De kostbare papieren en de koffers zijn er nog, wat waardevolle dingen (geld, horloges, sierraden e.d.) zijn wel weg. Vreemd.

Ze zijn druk bezig met onderzoeken als een druk doende tiener aan komt sjeezen op een paard. Hij lijkt een halfbloed native te zijn en begint een warrig verhaal over visoenen, de overval die in het visioen zat en…en… en dan doet hij blatant de howl of introduction. Hij noemt zichzelf Shameful Remembrance, omdat hij een metis is, zijn moeder was een Uktena en was verbannen, nu is ze overleden (natural causes). Zijn vader kent hij niet. Hij is niet geïnitieerd maar kent de litany van zijn moeder. Hij hoort stemmen in zijn hoofd en hij lijkt een affiniteit te hebben voor astrologie (hij claimt Scorpio Ascending te zijn, met Pisces in Mars). Rat’s Horizon denk dat hij theurg is. Shameful zegt dat hij door moet naar een caern bij Death Valley, waar het goed mis is. En dat het hier ook niet veilig is, de sheriff komt en zal zoeken naar daders. De Indianen zijn geframed.
Men besluit terug te reizen, en tijdens de overnachting wordt door enkelen als wolf rondgerend en gejaagd op jackrabbits.

Scorpio Rising – Preludium

“As the flowers wither
I will forget my pain
Since the stars have shown
The devil has shown me the way”
Het is 200AD, plus/minus 50 jaar want de celten doen nog niet aan de christelijke jaartelling.
De trotse, en gevaarlijke, White Howlers zijn in een staat van chaos.
Tijd dus voor een Moot. De blauw geschilderde Pict ragabash Alpha Tat Ryan gaat met zijn pack naar de moot die Tribe leader Coruroc bij elkaar heeft geroepen.
De moot wordt gehouden in Dunino Den, een oude caern nabij het plaatsje Dunino. De oude celtische stenen staan langs het langzaam dalende pad die naar de den leidt. Het regent nog steeds.
Er heerst woede, haat en frustratie: de romeinen, onderlinge schermutselingen, fae, nog meer romeinen, en een nieuwe Ierse priester genaamd Finnian of Moville. Er wordt verslag gedaan van de cubs die nog niet terug zijn van hun expeditie naar Malfeas om ‘dingen’ te leren.
Twee belangrijke items staan op de agenda: een verdwenen pack van ‘The Children of Cluid’ (de cluithi) dit heeft waarschijnlijk te maken met een sterke umbrood, aldus Theurg, en beta tribe leader, Kelpie Water. Maar het tweede item is ook belangrijk: de priester Finnian preekt vanuit zijn wit lemen huisje (Candidat Casa) iets boven Hadrians Wall en steeds meer mensen vallen voor zijn charmes en preken. Wat als de mensen niet meer geloven in de oude goden en gewoontes? Aan wie kun je dan nog de glorie daden vertellen?
Bij het afsluiten van de moot verschijnt pack totem Samladh de leeuw niet in zijn glorie zoals normaal, maar als een kleine, vale en vage afspiegeling. Mocht er nog twijfel zijn: dit is de schuld van de priester!
Ondanks een sterk betoog van ahroun en galliard om eer en glorie te behalen tegen de umbrood, blijkt na stemming: de jonge pack members van Tat Ryan moeten de priester gaan doden, terwijl Tat meehelpt om de komende expeditie te plannen. Ze vertrekken en komen via de umbra snel ter plekke. Daar staat Darragh Birdsong , in zijn vogelbotjes harnas, met zijn vogelhelm. Volgens helm is het geen goed idee om de priester te doden. De White Howlers zijn op het verkeerde pad: haat en trots. Tijdens het gesprek blijkt dat ook deze garou voor de priester is gevallen. Net als het gevecht uitbreekt verschijnt Finnian zelf. Een jonge priester met baard en lang haar (boven op zijn hoofd nog iets korter, ivm zijn tonsure die hij tot daarvoor had). Niemand hoeft te vechten voor hem.
Tijdens het gesprek legt hij uit hoe hij de wereld ziet, aan de hand van een celtisch symbool met daarin een centrale cirkel met concentrische ringen legt hij uit dat alles bij elkaar hoort, hand in hand met de vader, de zoon, de heilige geest. Ergens sluit dit aan bij wat de garou geloven. Maar hij noemt het niet Gaia, en dat weigert hij ook. Dannagh laat zich dopen, olie op het vuur voor de theurg. ‘ Ga weg’ eist de theurg. ‘Nee’ zegt Finnian ‘Dat is niet aan jou, noch mij. Maar aan de mensen zelf’
De Philodox daagt hem uit en Finnian keert de wang toe. Na de klap activeert Finnian, een Messianic Voice Mage, een kracht veld. De Philodox mist de tweede klap, maar Finnian legt wel zijn hand op zijn hoofd en zegt: oordeel zelf. Hij laat beelden zien van zijn pad en daden. Hij zit niet op rijdieren, geneest mensen (ook niet gelovigen), helpt ouderen, zorgt voor irrigatie en heeft gezorgd voor stenen paden binnen het dorp (naar Romeins model) . De Philodox geeft zich gewonnen. De Theurg wil nog steeds bloed zien en Dannagh duwt hem door de umbra.
In het gevecht daar verslaat de Theurg Dannagh, en bijt zijn strot door toen deze hem zijn overgave aanbood. Het pack is not amused.
Finnian bied de houten dooplepel aan, een magisch artifact (fetish) “Het zal jullie helpen in de belangrijkere strijd die komen gaat” De theurg beent weg, de ragabash accepteert het.
De rest van de tribe klopt de theurg op zijn rug voor het doden van Dannagh, voerlopers doden is belangrijk. Maar de priester is nu even niet belangrijk: eerst de expeditie naar de umbrood. De tribe trekt ten strijd door de highlands tot ze bij de plek aankomen die Kelpie Water had gevonden: een plek die stinkt naar de wyrm, het gras is dood en de rotsen zelf voelen vettig, broos, en vies. De grot ligt in de vallei: aanvallen! dood de umbrood!
De klapt de val dicht.
Duizenden banes en fomor en schaduwen komen uit de grond en rotsen achter de White Howlers. Kelpie Water schreeuwt: laten we de leider doden! De grot in! Coruroc lijkt te vechten en is in tweespalt met zichzelf…wacht, zegt hij zwak, nee, dat is fout. Maar alleen de ragabash (dankzij de dooplepel) en philodox letten op hem. De rest stormt in hun razernij door de grot in. Dieper en dieper in de Temple Obscura, de ingang tot de spiral labyrinth.
De philodox en ragabash beseffen het, maar het is te laat, de duizenden banes die komen aangestorm vormen een groot figuur, zij zijn de umbrood: maeljin the duke of Hate, Lord Steel, van de urgewyrm Abhorra. De banes en fomor aan de andere kant zijn een tweede maeljin, The Chieftain of Rage, van de urge of violence, Ba’ashkai.
Ragabash, philodox en Coruroc vechten dapper: maar ze zijn geen partij. Coruroc wordt vechtend opgetild en het labyrinth in gedragen. Hij moet Mockmaw worden, de leider van de Black Spiral Dancers. Ragabash en Philodox sterven als laatste vrije White Howlers. Het zou een dapper en eervol verhaal zijn, maar er is niemand om het te vertellen. De tribe is vernietigd en de Black Spiral Dancers zijn geboren

