The ROSE sessie 11 – 16 februari 2012

Na het Deliberative maken de lunars nog kennis met hun solar mates. We moeten ook nog beslissen op welke queeste we gaan. Naar het Noorden voor de Bull of the North of naar het Zuiden op verzoek van Resplendent Jade.
Onze lunars worden uitgenodigd voor een informele moot. De elders vertellen dat de tempel van Sol ontwijd is door Sol zelf. Als we ooit een dragon king tegenkomen .. die zou hem kunnen herwijden. Tot die tijd kan niemand er binnen zonder de vervloeking van Sol op te lopen, zeker solars niet. De tovenaarsschool hier is maar een dependance, de echte wordt beheerd door de lunar elder Rakshi. Volgens White Owl is dat een aardig mens. Ze neemt ook leerlingen aan, als het lunars zijn. Onze lunars willen graag bij elkaar blijven. Ze zijn nu net een lunar circle, die opbreken zou niet alleen jammer zijn, maar ook ondankbaar. Ze willen wel naar het Noorden, mede omdat onze solars de meeste belangstelling hebben voor het Zuiden.
Ates gaat kennis maken met de andere solars. De anderen vinden hem wel sympathiek en we willen hem een heartstone lenen om zijn harnas mee te activeren (een Autochthoonse Terror Projector). Ook gaan we met hem naar de ruxefnes van het archief (House of Records) om informatie te zoeken over zijn vorige incarnaties. Het dossier is summier, maar dat hebben we eerder gezien bij een night caste. Na onderzoek blijkt het dossier versleuteld te zijn. Ghurkan is daar goed in. Hij ontcijfert het. Het blijt een instructie op te leveren om een bepaald slot te openen. Er begint hem iets te dagen. Er zit ook een ingewikkeld zegel bij wat niet in enige taal of mythologie voorkomt, het zou nog wel eens een wandelroute kunnen zijn.
Als we het uitproberen komen we bij een half abstract beeld van een godin met acht armen. Als Atis drie maal klopt materialiseert er een slot. Naast de instructie moet hij nog een extra handeling uitvoeren, voor het geval iemand hem wellicht gedwongen zou hebben het te openen. Dan zou het geheel exploderen. Atis krijgt hem open zonder de val te triggeren. In de sokkel vindt hij een stapel kristallen documenten, een zwarte mantel en een armband in de vorm van een zilveren slang. Hij doet de armband om en hoort een stem in zijn hoofd. “Welkom. Fijn dat je er bent.”
De mantel mag hij niet aandoen van de armband, dat kan pas als hij meer ervaren is. En hij moet eerst de gebruiksaanwijzing lezen. We bedenken dat het Deliberative vast wel een leesapparaat heeft voor de kristallen. Ghurkan laat hem de schroeiplek zien waar het paleis van zijn eerdere incarnatie stond. Atis is onder de indruk.
Eén van de siderials, he meisje in het rode harnas, komt naar ons toe. Het is tijd om te gaan. Vreemd genoeg vindt ze het niet erg om eerst nog even naar de Roseblack te gaan. Atis had nog een date tegoed met haar. De siderial zegt: “Die moet in topconditie zijn voor de veldslag van morgen.”
Ze verandert in een imposante krijger die een gat in de werkelijkheid slaat. Als we erdoorheen stappen komen we in mooi gedecoreerde vertrekken. Als dit dragonblooded barakken zijn x85
“Je hebt 2xbd uur.”

Atis laat zich aankondigen en wordt inderdaad toegelaten. Hij nodigt ons uit om kennis te maken en stelt ons voor als ‘zijn soort’. Ze knippert met haar ogen en houdt zich goed. We stellen ons voor en xzeggen dat we uit Nexus komen.
“Ik heb het nu te druk, maar als jullie Lookshy bezig houden dan hebben wij rust aan onze Oostkust.”
Daarna wil ze graag even alleen zijn met Atis.
Sango vraagt naar de bibliotheek. Daar zijn twee wanden met boekenkasten, een kristallen ding met een gleuf erin en een drie wandtapijten. Twee zijn abstract en de derde stelt zwarte mensen voor die dansen voor een gebouw met stierenhoorns erbovenop. Sango glipt nog even terug om de kristallen van Atis te halen. Ze probeert hem en Roseblack niet teveel te storen want die hebben er geen gras over laten groeien. Als ze ze in de lezer steekt, bevat één kristal instructies om een spinnenrobot te maken, één voor zingende apen (Treesingers), één voor een gevederde slang (heel mooi) en de vierde voor de Cloack of Death. Deze is gemaakt van geminiaturiseerde patternspiders, ‘devourers’ gemaakt om niet-magische dingen op te eten. Twee manieren om te gebruiken, eentje is om hem door een slachtoffer aan te laten trekken. (WotLA p.108)
De gevederde slang was waarschijnlijk zijn meesterwerk, daarna is hij pattern spiders gaan leren maken, en weer later is hij gek geworden en zingende apen gaan maken.

Sarina houdt het leger in de gaten. Het is een hecht en gedisciplineerd leger van (oorspronkelijk) uitschot dat trots is op hun ‘Red Piss Legion’ en goed samenwerkt, ook mensen en dragonblooded samen. Ghurkan hoort de entourage uit. Volgens hen is Roseblack zeer bekwaam. Alleen de keizerin was ook zo bekwaam. En ja, zij is ook ooit bij het legioen gekomen omdat ze iets had gedaan wat ze niet had moeten doen.

Na een paar uur komt de siderial, weer in de vorm van een krijger, ons weer ophalen. Atis en Roseblack hebben het goed naar hun zin gehad. Zij vertelt ons dat ze de baas van het Heptagram gaat verslaan. De siderial zegt tegen ons: “In het paleis van de satraap ligt een heartstone, waar hij het bestaan niet van kent”
Atis vraagt de siderial om op Roseblack te letten.
“Haar lot staat in de sterren geschreven. Daar blijven wij van af.”
Hij voegt er aan toe dat hij bij de slag om het Heptagram zal zijn. Dan maakt hij weer een gat in de werkelijkheid maar deze keer gaat hij niet met ons mee.

We komen in een warme ochtendzon op een brede, luxe straat met meerdere rijen palmen. Het is vrij druk. Spelende kinderen, vrouwen, dikke mannen in draagstoelen. Aan de ene kant van de weg zien we de lager gelegen oude stad met een haven, aan de andere kant een relatief nieuwere villawijk op heuvels. De weg voert van een krottenstad voorbij de stadsmuren, die tot aan de horizon lijkt te lopen, naar de andere kant van de stad. Daar zijn twee heuvels. Op de ene staat het gebouw wat we op het wandtapijt zagen, op de andere staat een houten palissade. Daar zit de Leopard King op de leopard seat. Wij moeten hem vertellen dat we voor Harmonious Jade komen – en ook niet veel meer dan dat. Atis vraagt een voorbijganger naar het paleis van de satraap. Die wijst naar de bovenstad c.q. villawijk. Daar is op het hoogste punt een stenen palissade, bewaakt door dragonblooded die hun anima banner aan hebben staan. Erachter is een marmeren paleis te zien.

Opeens ziet Atis er uit als een wood-aspect dragonblooded. Hij spreekt een voorbijganger aan. Dan vertelt hij ons dat de lokale god Ahlat zó machtig is dat de dragonblooded Immaculate Order hem niet kan controleren. Dus als er hier een demon rondloopt waar de ze hulp tegen nodig hebben, dan moet die wel erg gevaarlijk zijn.

De lokale bevolking is zwart van huid. Qua kleding zijn ze in twee duidelijk verschillende groepen te verdelen. We lopen naar de twee heuvels. Daar aangekomen stelt Atis zich voor als Awufale (tovenaar): “Ik zal zeggen dat er een tovenaar is voor de abominaties!”.
We mogen doorlopen naar de houten palissade. Als we de trap oplopen gaan er bij iedere tree vuurtjes branden. Ze geven aan dat we essence-users zijn. We horen trommels.
Binnen de palissade is een grasvlakte. In het midden staat een baldakijn op een verhoginkje. De zuilen zijn van cederhout. Er staat een stoeltje zonder rugleuning en overal liggen luipaardvellen, de Leopard Seat. Op de stoel ligt een wat gezette jongeman. Hij heeft zenuwtics, zweet en is erg nerveus. Als we de naam Harmonious Jade noemen weet hij meteen wie wij zijn, en hij vertelt dat het land volgens hem wordt aangevallen. Ontploffingen op straat. “En, nee x85 Harmonious Jade is er niet. Die moest naar het Zuiden voor een Orb of zoiets. Ze is een abominatie, een ‘night caste’, maar ja je moet het doen met de allies die je kunt vinden.”
We horen hem verder uit. “Ja, er is een cultus. Ze noemen zich Salmalin. Vroeger waren ze relatief onschuldig, maar ze plegen sinds een maand of drie aanslagen. Het begon met kleine dingen, eens per week een bom, maar nu zijn het er al twee per dag. Allemaal zijn ze te herkennen aan de kleuren rood en zwart, er worden ook vaak granaten (donkerrode edelstenen) gevonden op de stoffelijke resten van de daders. Ze zijn erg fanatiek, de meesten worden gedood tijdens de aanslag, de rest wordt tijdens de arrestatie gedood door de wacht. Een complicatie is dat de satraap, een dragonblooded, geen interesse lijkt te hebben.”
De satraap is afkomstig uit het Realm. Hij heeft een wacht van 100 dragonblooded. Laten we vooral een low-profile houden. De Leopard King heeft een huisje voor ons geregeld, het heet ‘la Refuge’ en ligt aan de Street of Palms. Sango vraagt naar de functie van de koning. Die vertelt dat er vijf stammen zijn. De Leopard Seat is de troon, hij zit op de troon en is dus hun koning. Hij is het nu 30 dagen. De dragonblooded hebben zijn voorganger vermoord. We praten hem moed in.
De satraap heet Cathak Voper, een financieel genie, devoot Immaculate en verliefd op de schoonheid van dit land. Hij wijst Ahlat af, maar kan hem niet bedwingen. De Leopard King adviseert ons om bij de tempel langs te gaan en offers te brengen, want zonder Ahlat’s steun lukt het zeker niet. Zijn zus is momenteel Bride of Ahlat. Een andere stam, de Isalvi van de vermoorde vorige koning, stamt af van Sol en Luna. Sango stelt voor om via zijn zus naar de tempel te gaan. Dan komt het hoge woord er uit: Harmonious Jade is zijn zus. Ze zat vóór haar exaltatie bij de cultus van Sondok, de demon van de 2e cirkel.
We gaan op weg, op zoek naar ons onderdak. Sarina scant de menigte, helaas. De kleuren van Ahlat zijn ook rood en zwart. Granaten zien we ook veel. Terwijl we lopen zien we iemand van een draagstoel overspringen in een andere. Op de daken staan plotseling boogschutters rechtop die op de dragers gaan schieten. De springer trekt aan een lont en ontploft. Grote paniek. De boogschutters schieten op het publiek. De dragers van de lege draagstoel doen tigerclaws aan en beginnen omstanders aan te vallen.
Sarina schiet een boogschutter neer. Atis rent met de Graceful Crane Stance een gebouw op en bedreigt een andere schutter x85 met een tandenstoker. Deze trekt zijn mantel open. Ook hij hangt vol explosieven. Hij trekt, maar Atis doet een Mist On Water aanval waarmee hij het trekkoord doorboort. Atis slaat hem snel knock-out met het plat van zijn zwaard. Sango trekt kinderen weg van de aanvallers met de tigerclaws. Eén wil haar aanvallen, maar glijdt uit. Sango slaat hem, en vanwege de glijpartij breekt die zijn nek. Ghurkan springt er tussen als een andere aanvaller een kind de nek wil doorsnijden. Hij is op tijd.
De aanvallers verdwijnen weer. Sango pakt de tigerclaws (excellent quality: +2) en Atis en Ghurkan dragen de bewusteloze aanvallers mee. Deze ademen moeilijk en raspend. Met Spirit Detecting Glance ziet Sarina dat dit doodgewone stervelingen zijn. Ghurkan onderzoekt ze en ontdekt dat ze rode paddestoelen in de mond hebben. Als ze die door zouden bijten, zouden ze snel dood zijn. Zolang je er op sabbelt voel je geen angst.
De stadswacht is gearriveerd en onderzoekt de lichamen. Inderdaad, de aanvallers hebben granaten oorbellen, of zwart-rode leren riempjes om de arm of zwart-rode schoenen. Sommige moordenaars dragen een halketting met een gedroogd wolvenoor. De draagstoel van het slachtoffer draagt tekenen van het huis Isalvi. Zijn dragers hadden ceremoniële zwaarden. (Het valt nu pas op dat iedereen gewapend over straat loopt.) We krijgen een compliment van de wacht voor ons opgtreden. Atis wil zich aanmelden om met hun mee te trainen, maar dat mag niet omdat hij niet uit het Zuiden komt.
Het valt ook op dat er een grijs straathondje was, wat echt iedereen heeft gezien. Dat zou ook een van de tekenen van de demon Sondok kunnen zijn. Sondok is een deel van de Yozi Ceceline, de oneindige woestein. Sango vraagt of het ook een copycat aanval zou kunnen zijn geweest. Eigenlijk wel, geeft de wachtofficier toe. Er is (behalve het hondje) niets bovennatuurlijks gebeurd. Die vervolgaanval met boogschutters was ook atypisch. En het slachtoffer – die heeft het gelukkig overleefd – is ook niet de eerste de beste. De wacht gaat het incident rapporteren als een aanval die heel wel politiek van aard zou kunnen zijn, vermomd als van de demonencultus. Hij vraagt of Atis wil getuigen. Die zegt ja en stelt zich voor als Iselsi. Hij wil weten waar we logeren. Als Atis vertelt dat we nog maar zó kort in de stad zijn dat we nog geen hotel hebben, vraagt de wachter hem om zich over twee dagen op het middaguur te melden.
Na veel praten krijgen we toestemming om de gevangenen te ondervragen. Ook wil de wacht ons tracteren. Dat gaat er natuurlijk wel in. We raken in gesprek met een jonge dragonblooded, Cathak Ever. Laat op de avond vertelt hij dat ze op expeditie zijn geweest in de jungle en daar de oudste stad van Creation hebben gevonden. Met drie pyramides en acht straten in spaken naar buiten. En een monsters! Reuzehagedissen, die sluw genoeg zijn om valstrikken te zetten. Maar niet echt intelligent, ze praten niet. De runes op de gebouwen lijken een betere, verfijndere versie van Old Realm. We kijken elkaar veelbetekenend aan.

