We staan voor de ijzeren muren van Malpheas.
We halen de vlindermaskers tevoorschijn. Eye of Autumn en Marina doen een rituele jacht op deze dieren, waardoor ze die gestalte kunnen aannemen. Dat kost even, dus we blijven een par uur buiten de stadspoorten wachten.
Uit de stad klinkt muziek. Aan de poort staan vier Blood Apes, in een harnas wat duidelijk gemaakt is van menselijke schouderbladen. Ze kijken hongerig naar ons. Als we aan de beurt zijn, presenteren we onze papieren. Eén vindt ze goed, de andere mompelt wat, waarschijnlijk in een poging om smeergeld te krijgen. Eye gebaart: “Wil je slaven of niet?” Dat slaat aan, hij zoekt er eentje uit: een oudere vrouw, wankelend, bedekt met zweren. Nu mogen we de stad in. Maar waar is het gildehuis? De Blood Ape weet het niet.
Eye ziet een mens lopen, en spreekt hem aan. Het blijkt een huurling te zijn. Hij wil vrije uittocht. Als we instemmen pakt hij zijn rugzak en sluit zich bij ons aan. We mogen hem Piet noemen. Hij weet wel waar het Gildehuis is.
Na een uur stevig doorlopen komen we bij het Gildehuis, het is een soort karavanserai met muren, een poort en een binnenplaats. Hij klopt aan. Er wordt opengedaan: “Hé Piet, jij hier? Ah, de karavaan, een halve dag te laat! Ik was al bang dat jullie niet zouden komen.”
In de deuropening hangt een gouden waas, binnen hoef je je vlindermasker niet op te houden. We vertellen dat de sjeik dood is. Een overval in de woestijn, door exalted.
“Die verrekte dragonblooded! De Factor zal niet blij zijn, hij zou afgelost worden.”
Die komt er inderdaad aan, met twee tot de tanden gewapende mannen. Ook hij vraagt wat Piet hier doet. “Ik ben ingehuurd door deze personen.” De Factor kijkt hem doordringend aan, maar zwijgt.
Om ons heen maakt men zich op om te vertrekken. Kisten worden op kamelen gehesen, mensen hijsen rugzakken op hun rug en dergelijke.
We horen Piet uit. Volgens hem is de handel met Creatie flink aangetrokken. Een half jaar terug waren het enorme aantallen spiegels om demonen op te roepen. Nu is men daar druk bezig met voorbereidingen op het huwelijk tussen de Scarlet Empress en de Ebon Dragon. Piet was weggestuurd omdat hij wat had met de dochter van de factor. Hij was de leerling-factor.

Eye hoort intussen de Factor uit. “Ja, Piet hangt meestal bij de stadspoort rond. Dat is de veiligste plaats voor een sterfelijke. Geef hem niet de sleutels van de geldkist of de drankkast. Factor maak ik hem niet. Hassan, mijn nieuwe rechterhand, zal hier best een half jaar langer willen blijven in ruil voor de promotie.” Piet is waarschijnlijk van het huis Cynis.
Wij krijgen een aanstelling voor een half jaar en worden voorgesteld aan Hassan, een corpulente man met een druipsnor. Hij is wat bruusk, niet in ons geïnteresseerd, en stuurt ons naar de barakken. Een van onze ‘bewakers’ wordt boekhouder, een andere kok.
Piet vertelt dat er ook een tegengif is voor de lucht, waardoor je zonder zo’n masker kan rondlopen. Het heeft drie ingrediënten, altijd hier op voorraad. Maar je moet alchemist zijn om het te maken. Het eindproduct bewaart de factor achter slot en grendel. Volgens Piet bestaan de taken hier uit het bewaken van de poort, lijfwacht spelen voor de factor als die de poort uitgaat, en bordelen bezoeken. “Overigens, waar blijft de soldij?” We gaan naar Hassan. Die knipt in zijn vingers. Uit de grond rijst een aarden golem op, hij doet zijn buik open en we zien stapels munten. We krijgen elk een shekel (8 obolen). Normaal is dat een jaarsalaris, hier is dat de betaling voor een maand: gevarengeld.
We nemen in de barak een kamer voor zes personen, met z’n vijven. Marina doet een All Encompassing Sorcerous Sight om de omgeving te verkennen. Het hele complex is “warded”, allemaal magische beveiligingen. En waarschijnlijk is er een permanente Plaza of Downcast Eyes actief. His vraagt de boekhouder of hij uit wil kijken naar kaarten. Die heeft nog niets gezien.
Tawuz stelt voor om onze bewakers dagelijks te laten trainen. Het houdt ze bezig, voorkomt dat ze gaan drinken en kletsen, herinnert ze dat er een terugtocht beloofd is en misschien worden ze er ook nog sterker en vaardiger door.

Op een gegeven moment klinkt van de straat geschreeuw en gekrijs. De deuren van de karavanserai slaan dicht. Iedereen moet naar binnen, luiken en deuren dicht. Door kieren zien we enorm fel licht. Het is de Bright Wind, een subziel van Adorjan. Sommige demonen spatten uit elkaar, in een ogenblik zijn ze verbrand. Als je erin kijkt word je blind.
De karavaan vertrekt. De oude Factor draagt het zegel over aan de nieuwe. Het is verbonden met de hele karavanserai en alle ‘wards’. Die gaan overigens nog een heel eind de grond in. Onder luid getrommel en gefluit vertrekken ze. Iedereen in deze stad is bang voor stilte: Adorjan, de Stille Wind.

