Het is woensdag en iedereen, behalve Penny, is bezig met zijn/haar reguliere werkzaamheden. Op het werk van Dave gaan geruchten rond in verband met de recente zoekactie van de politie. Het blijkt dat deze onder de leiding van Sir Charles Warren heeft plaats gevonden. verder zijn er een vijftal Aziatische vrouwen gevonden in het ruim van een schip. Sir Charles Warren was hoofdcommisaris van 1886 tot 1888 en is in ongenade gevallen door het uitblijven van een arrestatie van Jack the Ripper. Momenteel blijkt hij zich weer omhoog te werken. Zoals velen uit de hogere klassen heeft hij geen hoge pet op van arbeiders.

Tabby heeft het adres van William Booth achterhaald. Zij trekt de stoute schoenen aan en schrijft hem een brief waarin zij haar sympathie uit wegens het gestolen manuscript en zichzelf direct uitnodigt voor de volgende dag. Als antwoord komt een kort schrijven met daarin vermeld de datum en tijd van de afspraak. vervolgens regelt Tabby dat Percy haar met zijn koets naar Hadley Wood rijdt. Ten tijde van de afspraak heeft mr. Booth een Ierse dominee, Rev. Patrick Simmons, te gast. Tijdens het gesprek blijkt dat Booth geen kopie heeft van zijn manuscript, maar nog wel de ruwe aantekeningen van hem en zijn medeauteur, de journalist W.T. Stead. Tabby biedt haar hulp aan bij het opnieuw uitwerken van deze aantekeningen en krijgt het adres van de journalist. William Booth kan zich niet voorstellen waarom het manuscript gestolen is. Het enige mogelijke pijnpunt in het boek was een beschrijving van de omstandigheden waarin de Engelse arbeiders verkeren en de oproep om verbetering in hun lot te brengen. Voor domuinee Simmons is het wel duidelijk dat de Steambarons er achter zitten, aangezien hen dat geld gaat kosten. De dominee houdt kerk in Whitechapel en kent daardoor de ellende van dichtbij. Hij deelt Booth’s idealen. Als Tabby later in de week bij W.T. Stead langs gaat, neemt deze haar aanbod voor hulp graag aan.

Na het werk gaat Dave naar de kroeg en let goed op of hij iets kan opvangen over de Aziatische vrouwen. Hij krijgt te horen dat de vrouwen allen een tatoeage op de rug hebben. De tatoeage is een symbool en geen letterteken(s). Op vrijdag is Penny helemaal genezen van haar verwondingen. (de afspraak voor het optreden wordt uitgesteld tot Geert weer aanwezig is)

In de stad is wel enige spanning merkbaar, met name in de buurten waar Jack the Ripper heeft toegeslagen. Na de 5 officiële slachtoffers uit 1888 zijn er nog een aantal lijken van vrouwen gevonden, maar met name de vondst van het vrouwentorso heeft de gemoederen danig beroert. Dan wordt er voor de tweede keer in een paar dagen het lijk van een vrouw gevonden. Deze keer lijkt de dader gestoord te zijn tijdens het verwijderen van de ledematen. Het hoofd zit nog vast aan het torso en blijkt gruwelijk misvormd te zijn. De spanning in het Eastend en met name in Whitechapel loopt op: mensen lopen met messen en onbekenden worden wantrouwig aangekeken. Tabby is erg nieuwsgierig naar het misvormde hoofd. Het hoofd had niets menselijks of dierlijks meer. “Monsterlijk?” “Ja, dat is wel het goede woord.” Tabby en Penny besluiten een salon, schouwburg of theater te bezoeken. Percy besluit om Dave op te zoeken en gaat daarna met hem naar een pub waarvan bekend is dat er ook vaak agenten komen. De bedoeling is om wat nieuwtjes op te vangen, maar daar is er niet veel van. Dan krijgt Dave een ingeving: als er vrouwen gesmokkeld zijn, dan is dat waarschijnlijk eerder gebeurt en dan moeten ze ook vervoerd zijn! Op het terrein van de haven bivakkeren ook veel zwervers. Die wil Dave gaan zoeken en ondervragen met behulp van een tweetal flessen drank. Percy weet nog de locatie waar de vrouwen zijn ondergebracht te achterhal;en bij een agent, maar eerst gaan ze langs de zwervers. na een lange zoektocht vinden ze een zwerver die coherent genoeg is om te ondervragen. Hij heeft inderdaad gezien dat er vrouwen van een schip kwamen en in een geblindeerde koets werden geladen. Ze waren volgzaam “… alsof hun ziel er niet was.” De koets werd getrokken door een vierspan en had ook 4 wielen. Op de deur was een plek zichtbaar waar een wapenschild had gezeten. De koetsier had de manieren van iemand van goede afkomst, maar reed wel zelf. Hij leek het vaker gedaan te hebben. Welke boot het was en welk tijdstip herinnert de zwerver zich niet meer. Wel herinnert hij zich dat de koetsier een hoge hoed, witte handschoenen, een cape en lakschoenen droeg. Alles van een goede kwaliteit. Dave vraagt of hij een signaal wil geven als het nog eens gebeurt en in ruil voor een betere slaapplaats wil de zwerver dat wel doen.

