Center 42 – deel 9

Mage

We liggen in hinderlaag te wachten. Er hangt een vrachtwagen in de lucht te wachten. Na lange tijd komt er een patrouille van vijf spinnen naar beneden. Ze willen langs de gebouwen en gaan dus niet onder de vrachtwagen door. Hannibal stuurt hem hun kant uit en probeert de truck tegen hen aan te kegelen. Hij raakt de achterste twee. Die zijn zwaar beschadigd. De andere drie stoppen en scannen hun omgeving. We aarzelen. Hebben we genoeg aan twee kapotte verkenners uit de achterhoede. Hannibal besluit van niet, misschien heeft er maar één een ID. En als ze er wel allemaal een bij zich hebben, is de kans groot dat deze twee kapot zijn. Dus we moeten toch aanvallen. Bovendien, zij zien ons. Eentje richt met zijn poot (met loop) op ons en schiet. Jannie wordt geraakt! Het is een elektrische schok. Ze ligt op de grond te spartelen en kan niets meer. Max trekt zijn revolver en schiet. Hij raakt, maar het pantser voorkomt serieuze schade. N1c0 scant de spinnen op zwakke plekken; dat zijn, zoals je zou verwachten, de gewrichten. En het zijn natuurlijk digitale wezens …

Hannibal gooit een energiestraal naar één van de spinnen, maar die absorbeert de energie gewoon. De spinnen komen al schietend op ons af. De ene verstapt zich en mist, maar de andere raakt N1c0. Ze wordt geraakt en valt schokkend en wel op de grond. Max schiet weer en raakt een gewricht waardoor de spin lam raakt. Hannibal pakt zijn pistool met de prime kogels. Hij probeert de elektrische energie van N1c) en Jannie af te tappen. Het zweet staat op zijn voorhoofd maar het lukt!

De voorste spin is bij ons. Jannie en N1c0 kunnen weer bewegen en zijn net aan het opkrabbelen, dus die probeert hij te spletten. N1c0 rolt net op tijd weg. De grond waar ze op lag is kapot. Bij Jannie raakt hij alleen haar rok. Die (en de grond eronder) is heel erg kapot maar zij heeft niets. Helaas schiet een andere haar neer met zijn shock gun. De derde raakt Hannibal. Alle wapens richten zich nu op Max en N1c0.

Max grijpt de spin die boven de hulpeloze Jannie staat en probeert hem te laten kortsluiten. Hij is niet uigeschakeld, maar wel afgeleid. N1c0 probeert eerst contact te krijgen via WiFi of BlueTooth, maar het is te hectisch. Ze pakt haar mini-EMP (artifact niveau 2) en vuurt. De weerwolf Digital Flow besluit dat de spinnen dichtbij genoeg zijn en springt uit zijn hinderlaag. Maar zijn klauwen missen. De voorste bijt Max – goed raak. N1c0’s EMP is raak. De voorste robot verstart. Gelukkig, want die heeft Max nog in zijn bek. Hannibal schiet de langzaam instabiel wordende met Prime en Forces geladen kogel op één van de schietende spinrobots af.: einde robot. Max botcht als hij zijn pistool met Forces wil laden. Hij geeft licht en brandt zich aan de loop van zijn wapen. De weerwolf, die overigens vreemd hondachtige oren heeft, maakt gebruik van de reboot van de voorste robot en neemt de controle over. Jannie komt bij. Hannibal zegt: “Mocht ik geraakt worden, schiet dan deze kogel af, want hij wordt erg instabiel.” En ja hoor, hij wordt inderdaad geraakt. Jannie weet wat haar te doen staat en schiet op de schutter. De kogel is erg effectief: de robot is serieus beschadigd.

N1c0 overlegt mt de weerwolf. Zijn controle is tijdelijk, maar hij kan een tijdelijke shutdown forceren. Ze beginnen hem open te schroeven. Intussen schiet Max dce laatste bewegende robot kapot. Daarna begint Jannie hem te genezen; daar kan ze zijn eigen bloed bij gebruiken. Als Hannibal weer bij komt gaat hij N1c0 en Digital Flow helpen. Ze vinden een ID-kaart en een kristal van het type ‘geomid fragment’. De weerwolf noemt het een Weaver-fetish. Daarmee ben je niet alleen zelf herkenbaar als Weaver-creatuur, maar kun je ook andere Weaver-dingen detecteren. We vinden ook een Stabilizer Patch, die wil de weerwolf erg graag hebben. Hij legt uit daat het een garou terugdringt naar zijn oorspronkelijke vorm. Hij wil het erg graag onderzoeken. Daarnaast vinden we een booster-patch, daarmee kun je tijdelijk een fysieke eigenschap verhogen. Die wil hij aan ons geven. Je moet wel oppassen, het kan verslavend zijn. In de andere twee roibots vinden we alleen een geomid fragment. Het Steel Skin harnas van de robots is heel sterk, maar je hebt er niet veel aan als mens. De Lightning Claws zijn ook formidabel, maar ook gemaakt voor spinnen. Max neemt er toch één mee, en een pantser. We kijken nog even naar de twee door de bus geplette robots, maar die zijn totaal kapot. Hannibal sloopt nog wat printplaten, transistors, lenzen en accu’s uit de voorste robot.

N1c0 laadt haar EMP weer op. De weerwolf raadt haar aan om toch de Spirit sfeer van magie te leren. Maar ze vindt het te vaag. Hij raadt haar aan om het gewoon als een andere dimensie te zien. Kijk, daar heeft ze wat aan! Ze is zo blij, dat ze hem een compliment over zijn schattige oren geeft – dat valt niet goed, tot haar verbazing.

We nemen afscheid en rijden in onze opgekalefaterde auto naar Down Town. Het is niet druk. Af en toe zijn er afslagen naar Old Town, maar die zijn afgesloten door spinnewebben. We komen in het centrum van Down Town, vol met spiegelende kantoren en flats. Het spoort leidt naar een wolkenkrabber met het logo “R.E.M.I.”. We vinden de parkeergarage met het logo: “R.E.M.I.-institute /I.O.M.I.” We kunnen naar binnen met onze ID en parkeren. Als we naar de lift lopen, komt er een spirit langs. Die bekijkt ons en neemt de trap in plaats van de lift. Hannibal kijkt of er een scanner is. We gaan naar de 200e verdieping, de hoogste knop van de lift. Daar is een geweldig mooie spiegeldende sculptuur op een indrukwekkende plaza. Eromheen staat mooie architecturale hoogbouw. We vallen hier ontzettend uit de toon. Security heeft ons vast ook allang in de gaten. Ook hier zijn Banes, maar die zien er een stuk heftiger uit: grote slakken die chemisch-oranje sporen achterlaten, paddenmannen in Armani pakken.

Max begint flink aan zijn pijp te trekken en probeert met de rook de bewaker tot rust te brengen. Ze blijven kalm, blijkbaar werkt het. We lopen op een zwart-granieten balie af. Er zit een spirit met plasma haar en vinnen in plaats van handen. Ze scant onze ID en zegt: “Zo, zijn jullie van de AIVD?” We hummen wat, maar ze wil gewoon onschuldig even wat babbelen. We hebben onvoldoende geomid fragments, daarom hebben we geen toegang voor nr. 5 (Torbellino). Ze geeft ons eenb stapeltje formulieren. Als we zeggen dat hij een externe consultant is, krijgen we er nog een stapel bij. Jannie zegt: “Ik vul ze wel in!” Jannie en Hannibal blijven bij de balie. Wij gaan door naar de lift. Halverwege stoppen we om het spoor nog eens te scannen, maar we moeten natuurlijk helemaal bovenaan zijn, op penthause/helipad niveau. Intussen zit de lift aan de buitenkant, zodat we uitzicht hebben over Up Town. Buiten zien we vliegende auto’s en de andere hoogbouw. Er zijn zelfs een paar gebouwen hoger dan deze.