Het verschil tussen dag en nacht is hier ondetecteerbaar. Volgens Piet is het verloop van de tijd wisselend. De enige tijdsaanduiding is een bepaald type demonen wat gaat krijsen als het in Creatie middernacht of noen is, en de ene keer slaap je wel drie keer tussendoor, de andere keer lijkt er heel weinig tijd tussen te zitten. Gelukkig hebben we onze personal assistants.
De groene zon Ligier schijnt continu. Rondom de zon buitelt een rode maan, Ululaia, een subziel van Kimberi, die continu van schijngestalte wisselt. Op het moment toont ze steeds haar volle zijde. Ongebruikelijk, maar op zich is ze totaal onvoorspelbaar dus niemand verbaast zich erover.
De volgende ‘dag’ worden we wakker met onweer. De zon is verduisterd, bliksemende wolken lopen op poten door de stad. We hebben erotische dromen gehad, zo diep dat we wakker worden in onze war-form. Alle andere mensen slapen diep, zelfs de dragonblooded. Af en toe breken de wolken en zien we de rode maan vol aan de hemel. We realiseren ons dat zij ons stabiel houdt onder deze demonische mentale invloed.
His gaat op onderzoek in de karavanserai. Hij steelt vijf potions waarmee je de lucht kunt ademen.
Op straat dansen en copuleren demonen. De regendruppels zijn mensendromen, en ze werken als verdovende middelen op de demonen. Eye krijgt een inval. Ze vangt wat regen op en geeft dat aan één van de wezenloze slaven te drinken: ze weet dat die zo geworden zijn omdat de fae al hun dromen gestolen hebben. De slaaf krijgt een glimp van intelligentie in zijn ogen. We slepen iedereen naar buiten. Langzaam maar zeker komen ze tot zichzelf. We vertellen ze de situatie en herenigen ze met hun familie onder de ‘bewakers’ (voor zo ver van toepassing). We drukken iedereen op het hart om voorzichtig te zijn zodat de Factor niets door krijgt.
We overwegen om Hassan te (laten) doden. His zou een rituele jacht kunnen doen. Uiteindelijk besluiten we dat het te riskant is omdat het zegel van het Gildehuis, met alle ‘wards’ er aan, op hem is afgestemd. In plaats daarvan proberen we hem met zijn allen rustig te houden. Hij is dol op eten, dus de kok slooft zich uit.

Volgens Piet was dit de yozi Hezra, de Typhoon van Nachtmerries. Dit is voorteken-weer. Als je dromen kunt lezen kunnen ze aanwijzingen bevatten. Er staat iets te gebeuren. Eye hoort een demon uit. Die droomde over seks. Eigenlijk hebben alle demonen over seks gedroomd. Dat is een ongekende ervaring voor ze, ze wisten niet dat mensen dat konden ervaren. Deze mate van genot krijgen demonen alleen als de Ebon Dragon langskomt. Maar daarna kun je niet meer tegen het licht van Ligier: je realiseert je wat je verloren hebt, en je trekt je terug in de catacomben om het te ontlopen.
De rode maan hangt nog steeds aan de hemel, vol. We hebben het idee dat Kimberi ons beschermt en aanmoedigt. Eye vraagt waar de tempel van Kimberi zit, er zo er eentje niet ver weg.
Maar we besluiten er nu niet naar toe te gaan en vaart te maken. We gaan dus op zoek naar het adres dat Ebon Rime ons gegeven heeft, en vragen Piet hoe we bij er komen. Voor één obool heb je het snelste transport. Hij vertelt ons niet hoe het werkt, dat zou de verrassing bederven.

Op de straathoek waar hij ons heen stuurt staat een gebouw in de vorm van een sokkel, met daarop het beeld van een man met zijn hand omhoog, en daarop net zo’n beeld, enzovoorts. De handelaar is een kikvorsachtige, die klotsende geluiden maakt. “Ja, dat kan, dat kost één obool.” Hij doopt de jaden munt in een bokaal met vloeistof, die lost erin op. De kikvorsman drinkt het op en spuugt een beeldje uit. Hij stuurt ons naar een dak een paar straten verderop. “Daar staat een gevangenisbol, duw die gewoon weg, en zet het beeldje neer. Daarna staat de brug, tot Malpheas weer beweegt.”
Op de aangegeven lokatie staat een grote bal met punten aan de binnenkant. Erin staat een humanoïde demon, die zich bij elke beweging prikt. His spreekt af dat ze een boon krijgt als ze hem los maakt. Ze krijgt een flesje met zijn bloed. Hij zit daar gevangen omdat hij een tweede cirkel demon heeft beledigd. Zijn vaardigheid bestaat uit het regelen van bedwelmende stoffen, alchemistische preparaten, en dergelijke. Hij kan ook manses ontwerpen. Maar eerst wil hij genezen.
Als hij weg is, zetten we het beeld neer. Het groeit en er ontstaat een twee meter brede brug die door diverse lagen van de abyss heengaat. We lopen een flink eind. Af en toe doorkruist de brug een plein. Dat gebeurt zeven keer, en dan komen we uit bij een prachtig plein, een kopie van het grote plein in Yu Shan. De brug eindigt op de toren van één van de paleizen, waar een gefrustreerde tweede cirkel demon net alle doorgangen naar de rest van het paleis aan het laten dichtmetselen is.
De architectuur in deze laag is onaangenaam. Althans, het lijkt op architectuur, maar het slaat nergens op. Alles wordt wel bewoond. Niemand stelt vragen bij onze aanwezigheid.
Het adres wat we moeten hebben ziet er uit als een binnenstebuiten gekeerde SM-kelder. Het is geschikt voor menselijke bewoning, net als 49 andere. Dat zijn dus de paleizen van de Green Sun Princes. Dus het adres zal van Ebon Rime zelf zijn.
Als we aanbellen doet een verwijfd lila jongetje open. Een neomah. Na enig aandringen laat hij ons binnen. Hebben we niet een lichaamsdeel over? Een voet? Of zelfs maar een moedervlek? Ebon heeft veel personeel, best veel neomah, en wezens die op grote mieren lijken. Het lijkt alsof we verwacht worden. Eén van de mierwezens heeft goede instructies gehad, weet wat we van plan zijn, en staat daar ook achter. De rest moeten we er onkundig van houden.

