Gisteren ben ik door mijn rug gegaan. En dat doet pijn. Vandaag moest ik een proefles geven in het Oostvoornse Meer. Vroeg opgestaan, op een ongemakkelijke bank achterin een busje naar de Stormvogel. En natuurlijk schoot het weer in mijn rug. Ik heb voorzichtig mijn spullen naar de waterkant gedragen en mijn setje pas in het water omgehangen. De eerste duik was pijnlijk, en na de tweede hield ik het niet meer vol. Dus besloot ik om er mee op te houden. Ik had teveel pijn. Helaas stond mijn proefles als laatste gepland … dus die ging niet door. Balen, want nu moet ik die over een paar weken op een avond door de weeks inhalen.
Vleesetende schildpadden teisteren Brugge
Vreemd bericht, gevonden op de website van het Parool:
Vleesetende schildpadden teisteren Brugge
var id2 = ‘0.06495744347429155’;

BRUGGE – De beroemde grachten van Brugge kampen met een plaag aanwaterschildpadden. De dieren vermenigvuldigen zich razendsnel. Devleesetende schildpadden bedreigen zwanen en eenden: ze happen gewoonin hun zwemvliezen.
”Dediertjes vangen is geen sinecure. Bij het minste gevaar duiken ze wegin het water”, zegt Heidi Demeyer van de groendienst van Bruggedonderdag in de Vlaamse krant Het Laatste Nieuws.
De dienstheeft nu haar hoop gevestigd op een uitvinding van twee studenten uitRoeselare. Die hebben als afstudeerproject een fuik bedacht, waarin zeal meerdere geel- en roodwangschildpadden hebben gevangen.
Deplaag is waarschijnlijk ontstaan nadat bewoners hun schildpadden in degracht gooiden. Wethouder Bernard De Cuyper eist een verbod op deverkoop van de schildpadden in Belgixc3xab. (ANP)
Veels te druk
Bleh! Ik kom helemaal niet meer aan mijn weblog toe. Ik heb twee banen, ik volg een opleiding tot duikinstructeur, en ik ben voorzitter van een club waar ruzie heerst. Ik zou wel eens een paar dagen helemaal niets willen doen. Gisteravond heb ik alleen maar in het ondiepe zwembad gezeten en geluisterd naar het geklets van mijn vrienden van de duikclub. En dan heb ik vandaag eindelijk eens een ochtendje vrij, ben ik de hele morgen bezig geweest met het schrijven van leerpuntverslagen voor de instructeursopleiding.
Sessie vijftig
We beginnen met een ‘split party’. Da’s normaal al niet ideaal, maar nu is het zeker erg. De anderen zijn in Porto Libre. Maar Ster is achtergebleven in Autochthonia, door zijn baas op weg gestuurd naar de kliniek om te worden omgebouwd en geherprogrammeerd.
Twee mannen begeleiden mij, het hoofd van de salarisadministratie en een jonge exalt van mijn eigen leeftijd. Onderweg hoor ik dat we verwacht worden, omdat Juggernaut hier al geweest is op weg naar The Great Cogwheel. Hij had de instructie om mij te herprogrammeren dus al gegeven voordat ik de Poort afleverde! Bij een splitsing zet ik mijn straalaandrijving aan en vlucht richting Jay Ray. De exalt kent dat kunstje ook en komt direct achter mij aan. Het wordt een wilde achtervolging met 100 km/uur door nauwe gangen. Great Forge ligt op de route en als de twee erdoorheen razen, hoort Ster het geratel uit het visioen van de godin Runel. Ik lig wat voor, dus ik besluit even een kijkje te nemen. Het geratel is van de rupsbanden van Juggernaut die een ijzeren loopplank oprijdt naar de Sterrenpoort. Eromheen staan allemaal mensen in gevechtstuniek in het gelid. Mijn achtervolger heeft door deze manoeuvre gelegenheid om een schot te lossen. Daardoor valt mijn vliegcharm uit en ik val uit de lucht. Al stuiterend stunt ik met de martial arts manoeuvre Tiger Leap door de Sterrenpoort. Ik word opgeraapt door iemand in een zwart harnas, die stond te praten met Juggernaut. Een skeletachtig figuur in een kapmantel staat er naast geleund op een staf met een grote bol op het einde. "Ik ben blij dat je knielt voor de First And Forsaken Lion. Welkom in de onderwereld," zegt de ridder. Ik herken hem als de figuur achter de sluier in het visioen. Op de achtergrond zie ik een zwart kasteel met slijmerige schedels en een muur van levende ingewanden. Dan wordt ik opgesloten in de ribbenkast van een reusachtig levend skelet. Ik ben te zwaar gewond om iets zinnigs te kunnen doen en trek mij terug in Elsewhere om daar te recupereren.
