7-vii-R2
We zijn in de troonzaal van de ambassadestad. Gnumpathi komt naar ons toe. Hij is niet alleen van ons contract, maar ook van zijn contract met Eenoog af. Hij heeft in Elsewhere niets gemerkt van de ondergang van Melek Qart. De kracht van het Qartiaans kwam van Elsewhere. Maar Elsewhere is er nog en gaat zich herbronnen. Zijn contacten noemen zich de Technici en ze willen graag een afspraak met ons. De Technici komen van onze parallelwereld. Wanneer Risha zijn zorgen uit over de tijdseffecten van het reizen naar andere werelden zegt Gnumpathi dat daar altijd een kleine kans op bestaat, maar als je via de bronnen gaat, is het een zekerheid.
Gnumpathi vindt op dit moment de Hoogzetel minder relevant.
Risha vertelt dat er een heleboel zonium naar Euboia is verscheept. Gnumpathi denkt dat de Technici daar achter zaten. Hier heb je er niets aan, maar voor hun geldt: Als je zonium hebt, dan tel je mee! Hij denkt dat de Technici er de botsing mee willen dempen.
De butler komt. “Eén van de Gebianen wil u spreken.” Hij laat Kharoen Hotep binnen. Die valt met de deur in huis.
“Goedemiddag,” zegt de tovenaar, “ons contract is niet meer geldig.”
“Wat ons betreft gaan we in goed vertrouwen verder,” zegt Risha.
“Het belangrijkste is wie Elsewhere gaat herbronnen. Fijn dat Melek Qart het niet meer is, zij deden het niet goed. Nu is de vraag: waar is de grootste bron? Wie daar de macht heeft en die cosolideert, wordt het nieuwe Qart. Wij gaan verder met de voorbereidingen voor de oorlog.”
Risha zegt dat wij naar Elsewhere gaan.
“Goed plan! Wij willen ok wel weten waar er herbrond wordt.”
Risha vertelt de majordomus dat we een paar dagen weg zijn. Die gelooft dat we wat nuttigs gaan doen en zal de dagelijkse beslommeringen op zich nemen.
Intussen is Gwan aan het scry’en. Hij kijkt naar de locatie waar het vulkaaneiland ooit was. Daar ziet hij zeewater klotsen. Daarna maken we een testvlucht met Claude’s vliegmachine. We zien dat het bos zich herstelt nu er veel meer bronwater uit de kelder van het kasteel stroomt. De vliegmachine is minder snel dat de catamaran, maar met onze windmagie zijn we nog altijd veel sneller dan paarden. Eerst gaan we de zonium veiligstellen. Het is vijf dagen vliegen naar Targon.

10-vii-R2
De dorpen van Targon zijn verlicht met vuren in de sneeuw. Het is hier nog kouder dan bij ons. Bij de mijn zien we geen licht. We landen er. Bij de mijn zien we goblinsporen. Ze zijn vrij recent. Er zijn geen sporen van dwergen. Risha vliegt op eigen kracht naar het Hoofddorp. Daar is rond zonsondergang nog volop bedrijvigheid. Als hij landt rennen er een paar bewakers naar hem toe. “Wat mot je?”
“Ik kom voor Platto en Eensteen.”
“Daar brengen we je naartoe! Meekomen!”
De andere goblins zin heel verbaasd dat de twee heersers Risha hartelijk ontvangen. Ere-goblin! Er wordt een gebraden beest aangerukt. Platto en Eensteen kennen de mijn wel. Die wordt voor opslag gebruikt. Als Risha aangeeft hem weer in gebruik te willen nemen, zijn ze bereid om werkers te leveren in ruil voor wapens. Maar destilleren, dat kunnen goblins niet. Daarvoor moet je dwergen regelen.  Na het eten wordt het erg gezellig en de goblins nemen het jonge koninkje door ondergrondse tunnels mee naar de Kuil. Daar is het warm, er ligt stro op de grond, er zijn een heleboel goblins en een dikke mensenvrouw. Ze is vrij, maar te dik om door de gangen te passen. Ze is nogal verbaasd als ze een mens ziet en gebaart dat de goblins ruimte moeten maken. “Treed nader jongeling.”
Risha vindt dat ze er niet zo gelukkig uitziet. Hij fluistert: “Wilt u hier vandaan?” Ze vind het niet zo fijn om hier niet weg te kunnen, maar vindt dat haar lot veel minder erg is dan dat van de koningin van Vixen. Dan breken de feestelijkheden los en is verder spreken niet meer mogelijk. Door deze activiteiten ruikt Risha weer naar het nest.
De rest van de party kijkt via de kristallen bol van Gwan mee.

11-vii-R2
Risha ruikt nu als een echte goblin. Hij gaat naar de mijn en vindt daar zijn vrienden. Ze zitten wijn te drinken. Gwan stelt een contractje op. De goblins vinden het niet erg dat het niet in het Qartiaans is. Contract is contract, toch? De goblins nemen ons mee de mijn in. Er is een grote zaal vol erts, een rood brokkelig gesteente. Claude vindt de raffinaderij. Hij probeert het proces te analyseren, maar het is heel lastig, er is veel expertise voor nodig. De hoeveelheid die hier ligt is in vier dagen te destilleren tot een bodempje. Deze installatie kan inderdaad maar één flesje zonium per maand produceren. We balen dat Claude dat flesje in de bron heeft gegooid. Risha neemt een groot brok van de erts mee. Als we geen zonium kunnen laten zien, dan kunnen we wel laten zien dat wij de mijn hebben. Dan gaan we terug naar Bronwë om zwaarden te regelen en meteen door naar Silver.