We horen het mierwezen uit. De Moeder van de Green Sun Princes zit in de lokale versie van de Pleasure Dome. Formeel is ze dragonblooded, maar enorm en zwakbegaafd. En heel lief. In het ideale geval ontvoeren we haar naar Creatie, waar de yozi’s geen exaltaties meer in haar kunnen stoppen om herboren te worden. Ebon wil dit, omdat hij van haar houdt. Als dit plan niet lukt, dan moeten we haar doden.
Dat tweede lijkt ons eenvoudiger, maar het mierwezen dat ons informeert, hoort bij haar verzorgers. Hij bevestigt Ebon’s verhaal dat ze doodongelukkig is. Als we dat zo aanhoren, besluiten we dat haar ontvoeren inderdaad beter zou zijn
His hoort de neomah uit. Die vertelt dat er na de aanval op Sol zeventien Green Sun Princes in wording zijn. Hij weet dat ze twee demonen in hun hoofd krijgen, en dat Ebon Rime er eentje kwijt is. Er zijn er nog een paar die dat gelukt is, maar ze houden het geheim. Voor het maken van Green Sun Princes gebruiken ze mensen die al hun principes verraden.

De ruilbeurs breekt aan! Little Shu krijgt de hearthstone Adder’s Eye, die hij had uitgeleend aan Atis, terug. Xar, Phoenix en Eye of Autumn schaffen warstriders aan. Die van Phoenix wordt door Ghurkan betaald. Het zijn Noble warstriders, behalve die van Eye, die is Royal. Phoenix neemt de power mace uit Gaia. Atis en Sango willen het Solar Cannon graag bij de solar groep houden, dus die wordt niet aangeboden.
Olric en Marina gaan bij de nieuw gebouwde manse langs, die is gebouwd door een solar genaamd The Reaper. Ze informeren naar geomantische spreuken. Hij heeft er een aantal. Olric mag Parting of the Seas overschrijven, in ruil voor het regelen van snel transport. Hij wil ze meesturen met de No Moon lunars die naar het Book of Thee Circles gaan. Dat lukt, een heel jonge No Moon stemt er mee in. Hij blijkt The Reaper te herkennen als zijn solar mate.

De ruilbeurs is voorbij. De lunars moeten beslissen welke gate naar Malpheas ze gaan nemen. Na enige discussie wordt besloten dat ze met de solars mee naar Nexus zullen reizen, via een serie gates. We reizen via Yu Shan. Het is er nacht. Er staat één boze rode ster aan de hemel: Mars. Uit omringende straten en stegen klinkt wapengekletter en geschreeuw, het is oorlog. Over de koepel van de Games of Divinity ligt een krachtveld in de vorm van een kwal. De tentakels liggen in de stad, ook op dit plein. De dienstdoende Celestial Lion ziet het kasteteken van Ghurkan en leidt hem naar gate 49. “Een weinig gebruikte.” Hij zigzagt rondom tentakels heen, en vermijdt ook een paar andere plaatsen waar niets aan de hand lijkt te zijn. Onderweg ziet hij er steeds krijgslustiger uit. Hij moet zometeen gaan vechten. We houden hem niet op.
Wij komen uit in de tombe onder Nexus. Daar nemen solars en lunars afscheid.

