The RoSE – 7

The ROSE sessie 7 – 22 december 2011

We zijn nog in het kunstenaarsstadje Tuchara, maar besluiten dat we hier niet veel langer kunnen blijven. We vertrekken met de kar getrokken door Eye of Autumn als yeddim. Mocht er iemand achter ons aankomen, dan kunnen we een kar met twee paarden worden, of de kar ergens dumpen. Dat laatste zou wel jammer zijn, want het geld van Mei Lan zit er in.

We komen steeds dichter bij de berg. Het terrein begint er verwaarloosd uit te zien, als we langs komen doen mensen snel de luiken dicht. Het land is hier erg verarmd. Als we bij een herberg stoppen voor eten en overnachting, horen we dat er al anderhalf jaar geen magistraat langs is geweest. Misdaad blijft ongestraft. De Grote Huizen vechten om de opvolging van de keizerin. Alleen voor de Roseblack, een aanvoerster uit het huis Tepet, hebben ze veel goeds te zeggen. Hier is het nog terrein van Huis Ledaal, die blijven angsvallig neutraal. Tegenover Roseblack staat Mnemon. Die beheerst het Heptagram en laat iedere leerling aan haar persoonlijk trouw zweren. En het Heptagram is de enige tovenaarsschool, dus de studenten hebben geen keuze. (Wijsheid kijkt beteuterd.) De echte hoofdmeester, Ragara Bhagwey, is al lang niet meer gezien. Verder zijn de mensen ook benieuwd naar V’neef Bijar die, net als de keizerin zelf destijds, naar het Imperial Manse gegaan is. Sindsdien is hij niet meer gezien. Na enig nadenken over de verdere reis besluiten we om hier de kar te verkopen en paarden te kopen voor degenen die niet van vorm kunnen veranderen. Tawuz kan een beetje paardrijden en kiest er vier goede uit.

Na een week komen we bij een soort afrastering. Op dit moment zijn wij: de dragonblooded Wijsheid op een paard, met twee familieleden te voet en een krijger te paard; de monnik loopt, Nancy rijdt te paard, maar valt nog steeds niet op; Mei Lan slaapt in kat-vorm op de zadeldeken van Wijsheid; His en White Owl verkennen de omgeving in vogel-vorm. Zodra die ons over de grens vertellen, verandert Eye of Autumn in een bidsprinkhaan. Daarna gaan we verder naar de grens.
Daar staan drie mannen in een blauw, een rood en een groen borstkuras op de weg. Ze vragen naar onze papieren. De man in het rode harnas bestudeert ze aandachtig en merkt op dat we met een persoon minder zijn. Tawuz zegt dat we overvallen zijn.
Waar?
Bij de uitgeputte marmergroeve.
Ah, dat verklaart het. En het vat wijn?
Dat hebben we in Tuchara al verkocht.
Jammer. Waarom gaan jullie dan door?
Nou,“zegt Tawuz, “we begeleiden de jonge prins Regenboog Wijsheid naar het Heptagram. Wij zijn Tawuz en Marina, twee meerderjarige familieleden en dat daar,” hij wijst richting Atis, “is de lijfwacht. Verder hebben we onderweg nog een monnik opgepikt.
Ze spreken de waarheid,” zegt de man in het blauwe harnas.
Na een oppervlakkige inspectie van onze eigendommen en de vragen of we niet aan een huis gelieerd zijn (“Nee.“) en of de familie van plan is om dezelfde weg terug te nemen (“In principe wel.“), krijgen we een stempel en mogen we door. Wel krijgt Wijsheid een standje: hij moet onmiddellijk van zijn paard af en gaan lopen. Als onderweg zijn anima aan zou zijn gegaan, dan was dat paard nu dood.

De grens blijkt imposant – tientallen meters dikke hagen, water, het landschap is met geomantie verdedigbaar gemaakt. Daarachter is het land goed onderhouden. Op het land werken slaven. De bevolking is goed gevoed en gezond. Wel rookt iedereen pijp; we ruiken opium, marihuana en nog veel meer.
We komen bij een provinciestadje. Het heeft de opbouw van een legerkamp. De provinciaal gouverneur nodigt Wijsheid en zijn familie en lijfwacht uit voor het diner. De Kapelaan is ook uitgenodigd. Maar die drinkt alleen een glaasje water en zegt geen woord. His zou er graag bij willen zijn, maar dit land is te goed georganiseerd. Als het al opvalt dat wij één man missen, dan valt het zeker op dat er één bijkomt, of dat er een ober een paar uur vastgebonden in een kast doorbrengt.
Vanaf hun tafel kunnen Tawuz en Marina het gesprek aan de hoofdtafel opvangen. De gouverneur zit Wijsheid uit te horen over AI’s. Eye duikt (in de vorm van een sprinkhaan) in de nek van Wijsheid en en prikt. Wijsheid snapt de hint wel, maar de gouverneur vraagt het op de man af. Marina en Tawuz bespreken of ze de Kapelaan als excuus kunnen gebruiken en daardoor valt het hun op hoe slecht hij er eigenlijk uitziet, als een levend lijk.
De gouverneur biedt Wijsheid een adoptie in Huis Tepet aan. Hij wil zijn studie financieren als Wijsheid daarna warstriders voor hen komt bouwen. Wijsheid wil overleggen met zijn neef en nicht.
Dat hoeft niet, het zijn maar stervelingen.
De Kapelaan der Zee schudt zachtjes nee. Wijsheid ziet het en vraagt hoeveel bedenktijd hij heeft.
“Drie dagen, zolang duurt gastvrijheid. Maar misschien kan ik het aantrekkelijker voor je maken. Morgen zal ik je aan Roseblack voorstellen.
We komen er achter dat de afstand tussen dragonblooded en stervelingen in het leger ( in ieder geval in het Red-Piss Legion) kleiner is dan in de rest van het Blessed Isle.

Wijsheid krijgt een mooie kamer voor hem alleen, met een stevige bewaker voor de deur en tralies voor de ramen. De ‘monnik’ wordt de weg naar het klooster buiten de stad gewezen. Hij kijkt nog zuurder dan anders. (In de keuken wordt geklaagd dat alle melk zuur is geworden.) Tawuz en Marina lopen met hem mee. Ze worden gevolgd, totdat hun schaduw ziet dat ze de stad verlaten. Een eindje buiten de stad confronteren ze de Kapelaan der Zee met zijn uiterlijk. Hij blijkt een speciaal type Essence nodig te hebben. Die krijgt hij van bloed, sterfgevallen in zijn nabijheid, of een shadowland. Tawuz en Marina geven hem allebei een slok van hun bloed. Nancy, die ook mee blijkt te zijn gelopen, merkt op dat ze hier de hand ziet van een speler die Mnemon en Tepet tegen elkaar aan het uitspelen is. Onze opties zijn vluchten, of zelf een speler worden. Er volgt een lange discussie. Eén knelpunt is dat His wel erg happig is om Wijsheid dood te maken. Op een gegeven moment komt Mei Lan. Ze vertelt dat de gouverneur nog met Wijsheid gepraat heeft op zijn kamer en hem heeft gevraagd waarom de AI naar hem luistert. Dat hebben ze aan de AI gevraagd en die zei dat het kwam omdat hij van het Huis Regenboog is. Wijsheid begint te denken dat hij toch liever niet naar het Heptagram wil. Als alle AIxb4s naar hem luisteren, zou hij zelfs wel een kans willen wagen om het Imperial Manse te betreden. Tawuz gaat nog even bij hem langs en waarschuwt hem dat hij voorzichtig moet zijn. At ze hem onderschatten is niet erg, dat geeft juiste een voordeel.

De volgende dag krijgt Wijsheid een audiëntie bij de Roseblack. Het is een vrouw in een groen jaden vol harnas met zwarte ornamenten in de vorm van ranken met doorns, bladeren en rozen. Ze ziet er uit als een jaar of twintig. Ze valt met de deur in huis en zegt dat Wijsheid de keuze heeft tussen magie en techniek. Mnemon is een heel traditionele tovenares en zolang zij daar hoofdonderwijzer is zal het Heptagram iedere gewone ‘lost egg’ opleiden tot tovenaar. Maar de politieke druk en het geld van Huis Tepet kunnen er voor zorgen dat hij toch tot magiër-ingenieur wordt opgeleid. Ze biedt hem zelfs een factory-cathedral aan. Ze snapt dat hij pas twaalf is (“Dertien!“) en heeft daarom de familieleden en de ‘familiar’ uitgenodigd om vragen te stellen. De familiar mag Old Realm spreken.
Kat Mei Lan doet dat inderdaad en vraagt: “Wat voor bewegingsvrijheid zou Wijsheid hebben?
Sprinkhaan Eye of Autumn vraagt naar de plannen van de Roseblack.
Ze kijkt naar hen en geeft essence uit, maar geeft voorlopig nog geen antwoord. We hopen maar dat ze denkt dat de sprekende dieren goden zijn.
Als Marina vraagt wat haar mening is over de Wyld Hunt, kijkt Roseblack haar doordringend aan: “De oorlog maakt vreemde bedgenoten,” zegt ze. Dan wenkt ze uit het raam naar de adelaar die daar in de lucht hangt. Dat is His. Die komt er ook bij en vraagt haar of de Roseblack onze Wijsheid naar de heilige berg zou willen laten gaan. Dat was ze niet van plan, maar als zij er op vooruit kan gaan dan is het prima. Tawuz vraagt of zijn familie de scholing van Wijsheid mag verzorgen. Ja, dat mag. Atis vraagt brutaal of ze met hem wil daten. Ze kijkt hem schattend aan. “Ik heb nog wel ergens een fles wijn staan. Ik zie je zometeen welx85
De Kapelaan der Zee kijkt zuur. Dit wordt hem te frivool. Hij zegt: “Als jij de drakentroon verovert, dan zul je jezelf weer Shogun moeten noemen en niet Keizerin. De shogun was namelijk ‘bevelhebber namens de goden’ en keizer betekent ‘bevelhebber over vorsten’. Het onderscheid is belangrijker dan je denkt.
Roseblack legt uit dat zij haar meerderen altijd heeft gehoorzaamd. Nu, zonder meerderen, heeft ze besloten om dan maar zelf te gaan leiden. De Kapelaan lijkt er genoegen mee te nemen.