17-vii-R2
De hoofdstad van Silver is een massieve stad in de rotswand van een berg. Het is er heel ordelijk. De dwergen kijken verwonderd naar onze vliegmachine. We landen en Risha stelt ons voor aan de wachters. “OK. Wapens hier achterlaten en meekomen.” Ze voeren ons mee naar een immense zaal. Een dwerg gaat snel op de troon zitten.
“Jullie hebben nog een schuld bij ons,” zegt de dwergenkoning. Risha legt uit dat wij de mijn willen heropenen. “Dat gaat jullie wel geld kosten. Tien goudstukken per maand per dwerg. Er zijn honderd dwergen nodig om de destilleerderij te bedienen. Claude rekent het even na in zijn hoofd. Hij komt op 87, dat is dichtbij genoeg. Risha tast in zijn buidel: “Hier is alvast duizend goud voorschot voor de eerste maand.” De rest betalen we per maand via ambassadeur Barkust.
Nu de zaken afgehandeld zijn, wordt er een banket gehouden. We moeten verslag doen van de oorlog en de dwergen willen graag weten wanneer we de Barrows weer terug denken te hebben. ’s Nachts slaapt alleen Risha goed. Hij is nog klein genoeg voor een dwergenbed.

20-vii-R2
Terug in Bronwë. Gnumpathi is het met ons eens dat het bezitten van de mijn belangrijker is dan het hebben van een voorraadje zonium. “We gaan naar Nowhere. Darkwhere is te gevaarlijk voor ons, en Elsewhere is te gevaarlijk voor de Technici. Dus we ontmoeten elkaar in het midden. Heel belangrijk: raak elkaar niet aan!”
Hij neemt ons mee naar een magische cirkel en spreekt de nodige toverspreuken uit. Een regenboog ontspringt in de cirkel.

3 XP

Gar onderzoekt nog wat de kristallen uit de grot doen. Je kunt er mee onder water ademen, maar na een paar dagen beginnen ze hun kracht te verliezen. Als earth-type denkt hij dat hij daar nog wel wat aan kan doen.
We overleggen in vertrouwen met Mnemon. Als Sarina vraagt of ze haar insigne van de anti-demoneneenheid uit Looksy kan dragen, brengt dat Mnemon op het idee om ons te presenteren als bezoekers van die andere grote academie daar. Sinds de Great Contageon is er geen contact meer geweest tussen de twee academies.
Ghurkan en Sarina doen hun weermagie. Het resultaat ziet er enigszins natuurlijk uit.

De aanval is voorspeld voor de eerste dag van Descending Waters. We verwachten de lunars twee dagen voor die dag. Die dag is het volle maan, wat zou betekenen dat de lunars alleen in hun spirit form kunnen rondlopen. Daarom vragen we de weergoden om de vijandelijke vloot een paar dagen op te houden. Olric helpt deze keer mee. Met de Thoughtfull Gift Technique kan hij een goed aanbod doen. De goden laten zich niet zien: oorlog voeren met weermagie is ten strengste verboden. Ghurkan belooft zo nodig de schuld op zich te nemen als voorzitter van het Deliberative. Dat is niet genoeg. Er is zoiets als een mensenoffer nodig. Oei… dat gaat wel ver. Ghurkan biedt een regendans aan door de lokale niet-dragonblooded bevolking, een jaarlijks dankfestival en een aantal dierenoffers. Hij krijgt het idee dat hij met een hoge god aan het onderhandelen is. Olric weet veel van dat soort zaken. Hij ontdekt dat ze met de satraap van het Blessed Isle zitten te praten. Ghurkan biedt inspraak aan bij het bepalen wie de keizerin zal opvolgen. Er wordt nog onderhandeld wat ‘medebepalend’ betekent. De satraap krijgt de 21e stem, naast de twintig siderials die over dit soort lotsbestemmingen gaan.
Op zee gaat het een stuk harder spoken. Het leger arriveert daardoor twee dagen later, terwijl onze vloot uit Gethamane een dag eerder aankomt. Het dorp wordt geëvacueerd. Sarina en Olric doen Raising the Earth’s Bones om twee nieuwe riffen te creëren. We leggen ook een hinderlaag bij een heuvel die een waarschijnlijke locatie is voor het vijandige commandocentrum. Marina verbergt daar een aantal personen.

De vijandelijke vloot arriveert. De schepen zien er gehavend uit. Olric doet Parting of the Seas. Hij en Little Shu staan met een kristal uit de grot te wachten tot de schepen binnen bereik zijn. De zee begint te kolken, het schip begint te kantelen. Aan boord doet een tovenaar Countermagic. Op de boeg licht een aura op. Little Shu (als Green Hornet) wil schieten, maar is te laat. Ze zitten alweer onder water.
Vanaf de boten stijgen krijgers op windblades op: de eerste aanval. Atis, Sarina, His in zijn warbird, Sango en Tawuz gaan er op af. Sarina is de aanvoerder. Onze tegenstanders zijn met 20 personen. Ze vinden ons duidelijk maar een samengeraapt zooitje. Ze schieten een serie pijlen op ons af, er raken een aantal, maar ze hinderen ons niet echt. We schieten terug, maar doen geen enkele schade. Het zijn enthousiaste jonge stunters die hun daiklaves trekken.
Olric en Green Hornet komen weer aan land. Green Hornet stapt op zijn windblade en doet een aanvalscombo waarmee hij vijftien aanvallers raakt (Arrow Storm en 2nd Archery Excellency) Het doet niet zo veel schade, maar hij valt wel op. Vijf gaan er op hem af.
Onze tweede aanval doet meer schade. We slaan hun aanval af. De vijf die Green Hornet aanvallen missen hem ruim. Onze aanvallen raken, maar doen weinig schade. Green Hornet doet de Peony Blossom Attack. Zijn kasteteken begint op te lichten. Hij doet wel schade. Een paar raken zwaargewond. Er blijven er twee over. De unit onder Sarina doet ook flink schade. Van de andere groep zijn er nog maar vier over, maar die houden stand. Green Hornet valt beide resterende aanvallers aan. De ene valt van zijn windblade, de andere slaat op de vlucht. Onder ons klinkt zwaar gekraak: een galjoen is op het nieuwe rif gelopen. Onze eenheid valt weer aan en het gevecht is voorbij. We hebben twintig van de vijfentwintig luchttroepen uitgeschakeld.

