De volgende ochtend worden we heel vroeg wakker van een enorm noodweer. De regen klettert op het dak, het dondert en bliksemt, de lucht is bruin van de regen. Het lijkt de moesson wel. Dyjab, lucht aspect dragonblooded,vindt het heerlijk en gaat op de top van een toren staan uitwaaien. Ma Si Tamuz gaat een eindje vliegen. De rest gaat proberen verder te slapen.  Maar de rust is van korte duur. Er wordt alarm geslagen, want er zijn indringers gesignaleerd in het tempelcomplex. Ster graait zijn wapens, de stermetalen chakram en beamklave, en rent in zijn pyama de gang op. Daar ziet hij Raine staan tegenover vier personen in camou- flage kleren, ze zijn zwaar bewapend.
"Anathema, je laatste uur is geslagen."

Natuurlijk leidt dat tot een gevecht. Silverclaw en Dyjab komen er ook bij. Ster werpt zijn chakram en maakt zich onzichtbaar om midden in de groep weer te verschijnen. Met zijn anima-aura op volle sterkte lukt het hem bijna om met zijn beamklave een van de aanvallers te doden. Het is een heel zwaar gevecht. Dyjab herkent de indringers als dragon-blooded studenten van de militaire academie House Of Bells. Het is de Wyld Hunt en ze werken uitstekend samen.
Buiten heeft Ma Si inmiddels ook problemen, want er blijken er nog vier te zijn. Er wordt een net over haar heen gegooid. Ze verandert zich in een muisje en glipt tussen de mazen door, maar als ze zich daarna in een uil wil veranderen om weg te vliegen, lukt dat niet meer. Ze wordt gevangen in een luchtwerveling en ze proberen om haar in een zak te stoppen.
In de tempelzaal verschijnt Sluiers vanuit het plafond. Ze graait naar een van deindringers en trekt met een mystiek gebaar de levenskracht er uit! Hijvalt dood neer en staat meteen weer op als zombie. Dan blaast een van hen op een fluitje. Ze gooien rookbommetjes en in de dikke wolken teleporteren ze weg. Als de fluit weerklinkt, trekken ook de aanvallers van Ma Si zich terug.

Dyjab wil de gevallene ondervragen. De geest wordt opgeroepen, maar het gesprek is niet zo succesvol.
"Verrader! Ik zal elke geest van de onderwereld tegen je opzetten!"
Na veel vijven en zessen komt er toch wat zinnigs uit. Het spook geeft aan dat deze Wyld Hunt uit Italie kwam, als reactie op de mensen die de laatste tijd hiervandaan zijn gevlucht en verhalen vertellen over anathema’s. Van de demones Ravana die hier zat, weten ze echter helemaal niets. De Wyld Hunt weet nu dat er meer dan een anathema is, en zelfs een dragon blooded verrader. Omdat het deze acht niet is gelukt de dreiging uit te schakelen, zal er zeker een leger gestuurd worden. Een leger dat overigens allang klaar staat en over drie dagen hier kan zijn. Ook vertelt hij Dyjab een vage legende over een cultus die wil dat de solars weer terug komen, de Cult of the Illuminated of House of the Rising Sun. Dan wordt de ziel van de overledene toestemming gegeven om te vertrekken en is het tijd voor overleg.

Dit was slecht nieuws. De stad is volgens ons nog lang niet gereed voor een oorlog. We willen niet nu al een beroep doen op het verdrag met Cesus, we staan al te veel bij hem in het krijt. Bovendien moeten we er voor zorgen dat de berichten die onze vorige dragon blooded bezoekster in Afrika gaat vertellen, kloppen met wat het leger van de Wyld Hunt hier aan gaat treffen: een negorij die de moeite niet waard is, een dorpje waar wij alleen maar op doorreis waren. Kortom: we kunnen we de veiligheid van de bewoners nog niet garanderen. Dus moeten we het leger weglokken. En sporen van permanente exalted bewoning moeten worden gewist. We besluiten om over twee dagen te vertrekken richting Oost Afrika. Daar zit een demon die we moeten bestrijden. (Dyjab vraagt zich af hoe we dat gaan doen, als we al niet eens acht dragonblooded studenten aankunnen.)