Bovenin zijn mood-sensitive deuren, leviterende dienbladen met hapjes, superhoog tapijt – en bewakers. Max trekt weer aan zijn pijp, maar ze zijn niet onder de indruk. Het spoor gaat dwars door de locatie waar de meeste bewakers zijn. Eentje spreekt ons aan. We mompelen “AIVD, we volgen alleen maar een spoor.” Met een wanhopige poging bundelen N1c0 en Max hun krachten om hem te laten lezen wat hij wil. Dat lukt! We leggen uit dat we een spoor volgen. Van een Mage. “Mages zijn hier niet welkom! We hebben onlangs nog een data breach gehad.xd6. Was dat afgelopen woensdag?“Ja! Het was een Mage. Hij ging de kamer van de Bane Lord in.” We kunnen de kamer niet in. “De Bane Lord is er en kan niet gestoord worden. Maar de Mage ging via het raam naar buiten, naar de data stream. Wel interessant dat hij het gebouw van het Instituut voor Onderzoek naar Media en Internet gebruikt om bij de data stream te komen.” Dat zijn we met hem eens. We krijgen toestemming om langs het gebouw omhoog te vliegen en daar het spoor verder te volgen. Dan aan we weer naar beneden.

Na enig wachten is Jannie klaar met de formulieren. We charteren een taxi, betaling één Prime kogel. We gaan naar de data stream. Hannibal en N1c0 vinden het spoor en volgen het naar een cluster. Na inspectie blijkt he een uniek cluster te zijn: dit punt verbindt de virtual realm met het internet. We bespreken de mogelijkheden. Hier een markering maken en er dan vanuit het internet naar gaan zoeken? Volgens Max werkt dat niet: zijn Spirit kennis leert hem dat de markering dan nog steeds aan de Umbra kant staat. Daarvoor moet je echt het knooppunt in en de markering aan de internet kant zetten. N1c0 dubt. Hannibal heeft intussen een pilotenbril opgezet om Spirit energie te zien, en heeft die een connector met een iPad gegeven. Hij demonstreert hem, maar omdat we in een Umbra realm zitten, is het verschil niet zo groot. Volgens N1c0 is het “heel high-tech, op een 19e eeuwse manier.

De deur gaat open door gewoon te duwen. Binnen zijn meer pathways. Kleine platte witte wegen in een grote witte 3D ruimte. Eentje leidt duidelijk naar een ouderwets portaal, met allemaal printplaten, LED-jes en dergelijke. Het is de doorgang naar het Digital Web. Er staan wachters.

Center 42 – deel 8

Changeling

We lopen door het unseelie kasteel. Als we andere changelings tegenkomen joelen ze ons uit. Alleen Rick wordt met enig respect behandeld want die kennen ze (hij heeft zelfs de rang 'knight' aan dit hof). Dropje, de Redcap, loopt met ons mee. Hij houdt vooral Igor goed in de gaten. Hij wijst ons de wenteltrap naar de kelder en laat ons voorgaan. Igor scheurt het spinrag voor het trapgat aan stukken. Kayleigh gaat als tweede, Willem derde, Roderik als vierde en Rick als vijfde met een smakkende Dropje in zijn nek.

Igor voelt dat er valstrikken in de vloer zitten. We stoppoen en doen het licht uit, maar dan zie je echt helemaal niks. Willem laat zijn waterpomptang weer licht geven en geeft die door aan Igor. Die ziet een paar spikes op zich afkomen en weert ze net op tijd af. Hij hakt de spijkers van de balk waar ze aan vast zaten en steekt de balk in de fik. Achter ons horen we gebonk. Roderik roept "Rennen!"
Maar we zijn bang dat er dan valstrikken afgaan, dus we springen opzij. R02 Het blijkt een grote stenen bal te zijn, zo breed als het trappenhuis, steeds sneller op ons afkomend. Dropje gaat rennen, wij volgen zijn voorbeeld. Rick doet Quicksilver op zichzelf en rent er achteraan. Kayleigh wurmt zich in het hoekje waar de traptreden de centrale pilaar raken; sluagh zijn erg flexibel en ze komt er met een paar schaafwonden vanaf. Roderik klemt zich vast aan het plafond en komt ook met de schrik vrij. De bal dendert onder hem door. Willem rolt zich op tot een bolletje en laat zich van de trap afrollen. Maar hij is niet zo snel. Igor rent gewoon. De bal komt akelig dichtbij. Willem maakt zich harder zodat hij sneller rolt, maar raakt daarbij Igor. Die valt om. De steen dreigt hem te verpletteren. Willem doet snel Oakenshield op Igor. Dan rolt de steen over Igor heen … Willem rolt door. Van onderaan de trap doet Rick Hopscoth op hem, maar hij wordt nog wel aangetikt door de steen.

Onderaan de trap verzamelen we ons. Kayleigh heeft een paar blauwe plekken, Willem en Igor hebben gekneusde ribben en schaafwonden. Hier zijn drie gangen. De steen is de middelste ingerold. We realiseren ons dat Black Rat een van de oudste changelings van Nederland is en we besluiten om het beleefd aan te pakken. Kayleigh roept/fluistert: "Geachte Black Rat, we komen op bezoek om uw eigendom terug te geven."
Ze hoort een fluistering: "Middelste gang."
Roderik en Kayleigh gaan voorop. Halverwege de gang ligt de stenen bal. Er zijn nissen aan weerszijde, eentje is donkerder. Kayleigh klopt aan en er verschijnt een stokoud wezen. Kayleigh straalt en stelt zich voor. Roderik en Willem ook, maar Rick is sprakeloos van bewondering. Hij/zij/het zegt: "Het Huid-boek!"
1027472-2-samhain-goddess-the-crone Roderik geeft het, z/hij legt het opzij en zegt tegen Willem dat hij vervloekt is. Hij moet straks maar even met Dropje gaan praten, die kan hem uit zijn lijden verlossen. Willem trekt bleek weg.
Ze zegt: "Ik heb antwoord op jullie vraag, maar jullie moeten hem wel stellen."
We vragen van alles. Onder meer wat Center 42 is en wie Pixy-proxy is en dergelijke. Dat weet ze niet, maar als wij het antwoord gevonden hebben wil ze het graag weten. Ze vertelt wel dat de chimera door Lafayette en Crancker gemaakt is. Lafayette kan een wezen binden aan een chimera. (Waarom is niet duidelijk.) Het doel van de exploderende bal was om bloed van magiërs te oogsten om hen aan één of meer chimera's te kunnen binden.
Ze heeft nog wel een boodschap voor Rick, van Lafayette: door hem is Freggle unseelie geworden, en banaal. "Het woord van zijn vorst is 'Calephetos'."
Daarna stuurt ze ons weg. Kayleigh geeft haar de rest van haar fles sherry. Die gaat in één grote slok op.

We keren terug naar Leiden. De volgende dag gaan we naar de Freehold, waar Syphon ook is. We hebben een heleboel te bespreken. Als naam voor onze motley hebben we gekozen voor het "Eerste Legioen".

Mage

We staan in de lage stad van het Cyber Realm, maar het spoor dat we volgen gaat omhoog. Daar zouden wij erg opvallen. Er ligt hier veel rotzooi en we gaan op zoek of we een voertuig zien waarmee we ons kunnen verplaatsen. Cyber_city_final_01

Max ziet dat een paar banes gretig naar ons zitten te kijken. Hij begint zijn pijp te stoppen. Hannibal weet een afgedankt voertuig aan de praat te krijgen. Dat trekt nog meer banes aan en uitgehongerde spirits. Max houdt ze op een afstand maar ze grijpen elkaars hand en komen dichterbij. Hannibal maakt haast. Er vliegt een baksteen door de Spirit barrière. Max blijft de barrière in stand houden, dus hij kan niet ontwijken en wordt op zijn schouder geraakt. Eén spirit verschijnt op de auto – dit is hun realm, de barrière is niet afdoende – wel tegen banes, gelukkig. N1c0 pakt een eind hout om Max te verdedigen.
Hannibal krijgt de auto aan de praat. Opeens verschijnen blauwe elektriciteitssporen tussen de spirits. Ze vluchten. Het blijkt een weewolf met een cyberklauw en een headset te zijn. Hannibal roept: "We kunnen gaan!"
N1c0 zegt: "We moeten eerst degene die ons ontzet heeft bedanken."
"Maar zijn we dat wel?"
"Ja hoor, zegt de weerwolf, "jullie zijn ontzet."
Hij blijkt ook Nederlands te spreken. Hij stelt zich voor als Digital Flow, een Glasswalker Garou. Wij stellen ons ook voor. Hij waarschuwt ons dat wij magie uitstralen, en dat we met dat voertuig boven ook heel erg zullen opvallen. "Wat we hier doen? We zijn op jacht naar een Marauder. Een gek geworden magiër.
Hij nodigt ons uit om mee te komen, dan kan hij ons bijpraten. We nemen de auto mee.