Kimberi stuurt bericht: “Ik heb hun tactiek geanalyseerd. Die is primitief. Ze rekenen op hun overmacht. Laat ze maar aan land komen.” We keren terug naar het Heptagram.
In de hinderlaag liggen Phoenix en Eye of Autumn in hun warstriders, plus Xar in de Compassion warstrider van Sango. Het leger wil inderdaad het heuveltje innemen. Ze zijn op hun hoede voor een hinderlaag, maar merken ons niet op. Ze zijn met twintig warstriders en vijftig man voetvolk. Eye is in warform. Ze is er sterker door, en niemand die kan zien dat ze anathema is.
Onze eenheid kan hen verrassen.Terwijl de vijandige warstriders langslopen, grijpen we hun benen om ze om te gooien. Het resultaat valt een beetje tegen. Nu ze ons gezien hebben, vallen ze aan. Gelukkig is de tegenaanval ook niet zo effectief. Na een uitwisseling van slagen daagt de aanvoerder Eye uit voor een duel. Gar biedt Eye zijn goremaul aan en een Strength of Stone spreuk. Phoenix doet Aura of Invulnerability. Maar als Xar een Countermagic op de de tegenstander doet, doet een van de andere strijders hetzelfde op Eye. Het gevecht moet eerlijk en gelijk zijn. Eye haalt haar schouders op. De tegenstander heeft een dire lance en hij heeft een zwart harnas aan. Water type.
Eye is sneller – wat je niet zou verwachten bij een water-dragonblooded – en stormt er op af. Ze gebruikt de goremaul om zich af te zetten zodat ze hem met beide voeten voluit op de borst raakt. De aanval lukt heel goed. De tegenstander valt ruggelings op de aarde, twee diepe voetafdrukken in zijn borst. “Ik geef me gewonnen.”
“OK. Kom maar uit je pantser.”
Hij heeft charms nodig heeft om uit de warstrider te komen. Het blijkt een jong watertype te zijn, met rode ogen en zeewierachtig haar. Hij vraagt vrije aftocht voor zijn troepen. Eye eist dat ze zich dan ook verder uit de strijd terugtrekken. Even later realiseert Eye zich dat deze warstriders stoottroepen waren, maar de honderdvijftig man voetvolk waren waarschijnlijk de generaal met zijn strategische staf en garde, die het heuveltje kwamen bemannen.

De vijandelijke tovenaars worden beziggehouden doordat “Little Shu” (in werkelijkheid is het Kimberi’s generaal Player of Games, in het harnas van Little Shu) er demonen op afstuurt. Het moraal van de tegenstanders is laag. Bij elke tegenslag deserteren er troepen. Dat is niet wat we verwachtten van de troepen van het Keizerrijk. Néré vraagt zich af of dit niet een schijnaanval is, bedoeld om iets anders te camoufleren. “Ja,” zegt Player of Games, “er was nog een geheime aanvalsgroep onder leiding van dit eikeltje hier. Maar die heb ik uitgeschakeld.” Hij wijst op het lichaam van Ravensclaw. “Het is er eentje van Malpheas. Ik herkende hem. Hij zou een groep via de achterdeur binnenlaten.”
Kimberi’s generaal analyseert het gevecht. “Onze tegenstander is de Ebon Dragon. Zijn soldaten hebben anti-deugden: ze zijn laf, wispelturig, onmatig en egocentrisch. De Keizerin heeft door haar dynastieke charms macht over de dragonblooded, alleen daarom gehoorzamen ze. Wat het grotere spel van de Ebon Dragon is, weet Kimberi niet. Hij heeft een andere aard dan Zij. Je kunt er alleen zeker van zijn dat er verraad aan te pas komt. Misschien ten koste van de andere vier Jozi’s?”

De klok wordt geluid. Verzamelen! Op de binnenplaats staan vijf Siderials, vier ervan worden door de leraren en oudere studenten van het Heptagram herkend als oud-docenten. De jongste siderial is in zijn eigen gedaante als zestienjarige Marukhan ruiter.
“We willen een exalt,” zeggen de siderials. We vinden een zwaargewonde dragonblooded die voor dood was achtergelaten op het slagveld.
“Mooi!”
Diverse lunars komen in dierengedaante tevoorschijn uit hoeken en gaten en gaan tussen de siderials staan. Er landt een luchtschip met vier verschillende dragon kings. De studenten kijken hun ogen uit, stomverbaasd dat Mnemon dit allemaal toestaat. De oudste siderial wendt zich naar de jongste. “Ik stel voor dat je de invloed van de Maiden of Journeys aanwendt, jonge vriend.”
De jongen gaat in de stijgbeugels staan, schudt zijn speer en slaat een kreet. Opeens is iedereen getransporteerd naar de top van de Heilige Berg. Daar worden we opgewacht door drie mountain folk: een werker, een krijger en een artisan. Zij ketenen de gewonde dragonblooded vast aan de rotspunt. Wijsheid’s kat (White Owl) begint hem met haar nagels te tatoeëren, terwijl een andere lunar elder, in de vorm van een raaf, er bij chant. De vijf Maidens materialiseren om ons heen. Als laatste onderdeel van het ritueel leest Ghurkan het contract voor. Er trekt een rimpeling door Creatie. Alle sterrenbeelden staan weer op hun plaats en de constellatie van Het Masker is weer heel. Oudere exalts (meest lunars) realiseren zich hoe ver ze van het ideaal zijn afgedreven. De oude siderials weten weer wat ze gedaan hebben, de goden weten het nu ook. Het voelt, vooral voor de hogere exalts, alsof er een sluier van hun bewustzijn is weggehaald. Wijsheid neemt White Owl op schoot. Atis troost de raaf.

Het slachtoffer ligt epileptisch te schokken. “Nog een maand tot Calibratie. Dan is de Great Curse opgeheven en mag deze arme stakker sterven,” zegt de Marukhan. Hij tovert de dragonblooded in slaap.

XP: 7 voor alle personages nu en nog 5 voor de dragonblooded voor de vorige episode.

Als we terug zijn gaan we doen waarvoor we gekomen zijn: lesgeven. Olric reorganiseert het curriculum van Astronomie. Het is niet direct te zien, maar hij moedigt kritisch denken aan en de grondslagen van de lesstof ondergraven de grondslagen van de Immaculate leer.

