Tanais – 95

Het complex is groot, verlaten en hypermodern. De inrichting is in Starfleet Academy stijl, gebaseerd op SF uit de 20e eeuw. Naast hologram-afbeeldingen van figuren als Jean-Luc Picard en luitenant Uhura, vinden we ook een zaal met godenbeelden. Het lijken wel de hindoe goden van Shintasta-Soul! MRA27 vindt afbeeldingen van wetenschappers zoals Newton, Einstein en Higg. Er zijn veel woonvertrekken, heel luxueus. Alles straalt status, macht en invloed uit. Condoleeza probeert een computer aan te krijgen. Het beeld flakkert even [Forces – geen succes]. We vinden biologische laboratoria, waar uitgebreid met allerlei voedingsgewassen en dieren werd geëxperimenteerd ter voorbereiding van een lange ruimtereis. Het hele complex is netjes ontruimd, er zijn een paar onbelangrijke dingetjes achtergelaten zoals tablets. Nadat alles netjes is uitgezet, is er nog iemand geweest. Vlak na de ontruiming.
We vinden een lift met een diensttrap. De persoon die de sporen heeft gemaakt, heeft gebruik gemaakt van de lift. Maar de lift doet het niet meer. Met [Forces] weet Condoleeza een noodaggregaat, een fusiereactortje, te activeren. Het licht gaat aan en de lift doet het weer. MRA heeft apparatuur waarmee het de liftkabine transparant kan maken zodat we kunnen zien of er verdiepingen worden overgeslagen. Er zijn zeven knoppen en zeven verdiepingen, maar als we op de laagste verdieping zijn, zien we dat de liftschacht nog een heel eind doorgaat. Via het luikje bovenin de kabine kunnen we op de lift komen. Een vallend steentje doet er lang over voordat het de bodem raakt. We schatten dat de schacht nog zo’n 50 meer dieper gaat. Na goed zoeken vinden we de verborgen teenschakelaar waarmee de lift verder de diepte in gaat.

Level 9 is net zo luxueus ingericht als de verdiepingen van level 8. Maar het thema is hier historisch-biografisch. We zien portretseries van mensen van baby tot vijftiger. De gang leidt naar een plein en midden op het plein is een sokkel met een lege stolp. Op de sokkel staat “Opa”. Hier woonde het levende brein van de eerste onsterfelijke.
Achterin vinden we een groot laboratorium. “Pas op! Biologisch besmettingsgevaar! Alleen te betreden met toestemming.” Voordat we de deur openen, zoekt Gwen of er nog schadelijke bacteriën actief zijn. Helena vindt een kleedkamer met Hazmat-pakken. Condoleeza vindt uit dat de onderdruk van het lab nog werkt. We gaan naar binnen. Het eerste wat we zien is een deur waar “Angie” boven staat. Er is een inmiddels totaal ingedroogde vloeistof onder de deur door gekomen. We vinden het wel verstandig om ons om te kleden, Zelfs MRA27 trekt er eentje aan. Het heeft nog best veel biologische onderdelen.
Helena schuift de deur open. We komen in een zaal met een supergrote bol, waarvandaan allemaal buizen naar diverse opvang-apparaten lopen. Onderin de bol zit een dikke laag aangekoekte smurrie. Langs de wanden zij platen met een complete instructie van het proces van “Angiogenesis”. Helena bestudeert het aandachtig en snapt hoe het werkt [6 successen].
In het kort komt het er op neer dat hier een enorme kanker groeide, met bloedvaten en dergelijke. Sommige kankercellen kunnen eiwitten tot expressie brengen die telomeren regenereren, waardoor de kanker niet kan verouderen. Daar tapten ze stamcellen van af. In de kamer hiernaast werd de kandidaat voor onsterfelijkheid geïnjecteerd met kankercellen totdat het hele lichaam vol zat. Daarna werden in een maandenlange, pijnlijke procedure onder de invloed van complexe magnetische velden in ieder orgaan de kankercellen omgezet in cellen van dat orgaan. Als het hele lichaam vervangen was door onsterfelijke cellen, was de nieuwe onsterfelijke klaar. Helena weet nu he het moet. Maar ze kan het nog niet nabootsen [3 successen op een Life 5 effect].