Tanais – 95

Het complex is groot, verlaten en hypermodern. De inrichting is in Starfleet Academy stijl, gebaseerd op SF uit de 20e eeuw. Naast hologram-afbeeldingen van figuren als Jean-Luc Picard en luitenant Uhura, vinden we ook een zaal met godenbeelden. Het lijken wel de hindoe goden van Shintasta-Soul! MRA27 vindt afbeeldingen van wetenschappers zoals Newton, Einstein en Higg. Er zijn veel woonvertrekken, heel luxueus. Alles straalt status, macht en invloed uit. Condoleeza probeert een computer aan te krijgen. Het beeld flakkert even [Forces – geen succes]. We vinden biologische laboratoria, waar uitgebreid met allerlei voedingsgewassen en dieren werd geëxperimenteerd ter voorbereiding van een lange ruimtereis. Het hele complex is netjes ontruimd, er zijn een paar onbelangrijke dingetjes achtergelaten zoals tablets. Nadat alles netjes is uitgezet, is er nog iemand geweest. Vlak na de ontruiming.
We vinden een lift met een diensttrap. De persoon die de sporen heeft gemaakt, heeft gebruik gemaakt van de lift. Maar de lift doet het niet meer. Met [Forces] weet Condoleeza een noodaggregaat, een fusiereactortje, te activeren. Het licht gaat aan en de lift doet het weer. MRA heeft apparatuur waarmee het de liftkabine transparant kan maken zodat we kunnen zien of er verdiepingen worden overgeslagen. Er zijn zeven knoppen en zeven verdiepingen, maar als we op de laagste verdieping zijn, zien we dat de liftschacht nog een heel eind doorgaat. Via het luikje bovenin de kabine kunnen we op de lift komen. Een vallend steentje doet er lang over voordat het de bodem raakt. We schatten dat de schacht nog zo’n 50 meer dieper gaat. Na goed zoeken vinden we de verborgen teenschakelaar waarmee de lift verder de diepte in gaat.

Level 9 is net zo luxueus ingericht als de verdiepingen van level 8. Maar het thema is hier historisch-biografisch. We zien portretseries van mensen van baby tot vijftiger. De gang leidt naar een plein en midden op het plein is een sokkel met een lege stolp. Op de sokkel staat “Opa”. Hier woonde het levende brein van de eerste onsterfelijke.
Achterin vinden we een groot laboratorium. “Pas op! Biologisch besmettingsgevaar! Alleen te betreden met toestemming.” Voordat we de deur openen, zoekt Gwen of er nog schadelijke bacteriën actief zijn. Helena vindt een kleedkamer met Hazmat-pakken. Condoleeza vindt uit dat de onderdruk van het lab nog werkt. We gaan naar binnen. Het eerste wat we zien is een deur waar “Angie” boven staat. Er is een inmiddels totaal ingedroogde vloeistof onder de deur door gekomen. We vinden het wel verstandig om ons om te kleden, Zelfs MRA27 trekt er eentje aan. Het heeft nog best veel biologische onderdelen.
Helena schuift de deur open. We komen in een zaal met een supergrote bol, waarvandaan allemaal buizen naar diverse opvang-apparaten lopen. Onderin de bol zit een dikke laag aangekoekte smurrie. Langs de wanden zij platen met een complete instructie van het proces van “Angiogenesis”. Helena bestudeert het aandachtig en snapt hoe het werkt [6 successen].
In het kort komt het er op neer dat hier een enorme kanker groeide, met bloedvaten en dergelijke. Sommige kankercellen kunnen eiwitten tot expressie brengen die telomeren regenereren, waardoor de kanker niet kan verouderen. Daar tapten ze stamcellen van af. In de kamer hiernaast werd de kandidaat voor onsterfelijkheid geïnjecteerd met kankercellen totdat het hele lichaam vol zat. Daarna werden in een maandenlange, pijnlijke procedure onder de invloed van complexe magnetische velden in ieder orgaan de kankercellen omgezet in cellen van dat orgaan. Als het hele lichaam vervangen was door onsterfelijke cellen, was de nieuwe onsterfelijke klaar. Helena weet nu he het moet. Maar ze kan het nog niet nabootsen [3 successen op een Life 5 effect].

Het is duidelijk dat er nog een level 10 moet bestaan. Op deze verdieping is helemaal geen informatie te vinden over de buitenaardsen. ls we de lift nader onderzoeken, blijkt er nog een knop aan de buitenkant te zitten. En de liftschacht gaat hier een eindje opzij en een hoekje om, alvorens verder omlaag te gaan. Gwen steekt haar arm door de muur [Correspondence effect] om de knop n te drukken. Dat was een vergissing! [botch] De lift zet zich in beweging, maar de arm blijft klem zitten en wordt afgerukt voordat ze hem terug kan trekken. Helena legt in allereil een stompverband aan, zodat Gwen niet doodbloedt. Daardoor heeft ze de tijd om de arm terug te laten groeien [Life 3].
Level 10 is een tien meter lange kale metalen gang. Aan weerszijde is een kale stalen deur. Boven de ene staat “CHAPPIE”, de andere heeft geen opschrift. De deuren zijn op slot, althans, we vinden geen klink, slot of openingsmechanisme. Met [Matter] vinden we uit dat de Chappie-deur een meter dik is, massief en van een amalgaam legering. Met [Correspondence] vinden we dat er een enorme, vrijwel lege ruimte achter de deur is. De andere kant van de deur is net zo vlak. Het mechaniek zit in de muur. Condoleeza ontdekt dat degene die hier als laatste door het complex gelopen heeft, meerdere malen deze zaal in en uit is geweest. Met [Forces] proberen we de deur in de muur te schuiven. Het kost wat moeite, maar dan weten we een opening te maken waar we ons net doorheen kunnen wringen.
Het is een troonzaal. De troon is leeg en de zaal ook. Er ligt alleen een ouderwets perkamenten boek, opengeslagen op de grond. De troon heeft een interface met de rest van de wereld, het is een ‘world domination chamber’. Alle persoonlijke bezittingen zijn weggehaald en het boek is hier neergelegd voor eventuele vinders: voor ons dus. Het is met de hand beschreven, duurzaam materiaal. Ondertekend met IMHOTEP. Het boek bevat een lang verhaal over veroordeelde aliens die hierheen gebracht zijn en opgesloten op deze hermetisch afgesloten planeet. Imhotep is achtergebleven. Hij was bezig met een project om met behulp van uitgeperste aliens Igrot te stoppen en ‘Expulsion’ mogelijk te maken. Het verhaal breekt af in 2452, het jaar van Expulsion. Imhotep had het nog lang niet verwacht en was nog volop bezig met voorbereidingen. De poolnaalden waren gebouwd als gevangenis en om de veroordeelden hierheen te halen. Daar waren ook de pers-kamers. Het plan dat Imhotep samen met de supercomputer Chappie had ontwikkeld, had gewerkt als er niet veel te vroeg op de Rode Knop was gedrukt …

MRA27 ziet een spirit. Een scootmobiel met een oude man er in. De man kijkt naar MRA en roept: “Mijn wederhelft!” Hij vliegt naar MRA en versmelt ermee. MRA27 heeft even een besef van latente herinneringen van de overleden Siderial “Der Alte”. Hij is overleden in een schermutseling met Eenoog. Na zijn dood is zijn geest in een tussenland terecht gekomen en met zijn Siderial-kennis kon hij waarnemen waar de party Solars zich bevond en daar naartoe reizen. En daar bleek MRA zijn wederhelft te zijn.