Maar eerst wordt de bloedband vernieuwd, die door Silverclaw’s dood verbroken was. En ditmaal nemen we Sluiers er mee in op. Ou’al, die daarvoor is overgekomen, onderhandelt namens de dragon kings. De sterrenpoort is namelijk van zijn volk en ze willen hem terug.
Dan gaat Ster naar Autochthonia om uit te leggen wat er aan de hand is en te vragen of ze de opbouwwerkzaamheden even willen opschorten. Gelijk levert hij het stermetaal in. Hij krijgt de tegenwaarde daarvan in edelstenen mee en mag 10 kg houden voor eigen gebruik. Verder ruilt hij een charm die hij nooit gebruikt om voor eentje die nog op de plank lag te wachten. En hij krijgt een geheugenkubus mee om te bestuderen, met daarin het protocol The Maker’s Instantanious Forge om golems te maken.
Ma Si Tamuz gaat naar Gnawing Elk om te overleggen over de missende kastes van de lunars. Daarna gaat ze even met Oe’al naar de onderwaterstad van de dragon kings. Er zijn er nog maar twintig over van Oe’al’s volk. De stad is van kristal en heeft bewegende trottoirs – dat zou Ster eens moeten zien. Ze tonen haar de sokkel waar de sterren- poort heeft gestaan en vertellen hoe het ding gestolen is. Er wordt een compromis bereikt: de sterrenpoort blijft in Porto Libre staan, maar ze mogen hem vrijelijk gebruiken. En ze bieden aan ons over zee te transporteren.
Dyjab bestudeert inmiddels de Skin of Stone en Raine loopt een daglang voor gek om de Impenetrable Disguise te leren. Silverclaw leert de Cunning Porcupine Defence van de egelboom in het bos.

Na een heel lange onderbreking hebben we eindelijk het spel weer opgepakt. Ik hoop dat we weer in ons oude ritme komen van eenmaal in de twee weken. Na een lange recapitulatie wisten we weer waar we gebleven waren in het spel.

Ster ligt op bed bij te komen van de beproevingen die hij had ondergaan. Zelfs voor een exalt is het geen sinecure om een week ondersteboven in een boom te hangen. Hij heeft door deze beproeving niet alleen geleerd om Essence van een ander af te nemen, maar ook heeft hij aan den lijve ondervonden wat dat met iemand doet.
Ragara Lucille is een dragonblooded die op onze nederzetting af was gestuurd om poolshoogte te nemen. Dyjab leidt haar rond door de modderige bouwputten en lege moerassen en vertelt enthousiast over wat er allemaal aan moois zal verrijzen. De bedoeling is dat ze snel weer naar huis gaat en aan iedereen vertelt wat een achterlijk gat het hier is, zodat andere dragonblooded bezoekers voorlopig weg zullen blijven. Dyjab kan heel overtuigend zijn en als de ongelukkige Lucille zich na de rondleiding moet wassen in een teil koud water in een lemen hut, is voor haar de maat vol. Missie geslaagd. Tevreden trekt Dyjab zich terug in het luxueuse badhuis van de tempel.

Daar treft hij Raine die zich ook aan het ontspannen is. Raine heeft van zijn informanten gehoord dat er een klein leger in de bergen in het Noorden verscholen is en hij vertelt dat Ma Si Tamuz er inmiddels op uit is gevlogen om te verkennen. Het spoor was bijzonder goed verborgen, maar de lunar heeft het toch kunnen vinden. Er zit inderdaad een legertje van 200 zombies en geesten compleet met 20 man cavalerie verscholen in een kleine afgelegen vallei. Waarschijnlijk is het een reserve die Cesus Gustav (onze andere en veel belangrijkere gast) achter de hand houdt voor als de onderhandelingen met ons onverhoopt minder gunstig zouden verlopen. Ma Si maakt zich weinig zorgen en gaat met de priesters en acolieten overleggen om een hospitaal te stichten. Bij de kruidenheks ontdekt ze Cesus Gustav. Ze stelt zich verdekt op en luistert het gesprek af. Maar Gustav is niets spannends van plan. Hij is op de markt voor zijn plezier en hij geniet van het lopen in de zon en van de geuren van de kruiden, want waar hij woont is alles dor en doods en is het eeuwig bewolkt.

Intussen is Silverclaw een wandeling aan het maken met Sluiers. Hij probeert haar uit te horen over de onderwereld, maar die kennis is volgens haar te duur. Als zij hem geheimen vertelt, kan hij zijn ziel kwijt raken aan de primordials die misschien meeluisteren. Wel weet ze hem te vertellen dat er daar naast geesten en primordials nog veel meer engerds wonen. Demonen zoals Ebon Dragon bijvoorbeeld. Een volleerde exalt heeft volgens haar 90% kans om daar dood te gaan. Dus voorlopig moeten we nog even wegblijven uit de onderwereld, tot we wat sterker zijn.