Het is duidelijk dat er nog een level 10 moet bestaan. Op deze verdieping is helemaal geen informatie te vinden over de buitenaardsen. ls we de lift nader onderzoeken, blijkt er nog een knop aan de buitenkant te zitten. En de liftschacht gaat hier een eindje opzij en een hoekje om, alvorens verder omlaag te gaan. Gwen steekt haar arm door de muur [Correspondence effect] om de knop n te drukken. Dat was een vergissing! [botch] De lift zet zich in beweging, maar de arm blijft klem zitten en wordt afgerukt voordat ze hem terug kan trekken. Helena legt in allereil een stompverband aan, zodat Gwen niet doodbloedt. Daardoor heeft ze de tijd om de arm terug te laten groeien [Life 3].
Level 10 is een tien meter lange kale metalen gang. Aan weerszijde is een kale stalen deur. Boven de ene staat “CHAPPIE”, de andere heeft geen opschrift. De deuren zijn op slot, althans, we vinden geen klink, slot of openingsmechanisme. Met [Matter] vinden we uit dat de Chappie-deur een meter dik is, massief en van een amalgaam legering. Met [Correspondence] vinden we dat er een enorme, vrijwel lege ruimte achter de deur is. De andere kant van de deur is net zo vlak. Het mechaniek zit in de muur. Condoleeza ontdekt dat degene die hier als laatste door het complex gelopen heeft, meerdere malen deze zaal in en uit is geweest. Met [Forces] proberen we de deur in de muur te schuiven. Het kost wat moeite, maar dan weten we een opening te maken waar we ons net doorheen kunnen wringen.
Het is een troonzaal. De troon is leeg en de zaal ook. Er ligt alleen een ouderwets perkamenten boek, opengeslagen op de grond. De troon heeft een interface met de rest van de wereld, het is een ‘world domination chamber’. Alle persoonlijke bezittingen zijn weggehaald en het boek is hier neergelegd voor eventuele vinders: voor ons dus. Het is met de hand beschreven, duurzaam materiaal. Ondertekend met IMHOTEP. Het boek bevat een lang verhaal over veroordeelde aliens die hierheen gebracht zijn en opgesloten op deze hermetisch afgesloten planeet. Imhotep is achtergebleven. Hij was bezig met een project om met behulp van uitgeperste aliens Igrot te stoppen en ‘Expulsion’ mogelijk te maken. Het verhaal breekt af in 2452, het jaar van Expulsion. Imhotep had het nog lang niet verwacht en was nog volop bezig met voorbereidingen. De poolnaalden waren gebouwd als gevangenis en om de veroordeelden hierheen te halen. Daar waren ook de pers-kamers. Het plan dat Imhotep samen met de supercomputer Chappie had ontwikkeld, had gewerkt als er niet veel te vroeg op de Rode Knop was gedrukt …

MRA27 ziet een spirit. Een scootmobiel met een oude man er in. De man kijkt naar MRA en roept: “Mijn wederhelft!” Hij vliegt naar MRA en versmelt ermee. MRA27 heeft even een besef van latente herinneringen van de overleden Siderial “Der Alte”. Hij is overleden in een schermutseling met Eenoog. Na zijn dood is zijn geest in een tussenland terecht gekomen en met zijn Siderial-kennis kon hij waarnemen waar de party Solars zich bevond en daar naartoe reizen. En daar bleek MRA zijn wederhelft te zijn.

De rest heeft dit nog even niet door. Ze komen er achter dat Chappie op de troon zat. Hij was een robot/supercomputer. Samen met Imhotep is hij deze kamer uitgelopen en nooit meer teruggekomen. Na Expulsion zijn ze niet meer teruggekomen. Imhotep was de programmeur van Chappie. Imhotep is naar onze wereld verdwenen, maar Chappie zou hier nog kunnen bestaan. En het spul dat er uit die aliens werd geperst, was zonium.
De Tempest, dat is de derrie van alle zielen die de overkant, de “Far Shores”, niet gehaald hebben. De Sandmen, die het wel gehaald hebben, zijn zonium. De godenbeelden die we hier in level 8 hebben gevonden, zijn geen afbeeldingen van spirits. Het zijn afbeeldingen van de verschijningsvormen die de aliens aannamen, en die hadden zich laten inspireren door de hindoe mythologie om zich te manifesteren.

Als we de kamer verlaten zien we dat de andere deur ook is opengegaan. Achter deze deur staat een groot computerachtig iets van duidelijk alien makelei. We begrijpen er niets van. Het is een kubus van 5 x 5 x 5 met in het midden een lege ruimte van 2 x 2 x 2. We bedenken dat dit Chappies interkosmische telefoon is, waarmee hij met de aliens communiceerde. Maar de verbinding is verbroken omdat we in Igrot zitten. Het is te ingewikkeld voor ons om te begrijpen, alien/sleeper technologie. Helena denkt dat er ten minste één punt in Igrot’s tijd-ruimte is dat gelijk is aan de tijd-ruimte buiten, anders had Igrot onze wereld niet kunnen infecteren. Als wij met [Time en Correspondence] de telefoon kunnen aansluiten op dat ene moment … ? Toekomstmuziek.
Te moeilijk op dit moment. Maar we hebben nog duizend jaar voordat de wereld vergaat.

3 xp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s