De Lunars:
We stappen door de Gate. We komen in een grote woestijn. Het is nacht. De sterren blijken spiraalvormige vlekjes te zijn. Er is ergens een centraal punt waar de sterren naar toe lijken te stromen. His blijkt een demon-vorm te hebben, een Neomah. Een delicate paarse androgyne gestalte met veel piercings. Hij heeft een bijpassende vorm voor zijn daiklave: die ziet er nu uit als een grote maanzilveren dildo met stekels aan de onderkant. Hij is er erg trots op.
De eerste nacht maken we geen vuur. Eye neemt haar Ice Weasel-vorm aan en beschut de kouwelijke types. De volgende dag verandert het karakter van de woestijn: er zijn mesa’s. Het valt Marina en Shi Mei Lan op dat er rimpelingen ontstaan. Ze dirigeren ons snel naar een beschutte plek. Er komt een groot rotsblok naar beneden. Het kaatst tegen een paar van de mesa’s en klapt tegen bergmuren. Deze vlakte is een enorme flipperkast. Na een paar van deze incidenten besluiten we te gaan vliegen. His gaat op de rug van Tawuz, Eye als reuzen-bidsprinkhaan, Marina als sperwer, maar dan ter grootte van een kolibri, en Shi Mei Lan gaat als sharkbat.
De derde dag bevat de woestijn cactussen. Halverwege de dag komen we bij een oase. Er staan ezels, er lopen mensachtige gedaanten in ruime gewaden en er is een stokoud tempeltje. We besluiten om even te gaan kijken. Eye en Shi Mei Lan blijven achter, Tawuz en Marina gaan en His gaat mee in zijn gedaante als Neomah. We landen. Bedoeīnen met kromzwaarden versperren de weg. Ze willen ons geen water geven. His sist: “Wij zijn ambassadeurs.” “Oh, waarvan?” “Van de seks,” improviseert His.
“OK, per halve liter water één keer.”
We proberen nog toenadering te zoeken, maar de touareg wil zelfs zijn naam niet geven.
Tawuz gaat terug naar mensvorm en zegt: “Deze grap heeft lang genoeg geduurd. Ik ben van de familie Regenboog. Dit was bedoeld als beleefdheidsbezoek.”
De touareg neemt ons mee naar de sjeik. Die zit in een tent met schaarsgeklede dames. Ze blijken van het Gilde te zijn. Ze zijn op weg naar Malpheas, met een lading slaven: demonen zijn goed van betalen. Bij de vorige lading leverde elke slaaf het gewicht van zijn ziel op aan Chalcanth. Zielen wegen erg weinig, maar ook een kleine hoeveelheid Calcanth is extreem waardevol. De sjeik komt uit de woestijn in het Zuiden van Creatie. hij biedt aan dat we met hen mee kunnen reizen. Vóór pleit dat ze vrijbrieven hebben en maskers om de lucht in de stad waar ze heen gaan te kunnen ademen. We zeggen beleefd dat we er over na zullen denken en gaan naar de anderen.
Eye stelt voor om ze te doden, de slaven vrij te laten en hun maskers en vrijbrieven zelf te gebruiken. Daar is discussie over, maar Eye overtuigt ons. Met list, bedrog en neomah-charme weten we de karavaan over te nemen. Deze bestaat uit zo’n honderd wezenloze Wyld-slachtoffers, en vijftig inwoners van een overvallen dorp. We hebben bezwaren om degenen mèt bewustzijn te verkopen. Als we ze hier laten worden ze gevonden door de volgende gildekaravaan, als we ze terugsturen door de woestijn zouden velen dat niet overleven. Maar ze kunnen wel als bemanning functioneren. Aangezien we ze redden van slavernij of erger, willen ze graag meewerken. His bekijkt intussen de tempel. Hij heet Halfweg. Als je er in gaat, kun je niet verder dan halverwege de tempel komen. De andere helft houden ze schoon door de achterdeur te gebruiken.
We onderzoeken de tent van de sjeik. We vinden papieren op naam. We besluiten dat we de waarheid gaan vertellen: dat de sjeik de reis niet heeft overleefd. His gaat als mens – de aanhanger van Szofika. We willen verborgen houden dat we meer kunnen.

De vierde reisdag is heel zwaar, de vijfde juist eenvoudig. We arriveren bij een grote stad met ijzeren muren en bronzen poorten: Malpheas.

Xp: 7

Wederom : veel dank voor het verslag Inez.

Ik heb een paar kleine toevoegingen, waarvan de derde de belangrijkste is:

leger Leviathan
– dit was Eye

In de discussie herinnert iemand zich dat er ook een dragonblooded
gebruikt kan worden, en ook iemand die stervende is zou voldoen. Binnenkort is
er een veldslag bij het Heptagram…
– dit was Atis

Yu-Shan
– belangrijke toevoeging is dat diegenen die hierheen gaan, naast hetgeen dat al genoemd is, ook Yu-Shan proberen ‘aan onze kant te krijgen’: ergo dat Sphinxen, Lions en Dogs – en niet te vergeten goden – met ons meevechten. Vooral onder de werkloze goden moet dit tot enthousiasme leiden, omdat hierdoor wellicht portefeuilles vrijkomen die door – natuurlijk – alleen worden opgevuld door goden die meegestreden hebben aan oan onze kant. De keizerin heeft namelijk heell duidelijk al andere kandidaten op het oog voor die functies…en dat is niemand uit Yu-Shan

groet
Eric

De Lunars, nog bezig met hun sacred hunt, voelen dat er iets niet in de haak was. Omdat ze wisten dat deze conjunctie er aan zat te komen, waren ze gestopt om te kijken. Marina denkt dat de zwarte aanvaller niet gebroken is, maar altijd al uit twee aanvallers bestond. Shi Mei Lan denkt dat er ook een aanslag op Luna is geweest, die is mislukt. Misschien wel omdat wij haar gewaarschuwd hebben?
Wij besluiten onze solar mates op te zoeken. Rakshi is weg, dus wij zijn niet meer aan onze spirit form gebonden. We kiezen een snelle vliegende vorm. [Continuïteit: het is volle maan, dus de lunars kunnen hun mensengedaante niet aannemen!]
Als we aankomen treffen we vijf verwilderd kijkende solars aan. Hun anima’s zijn op volle kracht, maar ze zien er anders uit: alsof vanuit het midden een zonnewind ze uit elkaar blaast. Met wat moeite spreken we ze aan. Eye of Autumn spoort ze aan: “Kom op jongens! Uithuilen en opnieuw beginnen!”
We besluiten dat we eerst de queeste hier, het openbaar maken van het Book of Three Circles, moeten afmaken. Eye hakt het hoofd van Rakshi af We zien dat ze opvallend weinig tatoeages heeft. Er zijn ook een aantal tekenen dat ze chimaera was: linker- en rechterhand omgedraaid, slagtanden verkeerd om, dat soort dingen. Als we naar haar stad lopen, vormt zich al snel een processie met blije mensen en bavianen.
We gaan de toren in en vragen aan de AI aan welke eisen een bibliothecaris moet voldoen. “Die hebben we allang niet meer gehad…” “En Rakshi dan?” “Die heeft zichzelf aangesteld.”
Sango brengt een offer aan Wajang. In de schaduwen ontstaat een gestalte. Ze spreekt hem aan: “Rakshi is dood. Er is een nieuwe bibliothecaris nodig, en wij moeten Sol wreken.” Wajang gebaart dat de boon voldaan is. Hij geeft aan dat er in Yu Shan een burgeroorlog is uitgebroken. De Eater of Souls in Yu Shan gevangen zetten was toch niet zo’n goed idee: die heeft de goden van vergeten zaken tot opstand aangezet, en met de val van Sol zagen die hun kans schoon.
We spreken over wie bibliothecaris zou moeten worden. Die wordt normaal door het Deliberative aangesteld, net als de rector. Mnemon? Doe moet vechten. Een god? Normaliter moet het een exalt zijn, en goden zijn alleen bezig met datgene waar ze god van zijn. Wajang zou nog kunnen, maar die heeft werk te doen in Yu Shan. Dan heeft Tawuz een idee: stel oudtante Regenboog aan! Daar kan iedereen mee leven. Ook besluiten we om een interim-deliberative uit te roepen. Sango heeft oudtante nooit ontmoet, dus Written On Water werkt niet. Maar ze kan één van de staven wel laden met de spreuk, waarna Shi Mei Lan hem gooit. Ze krijgt per ommegaande antwoord: tante ziet dringend om nieuw emplooi verlegen.
Ghurkan en Little Shu spreken de gorilla’s toe. Ze doen het goed, hun autoriteit wordt aanvaard. Ze gaan de toren van de orang utans belegeren. Sango is gealarmeerd: ze wil niet dat de bibliotheek beschadigd raakt. (De orang utans zijn de priesters van Rakshi en wonen in de toren van Wijsbegeerte en Theologie.) Ghurkan gaat op de orang utans inpraten om zich over te geven, maar is niet helemaal overtuigend.
De lunars gaan met Luthe oudtante ophalen. Eerst laten ze Ghurkan via de AI contact leggen met de AI van het Deliberative; die laat een oproep uitgaan over over 2 1/2 week, dag 4 van Resplendent Water.