Ik weet dat ik een offer moet brengen om te leren toveren,” zegt Wijsheid, “maar mijn naam heb ik er niet voor over. Dat is het pad van de Kapelaan en daarbij geef je meer op dan je je realiseert.
Tawuz vertelt dat Roseblack Wijsheid niet kan adopteren, want de affiniteit die het jongetje heeft met AI’s, komt door zijn familie.
Dat is jammer,” zegt ze, “dan zal het met een contract moeten.
Wijsheid vraagt wat ze zou doen als de solars terug zouden komen, en als ze niet meer vervloekt zouden zijn. Ze zegt dat ze mensen op hun daden beoordeelt.
Eye of Autumn realiseert zich dat de Roseblack de confrontatie met ons in haar eentje is aangegaan. Zij springt op haar schoot en zegt dat zij haar vertrouwt. Eye vraagt wat ze van ons weet.
Ik kan het niet raden, maar ik weet wel dat jullie meer dan stervelingen zijn. Als zovelen van jullie deze Wijsheid begeleiden, dan gaat zijn pad verder dan ik mij kan voorstellen. Wat zijn jullie precies?
Wil je dat echt weten?” vraagt Eye een paar keer nadrukkelijk.
Ja. Ja. Ja.
Mei Lan neemt haar mensengedaante aan en geeft toe dat ze een uitverkorene van Luna is. Daarna hoort de Roseblack Eye uit. Die verandert zich in een gecko. Ze vraagt aan Wijsheid of die daarvan afwist. Het jongetje grijns breed en zegt: “Het is nog veel erger!
Tawuz stoot hem aan en daardoor kijkt Roseblack hem aandachtig aan. “Jij ook?
We moesten hem toch goed beschermen?” zegt Tawuz.
Ze kijkt hem verbaasd aan.
Ja, ik ben echt zijn neef en Marina is echt zijn nicht, en de mijne.
Marina verandert zich achtereenvolgens in een gorilla, kolibri, piranha, tijger en weer in zichzelf.
Atis grijnst en zegt dat hij hoopt dat de date nu nog door kan gaan.
Beslist!” antwoordt ze.
Maar,” waarschuwt hij, “ik ben geen lunar. Ik ben een solar.
Ze trekt een wenkbrauw op. Ze zegt dat we van haar mogen gaan waarheen we willen, Naar het Heptagram, terug naar het Zuiden of de heilige berg op. Ze ziet af van een contract: “Voor je het weet veranderen de omstandigheden en wordt je gedwongen het contract te breken.

Roseblack garandeert ons veilige passage de berg op, tot het punt waar dragonblooded niets meer te zeggen hebben. Atis brengt de nacht met haar door en de volgende dag vertrekken we. Naarmate we dichter bij de berg komen krijgt de Kapelaan der Zee steeds meer moeite om levend over te komen. Zijn huid wordt wil en hij krijgt slagtanden. Hij heeft steeds meer dorst naar bloed. Nancy begint vreemde, maar niet onverwachte vormen aan te nemen. Zoiets als Sinterklaas die aankomt: iedereen denkt dat iemand anders het geregeld heeft. White Owl heeft er ook last van, zij kan alleen nog maar haar primaire vormen aannemen. Wij hebben daarentegen nergens last van. Misschien omdat we onze tatoeages nog maar net hebben.

Tanais – 16

Tussendoor avontuur 16 –

< Dit is de versie voor de spelers. Wat Risha meemaakt als de grafsteen omdraait, daar komen de anderen hopelijk nog eens achter.>

We maken een soort menselijke piramide om lasso’s voor de rotsspleet, waar zo meteen de eenhoorns uitkomen, te houden. Claude spiderclimb’t tot boven de ingang om op ééntje te springen. Chang rijdt op zijn pegasus. Risha is aan de ene kant omhoog geklommen en Gwan staat aan de andere zijde. Na een minuut of twintig horen we hoefgetrappel. Risha’s lasso vangt de eerste, Gwan de tweede, Claude springt op nummer drie. Als hij het dier raakt krijgt hij een elektrische stroomstoot door zijn onderlijf. Hij laat zich er meteen weer vanaf vallen. Terwijl hij opkrabbelt denderen er nog een paar eenhoorns langs. Hij lasso’s nummer 7. Dan komen de eerste twee aan het einde van hun touw, Gwan en Risha er naar toe. Risha maakt zich groot voor zijn vangst en spreekt het dier kalmerend toe. Dat lukt voorbeeldig door zijn Presence-excellency – 10 successen – het magische paard wordt rustig. Ook Gwan lukt het om zijn dier wat te kalmeren, het is wel nog vijandig. Dan komt het laatste dier statig door de opening, met de maagd op zijn rug. Ze gebied ons om haar metgezellen los te maken. Claude maakt ze zijne los en krijgt weer een elektrische schok, Gwan en Risha doen het wat voorzichtiger terwijl de laatstgenoemde uitlegt dat we er maar eentje nodig hebben. Die van Claude en Gwan rennen weg zodra ze vrij zijn, maar Risha’s eenhoorn blijft bij hem. Dan fluit Sandra op haar vingers en zij gaat ervandoor, gevolgd door Risha’s dier. Chang vliegt er achteraan en Claude gooit met een slinger een steen tegen Sandra aan. Chang lasso’t de onbereden eenhoorn en zet hem vast. Het tweede schot van Claude is ondanks de snelheid en de bomen ook raak. Sandra krijgt de steen tegen haar hoofd en valt hevig bloedend van haar paard, dat bezorgd bij haar blijft staan. Hij knevelt haar en verbindt de wonden. Chang brengt de andere eenhoorn tot rust en roept Risha. Die was er al achteraan aan het rennen. Hij is hevig ontsteld als hij de vrouwelijke brahmaan bewusteloos ziet liggen. Chang geneest haar wonden en wil haar losmaken maar Claude vindt dat niet goed. Terwijl de twee in het chinees ruzie maken, komt ze bij. Risha biedt op zijn knieën excuses aan, maar hij kan haar niet losmaken, want een krijger mag natuurlijk geen brahmaan aanraken… gelukkig heeft Gwan geen last van taboes en hij bevrijdt het meisje voordat de chinezen uitgeruzied zijn. Ze aanvaardt de excuses. Claude bedreigt haar en ze vraagt de anderen om bescherming. “Misschien is er wel in alle redelijkheid met me te onderhandelen in plaats van al die dreigementen?

Risha vertelt het hele verhaal en ze draait bij. Al vertrouwt ze Claude nog steeds niet.

Maak mijn vriend los en ik beloof dat we bij jullie zullen blijven.

De wyld is voor haar geen probleem, de magie van een maagd met haar eenhoorn is zó krachtig dat ze een bubbel van stabiliteit om zich heen heeft, waar wij allemaal in passen. Risha durft het bijna niet te vragen: “Mag ik op de andere eenhoorn?

Goed dan. Zonder zadel en zonder teugels, maar dat doet wel pijn.

Risha probeert onderweg het dier aan te raken en hij ontdekt dat een dikke lap leer voldoende isoleert. Maar ja, hij mag geen zadel. Na enig nadenken laat hij bij Aryan’s Abode een zwaar leren pak met handschoenen maken. We regelen wapens van koud ijzer tegen de wezens van de wyld en netten om de nachtmerries te vangen. De meisjes en vrouwen van het dorp willen allemaal de eenhoorns aanraken en aaien. Maar de stemming is intussen wel erg anti-ons. Terwijl wij baden en uitrusten gaat Sandra naar de brahmaan. De brahmaan is ontstemd als ze vertelt wat Claude haar heeft aangedaan en hij laat een bericht uitgaan naar alle brahmanen van het land.

De volgende morgen is Risha’s uitrusting klaar. Hij trekt het zware zwarte leren pak aan en we vertrekken. Even buiten zicht van het dorp klimt hij op het magische dier; het dikke leer isoleert genoeg en hij heeft geen pijn! Risha mag dan een prins en een solar exalt zijn, maar hij is ook een jongetje van vijftien en hij is als een kind zo blij met zijn eenhoorn. Na een dagreis komen we bij de grens van de wyld. Een nachtje slapen en dan passeren we de grens. Het is een prachtige dag, maar zwart/wit als een foto. De opgaande zon komt met pons mee en de foto wijkt uiteen . Waar wij lopen is een lieflijk groen magisch mos en zien we de blauwe lucht en de zon. Om twaalf uur valt de zon weer neer. In het donker is het griezelig, maar er gebeurt niks en tegen de tijd dat we moe worden komen we op een bekende plek. Risha vindt al snel de grafsteen. Hij van maakt hem schoon en leest in het spiegelende zwarte marmer: “Hier rust Nehal Nemar, grootste der geesten”.

Gwan en Claude maken een hek rondom de steen, Claude versiert het met creatieve afbeeldingen van brahmanen. Aan het einde van een lange dag werk gaat Risha op de steen liggen en de anderen houden wacht. Hij valt in slaap en voelt zich een beetje draaierig, de grond zingt onder hem weg. De anderen horen geknars. De steen draait zich om en daar ligt opeens een onbekende man in ouderwetse dracht.

De onbekende gaat rechtop zitten en rekt zich uit. De zon komt op. Hij is nog loom en niet helemaal bij als Chang vraagt wie hij is.

Zonlicht? x85 Waar ben ik? x85 Het heeft gewerkt! Ik ben thuis! x85 Wie zijn jullie? Hebben jullie me opgeroepen?

Wij wilden nachtmerries oproepen. Een van onze kameraden is nu beneden. Hij ging slapen op die steen. Die kantelde en toen verscheen jij in plaats van nachtmerries. Wie ben jij?

Nehal Nemar. Ik woon in dat huis. x85 Jeetje wat een ruine! Daar beneden zijn heel veel nachtmerries, dat klopt.

De man doet zijn verhaal. De shintasta zijn een half jaar geleden binnengevallen (dat betekent dat hij 320 jaar weggeweest is), door hun ging het fout. Hij heeft zich teruggetrokken in Chetwood om te studeren als kleuizenaar. De shintasta begonnen het bos uit te kammen. Hij besloot zichzelf te verbergen tot ze weg waren.

Claude zegt: “Nou, buiten het bos zijn ze nog en daar ook.” Hij wijst naar Sandra.

De man haalt zijn schouders op. Sandra is een vrouw. De Shintasta krijgers, dat is waar hij bang voor is, niet voor hun vrouwen. Nehal Nemar wil ons wel helpen. Hij klimt over het hek en ziet dan voor het eerst de bosrand. “Shit! Dat is niet goed. Daar was geen wyld!

