Tanais 92

Tanais 92 – 03-09-2015

Op weg naar Plymouth met de vliegende tram. Het ding is goed ‘gecloacked’, dus niemand ziet ons. Het heet nu natuurlijk geen Plymouth meer. Maar hier is wel een vrij uitgestrekt gebied van permacultuur aan zee, met landhuizen, een vliegveld en een consumer centre. Daar zien we mensen met vliegende boodschappentassen. Het zijn allemaal Evenki (oost-aziatisch uiterlijk) en wij zijn Patagoniërs (europees uiterlijk) dus we zullen wel opvallen. We zien ook maar heel weinig bionics en transgenics. Zo te zien aan het aantal huizen wonen er hier ongeveer 6000 mensen. We landen op het vliegveld en gaan met airpeds naar de ontvangsthal. De hal is leeg, het inchecken is geautomatiseerd.
Er komt een jongetje naar ons toe. “Cool ding waar jullie mee zijn komen aanvliegen!” We raken in gesprek. Hij neemt ons mee naar het consumer centre. We hebben nog een paar credits en daarmee kunnen we een maaltijd kopen, maar het is zeker niet genoeg voor wat we allemaal nodig hebben.
Een net geklede man stoot Helena aan. Hij stelt zich voor als Joe Clef en hij wil met ons spreken. “Je straalt kleur uit. Mijn detector neemt waar dat je een incal hebt.” Hij vertelt dat hij bij een groep hoort die incals verzamelt en er in handelt. Nee, Helena wil niet verkopen. Dat respecteert hij. “Wat zijn incals eigenlijk,” vraagt Helena.
“Incals worden door natuurlijke omstandigheden gevormd in de natuur. Ik en mijn team verzamelen ze. Je hebt een boel macht in handen. Wonderlijk, je hebt een incal maar je kent de Dark Side van de samenleving niet. Incals zijn nodig om hogerop te komen, je kan er bijvoorbeeld Unbreathing mee verwerven.”
“Unbreathing kan ik al. Wij waren white collar voordat we werden ontslagen.”
“Nou, dat verklaart je onwetendheid. Ik kan wel wat awakened gebruiken! En ik denk dat jullie mij ook wel kunnen gebruiken. Een splicer waar ik mee werk wordt vermist. Het is een Navy Seal die marine-onderzoek doet. Een blonde jongen met zeehond-genen, snorretje, jong, onderhuids vet op aquadynamische plaatsen. Hij is niet teruggekomen van een zoektocht bij de Westkust van Ierland. Ik wil hem graag levend terugzien.”
We stemmen er mee in om naar de Seal op zoek te gaan. “Welkom bij de Dark Side.” Joe regelt een onderzeeër voor ons en we kunnen vandaag bij hem logeren.