Er blijken diverse andere weerwolven te zijn: een paar native americans, een wino en een tree-hugger vrouw van middelbare leeftijd. Ze praten Amerikaans Engels. De amerikanen zijn op zoek naar een realm dat "The Scar" heet. We vragen om tips. Digital Flow legt uit: "Dit is Spider City. Het bestaat uit drie lagen. 'Low' of 'Old City', 'Downtown' en 'Uptown'. Het is strikt hierarchisch. Er zijn veel spirits, veel pattern spiders en vooral boven veel banes. Dat zijn de Captains of Industry van The Scar. Dat is een soort vroeg-industrieel hellencomplex. Maar het is daar niet plezierig om te wonen, dus het topkader zit hier.
Er zijn hier ook patrouilles, zelfs hier beneden. Ze hebben identificatiemiddelen, want ze scannen elkaar.
"

Hannibal knapt het voertuig op maar het gaat erg moeizaam. Intussen wordt gesproken over het overvallen van een patrouille, voor de ID's. Torbellino wil eerst eens kijken met Time magie hoe zoiets er uit ziet. De weerwolven vallen hier minder op dan wij omdat ze Spirit Banes hebben. Dat is een fetish, een geest gevangen in een voorwerpje. Max bekijkt er een. Het is heel sterke, heel oude magie. Jannie zou het liggen, behalve dat zij geen spirit magie beheerst. Maar dat willen de weerwolven ons wel leren.

Daarna gaan we naar de plek waar de patrouilles Old City binnenkomen. Torbellino danst zich
in trance en kijkt in het verleden. Het zijn grote metalen robots in spinnenvorm. Spider1_1 Hij moet echt hun pad volgen om te zien hoe ze zich gedragen als ze iemand tegenkomen. 

Af en toe zien we kleine spinnetjes dingen repareren. Max krijgt een ingeving en vangt er een paar. Hij gooit ze ons voertuig in, in de hoop dat ze die gaan repareren. Maar dat doen ze niet. Na wat onderzoek blijkt dat ze via bits communiceren. N1c0 leest de datastroom en weet hem te ontcijferen. Ze blijken alleen de vitale infratstructuur te repareren. N1c0 voegt een commando toe waardoor ze, als ze die niet vinden, andere dingen gaan repareren die ze tegenkomen. Het werkt. Ze gaan aan de motor werken.

Hannibal gaat Prime kogels maken, maar N1c0 merkt op dat iedereen hier op Prime afkomt. En als de patrouilles scannen op spirits en zo, dat een aanval met Prime energie waarschijnlijk teveel opvalt. Is bruut geweld niet logischer? Max merkt op dat er ook "toevallig" iets op de robots kan vallen. Na wat discussie leviteren we een kapotte vrachtwagen.

Center 42 – deel 7

Het verslag is weer van de speler van Kayleigh. De speler van Rick zit in het buitenland.

Changeling

Maandagochtend moeten we om twaalf uur op de Freehold zijn. Willem wil telefonisch ADV opnemen. Als zijn baas zagt dat dat niet kan, zegt hij "Ik rijd nu een tunnel in. Khrrrghrrr…." en verbreekt de verbinding. De anderen nemen een lange lunchpauze of spijbelen van school. Roderik verveelt zich een maakt een ommetje. Hij ziet overal posters met een knullig getekend portret en daaronder de tekst dat we egoxefsten zijn, niet samen kunnen werken en dat soort vuilspuiterij. Dan realiseert hij zich dat we het boek nog niet hebben teruggegeven. Hij tekent her en der snorren en brillen op de posters.

In de Freehold staan thee en gebak voor ons klaar. Precies om 12:00 uur komt de barones binnen en laat ze de Eshu ons verhaal vertellen. Die vertelt dat een stuk mooier dan we dat zelf zouden kunnen. Soms wat gedramatiseerd, maar het wordt er een stuk beter door. Daarna neemt de barones het woord. Fairy Court Ze hebben twee van de hoorns van het monster gefixeerd in de realiteit. Ze zijn nog steeds banaal en je kunt er daarom glamour mee afweren. maar je eigen magie wordt er ook wat lastiger door. Ook worden we tot een 'motley'. Ze verwachten dat we daarvoor een naam bedenken en als we die weten, worden we tot ridder geslagen.

Dan komt Freggle binnengestormd. Hij heeft een djembé bij zich waarop hij trommelt terwijl hij zijn versie van ons verhaal vertelt. Goede observatoren zien dat hij unseelie is geworden en dat zijn getrommel mensen boos maakt.Hij wil zijn boek terug en hij wil een duel. De barones vraagt of het waar is. Roderik zegt dat het deels waar is. Dat mag hij uitleggen. Hij laat het boek zien en zegt dat het inderdaad van Freggle is, maar de glamour die je er mee krijgt komt van mensen af. Ze zegt: "Maar dat is unseelie!" en ze raakt het boek aan met haar scepter. Ze zegt dat het terug moet naar de eigenaar. Naar Black Rat, de beroemde unseelie sluagh. En ze zegt dat Freggle in zijn recht staat om een duel te eisen. We discussieren even en besluiten dat Roderik het gevecht aan zal gaan. Hij was tenslotte de dief van het boek. Hij kiest een van de magische lansen als wapen (wat een heel vreemde keus is voor een sluagh, een raadselwedstrijd of pubquizz zou veel logischer zijn).

Freggle doet een spreuk, Roderik weert hem af met de lans en doet zelf een hopscotch op de djembe. Hij merkt dat de spreuk van Freggle zijn tijdsbeleving heeft verknoeid, maar het lukt hem toch.  De djembé stuitert op tegen het plafond. Freggle doet weer een spreuk, hij wordt praktisch onzichtbaar. Roderik doet quicksilver op zichzelf en gaat rondjes om Freggle (of althans de plek waarvan hij verwacht dat die er staat)  heen rennen met de lans op hem gericht. Freggle grijpt die lans en trekt hem uit de handen van de sluagh. Roderik aarzelt niet. Hij grijpt de djembé en probeert die op de lans te spietsen. Het lukt gedeeltelijk, het trommelvel scheurt. Dit maakt Freggle nog bozer. Hij rent met de lans op Roderiuk af, die nog net kan wegspringen. Hij probeert de langsrennende satyr pootje te haken. Maar die weet overeind te blijven en slaat de kapotte trommel van de lans af. Roderik probeert weer hopscoth, nu op de lans. Omdat die erg resiustent is, geeft hij extra glamour mee. Maar het lukt nog steeds niet. Freggle steekt hem. Raak!
Freggle heeft hiermee 'first blood' en hij heeft dus formeel gewonnen. Hij vraagt triomfantelijk "Geef je je over?"
Maar Roderik roept "Nee!" en grijpt de djembé van tussen de pooka's die er mee zijn gaan voetballen. Hij probeert hem als schild te gebruiken. Freggle steekt weer en Roderik houdt de djembé zó dat die om de speer heen komt. Hij probeert op te springen en de speer uit Freggle's handen te slaan. Maar die houdt hem te stevig vast.
Opeens zijn er twee Freggle's. Ze proberen Roderik in te sluiten, terwijl die juistom hun tweeën heen probeert te cirkelen. Met kenning identificeert hij wie de echte Freggle is en hij slaat hem met de djembé. Raak, maar er vloeit natuurlijk geen bloed.
"Geef je je over?"
Dat doet Freggle natuurlijk niet. Hij gooit een spreuk die Roderik afweert met banaliteit. Hij gelooft er gewoon even niet in. Hij roept naar Freggle dat die hypocriet is. "
Jij wil toch gratis glamour voor iedereen?"
Freggle gaat er niet op in: "Jij bent gewoon een dief!
Roderik grijpt weer naar de lans en probeert hem los te trekken, maar Freggle houdt hem nog steeds te goed vast. Dan verandert hij van actiek. Hij probeert, met de lans als steun, Freggle te schoppen. Hij raakt, maar kan niet genoeg kracht zetten. Fregle doet weer een spreuk.

Igor staat al een tijdje met zijn hoofd in zijn handen, Willem roept goede raad ("Pak die lans terug!") en Kayleigh heeft ergens een fles sherry gevonden die ze aan haar mond zet.