Gwan vraag waar hij zich verborgen had.

In elsewhere. De trigger die ik gezet heb, was dat de shintasta weg zouden zijn.

Hij gaat naar zijn huis kijken. Binnen kijkt hij met ontzetting rond en hij deinst weg van het pentagram. “Wie heeft dit gemaakt?

Na enige uitleg snapt hij dat Ushas gered moet worden. Ze is een shintasta godin, maar de pantheons zijn in elkaar overgelopen en zij is de dochter van de godin van het volk dat hier altijd al woonde.

Gwan stelt voor om nachtmerries op te roepen, misschien dat Risha daar dan mee terug komt. Nehal zegt dat dat een goed idee is. Hij gaat in zijn bibliotheek kijken hoe je die dieren oproept. Maar de toren staat op instorten en als we hem hebben gestut, dan blijkt dat in al die eeuwen van verwaarlozing de boeken allemaal helemaal vergaan zijn. Hij gaat verslagen op de grond zitten.

Al mijn kennis x85 weg! Ik weet het niet meer. Ik wil nu gewoon in de kroeg zitten en een biertje drinken. Daarom zal ik jullie helpen! Misschien kan de put jullie bijstaan. Die gaat direct naar de onderwereld. Als je er lang genoeg in kijkt, raak je bevrijd van al je angsten. Uit je angst komen de nachtmerries.

Chang gaat turen en Claude klimt met Spider Climb naar beneden. Na een tijdje komt hij weer terug.

Het is te diep en de weg terug is moeilijk.

Chang ziet in de diepte de nachtelijke oceaan. Hij weet wat van mythologie en realiseert zich dat nachtmerries ook wel bekend staan als zeepaarden. Hij wil iets van zichzelf in de diepte gooien en kiest een schunnig zeemanslied:

Er is een hoerenschip vergaan

Op de grote oceaan

De hoeren naar de haaien

En de haaien lekker naaien.

Er ontstaat een geweldige storm daar in de diepte. Een schip met schaars geklede vrouwen slaat om, Ze worden door haaien opgegeten en de kijker krijgt een enorme neiging om seks met de haaien te hebben. Chang weet zich te vermannen. Hij springt in de put, verslaat de haaien en gaat de meisjes genezen.

 

The RoSE – 5

The ROSE sessie 5 xe2x80″ 24 november 2011

Marina informeert naar de staf van Quicksand Skipper. White Owl denkt dat het implement is om sorcery spreuken in op te slaan. Ze vertelt dat ze het uit de werkplaats van Autochthon hebben. Daar heeft zij een tattoo-apparaat gevonden waarmee je aurichalcum kan tatoexc3xabren.
Eye of Autumn duikt weer op. We vertellen van het gevecht en de dood van de skipper. Zij vertelt dat ze Leviathan nog verteld heeft over de solars van de groene zon. We vertellen dat we haar solar mate op willen halen; dat vindt ze een goed idee.
Het is een week varen naar An Teng. De eerste avond gaat Nancy op de voorplecht staan en ze begint astrologische symbolen te tekenen in een schetsboek. De lijnen die ze tekent verschijnen als kometensporen aan de hemel. Enkele sterrenbeelden verschuiven naar de posities die ze boven An Teng hebben en de volgende ochtend zijn we bij de haven.

Het schip Merlot met Bram en Wijsheid aan boord blijft buitengaats liggen. White Owl vraagt of we een demesne (een plek waar essence uit de drakenlijnen van de grond sijpelt). Mei Lan weet een ruxc3xafne te liggen uit de First Age waar nog kracht uit stroomt. Ze leidt White Owl, de Kapelaan der Zee en Nancy Endings er naar toe voor de begrafenis van Quicksand Skipper. De andere Celestial Exalts worden uitgenodigd om mee te komen. We komen in een desolaat landschap, waar weinig meer wil groeien. Het is stil. Er zijn geen dieren. De essence van de plaats voelt verkeerd. In het midden staat een betonnen bunker die half ontploft is.
De sorcerors gaan naar binnen en leggen Quicksand Skipper op een soort baar. Ze gaan er omheen staan en nodigen ons uit om daar weer een cirkel omheen te maken en elkaar bij de hand te nemen. De tovenaars gaan zingen. Ze zuiveren de essence van deze plaats. Na een uur zijn ze daarmee klaar, maar ze zetten direct een nieuw gezang in. In de volgende uren smelt het beton weg en beginnen zich zuiltjes te vormen. Exc3xa9n of andere onderaardse steenader komt omhoog en vormt een zwarte spiegelende koepel. Als je in de spiegel kijkt, zie je Quicksand Skipper in plaats van je eigen reflectie. Waar de Skipper ligt is een sarcofaag gegroeid. In een kuiltje op de borst is in twee uur een zwarte parel gegroeid. De heartstone. Het hele gebeuren heeft acht uur geduurd. Nu vindt Ee of Autumn het tijd om de benen weer te strekken. Buiten blijkt spontaan een beeldentuin te zijn gegroeid, met daarin beelden van de aanwezigen. Volgens White Owl laat deze spreuk een Manse groeien. Normaliter laat de magie de natuur zijn gang gaan, maar er was geen natuur meer dus heeft de manse onszelf als voorbeeld gevonden. Wij zijn allemaal automatisch xe2x80x98attunedxe2x80x99 op deze manse.
Marina en Eye of Autumn vragen of we de daiklave en de toverstaf wel in de tombe moeten laten. Hier laten liggen is onveilig. De elders vinden het goed dat we de spullen van Quicksand Skipper gebruiken tot zijn volgende incarnatie ze opeist en de heartstone wordt aan Mei Lan gegeven. Het is een Stone of Final Endings, waarmee je de ziel van een doden direct kunt laten rexc3xafncarneren. Volgens de Kapelaan is dit een erg efficixc3xabnt middel tegen ondoden. Omdat ze sorceror is, krijgt zij ook de toverstaf. Eye Of Autumn wil de daiklave wel gebruiken.
Daarna veranderen we ons in onopvallende dieren en gaan naar de hoofdstad. Het land is nu al een beetje veranderd. Sommige mensen dragen speldjes met een regenboogje. Bij bepaalde boerderijen zijn de gebedsvlaggen op kleur gesorteerd in de volgorde van de regenboog. In de stad is op het centrale plein een stellage gebouwd. Men is hem aan het optuigen met lampionnen die via rails kunnen rond bewegen. Wij kennen geen feestdag die deze week gevierd wordt, maar de mensen gedragen zich allemaal zxc3xb3 vanzelfsprekend. Het is alsof ze een jaarlijks terugkerende traditie voorbereiden. De enige klager die we tegenkomen is een onguur type die het maar niks vindt dat de stadswacht tegenwoordig moeilijker is om te kopen. EoA leidt ons naar de catacomben en stelt ons voor aan haar solar mate Atis. Het is een grote blonde man, een leiderstype. Hij lijkt verbaasd om zoveel exalts te zien. Mei Lan begint uit te leggen dat we hem nodig hebben. Tawuz stoot EoA aan. Zij neemt het verhaal over en weet precies hoe ze haar partner moet overtuigen, onder vier ogen. Hij gaat mee vermomd als oud mannetje. Ook hij vraagt zich af wat er in de stad aan de hand is. We stellen Atis voor aan de drie elders. De kapelaan pakt een lorgnet, kijkt er door naar de solar en knikt naar zichzelf.
Atisxe2x80x99 kennis blijkt miniem. Hij denkt dat hij met dit harnas aan een draak moet gaan verslaan en heeft er zin in. We proberen uit te leggen dat de Ebbenhouten Draak een heel machtige yozi is waarvan voorkomen moet worden dat die ontsnapt uit de hel. En dat je die je niet zomaar even verslaat. xe2x80x9cEn,xe2x80x9d zegt de Kapelaan der Zee, xe2x80x9chet harnas is nodig om de Great Curse mee op te heffen.xe2x80x9d
Daar hebben we nog nooit van gehoord. De Kapelaan zegt dat een groep exalts uit Nexus hebben ontdekt dat de neverborn op hun sterfbed alle exalts hebben vervloekt. xe2x80x9cOok ons?xe2x80x9d
xe2x80x9cJa, ook lunars. Is het wel eens opgevallen dat je met volle maan in een dier verandert?xe2x80x9d xe2x80x9cMaar dat hoort er toch gewoon bij?xe2x80x9d xe2x80x9cAhxe2x80xa6xe2x80x9d hij trekt een wenkbrauw op, xe2x80x9cEn is jullie wel eens opgevallen dat oude lunars erg eigenaardig worden? Oude siderials ook.xe2x80x9d Nancy knikt. xe2x80x9cEn de verhalen van vroeger dat oude solars gek werden?xe2x80x9d
Atis stelt dat het harnas het beste te vervoeren is als hij het aantrekt. Dat vinden de sorcerors prima. Het past niet helemaal, maar dat kan de Kapelaan wel aanpassen. De eerste dagen leggen we met Nancyxe2x80x99s hulp steeds de afstand van een week varen af. Onderweg oefent Mei Lan aan boord van het schip met de scepter. Het is mogelijk dat een sorceror er een spreuk in stopt en dat een andere sorceror het er weer uithaalt. Die moet wel het niveau van die spreuk beheersen, maar hij hoeft de spreuk zelf niet te kennen. Nancy steekt er de Disguise of the New Face in, voor als we ons snel moeten vermommen. Mei Lan leert ook de Death of the Obsidian Butterflies van White Owl. De Kapelaan der Zee is benedendeks bezig in zijn werkplaats. De dagen er op gaan minder snel. Hoe dichter we bij het Blessed Isle komen, hoe minder goed Nancy de werkelijkheid kan bexc3xafnvloeden. Ze weet er wel voor te zorgen dat we de handelsvloot van Chiaroscuro tegenkomen. Vlak voordat we daar zijn, komt de Kalepaan der Zee met het vermaakte harnas boven. Hij heeft ook een vrijwel identiek glimmend stalen harnas voor Marina gemaakt. Daar zit een Elemental Empowerment over xe2x80″ water xe2x80″ waardoor het mee vervormt als zij een andere gedaante aanneemt. xe2x80x9cAlleen oppassen dat niemand een Emerald Countermagic in je richting gooit.xe2x80x9d
Volgens Atis kan Marinaxe2x80x99s harnas wel wat meer buste gebruiken. Tawuz is al plaatsvervangend boos aan het worden, maar Marina is juist allang blij met de aandacht.
Atis onderzoekt zijn exemplaar. Er zitten drie heartstone sockets in de borst. In de middelste steekt een bol blauw licht. Dat is de AI. Hij leent de zwarte parel van Mei Lan en een andere heartstone van EoA. Die steekt hij in de beide andere sockets. De AI en de speciale eigenschappen van het harnas zijn nu geactiveerd.
xe2x80x9cIk ben AI-1,xe2x80x9d hoort hij in zijn hoofd.
Atis begint een dialoog, hij herhaalt de antwoorden hardop zodat we mee kunnen luisteren.
xe2x80x9cWat kun jij?xe2x80x9d
xe2x80x9cNiets.xe2x80x9d
xe2x80x9cDan weet je vast heel veel.xe2x80x9d
xe2x80x9cJa.xe2x80x9d
xe2x80x9cWat weet je van de Great Curse?xe2x80x9d
xe2x80x9cEen gerucht. Autochthon was bang dat de solars door de Great Curse Hem zouden gaan doden en is vertrokken. Gaia was bang dat de solars zich door de Great Curse ook tegen Haar zouden keren en is eveneens vertrokken.xe2x80x9d
xe2x80x9cKan de curse worden opgeheven?xe2x80x9d
xe2x80x9cDe solar die mij gevonden heeft, had een manier ontworpen om hem plaatselijk op te heffen, in de zaal van het Deliberative. Als ik daar ben, kan ik kijken hoe hij het gedaan heeft en een manier bedenken om het effect creation-wide te maken.xe2x80x9d
xe2x80x9cHoe werkt dit harnas?xe2x80x9d
xe2x80x9cJe steekt er 10 punten essence in.xe2x80x9d
Plop! xe2x80x9cHee, dat zit opeens een stuk lichter! Wat kan het allemaal?xe2x80x9d
De AI begint aan een enorme waslijst van indrukwekkende eigenschappen, denken we. Want Atis herhaalt dit niet hardop. Aan zijn gezicht is wel te zien dat het spectaculair moet zijn. Opeens krijgt het harnas vleugels van goudkleurige essence. Hij krijgt ook een anima, een enorme leeuwenkop. Opgetogen zoeft hij langs. xe2x80x9cMag er iets kapot?xe2x80x9d
Hij ziet een klein eilandje en verpulvert de rots met zijn vuist.
Er verschijnt een godje: xe2x80x9cWaarom doe je dat? Jullie moeten voor Creation zorgen, niet kapot maken!xe2x80x9d
Atis kijkt beduusd. Hij wil de godheid al mee aan boord nemen, maar dat vindt Mei Lan niet goed. We overtuigen de god dat hij nu een verhaal heeft.
AI-1 vraagt: xe2x80x9cU bent dus geen twilight caste?xe2x80x9d
xe2x80x9cNee, hoezo?xe2x80x9d
xe2x80x9cDan kunt u mij niet overzetten naar een ander voorwerp.xe2x80x9d
xe2x80x9cNee, maar bij het Deliberative zijn er vast wel twilight caste solars. En ik weet zeker dat we goed met elkaar zullen opschieten.xe2x80x9d
xe2x80x9cAls u het zegt xe2x80xa6xe2x80x9d
Tegen ons zegt Atis: xe2x80x9cHet is een droogkloot, maar hij gaat wel. Mijn harnas is intelligenter dan ik!xe2x80x9d
Tawuz mompelt: xe2x80x9cDat is niet zo moeilijk.xe2x80x9d