Op zaterdagochtend om 8 uur belt Percy bij Tabby aan. Zij en Penny zitten net aan het ontbijt en na uitnodiging schuift Percy aan. Hij vertelt hen van de ontdekkingen en dat hij en Dave graag met de “in beslag genomen” vrouwen willen spreken. Percy is van mening dat Tabby daar een rol bij kan spelen. Dave regelt ondertussen dat hij eerder bij werk weg kan en wordt door de anderen opgehaald.

Volgens de informatie van Percy zijn de vrouwen in een tehuis in of bij Whitechapel ondergebracht. Na aankomst beidt Dave aan om de koets in de gaten te houden, zodat die niet door de lokale bevolking word meegenomen. Na enige tijd naar de vrouwen geluisterd te hebben, rijst het vermoeden dat zij Thais spreken en dat er dus een tolk geregeld moet worden. Percy zet daarop koers naar Chinatown, alwaar hij een Thai weet op te duikelen. De vrouwen maken een heldere, niet verdoofde indruk. De vrouwen geven hun namen en vertellen dat zij in hun thuisland, Siam, zijn verkocht aan een vrouwenhandelaar die vaker in de regio kwam. daarna zijn ze naar een havenstad gebracht. De vrouwen hadden niet verwacht daar bij een tovenaar langs gebracht te worden die hen, onder het prevelen van onbekende teksten, tatoeëerde. Zij voelden zich daar erg ongemakkelijk bij. Daarna herinneren zij zich niets meer, tot het moment dat ze hier wakker werden. Als we hen vragen of wij de tatoeage mogen bekijken, ontbloten de vrouwen hun rug nog voordat de heren de kamer hebben kunnen verlaten. Volgens Penny en Percy, die er verstand van hebben, is het magie die ouder (proto-periode) is dan de Oosterse magie. Het doet reptielig aan. Penny is druk bezig de tatoeage over te trekken op een stuk papier en Percy en Tabby zien de ogen van die vrouw even glazig worden. Percy experimenteert bij een andere dame en het lijkt er op dat het aanraken van het patroon en volgen zeker een rol speelt bij het verdoven van de vrouwen. Percy laat wat extra geld achter en vraagt of hij op de hoogte gebracht kan worden als ze opgehaald worden.

Eenmaal buiten, wordt ook Dave op de hoogte gebracht. Na alle verhalen besluit Penny om een klein revolvertje te kopen. Dave zoekt nog uit vanaf welk schip de vrouwen kwamen. Het blijkt een schip van de wilde vaart te zijn en op de reis naar Engeland heeft het Thailand en Singapore aangedaan om via het Suezkanaal hier te arriveren. De kapitein is gearresteerd en het schip ligt aan de ketting. Dave regelt dat hij de eerstvolgende keer dat het schip bevoorraadt wordt de levering mag doen. Bij die levering verkleedt Penny zich als man en gaat Tabby als jeneverschenkster mee aan boord. Vooral Tabby, als vrouw, heeft veel aanspraak van de bemanning en op advies van Dave hoort zij de koks uit. Die vertellen haar dat de bootsman, Chang, enorme porties eten kreeg. Van de bemanning verneemt zij dat de vrouwen in het ruim verborgen waren, achter een kantelbare wand. We mogen het best zien. Er zijn 8 stapelbedden, waarvan er 5 beslapen zijn. Dave gaat op zoek naar iets waarmee de tatoeages te activeren zijn. Penny en Tabby vinden dat op de toilettafel. Bij het doorzoeken van de laatjes vindt Tabby een geheim compartiment, met daarin beschreven papieren. In een oosters schrift, maar niet Chinees. De mannen gaan op zoek naar de kajuit van Chang. Die blijkt afgesloten te zijn. Dave slagt er in om het slot open te krijgen. De kajuit is donker en na het gordijn geopend te hebben, zien ze dat de kajuit overhoop is gehaald. Dave en Penny zien dat het raampje wel dicht, maar niet op slot zit. Dave zoekt door de puinhoop heen en vindt foto’s van Chang met een vrouw. Op zijn rechterwang zit een moedervlek. Chang heeft zijn opiumpijp en monsterboekje laten liggen, wat wijst op een mogelijk onvrijwillig vertrek. Hij blijkt vaak op dit schip gevaren te hebben en is oorspronkelijk afkomstig uit Shanghai.

De groep besluit dan met de gevonden papieren naar Chinatown te gaan en ze door de tolk te laten vertalen. Die vindt het serieus gevaarlijk en spreekt van echte magie. Hij heeft dat hier nog nooit gezien, maar wel in Siam. Het betreft hier waarschijnlijk een serieuze tovenaar die in contact staat met een andere wereld. Op basis van deze informatie verwacht de groep dat hier een machtig persoon achter zit. Waarschijnlijk iemand met veel geld (en dus macht) en een passie voor geheimzinnigheid aangezien hij zijn eigen koets rijdt. Vervolgens gaat men langs bij de havenmeester, waar men ontdekt dat het schip hier vaker aanmeert. Dit komt overeen met de informatie van de zwerver. Aangezien het schip eigendom is van een holdingmaatschappij besluit men om de volgende dag langs de Lloyds te gaan.