In Creation komen de anderen bij elkaar. Dyjab vertelt dat er stront aan de knikker is. Ik speel even verder als Oe’al. We gaan naar de Ringen, Jay Ray’s kleine poort van Autochthon naar Creation, en wachten een uurtje tot er weer een lading erts doorheen moet. Ma Si Tamuz gaat niet mee. Ook in Autochthon voelen wij Ster niet meer via onze bloedlink. Jay Ray is een beetje verbaasd om ons te zien. "Waarom heb ik deze kristallen vlieg gekregen?" Na de nodige uitleg is hij bereid om toe te geven dat Juggernaut wel erg raar doet. Hij belt met de kliniek en komt terug met slecht nieuws "Ster is overleden tijdens het implanteren van een nieuwe charm en wordt nu gerecycled." Dat is niet gewoon! Gezien de gebeurtenis- sen, geloven we niet dat dit toeval is. Met opgevoerde segways gaan Jay Ray en de party haastig naar de Surgeons of the Body Electric. De kliniek is goed onderhouden, met mooie witte muren, artsen in witte kleding en gekwetste arbeiders in lichte wachtkamers. Jay Ray vraagt een onderhoud met de Royal Empirix. We worden naar een vreemde eivormige koepel in een verder lege troonzaal geleid. Daarin zit een tweehoofdige hermafrodiet. Diamondclaw is helemaal niet op zijn gemak. Maar de Empirix vraagt vriendelijk wat ons hier brengt. We vragen naar de dood van Ster. "Het Mysterievol Algoritme van Stermetaal? Die is hier helemaal niet geweest." Dan doet Dyjab het verhaal. Als de Empirix verder zoekt in de logboeken, blijkt er wel een referentie te zijn naar Ster. Juggernaut heeft opdracht gegeven hem nieuwe charms te geven en zijn geheugen te wissen. Als de Royal Empirix hoort dat daardoor een conversatie met Autochthon’s Core uitgewist zou worden, is zijn/haar interesse gewekt. Hij/Zij heeft ook niets gehoord van een op handen zijnde evacuatie. Bij het afspelen van de video opnames van de afgelopen 24 uur, is duidelijk dat Ster nooit in de kliniek is geweest.
Als Ster weer terugkomt uit Elsewhere zit hij nog steeds gevangen in het grote skelet. The First And Forsaken Lion en Juggernaut zijn er niet meer, maar de necromancer heeft gewacht tot hij weer terug was en staat klaar. Met een magische staf zuigt hij alle Essence uit Ster. Mijn Essence Blast doet niets en ook mijn andere charms worden geneutraliseerd door de staf. Ik verberg snel twee Essence Capacitators, maar het mag niet baten. Als de necromancer alle beschikbare Essence uit mij heeft gezogen doen twee zombies me speciale polsbanden om. Die zijn gemaakt van Soulsteel en andere magische materialen en hebben scherpe pinnen die aan de binnenkant door mijn arm steken. Terwijl het bloed uit mijn polsen druppelt voel ik mij steeds zwakker en ellendiger. Deze boeien zijn in de First Age speciaal gemaakt om weerbarstige exalts de toegang tot hun Essence te ontzeggen. Dan lopen de necromancer en het skelet met mij er in naar het kasteel.
De party gaat met Jay Ray naar Great Forge om er achter te komen wat er nu eigenlijk aan de hand is. Op het grote plein is het bloedheet van de smeltovens. Een ijzeren helling gaat naar de Stargate. Die staat op een kar, met de console ervoor. Er staan zes exalts als wachters omheen. Mensen rennen heen en wee. Oe’al vraagt aan een straatveger wat de consternatie is. "Ja, dat was spectaculair. Juggernaut heeft die cirkel geactiveerd en is er doorheen gegaan. En toen was er een ongeluk. Er waren er twee van die exalt straatjochies aan het spelen. En toen viel de een zijn straalaandrijving uit en die is er doorheen gestuiterd. Zijn vriendje is hier gebleven."
Dyjab stelt voor om de console te bestuderen. Een van de wachters spreekt hem aan. "Wat doe jij als … mortal exalt … hier?" Dyjab hangt een vaag verhaal op en intussen kunnen Raine en Diamondclaw (die inmiddels een kraai geworden is) de keypad bekijken. Raine wordt betrapt en weggestuurd, maar samen komen ze toch op vijf zekere karakters, waarvan twee die nog bij geen bekende bestemming werden gebruikt, en twee waarschijnlijk. Alleen de volgorde weten ze niet.
Ster steekt Ma Si’s magische pijl in het skelet. Dat zakt ineen en hij probeert de ribbenkast open te breken waarin hij gevangen zit. Helaas is hij niet sterk genoeg. De necromancer heeft er genoeg van en tovert hem bewusteloos.
In Great Forge wordt de Sterrenpoort plotseling geactiveerd. De exalts gaan in de houding staan. Een man in een zwart harnas stapt door de poort. Het harnas past hem alsof het op zijn huid gesmeed is en hij draagt een soulsteel daiklave. Achter hem marcheren skeletal warstriders door de poort, gevolgd door een horde wraiths en hele legioenen specters met zeisen. Het leger stelt zich op op het plein. "Pak die solar!" de man in het harnas kijkt dwars door Raine’s vermomming heen. 50 specters vliegen naar de solar toe. Hij vlucht weg en de party rent achter hem aan. Gelukkig weten ze de monsters voor te blijven. Jay Ray laat ons zijn domein binnen en sluit de poorten. Sluiers is nu heel pessimistisch. "Dat was The First And Forsaken Lion, de eerste solar die viel. We kunnen Autochthon wel afschrijven. En Ster is de onderwereld in."