Tussendoor avontuur 20 – 9 februari 2012

Het is stil. Alles slaapt. Kevin hangt in een heel oude taxus. Risha wil hem begraven, samen met het zwaard dat Chang van hem gestolen heeft hetgeen zijn dood is geworden. Chang laat het zwaard achter en dan zien we een glimlach rond de lippen verschijnen.
In het Noorden is een bos. Als we het naderen gaat het regenen. De bodem wordt drasssig en de wagen begint weg te zakken. Er is een bloedrode rune te zien, de zandloper op zijn kant die naar ruimte 4 leidt. Als we naar het Oosten rijden gaat het landschap over in weiden, de grond wordt harder en bij een boerderij zien we een rune X, die naar ruimte 1 leidt. Dan nog even naar het Westen om ons idee te checken. De grond gaat hellen, de lucht ook en het landschap gaat over in een Jin-Yang spiraal. Dat is de 9, de uitgang.
We nemen de weg naar het Noorden en komen in de nachtelijke bliksem terecht. Onze weg voert langs een kampvuur met brallende neanderthalers. Ze vallen ons aan. Risha probeert zijn harnas uit Elsewhere tevoorschijn te toveren, maar zijn charm werkt niet. Gwan wordt gemist en slaat er zelf ook eentje mis. Het gevecht duurt maar een paar rondes. Deze tegenstanders zijn gemakkelijk uit te schakelen. Maar Chang raakt gewond. Verderop begint de vegetatie weer door de wielen te groeien en de adem van de nachtmerries steekt de planten weer in brand. Na een korte vuurstorm brandt alles weg tot een troosteloze vlakte. Uche, uche! In het Oosten vinden we de drietand rune Ogis, de eland of elzenboom. Die staat voor vuur. En in het Zuiden de rune die er uitziet als een hoekige B.
We gaan door Ogis en vinden onszelf middenin één grote vuurstorm. Hebben we ieyts dat ons beschermt tegen vuur? Nee, niet nodig. Hier is het net als de water-ruimte. Het vuur doet wel pijn, maar we verbranden niet. De nachtmerries hebben er geen probleem mee, maar de eenhoorn en met name het groene paard moeten gekalmeerd worden. En zelf moeten we ook op pure wilskracht hierdoorheen komen. Ondanks dat alles op elkaar lijkt, kunnen we toch verkennen. In het Noorden de hoekige S rune van de zon, in het Zuiden de Lagus hout/wind rune. Die nemen we.
En dan komen we in een riool. Het blijkt dat wanneer je een ruimte voor de tweede keer binnenkomt, dat dan de bewaker wakker geworden is. In dit geval twee monsterlijke stalagmieten, die enorme zweepachtige tentakels op ons afschieten. Ze vangen Gwan en Risha. Risha wordt vergiftigd maar weet zich los te rukken. Hij raakt het monster met beide zwaarden en doet veel schade, en Chang’s khatars zijn extra effectief tegen steen, maar zelfs daarmee duurt het een tijd voordat het monster ook maar verzwakt raakt. Gwan zit stevig vast en wordt de muil van het monster binnengetrokken. Er wordt stevig op hem gekauwd, hij raakt buiten westen en begint verteerd te worden. Als Risha het monster de genadeklap geeft, verandert het in klei en kunnen we Gwan eruit trekken. Risha stabiliseert Gwan en Chang verslaat het andere monster.

3 xp en 5xp voor Gwan in verband met het éénworden met de klei.

The ROSE sessie 10 – 2 februari 2012

We vergelijken onze boon-tattoos van de draak. White Owl heeft er geen. Zij is een elder en wij zijn een (informele) cirkel waar zij niet in zit. Ze is wel onze mentor. De draak vertelt dat hij Gatharu heet. We klimmen op zijn rug en hij stijgt op. Wijsheid gaat helemaal uit zijn dak. Rijden op een draak!
Het landschap schiet onder ons voorbij. Al snel zijn we in de wolken; we komen er uit. Het is koud. Nog hoger zien we ruxefnes, van de eens grootse stad Meru waar ooit miljoenen mensen woonden. Nog hoger. Hij zet ons af op een plein, vlak onder de top. We nemen afscheid. Als we hem zoeken voor de Sacred Hunt, dan moeten we op een hemelpoort kloppen. Hij heeft belangrijke taken in Yu Shan, maar als een plaatsvervanger van Luna aan hem vraagt om op de summoning van een beginnende lunar in te gaan … Gatharu merkt op dat we een heel gevarieerd gezelschap zijn: “Zelfs een solar! Lang niet gezien. Ik ben blij dat u terug bent! Ik hoop dat jullie gauw orde op zaken komen stellen.”
Atis mompelt wat.

Vlak onder de top van de berg staan zes gebouwen. Het plein waar we zijn geland, ligt tussen een grote koepel en een gouden pyramide. Het plein kijkt uit over een trap die afdaalt langs de Oostzijde van de berg. Onder ons liggen de vervallen paleizen van de 1st Age exalts. Onderaan de trap is de sokkel van een enorm beeld. Het beeld, dat er uitziet alsof het van massief orichalcum is gemaakt, is omgevallen en ligt met het gezicht naar beneden voor zijn sokkel. Het heeft meerdere gebouwen verpletterd in zijn val. Aan de andere kant van de trap is een pleintje met allerhande kleinere standbeelden. Nog een stuk dieper ligt een enorme draak te slapen tussen de ruxefnes. Een eindje verderop is een gigantisch paleis ontploft.
Atis kijkt gexefnteresseerd naar het gouden beeld. White Owl vraagt hem om mee te komen naar de koepel. De anderen willen ook mee. Tawuz fluistert Wijsheid toe dat hij zich gedeisd moet houden. De deur gaat moeiteloos open als White Owl er haar hand op legt. We lopen door een lange gang met standbeelden, daarna komen we in een ronde zaal met drie rijen stoelen en een spreekgestoelte in het midden. White Owl gaat op een stoel op de tweede rij zitten en zet haar kasteteken aan. Atis gaat op een stoel op de eerste rij zitten, maar het is de verkeerde. Mei Lan is slimmer, die gebruikt haar awareness om haar stoel te vinden. Dat lukt niet iedereen meteen, maar na enig zoeken.
Wijsheid kijkt wat sip. White Owl zegt: “Je bent hier in het wetgevende lichaam. Dit is waar jij de ambassadeur van bent.”
Dan zegt ze tegen ons dat we nu Quicksand Skipper wel erg missen. Die wist wat er moest gebeuren om de AI van het deliberative te linken met die in het harnas. Wijsheid haalt zijn diamanten schedel tevoorschijn en vraagt hoe dat moet.
“Je activeert de AI door op het spreekgestoelte te gaan staan.”
Atis doet het. Zonder te hoeven roepen klinkt zijn stem luid door de hele ruimte.
“AI, hoe genees ik de Kapelaan der Zee?”
Er vormt zich een gezicht. “De Kapelaan der Zee is dood. Zijn ziel en zijn exaltatie zijn er nog. Maar hoe je zijn lichaam werkend krijgt weet ik niet.”
Atis plaatst het lichtgevende bolletje uit zijn harnas in de socket van het spreekgestoelte en stelt AI-1 voor. De twee gaan informatie uitwisselen. Het blijkt heel complex te zijn en dit gaat wel drie dagen duren.

We kijken of er nog informatie in de stoelen zit. Er blijken notulen te zijn van alle vergaderingen van het Deliberative. De laatste was twee jaar geleden. Daarin staat dat de volgende een half jaar daarna gepland stond.
Na enige discussie besluiten we om een uitnodiging voor een nieuwe vergadering voor over een week te doen. De agendapunten worden er bij genoemd: 1) De Great Curse. 2) Vertegenwoordiging van dragonblooded in het Deliberative. 3) De opkomst van de Green Sun Princes. Atis gniffelt: “Daar komen ze wel op af” als we hem verbaasd/ontsteld/ontstemd aankijken.

De komende drie dagen hebben we vrij. We oefenen diverse vaardigheden en verkennen de omgeving. Er zijn Wyld zones, door balefire verwoeste plaatsen en shadowlands. We leggende Kapelaan in een shadowland. Daar begint hij langzaam te genezen. Dat gaat heel erg lang duren, meerdere maanden, omdat hij zo zwaar gewond was. Na drie dagen gaan we weer naar het deliberative om te kijken wat er uit het overleg van de AI’s is gekomen.

