GV – Achter het drieluik

Zo speel je maanden niet – en dan opeens tweemaal vlak achter elkaar. Eerst Exalted en nu De Gouden Vlam. Waar waren we ook al weer?

Vier kinderen lopen door Leiden. Ze zijn bezeten door demonen – of is het eerder een soort symbiose met gevallen engelen? Het is zondag, ze zijn bij de speeltuin bij molen De Put. Ab wil even in de Rembrandstraat kijken of hij net zo’n last heeft van de moskee als van de Koeliekerk. Het straatje staat vol met Marokkaanse kinderen. Ze zijn opgewonden en wachten op de nieuwe imam want ‘die is helemaal chill’ en Ab MOET echt mee. Voorzichtig gaat hij het gebouw binnen, maar er gebeurt gelukkig niets. De preek is verbazend meeslepend. Ab is al bijna overtuigd dat de 12e imam op het punt staat om weder te keren op de meest onwaarschijnlijke plek op aarde en dat hij zich maar snel voor de Jihad moet aanmelden, als zijn inwonende demon Usnarda (die met een half oor had meegeluisterd) opmerkt dat dit precies het soort peptalk is dat hij zelf gebruikte in de grote oorlog.

Eenmaal herenigd, gaan de vier verder met het onderzoeken van kerken. De Marekerk, waar op dat moment een dienst wordt gehouden, heeft niets bovennatuurlijks. De Koeliekerk is vijandig als altijd, en er is bovendien een menigte deftige mensen – niet alleen Leidenaars – plus vier monniken in bruine pij naar binnen aan het gaan. Na de laatste gaat vreemd genoeg de deur op slot. Het effect blijkt overigens niet puur katholiek te zijn, want de RK kerk aan de Steenschuur heeft geen enkel effect. 2005_synagogeIn een opwelling rent Mio met zijn hand langs de gevel van de nabijgelegen synagoge en als hij daarbij vluchtig de deur aanraakt, krijgt hijeen oplawaai waardoor hij drie meter verderop tegen een vrachtwagen belandt. Dit gebouw heeft de krachtigste bescherming die ze tot nu toe zijn tegen gekomen. Als hij de deurklink met de volle hand zou hebben vastgepakt, was de schok waarschijnlijk dodelijk geweest. Nu valt de schade gelukkig mee, een brandwond die Bilifor gemakkelijk weer geneest.

Die middag gaat Kees voetballen. De rest besluit lekker naar huis te gaan en wat te slapen. De hele week hebben ze al te weinig geslapen en ze willen vanavond via de poort in het museum. Het wordt vast weer veel te laat. Ab zegt: "Sinds ik een demon ben geworden, heb ik nog geen nacht goede slaap gehad." Eerst wordt er nog wat op het internet gesurft, bij het opzoeken van wat een twaalfde imam is komen ze er achter dat iedere wereldreligie een verhaal heeft over een avatar die komt of terugkomt. Misschien zijn dat die zeven sleuteldragers?

Home_1_00Kees zijn voetbalwedstrijd is keihard. Het is de kwalificatie wedstrijd, vandaar. Maar zo hard is zijn club het niet gewend. Kees gaat er voluit in en alleen door zijn inzet blijft het 0-0. Na de afloop merkt hij dat het andere elftal verzamelt rondom een heel populair jongetje dat niet zelf meegespeeld heeft. Bovendien voelt hij een sterke bovennatuurlijke aanwezigheid. Dat zwartharige joch is net als hij een demon! Vandaar dat die andere club zo hard speelde. Kees besluit dat hij ook maar eens aan zijn populariteit moet gaan werken.
Ninja2_1Na het eten gaan de kinderen vroeg naar bed. Maar niet om te slapen. Ze sluipen het ouderlijk huis uit en verzamelen weer bij Huize Labruyere. Kees heeft inmiddels vier Ninja-pakjes en een hoop wapentuig uit de onuitputtelijke voorraad van de familie gepakt en in zijn rugzak gestoken. Mio heeft zijn stok bij zich. Eerst vertelt Kees nog over de andere demon, dan fietsen ze naar de Lakenhal en achter het museum verkleden ze zich snel. Dan openen ze een poort naar binnen en sluipen naar het beroemde altaarstuk van Lukas van Leyden. Daar openen ze het portaal naar de kinderwereld. Vreemd genoeg is het daar nacht. De vorige keer was het overdag terwijl het bij ons avond was.  Blijkbaar duren dag en nacht op die plek langer (of korter) dan op onze thuiswereld. Boven het dorpje zien ze een vreemd lichteffect uit de hemel komen. Langs de bosrand sluipen ze er naar toe. Mio is het beste in stilletjes lopen. Hij gaat voorzichtig voor de rest uit tot hij bijna bij het dorp is. Vanuit de hemel ziet hij een felle bundel licht direct op de kerk neerschijnen en een wolk lichtjes spiraalt langs de lichtbaan naar beneden de kerk in. Het voelt fantastisch! Bilifor, zijn inwonende demon, voelt dat hij hier de weg naar huis ziet. Het had weinig gescheeld of het gevoel had hem overweldigd, maar misschien is deze verloren zoon niet zo welkom als hij zich voelt. Hij verroert zich dus maar niet. Als hij genoeg gezien heeft, brengt hij verslag uit aan de anderen.