Jay Ray zegt dat het nu burgeroorlog is. Hij adviseert ons om terug te gaan en hij zal alle co
ntacten met Creation verbreken.
Ster komt bij in een ijzeren kooi, die constant op een oncomfortabele 50xcbx9aC hitte gehouden wordt. Op de polsbanden na, is hij naakt. Zijn spullen zijn nergens te bekennen. Er staat een lege troon in de zaal en er zitten ghouls en zombies te eten. Dit is niet de enige, maar de andere kooien zijn leeg. In nissen in de muur zitten skeletachtige vogels die hem aankijken. Juggernaut en de Lion zijn er niet, maar de necromancer helaas wel. Als die ziet dat Ster weer bij is, zegt de skeletachtige gedaante: "Ik ga jou ombouwen tot golem. In opdracht van jouw ex-baas, nu onderwereldbaas, Juggernaut. Dat kan op twee manieren. extreem pijnlijk of niets voelen. Er is geen tussenweg. Bij bewustzijn kun je ontsnappen, maar ik raad het je af. Het is nog nooit iemand gelukt en je wordt gek van de pijn. Als je bewusteloos bent, kan ik nog een beetje van je geest redden." Ik ga met hem in onderhandeling en hij biedt mij nog een laatste wens aan. "Die steen in mijn voorhoofd, wil je die aan mijn vrienden in Porto Libre terugbezorgen, met al de draadjes er aan?" Ja dat wil hij wel. "Dat is een activatiesteen he? Jullie Autochthonians doen alsof jullie golems zijn, he? "
Ik wordt naar een enorme werkplaats gebracht en aan een werkbank vast geketend. Het is hier helder, schoon en licht. De necromancer laat mij een blauwdruk zien. "Kijk dit ga je worden." Het is een soort stormram. Ik wordt geparalyseerd en de necromancer begint mij langzaam en zeer pijnlijk uit elkaar te halen en om te bouwen.
Ma Si Tamuz gaat naar de Earth Dragon Kings. De Silver Raven is nog niet teruggekeerd. Ze gaat maar weer terug en treft daar de terneergeslagen partygenoten die haar het verhaal vertellen. Ze gaat niet bij de pakken neerzitten, maar rent naar het tempeltje van de Rising Sun. "Sarah! Ik moet je nu spreken. Het is heel dringend!" Sarah verschijnt en vraagt wat er is. "Ster zit gevangen in de onderwereld. Jullie kennen toch tijd-magie?" "Nee, niet allemaal. Ik ben van Journeys, niet van Time. De heerser van Mos Kovia is dat wel." Ze kunnen het verleden en de toekomst zien en weten dus wat ze moeten veranderen. Maar terug in de tijd reizen om gemaakte fouten ongedaan te maken, daar heeft ze nog nooit van gehoord.
Dan gaan we met zijn allen naar Mos Kovia. Het bekende diefje wacht al op ons. Raine legt de situatie uit. "Ik kan geen blik werpen in de onderwereld" zegt de jongen "en niet in Autochthonia. En ik kan niet tijdreizen. Maar Ster zal over een uur terug zijn in Porto Libre." We horen dat hij door de Stargate zal komen, in de vorm van een edelsteen. De gevolgen voor Creation zijn volgens de sidereal niet imanent. "Kunnen we Ster recrexc3xabren?" "Nee, zijn lichaam niet. Zijn karakter, daar is moeilijker een uitspraak over te doen. Er zijn dingen gebeurd die zijn geest gaan aantasten." Dan kijkt hij plotseling op. "Er vindt een aanval op Creation plaats! Nu! Opeens is de aanwezigheid verdwenen en nu er staat alleen nog maar een verward straatjochie voor ons. Dan gaan we terug naar Porto Libre.
Thuis stormt het zoals het nog nooit gestormd heeft. Het hagelt en bliksemt en er hangt een sfeer van paniek. Zelfs exalts worden er door beinvloed. Dit weer komt niet van de Storm King. Ma Si Tamuz bidt tot Luna en Gaia om de geest van Ster te beschermen. Sluiers merkt op dat er iets mis is in de onderwereld. Dyjab mobiliseert de bevolking en organiseert ze om de paniek het hoofd te bieden. Dan activeert plotseling de sterrenpoort. *tingeling tlonk tlonk.* Een grote diamant stuitert de grote trap van de pyramide af. Voor degenen die dat kunnen voelen, zit er een zwakke, maar aanwezige persoonlijkheid in. Sluiers zegt: "Zo’n steen heeft te maken met het vernietigen van de wil, het werkt als een golem. Het probleem is dat wij hem nu in een lichaam moeten steken, zodat Ster zelf de keuze kan maken. Bijvoorbeeld een Fist of the Mountain, of zijn warstrider." Dyjab stelt voor om Ster’s familiar, het paard van brons, te nemen. "Ja, dat kan. Heel goed zelfs." Het paard ANS3-a stemt er in toe om zijn meester nu op deze manier te dragen. De Dragon Kings zijn hier heel erg in gexc3xafnteresseerd en ze willen er graag aan mee werken. Sluiers probeert de steen te bevestigen, maar ze heeft onvoldoende affiniteit met deze technologie. Dan gaan Oe’al en een Earth Dragon King elder er samen aan zitten en dat gaat niet erg zachtzinnig. De elder hamert Ster’s diamant met zijn vuist in het voorhoofd van ANS3-a. En dat lukt! Het paard doet zijn ogen open en het zijn de ogen van Ster.