AI-1 verklaart dat de Great Curse magie is op he niveau van de Primordials. Het kan dus worden opgeheven door Primordials. Gaia of Autochthon zouden het kunnen met de kennis die hier nu aanwezig is. De yozi’s ook, maar die zullen het niet willen. De Incarnae zouden het ook kunnen: Sol, Luna, of de 5 Maidens samen met het Loom of Fate. Hier in de Deliberative is de curse plaatselijk opgeheven door de Quicksand Skipper. Hoe de vloek kan worden opgeheven met het Loom of Fate staat nu ook in AI-1. De AI van de schedel van Wijsheid is niet groot genoeg om ook een kopie te kunnen bevatten.
Eye of Autumn merkt op dat de meeste exalts niet zullen (willen) geloven dat de great curse een probleem is. We moeten dus argumenten en een strategie bedenken om ze mee te krijgen. Lunars kun je nog wel overtuigen door ze met volle maan uit te nodigen. We realiseren ons dat het net volle maan geweest is, en wij hebben nergens last van gehad. Wat zou de siderials overtuigen? Nancy legt uit dat ze normaal altijd meestemmen met Chejop Kejak, de oudste siderial. Maar als je naar de notulen kijkt, zie je dat bij de laatste vergadering sommigen tegen gestemd moeten hebben. Nancy merkt besmuikt op dat ze zich daar niks van herinnert. Een tweede argument is dat in de notulen staat dat ‘Het Masker is gebroken’. Na navragen bij de AI blijkt dit te gaan over de constellatie die zo heet. Het is heel erg geheim! Dat het in de notulen staat kan als tweede bewijs gelden. Het breken vond twee dagen voor de Usurpatie plaats. Nancy en White Owl zullen de resultaten van hun queeste moeten presenteren.
Nancy vraagt aan Atis: “Meende je dat, over de dragonblooded?”
“Nou,” zegt Atis, “lid maken gaat wat ver. Maar vertegenwoordigers uitnodigen lijkt me wel een goed idee. Als ik me de verhalen goed herinner, was het probleem dat men niet meer naar elkaar luisterde.”
Wijsheid zegt dat hij zich verhalen van oma herinnert. “Zelfs de yozi’s waren ongerust over de usurpatie. Als de natuurlijke orde teveel op zijn kop staat kan de Slaper wakker worden. Creation is door de primordials gebouwd als een burcht, bescherming tegen iets waar ze bang voor waren.”

Voordat de vergadering begint, beklimmen we nog het laatste eindje naar de top. Daar staat een marmeren gedenkteken met de namen van alle dragonblooded winnaars van een vierjaarlijkse wedstrijd bergbeklimmen. Daaronder staan de namen van de solars die het deliberative heropgericht hebben. Vanaf hier kun je heel Creation zien. De lucht heeft een speciale eigenschap: het focust als een verrekijker zodat je alles haarscherp kunt zien, hoe ver het ook is. Je kunt zelfs de elementaire polen zien en ver in de wyld kijken. Helermaal in het uiterste Noorden, ver voorbij Creation, is een naaldvormige top die nog hoger is dan deze berg.
His ziet een oude man in rijke gewaden met zevenmijlslaarzen de berg op komen lopen. We heten hem welkom. Hij stelt zich voor als Fokuf. Als hij Tawuz, Wijsheid en marina zich hoort voorstellen met de familienaam Regenboog, betuigt hij zijn deelneming. De vloot van het keizerrijk is op weg om de opstand van hun familie neer te slaan. Hij vertelt dat hij pas twee weken geleden geëxalteerd is. Hij was de sterfelijke regent in afwezigheid van de keizerin, een compromis tussen de grote huizen. Hij blijkt de exaltatie van Quicksand Skipper te dragen. Als eerste daad heeft hij de Wyld Hunt opgeheven – met argumenten. Hij zegt dat hij in de afgelopen twee weken alles heeft moeten heroverwegen wat hij altijd heeft geloofd.
We kijken nog even bij de Kapelaan. Hij herstelt, maar heel langzaam. Een aantal spoken verzorgt hem. Uit het shadowland komen drie abyssals. Een mummie, een man in harnas en een dominatrix.
Uit het noorden arriveert een luchtschip. Er stappen 10 baardige mannen en stoere vrouwen uit. Allemaal lunars, behalve hun chef Bull of the North, dat is een solar.
Vanuit de sokkel van het omgevallen monument komen een aantal solars (onze andere personages: Ghurkan, Little Shu, Sarina en Sango).
Er verschijnt een hemelpoort, een sfinx opent hem en onder bazuingeschal verschijnen er vijf siderials: jong, mooi, te vergeten. In gekleurde harnassen: rood, wit, zwart, blauw, violet. Allemaal jonge meisjes. Atis vraagt of ze de vorige keer bij de stemming waren. “Ja,” dat waren ze.
“En was het unaniem?”
“Ja natuurlijk.”
“Houd dat vastx85”
Degenen die hun solar/lunar mate tegenkomen, merken dat meteen. Eén van Bull’s lunars wordt lijkbleek als ze de mummie ziet. “Wat is er met jou gebeurd?”

Iedereen gaat de zaal binnen en zoekt zijn stoel. De abyssals zitten tussen de solars. De lunars zitten achter hun solar mate. AI-1 zit in een socket en schijnt vanaf het spreekgestoelte, er is een zetel voor Wijsheid geregeld en de zonnemuis zit op de schouder van Sango.

The Deliberative
Vijfde vergadering na de Usurpatie

Y 770, het zevende jaar na de verdwijning van de Scharlaken Keizerin. Dag 6 van Ascending Air.

Aanwezig zijn
7 Solars, 15 Lunars, 5 Siderials, 3 Abyssals
1 Mouse of the Sun (genodigde)
1 Animating Intelligence: AI-1 (genodigde)
1 Dragonblooded: Regenboog Wijsheid (genodigde, later lid namens de dragonblooded)

1. Opening door voorzitter Ghurkan
2. Voorstellen van de genodigden
3. De Great Curse.
Lunar White Owl krijgt het woord. Zij gedenkt de overleden solar Quicksand Skipper en meldt dat de Kapelaan der Zee te ernstig gewond is om deze bijeenkomst bij te wonen. Ze meldt dat de verloren kasten van de lunars kunnen worden teruggevonden in de tempel van Luna.
Siderial Nancy Endings herinnert White Owl er aan dat dit punt over de Great Curse gaat en neemt het woord. Na enige aanmoediging presenteert zij de bewijzen.
De overige siderials, allen Gold Faction, nemen dit punt op en gaan het uitzoeken. Omdat gebleken is dat exalts buiten deze zaal de Great Curse weer vergeten, stelt Nancy voor om de tekst op hun huid te tatoeëren. Hiermee wordt ingestemd. White Owl zal het doen.
4. Zetels in het Deliberative voor niet-celestial exalts
Solar Atis verdedigt het voorstel om de ambassadeurs van Creation, de dragonblooded en de goden in het Deliberative op te nemen.
a. De stemming over de ambassadeurs staakt. Na een gloedvol betoog van Atis wijzigt een lunar haar stem van tegen naar onthouding. Het voorstel is aangenomen. Dragonblooded Regenboog Wijsheid wordt verwelkomd als lid en krijgt het woord. Zijn familie levert de ambassadeur van Creation naar Malpheas. Hij weet van drie ambassadeursfamilies: naar Yu Shan, Malpheas en de Wyld. Inmiddels hebben die families allemaal drakenbloed. Hij weet niet of er ook een ambassadeur naar de Onderwereld is.
b. Dan volgt een discussie over het aantal zetels voor Dragonblooded. Als er op gewezen wordt dat dan de keizer(in) c.q. shogun een zetel krijgt, wordt eventueel stemrecht voor Dragonblooded onbespreekbaar.
c. De siderials wijzen er op dat goden laten meebeslissen over Creation gelijk staat aan het teruggeven van het Mandaat van de Hemel. Het voorstel om goden in de Deliberative op te nemen wordt ingetrokken.
5. De Green Sun Princes
Abyssals de Koning van 20 Landen krijgt het woord. Bij het breken van de Jaden Gevangenis zijn 150 solar exaltaties buit gemaakt. 50 exaltaties zijn aan de Yozixb4s gegeven en door hen xb4omgebouwdxb4. De Deathlords kregen er 100 en die zijn bij wijze van spreken xb4binnenstebuiten gekeerdxb4. Hij legt het verschil uit tussen akumaxb4s en green sun princes: een akuma is een exalt die zijn ziel verkocht heeft aan de yozi’s en heeft geen vrije wil meer. Een green sun prince is een solar die ‘omgekat’ is naar een andere zon zoals Ligier. Er waren ooit vijf zonnen. Ze waarschuwen dat de GSP’s de yozi’s dienen en dus ook heel andere doelen hebben dan de Neverborn en de abyssals. De Mouse of the Sun meldt dat Sol niet verwacht had dat de yozi’s zo slim zouden zijn.
6. Wat verder ter tafel komt
a. Lunar Regenboog Tawuz brengt de waarschuwing van zijn grootvader over, de vorige ambassadeur naar Malpheas. “De Ebben Draak heeft de uitgang gevonden.” Solar Fokuf, regent van het Realm, voegt hieraan toe dat de verschillende versies van Broken Winged Crane, een nog niet geschreven grimoire die zichzelf terug in de tijd projecteert, beginnen te convergeren. Het thema van de zwarte draak en de rode koningin wordt steeds belangrijker.
b. Op voorspraak van enkele lunars vergeeft de Mouse of the Sun White Owl voor het inbreken in de smidse van Autochthon en het stelen van AI-1.
c. Tawuz vraagt waar GSP’s aan herkenbaar zijn. Koning van 20 Landen zegt: de kleur van hun aura (groen) en vermogens die alleen een primordial kan schenken zoals bijvoorbeeld het oproepen van twintig demonen tegelijk. De motie dat iedere solar voortaan bij binnenkomst in de zaal van het Deliberative zijn anima aanzet, wordt unaniem aangenomen.
d. Solar Bull of the North meldt incursies van de Fay, gif en sabotage. Hij doet een oproep om hulp. Er zal na de vergadering een groep lunars en solars worden samengesteld.
e. Siderial Bloedzwaard meldt grootscheepse incursies van de Fay in het Oosten. Tientallen lunars zijn gedood. Zij vreest voor een tweede Balorian Crusade.
f. Siderial Zwaardvis meldt dat hetzelfde gebeurt in het Westen. Bronze en Gold Faction werken daar samen. Er zijn al zo’n vijftig lunars gedood. Maar ze hebben goede hoop dat V’neef Bijar de oplossing vindt in de Imperial Manse.
g. Fokuf meldt dat de burgeroorlog in de Realm ieder moment kan uitbreken. De twee belangrijkste partijen zijn Mnemon en Tepet Evaja ‘de Rose Black’. Hij waarschuwt de familie Regenboog dat de oorlogsvloot van het Realm naar An Teng onderweg is.
h. Siderial Sheik Yarbootie beschrijft de aanvallen van de Wyld in het Zuiden en de opkomst van de demonen cultus Sondok. De lokale solar Harmonious Jade kon niet komen en vraagt via haar om assistentie. Er zal na de vergadering een groep lunars en solars worden samengesteld.
i. Tawuz stelt voor om de Deliberative AI te programmeren zodat over een half jaar automatische een uitnodiging rondgaat voor de vergadering. Dit voorstel is bij acclamatie aangenomen.
j. White Owl bedankt de lunars Regenboog Tawuz, Regenboog Marina, His, Shi Mei Lan en Eye of Autumn voor hun inzet. Zij verklaart dat zij hun opdracht goed hebben vervult en ontslaat hen van hun verplichtingen. Zij zijn nu volwaardig lid van het Silver Pact.
7. Sluiting

Het Westen: De siderial bronzen en gulden factie werken (voorlopig alleen in het Westen) samen. Een gecoxf6rdineerde aanval vanuit de Wyld heeft in het Westen alleen al aan meer dan vijftig lunars het leven gekost. Leviathan is niet gexefnteresseerd. 10 nieuw geëxalteerde lunars uit het Noorden zijn door het Zilveren Pact naar dit Deliberative geroepen om hier te worden gebriefd. Eén lunar raakt volkomen in de war als hij er achter komt dat zijn solar maatje een abyssal in de vorm van een verschrompelde Inca mummie is.
Het Oosten: Afgezien van de aanvallen vanuit de Wyld is er in het Oosten weinig nieuws te melden. De lunars vrezen voor een tweede Balorian Crusade. De eerste is 770 jaar geleden afgeslagen door de Imperial Manse, maar zonder de keizerin om die te bedienen is er een probleem. De siderials zeggen hun hoop te hebben gevestigd op V’neef Bijar. Wanneer solars voorstellen om zelf naar de Imperial Manse te gaan, komen de siderials met een ingewikkelde voorspelling over een burgeroorlog en de val van het Rijk, waarna heel Creation in een grote anarchie verandert.
Het Zuiden: De oeroude cultus van 2nd circle demon Sondok is weer in opkomst. Een lokale solar was tot haar exaltatie zelf lid van die sekte. Zij kan niet komen maar heeft aan de Gold Faction siderials een oproep gedaan om hulp. De lunars hebben ook hier last van de Fair Folk, maar ze kunnen het wel hebben. Voor de rest is er niks bijzonders te melden.
Het Noorden: De Bull of the North heeft het Rijk een gevoelige slag toegebracht en dat wordt algemeen gezien als een goede zaak. Maar er zijn veel bandieten actief, die alles verbranden wat ze niet mee kunnen nemen: boerderijen, het graan op de velden, alles. Her en der wordt vergif achtergelaten op de trekroutes van de rendieren. Er dreigt honger, maar de Bull en de lunars hebben het ook hier veel te druk met de aanvallen van de Fair Folk die hun kans schoon zien nu de keizerin afwezig is. Gelukkig zijn hier veel minder slachtoffers gevallen.
Het Deliberative roept, bij wijze van experiment, een gemende groep jonge lunars en solars op om de problemen van het Noorden en het Zuiden op te lossen.