De rest heeft dit nog even niet door. Ze komen er achter dat Chappie op de troon zat. Hij was een robot/supercomputer. Samen met Imhotep is hij deze kamer uitgelopen en nooit meer teruggekomen. Na Expulsion zijn ze niet meer teruggekomen. Imhotep was de programmeur van Chappie. Imhotep is naar onze wereld verdwenen, maar Chappie zou hier nog kunnen bestaan. En het spul dat er uit die aliens werd geperst, was zonium.
De Tempest, dat is de derrie van alle zielen die de overkant, de “Far Shores”, niet gehaald hebben. De Sandmen, die het wel gehaald hebben, zijn zonium. De godenbeelden die we hier in level 8 hebben gevonden, zijn geen afbeeldingen van spirits. Het zijn afbeeldingen van de verschijningsvormen die de aliens aannamen, en die hadden zich laten inspireren door de hindoe mythologie om zich te manifesteren.

Als we de kamer verlaten zien we dat de andere deur ook is opengegaan. Achter deze deur staat een groot computerachtig iets van duidelijk alien makelei. We begrijpen er niets van. Het is een kubus van 5 x 5 x 5 met in het midden een lege ruimte van 2 x 2 x 2. We bedenken dat dit Chappies interkosmische telefoon is, waarmee hij met de aliens communiceerde. Maar de verbinding is verbroken omdat we in Igrot zitten. Het is te ingewikkeld voor ons om te begrijpen, alien/sleeper technologie. Helena denkt dat er ten minste één punt in Igrot’s tijd-ruimte is dat gelijk is aan de tijd-ruimte buiten, anders had Igrot onze wereld niet kunnen infecteren. Als wij met [Time en Correspondence] de telefoon kunnen aansluiten op dat ene moment … ? Toekomstmuziek.
Te moeilijk op dit moment. Maar we hebben nog duizend jaar voordat de wereld vergaat.

3 xp

Tanais 94

Wat hadden de White Collar Kids bij zich? We vinden kapotte kleding, leggings en tunieken van zeer goede kwaliteit zijde. Gebroken speren en pijlen, kapotte bogen. De stenen punten zijn perfecte replica’s van wat er in de late steentijd werd gemaakt.  De volgende morgen klimmen MRA27 en Gwen in de trollengrot omhoog en onderzoekt het waarschuwingssysteem. Met [Time] lukt het niet om er achter te komen hoe lang dit er al zit.
Vanuit de gedachte dat de White Collars ook gechipt zijn, snijdt Helena de trollen open om de maaginhoud te bestuderen. Een smerig werkje waar MRA bij komt helpen. Met [Matter en Investigation] vinden ze zeven minuscule vlekjes metaal. Er waren acht Kids en die zijn ook allemaal dood, maar de achtste chip vinden we niet. Terwijl we zoeken, strijken er gieren met vrouwengezichten neer in de bomen.
Gwen hoort een twijgje kraken. MRA loopt er naar toe. Met [Life] ziet Condoleeza iets, maar als MRA nadert is het opeens verdwenen. Er is niets meer te zien op de plek, zelfs geen sporen. We nemen de rechteroren van de trollen mee als trofee en lopen naar de vliegtram. Als we instapen ziet Gwen dat we in de gaten worden gehouden, maar we vinden weer niets.

Terug in Plymouth treffen we hetzelfde jongetje op het vliegveld. Hij heeft wat suggesties om ons vliegtuig aerodynamischer te maken. Het zijn kinderlijke ideeën, maar wel grappig. Dan gaan we naar Joe Clef. Het avondeten staat net klaar. Hij is verheugd dat we de chips hebben gevonden. Na het eten neemt hij ons mee naar een zijkamer om ze uit te lezen. Hij overt wat beelden tevoorschijn van lieden die erg op ons lijken. Dat is raar. Deze White Collars waren juist bedoeld om ons een Avanki ideniteit te geven. En, de jongelui die we met [Time] door de trollen hebben zien worden opgegeten zagen er heel anders uit!
Hij vertelt dat de chip bepaalt wie je bent. Dat is het enige waar op gecontroleerd wordt. Op Helena’s rug laat hij het littekentje zien waar haar White Collar chip na ons ontslag is verwijderd. Met [Mind] gaat Elaine op zoek naar gaten in haar geheugen. Die zijn er: er ontbreekt een kwartier van de dag waarop we White Collars werden en er ontbreekt een kwartier van de dag dat we zijn ontslagen.
De volgende ochtend vraag Joe na het ontbijt of we op zijn aanbod in willen gaan. MRA27 ziet het niet zitten. Het heeft bewust gekozen voor een bestaan als bionic en is niet van zins om weer een mens te worden. “Wat jij wilt. Dan kun je je voordoen als hun butler of zo.” zegt Joe. Helena kiest voor de jongen. Joe implanteert de chip in haar rug en dan trekt ze zich even terug op de wc. Ze mengt het bloed-monster dat ze mee had enomen van de plek des onheils met haar eigen bloed en met [Life-magie] transformeert ze haar lichaam tot dat van de Avenki jongen. De anderen zijn verbaasd. “Waarom wil je een man zijn?” “Ik wil niet weer zo’n trauma oplopen als bij de Paulinische Orde.” MRA stelt de naam Hendrik voor. Joe vertelt dat de White Collars er een genoegen in scheppen om zo natuurlijk mogelijk te leven. Ze verheerlijken de oermens en streven naar eugenetische perfectie. Hendrik repareert met [Matter] een legging, een tuniek, een speer en een pijl-en-boog zodat hij er helemaal uitziet als een White Collar.
De anderen weten het nog niet. Zij krijgen ieder een spuitje mee om zelf een chipje te implanteren als ze daar aan toe zijn.

Thuis nemen we MRA helemaal door op ongewenste software. MRA is nu 25 jaar oud. Het is bionic geworden op zijn/haar 16e verjaardag. Potentieel kan MRA zonder moeite 250 jaar oud worden. Maar we ontdekken dat de centrale chip hardwarematig voorzien blijkt te zijn van een aan/uit-schakelaar. Hendrik stelt voor om die te vervangen door een White Collar chip. Dat blijkt niet doenlijk te zijn. Een geschiktere chip is wellicht te vinden in het oude niveau 8 complex. De ouden hadden een niveau van sleeper-techniek dat vergelijkbaar is met onze gevorderde technomagie.
Dan gaan we naar Normandië. Waar we moeten zijn blijkt een wildernis. We vinden de ingang na enig zoeken en dalen aan de hand van de oude kaarten naar niveau 8. Dat si een soort Valhalla. Er is natuurlijk niemand, maar er is een heleboel te ontdekken. We gaan eerst op zoek naar een plek waar we MRA27 kunnen ombouwen. Het is een enorm complex. We komen er achter dat het onsterfelijkheidselixer werd aangevoerd vanuit nog diepere lagen. Maar de chiptechnologie die we zoeken om MRA’s kill-switch te vervangen, is hier gelukkig wel te vinden. Het is een gemeenschappelijk project. Na een lange operatie [Life, Matter en Forces] doet alles het! Dan zijn we getuige van het Awakening Protocol, de geboorte van een bionic.
Nu gaan we op zoek naar niveau 9 en Immortality!