Maar ik ben behoorlijk aangetast door het necromantische proces. Alles wat er in het kasteel van de First And Forsaken Lion is gebeurd, is weggeblokt en ik ben gek geworden door het trauma. Mijn Autochthoonse charms ben ik kwijt, daar moet ik een aardse variant van leren en dingen reconstrueren. Alleen mijn protocollen, de charms die ik in Creation heb geleerd, en sorcery ken ik nog. Het laatste wat ik mij herinner is het gesprek met de necromancer, daarvoorbij is alles weg. En heteerste wat ik doe is naar beneden kijken. Ik lach en zeg: "Hung like a horse!"
*Plop* De lucht verplaatst hoorbaar als Sarah in ons midden materialiseert. Ze zegt: "Schiehallion is nu het oog van een enorme storm. Een enorme lichtflits kwam recht op Schiehallion, op de troepen die daar uit de onderwereld verzameld waren. En als we een lichaam voor Ster willen uitzoeken, er is een oorlog inNepal bezig. Als wij Sagarmatha aan de overwinning helpen, wil die onsvast wel een lichaam voor Ster leveren. En ze kan dan ook een legerDragonblooded activeren om de onderwerelders uit Autochthon te jagen."
Vervolgens arriveert de Silver Raven en die zegt tegen Ma Si Tamuz: "Luna heeft je bericht ontvangen. Ik heb geen boodschap mee terug gekregen. Kra!"
Eikels op de Beurs
Dit verhaaltje kreeg ik via een nieuwsbrief. Helaas heb ik die nieuwsbrief per ongeluk gewist terwijl ik aan het copy-pasten was, dus ik weet niet meer van wie hij ook weer kwam. Hierbij mijn excuses !
Op een dag verscheen er een man in een dorp. Hij verklaarde eikels te willen kopen en wilde daar xc3xa9xc3xa9n euro per stuk voor betalen. Omdat er veel eikenbomen in het dorp stonden, begonnen de dorpsgenoten snel eikels te verzamelen. De man kocht een week later duizenden eikels voor een euro per stuk en beloofde een week later twee euro per stuk te betalen. Opnieuw verzamelden de dorpsgenoten fanatiek eikels, alhoewel er niet veel meer te vinden waren. De man verscheen, betaalde twee euro per stuk en beloofde de week daarop vijf euro per eikel te gaan betalen. De dorpsbewoners zetten alles op alles om maar nieuwe eikels te vinden, maar dat viel tegen. De eikelkoper verscheen precies op tijd en betaalde vijf euro voor de laatste hoop eikels. Over een week zou hij twintig euro per eikel betalen, was zijn boodschap. Helaas, nergens was meer een eikel te vinden. Toen verscheen er een tweede man met een enorme zak eikels op zijn rug. De dorpsbewoners vroegen of ze de eikels van de man konden kopen, maar de man vroeg er 15 euro per stuk voor. De dorpsbewoners verzamelden al het geld dat ze konden vinden. Al het spaargeld dat ze hadden, legden ze bij elkaar en ze kochten de hele zak eikels. De volgende week kwam de eerste man echter niet opdagen. De dorpsbewoners zagen ook de tweede man nooit meer. Ze waren al hun geld kwijt en het enige wat er achter bleef was een grote hoeveelheid eikels. Zo moesten ze nog jaren eikeltjeskoffie drinken.
Sessie negenenveertig
Na een kort overleg gaan we naar de tempel. In de stad 1001101001 leeft men voornamelijk op straat. De huizen zijn uitgehold in de wanden, het is vies en vervallen en de verlichting is zwak, mensen staan in de rij voor een kraan waar nutrixc3xabnt pasta uitkomt. De bewoners zijn schoon, maar excentriek. De meeste mensen dragen oranje overals, maar er zijn er ook heel veel die zich als hun favoriete superheld hebben uitgedost.
Ook de tempel is in de wand uitgegraven. Er hangt een bordje naast de ingang: "Tempel, hoed afzetten". Binnen is een cirkelvormige ruimte met beelden van de acht grote goden van Autochthon. Voor de beelden branden lampjes, op batterijtjes die door de gelovigen zijn geofferd. Niet alle goden zijn even populair. Runel, de godin van orde en voorspoed, heeft de meeste lampjes en Ku, de god van de dood, de minste. Ma Si Tamuz gaat op zoek naar ley-lijnen. Maar die zijn er niet. Ster zoekt een theomachraat, die zijn te herkennen aan een blauwe saffier in hun voorhoofd. De priester Air Pressured Gear wil precies weten wie Ster is en waarom hij niet gewoon kan bidden en een lampje ontsteken. Na een moeizaam gesprek heeft Ster verteld wat hij van Autochthon’s Core heeft gehoord en dan gaat Gear aan de slag. Hij adviseert om Runel, Domadamod (recycling) of Ku te benaderen. Ster kiest voor Runel.