De lunars van Rakshi komen terug uit het bos met een gevangen, gebonden griffioen. Zodra ze uit de Wyld komen, voelen ze dat de onnatuurlijke invloed van Rakshi is weggevallen en komen ze tot hun zinnen. De buizerd vliegt direct weg. We spreken de anderen aan. Eentje moppert: “Als ze echt chimaera was, dan had de raad van Elders haar allang veroordeeld,” Atis wijst erop dat Rakshi door solars gedood is, omdat ze een lunar aanviel, en suggereert: “What happens in Sperimin, stays in Sperimin.” Ze zijn het er uiteindelijk wel mee eens.
Ze willen graag mee vechten tegen de Green Sun Pinces. Little Shu draagt zijn gorilla-leger over aan de lunar die de beste leider is [meeste punten in War].
Als de lunars terugkomen wordt oudtante geautoriseerd. Ze vertelt dat An Teng zeer ordelijk is: geen bedelaars, openbaar vervoer loopt op tijd, nauwelijks misdaad. Doodsaai en bedrukkend. Tawuz en Marina stellen hun solar mates voor. Tante kijkt bedenkelijk: ze zijn een beetje beneden hun stand… “Maar zij is een sorceror en hij is generaal!” “Zo zien ze er niet uit.” “Dat is ook de bedoeling!”, glimlacht Sango.

We nemen afscheid en gaan naar Gethamane. Als we over de plaats vliegen waar Metagalapa hing, schijnt daar zonlicht. Het komt uit de grond, uit het shadowland!
Als we aankomen in Gethamane blijken de dragonblooded terug te zijn van hun queeste. Ze vertellen wat ze allemaal geleerd hebben. Er zijn ook tien weerwolven. Het zijn niet, zoals we eerst dachten, gemankeerde lunars, maar merkwaardig geklede mensen met veel haar en grote zilveren zwaarden.
Ebon Rhime heeft een boodschap achtergelaten: een kist met daarin een groen zwaard met allemaal kleine runes. His bekijkt het met zijn derde oog. Dat doet pijn! Het past bij het harnas van Little Shu. En het voelt goed. De inscripties zijn demonische bezweringen tegen alle mogelijke Perfect Defense-charms. Dit was één van de zwaarden die Sol heeft gedood! Daar kunnen we Sol wel mee wreken. Olric (één van de dragonblooded) zegt dat het zwaard nog van belang kan zijn voor een volgende zonnegod. Er zit nog een briefje bij aan Marina, waarin hij schrijft dat hij diep undercover zit. Er staat een adres in Malpheas bij. Als we de Mouse of the Sun bij het zwaard zetten, kan hij weer praten. Sinds de dood van Sol piepte hij alleen nog maar. We concluderen dat Ebon bij de moord aanwezig geweest moet zijn, dat Sol hem herkend zal hebben en een deel van zin essentie in het zwaard heeft laten overgaan. Diep undercover, inderdaad!
De dragonblooded laten de objecten zien die ze hebben gevonden: een jaden harnas wat gerepareerd moet worden, een Solar Cannon, een Power Mace, de Golden Asp. Sango zegt dat de dragonkings in de factory cathedral dat harnas best kunnen repareren. Olric kijkt heel geïnteresseerd. Hij zou graag mee willen.
Little Shu stelt voor om te overleggen met Kimberi. Die zegt dat de troepen gereed zijn voor een eerste gevecht. Met wat heen-en-weer praten wordt bedacht dat de keizerin ongetwijfeld het Heptagram zal willen aanvallen. Kimberi zegt dat er een obelisk van de Bird People staat. We vertellen haar dat we daar een stam van ontmoet hebben. Ze begint te grinniken, daar kan ze wat mee! Ze is ook blij dat we Metagalapa hebben. Die moeten we vooral bij Rathess laten, we willen niet dat de keizerin er achter komt dat we die hebben. We communiceren via de commandocentrale in Gethamane met  de dragon king in Metagalapa. Die belooft een paar Bird People te sturen.
De dragonblooded vertellen ook over een nieuwe primordial. Kimberi is geïnteresseerd. Het zou inderdaad de reïncarnatie van Vodak kunnen zijn.