Roderik weert de spreuk weer af met zijn banaliteit en werpt zich letterlijk op zijn tegenstander. Die had dat niet verwacht en hij zakt door zijn knieën. Bemoedigd door zij succes springt Roderik opnieuw en werkt Freggle tegen de grond. Feggle zwaait wild met de lans en raakt Roderik keihard. Het publiek mompelt goedkeurend. Het wapen is goed geconstrueerd. Igor applaudiseert zelfs.
Roderik zet zijn voet op Freggle's hand en rukt het wapen uit diens hand. Hij aarzelt en wil er mee wegrennen, maar Igor roept: "Niet wegrennen! Op zijn strot!"
Hij zet de lans opde keel van Freggle en zegt: "Geef je over."
Freggle antwoordt met een verhaal, waarin Roderik ontzettend voor lul staat. Hij wordt boos en wil steken. Maar Igor roept hem tot de orde en vraagt Freggle nog een keer of hij zich wil overgeven. Roderik voegt er aan toe: "Ja, ik heb het boek gestolen en ja, ik ben op je uitdaging ingegaan. Doe niet zo gek." Deze keer geeft de satyr zich wel over en hij hinkt de deur uit.
De andere useely satyr vraagt zich af of Freggle nog wel te redden is. Zijn banaliteit is erg hoog geworden. Victor mompelt dat er natuurlijk altijd ongelukken kunnen gebeuren.

De barones geeft ons de opdracht om het boek bij Black Rat terug te bezorgen. Ze geeft ons een vrijgeleide, maar raadt ons aan om zo snel mogelijk te maken dat we wegkomen. Ze zal zorgen dat iemand ons naar Mierlo (waar het unseelie court is) kan brengen met de spreuk windrunner. We spreken af dat we pas 's avonds gaan, als Rick vrij van school is. Willem doet gauw nog een oakenshield op Igor en Roderik. Thuis komen weer achter dat Freggle ons heel erg aan het belasteren is op internet en twitter. Helaas verhoogt dat zijn banaliteit zo erg, dat zijn changeling-deel afsterft.

's Avonds vliegen we naar Mierlo. We landen op de hei. Het is moeilijk begaanbaar. In de verte zien we een chimerisch kasteel met changelings op de muren, vuren en een ophaalbrug die open staat. 101298323 Er wapperen banieren van het Sidhe-huis Eiluned. Willem weet te vertellen dat dat ook wel het Huis der Geheimen wordt genoemd. Ze houden zich bezig met sterke magie. We besluiten om ons eerst, conform het protocol, bij het hof te melden.

Aan de poort staat een trol, degene die we al eerder hebben gezien. Ze ziet er uit als een body-builder die in een ernstig auto-ongeluk heeft gezeten: haar ene helft zit onder de littekens. We herinneren ons dat ze Femke heet
. Ze heet ons geen welkom, maar vraagt nors: "Wat komen jullie doen?"
Roderik zegt: "We komen voor Black Rat."
Kayleigh voegt daar aan toe: "… en we komen ons formeel melden, zoals het hoort."
"Dan kunnen we schattige changelings zoals jullie toch niet wegsturen zonder jullie aan Guy voor te stellen! Kom mee, en wijk niet van het pad af, want dat is gevaarlijk."
Ze leidt ons over een binnenplaats waar allemaal kleine chimera's in de schaduwen zitten. Er hangt een akelige sfeer, de herinnering aan heksenverbrandingen en andere gruwelen. Zodra de deur van de troonzaal opengaat slaat er een sfeer van gekte op ons gemoed. Het heet 'bedlam', dat is het tegenovergestelde van banaliteit, doorgeslagen glamour. Het voelt aan als een slechte trip.
Binnen ijsbeert Guy de Lafayette heen en weer. Hij loopt met een zwaard te zwaaien. Het is van koud ijzer, extreem banaal. Roderik herkent het als het Zwaard der Zuchten. Het is koud gesmeed en dat duurde 10 jaar.
Wanneer hij ons binnen ziet komen, loopt hij naar zijn troon, zet het zwaard neer en pakt zijn scepter. Ook die herkennen we: de Scepter der Leugens. Die slurpt banaliteit juist op. Guy is groot, slank, beweegt sierlijk – en hij heeft een harnas van koud staal aan, direct op zijn blote huid. Dat doet diversen van ons huiveren.
Hij zwijgt. De stilte wordt pijnlijk. Roderik zegt dat we van het seelie court in Leiden komen met een vrijgeleide. De scepter kraakt en Guy zegt: "Nu nog eens, en dan zonder leugens."
We komen van een freehold, dat is geen seelie court. Guy zegt dat Roderik in dit hof voortaan bekend zal staan als "Foolish". Kayleigh mompelt dat hij die kwalificatie in Leiden ook al verdiend heeft. Dan zegt Guy dat het ons vrij staat om Black Rat te zoeken. Hij wil niet zeggen waar die zit. Willem probeert hem te provoceren door te zeggen dat hij dat als prins toch zou moeten weten. Guy is niet geamuseerd. Hij doet een spreuk op Willem. We weten niet wat het effect is, maar het heeft de zelfde aura als er inde kamer van de overleden directeur hing. Dropje (de unseelie redcap die meegedaan had aan de jacht op de chimera) leidt ons de troonzaal uit. Mage We zitten in het voertuig dat de Runabout heet. Hannibal stuurt ons de umbra in. Het is een lange vlucht, dus de passagiers doen een dutje. Opeens worden we gewekt door een doffe knal en door allerlei bliepjes en alarmlichten. Hannibal roept dat we aangevallen worden. Jannie zat op de plaats van de co-piloot, maar maakt snel plaats voor N1c0 is die zegt dat ze de console herkent van videospelletjes. Manchu_10-500x678 Er zit een grote electrische spirit om ons heen. Helaas hebben we alleen afstandswapens. Torbellino begint een soort "dans-op-de-plaats" met zijn trommel. Hij blijkt aan het proberen te zijn om de spirit te vertragen. Hij heeft enig succes en weet te detecteren dat de spirit ons wil gaan kortsluiten en dan ons schip wil overnemen. Hannibal zet de schilden aan en gaat energie omleiden naar de lasers die door N1c0 worden bediend. Jannie probeert de spirit te bexefnvloeden, maar ze maakt onvoldoende indruk.

De spirit slaat toe. We voelen het schip beginnen te sidderen. Allerlei sensors gaan af, ergens begint een cicuit te knetteren en een signaal roept: "Hull breach. Hull breach. Hull breach…" Torbellino probeert nog eens in de toekomst te kijken, maar dat lukt niet. N1c0 schiet met de laser. Ze raakt, maar de spirit schuift naar de andere kant. Torbellino gaat verder met zijn pogingen om de geest te vertragen. Het effect begint nu merkbaar te worden. Hannibal legt een schild om de motor en N1c0 gebruikt de laser op de andere vleugel. Ze weet een bevredigende wond in de spirit te schieten. Hij laat los en vliegt weg. Hannibal schiet er nog twee foton-torpedo's op af. entje raakt, maar de geest kan nog wegvluchten.
We doven de brandjes. Hannibal sluit het gat in de wand met een krachtveld. dat houdt het wel totdat we het kunnen lassen.

In de verte doemt een umbra realm op. Aan de patroon-spinnen te zien zal het een Weaver Realm zijn, dus gebaseerd op ratio en technologie. Er hangt een energieveld omheen dat N1c0 herkent als data verkeer. Hannibal komt op het ideee om in de scheepscatalkogus te kijken. Die identificeert dit realm als de Cyber Realm. Het spoor loopt hierheen. Om te zien hoe we verder moeten, moeten we er in zien te komen. We zetten ons clacking device aan en zoeken naar een ingan. De catalogus geeft aan dat we het beste via de lower city kunnen binnengaan.
Met een gezamenlijke inspanning weten we, met veel moeite, een klein gaatje in de datastroom te creëren. N1c0 scant de patronen met haar Entropy vaardigheid. Hannibal weet door de eb-en-vloed van de krachten heen te kijken en samen zien ze een pad wat heel even een 'single point of failure' is. Torbellino weet het met Correspondance eventjes uit te zetten en we zijn binnen. Hannibal heeft het Homing Beacon van de Runabout bij zich en stuurt het schip terug.

Overal om ons heen ligt oude data. Gecorrumpeerde bestanden, verouderde protocollen en dat soort troep. Boven ons is uptown. daar loopt het spoor heen. Hier kunnen we ons nog wel verbergen, daarboven niet. We moeten een plan maken.