Tanais 93

Tanais 93 – 17-09-2015

Correcties op het vorige verslag:
– Immortality werd in 2069 ontdekt. First contact was kort daarna. De aliens hebben daarop gewacht.
– Lang niet alle White Collars zijn Awakened en lang net alle Awakened zijn White Collars (zoals bijvoorbeeld MRA27).

We zitten in een Level 8 complex. Aan een aantal dingen kunnen we afleiden dat leven 8 nog niet het diepste niveau is: de pool-naalden zijn geclassificeerd, dus er bestaan hogere niveaus van geheimhouding. En we vinden een wereldkaart met de niveaus 1 tot en met 8. Niveau 1 complexen zijn geïsoleerde eilanden van twee of drie kleine installaties, niveau 2 is al beter verbonden en dat gaat steeds verder. Maar zelfs niveau 8 bestaat nog steeds uit een aantal gebieden die onderling niet verbonden waren. Wij gaan er van uit dat op het diepste niveau de hele wereld met elkaar verbonden was. Helena zoekt naar de techniek voor immortality. We komen er achter dat men om de zoveel jaar een prikje moest halen om de telomeren te repareren. Hoewel er immortals in deze stad woonden, gingen ze daarvoor naar een kliniek die elders lag. De dichtstbijzijnde ingang die vanaf de oppervlakte toegang gaf tot level 8, was in Bretagne. We lezen dat de eerste onsterfelijke, “opa” genaamd, uiteindelijk toch dement is geworden. De telomeren waren niet het enige wat moest worden opgelost. Er waren nog heel wat meer problemen.
We gaan terug naar de bubbelwezens. MRA neemt een koffiemok mee als aandenken. Ze vraagt aan de bubels of die weten wat er op he vasteland met de mudmen gebeurd is. “Ja. Dat zal hetzelfde principe zijn geweest. Je nodigt ze uit, of ze manifesteren zich om een andere reden. Blijkbaar zijn daar ook mudmen gekomen. Wijzelf houden ze graag te vriend, want ze zijn gevaarlijk. Mudmen zijn onafhankelijke wezens. Wij hebben er niets mee te maken wat er in jullie luchtland gebeurd is. Maar ze kunnen lelijk uithalen als ze boos zijn. Ga maar met de mudmen zelf praten.”
Met magie [Mind en Spirit] proberen we dat, maar de mudmen houden het contact af. De bubbelwezens geven ons de navy seal mee. We vinden zijn onderzeeërtje en varen terug naar Plymouth. Als we aanmeren, staat Joe ons al op te wachten. Hij is niet heel bedroefd dat de seal dood is, maar hij wil wel weten wat er gebeurd is. Helena besluit om een halve waarheid te vertellen. Ze zegt dat er geen incal was, maar dat hij het slachtoffer geworden is van een nanotech zand. Ze zegt dat wij het spul herkenden van een soortgelijke patch bij ons in de buurt. Onze duikpakken hebben ons tegen de elektrische velden beschermd, maar de seal dook zonder uitrusting en hij is geëlektrocuteerd. Joe vindt het een raar verhaal. Nanotech zand, vast iets van de White Collars. Hij nodigt ons uit voor het eten. Dan kunnen we over de volgende opdracht spreken. De duikboen mogen we houden.
Tijdens het eten wil hij meer over ons weten. “Zijn jullie geleerden? Die worden vreselijk misbruikt door de White Collars.” Hij heeft een voorstel: “Wij kunnen elkaar helpen. Jullie hebben een identiteit nodig en ik heb behoefte aan bekwaam personeel.”
MRA meldt dat hij pas kort bij deze groep is. “Een eenvoudige bionic met interesse in Spirituele Techniek.” Helena vertelt over de research die we deden naar de anti-wereld. Hij gelooft ons niet: “Dat klinkt als verspilling van overheidsgeld. Laat het verleden rusten. Jullie hebben goed werk verricht. En je hebt een nieuwe identiteit nodig. Bij Noorwegen zijn een stel jonge White Collars doodgegaan bij de ontgroening. Jullie kunnen hun identiteit overnemen.” Die ontgroening is een jachtpartij op iets heel gevaarlijks. Soms wint het beest. Alleen de geleerden (wij dus) worden niet ontgroend. Die worden meteen te werk gesteld in een lab, maar tellen verder ook niet echt mee in de White Collar gemeenschap.
Maar er is een probleempje met die identiteit. De jongelui zijn Avanki, maar wij zijn van een ander ras en MRA is een bionic. Bionocs zijn per definitie geen White Collar. Dus er zal plastische chirurgie nodig zijn. MRA heeft daar grote moeite mee. Zij wil niet doodverklaard worden. Dan raakt zij al haar virtuele vrienden kwijt en haar WoW-account en de kattenfilmpjes. “Als dat alles is waarvoor je leeft, heb ik ook nog een positie open in de Hardware Legacy,” zegt Joe. Hij haalt een veelkleurig object tevoorschijn. ”Dit is een incal. Met kleur kom je verder in het leven. Alles gaat sneller en makkelijker. En als je voor ons werkt, kun je dit soort dingen vinden.” MRA is niet overtuigd. Maar ze kiest er voor om in ieder geval meet te doen met de expeditie naar Noorwegen.
Wij vliegen erheen met ons eigen vliegding. Als we aankomen is het donker, koud en leeg. Er ligt nog geen sneeuw. We vinden een spoor van uitgerukte bomen en uit de grond getrokken rotsblokken. Met [Time] magie ziet Gwen grote lelijke wezens. Met [Correspondence en Time] zien we dat ze hebben gevoetbald met een shuttle. We vinden hem 500 meter verderop. Onderweg zijn bloedsporen te zien. De shuttle is leeg en platgedrukt. We vinden er geen bruikbare spullen. Meer [Time] Gwen ziet dat de trollen de shuttle stonden op te wachten. Er stapten zeven meisjes en een jongen uit, en die zijn één voor één doodgetrapt en meegenomen. Helena neemt monsters van de bloedsporen, zodat we van alle acht een DNA profiel hebben. Condoleeza maakt licht. Maar de rest roept: “Nee, er zitten hier trollen!”
Zonder licht is het pad moeilijk te volgen. Maar op een gegeven moment horen we gesnurk. De mensen zonder Stealth blijven achter. Condoleeza en Helena vorderen langzaam, maar Elaine blijkt een geboren berggeit. Twee grote trollen slapen in een grot. 15 meter lang zijn ze. Met [Matter] maakt Helena cyaangas, wat Condoleeza met [Correspondence] en Elaine met [Entropie] in het neusgat van de ene trol blazen. Die wordt wakker en rent met een blauw hoofd naar buiten.
De andere wordt ook wakker en rent op ons af. Condoleeza maakt ons met [Forces] onzichtbaar. De eerste rent door, de andere keert terug naar de grot.
MRA roept van afstand: “Yo, trollen! kunnen we even praten?” De tweede trol reageert en snuift. Het ruikt Gwen en slaat met de vuist. Raak! MRA schiet, maar de kogel komt niet door de dikke huid. Elaine probeert het wezen bang te maken [Mind]. Helene slaat met haar zwaard op de achillespees. Het monster valt om en we springen er bovenop voor de genadeklap. Condoleeza richt zich op de andere trol. Die rent naar binnen, het donker en de diepte in. Als we er allemaal op schieten gaat het monster neer. Het licht 50 meter de grot in, daar vinden we een lichtschacht met een stookplaats. Daar vinden we een spit met resten van mensen. Er ligt eenvoudige zijden kleding op een stapeltje naast het vuur. In de schacht zien we een apparaatje wat lichtflitsen kan afgeven. Blijkbaar heeft iets of iemand (Joe?) de trollen gewaarschuwd.
Volgende keer: welke uitrusting vinden we?

