Tanais 93

Tanais 93 – 17-09-2015

Correcties op het vorige verslag:
– Immortality werd in 2069 ontdekt. First contact was kort daarna. De aliens hebben daarop gewacht.
– Lang niet alle White Collars zijn Awakened en lang net alle Awakened zijn White Collars (zoals bijvoorbeeld MRA27).

We zitten in een Level 8 complex. Aan een aantal dingen kunnen we afleiden dat leven 8 nog niet het diepste niveau is: de pool-naalden zijn geclassificeerd, dus er bestaan hogere niveaus van geheimhouding. En we vinden een wereldkaart met de niveaus 1 tot en met 8. Niveau 1 complexen zijn geïsoleerde eilanden van twee of drie kleine installaties, niveau 2 is al beter verbonden en dat gaat steeds verder. Maar zelfs niveau 8 bestaat nog steeds uit een aantal gebieden die onderling niet verbonden waren. Wij gaan er van uit dat op het diepste niveau de hele wereld met elkaar verbonden was. Helena zoekt naar de techniek voor immortality. We komen er achter dat men om de zoveel jaar een prikje moest halen om de telomeren te repareren. Hoewel er immortals in deze stad woonden, gingen ze daarvoor naar een kliniek die elders lag. De dichtstbijzijnde ingang die vanaf de oppervlakte toegang gaf tot level 8, was in Bretagne. We lezen dat de eerste onsterfelijke, “opa” genaamd, uiteindelijk toch dement is geworden. De telomeren waren niet het enige wat moest worden opgelost. Er waren nog heel wat meer problemen.
We gaan terug naar de bubbelwezens. MRA neemt een koffiemok mee als aandenken. Ze vraagt aan de bubels of die weten wat er op he vasteland met de mudmen gebeurd is. “Ja. Dat zal hetzelfde principe zijn geweest. Je nodigt ze uit, of ze manifesteren zich om een andere reden. Blijkbaar zijn daar ook mudmen gekomen. Wijzelf houden ze graag te vriend, want ze zijn gevaarlijk. Mudmen zijn onafhankelijke wezens. Wij hebben er niets mee te maken wat er in jullie luchtland gebeurd is. Maar ze kunnen lelijk uithalen als ze boos zijn. Ga maar met de mudmen zelf praten.”
Met magie [Mind en Spirit] proberen we dat, maar de mudmen houden het contact af. De bubbelwezens geven ons de navy seal mee. We vinden zijn onderzeeërtje en varen terug naar Plymouth. Als we aanmeren, staat Joe ons al op te wachten. Hij is niet heel bedroefd dat de seal dood is, maar hij wil wel weten wat er gebeurd is. Helena besluit om een halve waarheid te vertellen. Ze zegt dat er geen incal was, maar dat hij het slachtoffer geworden is van een nanotech zand. Ze zegt dat wij het spul herkenden van een soortgelijke patch bij ons in de buurt. Onze duikpakken hebben ons tegen de elektrische velden beschermd, maar de seal dook zonder uitrusting en hij is geëlektrocuteerd. Joe vindt het een raar verhaal. Nanotech zand, vast iets van de White Collars. Hij nodigt ons uit voor het eten. Dan kunnen we over de volgende opdracht spreken. De duikboen mogen we houden.
Tijdens het eten wil hij meer over ons weten. “Zijn jullie geleerden? Die worden vreselijk misbruikt door de White Collars.” Hij heeft een voorstel: “Wij kunnen elkaar helpen. Jullie hebben een identiteit nodig en ik heb behoefte aan bekwaam personeel.”
MRA meldt dat hij pas kort bij deze groep is. “Een eenvoudige bionic met interesse in Spirituele Techniek.” Helena vertelt over de research die we deden naar de anti-wereld. Hij gelooft ons niet: “Dat klinkt als verspilling van overheidsgeld. Laat het verleden rusten. Jullie hebben goed werk verricht. En je hebt een nieuwe identiteit nodig. Bij Noorwegen zijn een stel jonge White Collars doodgegaan bij de ontgroening. Jullie kunnen hun identiteit overnemen.” Die ontgroening is een jachtpartij op iets heel gevaarlijks. Soms wint het beest. Alleen de geleerden (wij dus) worden niet ontgroend. Die worden meteen te werk gesteld in een lab, maar tellen verder ook niet echt mee in de White Collar gemeenschap.