De voorbereidingen gaan een uur duren en de priester adviseert om een gremlin te vangen om te offeren. Raine en Claw zien dat wel zitten. In de donkere gangen buiten de stad wemelt het van de lelijke creaturen en ze komen er achter dat gremlins nare rotbeesten zijn die best hard kunnen bijten. Ze vangen er twee. Als ze terugkomen zien ze een vuurrode Ferrari voor de tempel staan. Het hoofd van de theomachracy heet Metal Plated Rose. Het is een mooie, roodharige dame in een rood-wit gewaad. "Zo, dus jullie zeggen dat je in de Core bent geweest en claimen dat Autochthon nog maar een paar maanden te leven heeft." Sters antwoord overtuigt haar dat onze intenties in ieder geval zuiver zijn, hoewel het niet moeilijk is om mensen valse herinneringen te geven. En "Waarom heeft Juggernaut zo’n jong en onervaren iemand er op uitgestuurd? Vraag je dat eens af. Ik pas ook door de ringen."
Ze voert een eredienst op aan de godheid. Met geurende olie, waxinelichtjes (het verbranden van zuurstof is een van de meest waardevolle offers!) en het offeren van de gremlins met monomoleculaire messen wordt om kennis, inzicht en hulp gevraagd. Het werkt. We krijgen allemaal een visioen.
We zien een scene van een god die er uitziet als een wandelende oven/skelet die in gesprek is met iemand in de schaduwen achter een zwart waas, een grote brede schim met allemaal uisteeksels en een zwaard in de hand. De staart van de draak Black Cloud is om zijn voeten gewikkeld. Helemaal aan het einde van het visioen horen we geratel. Ster herkent het geluid niet. Metal Plated Rose vertelt naar aanleiding van het visioen dat Ku volgens sommigen de meest recente is van de goden en hij heeft het meeste met gremlins te maken, hij staat voor Autochthons angst om dood te gaan. Anderen zeggen dat hij er altijd al geweest is.
We overleggen verder met haar en vertellen van de god die onder het bureau of heaven gevangen zit. Ze vertelt dat Autochthon ooit verliefd geweest is op een godin. De andere goden hebben haar voor eeuwig en drie dagen opgesloten. Dat is een van de redenen waarom hij zich heeft teruggetrokken. De kans dat je de godin ooit nog vrij komt is net zo klein als de kans dat de ziel van een abyssal uit de onderwereld wordt gered. Raine zegt dat hij dat dan wel op zich wil nemen. Rose’s reactie is simpel: "I pity you".
Ma Si merkt op dat het klinkt alsof de Maker liefdesverdriet heeft. En Oe’al merkt op dat Slacstag en Autochthon nooit contact hebben gezocht of rapport uitgebracht over hoe slecht het gaat. Het lijkt wel alsof ze dood willen.
Dan besluit Ster om zijn chef Juggernaut te waarschuwen voor de andere hoogwaardigheidsbekleders. Na een kwartiertje van de ene telefoonoperator naar de andere te zijn doorgeschakeld, krijgt hij de baas aan de krakende lijn. Hij doet zijn verhaal.
Juggernaut’s reactie is helder: "Je hebt je taak meer dan voortreffelijk gedaan. We hebben voldoende bondgenoten en handelscontacten met Creation. Maar wat je nu vertelt is een zware boodschap. Je missie is hiermee per direct bexc3xabindigd en je nieuwe missie is om de Sterrenpoort af te leveren bij Great Cogwheel. De director en ik zullen je daar opwachten en dan hebben we het over de eventuele evacuatie. Eventueel verlof is ingetrokken. Ik zie je over een paar uur!" Hij hangt op.
Ster heeft het iddee dat Juggernaut de Sterrenpoort voor zichzelf wil hebben. Hij denkt dat het niet zo loyaal is als hij de andere factieleiders inseint, dus hij vraagt aan Raine of die Jay Ray wil bellen. Maar die heeft daar geen zin in. Na enig heen en weer gepraat doet Dyjab het. Ook bij hem kost het heel wat moeite om door de bureaucratie heen te komen. Pas als Ster hem influistert dat hij moet zeggen dat hij director van Porto Libre is, gaat het opeens soepel. Maar net als hij zal worden doorverbonden gaat de lijn dood en hoort hij alleen nog maar statische ruis. Slecht nieuws. We gaan naar Picard.
"Vertrouw je je eigen baas niet, Ster?"
"Om heel eerlijk te zijn, nee…"
"Wel, ik heb nog een paar kristallen vliegen van Espinoc, en die zijn volkomen secuur."
Hij stuurt een boodschap aan Jay Ray, en we hopen er maar het beste van.
Ondanks zijn wantrouwen blijft Ster hier, zijn loyaliteit aan Autochthon staat niet toe dat hij deserteert. Maar hij adviseert de anderen wel om terug naar Creation te gaan. Oe’al gaat even naar Porto Libre om de Dragon King kristalzender uit te proberen, maar die haalt de afstand tussen de werelden niet. Dat is jammer. Ma Si geeft Ster een van de Essence Disruptor pijlen. En ze spreken af dat Ster iedere drie uur via de Poort contact zal opnemen. Als er over negen uur geen contact is, zullen ze van het ergste uitgaan. Dyjab besluit om als diplomaat van Creation bij Ster te blijven. De rest gaat naar Porto Libre. Ze waren bijna vergeten hoe heerlijk het is om schone lucht te ademen. Er wordt spontaan een volksfeest gevierd omdat ze weer terug zijn.