5 Xp ook voor de solars

Tussendoor avontuur 19 – 12 januari 2012

Sorceror’s well, de poort is open. Claude zit op de bok, wij springen er ook op. Althans, Risha springt mis. De tweede poging is wel raak, maar Godefried is al weg. In de lucht hangt een bloedrode X, het is de rune die staat voor ‘contract, uitwisseling, gaven die je krijgt en die je geeft – voor wat hoort wat’. We rijden er in volle vaart doorheen. Een knal alsof we door de geluidsbarrière heen gaan. En dan zijn we in een wolkenhemel. Vijftien wolken in drie rijen van vijf. We zien Godefried net in wolk nr. 9 verdwijnen. Risha kiest wolk 2. Als we er in duiken komen we in een moerassig bos in dikke mist. De bomen en de grond zijn van massieve mist.Er is geen pad te zien. Claude ontwijkt de bomen behendig. In de verte zien we fakkels. De wagen kan op een gegeven moment niet meer verder omdat de bomen te dicht op elkaar staan. We horen geluiden in de bomen, apen. Stapvoets rijden we om de verlichte plek heen. Er staat een gebouw, aan de achterkant staan ook fakkels. Maar we komen er met de kar niet dichterbij. We laten Chang, Sandra en Florence bij de wagen achter om de apen op afstand te houden en de anderen gaan te voet verder. Claude laat een spoor achter van gebroken takken zodat we de weg terug kunnen vinden.
Het blijkt een tempel te zijn die gemaakt is van met mos overwoekerde blokken basalt. De fakkels branden onnatuurlijk fel. Het is een hybride hindoetempel – maya piramide. We gaan een trap op en komen bij een opening. Er schiet een slang weg. Binnen lijkt het meer op een donkere grot dan op een tempel. Om de duisternis te verdrijven zetten Gwan en Risha de anima’s aan. Achterin zien we het beeld van een gehurkte man met vier armen, een maansikkel achter zijn hoofd en een enorme erectie. Het is de Shintasta god Pashupati. Voor hem staat een offersteen. Gwan weet gelukkig veel van de rituelen af en weet dat aan deze god zoete witte melk wordt geofferd. Als hij het beeld aanraakt, krijgt hij een schok. Dat is blijkbaar niet de bedoeling.
We gaan terug naar de paarden. Daar worden Chang en de meisjes door apen bekogeld. Hedt is maar goed dat ze gebleven zijn, want anders was de wagen nu leeggeplunderd. De pegasus blijkt een merrie te zijn en ze heeft melk. Claude melkt haar en dat valt nog niet mee. Risha herinnert zich dat er ook slingers van oranje bloemen om de godenbeelden worden gehangen. Verder zijn de juiste mantra’s nodig en er moet een vuur worden ontstoken. Hij gaat bloemen plukken. Sandra kent de mantra’s. “Toch wel handig zo’n brahmaan,” zegt Claude. Een eerste toenadering? Als Risha terug is, leert Sandra hem de mantra’s. Dan voert hij het ritueel uit en dat doet hij perfect (8 successen). Het is maar goed dat hij het doet en niet de brahmaan, want als het beeld tot leven komt realiseert hij zich dat juist dit ritueel hem tot koning maakt (als hij de race wint).

Het beeld groet hem plechtig. “Namasté!” Risha offert de melk. Het beeld vraagt wie zijn gezellen zijn. Hij kijkt indringend naar Claude en er schiet een vuurstraal naar hem toe. Claude ontwijkt het behendig. De god knikt goedkeurend en gebaart dat hij mag knielen. Gwan knielt ook.
“Voor wat hoort wat, bedankt voor de prasaat,” zegt Pashupati, “Neem zelf ook wat. Het is lang geleden zo’n wedren. Sinds Godefried is er nog maar één geweest. Hoe gaat het eigenlijk met hem?”
Risha neemt beleefd een slokje van de aangeboden melk. Hij weet dat er zeven generaties vóór hem een broederstrijd is geweest, dus dat zal de vorige wedren zijn geweest. En nu snapt hij waarom zijn broer iedereen heeft willen vermoorden voordat hij gekroond werd. Hij vertelt over Idris. De god is hier niet blij mee. “Dan heeft Godefried een andere god/tempel om zijn zegen gevraagd.”
Het beeld opent een portaal boven in de grot en zegt: “Breng voortaan meer offers. Haal de wagen en stel mij alsjeblieft de juiste vragen.”
Gwan: “Hoe houd je het vol?”
Pashupati geeft een uitleg over hoe het is om een Shintasta god te zijn.
Risha: “Hoe kunnen we Godefried verslaan?”
“Door de juiste route te kiezen. Houd het goed bij! Er zijn portalen waar je doorheen moet, dit is een soort voorportaal. Hierboven kom je in een ruimte met doorgangen naar de andere ruimtes in het magische vierkant.”
Claude: “Kunnen we u weer bereiken?”
“Ik ben overal waar je een beeld van me tegenkomt.”
Gwan: “Wat zijn de zwakke plekken van Godefried?”
“Hij is niet meer zo geliefd onder de goden. Wij gunnen Risha de overwinning. Idris mag niet winnen. Maar Godefried is wel de ongeëvenaarde wagenmenner. Dus doe je best,” en hij voegt er aan toe: “O ja, dat kind. Als jullie die kunnen x85 Wij goden zijn op korte termijn machtiger dan de oude siderials, maar die zijn beter met de lange termijn. Ze zijn ouder dan wij.”
Risha: “Wat vind je van solars?”
“Omhoog gevallen sukkels. Maar soms zit er een Shintasta tussen. Eénoog, die is wel heel gevaarlijk. Hij is ouder dan wij. Eénoog is een transcendent wezen, hij kan in meerdere mensen tegelijk manifesteren. Idris is er zo eentje, dat is nog een jonge man.”

Dan gaan we de wagen halen. Het ding kan vliegen, daar hadden we eerst niet aan gedacht. In de tunnel komt hij even klem e zitten, maar dat lossen we snel op. Als we door het gat zijn, sluit het zich achter ons. We zijn in ruimte 1. Dit is een bekende plek. Gangen met halfvergane wandtapijten en overal groene geesten met pestbuilen. Maar ze zijn nu tastbaar en echt. We vechten ons een weg door het kasteel van Bronwë. Achter ons is de trap naar de bron, voor ons uitgangen naar Oost, West en Zuid. We verkennen lopend en laten Chang en de dames even achter. Chang vindt op het Oostelijke raam in de koningskamer de ‘Nood’rune. “Als het vuur uitgaat en weer aangemaakt moet worden, is er een zuiverende periode maar ook een periode van gebrek. Begeerte moet worden aangestoken.” We rapporteren en halen de wagen. Er zijn ook sporen van Godefried, maar die heeft een andere doorgang genomen. Als Risha de rune aanraakt, trekt er een energie door hem heen, het geeft hem kracht. We slopen de muur en de rune wordt groter om het gat op te vullen. En dan kunnen we er doorheen.

Grauw, harde tegenwind. Natte sneeuw. De nachtmerries briesen stoom, de eenhoorn trilt. Het is een troosteloos oord, weer een voorportaal. Als we aankomen groeien er meteen takjes en wilg twijgen door de wielen. Het groeit allemaal heel snel. Terwijl je er een weg hakt, groeien je voeten vast. Een wilgenblaadje kijkt door het raam van de wagen. “Hallo.” Claude vraagt of ze ons los willen laten. Nee dus. Risha zegt: “Nachtmerries briesen vuur. Misschien kunnen ze het wegbranden?”
Florence praat tegen ze en “Whoosh!” het vuur brandt ons vrij. Het perspectief verandert en we staan op een berghelling. Achter ons is de boomgrens, voor ons een gletscher. Dit vak heet De Berg. Een chinees element, één van de acht trigrammen. In het vak Lucht kon de wagen vliegen, maar hier niet. Eerst maar eens naar de top. Vlak onder de top is aan de Noordzij een donkere koude plek waar de zon nooit schijnt. Daar in de vrieskou is in een poel (!) water een runde zichtbaar. “Hout, maagd, berk.”

De volgende ruimte is onder water. We zakken erdoorheen naar beneden en komen gelijk in de eigenlijke ruimte. Risha denkt dat het komt omdat we een maagd bij ons hebben en dus automatisch aan de ‘maagd’-voorwaarde voldoen. Nu kunnen we weer in drie dimensies bewegen. Dit is een oceaan. Boven ons is de schaduw van een enorme vis, In het Westen is koraal, In het Noorden wordt het snel dieper, Het Oosten is de open zee en in het Zuiden ligt een scheepswrak. We onderzoeken het wat grondiger. In het wrak is een rune X, die kennen we al. Nu even naar het koraal. Daar vinden we de rune ‘De Profeet’ en in het Norden vinden we in een diepe kloof de rune ‘Noodvuur’, die hebben we ook al gehad. We kiezen de profeet.

Nachtyelijke hemel. Het bliksemt. We komen Godefried tegen, die met hoge snelheid naar het Noorden rijdt. Hij groet ons niet. We volgen hem. Faar gat hij door de rune Lagus ‘De Rivier en de Wet’. We belsuiten verder te verkennen. In het Zuiden is geen rune, In het oosten vinden we veel bliksem en de rune ‘Taxus en de Gehangene’. Het Westen heeft ook niets. We gaan naar de Taxus en de Gehangene.

In de omgeploegde zwarte aarde groeit een grote taxusboom en er hangt een halfvergaan lijk aan. Zijn kleding is die van Archet. Er zijn een paar raven. Hij draagt een insigne van Eénoog. We herkennen hem als de vooralige eerste liefde van Chantal.