De avond breekt aan. Bij de faculteit Astrologie wordt bier bezorgd. Het heeft zich rondgesproken dat er feest is. Het schoolorkest meldt zich spontaan. Overal lopen demonen rond, als bediening. Het is duidelijk dat er populaire kinderen zijn en minder populaire. Vier van de vijf die we gered hebben horen bij de populaire, maar de allerpopulairste is een knappe jongen van een jaar of zeventien, met lang zwart haar, een zwarte mantel en zwarte nagels. Hij noemt zich ook Ravensclaw. Olric en Néré letten eens op hem. Hij is erg druk bezig zijn entourage te onderhouden. Hij doet ook steeds kleine social attacks. Cynis Baraka is opeens in zijn kring opgenomen. Blijkbaar is hij interessant geworden voor Ravensclaw. Wijsheid is er ook. Hij is níet populair, maar heeft wel zijn eigen groepje vrienden.
Olric wijst Xar op Ravensclaw. Na enig overleg besluit Xar haar Jewel of the Perfect Merchant te gebruiken om haar sociale vaardigheden te verbeteren.
De band is weird. Om tien uur gaat de eerste eerstejaars over zijn nek. Néré besluit om af en toe discreet wat bij te sturen. Olric vraagt of Phoenix en Néré de vrienden van Ravensclaw wat complimenten willen geven, maar niet de jongen zelf. Néré babbelt met Jasmijn, een studente Herbologie die het goed deed in de lessen EHBO. Daarna stapt ze op Wijsheid en zijn vrienden af. Het ijs raakt snel gebroken als ze hen om hulp bij het onderhoud van haar harnas en Belt of Aereal Mobility vraagt. Phoenix complimenteert een andere populaire jongen, maar die neemt het als gegeven aan. Olric probeert een roddel in de wereld te brengen door over de reddingsactie te praten terwijl er iemand langsloopt. Xar maakt een babbeltje met Cynis Baraka. Die is blij om gered te zijn, maar het voelt vreemd. Xar belooft hem dat we hem in contact zullen brengen met een leermeester in de Necromantie. Het gesprek wordt al snel onderbroken door een meisje dat erg aanhankelijk is. Phoenix probeert het opnieuw bij de student, Oleg, en heeft een stuk meer succes als hij hem een obscure (en schunnige) toast van de Red Piss Legion leert. Néré gaat aan de band vragen of ze wat meer dansbare muziek willen spelen. Olric: “De booty moet geshaked!”
Olric krijgt de indruk dat Ravensclaw met een subtiele tegenaanval bezig is. Xar besluit om in zijn buurt te struikelen en bier over hem heen te gooien. Even flitst er iets door ogen, maar meteen daarna is hij de beleefdheid zelve. Xar twijfelt er niet aan dat hij op wraak zint. Olric zet de Poisoned Tongue Technique in om Ravensclaw’s worden te verdraaien. Hij stopt onmiddellijk met praten en gaat naar zijn kamer om schone kleren aan te trekken. Hij komt terug met een paar mooie flessen sterke drank. Olric beredeneert met Xar dat de jongen zal denken dat Xar er achter zat. Ze willen het laten overkomen alsof het haar wraak is voor de interruptie van het gesprek met Baraka.
Ravensclaw begint een uitgebreid ritueel met de sterke drank, suiker en vlammen. Het duurt een half uur en wordt gewoonlijk door een ouderejaars gedaan. Olric besluit in te grijpen en schuift Baraka naar voren. Geschokt gefluister. Baraka vraagt Ravensclaw om hulp, dus effectief doen ze het samen. Daarmee redt hij de situatie enigszins. Olric bedankt Ravensclaw openlijk. Na het ritueel gaan de remmen los. Degenen die niet dronken afdruipen beginnen met orgiën en dergelijke.

Phoenix gaat patrouille lopen. Om drie uur ziet hij vier hoofdmeesters (Mnemon, Bhagwé, Senex en Sorrowfull Leaf) naar een poeltje lopen en daarin gaan staren. Ze doen er overigens niet geheimzinnig over. Olric komt naar buiten, want het feest loopt op zijn einde, en gaat er bij staan.
“Welkom Olric! Kijk. Dat zit er aan te komen!” Hij ziet in het water een leger warstriders, dragonblooded op simhatas, twintig draagstoelen gedragen door bloodapes, en zo’n vijfentwintig man op hoverboards. “Dit is nu. Ze zijn bij elkaar aan het komen. Dit leger zal ergens tussen over twee weken en een maand aankomen, afhankelijk van het weer tijdens de overtocht.
Olric stelt voor de weergoden om hulp te vragen. Na veel misverstanden komt het hoge woord eruit: die weigeren met dragonblooded te praten. Hmmm… Ze speculeren nog wat. Olric stelt guerilla aanvallen voor, maar dat idee wordt afgewezen. Alle kleine goden op het Cursed Isle zijn geactiveerd en staan aan de kant van de keizerin. Je kan er landen, maar je komt er niet meer weg.
Xar gaat weg, zó dat Ravensclaw het ziet. Hij doet niets. Ze zet wel een leeg bierflesje op de deurklink.

De volgende ochtend melden zich relatief veel studenten met hoofdpijn bij de ziekenboeg. Néré raadt iedereen aan veel water te drinken en goed te eten. Olric start zijn college met iedereen een biertje aan te bieden. “Hair of the dog!” Het maakt hem populair.
In de middag houden de docenten oorlogsberaad. Wij worden ook uitgenodigd. Ze zeggen dat er vijftig sworn brotherhoods van veteranen op ons af komen, en honderd warstriders, en zo’n twintig sorcerors. “En deze zijn ons onbekend, dus ze hebben niet hier gestudeerd.” Olric suggereert voorzichtig dat het Infernals kunnen zijn. Bhagwé zegt: “Twintig infernals? Er zijn er maar vijftig.” (Interessant dat hij dat weet.) “Waarschijnlijk twee. Wij hebben vijftig sorcerors van wisselende kwaliteit. Misschien kunnen we ze essence laten opslaan en spreuken in voorwerpen opslaan.”
Mnemon zegt: “Maar er zijn hulptroepen onderweg. Wat wij hebben is de kennis. En onze aanvallers hebben een bloedband met de keizerin en zullen dus minder vrije wil (en virtues) hebben. Minder flexibel zijn. En,” zegt Mnemon, “ één van onze sterkste troeven is één van de eerstejaars.”
Olric mompelt: “Het demonenprinsje.”
Bhagwei, die tot nu toe een grote hekel aan Wijsheid leek te hebben, legt uit dat die ambassadeur naar de yozi’s is, en hen kan vragen zich terug te trekken. “Maar dat kan alleen als er onderhandeld wordt over overgave. Misschien kunnen we ons zwak voordoen?”
Olric wijst op de oude traditie van ‘parlay’, onderhandelingen voor de strijd. De docenten zijn verrast. “Het staat niet in het Boek met Duizend Correcte Acties.” “Maar het is wel een traditie van vóór het keizerrijk.”