Ster en Dyjab laden de Sterrenpoort op een zweefwagen en dan gaan ze naar Great Cogwheel. Hoe dichter ze bij de grote stad komen, hoe meer industrie er te zien is. Grote kevers scharrelen heen en weer. Er ligt een dode werknemer langs de weg, zijn hoofd verbrijzeld onder een tandwiel. Kevers zijn hem aan het ombouwen tot een soort robot. Bij de rand van de stad zien ze de enorme gestalte van Juggernaut en naast hem een man met lang grijs haar, een grijze mantel en een staf. Hij heeft een oranje topaas in zijn voorhoofd. Hij stelt zich voor als "Opa Vitruvian of the Fourth Generation" de Directeur. De Autocraat (de hoogste baas) is er niet. We worden welkom geheten. Ze zijn enigszins verbaasd over de afwezigheid van de andere aardlingen. Dan wordt Dyjab omstandig bedankt. "En wat is jouw agenda nu nog hier?" Juggernaut krabt zich en gooit een stuk losgekomen rottend vlees weg.
Dyjab vertelt dat hij hier is om als director van Porto Libre mee te helpen denken. Juggernaut reageert nogal nors: "Wij gaan onze oplossingen niet delen met slechts een director uit Creation. Het is tijd voor actie en niet v
oor gesprekken."
Dan gaan we op weg naar Great Forge. De wegen zijn hier wat breder. Onderweg vertelt Ster aan Juggernaut wat hij voor ideexc3xabn heeft. Die is van mening dat Black Cloud een symptoom is. En de enige manier om de fabrieken te stoppen zonder dat mensen dood gaan, is evacuatie. Juggernaut ziet hierin niet direct een rol voor Dyjab. Erger nog, hij adviseert hem dringend om naar Creation terug te keren "En dan doe ik je een plezier." Dyjab stribbelt wat tegen. Terwijl ze onderhandelen over de rol van Ster en Dyjab, krijgt laatstgenoemde opeens een spuitje in zijn nek.
"Zoals ik al zei: ik wil geen pottenkijkers. Wil je het leven van je vriend redden, dan houd je je mond. Anders geef ik hem aan de Pious Harvesters om te recyclen. Jij krijgt nieuwe implants. Al je social charms gaan weg en er komen oorlogs charms voor in de plaats, als het moet met herprogrammering. Wat wil je, zal ik hem terugsturen?"
Ster knikt. "Ik wil het zien." Juggernaut activeert de poort, gooit Dyjab erdoorheen en sluit hem meteen weer. Onderweg krijgt Ster nog een paar vegen uit de pan. "Je moet wel je plaats weten. Het was al ongepast dat een Architect een opdracht in Creation kreeg. Maar nu moet je weer gewoon aan het werk." Na een tijd is er een afslag en zegt Juggernaut: "Hier ga jij er af voor de Surgeons of the Body Electric."
Ster stapt af en loopt verslagen de gang in. ‘Herprogrammering’, dat betekent dat zijn geheugen gewist zal gaan worden.
Intussen vieren de anderen feest in Porto Libre. Ma Si Tamuz gaat naar de Earth Dragon Kings en daar roept zij Silver Raven op om een verslag over te brengen aan Luna. Over het idee van liefdesverdriet zegt de raaf: "Autochthon heeft zijn vlees afgelegd. Of beter gezegd, zijn aarde." De boodschap van Ma Si aan Luna is: "Autochthon is stervende. Vrees het ergste voor creation. Plan van Autobots om naar Creation te komen. Clash of cultures."
Voor 10 motes, dat is inclusief omkoopsom voor de bureacratie van Yu Shan, wil de raaf het bericht over brengen. Ma Si geeft hem 2 motes fooi.
Als ze terug komt, valt net het bedwelmde lichaam van Dyjab door de poort op de top van de pyramide. Hij wordt wakker in het ziekenhuis en vertelt het hele verhaal.
Ster loopt door de gang. Hij is bang. Voordat hij wordt geherprogrammeerd wil hij mediteren in Elsewhere. Misschien dat hij door te mediteren onder de levensboom van Gaia, en de boom waar hij zeven dagen aan gehangen heeft, zijn identiteit kan proberen te behouden. Hoewel, identiteit? Juggernaut noemde hem een paar maal Architect. Maar hij is Ontdekkingsreiziger … of is hij voordat hij werd uitgezonden ook al een keer geherprogrammeerd?
Ares: Hoofdstuk 20 – Ten aanval
Ik heb eindelijk Hoofdstuk 20 van Ares af. De vakantie heeft me goed gedaan. Maar dat ik alleen nog maar in vakanties aan mijn verhaal kan werken, betekent dat ik het echt veel te druk heb.
Er is nu nog maar een hoofdstuk te gaan en dat is ook al half af. Het hoeft niet lang te worden.
De winnaar is …
We hebben een onderschrift bij de foto van Ben. En de winnaar is (met een kleine aanpassing):
Inez!