De zondag na de fair wordt men wakker ten huize van Tabby. Penny en Tarjinder zijn in een bedrukte stemming. Zij hebben immers wel stageld en huur van de tent betaald, maar hebben nauwelijks inkomsten binnen gekregen. Tarjinder neemt de tijd voor zijn yoga-oefeningen. Bij Tabby wordt er zachtjes op de deur geklopt. Het ontbijt wordt binnen gebracht. En ondanks dat de keuken niet op de hoogte is gesteld van de logerende gasten is er wel een ruimere hoeveelheid voedsel gebracht. Tijdens het ontbijt informeert Tarjinder nog naar eventuele zaaltjes bij Tabby in de buurt waar hij en Penny kunnen optreden. Dave begeeft zich ondertussen naar de kerk (good old Church of England). Percy heeft zich met zijn koets ook bij een kerk opgesteld in de hoop zo nog wat klantjes te verschalken.
’s Maandags verschijnen de kranten weer en volgens de London Times heeft er in Hyde Park een “hardhandige aanval op burgers” plaatsgevonden. De London Gazetteer (eigendom van de steam barons) spreekt van “een uit de hand gelopen gerechtvaardigde actie” wegens “illegale activiteiten”. Er was immers een illegale stoommachine aanwezig op de fair. De Daily Telegraph spreekt dan weer van een “opstootje in Hyde Park”. De Gazetteer maakt verder ook nog melding van het feit dat de politie op zoek is naar een man van Indiase afkomst.
Diezelfde ochtend klopt Percy aan bij Tabby. Ook hij heeft de krant gelezen en vermoedt hetzelfde als de rest. Men is op zoek naar Tarjinder en de groep is niet zeker of dit zoeken gebeurt vanuit de politie zelf of dat de steam barons hier achter zitten. Er zijn ten slotte 2 mannen van de gold king neergeslagen. Tarjinder besluit om zich bij de politie te melden. Samen met Penny en Tabby neemt hij de koets van Percy en rijden ze naar Scotland Yard. Bij aankomst wordt Percy door Penny betaald en geeft Percy haar een witte steen om door de ruit te gooien bij tekenen van onraad. Zoals altijd is het druk bij Scotland Yard. Het is een komen en gaan van allerlei soorten mensen, maar vooral ook bedelaars en hoertjes e.d. Bij de ontvangst staat een besnorde agent. Als Tarjinder meldt dat hij waarschijnlijk de Indiase man is uit de krant en zich daarom komt melden, maakt de agent de opmerking: ”Dat is voor het eerst dat zo’n zwartjoekel zich zelf meldt!”. Als het bericht is doorgegeven, komt er niet veel later een detective in burger aan. Deze stelt zich voor als inspector MacAllen. Tarjinder stelt Penny en Tabby voor. Percy is buiten bij zijn koets blijven wachten. De inspecteur neemt Tarjinder mee naar een bureau voor het verhoor. Hier vertelt de inspectuer dat er ook melding is gemaakt van een vrouw die vervaarlijk met een zwaard stond te zwaaien. Volgens Tarjinder was dat zwaard totaal ongevaarlijk en bot, maar moeilijk van echt te onderscheiden. De inspecteur vraagt of er een contract is gemaakt over het stageld en de huur. “Uhm, dat soort dingen regelt mijn assistente”. Penny wordt er bijgehaald en zij heeft inderdaad het contract. De inspecteur bekijkt dit eens en schrijft de namen die op het contract staan op. Daarna meldt hij dat dit contract als bewijs hier moet blijven, maar dat Tarjinder en Penny een ontvangstbewijs kunnen krijgen. Dit laatste na de protesten van Penny en Tarjinder hoe zij zonder contract hun geld kunnen proberen terug te krijgen. De inspecteur geeft Penny nog een waarschuwing om in het vervolg niet met zwaarden te staan zwaaien. Na ontvangst van het ontvangstbewijs van de bureausergeant staat de groep weer buiten, blij dat de inspecteur niet net zo was als de bureausergeant. Tarjinder vraagt of Percy een theater weet. Percy kent een kelder op de rand van Chinatown. “Kan jij hem vullen?” vraagt hij aan Tarjinder. Deze kijkt hem niet begrijpend aan.
Ondertussen gaan er bij Dave op het werk allerlei geruchten over een op handen zijnde actie van de politie tegen smokkelaars. Er lopen opeens ook onbekenden rond tussen de normale werklui. Dave spreekt een collega aan die weet wat er zoal speelt. De onbekenden zijn mannen van zowel de Gold King als de Blue King. Hem wordt aangeraden zich gedeisd te houden en zich vooral strikt aan de regels te houden. Bij onorthodoxe verzoeken je meerdere waarschuwen. Dave kijkt ook nog of de 2 van zaterdagavond er tussen lopen, maar nee.
Percy neemt de anderen mee naar Chinatown. Dit is een morsige wijk vol met Chinese tekens. Hij leidt ze naar een lokale baas. Bij de kelder kennen ze hem en dus laten ze hem binnen. Percy biedt een demonstratie aan. De groep wordt binnen gelaten en naar benden geleidt langs de dampen van een opiumden. De vloer van de kelder is van aangestampte aarde en nde muren van planken. De ruimte is verlicht, maar op een manier dat er nog veel schaduwplekken zijn. Uit een schaduw stapt een corpulente man, gevolgd door een oude man met een vlassig baardje. Tarjinder stelt zichzelf voor en zegt: “Uhm, laat ik voorzichtig beginnen”. De dikke man knipt met zijn vingers en de oude man plaatst een stoeltje achter hem. De show gaat van start. De man is geïnteresseerd in de verdwijntruc en de messenwerp-act. “Zal ik mijn lieftallige assistente laten verdwijnen?” “Dat zou zonde zijn. Hier, neem Ang maar…”. Ang verdwijnt echter niet en Tarjinder gaat verder met het messenwerpen. Penny dringt aan dat er op haar gemikt wordt en ook Tarjinder houdt aan. Uiteindelijk gooit hij naar hen beiden en het lukt. “Ik kan ook bewegende objecten!” dat vindt de man interessant en hij klapt in zijn handen. Er verschijnen mensen die plaats nemen in de donkere hoeken en dingen gaan werpen. Penny helpt mee met het spotten waar vandaan er gegooid wordt. De eerste worp lukt en hij krijgt een compliment. Percy dringt aan om de verdwijntruc nog een keer met Penny te doen. Helaas lukt het ook deze keer niet, maar Penny verdwijnt toch. “Hmm, gestoethaspel als afleiding, die kenden we nog niet”. Dan vraagt de man wanneer hij kan optreden. “Morgenavond al”. “Dat is snel!”. “Kunt u de tent vol krijgen?” “Dat lukt een goochelaar van uw klasse toch zelf?” “Dan duurt het wat langer” “Ik kan hem wel vullen, maar dan wordt mijn commissie hoger!”. Ze komen er uit en de volgende dag zal Tarjinder the Magnificent een optreden geven. Penny bespreekt ondertussen de details met de oude man.