Dan gaan ze naar het bos. Van heel ver uit het woud klinkt een kreet, menselijk maar niet verstaanbaar. We gaan verder het bos in. Het is er aardedonker en we horen nachtdieren. Dan horen we weer zo’n kreet, alsof iemand heel erg boos is. Als Suzete in het pikkedonker tegen een boom aanloopt en ‘Auw’ zegt, klinkt er gekraak uit de bosjes en gespeirde armen grijpen haar beet. Een naakte volwassen man worstelt haar tegen de grond en probeert haar grommend aan te randen. Mio slaat er op met zijn stok, Kees en Ab slaan met hun vuisten, maar de man is te sterk. Dan ‘ontvlamt’ Suzette. Ze verandert in haar vurige engelgedaante. De man deinst achteruit voor de hitte en krimpt ineen en maakt bange geluidjes terwijl de kinderen dreigend om hem heen staan. Hij is vuil en onverzorgd, heeft heel lang haar en lijkt niet te kunnen spreken. Het bos voelt vol van geweld en onderdrukking. "Is dit zoals de schepping bedoeld is?" vraagt Kees, "Zijn we in opstand gekomen om dit te voorkomen?"

2006-12-21 our forest angel - der wald engel

De kinderen laten de wildeman gaan en keren bedrukt terug naar huis. Maar voordat ze het bos uit zijn, verschijnt er plotseling vanuit het niets een meisje met vleugels, die hen verbaasd aankijkt. Met een mierzoete stem zegt ze: "Ik ken jullie niet. Je mag hier niet komen zonder toestemming. Kom maar mee, dan zal ik jullie aan de commandant voorstellen." Maar de kinderen willen helemaal niet naar de een of andere commandant. Zoals zij het zien, zijn engelen de ‘tegenpartij’ uit een oorlog van heel lang geleden. En daar willen ze voorlopig nog geen confrontatie mee aangaan. Alleen Suzette en Kees zijn in hun engelengedaante, en de nieuwkomer lijktniet door te hebben dat Ab en Mio geen gewone kinderen zijn. Na enig heen-en-weer gepraat laat het engeltje Kees beloven dat ze daar zullen wachten terwijl zij de commandant gaat halen. De vier willen er natuurlijk meteen vandoor gaan, maar ze blijken in een soort van krachtbol gevangen te zitten. Mio begint van takken een poortje te knutselen en vraag of Kees met zijn kriss een doorgang kan crexc3xabren. Dat kan de kriss wel, en het ding kan ook de krachtbol door snijden. Dus ze maken een portaal dat nergens heengaat als afleidingsmaneuvre. De kinderen sluipen weg door het bos en ze hopen dat de lokale engelen denken dat ze een magische poort hebben gebruikt, die dan hopelijk langdurig onderzocht moet worden. Zo ontkomen ze en gaan ze snel naar huis. Eindelijk zijn ze een keer voor middernacht thuis.

De volgende dag is het maandag. Voor Kees, Ab en Suzette een gewone schooldag, maar Mio heeft vrij gekregen om met zijn  sensei een Japanse vechtsportmeester op te halen van Schiphol. Een jongetje dat gepest wordt, krijgt van Kees de raad om tegen zijn pester op te staan. Maar het jo
ngetje wordt tegen de vlakte gemept en Kees grijpt in. Voor straf moeten ze alledrie nablijven. Suzette haar verse vazal Myrte isstiekem naar het concert van het kind-sterretje Sunny DaleKindsterretje geweest en heeft van haar ouders straf gekregen. Ze eist dat Suzette haar daar van af helpt. Tocheventjes de hierarchie herstellen: "Ik ben er niet om jouwhuisarrest op te lossen. Je hebt je ziel verkocht voor schoonheid. Maarhet is geen moeite voor me om mijn gaven terug te nemen hoor." Maar Suzette vindt die Sunny Dale toch wel interessant klinken en gaat eens informatie zoeken. Het meisje blijkt amper 14 te zijn en heeft al miljoenen fans over de hele wereld. Zo jong en dan al zo beroemd. En op de foto’s is ze een stuk mooier dan bij haar leeftijd past. Geen puistjes, een enorm charisma, een ongelooflijk talent en vreselijk commerciele liedjes. Is die misschien ook bezeten? Ab’s oom is inmiddels helemaal opgetogen als hij doorheeft dat Ab naar de moskee is geweest. Meteen wordt hij weer uitgenodigd voor een koranstudie.

Mio is inmiddels met zijn sensei en twee andere leerlingen, volwassen kerels, in een gehuurd busje naar Schiphol. De Japanner blijkt een vriendelijke man te zijn met een rond gezicht die constant aan het woord is, grapjes maakt en continu glimlacht. Hij heeft twee leerlingen bij zich van Mio’s leeftijd in kong-fu pakjes met witte band, ze kijken streng en buigen zwijgend. Boy2 Eenmaal in de dojo mag iedere leerling van Mio’s school zijn beste aanval doen. Mio merkt dat de meester daarbij dingen doet die eigenlijk helemaal niet kunnen en hij besluit om zelf ook wat magie te gebruiken. Hij wil graag indruk maken en als hij aan de beurt is, heeft hij een paar bovennatuurlijke krachten geactiveerd. Hij valt aan met zijn staf. De meester weet de aanval wel af te weren, maar het kost hem meer moeite dan bij de anderen. Daarna mogen de twee japanse jongetjes wat kata’s demonstreren, en die doen ook van die onmogelijke dingen. Van zijn eigen dojo, lijkt niemand anders door te hebben dat het eigenlijk niet kan wat ze daar doen. Ze zijn veel beter en leniger dan kinderen eigenlijk zouden kunnen zijn. Hij houdt ze goed in de gaten en merkt daarbij dat zij hem ook aan het bestuderen zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s