De vloot van Chiaroscuro arriveert. Ze bestaat uit een aantal handelsschepen en oorlogsbodems voor de bescherming. De Betrouwbaar wordt omgevormd tot een houten galjoen. We zullen ook wat rustiger aan moeten doen met magie en gedaanteverwisselingen. Als we de heartstones weghalen, deactiveert het harnas. AI-1 vindt het niet zo erg. Wijsheid heeft het allemaal geweldig gevonden. Hij neemt zich voor om straks in het Heptagram naar spreuken te gaan zoeken waarmee hij van vorm kan veranderen.
Het konvooi nodigt onze aanvoerder uit voor overleg. His vermomt zich als vlootleider en overtuigt de commandeur dat hij iets hoogs is uit An Teng.
xe2x80x9cWijn?xe2x80x9d vraagt de commandeur.
xe2x80x9cGraag.xe2x80x9d
xe2x80x9cIk bedoelde jullie lading.xe2x80x9d
xe2x80x9cDat ook,xe2x80x9d lacht His.
We varen over. Bram en Wijsheid gaan ook mee. Deze laatste na enige discussie, maar hij moet ook leren hoe het is als dragonblooded. Het schip waar we aan boord gaan vervoert kruiden. De scheepskok is fantastisch. De wijn die we hebben meegenomen wordt geapprecieerd. Het diner is vervelend en formeel. De dragonblooded van de oorlogsschepen vinden het maar gewoontjes, ze zijn hier vooral voor de wijn. His heeft zich een aristocratisch uiterlijk aangemeten en heeft perfecte manieren. Hij vraagt of hij een rondleiding kan krijgen op zoxc2xb4n fregat. In ruil voor wat wijn kan dat wel. Het fregat heeft een stalen dek, met jade ingelegd. De boordkanonnen zijn essence guns.
xe2x80x9cKun je er eens eentje afschieten?xe2x80x9d
Na wat zeuren wil hij wel; hij krijgt niet iedere dag de kans! Hij blaast het eilandje dat eerder door Atis werd beschadigd finaal uit het water.
xe2x80x9cEn daar hebben we er dus vier van!xe2x80x9d
Het fregat kan met 26 man worden bestuurd, vijf officieren en drie ploegen van zeven man. De kapitein en de eerste, tweede en derde stuurman zijn dragonblooded, Van de officieren is alleen de bootsman niet gexc3xabxalteerd. Dus als de andere uitgeschakeld zijn, dan houdt hij het in zijn eentje niet lang uit. Onze rondleider, Cesus Jar, is een garnizoenscommandant die met verlof naar huis mag. Hij is best gexc3xafnteresseerd in Eye of Autumn. His roept haar terug: het is niet zoxe2x80x99n goed idee om dit schip over te nemen en de heartstones achterover te drukken. Er zijn namelijk nog drie fregatten en die hebben net zulke kanonnen.

Een paar dagen later zien we ze in werking als een enorme walvis het konvooi aanvalt. Er vliegen zelfs een paar dragonblooded met enorme jaden daiklaves op af. EoAxe2x80x99s handen jeuken.

Onderweg praat Tawuz in op zijn neefje. Wijsheid moet er van doordrongen worden dat hij alles wat hij weet van lunars, solars, abyssals en siderials net zo geheim moet houden als familiezaken. We bespreken methodes om als we eenmaal aan land zijn onopgemerkt te kunnen reizen. De Kapelaan der Zee lijkt ons het meest opvallend. Hij is zwijgzaam, kijkt zuur en in zijn nabijheid vallen mensen stil. Een vermomming als Immaculate monnik zou nog wel kunnen, daar is men zulk gedrag wel van gewend. EoA hoort Cesus Jor uit. Die weet veel van de Immaculate Order. Hij is er zelf door opgeleid, maar er uit gegooid vanwege onzedelijk gedrag. EoA vraagt hem wat hij van de leerstellingen vindt. Normaal praat de dragonblooded daar niet met stervelingen over, maar onder invloed van de heerlijke wijn en wat geflirt, geeft hij toch zijn mening: xe2x80x9cAlles draait om seks. Gewone mensen mogen niet met goden omgaan, want daar komen alleen maar kinderen van, de godblooded.xe2x80x9d
Eye vraagt: xe2x80x9cMaar de anathema van de zon en de maan dan?xe2x80x9d
xe2x80x9cNeenee, die zijn niet aangesteld door de goden. De bewaarders van Creation zijn de elementaire draken. De anathema zijn bezeten door demonen. Vroeg of laat merk je dat altijd. Ik heb zelf drie keer met de Hunt meegedaan en xe2x80xa6xe2x80x9d
Hij vertelt over de laatste jacht op een Forsaken die in een kind was gekropen. EoA weet zich in te houden. Het komt er op neer dat Jor problemen heeft met de Orde, maar wel in de basisleerstellingen gelooft.
xe2x80x9cIs het niet gewoon logisch dat een anathema terug aanvalt als hij, een jongetje van een jaar of twaalf, door een half dozijn dragonblooded met speren wordt aangevallen?xe2x80x9d
xe2x80x9cJa, zo klinkt het. Maar je vergeet dat het jongetje van twaalf wel twee van die dragonblooded heeft gedood.xe2x80x9d
xe2x80x9cEn hoeveel mensen had hij vermoord voordat jullie hem te pakken kregen?xe2x80x9d
xe2x80x9cDat weet ik niet. Maar hij was wel al slaven aan het bevrijden. Toen was er nog niemand doodxe2x80xa6xe2x80x9d
Er volgt een hele theologische discussie waarin Eye of Autumn de hele Immaculate Order in twijfel trekt. Na enig heen-en-weer krabbelt ze terug en bedankt hem voor zijn heldere theologische uiteenzetting over de Immaculate filosofie. Ze wil niet met hem naar bed.

Het plan wordt een wijntransport, met de solar vermomd op de bok. De abyssal gaat als meeliftende Immaculate monnik die in de rouw is en een gelofte van zwijgzaamheid heeft afgelegd. Een paar van de lunars kunnen zich in lastdieren veranderen (yeddim, waterbuffel, paard) en anderen gaan als gewapende bewakers mee. Nancy zegt dat zij prima onopvallend kan zijn.

5 Xp

Tanais – 12

De volgende morgen is de eerste ochtend dat het echt licht is. Maar de zon bereikt zijn hoogste punt niet. Na een uur of vijf stijgen, daalt d zon weer snel. Het middaguur wordt niet bereikt. Chang en Gwan realiseren zich dat er vier gezichten van de zonnegodin en vier vuren zijn. Het is basiskennis van het geloof van de Shintasta. Maar prins Risha vond naar school gaan niet leuk en hij heeft zelfs deze basiskennis dus niet. Eerst moet het Shachri vuur in de tombe worden aangestoken, dan zullen automatisch de andere drie vuren (de middag, de avond en de nacht) volgen. En daar zijn Chantal en Godefried voor nodig.