Daarna gaat Tabby langs bij haar uitgever op Fleet Street. Hier bevinde zich ook de kantoren van de meeste kranten. Ook hier is de macht van de steam barons merkbaar. De meeste grote kranten houden zich redelijk op de vlakte. De kleine krantjes hebben soms stokpaardjes waar ze tegen te keer gaan en de London Times gaat daar af en toe in mee. Als tabby een aantal journalisten spreekt, wil men haar niet vertellen wie de auteur van het artikel in de Times is. Wel hoort zij dat er is ingebroken bij haar uitgever. Er is een manuscript gestolen: “Darkest of Britain, and the way out” van William Booth (oprichter the Salvation Army). Een rare inbraak aangezien de kluis ongemoeid is gelaten.
Na werktijd zoekt Percy Dave op in de kroeg. Hij wil geld verdienen met een taxi-service van het publiek naar de kelder in Chinatown. Tabby kent een aantal societyfiguren die dit soort spannende nieuwe zaken waarderen. Zij waarschuwt hen dat het in Chinatown is en dat het derhalve belangrijk is om juwelen en dergelijke thuis te laten.
Op de avond van het optreden rijdt Tabby met Tarjinder en Penny mee. Percy haalt samen met Dave 6 betalende passagiers, allen societydames, op in een geblindeerde koets. Tarjinder en Penny hebben varkensbloed geregeld voor de truc met de mand en de zwaarden. Dave en Percy schermen de dames af van de opiumtent, waar het al aardig druk is. De show gaat van start. Als eerste staat de verdwijntruc op het programma, maar deze mislukt alweer. Hierna volgt de messenwerp-act. Wellicht is Tarjinder aangedaan door het alweer mislukken van de verdwijntruc, want het eerste mes raakt Penny. Er vloeit bloed! De Chinezen applaudisseren, maar de societydames schrikken. Tarjinder gooit door. Het tweede mes boort zich net naast Penny’s keel in de plank. Nummer drie is echter weer een voltreffer en weer vloeit Penny’s bloed over de bühne. Mes nummer 4 komt tussen de benen van Penny terecht. Penny ziet het vijfde mes op haar afkomen en weet nog net op tijd haar vingers te spreiden, zodat het mes haar mist. Het publiek is extatisch, maar een van de dames valt flauw. Zij wordt weer bijgebracht en vindt het optreden niet fijn. Zij heeft door dat wat er op het toneel gebeurde echt is en niet een trucage. Tarjinder realiseert zich dat hij Penny dusdanig verwond heeft dat ze hulp nodig heeft. Hij vraagt een vrijwilliger voor de zwaardentruc en Dave biedt zich aan. Terwijl Dave door Tarjinder wordt geïnstrueerd, maakt Percy van de gelegenheid gebruik om Poenny te verbinden. De truc met de zwaarden en de mand gaat perfect. Door het ingrijpen van Percy is Penny net in staat om nog afscheid te nemen van het publiek. Hierna vertrekt het publiek al snel. Percy en Dave brengen de dames weer terug. De administrateur overhandigt aan Tarjinder een zak geld en zegt dat ze welkom zijn voor een volgend optreden.
Als men dit voorstel later bespreekt, wijst Percy er op dat er bij een volgend optreden ook weer bloed moet vloeien. Dave plaatst hierop de opmerking dat hij eventueel wel aan mensen kan komen die het risico op verwondingen willen lopen. De eerste hulp van Percy heeft buitengewoon goed gewerkt en Penny een heel eind opgelapt. Tarjinder doet een poging om Penny te overtuigen om op vrijdag weer op te treden, maar Percy grijpt in en zegt dat hij haar met rust moet laten. Ze rijden terug in de nog steeds geblindeerde koets. Percy en Dave zitten op de bok en zien onder een spoorbrug iets vreemds liggen tussen het afval. Het blijkt het torso van een vrouw te zijn. Dave trekt wit weg en geeft over. Ze waarschuwen de anderen en Penny bekijkt het lijk ook. Haar valt op dat de ledematen zijn afgezaagd. Verder valt het haar ook op dat het vlees van de rechterarm al uitgedroogd lijkt te zijn. Percy doet zijn burgerplicht en alarmeert de politie door op zijn fluitje te blazen. Diverse fluitjes antwoorden en al snel zijn er 3 agenten ter plaatse. “Wat is er aan de hand?” Percy wijst hen op het lijk: “Dat zagen we liggen.” Eén van hen zegt direct: “De Ripper is terug!” (2 jaar geleden heeft Jack the Ripper huis gehouden). Percy legt aan de agneten uit dat hij en Dave het lichaam zagen liggen vanaf de koets. Na verdere notities gemaakt te hebben laten de agenten hen vertrekken.
Eenmaal thuis gearriveerd, maakt Tabby een voedzame punch voor Penny. Ook de daaropvolgende dagen krijgt zij versterkend eten. Penny maakt gebruik van deze tijd om manieren te bedenken om de show veiliger te maken. Het kost moeite om tarjinder duidelijk te maken dat een perfecte show zonder bloed het publiek zal teleurstellen. Wekelijks mensen verwonde op het toneel is de makkelijkste optie, maar daarmee begeef je je op een hellend vlak. Dave ziet het probleem niet zo. Zijn achtergrond als havenarbeider/kraanmachinist is duidelijk anders dan die van de rest. Volgens hem doen mensen elke dag dingen voor geld waar ze gewond van kunnen raken en zelfs bij dood kunnen gaan. Percy zegt dat Tarjinder beter zijn showmanschap kan vergroten. Tabby wil niet bekend staan als de promotor van iemand die zijn geld verdient met het verwonden van mensen. Penny bremgt ten slotte nog te berde dat het tot nu toe om goochelen ging.