Wij willen via de grafheuvel naar de factory cathedral, maar hoe? Luthe moet in Gethamane blijven voor reparaties. Het troepenschip uit Rathess is handig voor de strijd, het zeilschip is te traag. Maar gelukkig kan Sarina ons allemaal meenemen met Cloud Trapeze. Ook de dragonblooded gaan mee. We vliegen via de Heilige Berg, daar is een poort naar de graftombe.
Als we boven het Blessed Isle vliegen, ruiken we dat het stinkt naar zwavel en rottend huisvuil. Het voelt ook alsof je Virtues omgekeerd zijn: je sterkste eigenschap is het gemakkelijkst om tegen in te gaan. De rondweg is nog wit. Veel andere wegen zijn net zo schoon, maar groen. Het is malachiet. Een paar keer zien we grote lichtgevende zegels in het landschap. In verschillende kleuren gewas blijken demonische zegels in het landschap te zijn aangebracht. Er overheen vliegen kan niet, dan worden we misselijk. Rondom het Heptagram zitten een heleboel van dat soort zegels.

Als we bij de Heilige Berg komen, kijken de dragonblooded hun ogen uit. Wat een mooie stad! Een enorm beeld samengesteld uit vier dragon kings! En het uitzicht! Vooral Gar is opgetogen om op de elemental pole of Earth te zijn. We landen helemaal op de top. Er is al een keten aangebracht, nodig voor het opheffen van de Great Curse.
Beneden hebben al een aantal groepen kamp opgeslagen. Er is een kasteel uit de grond aan het groeien. Het is erg druk bij de tempel van Sol. Daar treffen we vijf solars in gouden harnassen die overleggen met de dragon king priester. Het zijn de power rangers, hun uitrusting heeft een upgrade gekregen. De zegels in het landschap zijn volgens hen een natuurlijk onderdeel van het land: het zijn loci van de goden die hier vóór de Primordial War hun zetel hadden. (De power rangers hebben duidelijk bijgeleerd!)
In het gebouw van het Deliberative vinden we neef Wijsheid met een witte kat en een vijftienjarig meisje. We vertellen dat oudtante de nieuwe bibliothecaris van Sperimin is. “Rakshi dood? Dat zullen de elders niet leuk vinden!” De witte kat spitst de oren. Wijsheid stoot het meisje aan, die van gedaante verandert. Het blijkt de Marukhan siderial te zijn. Ze vertellen dat Mnemon ook nog één dag langskomt. En de siderials uit Rathess komen nog, maar die mompelden iets over het laten herrijzen van Sol. De siderial zegt dat hij nog een scroll heeft die ze nodig hebben.

Xar wil de hele berg beklimmen. Dat praten we uit zijn hoofd, het is zeker een maand lopen. We gaan naar de gate onder het gerepareerde beeld van Ghurkan (het lijkt nu op hem en niet meer op zijn vorige incarnatie) en via de graftombe naar Sango’s factory cathedral. In de bomen wonen nu dragon kings. Ze heten ons welkom. Door de kennis uit de kinderliedjes van Gethamane hebben ze zich weer meer herinnerd. Ze hebben allemaal magische voorwerpen en zijn erg gemotiveerd. De oudste vertelt dat hij bezig is aan een interface met het Observatorium van de siderials in Rathess. Het is gemaakt met een blok stermetaal wat hij in de kelder vond, achter een aantal beveiligingen. Het is nu nog een full body suit, maar hij wil het systeem uiteindelijk verkleinen tot een helm. Je kunt alleen kijken, niet ingrijpen.
Sango trekt het pak aan, de anderen kijken mee via schermen. Ze komt in een ruimte die vol hangt met draden. Iedere draad is verbonden met een ster aan het firmament. Ze raakt er één aan en ziet een oude eik op het moment dat die wordt omgezaagd. Als ze de draad  volgt, zien we dat er een tafel van wordt gemaakt verderop zien we de keizerin met een aantal demonen vergaderen aan die tafel. Sango kan die scene ook via andere draden bekijken, maar krijgt nooit een draad te pakken van haar of van een demon. Bij de oude Loom of Fate waren abyssals en demonen ook niet te zien, maar daar zag je ze ook niet vanuit andere gezichtspunten. Via een andere draad ziet ze een oud landhuis op de Oostkant van de Imperial mountain, waar een grote veldslag zal plaatsvinden.
Als ze dichter bij het centrum komt, krijgt ze het gevoel alsof ze zich bijna iets herinnert. De dragon king zegt dat hij op dat punt het gevoel krijgt alsof er iets in zijn ooghoeken beweegt. Olric stelt voor om verschillende types exalts te laten kijken. De dragon king vindt dat een goed idee. Hij zal meer pakken maken, zodat meerdere mensen tegelijk kunnen kijken.
Dan gaat His het proberen. Hij hoort de draden zoemen, en vangt soms ook gesprekken op. Hij vindt een moment van een audiëntie van de keizerin met een ambassadeur. Ze vertelt dat de Imperial Manse bijna klaar is. (Dit is negen maanden in de toekomst.) Als het Sword of Creation gebruikt wordt, levert de ambassadeur tienduizend man. Hun enige doel is sterven, maar dat weten ze niet. His zet zijn demonische oog aan. De zaal is helder verlicht, de troon is een machtig magisch artefact en zij die erop zit is beeldschoon! Waardig om de keizerin van Creatie te zijn, van Malpheas, de Wyld, alles! His is geslagen met aanbidding. Ze kijk hem recht aan, en glimlacht. De dragon king haalt hem uiteindelijk uit zijn trance.
Daarna mag Gar. De dragonblooded ziet leylijnen en magma. Bij hem zit in het centrum een zwaard in de grond, een zwaard wat hij per sé niet wil aanraken. Dat zal het Sword of Creation zijn.
De dragon king zegt dat hij nu weet dat wat je precies waarneemt van je primaire zintuig afhangt. Dus het wordt toch geen helm. Hij moet handschoenen voor de tastzin maken, laarzen om trillingen van de grond te voelen, etc. Dus toch een compleet pak.