3 xp

The ROSE sessie 9 – 19 januari 2012

We staan in een krater op de maan. In het midden is een klein bergje waarop ene schijf staat. De ene zijde is lichtgevend zilver en de andere in-en-in zwart. De sterren in de lucht zijn enorm. His doet zijn nieuwe knack, op de plaats van zijn kasteteken heeft hij opeens een groen, lichtgevend oog. Als we vragen wat hij doet, legt hij uit dat hij hiermee magie, aura’s en onzichtbare dingen kan zien.
Marina vertelt dat ze met Luna heeft gesproken. Ze is niet alleen priesteres nu, maar mag ook nog drie wensen doen. Eerst aarzelde ze om het te vertellen, maar nu we een first age circle vormen wil ze ons vertrouwen.
Tawuz kijkt rond of hij iets waarneemt. Hij ziet dat er achter de rand van de krater essence-activiteit is. De rest is aan het discussiëren, dus hij sluipt die kant op. Hij ziet twee enorme hoofden met kanten kragen die met elkaar lijken te praten. Het maakt geen geluid. Hij probeert de lippen te lezen maar het is een taal die hij niet kent. Hij wenkt Mei Lan. Die kijkt en denkt dat het old realm is. Maar zij kan het niet begrijpen. Tawuz is beter in liplezen en bouwt het na: “Het lichaam van de Heer is erg onrustig vandaag.” “Ja, maar dat is vaker zo tegenwoordig.”
Intussen zijn de anderen ook aangekomen. We besluiten er op af te stappen.
“Geraldine,” zegt het mannelijke hoofd, “ik zie mensjes.”
Dan geven zijn ogen groen licht. “Nee geen mensjes, demonen!”
Eye roept: “Nee, wij zijn lunars.”
“Nee! Jullie zijn demonen.”
Het licht wordt rood en er schiet een straal naar His. Hij wordt geraakt.
“En nu weg!”
His druipt af. Met de anderen willen de hoofden wel spreken. Ze vinden ons erg klein. Ze vertellen dat zij maanlingen zijn, hun Heer is Monos, de koning van de maanlingen. Maanlingen hebben een los hoofd en een los lichaam. Hun lichamen zijn momenteel aan het koken, respectievelijk de liefde aan het bedrijven, zodat zij tijd hebben voor beschaafde conversatie. Monos is volgens het mannelijke hoofd geen god, maar een ‘god-je’; dat klinkt een beetje denigrerend dus ze noemen hem Heer. Alleen Luna, Sol en de vijf zijn “echte” goden. His’ groene licht is volgens hem het licht van Ligier, de groene zon. Het gebruik ervan maakt je tot demon (volgens hem in ieder geval). Ligier is/was de ziel van de Koning van Alles, Malpheas.
Marina vraagt naar de Ebbenhouten Draak. Die is volgens de maanlingen ‘al een tijdje niet meer gezien.’ Vroeger had hij hier een verblijfplaats, een ondergronds paleis aan de donkere kant van de maan. We vragen naar de ingang. Die is niet dichtbij. Maar volgens Eye is alles dichtbij als je van de aarde komt. Het mannelijke hoofd vraagt hoe snel onze diervormen kunnen en berekent dan dat het, als we dag en nacht reizen, een maand rennen is. De maanlingen zouden er veel sneller kunnen komen, door te denken.
“Maar waarom willen jullie daarheen?” vraagt de vrouw.
“Om over hem te leren.”
“Maar,” leggen ze ons uit, “de primordials en hun zielen heten de ‘Unquestionables’, omdat je geen vragen hoeft te stellen.”
Uiteindelijk zeggen ze dat we dan maar met de Heer moeten spreken. Als we knikken, staan we opeens tegenover een oud en wijs hoofd met een lange witte baard.
“Jullie moeten goed begrijpen,” zegt Monos zonder introductie, “dat de Ebben Draak geen god is, maar iets wat goden geschapen heeft. Geen natuurkracht, maar iets wat de natuurkrachten mede ontworpen heeft, …” en zo gaat hij nog even door. “Iets wat zich zo weinig van causaliteit hoeft aan te trekken, dat het zichzelf geschapen heeft.”
“Maar hoe bestrijd je het dan?” vraagt Eye.
“Hoe bestrijd je het tegenovergestelde van licht, deugd en goedheid?” vraagt Monos.
Eye of Autumn aarzelt, “Met licht, deugd en goedheid?”
Het oude hoofd heeft een zweem van een glimlach. We begrijpen het nu. Naar het verblijf van de Ebben Draak gaan heeft geen zin. We doen er geen kennis op, we worden er hooguit gecorrumpeerd. Het zijn de duistere kanten van Luna, die zij weggestopt had, die de Ebben Draak destijds aantrokken. De verhouding tussen Luna en de draak, de wederzijdse verachting, is iets kleiner dan tussen hem en Sol.
Verder praten we over de Games of Divinity. Sol speelt continu, Luna en de vijf nemen af en toe even pauze en Gaia, de laatste primordial, is niet verslaafd. Als er een methode is om ze los te weken van het Spel, dan kent Monos die niet. Ook had hij niet verwacht dat de Ebbon Dragon als eerste de uitgang zou vinden. Hij had dat verwacht van Oramos, de Dragon Beyond. We praten nog wat over het opsluiten van de primordials. Sommige zijn heel erg veranderd, andere nauwelijks tot niet.

Wat is ons plan? We willen in elk geval zoveel mogelijk lunars en solars waarschuwen. Naar de top van de heilige berg. De maanlingen kunnen ons daar afzetten! We staan met de mond open. Maar, we hebben nog reisgenoten en Eye of Autumn mist haar daiklave en kleding.
“O, als het om kleren gaat. We hebben hier nog een Shalgero’s Trots liggen.”
“Ik zeg geen nee,” reageert Eye en opeens ligt er een blob kwikzilver ter grootte van een forse badkuip voor haar. Ze steekt er haar hand in en pompt er essence in. Bij 14 punten verandert het in een zilveren band om haar pols.
“Hoe ziet je daiklave er uit?” vraagt Monos.
Eye concentreert zich en heeft een zilveren daiklave in haar hand.
“En je harnas?”
Opeens heeft ze het aan, maar dan van maanzilver.
“Zullen we jullie dan nu op de top van de berg afzetten?”
“Nee, we willen toch naar de pronaos van de tempel van Luna.”
En hop x85 we staan er.

Eye pakt haar harnas. Tawuz wil de daiklave van Quicksand Skipper wel gebruiken. Mei Lan biedt aan om His te genezen. Met haar vingers duwt ze de wonden dicht alsof het vlees klei was. Gelukkig doet het geen pijn.
White Owl kijkt naar de zilveren armband en zegt tegen Eye: “Kijk daar maar mee uit. Maanlingen zijn niet vertrouwen. Ik heb van dat artefact gehoord. De meeste zijn vernietigd. Waarom weet ik niet, maar we zullen er vast een goede reden voor hebben gehad.”
Eye probeert hem af te doen en dat lukt niet. “Ik denk dat ik zojuist één van de nadelen ontdekt heb.”
Als we buiten komen, staat de volle maan recht boven ons aan de hemel. We vliegen in dezelfde dierengedaantes weer terug. Vlak bij de schaapskooi horen we wapengekletter en geschreeuw.
“Nee! Ik wil niet!”
We zien vier gedaanten die omsingeld zijn door een stuk of twintig grote, roodharige gorilla’s. Nancy vecht met een martial arts wapen, een stok met twee maansikkels aan de uiteinden. De Kapelaan der Zee is zijn favoriete Magma Tentacles aan het oproepen, maar dit kost veel tijd. Atis heeft zijn harnas geactiveerd. Wijsheid en de Kapelaan lijken het het moeilijkst te hebben. Marina en Tawuz duiken op de aanvallers van hun neefje.
1. Marina stort zich op een aanvaller – het zijn demonen, Blood Apes – en transformeert vlak voor ze aankomt in haar beestvorm. Puur door haar gewicht doet ze schade. Nancy doet iets heel ingewikkelds en trekt een stuk van de sterrenhemel naar zich toe. Er valt een ster, maar die mist helaas. Eén van de apen raakt Atis, maar gelukkig werkt het harnas goed. Het is maar een kleine wond. De apen raken ook de Kapelaan. Die zijgt ineen. Ook Nancy wordt geraakt. Mei Lan activeert de scepter en gooit een Death of Obsidian Butterflies over de Blood Apes die de Kapelaan willen gaan verscheuren. Vier vallen er dood neer en dematerialiseren in een rode mist. Tawuz verandert in zijn duikvlucht ook in zijn beestman vorm, landt op één aap en haalt met de daiklave uit naar een andere. De slag is helaas mis, degene op wie hij geland was is wel gewond. Atis schopt en schiet tegelijk met een wapen in het harnas. Dat blijkt een schokgolf te produceren, Ook hiervan gaan vier apen dood. Eye transformeert in de lucht boven Nancy naar yeddim-vorm. Ze schreeuwt nog een waarschuwing naar Nancy en komt dreunend neer. His verandert ook in beestman en suist met zijn wapen omlaag naar de laatste aap die nog bij de Kapelaan staat. Hij bijt ook nog, de aap is dood. Wijsheid vecht met een dolk en mist.
2. Marina doet de Wasp Sting Blur zodat ze twee aanvallen kan doen. Ze wurgt de aap waar ze op staat en slaat naar een endere. De aanval doet weinig schade maar leidt de aandacht wel af van Wijsheid. Ondanks de slachting zijn de apen niet gedemoraliseerd. Ze zijn gewoon te dom. De aap slaat Marina en doet schade, maar niet veel. Wijsheids anima banner gaat aan. Het begint te regenen. Zijn dolk trekt sporen. Daarvan schrikken de apen wel, drie slaan er op de vlucht. Een andere slaat naar Wijsheid, maar doet geen schade. De vijfde raakt hem wel. Tawuz valt weer de aap aan waarop hij geland was, maar de slag ketst af. Mei Lan buigt zich over de Kapelaan en stelpt het bloeden. Hij is bewusteloos en was aan het doodbloeden. Atis gooit een tandenstoker en doet Cascade of Cutting Terror, waardoor het in een hele zwerm naalden verandert. De aap stort krijsend ineen en dematerialiseert in een wolk bloedmist. Er zijn nog maar twee apen over: bij Tawuz en Marina. Die worden ook gedood. De drie vluchtende apen rennen naar het gekkenhuis. Eye rent er in mensvorm achteraan en gooit een Dire Chain. Die raakt een aap en die wordt daar zo boos van dat hij omdraait en Eye weer aanvalt. His rent er ook achteraan. In het voorbijgaan haalt hij uit naar de aap die zich omdraaide. Die wordt onthoofd. Wijsheid werpt zijn dolkje en raakt één van de wegrenners.
3. Eye of Autumn rent langs de aap met Wijsheids dolk in de rug en onthoofdt hem met een Grimscythe. Alle wapens komen uit de armband. Ook deze aap stgort dood neer. His haalt intussen de laatste aap in en slaat die ook dood. Marina gaat op zoek naar Nancy. Die is kreunend aan het opkruipen. Ze heeft de vallende yeddim maar deels kunnen ontwijken en is zwaargewond. De apen waar ze mee aan het vechten was zijn allemaal dood. Het blijkt dat alle schade van de demonen ‘aggravated’ is. Dat wil zeggen dat het moeilijk te genezen is en littekens achterlaat. Tawuz hecht de wond van Wijsheid en probeert diens aandacht van de pijn af te leiden door te vertellen dat littekens eervol zijn. Hoeveel jongens van 14 zijn er die een Blood Ape demon hebben verwond en het kunnen navertellen? Mei Lan zet de gebroken botten van Nancy. We blijken de Kapelaan der Zee niet te kunnen genezen.
Opeens duikt White Owl op. Volgens haar zijn de Blood Apes opgeroepen door een tovenaar in de kliniek. Ze heeft voorkomen dat er meer kwamen. Hij is volgens haar te gevaarlijk om aan te vallen. Hij heeft de demonen opgeroepen als personeel. En hij denkt dat hij één van de ‘good guys’ is. Iemand die twintig demonen op kan roepen, is geen gewone tovenaar. “Vast een siderial!”
Nancy schudt haar hoofd. Nee, gewone siderials kunnen dat ook niet. Het is waarschijnlijk een akuma, een gevallen siderial.
Maar wat doen we met de Kapelaan? Hij reageert niet eens meer op vers bloed van Tawuz en ook niet op pure essence. Als we het lichaam onderzoeken is het dood. Maar dat was het al x85 en zijn ziel en exaltatie zijn nog in het lichaam aanwezig. Mei Lan en Marina herinneren zich dat hij eens gezegd heeft dat regenereren moeilijk was buiten de onderwereld of een shadowland. Atis vraagt het zijn AI. Die zegt dat Golem-technologie niet werkt als er nog een ziel in het lichaam aanwezig is. Hiervoor moet je necromantie leren. We halen de AI van Wijsheid er bij. De twee AI’s communiceren even.
His stelt voor om de Kapelaan der Zee aan Lytek, de god van exaltatie te geven. Dat zou kunnen, maar we vrezen dat hij daarna geen abyssal meer zal zijn. Dan zijn de AI’s klaar met hun uitwisseling. Ze weten meer, maar nog steeds niets over zombies. Eye vraagt wat ze van de armband weten. AI-1 herkent het en zegt dat ze er mee uit moet kijken. Vooral rond volle maan. Maar ze ken geen details, de oude lunars waren niet zo mededeelzaam.