Chantal voelt zich niet lekker, ze is misselijk en zwanger. Chang vertelt haar dat we een plek weten waar ze beter kan worden. “Nou, breng me daar dan heen!” Risha wil een koets voor haar regelen, maar die dingen zijn in dit land taboe omdat de vroegere heersers daar in rond reden. Paarden en boerenkarren kunnen nog net, alleen maar omdat ze zo levensnoodzakelijk zijn. Dus we regelen een wagen met hooi en een dekzeil. Met dit trage vervoermiddel zal de reis naar de grafheuvels twee weken gaan duren. We hebben nog even de tijd om een standaard uitrusting bijeen te zoeken. Maar vanuit het dorp klinkt boos gemor en er komen mensen met hooivorken en fakkels onze kant op. Alleen de ochtendzon is blijkbaar niet genoeg voor deze mensen. Dus we zadelen snel de paarden, leggen Chantal op de kar en vertrekken, op de hielen gezeten door een woedende menigte.

De reis verloopt voorspoedig, na twee dagen zijn we op de plek waar we de shintasta nomaden hadden gevonden. Gwan realiseert zich dat ons deze reis in ieder geval door Eénoog geen strobreed in de weg gelegd zal worden, want we doen precies wat hij wil. Het klopt. De rest van de reis verloopt ook zonder enig probleem. Onderweg klaagt Chantal over blauwe plekken en ze wil zachter hooi. We maken een bocht om Aryan’s Abode, waar het huidige Shintasta stamhoofd van de nomaden resideert. Dit is een plek waar Risha zich niet kan vertonen, want zijn broer de shintasta koning heeft een fikse prijs op zijn hoofd gezet. En we vermijden de stad Soul, waar een prijs op Claude’s hoofd staat. Alleen Chang en Gwan gaan even de stad in om boodschappen te doen. Daarna komen we bij de Barrows. In de verte horen we de honden huilen en we zien de spookachtige lichtjes. Maar de tocht verloopt zonder incidenten. Geen oude tovenaar in een scootmobiel, geen legers zombies. We vinden de lijken van de zombies waar we tegen hebben gevochten. En dan zien we de grafheuvels.

De tombe van Shachri staat nog steeds open. Het is er verlaten. Risha brandt boter op de offersteen en de nare sfeer verandert. De tombe wordt uitnodigend. Er klinkt binnen geritsel en dan schiet er een vosje naar buiten. Binnen zien we de deur naar het Westen nog steeds open staan. Risha mediteert bij de Westpoort om de geest van Narima op te roepen. Hij veegt stof van zijn voorhoofd en voelt veel verdriet en verwijt. Ze weet niet hoe ze naar het Westen kan gaan. Risha stapt door de poort. De anderen zien stof neervallen en dan is hij er niet meer. Dat was geen handige actie. Hij staat in het lieflijke herfstlandschap met rijp graan en glooiende heuvels. Achter hem vervaagt de poort en hij krijgt de drang hier te blijven. Nog net op tijd springt hij terug. Nu zit hij helemaal onder het beenderstof. Dit was de oplossing niet. Dan herinnert hij zich de begrafenisriten voor zijn vader. Toen we Narima vonden, lag ze op de baar in de kamer beneden. Maar ze was nog niet gecremeerd. De juiste spreuken kent hij gelukkig nog. Onder de baar vinden we de urn. Hij schraapt het stof van zich af en verzamelt dat in de urn. Het ritueel lukt en hij ziet haar geest naar hem zwaaien terwijl ze naar het hiernamaals loopt. En dan is er rust.

Midden in de grote zaal klinkt geritsel. De bladzijde van het boek slaat zichzelf om. Nu staan daar de namen van Chantal en Godefried. Maar Chang realissert zich dat Godefried die Eénoog is. De oude vorst mist namelijk een oog. Chantal weet wel degelijk dat Eénoog haar dagenlang verkracht heeft en ziet het dus niet zitten om daar mee te trouwen. “Laat Risha’s broer Eénoog maar verslaan, dan trouw ik met hem.” Vanuit die uitspraak ontstaan vervolgens plannen om Risha te kronen. Maar ze wil eerst Aryan ontmoeten, het shintasta stamhoofd. Dan kan ze kiezen. Als we de edelman van haar keuze kronen, dan kan die vervolgens Godefried verslaan en de tombe opeisen. Maar wie er ook gekroond wordt, we hebben de kroningsattributen nodig. Claude denkt dat Eénoog ons pas aan zal vallen als we in Bronwë zijn; als we alle obstakels voor hem uit de weg hebben geruimd. Gwan ziet het als een schaakpartij waar wij op dit moment niet het initiatief hebben. We moeten nu ons juiste moment afwachten en tot dan meespelen zonder fouten te maken. Chang heeft een idee om Eénoog in dezelfde val te laten lopen als waar de pretendent van de revolutie aan ten gronde ging. Een fout ritueel. Hij stelt voor om één van de attributen te vervalsen. Risha merkt op dat we een heleboel soulsteel hebben en Claude is een begaafd handwerksman.

Chantal is heel gelukkig in de kleedkamer met haar nieuwe garderobe. Ze amuseert zich wel terwijl wij de kroonjuwelen gaan halen. De tombe van Godefried is minder ingewikkeld dan die van zijn echtgenote. Een gang met een dwarsgang en aan het einde de grafkamer. Hij maakt nog steeds dezelfde machtige en wijze impressie. We gaan even de zijgangen in. Het stof is hier vertsood. Het lijken de sporen te zijn van maliënschoenen die heen-en-weer lopen. Rechstaf eindigt na 20 meter in een poort die van het slot gehaald is. Hij is zwaar, maar open te maken. Daarachter is hetzelfde landschap te zien als achter de Westpoort van het koninginnegraf. De linker gang is vergelijkbaar, maar deze eindigt in een poort naar een lentelandschap met gras krokussen en jonge vogeltjes. We gaan er niet doorheen.

In het midden van de tombe horen we gekraak. Godefried beweegt ongemakkelijk. Als hij ons ziet binnenkomen herpakt hij zich. Hij gaat waardig zitten op de rand van zijn baar. “Welkom terug, nobele ridders,” zegt hij. Risha buigt voor hem. En Chang volgt zijn voorbeeld. Gwan niet. Die buigt voor niemand, en al zeker niet voor de gehate shintasta’s. Hij mag de anderen even alleen laten. Buiten huilen de honden, binnen is het warm. We vertellen de koning subtiel dat Chantal hem inderdaad zal ‘bevallen’. “Dan is ze niet geschikt.” “Maar haar naam staat in het boek.” “Dan is ze technisch gesproken niet zwanger. Ze is maagd, als haar naam daar staat is ze de Ushas.” We leggen uit dat ze door Eénoog verkracht is. Op dat moment verandert de atmosfeer helemaal. Het wordt kil, afstandelijk. Alsof die naam de aandacht heeft getrokken. De stem van de koning lijkt dezelfde, maar de woordkeuze is venijniger. We beginnen een ingewikkeld woordduel waarin we Idris, die de koning heeft ’overgenomen’, willen laten geloven dat we enerzijds niet doorhebben dat we niet meer met Godefried praten en dat we anderzijds een verbond met Eénoog niet uitsluiten. Risha bekent dat hij zijn heilige voorouder onteerd heeft door afstand te doen van zijn goddelijkheid en trouw te zweren aan Eénoog. De ‘koning’ zegt: “Dus jullie hebben je loyaliteit verdeeld. Mijn oplossing: zorg dat iedereen aan dezelfde kant komt.”

Hij wil nu, op dit moment, met Chantal huwen. We proberen hem er van te overtuigen dat dit een slecht idee is. Het is een lastige discussie. Zijn argument is ijzersterk: “Als er geen regerende vorst is, ben ik de ware koning.” Uiteindelijk blijkt het argument van de revolutie, dat de mensen hier helemaal geen shintasta meer accepteren, doorslaggevend. “Ik begrijp het. We moeten het land opnieuw veroveren. Jullie moeten mij opnieuw kronen en dan zal ik haar huwen.” Na enig gesoebat geeft hij ons de kroningsattributen mee. Dat we de soulsteel vinger nodig hebben om de pest demonen te verdrijven vindt hij redelijk. Het tablet is ook handig om verdragen mee te bekrachtigen. En de jaden bal, ach ja die hoort inderdaad in het paleis. We mogen ze meenemen. En we vertrekken naar Aryan’s Abode, op zoek naar het kroningsritueel.

Tanais – 11

Zack is ziek. Hij is één van de kinderen uit de cultus rondom Risha. Hij heeft hondsdolheid gekregen omdat hij na het avontuur in de Wyld Chang heeft helpen wassen. En Chang heeft daar een mutatie opgelopen waardoor iedereen die hem aanraakt ziek wordt. We hopen dat Phantom Marshley hem kan genezen en gaan snel op weg.

Onderweg blijkt dat de Wyld niet alleen de ogen van Risha heeft veranderd, maar dat er nog een tweede effect was: toen hij zich aansloot bij de Eénoog sekte en afstand deed van zijn goddelijkheid, werd hij magisch bexefnvloed waardoor hij de boosaardige mentaliteit kreeg die bij die cultus hoort. De gemenigheid lijkt nu weg te trekken, hij wordt weer vriendelijk en filosofischer. Zack gaat snel achteruit. We hopen maar dat hij lang genoeg in leven blijft om het huis van Marshley te bereiken. Chang stabiliseert hem een beetje met pijnstillende magie. We trekken om Archet heen en overnachten er buiten. Een aantal van ons zien er erg angstaanjagend uit, zoals Claude die een staart heeft gekregen en grote klauwen in plaats van handen. De gewassen staan er bleek bij. Zo lang zonder zon! Onderweg zien we een ruiter die richting Archet rijdt. We spreken hem niet aan. Alleen Malice en Strega gaan de stad in. Zij zijn ook volgelingen van Risha en zij zien er nog normaal uit. In de herberg horen ze over verraders. De signalementen zijn die van ons. De mensen hier geloven dat we zijn overgelopen naar Eénoog. De voorraden in de stad beginnen op te raken. Er zijn veel ruzies en vechtpartijtjes, de mensen worden depressief, hysterisch, wanhopig en gexefrriteerd. Sinds de diefstal van het Ushasbeeld hebben de bandieten van Eénoog gelukkig geen acties meer ondernomen.