moar funny pictures
Nieuwe auto
Kent u dat? Zo’n pop-up die zegt dat je iets gewonnen hebt. Van de week kreeg ik er weer eentje. Ik heb hem meteen weggeklikt. Maar dank zij XKCD weet ik nu dat ik dat beter niet had kunnen doen:
Sessie achtenveertig
We worden wakker van de geur van verse vis. Oe’al maakt het ontbijt. "Wat gaan we nu doen?" vraagt hij. Er staan nog een aantal dingen op het to-do-lijstje: de ambassadeur van de hel die namens de hemel in Malpheas woont, de stad Chiaroscuro, de Sterrepoort naar Autochthon of naar de vuur-dragon kings, of de volgende demon aanvallen. We kiezen er voor om naar Autochthon te gaan. Hoe bereid je je voor op dit uitstapje? Ster vertelt over een paar van de gevaren van zijn wereld. Dan neemt hij zijn ‘natuurlijke’ vorm aan en gaat hij bij Jay Ray langs om te vertellen wat we gaan doen. De doos met halfedelstenen wordt vriendelijk aangenomen, als specimen van wat Creation aan mineralen heeft te bieden. Jay Ray zegt dat het niet nodig is om communicatie apparatuur mee te nemen, want overal in de muren zijn intercoms aangebracht. Ster neem afscheid en gaat terug naar de stad.
We bestijgen de pyramide en geven de coordinaten van Autochthon in de console. Dan stappen we door de poort. Aan de andere kant komen we uit in blauw verlichte grot van kristal. De lucht ruikt fris, een beetje ozonachtig. Een van de wanden is ingestort. Volgens Ster zijn we aan de elementaire pool van Kristal. Het duurt een paar uur om alles vrij te maken en dan staan we in een immense ruimte. Vlijmscherpe kristallen groeien kriskras door elkaar. Stalagmieten en stalactieten zijn door filamenten met elkaar verbonden als zenuwcellen. In het midden zijn verdikkingen waar blauw licht in gloeit. Bliksemschichten flitsen sloom door de ruimte. We zijn in de Core, het brein van de grote Maker. Er is een paadje, voor de weinige uitverkorenen. Ster wil naar het centrum, maar de omgeving is best vijandig. De kristallen zijn zo hard en scherp dat ze dwars door alles heen snijden als je ze ook maar vluchtig aanraakt. Oe’al geeft iedereen een stenen huid, die hier natuurlijk van kristal wordt. Raine loopt er met feather Foot doorheen. Desondanks zit iedereen oinder de schrammen als we aankomen in het centrum. Hier is een zeshoekig kristal met een aantal tulp-pluggen er omheen. Ster mediteert een tijdje. Hij krijgt in supertempo essence terug en hij herkent bijna de trage gedachtenprocessen van de god, maar het levert geen inzichten op. Dan steekt hij een van de pluggen in de Perfect Lotus Interface in zijn nek. De anderen springen snel weg, en dat is maar goed ook want zijn lichaam krijgt een grootschalige epileptische aanval en vonken vliegen in het rond. Ster’s geest daarentegen heeft de sensatie door een kaleidoscoop te vliegen, de slotscene van "2001, A Space Opera". Hij komt aan in een zaal, vergelijkbaar met die waar hij vertrok, maar veel eenvoudiger, geen zotte kristallen, maar alleen de neuronen van Autochthon. Een vermoeide slome basstem vraagt: "Wat is er Ster? Wat wil je van me?"
"Wat is er nodig om u te helpen?"
"Wat er nodig is? Er is teveel nodig. Ik ben moe, ik moet terug naar de aarde waar ik uit kom."
Autochthon geeft antwoord op de vragen van zijn exalt, maar het zijn antwoorden die Ster niet had verwacht.
"Gaia is mijn moeder, al heeft Luna er ook wat mee van doen. Ja Luna is mijn vader, op een bepaalde manier." En: "Ik wordt vergiftigd. Er wordt van mij geleefd als van het land, alles is opgemaakt, alle vuilnis maakt me dood. Ik ben stervende en ik heb nog maar een paar maanden."
Op de vraag waarom de Mountain Folk niet mee mochten antwoordt de primordial: "Ze begrijpen de Great Gease niet. Iedere essence user heeft zijn vloek. Ik heb mensen meegenomen omdat die zelf kunnen nadenken. En dat is nu mijn ondergang. Het enige wat mij nog kan redden is als alle fabrieken gesloten worden en er geen vervuiling meer is."
Ster stelt voor te evacueren.
"Ja, dat is een menslievende oplossing. Maar er zijn meer oplossingen."
Dan vertelt de jonge exalt van Dyjabs droom: legioenen van de onderwereld, een vallende ster, de geur van ozon en een metersdikke laserstraal vanuit de hemel.
"Luna kan wellicht helpen," zegt Autochthon.
"Maar hoe krijgen we haar weg van de Games of Divinity?" vraagt Ster.
"Als Luna de Games speelt, dan is de schepping ook verloren," antwoordt de primordial en dan valt hij weer in slaap. Ster komt weer bij. Zijn kameraden staan bezorgd over hem heen. "Gelukkig, hij leeft nog." Hij trekt de plug uit zijn nek, een plak verbrand vlees komt mee. Alles doet pijn, maar hij negeert het om te vertellen wat hij heeft gehoord.