Ster is inmiddels op en loopt wat door de stad. In zijn geest ontwerpt hij een stratenplan volgens de vreemde geomantische principes van de wereld waar hij vandaan komt. Stadsplanning is voor hem van groot belang. Je kunt een stratenplan niet aan het toeval overlaten want een harmonische omgeving kweekt blije en productieve mensen. In gedachten ontwerpt hij fontijnen en tuinen, grachtjes en terrassen, hij berekent de correcte afstanden tussen werken en wonen, er moet een een meertje komen van levend blauw vuur en een rode stalen kathedraal … Dan komt hij Silverclaw en Sluiers tegen. Ster geeft zijn adamanten chakram aan Silverclaw om er een paar dagen mee te spelen. Hij wil zijn theorie testen dat de diamanten klauwen van de lunar hem helpen om zich op adamant af te stemmen.

Even verderop komen zij Gustav tegen. Ster legt uit dat hij een weekje weggeweest is en vraagt of er al onderhandeld is. Nee dus. "Prima, dan doen we dat vanavond". Ongegeneerd begint hij Gustav te ondervragen over wat die onderwereld nou precies is en Gustav geeft heel open antwoord. Waarom de poort naar de onderwereld daar is, dat weet Gustav niet. Hij heeft de Lage Landen toegewezen gekregen van zijn familie en heeft de poort bij toeval ontdekt. Zijn Schiehallion heeft hij er bovenop gebouwd. Hij heeft delen van de onderwereld verkend, maar het is een nare, gevaarlijke plek die het leven uit je zuigt. Er is een stad die Dis heet, maar hij heeft die niet zelf bezocht. Dis heeft naar verluid indrukwekkende poorten en er wonen heel gevaarlijke wezens zoals de Ebon Dragon die over de doden heerst en waar zelfs de abyssals het niet tegen op durven nemen.

Raine vraagt aan Ster of hij een paar werppijlen kan maken uit het stermetaal dat Raine ‘gevonden’ heeft. Dat is geen probleem. Ster vindt het leuk om met een paar kleine projecten te beginnen om het magische metaal goed in de vingers te krijgen, voordat hij aan zijn eigen grote project start: een magische wapenrusting of misschien wel een warstrider.

Die avond beginnen de onderhandelingen met Gustav. Hij is heel direct en vertelt meteen wat hij wil:"Ter zake. Jullie willen dat Sluiers bij jullie blijft en jullie willen een niet-aanvalsverdrag. Laten we met het eerste beginnen. Zij is heel waardevol voor me, dus de prijs is hoog. Ik wil haar in jullie stad aanstellen als mijn ambassadeur, met diplomatieke onschendbaarheid. Ik wil van jullie een gratis scheepslading voedsel, kolen en luxe goederen. En als ik wordt aangevallen wil ik haar terug kunnen roepen. Hierover is niet te onderhandelen."

Morrend gaan we akkoord. Een scheepslading, dat is een boel geld waard. De Lintha schepen komen over een half jaar en voor die tijd zullen we het geld op de een of andere manier bij elkaar moeten zien te krijgen. Maar dat is van later zorg. Eerst volgen de vredesonderhandelingen. Uiteindelijk  worden we het eens dat wij elkaar zullen bijstaan in het geval dat een van de partijen door een derde partij wordt aangevallen. Met een mooie speech besluit Dyjab de plechtigheden en hij gebruikt de magische stokken van de dragon kings om een grote handelsloods voor Cesus uit de grond te toveren. De volgende dag vertrekt Gustav weer. Over een maand zullen de eerste zombies worden geleverd.