3 xp

Tanais 92

Tanais 92 – 03-09-2015

Op weg naar Plymouth met de vliegende tram. Het ding is goed ‘gecloacked’, dus niemand ziet ons. Het heet nu natuurlijk geen Plymouth meer. Maar hier is wel een vrij uitgestrekt gebied van permacultuur aan zee, met landhuizen, een vliegveld en een consumer centre. Daar zien we mensen met vliegende boodschappentassen. Het zijn allemaal Evenki (oost-aziatisch uiterlijk) en wij zijn Patagoniërs (europees uiterlijk) dus we zullen wel opvallen. We zien ook maar heel weinig bionics en transgenics. Zo te zien aan het aantal huizen wonen er hier ongeveer 6000 mensen. We landen op het vliegveld en gaan met airpeds naar de ontvangsthal. De hal is leeg, het inchecken is geautomatiseerd.
Er komt een jongetje naar ons toe. “Cool ding waar jullie mee zijn komen aanvliegen!” We raken in gesprek. Hij neemt ons mee naar het consumer centre. We hebben nog een paar credits en daarmee kunnen we een maaltijd kopen, maar het is zeker niet genoeg voor wat we allemaal nodig hebben.
Een net geklede man stoot Helena aan. Hij stelt zich voor als Joe Clef en hij wil met ons spreken. “Je straalt kleur uit. Mijn detector neemt waar dat je een incal hebt.” Hij vertelt dat hij bij een groep hoort die incals verzamelt en er in handelt. Nee, Helena wil niet verkopen. Dat respecteert hij. “Wat zijn incals eigenlijk,” vraagt Helena.
“Incals worden door natuurlijke omstandigheden gevormd in de natuur. Ik en mijn team verzamelen ze. Je hebt een boel macht in handen. Wonderlijk, je hebt een incal maar je kent de Dark Side van de samenleving niet. Incals zijn nodig om hogerop te komen, je kan er bijvoorbeeld Unbreathing mee verwerven.”
“Unbreathing kan ik al. Wij waren white collar voordat we werden ontslagen.”
“Nou, dat verklaart je onwetendheid. Ik kan wel wat awakened gebruiken! En ik denk dat jullie mij ook wel kunnen gebruiken. Een splicer waar ik mee werk wordt vermist. Het is een Navy Seal die marine-onderzoek doet. Een blonde jongen met zeehond-genen, snorretje, jong, onderhuids vet op aquadynamische plaatsen. Hij is niet teruggekomen van een zoektocht bij de Westkust van Ierland. Ik wil hem graag levend terugzien.”
We stemmen er mee in om naar de Seal op zoek te gaan. “Welkom bij de Dark Side.” Joe regelt een onderzeeër voor ons en we kunnen vandaag bij hem logeren.

De volgende dag leidt hij ons naar een klein onderzeeërtje, met augmented reality is de illusie gemaakt dat het aan de binnenkant groter lijkt. Aan boord is alles wat we nodig hebben: navigatieapparatuur, duikpakken voor iedereen (in 8000 jaar zijn alle decompressie-, stikstofnarcose- en andere duik-gerelateerde problemen wel opgelost), wapens, … “Dibs op de drietand!” roept MRA.
We varen naar Ierland. Onderweg probeert Gwen de verdwenen jongen te vinden [Time en Correspondence]. Hij is vrolijk aan het zwemmen in een inham van de continentale plaat buiten de de Noordwestkust. Zijn eigen duikboot ligt een heel eind verderop. Gwen ziet hoe de jongen begint te sidderen. Hij drijft bewusteloos aan de oppervlakte. Dan verschijnt er een gordijn van luchtbellen, dat hem omhult en naar beneden zuigt.
Na zo’n tweeëneenhalf uur zijn we er. MRA en Helena trekken een duikpak aan en gaan naar buiten. Dit is waar zijn ingebouwde zender uitviel, net boven het diepe stuk. Claude zit achter de detectoren en ziet dat de hele wand is bedekt met een gordijn van zand met dezelfde energiesignatuur als het zand dat we bij de Paulinische kapel hebben gevonden. Van een veilige afstand zoekt Gwen de Navy Seal [Correspondence en Life]. Nee, niks. Helena onderzoekt het zand [Prime en Correspondence] en vindt dat de electromagnetische structuur op magische wijze bij elkaar gehouden wordt. MRA neemt Spirit waar, Elaine ziet Mind: het zand is zelfbewust! Condoleeza ziet dat er ook Color bij betrokken is. Eigenlijk wordt het zand door alle magische spheres bijeen gehouden behalve Life. De zandkristallen blijken micro-computertjes te zijn. Het gordijn lijkt de ingang van een grot te kunnen verbergen. Maar het is enorm groot, dus waar dat gat precies zit? Het zand straalt eenzelfde elektrische schokeffect uit als het zand in de tempel van de Paulinische Orde, maar hier komt het wel vijfentwintig meter ver. Met een beetje magie [Matter en Forces] zorgen we dat de duikpakken nog beter isoleren. MRA zoekt met echolocatie [Correspondence en nog iets] naar holtes achter het zand. Het kost veel tijd, maar ze vindt het uiteindelijk.
Het zand is dus bewust, en het merkt ons op. Met [Mindlink] proberen we contact te maken. We merken dat het uit dertig tot vijftig individuen bestaat. Het lijkt op de Sandmen die onze wederhelften zijn tegengekomen, maar ze zijn boosaardiger en niet gezuiverd door de Tempest. Kwade geesten die bezit hebben genomen van grote clusters zand-microcomputers. We noemen ze mudmen. Uit hun gedachten blijkt dat ze een ras beschermen waar ze erg tegenop kijken: die belletjes. De voornaamste geest verschijnt in beeld. Het is het spook van een schorpioen uit de oudheid van Tanais. Elaine doet het woord. Ze weet de argwaan weg te nemen door te vertellen dat wij gefuseerd zijn met mensen van Tanais. De schorpioen gaat naar binnen om te overleggen.
Een half uur later komen er bubbeltjes door het zand naar buiten. Dit is geen geest of construct maar een levend wezen, bewust aards, maar met een vleugje Prime. Elaine beschrijft de Navy Seal. De belletjes knappen op zo’n manier dat er verstaanbare spraak ontstaat: “Deze mudman zegt dat jullie okay zijn. Maar waarom zouden wij airbreathers vertrouwen? Jullie zijn de oorzaak van onze ellende.”
Elaine vraagt wat het wezen bedoelt. “Wij zijn door airbreathers gemaakt en zijn ontsnapt. Jullie maakten ons om op te jagen. Wij willen niet dat jullie weten dat wij bestaan.” Het kost wat moeite maar we weten het wezen te overtuigen dat wij geen normale mensen zijn. Onder voorwaarde dat we beloven dat we met niemand over hun bestaan praten, willen ze ons de Navy Seal geven. MRA heeft wat moeite om het te beloven, maar gaat uiteindelijk ook overstag.
“Kom binnen.” Het zand gaat opzij en daarachter opent zich een met water gevulde grottencomplex vol verontruste belletjeswezens. Daar ligt het lijk van de Seal. Hij is gestikt en zijn gezicht is van angst vertrokken, door nachtmerries. “Hier is jullie zeehondmens. Hij is dood want we konden hem niet in leven laten. Hij wilde van ons stelen. Jullie mogen zijn lichaam meenemen, als jullie iets voor ons willen doen. Er is een plek waar wij niet kunnen kijken. Er is lucht en jullie zijn de eerste airbreathers die wij vertrouwen.”
Het neemt ons mee naar een grote zaal waar een koepel staat die veelkleurig licht geeft. “Daar is lucht. Willen jullie voor ons kijken?”