Claude schiet een hert. De nacht verloopt rustig en na het ontbijt komen we weer bijeen. We trekken snel verder. Zack is inmiddels aan het schuimbekken. Hij heeft enorm veel dorst, is heel onrustig en ontzettend sterk. We zijn gedwongen om hem vast te binden.

Als we aankomen bij de toren doet er ee dienaar open. Die wordt heel erg bang als hij Risha’s ogen ziet, maar de prins weet hem te kalmeren en overtuigt hem dat wij echt zijn wie we zeggen dat we zijn. Marshley is niet onder de indruk.

Was het gezellig inde Wyld?” vraagt hij sarcastisch. Maar als hij Zack ziet, gaat hij meteen aan de slag. Voor zo’n machtige tovenaar is hondsdolheid wel te genezen. En hij helpt Chang meteen ook van zijn besmettelijkheid af.

Daarna groet hij ons alsnog: “Welkom Risha, ik wist dat je de juiste keuze zou maken. Een zon die schijnt in de nacht.

De Wyld mutaties zijn volgens hem niet schadelijk. Dus als we daar van af willen, laat hij dat aan ons eigen vernuft over. We vragen hem wat de vervangingsmethode is voor de solar koningin, want Chantal is volgens ons een slechte keuze. Hoewel Chang dat niet met ons eens is. Hij vindt het wel logisch dat zij het is. Marshley legt uit dat Idris, de abyssal leider van de Eénoog cultus, binnenkort op haar uitgekeken zal zijn. “Ze is namelijk al zwanger. Ze is nu ‘tainted’ en Idris denkt dat het kind een gecorrumpeerde solar zal worden. De broederschap van de Sterren heeft echter in de sterren gelezen dat het kind een siderial zal worden.

Maar,” vragen wij, “als de hele zwangerschap zo besmet is, zal dat kind dat geen gecorrumpeerde siderial worden? En de Ushas hoort toch een maagd te zijn?

In de sterren staat dat Idris op haar uitgekeken zal zijn. Als het goed is, is het kind wel degelijk door Chantal gewenst en heeft Idris het verkeerd ingeschat.

Claude zegt: “Dus dan moeten wij haar opvangen.

Marshley neemt ons nu in vertrouwen en geeft toe: “Wij lezen in de sterren, wat wij daar zelf in hebben geschreven, en okay we fucked up. Het officiële verhaal zal zijn dat ze nog maagd is, en toch zwanger. De sterren zeggen dat zij morgen uit het kamp zal worden gezet.

We beloven dat wij haar met alle égards zullen ontvangen en Risha stelt voor om haar in Bronwè te installeren als koningin. Dat vindt Marshley een goed idee.

We krijgen paarden en gaan de volgende ochtend om een uur of 11 op weg. Risha krijgt een bril met donkere glazen om zijn ogen te verbergen. Bij het afscheid zegt Marshley nog: “Mochten jullie ooit lunars tegenkomen, probeer daar dan mee aan te pappen. Zij zijn niet de vijand, maar de abyssals!

Als we een uur gereden hebben klinkt er een stem vanuit de lucht: “Is dit van jullie?

Er worden dingen vanuit een luchtvlot naar beneden gegooid. Claude vangt het Ushas-beeld op en Risha vangt Chantal. Ze draagt koninklijke kleren. Vanuit de lucht klinkt luid gelach terwijl ze weer weg vliegen. Dan gaat de zon op.

We komen er al snel achter dat Chantal zich niets herinnert van haar verblijf bij Eénoog. Ze weet wel dat zij de Ushas is en dat het haar taak is om ons rond te commanderen. Risha zegt: “Je bent onze koningin, maar als prins weet ik dat het koningschap wel meer omvat dan alleen mensen rond commanderen.

Ja,” zegt ze, “ik moet ook het heilige vuur ontsteken. Maar eerst wil ik bij mijn moeder langs.

Claude en Gwan zullen Chantal naar haar moeder brengen terwijl Chang en Rishe het Ushas beeld in Archet gaan afleveren. onderweg krijgt iedereen een beetje last van jetlag. Het is zo lang donker geweest en de zon is nu op een ander moment opgekomen dan vroeger.

Als Ze bij de boerderij aankomen zien Chantal en haar twee begeleiders dat Mildred van de ochtendzon zit te genieten. Ze schrikt enorm als ze haar dochter met dikke buik ziet en haar eerste woorden zijn fel: “Wie is de vader?

“Ik ben niet zwanger,” zegt haar dochter.

Dan keert Mildred zich naar Claude en Gwan: “Zijn jullie niet die twee die ik heb weggejaagd?

Nee hoor,” zegt Gwan, “Herken je me niet?

Het waren inderdaad Chang en Risha die Mildred eerder had weggejaagd. En Claude zegt: “Ze was verdwaald in de bossen.

De moeder kalmeert een beetje. “Wat heb je mooie kleren aanx85” zegt ze.

Chantal begint te huilen: “Karel is dood.

Mildred omarmt haar en nodigt iedereen binnen uit. Ze maakt thee.

In de stad wordt gezegd dat jullie zijn overgelopen,” zegt ze, “en waar komt die staart vandaan?

We zijn gexefnfiltreerd,” zegt Claude.

Vertel dat maar in de stad. Als jullie mijn dochter beschermen, heb ik niks tegen jullie. En o wee als jullie haar iets aandoen. Nu ze zwanger is, is haar leven van haarzelf. Zorg goed voor haar.

Knowledge is sadness,” mompelt Claude in zijn eigen taal.

 

Met de opkomende zon in de rug komen Chang, Risha en zijn volgelingen de stad binnen. Risha houdt het beeld triomfantelijk omhoog. Mensen juichen en werpen zich in het stof voor de processie. Maar er is ook argwaan. Carl Sprigley en Will Wheatley komen hen tegemoet en begroeten hen omstandig.

Dus jullie zijn toch onschuldig,” zegt Will luid, zodat iedereen het kan horen.

En Chantal is de nieuwe Ushas priesteres?” vraagt hij op gedemptere toon.

Ja dat klopt,” antwoorden we, op beide vragen.

In defilee gaan we naar het tempeltje. De centrale plek is nu vrijgemaakt vor Ushas en Risha plaatst het beeld. Hij maakt er een mooie show van door zijn anima op te laten gloeien op het moment dat hij het beeld op zijn plek zet, wat bij de aanwezigen een gevoel van ontzag en angst teweeg brengt. Maar ook de goden zelf werken mee. Een felle zonnestraat schiet door de tempel, een leproos geneest. Iedereen is vervuld van blijdschap.

Er wordt een groot feest aangericht.

Center 42 – deel 10

We komen de ruimte binnen. Tussen ons en de poort staan vijf van de bandvormige electriciteits-spirits die we eerder ook al tegenkwamen. Ze hebben ons gezien. Max zegt: “Wij willen graag passeren.” Ze vragen ons wie we zijn. N1c0 en Hannibal realiseren zich dat dit een soort login-request is. Torbellino kijkt in het verleden; de magier die we volgen heeft ze gewoon met heel sterke Spirit magie afgeweerd. Na wat pogingen weet N1c0 mede dankzij haar net verworven Spirit magie, contact te leggen met één van de wezens. Als ze vraagt of we mogen passeren, vraagt hij of we ‘reality deviants’ zijn , net zoals degene die eerder kwam. N1c0 legt uit dat die juist hem aan willen pakken. Dan mag ze door! Ze legt uit dat ze capaciteiten van de anderen ook nodig heeft om de reality deviant aan te kunnen. Die mogen dan ook door. Hij waarschuwt zelfs dat aan de andere kant wachters van het Virtual Web staan die minder vriendelijk zullen zijn. We overleggen en vragen door. We lopen vier dagen achter en zijn best wel moe. Als we een paar uur slapen krijgen we een beetje quintessence terug en wie weet ook willpower!

Na een dutje worden we verkwikt wakker. We rekken ons uit. Max gaat voorop en legt zijn hand op de deurontgrendeling. Een wormgat gaat open. Er staan glazen spinnen, zwevende prismavormige objecten en één mensachtige gestalte die onze kant op komt. We stappen erdoorheen. Ze vallen meteen aan, waar we al voor gewaarschuwd waren, en ze zijn ook nog eens veel sneller dan wij. Het is een pocket realm, de wanden zijn opgebouwd uit fijne data strings. De man vóór ons heeft een zwarte zonnebril, een zwart pak, een mitrailleur als rechterarm en een raketwerper als linkerarm. Hij schiet. Hannibal staat midden in de baan en duikt weg. Daardoor wordt hij niet geraakt, maar de ontploffing doet ons toch schade. Max schiet terug en raakt. Jannie rent naar N1c0, de wonden van het gevecht met de spinnen gaan weer open. Maar haar magie faalt. Het gevecht leidt teveel af. Hannibal werpt een krachtveld op en Torbellino probeert een vertragend effect op de afgeschoten granaat te leggen. N1c0 zit verwoed te schetsen, met Entropie magie vergroot ze de kansen dat de anderen raken. Intussen herkent ze de tien zwevende prisma’s die op ons afkomen als Geomids. Er zitten bewegende fractals in de kristallen. Het zijn een soort witte bloedlichaampjes van het Web.

De Hitmark VI gooit een datastream, een grote Forceblast, op ons af. Max en Jannie worden geraakt en verliezen weer het voordeel dat N1c0 ze had gegeven. De rest heeft er geen last van (“Dat heb ik als screensaver gehad.”) Jannie herkent het effect als Gilgul, een magisch effect dat bedoeld is om de Avatar van een Mage te vernietigen, waardoor hij weer een normaal mens wordt. Max probeert de kinetische energie van zijn kogel te vergroten, maar het pistool dreigt in zijn handen te ontploffen. Het gaat nog net goed en hij kan toch nog schieten. De Hitmark slaat de kogel weg alsof het een bromvlieg is. Jannie gooit statische energie naar hem toe. Het doet hem enige schade. Hannibal voedt zijn krachtveld en N1c0 activeert multitasking voor zichzelf. Torbellino wil ons met een wervelende dans allemaal versnellen en dat lukt!. De Hitmark schiet weer met zijn raketwerper, terwijl hij ook een kogelregen van links naar rechts sproeit. De kogels komen niet door het krachtveld, maar het raakt daar wel door uitgeput. De Hitmark kijkt verbaasd, want de raket is door Torbellino’s vorige magie vertraagd. Max grijpt Hannibal’s pistool, mikt en schiet precies raak. De raket ontploft vlakbij de Hitmark. Er verschijnen wat schrammetjes. Hij zet zijn bril recht en trekt zijn das weer op z’n plaats.