Tawuz gaat een baar maken voor tussen twee paarden, maar White Owl houdt hem tegen. Ze wil opschieten. Als het aan haar ligt snijden we de Kapelaan de keel over en dan vliegen we de berg op. Maar hoe nemen we Wijsheid mee, en Nancy?
Mei Lan gaat een lucht-elementaal oproepen. Dat duurt vier uur. White Owl en Nancy willen graag assisteren. Ze vinden het ambitieus en prijzen het initiatief. Tegen de tijd dat de zon opkomt, wordt de lucht kalm. We zien de zon opkomen – vreemd want we zitten aan de westkant van de berg! – en er komt een wezen van veertjes en wolkenflarden op ons af. Een diepe, donkere stem zegt: “Lunar, je hebt me geroepen. Daar heb je vast een reden voor en die ga je me nu vertellen.”
Na wat gepraat blijft de draak ons vragen waarom hij ons zou moeten helpen. Hij vertelt dat de god van de maanlingen hem gevaagd heeft om deze oproep te beantwoorden, maar wat zit er voor hem aan? Op een gegeven moment zegt hij: “Als je naar me kijkt, wat zie je dan?”
Opeens kijkt hij Eye of Autumn recht aan en antwoordt op haar onuitgesproken gedachten: “Een doel voor de sacred hunt? Jij durft! En je hebt nog gelijk ook. Als één van jullie me als boon geeft om mij te doden in een rituele jacht, dan hebben jullie een deal!”
We kijken verbaasd.
“Ik sta op het punt om een greater elemental dragon te worden. En dat wil ik niet, want dan word ik gek. Als jullie mij ritueel doden, dan kom ik terug als gewone elemental en moet ik weer heel veel essence verzamelen.”
Eye zegt “Ok!” en schudt hem de hand. We krijgen allemaal een tatoeage voor deze boon. En dan mogen we allemaal plaatsnemen op de rug van de draak.

6 Xp
(+1 voor Eye of Autumn vanwege de Falling Yeddim Attack.)

The ROSE sessie 8 – 5 januari 2012

His wacht op een moment dat de Kapelaan der Zee en Nancy allebei slapen en pakt dan het schilderijtje met de plek van Luna’s tempel. Hij denkt dat hij op de heilige berg iets ziet op de plek die in het schilderijtje staat aangegeven. In kattentaal roept hij Mei-Lan, die op Wijsheid ligt te slapen. Mei Lan wordt wakker van het katergejank, neemt haar menselijke vorm aan en komt kijken. Zij ziet niets. Ze denkt dat dit komt omdat zij een No Moon is en His wel wat kan zien omdat hij een Changing Moon aspect is en het momenteel wassende maan is.
His en Mei Lan roepen Marina, Eye of Autumn en Tawuz erbij. Na eniog gedelibereer wordt ok White Owl gehaald. Het is een zaak die alle lunars maar ook alleen lunars aangaat. Na wat aandringen verandert ze in mensengedaante. Ze apprecieert het dat His het schilderij in beslag genomen heeft: “Het geeft geen pas dat een dragonblooded moonsilver bezit.” White Owl vindt dat we wel even langs kunnen gaan. We zijn nog wel een maand onderweg dus die tempel is geen grote omweg. Eye stelt voor direct te vertrekken.
An het einde van de tweede dag passeren we weer een haag van houtwallen en vreemd gevormde scherpe rotsen. Hier is ook een grenspost. De wachters laten ins zonder probleem vertrekken. Aan de andere kant staat een paviljoentje waarin een heel dikke man met een tulband zit. Naast hem staat een schaarsgeklede dame thee te schenken. Hij wenkt ons.
“Welkom in het domein van huis Cynis, ‘lost egg’ Wijsheid. En de weleerwaarde x85 ?”
Tawuz zegt: “Hij spreekt niet.”
“En wat brengt een monnnik van de Immaculate Order hier?”
“Volgens mij is het een boetedoening.”
De dikke man knikt begrijpend. “Er zijn gekkere bestemmingen dn de Heilige Berg.”
“En wat doet u hier?”
“Ik ben hier gestationeerd. Hebben jullie nog troepenbewegingen gezien?”
“Nee niet echt. Ze zijn wel heel goed georganiseerd.”
“Ja, deprimerend hè? Jullie mogen doorlopen.”
Als we een eindje verder zijn komt het meisje ons achterna gerend. Ze wil onze papieren zien, want dat was de magister vergeten. Ze stempelt ze en zet de handtekening van de magister er onder. Ze heet Minoes, want de magister is dol op katten. Haar meester is een wood aspect sorceror, die wortel geschoten heeft en niet meer van zijn plek komt. Ze hebben er maar een paviljoen omheen gebouwd. Eye geeft het meisje een fooi.
Het land van Cynis is verwaarloosd. Op de akkertjes groeien gewassen als papaver, hennep en pastinaken. ’s Nachts kijken we weer waar we moeten zijn. Het zou nog een dag of twee lopen moeten zijn. In de loop van de tweede ochtend komen we langs een muur met een traliehek er in. Er staat “DOKTER Jxd6RGENS KLINIEK VOOR DE GRIJNZENDE GEKTE” boven de ingang. Achter het hek zien we een zevenhoekig gebouw met een zevenhoekige toren, zeven slangendennen in het gazon en een buxushaag in de vorm van een zevenpuntige ster. Achter het landhuis is een waterval te zien en een beekje stroomt om het landhuis heen over het terrein.
Tawuz wil er gaan rondkijken. Nancy heeft opeens een verpleegstersuniform aan. Ze zegt dat de patiënten terminaal zijn. Ze hebben de Laughing Madness, een ziekte die uit de wyld afkomstig is. Marina wil graag een wyld-detectie charm gebruiken. Na enige discussie, waar ze er op wijst dat sommigen van ons ook al excellencies gebruikt hebben, doet ze het. Er is hier geen borderland, het gaat om wyld mutaties. Dat gaat ons niet aan, dus we lopen door. Een eindje verder zoeken we een verlaten schaapskooi op om te wachten tot de maan opkomt.
Het is intussen bijna volle maan, dus Eye kan het nu ook zien. De plek op het schilderijtje blijkt de waterval achter de kliniek. His verkent, in adelaarsvorm. Het is avond, de maan is al op, het regent en er spelen nog steeds kinderen buiten die grote pret lijken te hebben. De waterval komt uit in een grote vijver met mooie waterlelies. Om er te komen moet je over het terrein of bovenlangs via de waterval. We besluiten om de Kapelaan, Nancy, Wijsheid en Atis achter te laten. Alle lunars veranderen in vogelvorm, behalve Mei Lan, die als kat in de klauwen van His’ adelaar meegenomen wordt. De rotswand is onnatuurlijk glad en steil. Hij lijkt bijna kunstmatig te zijn, alsof iemand hem een miljoen jaar geleden met een mes heeft afgesneden. Eye of Autumn verandert in een baars en stort zich in de waterval. Onderaan kijkt ze, na enige desoriëntatie, om zich heen. De goudvissen schieten weg. Onder de waterval ziet ze een gang de berg in. Ze verandert in een inktvis en wenkt de anderen. Mei lan verandert zih in een vis en springt omlaag. Tawuz vliegt naar beneden en landt op het water, His vangt een goudvis, drinkt er een beetje van en neemt die vorm aan. Marina wordt een piranha en White Owl wordt ook een goudvis. In die vormen kunnen we allemaal de gang in.
Na tien meter gaat hij weer omhoog en dan komen we uit in een halve bol-vormige zaal in de berg. Eén derde van de vloer wordt in beslag genomen door het ronde meertje waar we uitkomen. De rest van de vloer heeft de vorm van een maansikkel. EoA zet haar aura aan. In het licht zien we vijf standbeelden van de belangrijkste vormen van Luna. Ze kijken neer op het meer. Op de sokkels staan teksten in Old realm. Het zijn niet alleen de titels, maar ook de vergeten namen van Luna en vreemde referenties die zelfs White Owl niet kent. Mei lan kan het lezen:
Volle maan – Beloved Catalesta the Bloody Huntress, the Arrow Sentinel;
Wassende maan – Phrye the White Navigator, the Third Eye Pyramid;
Halve maan – Samesshana the Two-Faced Bride, the Silver Mirror;
Afnemende maan – Zatesh of Doorways, the Silver Horned Watcher;
Nieuwe maan – Abraxus the Walker at the Crossroads, Promises of a Dark Star.
Daarachter zien we een doorgang. We gaan er heen. Het ziet er uit alsof hier al héél erg lang niemand meer geweest is. De gang loopt een heel eind door. We komen weer in een ruimte in de vorm van een halve bol, nu op zijn kant. We komen in het midden van de bol binnen en een trap leidt omlaag. De vlakke muur is bedekt met een afbeelding van een octopus met vijf vagina’s. Naast iedere opening is een beeld van een (half)blote man met een erectie. Op de zesde positie, onderin, staat een beeld van de mooiste vrouw die je ooit hebt gezien op een schelp. De andere beelden stellen de oude vijf kastes van de lunars voor:
Volle maan – de krijger trekt zijn harnas uit voor zijn geliefde;
Wassende maan – de diplomaat biedt haar een gedicht aan;
Halve maan – de priester brandt wierook voor haar;
Afnemende maan – de moordenaar houdt een dolk achter zijn rug;
Nieuwe maan – de sorceror maakt een bezwerend gebaar om haar liefde af te dwingen.
In de bolvormige muur zie je met enige moeite een draak met zeven vleugels. White Owl verklaart dat de draak wellicht de primordial Oramus voorstelt, de chaos die aan de schepping vooraf ging. De octopus staat dan voor Gaia, de oermoeder en geliefde van Luna, en de blote vrouw is in deze redenatie Cytherea, de primordiale schoonheid, de moeder van Luna. Zij waren de scheppers. Eye kijkt naar de mannelijke beelden en zegt: “We hebben de verloren kastes gevonden! Wat kiezen jullie, changing moons? Dit is je kans om kennis terug te vinden die millennia verloren is geweest. Ik weet het al!”
Ze legt haar daiklave af, trekt haar harnas uit en klimt naar de gang van de zich uitkledende man. We wachten even af, maar horen niets. Mei Lan loopt de gang van de tovenaar (no moon) in. Marina gaat het gangetje van de priester in. His loopt de doorgang van de moordenaar binnen, Tawuz neemt de gang van de diplomaat en White Owl neemt ook de tovenaarsgang. De tocht door de gang gaat steeds moeilijker, je tatoeages lichten op. Halverwege iedere gang is een psychische barrière, waar sommigen meer moeite mee hebben dan anderen. Als ze er doorheen breken voelt het voor de changing moons alsof iets dat scheef zat nu recht is gezet. Iedereen komt uit in de volgende zaal, een volmaakte bol, met kraters aan de buitenwand en een bol van wit licht in het midden.
Eye is als een gek tekeer aan het gaan (limit break). Mei Lan en Tawuz mediteren, His na een tijdje ook. Na een tijdje komt Eye tot rust, helemaal opgelucht.
Eye krijgt van Luna een punt permanente Willpower. Mei Lan bidt en krijgt de een cryptische opmerking over het verslaan van de Ebon Dragon. Tawuz bidt om wijsheid en hulp bij dit vergeten pad. His bidt na zijn meditatie om hulp bij het vinden van de zwakke plekken van de Ebon Dragon. Een luide stem, voor iedereen hoorbaar, schalt door de ruimte: “STRIJDT TEGEN DE PRIMORDIALS, ZIJ DIE ALLES GEMAAKT HEBBEN. KIES JE VIJANDEN VOORZICHTIG, JE VRIENDEN NOG VOORZICHTIGER.”
Marina hoort dit en bidt ook, naar Luna zelf. Even later staat ze op met een brede glimlach. White Owl kijkt het sceptisch aan. Het kasteteken van His is iets scherper geworden en dat van Tawuz ook, en diens teken wijst opeens de andere kant op: een wassende maan. Changing moons worden normaal meestal met een afnemende maan getatoeëerd. Maar het meest spectaculair is het bij Marina. Haar kasteteken is van No Moon tot Half Moon veranderd. Ze vertelt dat ze Luna heeft gezien. Die zei dat ze de eerste priester is in duizenden jaren. Gefeliciteerd! En dat ze goed op ons moet passen. Wij zijn nu een volle First Age lunar cirkel.
We sporen White Owl aan om ook tot Luna te bidden. Ze raffelt het af en er gebeurt niets. Als we doorvragen zegt ze dat ze vrij wil blijven. Ze is geëxalteerd vanwege de vrije wil.
Eye of Autumn spoort Marina aan om een ceremonie te doen, bijvoorbeeld een afsluitend ritueel. OK. Maar als ze zich concentreert, realiseert ze zich dat we nog helemaal niet klaar zijn.
Hiertegenover gaat de gang namelijk gewoon door. We lopen verder en komen weer in een halve bol op zijn kant, nu in het midden van de vlakke wand. Er is een brug naar een platform aan de overzijde. Daar staan een beeld van Luna op een troon en van een chimera. Naast deze uitgang staat voor ieder een brandende fakkel en een klont vettig materiaal. White Owl neemt er een hap uit, trekt een vies gezicht en begint ongecontroleerd van vorm te veranderen. Ze is niet meer aanspreekbaar. Het was ambrosia.
We kijken naar Marina. Die pakt een blok ambrosia en een fakkel en loopt er mee naar de overkant. Ze legt het spul neer voor de chimera. Het verandert in maanzilver, verdampt en de zilveren nevel wordt ingeademd door het beeld. Marina kent opeens een vergeten ‘knack’. Ze legt uit dat je die vorm niet moet vergeten. Tussen de beelden verschijnt een poortje. His offert ook aan de cimera en mag een knack uitzoeken. Tawuz offert aan Luna en mag een charm uitzoeken.
White Owl komt bij. “Poeh, dat was een heftige trip.”
De ambrosia is in haar lichaam in maanzilver veranderd en heeft de ruimte tussen haar tattoos vrijwel helemaal opgevuld, zodat er alleen nog maar smalle reepjes van haar oorspronkelijke huidskleur tussen de oude tattoos en de nieuwe zitten. Ze vindt het zelf erg mooi.
Mei Lan offert ook aan Luna en mag een sorcery spreuk leren.
Eye of Autumn zegt tegen White Owl dat ze als tattoo meester misschien aan Luna kan vragen om kennis over tatoeages. Ze offert de rest van haar blok ambrosia en dat verandert, met enige tegenzin, in orichalcum.
“Misschien moet ik solars gaan tatoeëren. Misschien kan elk type exalted wel met zijn eigen magische materiaal worden getatoeëerd. Ik had uit Yu Shan al een orichalcum tattoonaald!” Ze is helemaal opgetogen.
“O ja, en ik ben vervloekt. Ik denk omdat ik het offer heb opgegeten. Ik ben nu een ‘creature of darkness’.”
Tawuz zegt: “Je was al vervloekt vanwege de diefstal uit Yu Shan.”
“Ja. En dat geldt natuurlijk ook voor Nancy en de Kapelaan.”
“Wat kun je daartegen doen?”
“Vergiffenis vragen aan Sol,” zegt White Owl, “Die vergeeft iedereen die er om vraagt. Het probleem is alleen hem te spreken te krijgen want hij zit altijd in de Pleasure Dome.”
“Kun je anders Luna niet om vergiffenis vragen?”
Nee, dat wil ze niet.