We gaan er doorheen. De lucht binnen is bedompt. MRA meet radioactiviteit. Hier is een nucleaire ontploffing geweest! We zijn aan het uiteinde van de meltdown in een grote holte in de aarde. Het wordt steeds kleurrijker en radioactiever. In het midden van de zaal is een grote klomp radioactief materiaal. Hier kan Helena de incal helemaal opladen [Color en Prime-effect]. Voorbij de klont is nog een gangenstelsel. Helena gaat even terug om te vertellen wat we hebben gevonden en te zeggen dat we verder willen exploreren. Daar geven de bubbelwezens grif toestemming voor.
Het is een honingraat van gangen. Hier, honderdvijftig kilometer uit de kust op achthonderd meter diepte, ligt een geheime basis vol apparatuur. Het was een stadje onder de zee. Alles wat nodig is om in leven te blijven is er. De technologie is anders dan de onze, maar net zo geavanceerd. Het is gemaakt door sleepers en werkt net anders dan wat gemaakt is met Arete, maar op dit moment heb je wel Arete nodig om het weer aan de praat te krijgen. We vinden een bibliotheekje. Deze stad is georganiseerd verlaten en heeft een aantal jaren leeg gestaan voordat de reactor ontplofte in 2452, het Expulsion-moment dat de twee werelden uit elkaar scheurden. De kerncentrale was werkend achtergelaten. We lezen over het ‘First Contact’. Dit is een nieuw niveau van geclassificeerde informatie. In 2442 was er het eerste contact met buitenaardse beschavingen. In 2444 is deze basis door onbekenden gewaarschuwd dat Igrot er aan kwam, dat deze planeet afgesloten zou worden, en het aanbod om te evacueren naar een andere planeet naar keuze. Met een vage verwijzing naar een tegenprestatie. Aha. Deze stad is geëvacueerd! Er waren hier mensen die belangrijk genoeg waren om te evacueren, met achterlating van alle anderen.
Condoleeza komt er achter dat de mensen die hier woonden de onsterfelijkheid hadden bereikt. Toen in 2069 eenmaal ontdekt was hoe DNA-telomeren gerepareerd konden worden, was het niet meer zo moeilijk. Het heeft een aantal eeuwen geduurd voordat alle problemen waren opgelost, maar het is gelukt. En First Contact was op onsterfelijken aan het wachten. Een planeet mag pas meedoen als ze onsterfelijken hebben. We vinden zelfs naar welke planeet ze geëvacueerd zijn, en we komen er achter dat ze heel erg geaarzeld hebben en de gewone mensen niet wilden achterlaten. Maar dat mocht niet. Opeens vragen we ons af: is Imhotep een onsterfelijke die is achtergebleven? Het zou kunnen.
We komen er achter dat deze basis de woonplaats was van de Immortals. Zij bestuurden de sterfelijke mensen met een verdeel-en-heers-strategie. En heel af en toe werd iemand tot de Immortals toegelaten.
Ook vinden we heel wat informatie over Igrot. Het was bekend dat Awakening kon optreden als gevolg van contact met Igrot, maar daar wisten ze niet zo heel veel over. In de vijfdimensionele turbulentie treden heel grillige effecten op. Vóór Igrot was er geen magie en geen enlightened technologie. Er is geëxperimenteerd met Kalutza-Klein technologie, maar het was nog te primitief. Igrot is één exemplaar van een soort planeet-eters, die wachten op planeten die 5-D ontdekken. Maar niet elke planeet is besmet. Onze situatie van twee werelden is vrij uniek. De plannen voor Expulsion zijn in deze bibliotheek wel te vinden. Ze hebben zelfs geaarzeld om weg te gaan.
Helena ontdekt dat de polaire naalden aangevraagd zijn door die andere beschavingen. Maar waarom? Dat is geclassificeerd. Dit volk was geobsedeerd met geheimhouding. Zelfs voor de Immortals waren er nog dingen op need-to-know basis. Dit is een database van niveau 71 tot 80. Er is nog steeds een boel informatie hoger geclassificeerd.