Jannie reageert dat hij als cyborg ergens binnenin een levend deel moet hebben, en doet daar Life magie op. Maar zijn anti-magie houdt haar spreuk tegen. Door Torbellino’s laatste actie hebben we nu allemaal multitasking. Daardoor kan Hannibal het krachtveld weer versterken.

N1c0 bestudeert het besturingssysteem van de geomids. Ze hebben een eenvoudig protocol, ze zou de instructies kunnen veranderen. Op suggestie van Hannibal codeert ze de nieuwe instructies als fluctuaties van zijn krachtveld, waar de geomids als een soort slakken op heen en weer bewegen. Dat lukt! Zeven van de tien maken zich los van het veld en richten zich op de Hitmark. Torbellino gebruikt Correspondence om achter de Hitmark te komen en probeert zijn benen onder hem uit te schoppen. De Hitmark is echter zwaarder en maar één van zijn benen glijdt weg. Hij wankelt maar blijft staan en maakt aanstalten om Torbellino neer te schieten. Intussen hebben de Geomids hem bereikt. Ze vormen een kring om hem heen en ontploffen. Weg Hitmark!

De glazen spinnen beginnen de omgeving te repareren. En passant hechten ze ook onze wonden. Jannie kijkt ook naar N1c0 en weet haar nog een beetje te genezen. Aan de andere kant van de ruimte is een geometrische poort. Torbellino probeert achter de deur te kijken. Hij kan niet precies zien wat er is, maar er zijn in ieder geval geen bewakers. We stappen er doorheen.

We staan in een grijze bibliotheek; de vloer is van mist. Er verschijnt een rond paneel onder onze voeten. Een vrouwenstem heet ons welkom. Jannie herkent het als de Akashic Chronicles op de legendarische berg Qaf; N1c0 herkent het als de Netsphynx. De stem spreekt een universele taal; we horen haar spreken in alle talen die we kennen: “What has an eye, but cannot see?” N1c0 mompelt “Naald” en Hannibal “Storm.” Dat laatste antwoord prefereert ze en hij krijgt een extra compliment. Ze vraagt ons ook om een raadsel, maar we weten niets. Dan stelt ze ons nog een raadsel over een zwarte hond op een asfaltweg. “Hoe komt het dat je hem omtwijkt?” N1c0 zegt: “Het is dag,” en dan herinnert ze zich nog een raadsel: “Vader en zoon hebben een ongeluk. De chirurg zegt ‘ik kan hem niet opereren, want het is mijn zoon.Wat is er aan de hand?” De Netsphinx denkt aan kunstmatige inseminatie, maar dat is niet het juiste antwoord. De chirurg is namelijk de moeder. We mogen zoeken in de bibliotheek. Hèt boek over Marauders, The Book of Madness, is helaas uitgeleend. We zoeken naar boeken over bloedmagie van de Fae. Het kost wat tijd, maar we leren dat ze veel voor eden gebruikt worden. Ook gebruiken Knocker-fae het om Chimerae extra kracht te geven. Dat zijn droom creaturen. Heel heftige magie. De boeken over marauders spreken elkaar allemaal tegen.

De mage die we volgen blijkt hier niet te zijn geweest. We zoeken informatie om de marauder op te sporen. Volgens de Netsphynx moeten we zijn ‘Quiet’ te weten komen, datgene wat hem over de rand gedreven heeft. De bibliotheek bevat niet dat soort recente informatie. Collateral, N1c0’s mentor, weet het misschien, maar hiervandaan is het internet onbereikbaar. We discussi-eren of we verder moeten gaan of terug. De meesten realiseren zich nu pas dat we gedigitaliseerd zijn. N1c0 herinnert ons er aan dat Collateral ons al eerder door het Virtual Web heeft getransporteerd. Teruggaan lijkt haar ingewikkelder. Ze overtuigt de rest en we gaan door.

We staan in een landschap. Er is een Google kantoor en een Starbucks. N1c0 heeft haar vaste androgyne avatar, de anderen zijn primitieve iconen. We gaan naar de Starbucks. Er zit van alles, ook Technocraten. Een Google-bot scant ons en knippert groen. We kopen koffie en N1c0 gaat nieuwe avatars maken voor de anderen. Voordat ze klaar is verschijnt Collateral. Sommigen groeten hem en hij knikt naar enkele Technocraten. Hij zegt dat hij N1c0’s honeytrapped site met Dr. Phil heeft gezien en naar haar uit zat te kijken. De google-bot was van hem. We leggen uit dat Dr. Phil de marauder was die achter de aanval op de Cult of Ecstacy zat. Hij wil ons meenemen, want de Technocracy is nogal prikkelbaar. Eén van hun leiders, André Vee (‘the V-man’) is vermoord. Ook onze magie is plotseling chaotischer geworden. André Vee was de naam van één van de directeuren van het ReMI Institute.

We vertrekken. Collateral transporteert ons terug naar het VA hoofdkwartier. We zijn weer in de echte wereld. N1c0 slaat de avatars op. We arriveren in het data centrum. Torbellino merkt op dat hij nog steeds sterft van de dorst. Een van de aanwezigen gooit hem een fles Club Maté toe – extra sterke power drink. Hannibal maakt zijn Spirit Goggles af. Collateral brengt ons naar Dr. Phil’s werkplek. Zijn VR-goggles liggen er nog. Hij is in 2008 verdwenen. N1c0 vraagt of er records zijn van white-outs rond die tijd. Torbellino probeert Dr. Phil te scannen met behulp van zijn bril, maar dat lukt niet. Hannibal vraagt of het mogelijk is een virus te maken dat specifiek Dr. Phil’s aanwezigheid aanvalt op het web. “Dat zou wel kunnen x85” mijmert Collateral, “maar we weten niet wat hij er inmiddels allemaal bij geleerd heeft als Marauder.” N1c0 realiseert zich dat hij inmiddels Spirit magie heeft, iets waar de meeste Virtual Adfepts niet eens in geloven. Volgens Max zelfs best zware Spirit magie. Hannibal biedt Collateral aan het hun te leren, maar die ziet het nut er niet van in.

N1c0 probeert intussen Dr. Phil’s accaunt te hacken. Het duurt even maar het lukt. We kijken rond. Alles stopt na 2008. In zijn mail account en zijn projectmappen vinden we dat hij bezig was met lost data – nooit aangekomen mails en dergelijke. Hij blijkt contact gelegd te hebben met een Void Engineer, The V-Man. Hij had een afspraak op het internet op een plek waar die lost data (V-man noemt het raw data)Zou dit zijn wat de weerwolven ‘The Wyld’ noemen? Zou er een relatie met de Fae zijn? André Vee heeft het in ieder geval overleefd – tot gisteren. We kunnen naar de lost/raw data gaan kijken, maar gezien het effect op Dr. Phil is dat gevaarlijk. We kunnen ook op de werkplek van André Vee gaan kijken of er nog aanwijzingen zijn. Of we kunnen contact opnemen met Syphon, of die goths en kabouters en satyr al wat gevonden hebben. We voelen het meeste voor deze laatste optie.

N1c0 maakt de avatars af:

– Torbellinoi wordt een manga-achtige versie van zichzelf met extra lange ledematen, dreadlocks etcetera

– Hannibal – als de Hannibal in The A-team, met een enorme sigaar

– Kapitein Max – een ridder met zonne-embleem en gesloten helm

– Jannie – een lelijke oude dame met een baksteen in haar handtas, als in Monty Python met lelijke hoed en harige wrat.

Een van de Virtual Adepts laadt voor Max het spinnepantser en de lightning claw op in het Web en vermaakt het dan zodat het de vorm van zijn avatar aanneemt. Dan maakt hij het weer reëel zodat Max het kan dragen.

Center 42 – deel 9

Mage

We liggen in hinderlaag te wachten. Er hangt een vrachtwagen in de lucht te wachten. Na lange tijd komt er een patrouille van vijf spinnen naar beneden. Ze willen langs de gebouwen en gaan dus niet onder de vrachtwagen door. Hannibal stuurt hem hun kant uit en probeert de truck tegen hen aan te kegelen. Hij raakt de achterste twee. Die zijn zwaar beschadigd. De andere drie stoppen en scannen hun omgeving. We aarzelen. Hebben we genoeg aan twee kapotte verkenners uit de achterhoede. Hannibal besluit van niet, misschien heeft er maar één een ID. En als ze er wel allemaal een bij zich hebben, is de kans groot dat deze twee kapot zijn. Dus we moeten toch aanvallen. Bovendien, zij zien ons. Eentje richt met zijn poot (met loop) op ons en schiet. Jannie wordt geraakt! Het is een elektrische schok. Ze ligt op de grond te spartelen en kan niets meer. Max trekt zijn revolver en schiet. Hij raakt, maar het pantser voorkomt serieuze schade. N1c0 scant de spinnen op zwakke plekken; dat zijn, zoals je zou verwachten, de gewrichten. En het zijn natuurlijk digitale wezens …

Hannibal gooit een energiestraal naar één van de spinnen, maar die absorbeert de energie gewoon. De spinnen komen al schietend op ons af. De ene verstapt zich en mist, maar de andere raakt N1c0. Ze wordt geraakt en valt schokkend en wel op de grond. Max schiet weer en raakt een gewricht waardoor de spin lam raakt. Hannibal pakt zijn pistool met de prime kogels. Hij probeert de elektrische energie van N1c) en Jannie af te tappen. Het zweet staat op zijn voorhoofd maar het lukt!

De voorste spin is bij ons. Jannie en N1c0 kunnen weer bewegen en zijn net aan het opkrabbelen, dus die probeert hij te spletten. N1c0 rolt net op tijd weg. De grond waar ze op lag is kapot. Bij Jannie raakt hij alleen haar rok. Die (en de grond eronder) is heel erg kapot maar zij heeft niets. Helaas schiet een andere haar neer met zijn shock gun. De derde raakt Hannibal. Alle wapens richten zich nu op Max en N1c0.