De volgende ruimte heeft de vorm van een croissant. We komen in het bolle gedeelte binnen, je kunt naar links of naar rechts. In het midden staat in Old Realm geschreven: ‘Kies, want je bent vrij: ga links of rechts, kies licht of duisternis, schoonheid of lelijkheid, wijsheid of waanzin, leven of dood, vruchtbaarheid of onvruchtbaarheidx85’
Marina verandert in een gecko en loopt via het plafond de rechter gang in. Die wordt steeds kleiner en donkerder. Op het nauwste punt is een vlakke zwarte plaat waarbij zelfs de anima banner uitgaat. Eye of Autumn gaat naar links. Deze gang wordt ook steeds kleiner, tot ze op haar buik voort moet schuiven en het wordt hier langzaam lichter, haar anima banner valt op het einde weg tegen het omgevingslicht. Dan komt ze bij een zilveren spiegel. Ze ziet haar eigen reflectie, maar in een leeg landschap vol kraters onder een nachtelijke sterrenhemel. De sterren zijn veel groter dan ze gewend is. Tawuz kiest ook de rechter gang, net als Mei Lan. His gaat naar links.
Het licht van links doet je realiseren dat je licht nodig hebt om je werk te kunnen doen, zelfs als dief. Die in het duister realiseren zich dat je in het donker jezelf kunt zijn, mediteren. En als ze mediteren, voelen ze zich vollopen met Luna’s essence. Dat is éénmalig.

Eye kan zich niet inhouden en wil door de spiegel heen de maan op kruipen. Mei Lan en Tawuz doen hetzelfde aan de donkere kant. Doordat er aan beide kanten van de spiegel iemand tegenaan duwt, gaat de gate open. We komen allemaal uit in dezelfde krater op de maan.

6 Xp
(Hier op de maan kun je als Lunar makkelijk je permanente Essence rating ophogen.)

Tussendoor avontuur 18 – 29 december 2011

Claude heeft uit hout en de restanten soulsteel een lijkkoets gemaakt voor Godefried. Nu nog een koets voor onszelf. Omdat wij solars zijn, vinden we dat die van orichalcum moet zijn. Waar vinden we dat? In Bronwë. Daar ziten de pestgeesten nog. Hoe komen we daar van af? De brahmaan vertelt dat we ze tevreden kunnen stellen, of meelokken en dumpen in Sorceror’s Well.
We laten de magische paarden achter in de goede zorgen van Sandra en vertrekken met de boerenkar naar Bronwë. We nemen ditmaal de hoofdingang. Het stadje heeft nog steeds een machtige, maar wat vervallen muur. De spinnen verslaan we moeiteloos. De grote houten poorten zitten dicht. Risha wil ze open maken met de Lock Opening Toch, maar is te langzaam. Chang prefereert om er eentje kapot te slaan met zijn Slayer Qatar terwijl Claude de andere open tovert.
In de stad is het doods en stil. We gaan op zoek naar strijdwagens. Er staan er vijftig, in diverse modellen. Claude bestudeert ze aandachtig. Het hout is allemaal weggerot, in verschillende stadia van halfvergaan tot uit elkaar vallen als je er naar wijst, maar we kunnen nog heel wat orichalcum en chroom redden. De ruiterij was ook rijkelijk versierd met jade, soulsteel en maanzilver. Risha vindt de koninklijke koets en sloopt er de insignes van de familie vanaf. We laden ook nog voor 2000 goud aan koperen muntjes op de boerenkar. Claude ontwerpt een strijdwagen, maar hij is niet helemaal tevreden met zijn eerste poging, dus hij probeert een sneller model te ontwerpen. Het nieuwe model is net zo snel als die van soulsteel. Met de Object Strengthening Touch zelfs nog een klein beetje beter.
We nemen het allemaal mee naar Aryan’s Abode. Daar komen Sandra en Florence ons al tegemoet. Florence rijdt op een briesende nachtmerrie. Ze komt voor Claude tot stilstand. Sandra zegt dat het goed gaat met de paarden en vraagt of haar vriendin mee kan doen met het avontuur. Ze kan op de paarden passen. Gwan denkt: ‘Een sterveling op een nachtmerrie, dat kan magische krachten geven net als de eenhoorn van Sandra.’ Ja hoor, geen probleem. We laten de spullen daar en vertrekken met de boerenkar en het geld naar Soul.

Het bedrijvige stadje ligt in de volle zon. Claude is in zijn Impenetrable Disguise. We gaan meteen naar de bank. De Quartiaanse meneer Halawi ontvangt ons vriendelijk. Hij herkent Risha nog van de vorige keer. Tegen 2% kosten wil hij de koperen muntjes wel op de rekening storten. We hebben vier dingen te doen in de stad: geld wisselen, tropisch hout en een gevangen vlam kopen en Risha onder zijn contract uithelpen. Halawi geeft ons het adres van een bevriende houthandelaar en hij vertelt dat zijn zoon voor jurist studeert. Die kan wel helpen met het contract. Het blijkt een lange slungelige jongeman te zijn met rood sluik haar.
Wat zou zoiets kosten? Volgens Gwan moeten we zeker 1000+ goud betalen, ‘het gaat tenslotte om je ziel’. Het hout kost ons 600, de gouden vlam 500, dan blijft er net iets minder dan 1400 over. Risha legt uit
“Goh, je hebt je ziel verkocht. Dat is klassiek! Ik wist niet dat dat nog voorkwam.”
Risha kijkt een beetje schaapachtig, “Maar we hebben dit magische schrijftablet.”
De jongen bekijkt het. “Dit is ook klassiek. Drie wensen! Die heb ik op school gehad. Nou, de eerste stap is je ziel terug krijgen. Over drie dagen heb ik de tekst.”
Hij wil de helft van het geld vooraf. Omdat Risha een trouwe klant is, is hij ter wille en probeert hij ons niet op te lichten.

Voor 600 goud kopen we mooi sterk en licht tropisch hardhout en daar gaat Claude direct mee aan de slag. Voor 500 kopen we een paarse vlam in een kristal. Als je het kristal breekt komt de vlam vrij, deze is heet genoeg om magische metalen mee te smelten. In de herberg horen we het laatste nieuws: er is geen eten meer in het donkere gebied. Er is inmiddels een nieuwe klasse van rijke middenstanders: voedselspeculanten. De zogenaamde helden worden nog steeds gezocht, maar er doen de vreemdste signalementen de ronde. Met staarten en zo. Een paar kloppen zelfs, maar we zijn hier redelijk veilig zolang we niemand uit Archet tegenkomen.
De derde dag is de jurist bijna klaar. Hij ziet er uit alsof hij drie dagen gefeest heeft, maar we kunnen aan de slag. Hij heeft de tekst op een briefje gezet en Risha moet dat zelf met de hand op het orichalcum wastablet overschrijven. Hij weet net genoeg van het Quartiaans om de tekst te begrijpen. Het lijkt in orde. Als hij de laatste punt zet, verdwijnt de kou uit zijn botten. Het enige wat overblijft is een aangename herinnering aan de onderwereld. (Toch nog een klein foutje in het overschrijvenx85)

Terug in Aryan’s Abode bouwt Claude de orichalcum strijdwagen, hij wordt rijk versierd met afbeeldingen van Risha in een stoere pose, Chantal op een troon, een poepende brahmaan op een onopvallend plekje, en ander fraai houtsnijwerk. Dan gaan we met de hele entourage naar de Shintasta Barrows: Claude rijdt op de bok van de gouden koets met drie nachtmerries en het groene paard, Gwan ment de stalen lijkwagen met de vier nachtmerries, Chang rijdt op de pegasus, Risha en Sandra op de eenhoorns en Florence op de laatste nachtmerrie. De tijd van verbergen is voorbij.
Rond middernacht komen we aan in de tombe. Godefried begroet zijn nazaat vriendelijk. “Waarde achter-achter-achter-kleinzoon, wat kan ik voor je doen?”
“Ik kom u uitdagen.”
Risha steekt de soulsteel vinger aan. De dode koning betrekt. Terwijl het metaal smelt, zegt hij: “Zet de koets maar voor de deur en zorg voor een luchtsluis.”
As hij op de bok zit, begint de koets blauw licht te geven. Een zwerm kraaien en raven komt er omheen cirkelen. En hij rijdt weg. Wij springen aan boord van de gouden koets en rijden er in vol ornaat, met orichalcum harnassen en volle aura’s achteraan. Het is een prachtig gezicht. We rijden dwars door Archet. Boe-geroep en hooivorken, in hun ogen zijn wíj de Eenoog-cultus. Maar ze zijn te bang om echt wat te doen. De wyld is geen enkel probleem met zoveel magische paarden. En bij Sorceror’s Well kan Godefried eindelijk afstappen. Hij aait de nachtmerries en wacht af.