Center 42 – deel 6

Changeling

Rick heeft vordat hij kwam nog wat geslapen, maar derest van ons is inmiddels behoorlijk moe. Toch willen we eerst nog het Snellius gebouw in om te kiken wat de materiele link van de verslagen chimera was. Op de tweede verdieping brandt licht, maar de luxaflex is omlaag. Snellius Een hek scheidt het gebouw af van het universiteitsgebouw ernaast en verder liggen er weilanden omheen, maar overal zijn camera's. Het heeft een bedrukkende fantasieloze sfeer. In he midden van het gebouw staat een dode boom op de binnenplaats. Het jeukt en tintelt als brandnetels; logica, rede en saaiheid; geen enkele fantasie, geen hoop, geen droom. Willem biedt ons allemaal oakenshield aan. Hij begint wat unseelie te worden.

Rik vliegt naar het raam. Hij probeert naar binnen te kijken, maar ziet niets door de dichte luxaflex. Op het dak vindt hij geen luik. Alleen de luchtinlaat van de airco en daar zit een dichtgelast rooster op. Beneden verschijnt een politiewagen. De changelings verstoppen zich in de bosjes. Een agent stapt uit en beschijnt Willem met zijn zaklamp. "Wat doe jij daar zo in het midden van de nacht?"
Hij laat zich zien. "Ommetje maken, agent."
Roderik komt ook uit de bosjes en zegt: "Ik kan Fikkie niet vinden. Da's onze hond."
De agent haalt zijn schouders op. "Als ik zometeen weer terug kom, wil ik jullie niet meer zien."

Met hopscotch helpt Rick de anderen om het dak op te springen. We zien de binnenplaats op de eerste etage, met allemaal dode planten en bewegingssensoren. Willem onderzoekt de ventilatieschacht. Die is te schoon. Niet alleen is de wand antistatisch, maar er is ook een warmte sensor om de luchttemperatuur te meten en binnengevallen beesten te detecteren. Igor muncht zich door het rooster heen. Gelukkig is het niet van koud ijzer, maar het smaakt wel onaangenaam. Met een brandnetelstruik en eldritch prime, maakt Willem een hitteschildje en dan laat Rick zich naar binnen zakken. Hij wurmt zich de bocht om en daar komt hij een luchtfilter tegen, met daarachter een ventilator. Hij komt er niet langs en klautert teleurgesteld weer omhoog.

Dan probeert Willem het. Hij is veel groter dan de jonge satyr en heeft ook nog eens een toolbelt en een rugzak om, dus komt klem te zitten. Het is nog even spannend omzijn rugzak los te krijgen, maar dan is ook hij de bocht om. Hij maakt een opening in de luchtleiding en gaat weer naar boven. Dan kruipt Roderik naar beneden. Hij kan door de opening en komt in een betegelde gang met linoleum en tl verlichting. Aan weerszijden zijn deuren. Rick klimt achter hem aan. Hij gaat op verkenning uit en opent de deur waarachter hij het verlichte raam verwacht. Daar ziet hij een man achter een bureau zitten met zijn hoofd op het toetsenbord van zijn computer. Het scherm staat aan. Achter een boekenkast in het midden van de kamer ziet hij nog meer computers, maar die zijn uit. Het is stil.
Het duurt even voordat de anderen komen. En als ze er eenmaal zijn, moeten ze de opening vergroten. Willem smult weer even wat glamour vanuit het boek. Rick sluipt naar binnen. De man is vrij lang, mager, kalend, bril, grote kaak , saai bruin pak met bruine stropdas en zwarte schoenen, bleek. Op zijn bureau staat een  Lukas-nicke_002 foto van hem in vrijetijdskleding met een hengel. Rick probeert de man te betoveren en komt er dan achter dat hij al een paar uur dood is.

Roderik begint met zijn  zwaard te zwaaien. Hij is er van overtuigd dat er een onzichtbere persoon in het gebouw is. Rick houdt zich stoer en gaat de zakken van de man doorzoeken, terwijl Willem de computer bekijkt.
Willem ontdekt dat de man bezig was aan een verslag voor de AIVD over samenwerking met een mage die Proxy-Pxe genoemd wordt en een cyberspace ding genaamd Center 42. Het is niet af. De vent was tegelijkertijd bezig aan nog een tiental andere dingen: een email over een afspraak om te gaan golfen, een takenlijst voor studenten, et cetera. Niets is afgemaakt.
Rick neemt een residu van chengeling mahie bij hem waar. Deze man was inderdaad de link. Hij is gestorven toen de chimera stierf. Maar er is niets dat er op wijst dat hij de chimera bestuurde, of er zelfs maar van af wist. Hij proeft in de changeling magie ook géén knocker-infusion. Er is ook mage-magie. In zijn zakken vindt hij een portefeuille met 5 euro, een kaart om de toegangsdeur mee te activeren en een identiteitskaart van André Vee, de directeur van het LIACS instituut.
Willem sloopt de harde schijf uit de computer omlater te bestuderen, er zit goede encryptie op, dus dat kan wel een week gaan duren. Rick stelt voor om de boel in brand te steken om de sporen uit te wissen. Roderik begint alle brandblussers leeg te spuiten in deze kamer. Dat is niet helemaal wat Rick bedoelde. Het gebouw is van beton, dus het fikt ook niet zo best. Als Roderik uitgespeeld is, gaat Rick naar huis en de anderen gaan slapen in de freehold.

Mage

Torbellino nodigt ons uit om bij hem te logeren. Hij heeft een enorm penthouse in Noord. N1c0 maakt een facebook pagina rondom de foto van de mage op het feest. Het  zit vol met slimme valstrikken zoals sandboxes en honeytraps. Hannibal knutselt verder aan zijn moederbord. De volgende ochtend eieren met spek.

van ons mages is bij iedereen bloed afgetapt, behalve bij Torbellino, die er niet bij was. Max geeft hem een druppel van zijn bloed en Torbellino gaat met correspondence zoeken. Hij komt er al snel achter dat het zich niet op aarde bevindt. Max trekt zijn kleren uit en stopt een pijp met vreemde kruiden. Hij verdwijnt de umbra in en legt vanaf daar een hand op de schouder van de artiest. Via Max kan Torbellino een residu spoor voelen dat de middelste umbra inloopt. Hij snapt niet precies wat hij ziet, dus Max legt uit hoe het zit met de verschilende umbra's. Jannie kijkt in haar theebladeren en Hannibal belt met zijn mentor Ernst-Jan.
"Een marauder hm? Spannend!"
"Zeg kun jij ons helpen aan een schip dat de umbra in kan?"
"Ja, dat hebben we. Dan moet je naar Blueland, ons boorplatform in de Noordzee."
Voor deze ene keer willen de Sons of Ether ons wel ontmoeten op de campus. Onze cabal heeft tenslotte zijn sporen verdiend, maar hij heeft desondanks behoorlijk veel moeite met mages van andere tradities, dus Hannibal moet beloven er goed op te passen. Met de play-mobiel rijden we naar Delft. Zodra we aankomen op de campus beginnen de cultisten een feest. Ernst-Jan staat ons op te wachten bij een helicopter. Hij kijkt niet geamuseerd.
"Ik breng jullie naar Blueland. Het is een chantry, dus wat jullie daar zien blijft daar. Er zijn sleepers, dus je kunt niet overal magie gebruiken."

In een wip zijn we boven de Noordzee. Oilrig_Storm_3 De zee is tumultueus en het stortregent. Voor ons doemt het boorplatform op. Het staat op 5 pilaren. Naast het helicopterplatform staat een harrier jet. Overal zijnloopbruggen en technocratische bedrijvigheid. Mensen in zuidwesters ontvangen ons: "Welkom op Blueland!" Ze leiden ons snel door de plensbui naar binnen. We voelen dat dit een sterke node is en er heersen hier veel magische effecten. Binnen ziet het er wel uit als een gewoon
boorplatform, met stalen deuren, patrijspoorten, de geuren van olie en zeewater, geluiden van machines en dergelijke. Op de benedenverdiepingen is het Command HQ. Daar komen geen sleepers. Hier hebben de Sons of Ether hun laboratoria. Die zijn prachtig op een 'etherite' manier. Een paar  labs zijn ontzettend rommelig en chaotische, maar de meeste zijn heel netjes, soms steampunk, andere allemaal glas en staal. Aan het einde van de gang is het kantoor van de directeur. "Dr. Ernst Jongejan van Gelder" staat er op. Ernst laat ons binnen. Hij trekt zijn ballerige brasjasje uit en trekt een net directeurscolbert aan.Dan gaat hij achter het bureau zitten en vraagt ons om ook plaats te nemen.

"Ik weet iets van die marauders af. Gisteravond is de chantry opnieuw aangevallen. Je zou van mensen die in Time gespecialiseerd zijn meer verwachten." Hij kijkt even naar Torbellino.