Buiten klinkt een alarm. “Er komt iets door de lucht!”
Het blijken de solars te zijn, met één warstrider op hun cloud trapeze. Phoenix wordt erop uit gestuurd om ze welkom te heten. Hij biedt hen Windslave Disks aan voor het snel transporteren van de overige warstriders. “Shit! Die hebben wij ook. Glad vergeten!” Sarina blijft even thee drinken en gaat dan terug om de rest op te halen.
Olric vraagt discreet hoe tolerant de overige docenten zijn ten opzichte van de ‘onorthodoxie’ van de nieuw-aangekomenen. Mnemon legt uit dat ze zeer voorzichtig moeten zijn. Het merendeel van de docenten zal bij een conflict tussen een infernal en een solar de kant van de infernal kiezen(!) Derde cirkel tovenarij kan gewoon: er is niemand in Creation die dat nog herkent. Tweede cirkel wordt wel herkend, dat kunnen de (oud-)hoofdmeesters. Olric vraagt ook door over het infiltreren op het Cursed Isle. Dat lijkt haar echt moeilijk.
Intussen komen de solars binnen. Iedereen krijgt een kop thee. Olric vraagt of Ghurkan en Sarina met de weergoden kunnen onderhandelen. Sarina zoekt uit hoe ze de strategietafel versneld hierheen kan krijgen. Ze gaat weg, stapt in haar warbird en maakt een looping als afscheid. Een groepje enthousiaste studenten staat er bij te applaudiseren. Eentje heeft verstand van warbirds (alleen boekenkennis). Hij mag met Sarina mee. Hij kan onderweg uitleggen hoe het ding werkt. Ze spreken af dat hij haar zal helpen met het aanbrengen van bewapening.
Olric en Ghurkan discussiëren over waar en wanneer we het keizerlijk leger slecht weer laten overkomen. Boven het Unblessed Isle zou opvallen.
Sango geeft de dragonblooded de personal assistants die de dragon kings voor ze gemaakt hebben.

Hoe doen we ons voor? Sarina gaat als een bezoekende hoofdmeesteres uit Lookshy. Ze komt kennis uitwisselen met Olric. Atis gaat assisteren bij Magitech. Ghurkan doet zich voor als amanuensis en gaat de acquisitie doen. Sango is een hoofdmeesteres uit Nexus die zich nuttig maakt bij de martial arts training.

Er bestaat een solar charm (Harmonious Academic Method) om snel aan hele groepen een ability aan te leren. Olric zou graag zoiets kunnen en gaat op zoek: is er een variant van ontwikkeld voor dragonblooded docenten? Dit zou een logische plaats zijn om zoiets te vinden.

XP volgende keer

1. Bij de laatste bocht vraagt Néré of mensen nog charms willen doen voor we in de grot uitkomen. Gar doet een Strength of Stone op iedereen. Xar doet de Five Dragon Form charm op zichzelf. Het laatste stuk gaat recht omhoog. Néré gaat als eerste. Xar ziet iets bewegen en waarschuwt haar, maar desondanks slaagt ze er niet in om weg te glippen voor de golems aanvallen. Ze weet de meeste slagen wel te ontwijken, maar wordt er door één geraakt.
Phoenix mikt met zijn Power Mace op de aanvallende golem, maar mist. De tweede golem vecht met scherpe botsplinters. Hij slaat naar Néré en raakt haar ook. Daarachter klimt Gar snel naar boven. De derde golem slaat met vier knotsen, ook naar Néré, maar mist.
Néré springt, en in plaats van neer te komen blijft ze boven het niveau van de hoofden van de golems op de lucht lopen. In het voorbijgaan slaat ze naar de tweede golem, maar ze mist hem.
2. Xar begint ook omhoog te klimmen. De eerste golem slaat naar Gar, die net omhoog komt, maar de klap ketst af op zijn pantser. De golem met de twee zwaarden slaat naar Néré en raakt haar weer. Gar slaat naar de eerste golem en gebruikt Mountain Toppling Method, en slaat dankzij zijn uiterste wilsinspanning raak. De golem is beschadigd, maar functioneert nog. Phoenix klimt intussen ook omhoog. De kleinste (derde) golem slaat naar Gar, en raakt. Xar is ook boven en slaat met haar Dire Lance naar golem twee, die met zijn rug naar haar staat, en raakt hem voluit. Phoenix is intussen ook boven en valt de kleine drie-armige aan, maar mist. Néré besluit niet meer aan te vallen en richt zich volledig op schijnbewegingen en het ontwijken van slagen, nog steeds wel op drie meter hoogte. Dat werkt, de golem mist.
3. Xar schopt-klimt tegen de golem op om zijn lans er beter in te kunnen planten, en beschadigt hem weer. Phoeix verbijt zich en slaat opnieuw naar de kleinste golem. Hij raakt hem goed: de golem staat nog, maar wordt alleen nog door magie bij elkaar gehouden. Golem twee blijft proberen om Néré te raken, maar mist. Gar slaat naar golem één (die met de drie armen) en raakt hem. De golem spat uit elkaar in een bol zwarte bliksem. De botsplinters springen weg, het schedeltje stuitert en rolt weg. Gar voelt zich voldaan. Golem drie slaat naar Phoenix en mist. Néré blijft duiken en springen. Olric klimt intussen voorzichtig omhoog – hij kan zich niet inspannen zolang hij de ‘Parting the Waters’-charm actief houdt. Zodra hij boven is laat hij de charm los. Hij schept met een Cache Egg het magische water op. Door de inspanning is zijn aura op volle sterkte, het een wervelwind.
4. Xar slaat naar golem twee, maar mist. Olric gooit het water, maar het meeste mist. De paar spatjes die op de golem komen, geven zwarte damp af. Phoenix slaat maar mist. Golem twee blijft geobsedeerd achter Néré aan lopen. Gar stopt zijn wapen niet na de vorige klap, maar tolt als een discuswerper een paar keer om zijn as en gebruikt het momentum om golem drie te slaan. Dat lukt, de golem valt ook uit elkaar. Ook hier stuitert het schedeltje weg, het is zo groot als de schedel van een kind. De atmosfeer wordt minder drukkend. Néré blijft slagen ontwijken.
5. Olric’s aura beschadigt de laatst overgebleven golem en Xar’s volgende klap doet hem uit elkaar spatten. De lucht is opgeklaard.