Sessie 1
Het is een zaterdagavond in de zomer van 1890 en we bevinden ons in Hyde Park. Een gedeelte van het park wordt momenteel in beslag genomen door diverse attracties, waarvan de door stoom aangedreven draaimolen het middelpunt vormt. Het is nog vroeg op de avond en het is nog niet echt druk. The Magnificent Tarjinder en zijn lieftallige assistente Penny bewegen zich door het publiek om hun show aan te prijzen en kaartjes te verkopen. Na een klant van zijn cab af te hebben gezet bij de Fair heeft Percy besloten om wat over het terrein te slenteren. Het is immers nog te vroeg om klanten te hebben voor de rit terug. Onderwijl is Dave ook rond aan het lopen op de Fair. Hij staat voor een moeilijk besluit: gaat hij meteen bier drinken of gaat hij eerst nog een show kijken. Verder loopt ook Tabby rond. Zij is druk doende met het observeren van mensen om inspiratie op te doen voor haar volgende roman/penny dreadful verhaal. Tarjinder en Penny weten aan alle drie een kaartje voor hun show te verkopen.
Nadat het publiek een plaats heeft gevonden en benodigde versnaperingen zijn aangeschaft, neemt de voorstelling een aanvang. Penny presenteert The Magnificent Tarjinder aan het publiek en de voorstelling neemt een aanvang. Vanaf zijn plaats op het podium ziet Tarjinder een aantal kinderhoofdjes van onder het tentzeil meekijken. “Willen jullie kijken?”. Op deze vraag duiken de kinderhoofdjes, op een na, weg. “Dat mag, als je daarna iedereen vertelt hoe goed deze show is!”. Tarjinder biedt het jongetje een plaats aan op de voorste rij, waar hij direct gaat zitten. Tijdens de show wordt er onder andere een roze konijn uit de hoed van Percy getoverd. Terwijl Tarjinder en Penny bezig zijn met de verdwijntruc, merkt Tabby dat er buiten mensen tegen het tentzeil vallen. Er begint nu ook rumoer en geschreeuw van buiten de tent binnen te komen. Tarjinder stuurt het jongetje naar buiten om uit te zoeken wat er aan de hand is. Het jongetje besluit eieren voor zijn geld te kiezen en keert niet terug. Tabby besluit om naar buiten te kijken en ziet dat er een knokploeg bezig is met het veld schoon te vegen. Snel duikt ze weer terug in de tent, maar ook de tent blijkt geen veilig onderkomen meer. Twee stevige kerels met gele banden om hun mouwen komen de tent binnen en richten hun aandacht op Tarjinder. Tarjinder krijgt enkele klappen te verduren en hem wordt toe gebruld: “Je hebt niet betaald!!”. Zijn protesten zijn tevergeefs. Percy gooit een klapstoel naar een van de mannen, maar deze mist. Tabby maakt van dit moment gebruik om onder het podium te duiken. De gele mouwbanden suggereren dat de mannen voor King Gold, de man die de stoommachines beheerst, werken. Een van de mannen slaat naar Trajinder met zijn knuppel, maar die wordt afgeweerd. Aangezien Tarjinder net met de messenwerp-act wilde beginnen, heeft hij een mes in zijn hand. Het lukt hem om de broekriem van zijn tegenstander door te snijden. Penny pakt een zwaard van het toneel en staat daar dapper mee te schutteren: “Pas op, ik ben gewapend!”. Dat vindt de tweede aanvaller dermate grappig dat hij misslaat. Dave komt dan de dame te hulp. “Je slaat geen vrouwen!!” en geeft hem een harde vuistslag in zijn gezicht. Penny probeert haar aanvaller met het plat van het zwaard te slaan, maar mist. Dave slaat hem vervolgens knock out. Percy maakt ook gebruik van zijn vuisten, en het feit dat zijn tegenstander problemen heeft met zijn broek, en slaat de ander KO. “Penny, we gaan inpakken.” Schreeuwt Tarjinder ten teken dat het tijd wordt om te vertrekken. Percy gaat ondertussen door de zakken van de 2 mannen, maar vindt daar weinig. Hij neemt een van de mouwbanden en geeft de andere aan Dave. Tabby helpt eerst met het pakken en vervolgens helpt zij Tarjinder een handje met de 2 aanvallers onder het podium te trekken. Percy en dave escorteren de anderen naar de cab van Percy, waarin hij hen een ritje aanbiedt om snel uit Hyde Park weg te komen.
Op aanwijzing van Dave begeeft het gezelschap zich naar een pub in the Docks. Het is een tamelijk ongure pub en Penny en Tabby trekken de aandacht bij de aanwezige “heren”. De eerste die echter iets onaardigs zegt tegen een van de vrouwen, krijgt een hoek van Dave en daarmee is dat snel afgelopen. Na drankjes te hebben geregeld, probeert Percy Tarjinder uit te horen over de oorzaak van het gebeuren op de fair. Tarjinder meldt dat hij gewoon de huur voor zijn standplaats heeft betaald en moppert verder wat over het missen van inkomsten. Dave gaat mee in het gemopper en voegt er aan toe dat hij slechts een incomplete show heeft gezien. Dit doet Penny en Tarjinder besluiten om alsnog de messenwerp-act op te voeren. Penny gaat tegen een balk staan met een appel op haar hoofd en Tarjinder weet deze met een perfecte worp aan de balk te spietsen. Onder applaus en geroffel op de tafels loopt Penny weg. Vervolgens daagt Percy Tarjinder uit om zijn kroes uit de lucht vast te spietsen. Ook dit sterke staaltje lukt hem. Hierna praat men wat verder. Percy vraagt al snel naar de meer occulte aspecten van de Indiase cultuur. Het blijkt dat Penny daar veel van af weet. Tarjinder meldt dat hij India verlaten heeft om aan een gearrangeerd huwelijk te ontkomen. Samen met Penny is hij vervolgens zijn goochel-act gaan doen. Het wordt later en op een gegeven moment staat Penny te dansen op de tafel, hetgeen het publiek goed doet.
Zowel Dave als Tabby biedt een slaapplaats aan voor Penny en Tarjinder. Ze nemen het aanbod van Tabby aan. Penny blijkt er deze avond echt zin in te hebben en wil nog verder uit. Er wordt besloten om eerst de bagage bij Tabby’s huis af te zetten. Onderweg rijdt het gezelschap weer langs, het nu uitgestorven, Hyde Park. Men besluit nog eens te kijken naar de fair en constateert dat vooral de stoom draaimolen het heeft moeten ontgelden. Deze is grondig vernield. Tabby doet de suggestie dat deze niet via King Gold is aangeschaft. Men inspecteert het wrak en Penny en Percy vinden een plaatjevan een buitenlandse fabrikant. Dave kent het merk, een obscuur bedrijf uit Midden-Europa, waarschijnlijk Oostenrijk-Hongarije of een land daar in de buurt. Het lijkt een stoommachine van niet al te hoge kwaliteit te zijn en is vermoedelijk het land in gesmokkeld.