3xp

Tanais – 91

Samenvatting sessie tanais 6 augustus
We nemen afscheid van de amazones en gaan op weg naar de kust om daar een headquarters op te zetten aan de rand van deze technologieloze zone. We nemen een grote bocht zuidoostwaarts om sellafield heen. De eerste nacht slapen we in een met life matter magie van levende takken gevlochten hut van Gwen aan de kust. Na nog een halve dagreis verder naar het zuiden langs de kust bereiken we de rivier de Esk. Hier is de grens van de technologieloze zone. Als MRA27 aan de overkant een kijkje gaat nemen, ja hij kan zwemmen, merkt hij dat hij weer contact kan maken, zijn Facebook kan updaten en in het zicht is. De rest besluit niet naar de overkant te gaan en nog even onder de radar te blijven. We zoeken naar een plek voor ons nieuwe hoofdkwartier en die vinden we in de vorm van een grote grot waarvan de ingang grotendeels geblokkeerd is met puin. Na een uurtje slepen kunnen we erdoor Binnen vinden we een Japanse schaarsgeklede jonge vrouw. bewusteloos of dood? Het blijkt een robot met kunststof huid. Ook vinden we een meer dan 30cm dikke metalen muur/ deur. In de grot is de storing nog minder. Condoleasa kijkt met correspondence en forces door de deur en ziet een grote donkere gang . Hier moeten we meer van weten. Eerst de robot maar activeren voor meer info. Mra27 lapt de robot op en Ileen zorg voor de nodige energie in de batterij: ” my name is PepsiCo, state THE name of your emergency and I Will do my best to Please you” Een sexbot dus……ook heeft ze een boodschap, : jullie moeten hier weg, de boel staat op ontploffen, evacueer!!!!!!!!” we gaan er nu vanuit dat er een schuilkelder ligt vanuit de tijd van de ontploffing van sellafield . Mra27 maakt een gat in de metale deur want zonder dat er stroom is gaat de elektrisch aangedreven deur niet open. De luchtkwaliteit is van dien aard dat deze gezuiverd moet worden om veilig binnen te zijn, maar als we dit gaan doen moeten alle boeken worden beschermd anders vergaan ze net als de lijken tot stof. Mra 27 en Gwen kunnen goed tegen de lucht en gaan als eerste kijken. Ze vinden bij de receptie een Amerikaanse vlag en verder blijkt het een complex met meerdere etages , opslagruimtes, en hallen met onder andere spionage apparatuur en verouderde computers. Zo’n 250 menselijken die door straling zijn gestorven , merendeel amerikaans, de rest Engels, en 300 robots. Veel machines om info te verzamelen , maar waar komt die vandaan? Het lijkt erop dat de info via transportnet draadloos werd verzameld, maar de technologie is zo oud, uit het jaar 2442, dat die nu waarschijnlijk niet op t netwerk zo kunnen worden geschakeld zonder dat er een zware interface gebouwd zo moeten worden. Nu is het 10015 . We besluiten om de computers en robots weer tot leven te laten wekken. Maar eerst gaat Gwen de luchtkwaliteit verbeteren door de bacteriën en schimmels om te vormen tot levensvormen die voor ons gezonde lucht maakt, heeft mra27 de bibliotheek luchtdicht afgesloten en condoleasa de aggregaten weer weten aan t e zetten. Op een begeven moment is lucht veilig genoeg . Ileen kan ook naar binnen. Het blijkt dat de computers met irisscans zijn beveiligd. ileen weet nog net een oog te redden en de iris te gebruiken om zo in de computer te komen. Helaas, ook voice activatiecode. Zouden de sexbots opnames hebben gemaakt van zowel oog als stem. Na lang zoeken door ileen en bots activeren vinden we een bruikbare immage van de iris en stem. Toevallig een level 9 beambte. We kunnen het netwerk op. Een netwerk van samenwerkende landen die aan big brother achtige praktijken deden. En de sexbots waren voor surveillance van het eigen personeel. We toetsen een aantal dingen in zoals het concern in de witte stad wat extradimensionaal onderzoek deed en extradimensionaal onderzoek maar we krijgen steeds antwoorden als files experiment, classified!! We gaan op zoek naar level 10 clearance en vinden die in de iris en stem op de film van de gene die de boodschap in PepsiCo heeft gezet.  We gaan in iedergeval de volgende vragen stellen: concern in witte stad, dit blijkt een militair concern voor extradimensionele wapens. Ze hebben de vijfde dimensie ontdekt, maar ook een storing van die dimensie, igroth concluderen we dus. Condoleasa wil weten op welke datum Claude in de witte stad was. Hoe gebruik je de 5e dimensie als wapen en hoe interfereert igroth. Zoeken naar andere locaties met zo’n bunker levert een kaart op met een internationaal ondergronds stelsel van gangen en bunkers en met een vervoersysteem. Vragen zijn ook: wat waren de targetingmogelijkheden voor afluisteren, welke bedreigingen waren er in 2442. Welke ziektes waren er in die tijd, met life magie van Gwen. Waren het slepers of awakened.
Einde 3 xp
Groet martin

Scorpio Rising – prelude

Beste spelers, zoals beloofd is hier het stuk van de prelude.
Ik heb nog niet het stuk van de Wild West opgetypt.

Werewolf – Scorpio Rising

Preludium
“As the flowers wither
I will forget my pain
Since the stars have shown
The devil has shown me the way”
Het is 200AD, plus/minus 50 jaar want de celten doen nog niet aan de christelijke jaartelling.
De trotse, en gevaarlijke, White Howlers zijn in een staat van chaos.
Tijd dus voor een Moot. De blauw geschilderde Pict ragabash Alpha Tat Ryan gaat met zijn pack naar de moot die Tribe leader Coruroc bij elkaar heeft geroepen.
De moot wordt gehouden in Dunino Den, een oude caern nabij het plaatsje Dunino. De oude celtische stenen staan langs het langzaam dalende pad die naar de den leidt. Het regent nog steeds.
Er heerst woede, haat en frustratie: de romeinen, onderlinge schermutselingen, fae, nog meer romeinen, en een nieuwe Ierse priester genaamd Finnian of Moville. Er wordt verslag gedaan van de cubs die nog niet terug zijn van hun expeditie naar Malfeas om ‘dingen’ te leren.
Twee belangrijke items staan op de agenda: een verdwenen pack van ‘The Children of Cluid’ (de cluithi) dit heeft waarschijnlijk te maken met een sterke umbrood, aldus Theurg, en beta tribe leader, Kelpie Water. Maar het tweede item is ook belangrijk: de priester Finnian preekt vanuit zijn wit lemen huisje (Candidat Casa) iets boven Hadrians Wall en steeds meer mensen vallen voor zijn charmes en preken. Wat als de mensen niet meer geloven in de oude goden en gewoontes? Aan wie kun je dan nog de glorie daden vertellen.
Bij het afsluiten van de moot verschijnt pack totem Samladh de leeuw niet in zijn glorie zoals normaal, maar als een kleine, vale en vage afspiegeling. Mocht er nog twijfel zijn: dit is de schuld van de priester!
Ondanks een sterk betoog van ahroun en galliard om eer en glorie te behalen tegen de umbrood, blijkt na stemming: de jonge pack members van Tat Ryan moeten de priester gaan doden, terwijl Tat meehelpt om de komende expeditie te plannen. Ze vertrekken en komen via de umbra snel ter plekke. Daar staat Darragh Birdsong , in zijn vogelsbotjes harnas, met zijn vogelhelm. Volgens hem is het geen goed idee om de priester te doden. De White Howlers zijn op het verkeerde pad: haat en trots. Tijdens het gesprek blijkt dat ook deze garou voor de priester is gevallen. Net als het gevecht uitbreekt verschijnt Finnian zelf. Een jonge priester met baard en lang haar (boven op zijn hoofd nog iets korter, ivm zijn tonsure die hij tot daarvoor had). Niemand hoeft te vechten voor hem.
Tijdens het gesprek legt hij uit hoe hij de wereld ziet, aan de hand van een celtisch symbool met daarin een centrale cirkel met concentrische ringen legt hij uit dat alles bij elkaar hoort, hand in hand met de vader, de zoon, de heilige geest. Ergens sluit dit aan bij wat de garou geloven. Maar hij noemt het niet Gaia, en dat weigert hij ook. Dannagh laat zich dopen, olie op het vuur voor de theurg. ‘ Ga weg’ eist de theurg. ‘Nee’ zegt Finnian ‘Dat is niet aan jou, noch mij. Maar aan de mensen zelf’
De Philodix daagt hem uit en Finnian keert de wang toe. Na de klap activeert Finnian, een Messianic Voice Mage, een kracht veld. De Philodix mist de tweede klap, maar Finnian legt wel zijn hand op zijn hoofd en zegt: oordeel zelf. Hij laat beelden zien van zijn pad en daden. Hij zit niet op rijdieren, geneest mensen (ook niet gelovigen), helpt ouderen, zorgt voor irrigatie en heeft gezorgd voor stenen paden binnen het dorp (naar Romeins model) . De Philodox geeft zich gewonnen. De Theurg wil bloed zien en Dannagh duwt hem door de umbra.
In het gevecht daar verslaat de Theurg Dannagh, en bijt zijn strot door toen deze hem zijn overgave aanbood. Het pack is not amused.
Finnian bied de houten dooplepel aan, een magisch artifact (fetish) “Het zal jullie helpen in de belangrijkere strijd die komen gaat” De theurg beent weg, de ragabash accepteert het.
De rest van de tribe klopt de theurg op zijn rug voor het doden van Dannagh, overlopers doden is belangrijk. Maar de priester is nu even niet belangrijk: eerst de expeditie naar de umbrood. De tribe trekt ten strijd door de highlands tot ze bij de plek aankomen die Kelpie Water had gevonden: een plek die stinkt naar de wyrm, het gras is dood en de rotsen zelf voelen vettig, broos, en vies. De grot ligt in de vallei: aanvallen! dood de umbrood!
De klapt de val dicht.
Duizenden banes en fomor en schaduwen komen uit de grond en rotsen achter de White Howlers. Kelpie Water schreeuwt: laten we de leider doden! De grot in! Coruroc lijkt te vechten en is in tweespalt met zichzelf…wacht, zegt hij zwak, nee, dat is fout. Maar alleen de ragabash (dankzij de dooplepel) en philodox letten op hem. De rest stormt in hun razernij door de grot in. Dieper en dieper in de Temple Obscura, de ingang tot de spiral labyrinth.
De philodox en ragabash beseffen het, maar het is te laat, de duizenden banes die komen aangestorm vormen een groot figuur, zij zijn de umbrood: maeljin the duke of Hate, Lord Steel, van de urgewyrm Abhorra. De banes en fomor aan de andere kant zijn een tweede maeljin, The Chieftain of Rage, van de urge of violence, Ba’ashkai.
Ragabash, philodox en Coruroc vechten dapper: maar ze zijn geen partij. Coruroc wordt vechtend opgetild en het labyrinth in gedragen. Hij moet Mockmaw worden, de leider van de Black Spiral Dancers. Ragabash en Philodox sterven als laatste vrije White Howlers. Het zou een dapper en eervol verhaal zijn, maar er is niemand om het te vertellen. De tribe is vernietigd en de Black Spiral Dancers zijn geboren.
dank voor jullie spel
groetjes
Eric