Max grijpt de spin die boven de hulpeloze Jannie staat en probeert hem te laten kortsluiten. Hij is niet uigeschakeld, maar wel afgeleid. N1c0 probeert eerst contact te krijgen via WiFi of BlueTooth, maar het is te hectisch. Ze pakt haar mini-EMP (artifact niveau 2) en vuurt. De weerwolf Digital Flow besluit dat de spinnen dichtbij genoeg zijn en springt uit zijn hinderlaag. Maar zijn klauwen missen. De voorste bijt Max – goed raak. N1c0’s EMP is raak. De voorste robot verstart. Gelukkig, want die heeft Max nog in zijn bek. Hannibal schiet de langzaam instabiel wordende met Prime en Forces geladen kogel op één van de schietende spinrobots af.: einde robot. Max botcht als hij zijn pistool met Forces wil laden. Hij geeft licht en brandt zich aan de loop van zijn wapen. De weerwolf, die overigens vreemd hondachtige oren heeft, maakt gebruik van de reboot van de voorste robot en neemt de controle over. Jannie komt bij. Hannibal zegt: “Mocht ik geraakt worden, schiet dan deze kogel af, want hij wordt erg instabiel.” En ja hoor, hij wordt inderdaad geraakt. Jannie weet wat haar te doen staat en schiet op de schutter. De kogel is erg effectief: de robot is serieus beschadigd.

N1c0 overlegt mt de weerwolf. Zijn controle is tijdelijk, maar hij kan een tijdelijke shutdown forceren. Ze beginnen hem open te schroeven. Intussen schiet Max dce laatste bewegende robot kapot. Daarna begint Jannie hem te genezen; daar kan ze zijn eigen bloed bij gebruiken. Als Hannibal weer bij komt gaat hij N1c0 en Digital Flow helpen. Ze vinden een ID-kaart en een kristal van het type ‘geomid fragment’. De weerwolf noemt het een Weaver-fetish. Daarmee ben je niet alleen zelf herkenbaar als Weaver-creatuur, maar kun je ook andere Weaver-dingen detecteren. We vinden ook een Stabilizer Patch, die wil de weerwolf erg graag hebben. Hij legt uit daat het een garou terugdringt naar zijn oorspronkelijke vorm. Hij wil het erg graag onderzoeken. Daarnaast vinden we een booster-patch, daarmee kun je tijdelijk een fysieke eigenschap verhogen. Die wil hij aan ons geven. Je moet wel oppassen, het kan verslavend zijn. In de andere twee roibots vinden we alleen een geomid fragment. Het Steel Skin harnas van de robots is heel sterk, maar je hebt er niet veel aan als mens. De Lightning Claws zijn ook formidabel, maar ook gemaakt voor spinnen. Max neemt er toch één mee, en een pantser. We kijken nog even naar de twee door de bus geplette robots, maar die zijn totaal kapot. Hannibal sloopt nog wat printplaten, transistors, lenzen en accu’s uit de voorste robot.

N1c0 laadt haar EMP weer op. De weerwolf raadt haar aan om toch de Spirit sfeer van magie te leren. Maar ze vindt het te vaag. Hij raadt haar aan om het gewoon als een andere dimensie te zien. Kijk, daar heeft ze wat aan! Ze is zo blij, dat ze hem een compliment over zijn schattige oren geeft – dat valt niet goed, tot haar verbazing.

We nemen afscheid en rijden in onze opgekalefaterde auto naar Down Town. Het is niet druk. Af en toe zijn er afslagen naar Old Town, maar die zijn afgesloten door spinnewebben. We komen in het centrum van Down Town, vol met spiegelende kantoren en flats. Het spoort leidt naar een wolkenkrabber met het logo “R.E.M.I.”. We vinden de parkeergarage met het logo: “R.E.M.I.-institute /I.O.M.I.” We kunnen naar binnen met onze ID en parkeren. Als we naar de lift lopen, komt er een spirit langs. Die bekijkt ons en neemt de trap in plaats van de lift. Hannibal kijkt of er een scanner is. We gaan naar de 200e verdieping, de hoogste knop van de lift. Daar is een geweldig mooie spiegeldende sculptuur op een indrukwekkende plaza. Eromheen staat mooie architecturale hoogbouw. We vallen hier ontzettend uit de toon. Security heeft ons vast ook allang in de gaten. Ook hier zijn Banes, maar die zien er een stuk heftiger uit: grote slakken die chemisch-oranje sporen achterlaten, paddenmannen in Armani pakken.

Max begint flink aan zijn pijp te trekken en probeert met de rook de bewaker tot rust te brengen. Ze blijven kalm, blijkbaar werkt het. We lopen op een zwart-granieten balie af. Er zit een spirit met plasma haar en vinnen in plaats van handen. Ze scant onze ID en zegt: “Zo, zijn jullie van de AIVD?” We hummen wat, maar ze wil gewoon onschuldig even wat babbelen. We hebben onvoldoende geomid fragments, daarom hebben we geen toegang voor nr. 5 (Torbellino). Ze geeft ons eenb stapeltje formulieren. Als we zeggen dat hij een externe consultant is, krijgen we er nog een stapel bij. Jannie zegt: “Ik vul ze wel in!” Jannie en Hannibal blijven bij de balie. Wij gaan door naar de lift. Halverwege stoppen we om het spoor nog eens te scannen, maar we moeten natuurlijk helemaal bovenaan zijn, op penthause/helipad niveau. Intussen zit de lift aan de buitenkant, zodat we uitzicht hebben over Up Town. Buiten zien we vliegende auto’s en de andere hoogbouw. Er zijn zelfs een paar gebouwen hoger dan deze.

Bovenin zijn mood-sensitive deuren, leviterende dienbladen met hapjes, superhoog tapijt – en bewakers. Max trekt weer aan zijn pijp, maar ze zijn niet onder de indruk. Het spoor gaat dwars door de locatie waar de meeste bewakers zijn. Eentje spreekt ons aan. We mompelen “AIVD, we volgen alleen maar een spoor.” Met een wanhopige poging bundelen N1c0 en Max hun krachten om hem te laten lezen wat hij wil. Dat lukt! We leggen uit dat we een spoor volgen. Van een Mage. “Mages zijn hier niet welkom! We hebben onlangs nog een data breach gehad.xd6. Was dat afgelopen woensdag?“Ja! Het was een Mage. Hij ging de kamer van de Bane Lord in.” We kunnen de kamer niet in. “De Bane Lord is er en kan niet gestoord worden. Maar de Mage ging via het raam naar buiten, naar de data stream. Wel interessant dat hij het gebouw van het Instituut voor Onderzoek naar Media en Internet gebruikt om bij de data stream te komen.” Dat zijn we met hem eens. We krijgen toestemming om langs het gebouw omhoog te vliegen en daar het spoor verder te volgen. Dan aan we weer naar beneden.

Na enig wachten is Jannie klaar met de formulieren. We charteren een taxi, betaling één Prime kogel. We gaan naar de data stream. Hannibal en N1c0 vinden het spoor en volgen het naar een cluster. Na inspectie blijkt he een uniek cluster te zijn: dit punt verbindt de virtual realm met het internet. We bespreken de mogelijkheden. Hier een markering maken en er dan vanuit het internet naar gaan zoeken? Volgens Max werkt dat niet: zijn Spirit kennis leert hem dat de markering dan nog steeds aan de Umbra kant staat. Daarvoor moet je echt het knooppunt in en de markering aan de internet kant zetten. N1c0 dubt. Hannibal heeft intussen een pilotenbril opgezet om Spirit energie te zien, en heeft die een connector met een iPad gegeven. Hij demonstreert hem, maar omdat we in een Umbra realm zitten, is het verschil niet zo groot. Volgens N1c0 is het “heel high-tech, op een 19e eeuwse manier.

De deur gaat open door gewoon te duwen. Binnen zijn meer pathways. Kleine platte witte wegen in een grote witte 3D ruimte. Eentje leidt duidelijk naar een ouderwets portaal, met allemaal printplaten, LED-jes en dergelijke. Het is de doorgang naar het Digital Web. Er staan wachters.

Herenliefde

En dan denken we dat Gerard Reve revolutionair was. Welaan, de oude Couperus wist dit 50 jaren daarvoor al als feulleton in de Haagsche Courant gepubliceerd te krijgen:

"Leonidas! Wie die hem niet altijd in schoonheid gezien heeft in dejonge knapenjaren, toen voor het eerst zijn melodische naam aan onzeoren klonk, toen voor het eerst zijn als verheerlijkt marmeren erebeeldvoor ons oprees. Hij was de glorie onzer jongelingsjaren; hij was het,naar wie onze jeugdige scholiersbewondering uitging als naar geenander. Het was misschien omdat hij zo godeschoon was en fabelblond, zoatletisch schoon tevens en zo zonneblond, zo lichtende als een zonnegodtussen de donkere, dreigende, zwart schaduwende tafelwanden derThermopylai en omdat hij verzwijmde in diezelfde schaduw als eenzonnegod altijd in nacht verzwijmt, wanneer zijn heroxc3xafsche taak isvoleindigd. Leonidas! Hij heeft zich in mijn antieke liefdesvereenzelvigd, de blonde koning van Sparta uit reeds zo rexc3xablehistorische tijden, met de homerische helden uit de mythischhistorische tijden van het oude Ilion: Leonidas, ik heb hem liefgehad,mxc3xa9xc3xa9r dan Achilles, die ik toch liefhad, maar niet minder dan Hektor,die ik meer liefhad; Leonidas, ik heb hem nog lief en als ik nu overhem schrijven zal, na-schrijvende uit de vaak zo ironische annalen derhistorie, zal ik nooit om hem glimlachen als om Xerxes, zal ik hemzeggen met bewondering en liefde alleen en een laatste lauwertak hemtoe houden: Leonidas!"

414david

Xerxes

_40870126_apbali300sea

Uit Xerxes van Louis Couperus (een prachtig verhaal in de vrijwel onleesbare pseudoheroische stijl van de Tachtigers):

"Toen offerden de magixc3xabrs aan dewinden, aan Thetis, aan de nerexc3xafden, maar het was reeds kalm gewordenzonder die offers. Maar de meest nutteloze dingen, die de mensen menente doen vooral ter verzoening der goden, houden de grootste schoonheidin, schoonheid van gebaar en gedachte."