"Jullie zijn dus op onderzoek uitgestuurd. Nou, sommige marauders zijn gek geworden door paradox. Teveel paradox kan leiden tot een toestand die 'Quiet' heet. Maar wat het triggert, en waarom de een marauder wordt als die er uitkomt en de ander een normale mage blijft, dat is nog steeds een raadsel. Hun magie lijkt sterk op de onze maar is vaak verrassend en nieuw in zijn effecten. Marauders die uit verschillende tradities komen, kunnen ook verschillende dingen. Deze lijkt van oorsprong een Virtual Adept te zijn, maar dan met veel Spirit. Dat lijkt vreemd, maar is veel strijd geweest, ook binnen tradities en niet iedereen vindt dezelfde sphere de belangrijkste. Onder de Sons of Ether vind je een groep met Forces en een groep met Matter als primaire sfeer. Dat zijn echt oude vetes. De Adepts hebben wel allemaal Correspondence."
Dan legt hij uit dat we de Middle Umbra ingaan. Dat gaat niet met de duikboot, maar hij heeft een ander mooi apparaat voor ons. "Ik zal jullie helpen, want ik wil weten wat deze marauder beweegt. En jullie hebben de Council al eerder geholpen. Hannibal, jij mag het voertuig besturen, als je het maar heel laat en er niet aan prutst. Als je hem verlaat moet je een Call Beacon meenemen en het schip op Autopilot Home zetten. Dan gaat hij terug naar de basis. Anders jatten de garou hem. Hij heeft echt een hekel aan garou. Die denken dat alles in de umbra van hun is.

Blackairplanes_ss_4
Dan neemt hij ons mee naar de centrale toren. Bovenin worden we voorgesteld aan een kleine deltawing-achtige constructie. Voorin zijn drie zetels voor de piloot en twee co-piloten.

Center 42 – deel 5

Dit verslag is weer van de speler van Kayleigh

Changeling

We staan wat uit te hijgen naast de dode chimera. Er staat een frisse wind. De omgeving is nog steeds onaangenaam, ook nu de chimera dood is. We zoeken naar de link, maar die is verdwenen toen het beest stierf. Hoe goed we ook scannen, we voelen niets.

In Katwijk hoort Rick ergens na middernacht zijn ouders naar bed gaan. Als er rustgevende snurkgeluiden uit de slaapkamer van zijn ouders komen, klimt hij uit het raam en vliegt naar leiden. Hij komt aan terwijl de rest aarzelt wat ze met de chimera doen. Kayleigh geeeft Rick het houten zwaard terug en hij hakt ook een hoorn van het beest af. Igor wrikt er ook een los en Kayleigh slaat de afgebeten staart over haar schouder. We gaan terug naar de Freehold. Maar eerst Willem wil het boek nog even gebruiken om wat glamour op te bouwen. Rick bekijkt het geinteresseerd. Dan stopt Roderik het weg.

In de stad is het nog onrustig. Vooral de unseelie Redcaps hebben een verstorend effect. Ook de Freehold is redelijk druk. Zodra Willem een kopje oppakt, valt het in onderdelen uit elkaar. Victor kijkt geirriteerd. De enige die we nog niet kennen is een trol in een judopak. Hij stelt zich voor aan de seelie in ons gezelschap. Vreemd genoeg negeert hij Willem. Zijn naam is Roland.

De hoorns en de staart trekken aandacht. De barones komt binnen. Iedereen kijkt afwachtend naar de sluaghs om het verhaal te vertellen, maar Igor presenteert de trofeeen. Als blijkt dat iedereen zijn versie wat kort vindt neemt Roderik het vehaal over. Dat verhaal valt beter, behalve bij één eshu die ostentatief in slaap valt.

Ungulate_horns De barones vraagt of we allemaal hebben meegeholpen, Als Rick zegt dat hij er niet bij was, prijst ze zijn eerlijkheid. Wij vinden dat hij er wel bij hoort, hij heeft tenslotte bij alle voorbereidingen meegeholpen en ons zijn zwaard geleend. "Maar als we iedereen laten meedelen die iets heeft uitgeleend, dan blkijven we bezig," zegt ze. Ze wil ons morgen om 12.00 uur zien.
We vertellen over de connectie die er nog was. Dat vindt ze meer klinken als een onderzoek dan als een heldhaftige queeste. We overleggen over de methodes om dat te doen. Time realm, soothsaying? De barones wil de hoorns en de staart graag houden. Prima.

Kayleigh schenkt zichzelf een lekker muf glaasje sherry in. Ze herinnert zich dat er in de Stevenshof nog een sluagh woont die erg goed is in soothsaying. Maar waar woont die? Lalala duikt oip van onder een tafel. Helaass heeft ze geen zin om ons te vertellen waar die Barry woont. Ze begint te voetballen met een propje, maar Roderik is beter en houdt het propje buiten haar bereik. Opeens realiseren we ons dat ze zich niet onder de tafel had verstopt, maar dat ze het tafekleed wxe0s. Ze kan metamorfose! Lalala daagt Roderik uit tot een potje busje trappen. Rick wil ook meedoen, maar ze lacht hem uit: zo wordt er niet gespeeld.
De eerste ronde ziet Roderik opeens allemaal gekleurde bubbels. Daardoor is hij niet zo goed: 1-1. Magie mag blijkbaar. Roderick versnelt zichzelf en scoort, Lala heeft opeens een tweede bal en scoort ook. De trol kijkt niet-begrijpend toe. Willem plakt Roderik's fles vast en Igor tovert Lala in de war. Roderik maakt nnog een schijnbeweging en scoort weer. 3-2 hij heeft gewonnen.Lala kijkt beteuterd. "Zeg Ronaldo, laten we gaan!"

Ze springt op haar fiets. Roderik achterop. Kayleigh heeft haar scooter hier nog staan en neemt Igor achterop. Willem heeft ook een fiets en Rick vliegt gewoon. In no time zijn we in de Stevenshof. Ze leidt ons naar een huis. Kayleigh kijkt haar wantrouwend aan, maar ze is verbazend serieus en zegt: "Hou er rekening mee: hij is redelijk introvert." Igor kreunt, "een introverte sluagh. Nee he!" Nog steeds serieus legt ze uit dat zijn chrysalis traumatisch was: hij zag geesten.

We kijken naar het huis. Kayleigh gelooft niet dat het het goede huis is en gaat de andere huizen onderzoeken. Prompt slaat een waakse hond aan en ergens worden een paar kippen wakker. Igor ziet achter een raam een duistere gestalte staan die zijn uiterste best doet om niet gezien te worden. Roderik klimt tegen de regenpijp op; boven hoort hij dat het raam op slot wordt gedraaid. Hij klimt door. Er hangt een briefje: 'Ga weg'. Het hangt er al een tijdje. Maar ja, deze jongen is een goede soothsayer.

Rick stelt voor om heel veel herrie te gaan maken, zodat de buren de politie zullen bellen. 'Klik!' De voordeur gaat open. "Jullie zijn vreselijk voorspelbaar. Je gaat dingen vragen die ik niet wil vertellen."
"Wat kunnen we je aanbieden in ruil voor antwoorden?" vraagt Rick. "
"Ik wil geen changeling meer zijn."
"Nou dan moet je met ons meegaan. We gaan naar de meest banale plek in de wijde omgeving."
Achter ons snuift Lala ongelovig. Kayleigh is intussen teruggelopen en vraagt "Waarom?"
Hij begint te huilen. Voorzichtig slaat ze haar arm om hem heen. In horten en stoten komt het verhaal er uit. Hij is enigst kind, de oogappel van zijn ouders, heeft alles wat zijn hartje begeert. Behalve vrienden.
Igor flapt er uit: "Iedereen heeft vrienden nodig."
Lalala snuift weer. Hij zegt defensief: ""Ook een redcap. Zeker een seelie redcap!"
Ze grijnst en scheld hem uit voor 'aanbiddelijke teddybeer'.

We overtuigen Barry dat hij bij onze zoektocht kan voelen waarom het goed is om een changeling te zijn. En anders kan hij daar banaliteit opdoen. Hij wil wel mee, maar heeft maar één uur voordat zijn moeder de kamer in zal komen kijken. Rick biedt aan dat hij op diens rug mag meevliegen, maar dat drft hij niet. Hij wil wel bij Kayleigh achterop de scooter. Lalala gaat ook mee. Ze vertrouwt het voor geen cent.