Wat te doen? Het doek moest worden uitgespreid en de nachtmerrie vrijgelatenx85 Maar waar precies? Over de put? Er gebeurt niets. Over de grafsteen? Idem. Het magische pentagram? Nee! Godefried bekijkt het geamuseerd.
Opeens herinnert Claude zich dat de zerk in Risha’s droom over de put gelegd moest worden. Chang en Risha versjouwen hem en Claude stut hem boven de put. Dan leggen we het kleedje er overheen en leiden de nachtmerrie er naar toe. De lucht boven het kleed gaat trillen. Nehal Nemar stapt er doorheen. Godefried is geamuseerd door Rishaxb4s reactie.
“Mag ik jullie voorstellen. De necromancer waar ouders hun kinderen mee bang maken.”
Godefried schudt hem de hand. Gwan spreekt de nieuwkomer boos aan, maar die geeft geen krimp. Hij geeft hem een klap en grijpt hem in de kraag. De nachtmerrie deinst er voor terug. De reacties van Nehal Nemar lijken wat mechanisch.
“De wereld is geschapen door hen dood te maken,” zegt Risha. Hij trekt zijn zwaard en steekt de tovenaar dood. Die zijgt reutelend ineen op het doek, zijn vlees sist, de rook wordt een knalblauwe hemel met witte wolken. Luid hinnikend rent de nachtmerrie de lucht in. Godefried stapt in en geeft zijn paarden de vrije teugel. Ook wij stijgen in en rijden er achteraan. Er verschijnt een grote X rune in de lucht, “de Gift”

3 xp

Tussendoor avontuur 17 xe2x80″ 15 december 2011

De party is nog steeds in Sorcerorxe2x80x99s Well, de open plek in het bos. Na het zeemanslied kwamen er haaien en hoeren uit de put. Ze zijn verslagen en de haaien spartelen nu op het gras tussen de verminkte meisjes. Het is een akelig gezicht. Sarina, xc3xa9xc3xa9n van de volgelingen van Risha xe2x80″ sommigen zeggen zijn minnares xe2x80″ neemt het initiatief om ze weer terug in de put te gooien. Daar zijn ze wel even mee bezig.

Nehal Nemar is blij dat hij terug is. xe2x80x9cDie put. Daar komen geen nachtmerries uit. Er lijkt iets te missen,xe2x80x9d zegt hij.

Sarina kijkt op van haar werk: xe2x80x9cOnze Risha.xe2x80x9d

xe2x80x9cDe Shintasta? Nee, daar heb ik het niet over. Als je in de put kijkt, zie je je eigen angsten, maar dat zijn nog geen nachtmerries. Wat is het verschil?xe2x80x9d

Claude oppert: xe2x80x9cSlaap?xe2x80x9d

En Chang: xe2x80x9cDe droomwereld?xe2x80x9d

Gwan stelt voor om te gaan slapen boven de put.

Nehal zegt: xe2x80x9cDie mooie zwarte steen die mijn vrienden voor me hebben gemaakt, die lag eerst hier, voordat we de put groeven. De put gaat naar de onderwereld. De steen zou als deksel gebruikt kunnen worden. Maar dan moet je hem wel goed stutten. Dan kan iemand daar op gaan slapen.xe2x80x9d

Chang denkt dat Risha in de onderwereld zit.

xe2x80x9cAls hij in de onderwereld zit,xe2x80x9d zegt Nehal, xe2x80x9cisxe2x80x99ie dood. Toen ik voor de eerste keer leefde, had je van die alwetende poeha-siderials. Dat is typisch het soort dat weet hoe je iemand uit de onderwereld kunt halen.xe2x80x9d

Claude zegt: xe2x80x9cHij moet tegen een dode wedrennen dus als hij zelf ook dood is, is dat niet erg. Nu eerst nachtmerries oproepen.xe2x80x9d

Chang wil wel op de steen gaan liggen slapen.xc2 Rishaxe2x80x99s vrienden beginnen het ding te versjouwen en Claude maakt een stevig plankier, zodat de zerk niet in de put kan vallen. Terwijl ze bezig zijn vraagt Nehal Nemar aan Gwan: xe2x80x9cIs het niet zo dat de onderwereld alleen maar de foute types claimt? Het zijn de mensen die daar horen, die niet terugkeren.xe2x80x9d

Gwan heeft hier geen weerwoord op. Hij zegt: xe2x80x9cIk vindt het wel wreed om iemand zomaar in de hel achter te laten. Maar Risha had wel een contract met Exc3xa9noog. Dat is wel fout, ja.xe2x80x9d

Volgens Nehal klinkt het alsof er iets drastisch fout gegaan is en dat noemt hij een bizarre samenloop van omstandigheden.

xe2x80x9cJe kunt de doden toch oproepen om met ze te spreken. Zullen we hem oproepen?xe2x80x9d vraagt Claude.

xe2x80x9cGevaarlijke gekken hebben een oproepcirkel gemaakt in mijn oude huis,xe2x80x9d zegt Nehal, xe2x80x9cmaar laten we die maar niet gebruiken.xe2x80x9d

Intussen vraagt Chang aan Sandra of zij nachtmerries kan stabiliseren.

xe2x80x9cJawel, maar dan moeten ze in mijn buurt blijven. En ik heb geen macht over nachtmerries.xe2x80x9d

Nehal weet wel een plek waar je de doden kunt oproepen: xe2x80x9cIk herinner me een moeras waar vroeger een slagveld was. Daar zijn al eerder wezens uit de onderwereld opgeroepen. Het Bloedmoeras.xe2x80x9d

Claude herkent de beschrijving als de Shintasta Barrows.

Hij wil wel weg uit deze plek, maar gaat niet mee naar Phantom Marshley: xe2x80x9cLoopt die nog steeds rond? Dat is een ongehoorde klootzak.xe2x80x9d

xe2x80x9cWaar ken je hem van?xe2x80x9d

xe2x80x9cHij heeft me bedrogen. Het ging om een vrouw xe2x80xa6 wil je het echt weten?xe2x80x9d

xe2x80x9cAlle informatie over Phantom is nuttig.xe2x80x9d

xe2x80x9cIk was jong en wist dat hij een machtige tovenaar is. Ik vroeg of ik de geheimen mocht leren. Hij deed uit de hoogte. Het meisje waar ik heel erg verliefd op was, is door hem misbruikt. Ik zwoer wraak. Maar daar is niets van gekomen.xe2x80x9d Hij kijkt vuil. xe2x80x9cGa er vooral heen, ik ga niet mee.xe2x80x9d

De steen ligt inmiddels weer op zijn plek en Sarina komt er bij staan. Ze vraagt of de procedure met de grafsteen omgekeerd kan worden.

xe2x80x9cIk wil er wel op gaan liggen voor we vertrekken. Dan is dat maar uit de lucht,xe2x80x9d zegt Nehal Nemar.

Er wordt een vaatje bier geopend en Claude snijdt de gedroogde hondenballen aan. Nehal spreidt zijn mantel op de zerk en gaat liggen. Er gebeurt niets. Als de man slaapt bindt Gwan een touwtje om zijn voet. Hij droomt onrustig. Chang kijkt of hij gewoon angstdromen heeft, of dat hij een nachtmerrie heeft. Omdat hij het niet vertrouwt, maakt Chang Nehal wakker.

xe2x80x9cIk droomde dat ik er niet meer weg kwam en voor eeuwig opgesloten zat.xe2x80x9d

xe2x80x9dInelsewhere?xe2x80x9d

xe2x80x9cNee, in dexc2 onderwereld!xe2x80x9d Nehal beschrijft in details wat Risha in de vorige sessie heeft meegemaakt. xe2x80x9cEn toen werd ik wakker gemaakt.xe2x80x9d

Hij wil vertrekken en ergens anders een nieuw bestaan opbouwen. We ruiken rook. De geur komt uit het woud. De wyld staat in brand en het komt naderbij! Snel wordt het kamp opgebroken. Het vuur komt naderbij. We besluiten naar Phantom te gaan. De eenhoorns en nachtmerries breken de wyld open en er openbaart zich een troosteloos landschap.

<scene wisseling>

Badend in het zweet wordt Risha wakker. Er staan allemaal wilde nachtmerries om hem heen. Negen paarden met rode ogen, bezweette zwarte vacht en acht benen, die onmiddellijk wegrennen. Tijd voor actie! Gelukkig staan de anderen klaar met netten en lassoxe2x80x99s. Exc3xa9ntje ontsnapt, maar acht nachtmerries worden gevangen. Ruim meer dan we nodig hebben.

Claude en Gwan maken een vierspan koets. In die tijd gaat Risha de nachtmerries temmen. Dat lukt en even later rijden we door de wyld. Tegen de ochtend komen we aan bij Aryanxc2xb4s Abode. Gwan op de bok van de koets, Claude op een nachtmerrie, Chang op de pegasus en Risha en Sandra op de eenhoorns. De overtallige nachtmerries zijn achter de wagen gespannen. We krijgen ruim baan. De nachtmerries zijn best eng! En Risha, in zijn leren pak op een eenhoorn, wordt heel vreemd aangekeken. Het maakt in ieder geval indruk. Aryan heet ons welkom. Hij heeft nu echt respect voor ons, het is niet meer alleen beleefdheid. Terwijl we ons verhaal vertellen wordt de beste wijn geschonken en krijgen we heerlijk eten. Chantal doet mee aan het feest maar ze is een beetje humeurig. De hormonen spelen op. We mogen even aan de buik voelen: hij trappelt al.

De volgende dag gaan we naar de brahmaan. Hij had het goede nieuws al gehoord van de vogels. Tegenover Claude houdt hij een strak gezicht. xe2x80x9cEr moet altijd een xe2x80x98bad guyxe2x80x99 zijn in het verhaal. Claude is de onbeschofte hork, maar ook de nar.xe2x80x9d De heilige man geeft gedetailleerde instructies over het groene paard. Risha vraagt naar Nehal Nemar.

xe2x80x9cDat is de necromancer waar kleine kinderen mee bang gemaakt worden.xe2x80x9d

xe2x80x9cIk heb de nachtmerries opgeroepen door op zijn graf te slapen.xe2x80x9d

xe2x80x9cDan zijn het hele krachtige nachtmerries!xe2x80x9d

Voor het groene paard hebben we de andere drie nodig. We moeten met ze naar het magische bos en daar zullen ze elk drie planten aanwijzen. Die moeten we hierheen brengen en dan krijgt Risha het ritueel.

Sandra vindt het goed dat Risha de eenhoorn blijft berijden. Gwan gaat op een extra nachtmerrie. Het gaat heel gemakkelijk allemaal. We krijgen allerlei heel gewone plantjes: hei, vergeetmenietje, boterbloem, et cetera. Als we terugkomen bij de shamaan heeft die een boekrol met een toverspreuk voor ons gemaakt. Risha vlecht de plantjes samen en leest de spreuk op. En hopla! Er staat een mooie tamme groene hengst! Het is gelukt.xc2 Claude maakt de lijkwagen en we gaan naar de Barrows. Risha wil onderweg nog even langs de stad gaan om bij de Qartianen het contract met Exc3xa9noog te laten ontbinden. Hij kent inmiddels genoeg van de taal om te kunnen controleren of er staat wat hij bedoelt.

3 xp