We inspecteren de ruimte. Het is een grote langwerpige grot. Aan haken aan de muur hangen ketenen, vijf haken zijn leeg. Stalactieten en stalagmieten zijn afgebroken om de grond effen te maken. Aan het einde is een grote zwarte uitgang, groot genoeg voor golems.

Néré doet Wound Closing Touch op zichzelf, zodat de wonden dichtgaan. Ze gaat verkennen, met het camouflageharnas op volle sterkte en nog steeds een voet boven de grond. Ze is daardoor heel stil, en door haar Gem of Night Vision heeft ze geen licht nodig.
In de gang is een tweesprong. De sporen lopen naar rechts. Die gang komt uit in een enorme grot. In de verte is een put met daaromheen oplichtende beeldschermen. Als ze nadert, hoort ze zacht gejammer uit de put. Ze haalt de anderen.

We naderen de put voorzichtig. Het is een trechter. Langs de wanden hangen vastgeketende kinderen. De meesten zijn bewusteloos, maar de vier die het dichtst bij het midden hangen zijn nog min of meer bij bewustzijn. Ze bloeden uit een groot aantal kleine wonden. In het midden ligt een jongen vastgebonden, met het gezicht naar beneden, in de plas bloed die zich daar verzamelt. Hij dreigt te verdrinken. Ernaast staat een doorschijnende volwassene. Hij vergroot af en toe een wond, om de stroom bloed op gang te houden. Hij gedraagt eigenlijk zich alsof hij een instrument bespeelt.

Olric had nog een portie magisch water opgeschept, en kiepert dat over de transparante figuur heen. Het meeste gaat er doorheen, maar de laatste druppels ketsen af.
1. Gar aarzelt geen moment en glijdt langs de trecterwand naar beneden. Hij gebruikt zijn Goremaul om te manoeuvreren. Als hij beneden aankomt haalt hij uit. De klap slaat een bol ectoplasma los, die weer terug met het wezen versmelt. Het is een skelet met transparant vlees op de botten, met een dodenmasker. Néré loopt (over de lucht) naar de bloedende slachtoffers. Alle vier de ondersten zijn zwaargewond en hulpeloos (‘Incapacitated’), en de necromantiër houdt ze zorgvuldig in die toestand. Ze hoeven niet bij bewustzijn te zijn, blijkbaar. Néré doet Wound Closing Touch op één van de vier dragonblooded, zodat die stopt met bloeden.
Xar glijdt op haar schild naar beneden en vlak voor de rand maakt ze een sprong, zodat ze op het wezen landt. Ze slaagt erin hem daarmee te verwonden. Phoenix volgt haar voorbeeld en activeert zijn Ghostfire Blade, waardoor zijn wapen als Holy Weapon fungeert. De klap is raak, want het wezen ontwijkt hem niet. Het zwaard glijdt er doorheen als zonlicht en achter het wapen vloeit zijn ectoplasma weer aaneen. Hij lijkt wel iets solider te worden.
Olric’s aura is inmiddels wat minder sterk, maar hij kan nog steeds zweven door de kracht van de wervelwind. Hij positioneert zich zorgvuldig op de rand van de trechter en werpt een Death of Obsidian Butterfies op het creatuur. Die slaat zijn armen voor zich en de stenen vlinders spatten uiteen: hij doet een Countermagic. Hij is wel weer meer solide. Olric’s aura is door deze actie onmiddellijk weer op volle sterkte, en om te voorkomen dat hij de gevangen kinderen verder verwondt laat hij zich snel meevoeren op de wind. “Jullie kunnen het nu wel zelf afmaken hè?” roept hij.
2. Gar slaat opnieuw, verbeten (dat wil zeggen: hij zet Conviction in), en raakt hem goed. Het wezen wordt nog meer materieel en dat bevalt hem niks. Xar slaat met haar Dire Lance en raakt. Néré gaat naar de volgende in de cirkel en geneest die ook weer (2 levels lethal damage worden omgezet in bashing damage). De vier centrale slachtoffers voldoen inderdaad aan het signalement van de verdwenen wegsluipers. De ketenen zijn van soulsteel en orichalcum. De jongen in het midden ziet er uit als de missende jongen uit huis Cynis. Hij ligt op een lage tafel van soulsteel. Phoenix slaat weer met Ghostfire Blade, en raakt. Het monster materialiseert en de klap begint hem ook schade te doen. Het wezen roept in Old Realm: “Nou is het genoeg geweest! Ik ga er vandoor!”
Olric verstaat hem en roept: “let niet op wat ik doe, ga door!” Hij start de Thoughtfull Gift Technique en begint zich uitgebreid te verontschuldigen, een social attack! Hij biedt het wezen als genoegdoening het bloed van alle eerstgeborenen van het dorp aan voor de komende honderd jaar. Dit leidt het wezen even af. Gar springt er op en probeert hem vast te grijpen, maar het wezen dematerialiseert. We vloeken: “Gar! Je had moeten slaan!” Olric zegt: “Gar, het spijt me. Ik had je moeten uitleggen hoe spoken werken. Ze dematerialiseren.”