In het bio-science park wordt Barry boos. "Als ik geen changeling was, voelde ik dit niet. Dan deed het geen pijn!"
Maar Kayleigh legt uit dat ook mensen het hier onaangenaam vinden. Hij kalmeert en wijst ons op een raam op de eerste etage van het oude Snellius gebouw. Daarna wil hij weer naar huis. Kayleigh rijdt hem daar met de scooter heen. Als ze vraagt of ze nog eens langs mag komen, zegt hij: "Maar dat ga je toch wel doen."
Ze probeert nors te kijken maar dat lukt niet. Lala roept "Truste! en springt ook op de fiets

Als Kayleigh terug in Leiden komt, zijn de anderen druk bezig het gebouw te onderzoeken. De bewakingscamera's zijn state-of-the-art en hebben geen blinde hoeken. Erg geavanceerd voor zo'n achenebbisj gebouw. Het maakt een sneaky indruk – zo sneaky dat we aarzelen om er een paar enkele graden te verdraaien om een dode hoek te creëren.

Op dit punt maakt het avontuur een sprong. De changelings hebben een cliffhanger en we spelen verder met onze andere personages

Mage

We zijn op het Cult of Ecstacy feest. De sfeer is prima, tot de gauntlet open scheurt en er een exploderend voorwerp doorheen wordt gegooid. Door een mage. Wij, de weerwolf en een groep van wat changelings blijken te zijn, worden bij DJ Syphon geroepen. Ze hoort de changelings uit en stuurt ze weg met de afspraak om uit te zoeken hoe een changeling artefact bij een mage (een marauder!) komt. Daarna vraagt ze of wij dit ook willen uitzoeken. En willen we één van haar leerlingen meenemen? Hannnibal (Smith, Sons of Ether) kijkt wantrouwig. "Is het geen tripper? Of ego-tripper?"
Syphon wijst op een jongeman die met een 'pop' geluid verschenen is. "Je kunt het ook aan hem zelf vragen."
De jongen ziet er spectaculair uit. Een capoueradanser op blote voeten die zich voorstelt als Torbellino. Wij stellen ons ook voor. Hannibal mompelt dat wij een ongeregeld zooitje zijn en dat deze Torbellino er prima bij past.

We vertrekken, maar voordat we goed en wel weg zijn, valt opeens de iPad van Virtual Adept n1c0 uit. De doordringende geur van gesmolten electronica stijgt er uit op. "Fuck!" roept N1c0.
We zien dat de lichten ook uitgaan. Opeens wordt Jannie (onze Verbena) tegen de muur gekwakt. Ze voelt dat iemand haar vast probeert5 te grijpen, maar ziet niets. Ze probeert zich los te rykken. dat lukt niet. Ze voelt twee armen die haar vasthouden. Afghanistan veteraan kapitein Max (Celestial Chorus) pakt zijn pistool en scant naar Forces-magie. Hij ziet niets. Hannibal voelt dat iets hem probeert op te tillen, maar kan zich losrukken. N1c) stopt een zuurtje in haar mond en probeert met Mind-magie naar wezens te scannen. Ze voelt iets vreemds en onbekends. Torbellino voorziet wat er gaat gebeuren en waarschuwt dat zij het volgende doelwit is. Hannibal mist zijn tegenstander, maar de Prime energie die hij gebruikt laat een lamp exploderen. N1c0 wordt inderdaad aangevallen, maar door de waarschuwing kan ze zich losrukken. Jannie voelt dat haar lichaam overgenomen wordt, haar vingers beginnen te trillen en krommen zich.
Max doet Spirit Touch. Hij ziet drie lintvormige geesten. Eentje heeft zich om Jannie gewikkeld. Het lijken spirits van elektriciteit. Die ene wil haar net een schok gaan geven. Jannie probeert Mind over Body te doen, maar faalt jammerlijk. De geest neemt haar hand over en slaat Max. Gelukkig kan Jannie totaal niet vechten. Max grijpt de geest vast. Red_Ribbon_by_StoicLewy
N1c0 probeert de geest een EMP-schok te geven, maar ze kan hem niet vastpakken. Ook Torbellino schopt zó door hem heen. Hannibal probeert de geest te raken met Prime, maar mist ook. N1c0 wordt tegen de muur gekwakt en loopt een zere schouder op. Max voelt ook zijn vingers trekken. Ondanks zijn verweer wordt zijn lichaam ook overgenomen. Hij slaat naar Jannie maar mist – hij is meer een vuurwapenman. Max kan zijn hoofd nog wel gebruiken. Hij heeft zijn pistool vast, zijn focus voor Forces, en zijn pijp in zijn mond, het focus voor Spirit. Hij geeft de geest een flinke elektrische schok. Alleen hij hoort het gejammer.
De andere geest pint N1c0 tegen de muur. Ze laat haar EMP apparaatje vallen voordat de geest haar kan dwingen om het niet te gebruiken. Torbellino duikt er naar, maar de derde geest pint hem vast. Hannibal grijpt het ding en duwt het in Torbellino's handpalm, met de werkende kant vooruit. Dat vindt hij niet leuk! Opeens verdwijnen de geesten.

Torbellino kijkt krimpend van de pijn naar zijn hand. Jannie had eerder bij een (verder niet gelukte) spreuk in haar arm gekerfd. Ze wrijft wat bloed in zijn handpalm, prevelt er een spreuk over en de wonden genezen. De pijn gaat weg.
Max vertelt nog even wat hij precies gezien heeft. N1c0 inspecteert haar iPad. Die is alleen nog geschikt als dienblad. Hannibal biedt aan hem te repareren met wat Son of Ether verbeteringen.
"OK, maar vind je het niet erg als ik intussen een ipad 2 koop"
"Nee hoor, dan geef ik je straks een iPad 2.i."
Buiten kijkt Max of hij nog sporen van de spirits vindt. Ze zijn niet meer terug te vinden in de penumbra in elk geval. Hannibal laadt zijn beretta. Gelukkig is dit steegje erg onopvallend voor normale mensen.

OK. Wat doen we nu? Hoe beginnen we? Misschien kunnen we in facebook en zo naar het gezicht van de marauder zoeken. Torbellino maakt met Time en Correspondence ee goede afbeelding van hem. We zoeken een steegje met een openbaar wifi-punt. Zijn gezicht is totaal niet te vinden op het gewone-mensen-internet. Op zich is dat ook al informatie. Uitgebreid zoeken op het 'virtual adept net' is van hier af niet zo gemakkelijk. Misschien kunnen we zijn afbeelding tussen wat party pic's van het feest van vanavond smokkelen en er triggers op zetten voor als iemand ze gaat verwijderen? maar dat doet N1c0 liever niet in een steegje.Torbellino scant met Correspoindence. De man is niet op deze wereld. Max kijkt in de umbra, maar daar is hij ook niet. Hannibal begint aan de iPad te knutselen, ook dat werkt niet zo goed…

Wordt vervolgd.

 

Center 42 – deel 4

[uw kronikeur was afwezig in verband met vakantie in de Rode Zee. Dit verslag komt van de speler van Kayleigh. Waarvoor dank en hulde!]

Kayleigh stelt voor om een sterretjesbom te maken en die onder de chimera te manouvreren. Maar dat werkt natuurlijk alleen als die niet helemaal chimerisch is. Ridder Rick moet helaas naar huis, want hij heeft nog steeds huisarrest. Hij wil wel het houten zwaard uitlenen. In het hoofdkwartier komen we Soothsprite tegen. Die beweert dat Ricks ridderschap een carnavalstitel is die hij heeft gekregen op een unseelie court. Het is er drukker dan anders, het is een komen en gaan. Zelfs Freggle zien we even, maar die komt niet binnen. Lala komt binnen met twee childling pooka, Dille en Raven. Zij is 7, hij is 11. Gelukkig gaan ze na een minuut of tien op jacht. Even later komt en een honden-pooka met een trol binnen. Een gespierde vrouw. Ze zijn allebei unseelie. Zij schijnt van het hof van Lafayette te zijn. Ze herkent Soothsprite, maar is verder niet geinteresseerd.

Igor zit er een beetje mee dat hij als eerste van de chimera droomde. Is er verband met de suggestie "Dump de redcap" van Soothsprite aan Roderik? Willem heeft Igor, met zijn bijl, er liever bij, "Tenzij je niet durft natuurlijk…" Nu wordt Igor boos. Na een paar hints steekt hij zijn bijl weer weg.