De volgende dag leidt hij ons naar een klein onderzeeërtje, met augmented reality is de illusie gemaakt dat het aan de binnenkant groter lijkt. Aan boord is alles wat we nodig hebben: navigatieapparatuur, duikpakken voor iedereen (in 8000 jaar zijn alle decompressie-, stikstofnarcose- en andere duik-gerelateerde problemen wel opgelost), wapens, … “Dibs op de drietand!” roept MRA.
We varen naar Ierland. Onderweg probeert Gwen de verdwenen jongen te vinden [Time en Correspondence]. Hij is vrolijk aan het zwemmen in een inham van de continentale plaat buiten de de Noordwestkust. Zijn eigen duikboot ligt een heel eind verderop. Gwen ziet hoe de jongen begint te sidderen. Hij drijft bewusteloos aan de oppervlakte. Dan verschijnt er een gordijn van luchtbellen, dat hem omhult en naar beneden zuigt.
Na zo’n tweeëneenhalf uur zijn we er. MRA en Helena trekken een duikpak aan en gaan naar buiten. Dit is waar zijn ingebouwde zender uitviel, net boven het diepe stuk. Claude zit achter de detectoren en ziet dat de hele wand is bedekt met een gordijn van zand met dezelfde energiesignatuur als het zand dat we bij de Paulinische kapel hebben gevonden. Van een veilige afstand zoekt Gwen de Navy Seal [Correspondence en Life]. Nee, niks. Helena onderzoekt het zand [Prime en Correspondence] en vindt dat de electromagnetische structuur op magische wijze bij elkaar gehouden wordt. MRA neemt Spirit waar, Elaine ziet Mind: het zand is zelfbewust! Condoleeza ziet dat er ook Color bij betrokken is. Eigenlijk wordt het zand door alle magische spheres bijeen gehouden behalve Life. De zandkristallen blijken micro-computertjes te zijn. Het gordijn lijkt de ingang van een grot te kunnen verbergen. Maar het is enorm groot, dus waar dat gat precies zit? Het zand straalt eenzelfde elektrische schokeffect uit als het zand in de tempel van de Paulinische Orde, maar hier komt het wel vijfentwintig meter ver. Met een beetje magie [Matter en Forces] zorgen we dat de duikpakken nog beter isoleren. MRA zoekt met echolocatie [Correspondence en nog iets] naar holtes achter het zand. Het kost veel tijd, maar ze vindt het uiteindelijk.
Het zand is dus bewust, en het merkt ons op. Met [Mindlink] proberen we contact te maken. We merken dat het uit dertig tot vijftig individuen bestaat. Het lijkt op de Sandmen die onze wederhelften zijn tegengekomen, maar ze zijn boosaardiger en niet gezuiverd door de Tempest. Kwade geesten die bezit hebben genomen van grote clusters zand-microcomputers. We noemen ze mudmen. Uit hun gedachten blijkt dat ze een ras beschermen waar ze erg tegenop kijken: die belletjes. De voornaamste geest verschijnt in beeld. Het is het spook van een schorpioen uit de oudheid van Tanais. Elaine doet het woord. Ze weet de argwaan weg te nemen door te vertellen dat wij gefuseerd zijn met mensen van Tanais. De schorpioen gaat naar binnen om te overleggen.
Een half uur later komen er bubbeltjes door het zand naar buiten. Dit is geen geest of construct maar een levend wezen, bewust aards, maar met een vleugje Prime. Elaine beschrijft de Navy Seal. De belletjes knappen op zo’n manier dat er verstaanbare spraak ontstaat: “Deze mudman zegt dat jullie okay zijn. Maar waarom zouden wij airbreathers vertrouwen? Jullie zijn de oorzaak van onze ellende.”
Elaine vraagt wat het wezen bedoelt. “Wij zijn door airbreathers gemaakt en zijn ontsnapt. Jullie maakten ons om op te jagen. Wij willen niet dat jullie weten dat wij bestaan.” Het kost wat moeite maar we weten het wezen te overtuigen dat wij geen normale mensen zijn. Onder voorwaarde dat we beloven dat we met niemand over hun bestaan praten, willen ze ons de Navy Seal geven. MRA heeft wat moeite om het te beloven, maar gaat uiteindelijk ook overstag.
“Kom binnen.” Het zand gaat opzij en daarachter opent zich een met water gevulde grottencomplex vol verontruste belletjeswezens. Daar ligt het lijk van de Seal. Hij is gestikt en zijn gezicht is van angst vertrokken, door nachtmerries. “Hier is jullie zeehondmens. Hij is dood want we konden hem niet in leven laten. Hij wilde van ons stelen. Jullie mogen zijn lichaam meenemen, als jullie iets voor ons willen doen. Er is een plek waar wij niet kunnen kijken. Er is lucht en jullie zijn de eerste airbreathers die wij vertrouwen.”
Het neemt ons mee naar een grote zaal waar een koepel staat die veelkleurig licht geeft. “Daar is lucht. Willen jullie voor ons kijken?”