Tanais – 90

Samenvatting sessie Tanais 6 augustus

We nemen afscheid van de amazones en gaan op weg naar de kust om daar een headquarters op te zetten aan de rand van deze technologieloze zone. We nemen een grote bocht zuidoostwaarts om Sellafield heen. De eerste nacht slapen we in een door Gwen met life matter magie van levende takken gevlochten hut aan de kust. Na nog een halve dagreis verder naar het zuiden langs de kust bereiken we de rivier de Esk. Hier is de grens van de technologieloze zone. Als MRA27 aan de overkant een kijkje gaat nemen, ja hij kan zwemmen, merkt hij dat hij weer contact kan maken, zijn Facebook kan updaten en in het zicht is. De rest besluit niet naar de overkant te gaan en nog even onder de radar te blijven. We zoeken naar een plek voor ons nieuwe hoofdkwartier en die vinden we in de vorm van een grote grot waarvan de ingang grotendeels geblokkeerd is met puin.

Na een uurtje slepen kunnen we erdoor. Binnen vinden we een Japanse schaarsgeklede jonge vrouw. Bewusteloos of dood? Het blijkt een robot met kunststof huid. Ook vinden we een meer dan 30cm dikke metalen muur of deur. In de grot is de storing nog minder. Condoleeza kijkt met correspondence en forces door de deur, en ziet een grote donkere gang. Hier moeten we meer van weten. Eerst de robot maar activeren voor meer informatie. MRA27 lapt de robot op en Eileen zorgt voor de nodige energie in de batterij. Ze begint te spreken: “My name is PepsiCo, state the name of your emergency and I will do my best to please you.” Een sexbot dus… Ook heeft ze een boodschap: jullie moeten hier weg, de boel staat op ontploffen, evacueer!!!!!!!!”

We gaan er nu vanuit dat er een schuilkelder ligt vanuit de tijd van de ontploffing van Sellafield. MRA27 maakt een gat in de metalen deur, want zonder stroom gaat de elektrisch aangedreven deur niet open. De luchtkwaliteit is van dien aard dat deze gezuiverd moet worden om veilig binnen te zijn. Maar als we dat gaan doen moeten alle boeken worden beschermd, anders vergaan ze net als de lijken tot stof.

MRA27 en Gwen kunnen goed tegen de lucht en gaan als eersten kijken. Ze vinden bij de receptie een Amerikaanse vlag en verder blijkt het een complex met meerdere etages, opslagruimtes, en hallen met onder andere spionage-apparatuur en verouderde computers. Zo’n 250 menselijken die door straling zijn gestorven, het merendeel Amerikaans, de rest Engels, en 300 robots. Veel machines om informatie te verzamelen, maar waar komt die vandaan? Het lijkt erop dat de informatie draadloos werd verzameld, maar de technologie is zo oud, uit het jaar 2442, dat die nu waarschijnlijk niet op het netwerk zou kunnen worden geschakeld zonder dat er een zware interface gebouwd zou moeten worden. (Nu is het 10015.)

We besluiten om de computers en robots weer tot leven te laten wekken, maar eerst gaat Gwen de luchtkwaliteit verbeteren door de bacteriën en schimmels om te vormen tot levensvormen die voor ons gezonde lucht maakt. Daarnaast heeft MRA27 de bibliotheek luchtdicht afgesloten en heeft Condoleeza de aggregaten weer weten aan te zetten.

Op een gegeven moment is lucht veilig genoeg en kan Eileen ook naar binnen. Het blijkt dat de computers met irisscans zijn beveiligd. Eileen weet nog net een oog te redden, en de iris te gebruiken om zo in de computer te komen. Helaas, er is ook een voice activatiecode nodig. Zouden de sexbots opnames hebben gemaakt van zowel oog als stem?

Na lang zoeken door Eileen en en wat bots activeren vinden we een bruikbare opname van de iris en stem van iemand. Toevallig een level 9 beambte. We kunnen het netwerk op. Een netwerk van samenwerkende landen die aan Big Brother-achtige praktijken deden. En de sexbots waren voor surveillance van het eigen personeel. We toetsen een aantal dingen in zoals het concern in de witte stad wat extradimensionaal onderzoek deed, en extradimensionaal onderzoek, maar we krijgen steeds antwoorden als “files expired”, of “classified!!” We gaan op zoek naar opnames van iemand met level 10 clearance en vinden die in de iris en stem op de film van degene die de boodschap in PepsiCo heeft gezet. We gaan in ieder geval de volgende vragen stellen: concern in witte stad — dit blijkt een militair concern voor extradimensionele wapens. Ze hebben de vijfde dimensie ontdekt, maar ook een storing van die dimensie, Igroth concluderen we dus. Condoleeza wil weten op welke datum Claude in de witte stad was. Hoe gebruik je de 5e dimensie als wapen en hoe interfereert Igroth. Zoeken naar andere locaties met zo’n bunker levert een kaart op met ondergronds internationaal stelsel van gangen en bunkers en met een vervoersysteem. Vragen zijn ook: wat waren de targetingmogelijkheden voor afluisteren, welke bedreigingen waren er in 2442. Welke ziektes waren er in die tijd, met life magie van Gwen. Waren het slepers of awakened.

Einde 3 xp

Groet martin