De bestelde twee dot artefacten zijn klaar.

We zijn in de bibliotheek spreuken aan het overschrijven. Ghurkan vraagt intussen de Keeper naar zijn bevoegdheden. Na een paar uur krijgen we via onze communicator bericht van Atis dat we geen dingen moeten doen, moeten stoppen met spreuken overschrijven en snel naar buiten moeten komen. In zes uur heeft Sango twee solar circle spreuken overgeschreven, en Sarina drie van de sapphire circle. Ze kijken tegelijk op voor een pauze. Als we zeggen dat we op willen houden voor vandaag, is Raksi teleurgesteld. Ze dringt aan en laat Sango beloven morgen terug te zullen komen. [Het is een social attack.] Aangezien Sango dat toch al wilde, kost dat haar geen moeite. Als we op het punt staan om weg te gaan, vraagt ze of de lunars even willen blijven voor een kleine Moot. Weigeren zou onbeleefd zijn. Zodra de solars weg zijn, nodigt Raksi de lunars uit om morgen op jacht te gaan. Het is volle maan, iedereen in zijn spirit vorm. Dit weigeren zou nog veel onbeleefder zijn, dus we accepteren.

Als we aankomen bij Luthe zien we dat er een groot aantal roofvogels — buizerds — omheen cirkelen. Sango gaat direct slapen, die is nog moe van de spreuken een paar dagen terug [ze mist nog veel Willpower]. Atis hangt in de commandostoel. Hij vindt het maar niets dat de lunars beloofd hebben om te gaan jagen, en waarschuwt dat Rakshi vast op baby’s wil gaan jagen. Hij vertelt dat Raksi in de stad, en zeker in de bibliotheek, onkwetsbaar is. Alles zal samenwerken om haar te verdedigen. Alleen buiten de stad is ze kwetsbaar. En we hebben dertigduizend medestanders: de mensen en apen. We overleggen. Raksi doden zou alleen gerechtvaardigd zijn als ze een Chimaera is. Lichamelijk is ze dat zeker niet, over haar geestelijke conditie hebben we twijfels. Marina heeft een charm waarmee ze kan zien of iemands Essence een Wyld-tint heeft.
Vanavond kunnen we een rituaal voor Luna doen, om haar hierover te raadplegen. Op de bovenkant van Luthe zou kunnen, maar daar zwermen nog steeds die buizerds. Als smoes bedenken we dat we teruggaan naar de plaats waar Metagalapa hing.
Daar is een enorm Shadowland, met activiteit van grote ondode beesten. Het lijkt er op alsof ze hun kamp opbreken. We gaan op jacht naar een panter, maar vinden er geen. Sango heeft overal doorheen geslapen. Terwijl we teruggaan overleggen we. Vinden we het de moeite waard om eventueel uitgestoten te worden? Tawuz denkt dat hij indien nodig een Moot wel kan overtuigen. Hij waarschuwt wel voor Raksi’s sociale aanvallen.
In de loop van de nacht is Eye bevallen van zes kleine pegasusjes, beastmen. Ze zijn heel schattig. Little Shu blijft aan boord om een strijdplan te bedenken. Onderweg doet Tawuz de Oration Glance Technique zodat hij aan de bavianen die ze onderweg tegenkomen door kan geven dat Atis zijn contactpersoon de baviaan Habib wil spreken.
Als we terug aangekomen zijn, heet Raksi ons hartelijk welkom, met name Sango. Marina heeft haar charm aanstaan en ziet dat er inderdaad een ‘taint’ aan Raksi’s Essence zit. Sango is gewaarschuwd, en blijft beleefd. Deze keer wil Shi-Mei-Lan het boek van de tweede cirkel bestuderen. Als Raksi haar oog-spreuk doet, kijkt Marina weer goed. Deze keer ziet ze dat Raksi twee verschillende ‘taints’ op haar essence heeft: Wyld en Necromantic.
Intussen overleggen Atis, Ghurkan, His en Little Shu met de bavianen. Die wachten al lang op de aankomst van nieuwe lunars. De aanwezige lunars zijn al door Raksi ingepalmd. Iedereen die langer met haar omgaat, wordt verliefd op haar. Hij heeft tweeduizend mensen die willen vechten en drieduizend bavianen. De orang-oetans zijn de priesters van Raksi, dus daar kun je niet op rekenen. Raksi heeft maar weinig gestalten, maar ze heeft nog een feniks op haar verlanglijstje staan. Beastmen maken heeft ze haar lunars verboden. Atis komt op het idee om Eye in vogelvorm met brandend materiaal in te smeren en zo een feniks te simuleren. Shalgero’s Pride zou als ondergrond kunnen dienen. Eye leert de charm Southern Mastery Technique om vuur te kunnen weerstaan.
Als Raksi bij de boeken weg wil gaan, vraagt Sango of ze haar raad mag vragen. Welke spreuken kan ze nog meer aanraden? Wat vindt ze van het patroon in de solar circle spreuken? Raksi is heel geïnteresseerd in de spreuk Rune of Singular Hate. Ze vertelt dat haar solar mate die gebruikt heeft tegen de dragonblooded die haar doodde. Die had hij eigenlijk moeten gebruiken op Chejob Kejak! Dit was ooit de reden dat ze solar circle wil leren: deze spreuk op Kejak gooien. Sango vertelt dat hij dood is, vermoord door de keizerin. Raksi is blij. Marina stelt voor om er een glaasje Regenboog op te drinken. (Dit alles om haar af te leiden.) Intussen bestudeert Sango ook Technique Mirror. Na zes uur gaat Sango weg.
Bij zonsondergang verzamelen de lunars zich in spirit form bij de bibliotheek. Er is een dalmatiër, een python, een buizerd en een raaf. De vijfde heeft een snoek als spirit form, die heeft dispensatie gekregen: hij gaat als poema. Marina, die een octopus als spirit heeft, mag ook wisselen. Ze kiest tijger. Raksi staat naakt, met een grote jachthoorn. Op het moment dat de zon ondergaat, blaast ze er drie keer op en verandert in een soort reuzenmandril: drie meter hoog en met slagtanden. “We gaan op jacht jongens, op naar de griffioen! We vertrekken door de Noordelijke poort.” De lokale lunars kijken wat verbaasd. We stuiven naar het Noorden. In de stad zijn alle deuren, ramen en luiken dicht en is er niemand op straat.
Op een gegeven moment gaat Eye als brandende vogel de lucht in. Raksi ziet het, maar gelooft het eerst niet. Maar dan gaat de zon op in het Westen. Deze wordt verduisterd door de maan en iets zwarts wat van tussen de sterren kwam. Raksi concludeert dat het toch een èchte feniks moet zijn, die is getriggerd door de conjunctie. Ze gaat er op af. De overige lunars gaan door volgens plan, op zoek naar de griffioen. Dit is de gebeurtenis die de dragonkings eerder voorspelden. We realiseren ons waarom we de afgelopen nacht geen contact met Luna konden krijgen.Tawuz stelt voor om eerst even naar de conjunctie te kijken. Die duurt opvallend lang, hij gaat maar niet over.