Maar er is een probleempje met die identiteit. De jongelui zijn Avanki, maar wij zijn van een ander ras en MRA is een bionic. Bionocs zijn per definitie geen White Collar. Dus er zal plastische chirurgie nodig zijn. MRA heeft daar grote moeite mee. Zij wil niet doodverklaard worden. Dan raakt zij al haar virtuele vrienden kwijt en haar WoW-account en de kattenfilmpjes. “Als dat alles is waarvoor je leeft, heb ik ook nog een positie open in de Hardware Legacy,” zegt Joe. Hij haalt een veelkleurig object tevoorschijn. ”Dit is een incal. Met kleur kom je verder in het leven. Alles gaat sneller en makkelijker. En als je voor ons werkt, kun je dit soort dingen vinden.” MRA is niet overtuigd. Maar ze kiest er voor om in ieder geval meet te doen met de expeditie naar Noorwegen.
Wij vliegen erheen met ons eigen vliegding. Als we aankomen is het donker, koud en leeg. Er ligt nog geen sneeuw. We vinden een spoor van uitgerukte bomen en uit de grond getrokken rotsblokken. Met [Time] magie ziet Gwen grote lelijke wezens. Met [Correspondence en Time] zien we dat ze hebben gevoetbald met een shuttle. We vinden hem 500 meter verderop. Onderweg zijn bloedsporen te zien. De shuttle is leeg en platgedrukt. We vinden er geen bruikbare spullen. Meer [Time] Gwen ziet dat de trollen de shuttle stonden op te wachten. Er stapten zeven meisjes en een jongen uit, en die zijn één voor één doodgetrapt en meegenomen. Helena neemt monsters van de bloedsporen, zodat we van alle acht een DNA profiel hebben. Condoleeza maakt licht. Maar de rest roept: “Nee, er zitten hier trollen!”
Zonder licht is het pad moeilijk te volgen. Maar op een gegeven moment horen we gesnurk. De mensen zonder Stealth blijven achter. Condoleeza en Helena vorderen langzaam, maar Elaine blijkt een geboren berggeit. Twee grote trollen slapen in een grot. 15 meter lang zijn ze. Met [Matter] maakt Helena cyaangas, wat Condoleeza met [Correspondence] en Elaine met [Entropie] in het neusgat van de ene trol blazen. Die wordt wakker en rent met een blauw hoofd naar buiten.
De andere wordt ook wakker en rent op ons af. Condoleeza maakt ons met [Forces] onzichtbaar. De eerste rent door, de andere keert terug naar de grot.
MRA roept van afstand: “Yo, trollen! kunnen we even praten?” De tweede trol reageert en snuift. Het ruikt Gwen en slaat met de vuist. Raak! MRA schiet, maar de kogel komt niet door de dikke huid. Elaine probeert het wezen bang te maken [Mind]. Helene slaat met haar zwaard op de achillespees. Het monster valt om en we springen er bovenop voor de genadeklap. Condoleeza richt zich op de andere trol. Die rent naar binnen, het donker en de diepte in. Als we er allemaal op schieten gaat het monster neer. Het licht 50 meter de grot in, daar vinden we een lichtschacht met een stookplaats. Daar vinden we een spit met resten van mensen. Er ligt eenvoudige zijden kleding op een stapeltje naast het vuur. In de schacht zien we een apparaatje wat lichtflitsen kan afgeven. Blijkbaar heeft iets of iemand (Joe?) de trollen gewaarschuwd.
Volgende keer: welke uitrusting vinden we?

3 xp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s