De vorige sessie was geëindigd bij de met zwarte drab gevulde vallei die de Hoogzetel was. Risha is bij de tovenaars geweest om de volgende niveaus van Sorcery te leren. De anderen vertellen hem dat Archet nu aan een binnenmeer ligt omdat de barriëre van de bubbel waar ooit Soul en Bronwë waren, een rivier tegenhoudt. De androïden uit de technobubbel zijn geëvacueerd naar Aarde. De bubbel zit nu alleen nog maar vol met kakkerlakken. En er blijken twee en een half jaar verstreken te zijn. De zwartslijmziekte is beperkt gebleven tot de Eenoog-aanhangers en het zwarte slijm wordt geoogst door zombies van de tovenaars, die er hun magie mee van energie kunnen voorzien. Imhotep is ook tot zombie gemaakt. De toren van de Siderials is ingenmen door de lunars. Maar de party heeft er een kristallen bol gevonden waarmee we de siderials kunnen contacteren. Het geloof van de Meluhha’s, een soort boeddhisme, is erg populair geworden. De Idrissi hebben een machtig rijk gesticht in Euboia. En Soul als landje stelt niks meer voor.
Als Risha er achter komt dat Imhotep tot zombie is gemaakt, zegt hij: “Ik had verwacht dat je hem zou mummificeren! Kun je zijn bewustzijn er weer in terug stoppen? We hebben hem dringend nodig!” De necromancer belooft om op zoek te gaan naar de ziel van Imhotep.