We kijken om ons heen. De verder weg hangende kinderen hangen er al heel lang, sommige verschrompelen als het spook verdwijnt. Phoenix houdt het hoofd van de jongen op de tafel omhoog tot Xar hem kan losmaken. Néré doet ook Wound Closing Touch op de andere twee dragonblooded. Van de overige kinderen kunnen we er nog vier redden. Néré heeft nu niet meer genoeg Willpower, dus ze gebruikt nu gewone medische technieken.
Cynis Baraka, zo heet de jongen, roept zodra hij vrij komt: “Dit is zijn tombe!” Hij bedoelt de soulsteel tafel. We duwen de bovenkant weg. Eronder is een orichalcum sarcofaag met de beeltenis van wat ooit een solar geweest moet zijn. Gar en Xar tillen het deksel op, Phoenix staat klaar met zijn wapen. Er ligt een mummie in, nog in perfecte staat, de bloemen nog geurig. Hij heeft een doodskleed en een masker, net als het spook van daarnet. Xar trekt snel het masker weg, Phoenix activeert zijn Ghostfire Blade en snijdt het hoofd van de romp. Olric denkt aan wat hij van spoken weet en zegt: “Verbrand het.” Phoenix activeert zijn anima even, de mummie vat vlam en brandt met zwarte kolkende rookwolken.
Olric wil de jongen uithoren. Die is Néré aan het helpen, hij heeft talent als genezer. Olric stelt zich voor als hoofd Astrologie. Baraka vertelt dat hij te nieuwsgierig was, hij was in de poel gedoken. De andere vier studenten kwamen later. De andere groepsleden zijn intussen bezig al het soulsteel en orichalcum te slopen. Als het lichaam uitgebrand is vinden we nog wat orichalcum sieraden en muntjes. Ook de trechter-kamer wordt door Gar verwoest. Als aarde-type kan hij dit soort constructies heel effectief saboteren.
Als de andere vier studenten bijkomen, zijn ze verbaasd dat Baraka hen aan het helpen is.
Néré hint dat hij genezer kan worden. Buiten gehoor van zijn medestudenten biecht hij op dat hij, door wat hij hier heeft meegemaakt, nu necromantie kan gebruiken in plaats van sorcery. We proberen hem op te beuren door te zeggen dat het niet betekent dat hij necromantische spreuken moet leren, maar dat neemt zijn zorgen niet weg. “Maar ik ben van huis Cynis! Ze hebben er al moeite mee dat ik sorceror word, als necromantiër wordt ik helemaal nooit meer voor feestjes uitgenodigd!” “Tja… het is wel een party kiler…” mompelt Néré.

We bedenken hoe we teruggaan. Xar kan Impervious Sphere of Water, zo kunnen we ongeschonden door de poel komen. Als we langs de zijgang komen, gaan we nog even kijken. Hij komt uit bij een teleportatiecirkel. Olric wil dat we die saboteren, omdat het een potentiële ‘achterdeur’ het eiland in is. Gar verstoort het patroon subtiel (en omkeerbaar) zodat hij niet meer werkt.
We transporteren de pubers in etappes door de poel en leveren de niet-dragonblooded af in het dorp. Tot grote verbazing: sommigen zijn al tientallen jaren kwijt, en ze zijn geen dag ouder geworden.

XP: 7 / Oathbond: 5

We integreren in het lerarencorps. Op dit eiland zijn vreemde zaken gewoon, er wordt dus veel geaccepteerd. Dat betekent overigens niet dat er niet geroddeld wordt. De concensus is bijvoorbeeld dat ‘dat Zuidelijke prinsje’ (Wijsheid dus) eerder demon-blood dan dragon-blood is.
Gar is druk bezig met de scavenger hunt. Olric is ook druk bezig, met zich in te werken. Hij besluit om de tatoeëerder in het dorp op te zoeken en vraagt Phoenix mee. Op weg naar het havendorpje valt hen op dat het landschap optimaal geomantisch ingericht is om vruchtbaar en plaagvrij te zijn. Hier worden vier oogsten per jaar gehaald.
Het is mooi weer, de mensen zijn welvarend, kinderen gaan naar school. Phoenix vraagt Olric om met zijn geomantische kennis ook naar de locatie van de vorige toverschool te gaan kijken. In de hoofdstraat zijn diverse winkels, waaronder een tatoeagewinkel. Er zijn op dit moment geen klanten, een oudere man met druipsnor (en veel tatoeages) zit op de veranda een waterpijp te roken. Olric vraagt direct om een magische tatoeage. De man vindt hem nogal direct en biedt hem thee aan. Eenmaal binnen vraagt Olric: “Ben jij White Owl?” Hij legt uit dat hij lunars kent en dat daaronder vrienden van White Owl zitten. De man hoort hem uit en wordt toeschietelijker wanneer blijkt dat Olric dingen weet die de Immaculate Order niet weet. Olric biedt de tatoeerder aan om hoofddocent te worden bij Astrologie. De man vraagt wat het opbrengt, maar dat weet Olric niet. De man zegt dat de grootste waarzegger in het dorp Madame Astra is. Zijn eigen specialiteit is het lezen van chaoslijnen. De besmetting van de oude universiteit is volgens hem overigens niet Wyld maar Onderwereld. De lokatie is stevig afgegrendeld. Wie er het meeste van weet is Mnemon, de enige overlevende van de ramp. Uiteindelijk accepteert hij de baan, en wijst hij Olric de weg naar Madame Fortuna.
Die woont in een kleine cottage met een etalage vol aanprijzingen en bedankbriefjes van studenten die hun tentamen hebben gehaald, en dergelijke. Ze vertelt dat ze al eerder dit aanbod heeft gehad, maar niet op goede voet stond met het vorige faculteitshoofd. Olric zegt dat hij haar een hoofddocentschap aanbiedt. Het is niet ongevaarlijk, de vorige docent is vermoord, en het eiland zal binnenkort aangevallen worden. Dat wist ze al, maar ze wist niet dat het met elkaar te maken heeft. Olric hoort haar uit. Ze weet van de eclips en dat er toen zo’n honderd sterren uitdoofden. Phoenix begint over infernals, maar ze onderbreekt hem en zegt dat er krachten van buiten Creatie bij betrokken zijn. Olric herinnert zich de Void Engineers waar Gaia het over had tijdens onze queeste. (Anders dan de Siderials, is deze waarzegster niet blind voor haar blinde plekken!) Ze belooft over twee dagen te vertellen wat ze besluit. Ze geeft hem ook een kruidenthee mee die goed is voor zijn Essence. (Zelf is ze overigens gewoon mens.)