Roderik vraagt aan de barones of hij een wapen kan lenene. Maar zo werkt het niet bij heroische queestes. Wilem en Kayleigh proberen Rick's zwaard aan elkaar te geven; uiteindelijk overtuigt Willem haar dat hij er ècht niks mee kan. Roderik wil weg. Hij heeft een plan om een ècht, een krachtig wapen te bekomen uit de bloemenstal van Freggle. Er is volgens hem een aardige kans dat die niet thuis is. Kayleigh laat hem beloven om het ding achteraf weer terug te geven.

We lopen langs het stalletje. Er staat een Leidenaar te verkopen, binnen staat Freggle achter de kassa. Eén oud mensje heeft nadat ze bloemen heeft gekocht opeens een paarsig aura. Kayleigh gaat toch maar ingredienten voor een sterretjesbom kopen. Willem haalt gereedschap om de stoplichten te manipuleren.

Om half zes sluit de bloemenstal en gaat Freggle weg. Willem en Igor gaan op de uiitkijk staan terwijl Roderick het slot open peutert. Zodra hij de deur open doet, krijgt hij een klap van een liaan. Gelukkig heeft hij zijn harnas aan. Hij en Kayleigh sluipen naar binnen. Het luik zit ook op slot. Dit slot is beter en terwijl Roderik er mee bezig is, slaat er een liaan om hem heen. Hij houdt vol enb het slot springt open. Kayleigh probeert de liaan los te snijden, maar dat lukt niet en Roderik wordt heen en weer gesleept. Grijnzend komt Igor helpen. Een andere liaan probeert Kayleigh te grijpen. Igos snijdt Roderik los, die met een doffe bons op de grond valt. Hij glipt snel door het kelderluik. Kayleigh worstelt zich alleen maar vaster, maar Igor snijd ook haar met een haal los. In de kelderruimte vindt Roderik nog een luik, dat ook op slot zit. Maar ook dit krijgt hij open. In de ruimte er onder ligt een boek. Het is gemaakt van een vreemd soort belittekend zwart leer. Scherer grimoire

Willem ziet Freggle aankomen en stuurt ons een sms-je. Hij knoopt een praatje aan door zijn excuses aan te bieden. Freggle besteedt er zeker een kwartier aan om hem gelijk te geven. Intussen kunnen de anderen ongemerkt weg komen. We klimmen op het bruggenhoofd aan het einde van de Singel. Roderik en Igor merken dat het boek hun unseelie legacy versterkt. In de verte horen we getier en geraas. We springen op de eerste de beste bus die van het centrum vandaan gaat.

Willem kijkt in het boek. Het staat vol met mensennamen, de meest recente van vandaag. Kayleigh roept: "De vloek!" Igor wil het direct teruggeven, maar Roderik zegt dat we het nodig hebben omdat hij in zijn droom dubbele glamour nodig had om het monster te verslaan. Bij de Klikspaanweg stappen we uit en we verkennen het Bio Science Park. Maar het is een erg vervelende omgeving, dus we zoeken een weiland op. Kayleigh heeft honger en plukt paardebloemen om te eten. Willem kijkt alvast of hij het stoplicht kan bedienen. Dat lukt. Roderik oefent op het aftappen van glamour via het boek.

Om 2 uur zitten we in hinderlaag. We horen "Kedoef kedoef". Hij komt er aan. Willem doet de óakenshield'-cantrip op ons. Dat werkt wel, we krijgen er meer helath-levels door dan normaal, maar hij is in één klap door zijn glamour heen. Daar gaan zijn principes: hij reikt naar het boek. De chimera komt de hoek om. Hij blijkt helemaal chimerisch te zijn, dus Kayleig zet de vuurwerkbom opzij. Volgens Roderik is er wel een link met een fysieke component ergens anders. Willem zet het stoplicht op rood en de chimera stopt. Hij eemt de hele breedte van de weg in beslag. Grote bulldogpoten, een grote bek met tanden, en hoorns. Hij straalt van de banaliteit, zó hard dat het ons pijn doet. Alsof je met ijspegels geprikt wordt. We willen hier weg! "Maar," zegt Roderik, "als we niets doen, dan wordt de hele wereld zo." Chitin_stag_by_gunnerromantic-d3biuo6

Igor stapt voor de chimera de weg op: "Jij gaat zó dood!"
Maar hij moet zchzelf er wel voor overwinnen.
Willem zuigt glamour op via het boek, hij voelt zichzelf daarbij plezierig egoistisch en gemeen. Eindelijk niet lief, aardig en behulpzaam. Wat een bevrijding!
Het beest ziet ons, en alleen dat al besmet ons met zijn banaliteit. Roderik versnelt zichzelf en Igor, maar het monster is nog steeds sneller. Hij neemt Igor op de hoorns en smakt hem op het asfalt achter zich. "Auw!"
Roderik neemt glamour uit het boek en gooit dat naar het beest, maar die absorbeert het gewoon. Het heeft zelf glamour en is zelfs een cantrip aan het voorbereiden. Kayleigh probeert tusssen het pantser van zijn achterpoten te prikken. Het lukt bijna. Igor krabbelt weer op en valt weer aan. Dit keer maakt hij een gaatje in het harnas. Het beest snuift minachtend. Willem doet een 'Holly strike', de omgekeerde versie van een genezing. Dat maakt de wond iets groter. Igor en Roderik slaan opnieuw maar komen niet door het pantser heen. Dan doet de chimera een cantrip op zichzelf, die Willem herkent als Oakenshield. Het beest blaast een wolk naar ons. Roderik valt als een blok in slaap, de rest van ons weet wakker te blijven. Dan doet Kayleigh een gimmix en ze schopt een stoeprand de lucht in. Die komt met een tevredenstellende dreun op de nek van de chimera, maar ketst af op het harnas. Igor slaat er weer een schub af. Willem rent, met het boek onder de arm, naar Roderik en creëert met eldritch prime een plens water in zijn gezicht. Sputterend wordt hij wakker terwijl Igor nog eens zonder effect slaat.

De chimera chargeert. Kayleig duikt weg; Roderik rolt tussen de poten door; Igor ontwijkt hem ook; maar Wilolem laat zich op de hoorns nemen. Hij maakt van de gelegenheid gebruik om een hoorn los te wrikken met zijn multitool. Met ongezond plezier wrikt hij het in de spleet. Het werkt nog niet helemaal, maar het beest vindt het duidelijk niet leuk. Igor slaat weer, zonder effect. Maar Roderik doet een Fuddle, waardoor de chimera overal stopborden ziet. Verward blijft hij bewegingloos staan. Intussen versnelt Roderik ook Willem en zichzelf. We grijpen onze kans en slaan toe. Voorlopig nog zonder succes. Roderik geeft Igor ene kontje, met Hopscotch, zodat die op de rug van het beest terechtkomt. Intussen slaat Kayleigh eindelijk eens raak.

Willem geeft de goblin in zich de vrije
loop – maar zonder succes. Roderik verandert een paar borden zodat ze aangeven dat chemisch transport niet is toegestaan. De chimera voelt zich niet aangesproken. OIgor verandert van strategie en neemt een hap uit de staart. De chimera probeert naar hem te happen en begint rondjes te draaien, maar heeft daar zelf meer last van dan Igor. Roderik verandert de borden weer, zodat ze tegenstrrijdige bevelen geven. Maar de chimera heeft inmiddels wel wat anders aan zijn kop: Igor neemt nog een hap en Wilklem vererget de schade met Holly Strike. Kayleigh blijft misslaan. Willem wrikt weer door met de multitool, maar hij krijgt de hoorn niet los. Roderik Hopscotcht ook de rug op, met het zwaard gericht op de bijtwond en Igor neemt een nog grotere hap. Dit doet echt structurele schade. Het beest jankt en probeert terug te rennen naar het Gorlaeus. Maar dat gaat slecht met een aangevreten achterlijf. Hij probeert ons nog eens in slaap te brengen, maar dat lkukt niet.

Roderik staat goed gepositioneert. Toch slaat hij mis. Kayleigh grist de vuurwerkbom meer en slaat naar de achillespees, maar mist weer. Willem heeft eindelijk een beginnend gaatje bij de hoorn. Tegelijkertijd heeft Igor de ruggengraat bereikt. Er klinkt een akelig gekraak en de chimera zakt dood in elkaar. Met een vies gezicht spuugt Igor de laatste hap uit. Het beest was duidelijk niet lekker.Dan pas lukt het Willem om de hoorn los te wrikken.

We herinneren dat er nog een fysieke connectie was en kijken om ons heen.