Risha, altijd impulsief domme dingen doende, gaat op de Hoogzetel zitten. Het voelt als het pure kwaadaardige egoïsme van de Eenoog cultus, waar hij even lid van was geweest, maar heel diep daaronder zit een oeroude, primordiale kracht. Als hij even zit, begint hij zwart slijm te braken. De stoel reinigt zichzelf via hem. Het duurt ruim een uur. Als het kwade slijm er eindelijk uit is, voelt de zetel weer schoon en oud. Risha is nu één met de realiteit van het land. Met deze zetel kan hij de parameters van dit deel van de wereld bepalen. Hij ziet dat Sorceror’s Well is dichtgeslibt. Hij begrijpt hoe de Eenoog cultus de zon liet stilstaan. En hij snapt hoe de Wyld werd opgeroepen en weer weggezonden. Per gebied kun je allerlei parameters verzetten. En met oefening kun je daar invloed op uitoefenen. Hij besluit om dat wat er van zijn koninkrijkje resteert meer sprookjesachtig te maken. Daarvoor hij verhoogt de factor Weird. Lekker ver van de technologie van Aarde vandaan.

Als hij klaar is, gaan we bedenken wat we nu moeten doen. Eerst maar naar de mijn in Targon om te kijken hoe het met de zonium winning gaat en of de goudmaakmachine is aangekomen. Als we er zijn, wordt de colorcopter gecamoufleerd en Claude bewaakt het ding. We lopen over een brede laan met aan weerszijden bergen puin en slakken. De Goblins zijn mijnwerkers en de Dwergen zijn de bazen. De zoniumwinning gaat lekker. De dwergentechnologie is voor ons als leden van de Technocratie totaal onbegrijpelijk, maar het werkt. Ze hebben het proces verbeterd en er is inmiddels 20 liter. Ongeveer tien maal zoveel als verwacht. Ze vertellen dat de goudmachine is aangekomen, maar er ontbreekt iets. Dat kan wel kloppen, want dat onderdeel hebben wij. We zetten de machine aan en geven ze 5 jaarlonen, om nog tenminste twee en een half jaar door te gaan. Dat stelt de dwergen gerust. Voor onszelf nemen we ook een heleboel kilo’s goud mee.