In de verte zien we iets heel groots bewegen. Het lijkt wel een kristallen draak. Maar dan werkelijk enorm! Zo groot als een stad, met hoorns als de twin towers. De Earth Dragon en de Storm King had daar gemakkelijk samen tussenin kunnen liggen. Ster denkt de legendarische Slagstag te herkennen en hij wil er op af. Na recente ervaringen vinden de anderen het niet zo verstandig om een draak aan te spreken. Maar hij doet het toch.
"Waarom hebben jullie mij gewekt?" vraagt het creatuur.
"Nou dat hebben we niet expres gedaan," zegt Ster, "ik heb net met de Maker gepraat, misschien heeft dat u gewekt."
Dan vertelt hij het hele verhaal. Slagstag luistert. Als Ster zegt dat de fabrieken dicht moeten zegt de draak smalend:
"Leg dat maar uit aan Black Cloud. Die heeft zichzelf tot shogun of smoke and ash benoemd en leeft en groeit nu van de vervuiling. Doe maar eens 1 druppel Black Tog (geconcentreerde vervuiling) in een vissenkom. Autochthons idee om in de Stille Oceaan te gaan liggen schoonspoelen, zal de dood van alle leven op Creation betekenen."
In het gesprek merken de exalts dat het gigantische monster eigenlijk heel vriendelijk is en zelfs gevoel voor humor heeft. Hij vertelt wat over de primordial war. Na een tijdje wordt hij transparant als glas en neemt hij afscheid om oorlog te gaan voeren tegen Black Cloud.
Anderhalf miljoen mensen evacueren via het brein van een primordial die op Creation neer kan storten als iemand de verkeerde neuron aanraakt, dat is een slecht idee. Dus we moeten de Stargate vervoeren naar de menselijke nederzettingen. Claw weet Ster ervan te weerhouden om een warstrider te gaan halen om de Stargate te versjouwen. Dat kan veel beter met Raine’s zweefstenen. Claw neemt de console op zijn rug en dan volgen we voorzichtig het pad tussen de kristallen zenuwuiteinden. Ster heeft gelijk: de elementaire polen zijn dodelijk gevaarlijk, ook deze. De messcherpe kristallen snijden dwars door huid, kleding en zelfs wapenrusting heen. Dus we moeten een paar maal rusten zodat oe’al iedereen kan genezen. Exalts hebben het hier heel moeilijk, voor stervelingen is de elementaire pool een doodvonnis. Onderweg komen we een gang met vacuum tegen, en slechte lucht (dat is geen vieze of giftige lucht, maar een bewuste en boosaardige lucht), en een veld exploderende kristallen. Aan de rand van het rijk zien we zwarte wolken van as en rook, gevolgd door een kristallen draak.
We lopen verder en komen in het domein van metaal. Buizen, roestige pijpleidingen, de geur van smeer, manometers met gebroken ruitjes, olie die druppelt uit het plafond, de helft van de lampen is kapot. Ratten en gremlins vluchten weg als ze ons aan horen komen. Dan komen we aan bij het stadje 010110110, m
et 30 a 40.000 inwoners de kleinste van de acht steden. Het doet een beetje aan Gethamane denken. Ster weet dat dit het dissidente buitenbeentje is, het hoofdkwartier is van de Crazy Icarians, waar hij er zelf ook eentje van is. De Void Engineers dragen superheldenkostuums. We worden verwelkomd en meegenomen naar hun baas Captain Picard. Die heeft zijn naam gekozen uit zijn favoriete televisieserie, waar hij ook naar zit te kijken als we binnenkomen!
Picard laat zich vrij gemakkelijk overtuigen van de noodzaak om te evacueren. Maar hij is bang dat dan de nabije stad The Great Cogwheel Near The Heart de boel zal overnemen. De directors zullen minder gemakkelijk overgehaald kunnen worden, die gaan hier meer problemen creeren dan we ons kunnen voorstellen. Er zijn wel zes mannen die organisaties leiden die de steden overstijgen. Hijzelf is daar een van, de anderen zijn Royal Empirix (leider van de artsen), Jay Ray (van de technomancers), Juggernaut (de vakbondsbaas), Brilliant Green (het hoofd van de recyclers) en Draymon (de leider van de luminors). Als we die kunnen overtuigen komen we al een heel eind.
Picard legt uit dat Great Cogwheel de dichstbijzijnde stad is, waar we in ieder geval doorheen moeten. Daar zit Opa Vitruvian of the 4th Generation als directeur en het Zalig Zoemen der Electrische Leidingen als stadsexalt. De Icarians kunnen met ruimteschepen naar de aarde vliegen als ze de juiste coordinaten hebben. Ster geeft de coordinaten van de Sterrepoort aan Picard. Dan kunnen ze de gewone mensen evacueren en daarna met de exalts terugkomen om tegen Black Smoke en de vervuilig te vechten. Maar hij waarschuwt dat de facties en soladiteiten verdeeld zijn. De Theomachracy zal waarschijnlijk niet mee willen. Daarom gaan we proberen de goden van Autochthon te activeren zodat die de priesters op het juiste idee kunnen brengen. (Volgende sessie beginnen we in de tempel.)