Aan het einde van de dag is het gezamenlijk diner in de grote eetzaal. Er ontbreekt één eerstejaars, een iel, puisterig jongetje, niet een van de populaire types. Hij is een telg van het huis Cynis. Hij doet mee aan de scavenger hunt, dus men is niet overmatig bezorgd. Wij vertrouwen het niet, dus Phoenix en Néré gaan op onderzoek uit. Eerst kijken we op zijn kamer. De kamer van een studiebol, vol opgezette beesten. Uit zijn aantekeningen blijkt dat hij op zoek is naar baren getemperd staal. Er liggen geen stevige laarzen of regenjas, dus die hij zal wel aangetrokken hebben. Xar kijkt ook mee en vindt de namen van vier andere eerstejaars. Het zegt McGonnagal weinig, maar Tepet Senex kent ze wel. Waarschijnlijk zijn ze met zijn vijven een sworn brotherhood aan het vormen. Maar die Wood-type Cynis jongen lijkt hem niet uit het goede hout gesneden. Het is gewoon geen sorceror. Zijn talent ligt meer in de biologie, hij is altijd bezig met zijn hobby van beesten opzetten. Hij is nu twee dagen weg.
Olric kijkt naar de horoscoop van de jongen. Deze vier dagen is er voor hem een sterk aspect van Mercurius in Het Aambeeld, dus de jongen is naar smidse zijn voor zijn deel van de scavenger hunt.
Ondertussen vindt Néré de geheime uitgang die studenten gebruiken als ze naar het dorp willen. Zij en Phoenix volgen het pad en zoeken naar recente sporen. De meeste sporen lopen regelrecht naar het café, maar één set sporen van laarzen, in de goede maat en twee dagen oud, voert naar de smidse. Daar loopt het spoor dood.
Olric is intussen ook aangekomen. De sterren hebben hem niet meer verteld dan dat hij naar de smidse is gegaan, maar de jongen is hier niet. We vinden geen verdere sporen, het is donker en de docent is nog niet bezorgd.
We maken van de gelegenheid gebruik om het lokale café te bezoeken. Het is vrij ruim, met allerlei hoekjes en alkoven. De muzikant is al gestopt en er zitten alleen nog een paar ouderejaars. Olric rekent de horoscoop nog een paar dagen verder door en ziet over een dag of vier een conjunctie met Saturnus. Een slecht voorteken. We besluiten dat Phoenix en Néré dit gaan onderzoeken. Olric regelt ondertussen dat de herbergier bier levert voor zijn ‘geheime’ feest.

De volgende ochtend bezoeken Néré en Phoenix de smid. Deze vertelt dat hij de jongen de basisbeginselen van het smeden heeft geleerd en hem de weg heeft gewezen naar de oude smidse van zijn grootvader, in een smokkelaarsgrot. Die is net wat beter uitgerust. Hij gaat er zelf heen als hij een daiklave moet repareren. Hij vertelt ook dat de jongen geen sorceror wil worden. Hij wil alleen zijn eerste jaar halen, zodat hij artefacten kan leren maken. Néré laat een briefje voor Olric achter bij de waard, zodat die weet waar ze heen zijn. Ze nemen de simhata’s. Op het Heptagram neemt Gar de lessen Melee en Martial Arts van ze over.
Met simhata’s zijn ze snel bij de smokkelaarsgrotten. Ze zien er eentje die alleen bij eb toegankelijk is, maar nu is het vloed. Na een uur of twee is de ingang deels vrij. Néré kan met haar Belt of Aerial Mobility een paar decimeter boven de golven lopen, en glipt naar binnen. Ze heeft ook een Gem of Night Vision, dus ze kan zien zonder lichtbron. Binnen stijgt de grond. In de grot staat een tafel met een kaars, uit. Er zijn sporen van meerdere personen. Ze volgt de gang en komt op een kruising. Afgaand op de geur neemt ze de centrale gang. Die leidt inderdaad naar een smidse die recent gebruikt is. De tweede set sporen loopt over de eerste set heen. Ze loopt terug.
Inmiddels is het water verder gezakt en kon Phoenix naar de ingang waden. Hij steekt de kaars aan en loopt door. In de gang komen ze elkaar tegen.
Alle sporen lopen door elkaar, hun voorgangers zijn overal geweest. We besluiten eerst de linkergang in te gaan (gezien vanaf de ingang). Die komt uit in een geode, gevuld met een meertje: de bron die deze smidse zo bijzonder maakt. De andere gang leidt naar een voorraadkamer. Een van de kisten daar is minder stoffig, er liggen vijf sets kleren in, netjes opgevouwen.
We concluderen dat ze waarschijnlijk de bron in zijn gegaan. Maar waarom?
We besluiten dat we allicht even kunnen kijken. Néré trekt haar harnas uit en springt in het water. Opeens heeft ze Night Vision. Er is inderdaad een uitgang onderin. Ze vertelt het aan Phoenix, haalt een paar keer diep adem en duikt naar beneden. De gang is bespikkeld met kristallen (Gems of Night Vision?). Op het diepste punt moet ze kiezen, verder of terug? Ze ziet geen lijken dus ze gaat door. Ze komt boven in een poel. Drie Bone Golems kijken op en willen haar aanvallen. Ze heeft net genoeg tijd om adem te halen en te zien dat hier geen lichamen liggen, en duikt gelijk weer onder. Teruggekomen licht ze Phoenix in, kleedt zich weer aan en samen gaan ze weer terug naar het Heptagram.
Terug in het Heptagram doen we navraag naar de vier personen wiens naam de jongen had genoteerd. Die blijken gisteren na het avondeten weggeslopen te zijn. Hun bedden zijn onbeslapen.

Op onze simhata’s zijn we snel weer terug bij de grot. Olric wil Parting the Waters doen, zodat we niet buiten adem zullen arriveren. Hij ontdekt dat hij zijn charm niet kan gebruiken als hij in de bron is. Hij droogt zich goed af en dat lukt het weer. De anderen die nat geworden zijn drogen zich ook af. Met Parting the Waters lukt het om droog te blijven en kunnen we op ons gemak naar de andere kant lopen. Gar gebruikt Stone Carving Technique om buiten de geode een kristal te plukken. Op het laatste stuk loopt Néré vorop omdat ze de weg kent. Daardoor kunnen we de golems verrassen.

Het gevecht spelen we de volgende keer uit.

3 Xp