Daarna gaan we nog even naar het ontplofte eilandje. Daar is niks te beleven. Vervolgens willen we naar New Salish om met Chantal te gaan praten. De stad is een verborgen plek, we zijn er zelf nog nooit geweest. Maar Gwan kan met zijn kristallen bol precies zien waar we Chantal kunnen vinden. Ze zit in een torentje bij een kloof en hij weet de precieze coördinaten te bepalen. Haar torenkamer in New Salish is door de lucht prima te bereiken. Als ze Risha ziet, schrikt ze enorm. “Welkom, ex-echtgenoot!”
Binnen is het mooi en rijk ingericht. Ze vertelt dat haar compagnons op jacht zijn. Ze is alweer gelukkig getrouwd. Als Risha zegt dat we overleggen willen met de Lunars en de Siderials, vertelt dat er een grote vergadering plaats zal vinden op de grens van Dao en Jao. “Wij Lunars denken: Alles is vergankelijk. Het gaat nu slecht maar het komt wel weer goed.” Nadat we in het kort hebben uitgelegd wat we hebben ontdekt, zegt ze dat de Lunars ook wel zullen gaan. Ook legt ze uit dat het netwerk van Hoogzetels en Veenzalen aan de Lunars behoort en dat die van Soul weer in gebruik zal worden genomen door hem aan een nieuwe Veenzaal te koppelen. Risha kan in de problemen kan komen als hij die Hoogzetel bedient. Hij lijkt niet onder de indruk. We vertellen over de andere wereld. Chantal wil die wel eens zien. We zullen een zonium-pak voor haar maken. Ze zegt dat de Lunars en de Siderials die wereld ook moeten zien voordat ze het verhaal zullen geloven.
“Hmm, zegt Risha, misschien kunnen de Lunars helpen met aanmeren van de twee werelden door met hun netwerk overal de juiste parameers in te stellen.”
Risha stelt een uitweg voor uit Chantal’s huwelijks dilemma: Het huwelijk tussen Risha en Chantal is eigenlijk niet geldig, want het paardenritueel is niet met haar uitgevoerd, maar met Claude. Chantal zat op dat moment in de Veenzaal. Dus eigenlijk is Risha getrouwd met Claude. “We ontmoeten elkaar op de vergadering. Jij stelt mij voor aan jouw echtgenoot en ik stel jou voor aan mijn echtgenote, Claude’s vrouwelijke gedaante.”
Chantal vertelt verder dat de goden van Shintasta nog maar weinig voorstellen nu Bronwë en de brahmanen weg zijn. De derweth en hun oude goden zijn sterker geworden. In Waldheim is ‘her-brond’ en hun magie heeft die van Melek-Qart vervangen. Ze leveren heel veel magische goederen aan de hoven van de ‘commoners’, de niet-magische mensen. Ze zijn beter èn goedkoper dan die van Qart. De Meluhhans willen er juist niets mee te maken hebben. Die vinden de spullen verslavend en corrumperend. Het klinkt als Color-magie en als de Incals van Aarde. Er zijn ook geruchten dat er na de Abyssals nòg een groep bijgekomen is.

Dan vertrekken we weer, voor de lunars terugkomen van de jacht. Na het afscheid vliegen we over een kust met vissersdorpjes, over de Oost-Westweg naar de stad Waldheim en van daar naar de Noordelijke bergen, waar we landen. We verstoppen ons voertuig goed en lopen over een landweggetje naar het Zuiden. Hier is het dunbevolkt. Ons komt een kar tegemoet die er vrij sjiek uitziet. De bestuurder kijkt niet gelukkig. We spreken hem niet aan, maar gaan verder. ’s Avonds bereiken we een buitenwijk van Waldheim. Hier staan Viking-achtige langhuizen. Er lopen dronken en opschepperige vikings rond. Ene Hrothgar wil ons wel voorstellen aan zijn heer. Een gift van kilo goud geeft ons een plek halverwege de lange tafel. Het is overdreven luxueus. De kookhaarden en biervaten zijn magisch, maar de mensen kijken alsof de betekenis uit hun leven is verdwenen. Ze hebben alles, behalve een reden om feest te vieren. Bij het hoofd van de tafel is een concentratie van met [Color] geladen voorwerpen, prullaria. Risha gaat in op de uitdaging van een krijger die ruzie zoekt.
“Vechten doen we buuten de halle!” roept de heer.
Een verfrissende knokpartij later, zelfs Gwan vecht mee, worden we aan het hoofd van de tafel uitgenodigd. Hij is wel benieuwd naar de knul die claimt koning te zijn van het verdwenen land.
“De herbergen zitten in het centrum van de stad,” zegt hij. “Tot een paar jaar geleden hadden we niets met de buitenwereld te maken. Vreemdelingen beheersen nu de handel en de koning der koningen is geen Waldheimer. Hij heeft een grauwe huid en puntige oren.” (We herkennen de beschrijving van een githyanki.) “De grauwe lieden hebben een put geslagen en die is de bron van de magie. Veel mensen willen het oude leven weer oppakken. Maar er is een cultus rondom de bron. Ik ben daar zelf niet in ingewijd. Na een ritueel delen de grauwe mensen vanuit de bron magie uit aan iedereen.”
“We zijn bij de grootvizier van Qart geweest,” zegt Risha, “en die was armer dan u.”
“Dan was hij een gelukkig man. Twee jaar terug is er een opstand geweest tegen mensen van de bron, maar die is neergeslagen. Zij hebben gewonnen en, zo is onze cultuur, daarom zijn zij nu de baas. En nu is er een verboden stad rondom de bron.”
Als de wet voorschrijft dat de winnaar koning der koningen is, denkt Risha, dan kunnen we de githyanki eens gaan uitdagen.
De mensen van hier hebben nog oude priesters, de Goodie, een soort derweth. In de bergen beheren zij een Hoogzetel. Daar moeten we maar eens mee gaan praten.

Verdere plannen:
– Praten met de Goodie, eventueel de koning der koningen uitdagen
– Naar Albion voor overleg met Daguerre
– En dan naar Dao-Jao voor de grote vergadering

4 xp