We gaan er doorheen. De lucht binnen is bedompt. MRA meet radioactiviteit. Hier is een nucleaire ontploffing geweest! We zijn aan het uiteinde van de meltdown in een grote holte in de aarde. Het wordt steeds kleurrijker en radioactiever. In het midden van de zaal is een grote klomp radioactief materiaal. Hier kan Helena de incal helemaal opladen [Color en Prime-effect]. Voorbij de klont is nog een gangenstelsel. Helena gaat even terug om te vertellen wat we hebben gevonden en te zeggen dat we verder willen exploreren. Daar geven de bubbelwezens grif toestemming voor.
Het is een honingraat van gangen. Hier, honderdvijftig kilometer uit de kust op achthonderd meter diepte, ligt een geheime basis vol apparatuur. Het was een stadje onder de zee. Alles wat nodig is om in leven te blijven is er. De technologie is anders dan de onze, maar net zo geavanceerd. Het is gemaakt door sleepers en werkt net anders dan wat gemaakt is met Arete, maar op dit moment heb je wel Arete nodig om het weer aan de praat te krijgen. We vinden een bibliotheekje. Deze stad is georganiseerd verlaten en heeft een aantal jaren leeg gestaan voordat de reactor ontplofte in 2452, het Expulsion-moment dat de twee werelden uit elkaar scheurden. De kerncentrale was werkend achtergelaten. We lezen over het ‘First Contact’. Dit is een nieuw niveau van geclassificeerde informatie. In 2442 was er het eerste contact met buitenaardse beschavingen. In 2444 is deze basis door onbekenden gewaarschuwd dat Igrot er aan kwam, dat deze planeet afgesloten zou worden, en het aanbod om te evacueren naar een andere planeet naar keuze. Met een vage verwijzing naar een tegenprestatie. Aha. Deze stad is geëvacueerd! Er waren hier mensen die belangrijk genoeg waren om te evacueren, met achterlating van alle anderen.
Condoleeza komt er achter dat de mensen die hier woonden de onsterfelijkheid hadden bereikt. Toen in 2069 eenmaal ontdekt was hoe DNA-telomeren gerepareerd konden worden, was het niet meer zo moeilijk. Het heeft een aantal eeuwen geduurd voordat alle problemen waren opgelost, maar het is gelukt. En First Contact was op onsterfelijken aan het wachten. Een planeet mag pas meedoen als ze onsterfelijken hebben. We vinden zelfs naar welke planeet ze geëvacueerd zijn, en we komen er achter dat ze heel erg geaarzeld hebben en de gewone mensen niet wilden achterlaten. Maar dat mocht niet. Opeens vragen we ons af: is Imhotep een onsterfelijke die is achtergebleven? Het zou kunnen.
We komen er achter dat deze basis de woonplaats was van de Immortals. Zij bestuurden de sterfelijke mensen met een verdeel-en-heers-strategie. En heel af en toe werd iemand tot de Immortals toegelaten.
Ook vinden we heel wat informatie over Igrot. Het was bekend dat Awakening kon optreden als gevolg van contact met Igrot, maar daar wisten ze niet zo heel veel over. In de vijfdimensionele turbulentie treden heel grillige effecten op. Vóór Igrot was er geen magie en geen enlightened technologie. Er is geëxperimenteerd met Kalutza-Klein technologie, maar het was nog te primitief. Igrot is één exemplaar van een soort planeet-eters, die wachten op planeten die 5-D ontdekken. Maar niet elke planeet is besmet. Onze situatie van twee werelden is vrij uniek. De plannen voor Expulsion zijn in deze bibliotheek wel te vinden. Ze hebben zelfs geaarzeld om weg te gaan.
Helena ontdekt dat de polaire naalden aangevraagd zijn door die andere beschavingen. Maar waarom? Dat is geclassificeerd. Dit volk was geobsedeerd met geheimhouding. Zelfs voor de Immortals waren er nog dingen op need-to-know basis. Dit is een database van niveau 71 tot 80. Er is nog steeds een boel informatie hoger geclassificeerd.

3xp

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s