1. De ‘stervende feniks’ zit op de grond. Raksi is intussen in een adelaar veranderd en vliegt er op af. Zodra ze daalt doet Little Shu een duikvlucht op zijn windblade waarbij hij haar slaat met zijn reaver daiklave, hij raakt. Raksi activeert een charm, welke is niet meteen duidelijk. Sarina valt aan met haar Dagger of Heaven en raakt. Little Shu raakt weer. De klappen lijken haar weinig schade te doen. Ghurkan slaat met zijn Serpent Sting Staff gecombineerd met de Essence Fans and Skill Technique. Ook hij raakt. Atis gebruikt Accuracy Without Distance, schiet een orichalcum pijl af en raakt. Deze wond lijkt haar als enige echt pijn te doen. Eye verandert Shalgero’s pride in een Dire Chain, om Raksi te verstrengelen, maar mist. Sango concludeert dat alleen onweerstaanbare aanvallen Raksi kunnen deren. En houdgrepen! Ze gebruikt Leaping Mantis Style en grijpt haar vast. Dat lukt!
2. Raksi grijpt in haar haar en en trekt aan een touwtje. Het licht lijkt te dimmen. Daarna vinden we opeens iedereen een vijand. Sango doet als reflex een Sapphire Circle Counter Magic op zichzelf. Little Shu reflecteert de spreuk terug op Raksi zodat ze zelf ook last heeft van het effect. Sarina steekt met twee dolken. Dat lijkt haar weer weinig te deren. Little Shu gebruikt nu ook Accuracy Without Distance en schiet. Dit doet haar duidelijk wel schade. Atis doet hetzelfde en verwondt haar verder. Ghurkan doet een social attack, The Irresistable Salesman Spirit: “Geef je over of we doden je.” Maar door het effect van haar eigen spreuk gelooft ze hem niet. Sango begint met Dragon Coil Technique haar fijn te knijpen. Raksi is nog steeds in vogelvorm. Sango kan haar niet alle acties belemmeren, maar houdt haar wel op haar plaats. Eye probeert de essence draining boeien om de poten van de vogelvorm te doen. Dat lukt, de poten zijn nu geketend. Raksi begint vreselijk te krijsen. Ze weet wat dit voorwerp is.
3. Raksi probeert weer een Spellknot te ontwarren. Sango aarzelt niet en gooit weer Counter Magic. Een pilaar van zwart on-licht verschrompelt.
Op dat moment gebeurt er iets aan de hemel. Het zwarte voorwerp breekt in tweeën, de zon verschrompelt tot een rode dwerg en valt onder de horizon. Elke solar krijgt een visioen: Sol, doorboord door veertig groene zwaarden, spreidt zijn armen en roept: “Wreek mij!” [Elke solar krijgt er 1 punt permanente Essence bij plus tien charms en/of spreuken naar keuze. Maar alle charms die iets doen met ‘creatures of darkness’ werken niet meer.]
Little Shu schiet weer, en Raksi gaat buiten westen. Sarina probeert een mantel om haar hoofd te wikkelen zodat ze geen nieuwe spellknots kan activeren Sango voelt haar verslappen en roept: “Atis, willen we haar dood hebben?” Atis mompelt: “Je vraagt dit aan mij?” en schiet een pijl af. Raksi sterft. De spreuk waardoor we elkaar wantrouwen wordt opgeheven.
Als de lunars terugkomen, vinden ze vijf geschokte solars.

Xp: 6 solars en lunars