Dit hoofdstuk lijkt bevredigend afgesloten. Wat nu? Naar de onderwereld gaan lijkt nog geen optie. Dyjab stelt voor dat we ons eens om de overgebleven demonen gaan bekommeren, bijvoorbeeld de Duke of Pestilence in Egypte. Ster wil de dood van Autochthon voorkomen en hij wil daarvoor op zoek naar de mountain folk. De overigen stellen voor om eerst de geheimen van onze tempel verder te onderzoeken en willen contact gaan zoeken met de vier voorouderbeelden. Dat laatste gaan we doen. Vreemd genoeg is het Ster die de meeste ervaring blijkt te hebben met occulte rituelen. Hij is weliswaar meer gewend aan de machinegeesten van zijn mechanische thuiswereld, maar de principes blijken voor beide werelden hetzelfde. Na enkele pogingen lukt het om het beeld van Fae Wind te activeren. Een vluchtig contact, een impressie van afwachten en daarna goedkeuring. Dan klinkt er een luide gil vanuit het woud, gevolgd door vreemde kreten: "Yek! Yek!"
Ma Si gaat kijken en ze ziet rennende gestalten met fakkels vanuit het woud naar de tempel komen. Het zijn er vijftien en ze zijn allemaal verschillend. Er zijn grote gestaltes en kleine, sommige hebben tijgerstrepen, er zijn veel lichtgevende og
en, blinkende tanden, grote spitse oren, gespierde gestaltes met een ruwe huid. Het zijn hobgoblins en ze zijn heel verbaasd om ons hier te zien. Dyjab spreekt ze aan, maar de reactie is in eerste instantie niet bemoedigend.

"Wat motten jullie?"

Dan ziet de spreker Silverclaw staan en hij wordt wat vriendelijker. Hij wijst naar de lunar en verklaart:

"Jullie geen fae! Hij wel fae. Beeld ook. Wij komen voor beeld. Groot-machtige voorouder!"

Dragonblooded hebben volgens een oeroude legende ooit een Fae verslagen die lang voor Ravana over heel Europa heerste. In die legende zag hij in deze plek een rol voor de mensheid en liet hen hier in leven. Zij zijn de nakomelingen van die fae en ze willen dat we het ritueel afmaken waarmee de geest van hun voorouder weer teruggeroepen wordt naar dit beeld. Met een paar kleine aanpassingen maakt Ster het oproepingsritueel af en het beeld komt tot leven.

Fae Wind is een androgiene figuur met fijne gelaatstrekken, een pijnzende blik en compassie in de ogen. Het spreekt: "Wat is er veranderd, dat een dragonblooded mij oproept?" Wij vertellen over de terugkeer van de solars en lunars en over de demon die we hier hebben verslagen.

"Solars zijn niet belangrijk. De dragonblooded hebben meer voor de mensheid gedaan dan de solars. Demonen daarentegen, als we het toch over hoofdstukken in de wereldgeschiedenis hebben… demonen zijn lastig, gevaarlijk, een gesel gods. Hun namen komen voor in de Games of Divinity. In de Games of Divinity wordt alles bepaald wat er gebeurt. Maar die speel ik niet, ik word er niet toegelaten."

Raine heeft het er moeilijk mee dat Fae Wind de solars zo onbelangrijk vindt. De geest spreekt verder, soms antwoord gevend op onze vragen, soms uit zichzelf:

"En lunars … lunars zijn absoluut lunars. Fae hebben er niets aan en mensen hebben er niets aan … Let op: de muren van de Hemelse Stad hebben 5 poorten, die uitkomen op 5 poorten hier op aarde. Ze worden bewaakt door sfinxen. Er leven nog mensen van mijn volk, de hobgoblins. Als zij mij willen aanbidden, geef hen dan toegang. Ik heb 10 miljoen mensen over de kling gejaagd. Het was oorlog en dan doe je dingen waar je niet trots op bent. De andere beelden? Daar heb ik nog contact mee ja. Duskmantle was een plaatselijke handelsgod en hij ging over schimmige zaakjes. Mirrormask was ook een fae, de meest corrupte, het prachtigste leven wat een fae kan zijn, maar ook het meest meelevende wat een mens kan zijn, de volmaakt tweeslachtige schizofreen, pure vernietiging en creatie in xc3xa9xc3xa9n. En Scrollkeeper was een tovenaar en wijsgeer, zijn missie was om alle mensen te leren lezen en schrijven en hij bracht kennis."

Er ontstaat een hele filosofische discussie tussen Raine en de fae over de waarde van mensen. Ster belooft om een heirbaan aan te leggen zodat de hobgoblins niet al te veel chaos aanrichten wanneer ze het beeld bezoeken. Inmiddels gaan die hobgoblins uit hun dak. Op diverse vragen antwoordt de geest nog:

"Alleen primordials kunnen misschien de Great Curse teniet doen. Autochthon? Bedenk dat hij mensen heeft meegenomen in zijn ballingschap en niet zijn eigen volk, de mountain people. Die hebben indertijd de dragonblooded de wapens gegeven om de fae mee te verslaan. De Grote Pestilentie komt uit de onderwereld. Het Oog van Autochthon is een legende. Lunars horen niet met geesten te onderhandelen. zij moeten geesten verslaan om iets van ze gedaan te krijgen."