Emotioneel zit Mio er helemaal doorheen en Aia is zwaar gewond. Suzette probeert haar vrienden weer te motiveren. Daardoor lukt het Mio om Aia een beetje te genezen zodat ze weer kan lopen. Ondertussen staat de tv aan, het journaal geeft heel tegenstrijdige berichten. Er zou in Leiden een ontploffing geweest zijn, waarbij een wolk hallucinogeen gas vrijgekomen is. Maar over de hele wereld zijn vreemde dingen gebeurd. Mexico stad is bijvoorbeeld van de buitenwereld afgesloten. Suzette belt met ‘Negentien’ van het Huys Amsterdam. Ze vertelt kort wat er gebeurd is en vraagt om versterking bij het bewaken van de Zijlpoort.
In afwachting van hun komst gaan we naar de Rector Magnificus omdat we hem wat dingen willen vragen over de elder gods."Goh, jullie alweer? Wat een boel bezoek deze eeuw!" Als we hem vertellen wat er in de stad is gebeurd, zucht hij en hij pakt een heel oud handgeschreven boek waarin hij bedroefd een paar dingen doorstreept. Hij geeft nog wat meer uitleg over de vijf sleutels uit de voorspelling, zoals dat we ook de speer van Michael nodig hebben. Over de elder gods kan hij ons niets vertellen, maar hij weet iemand die dat wel kan. Dat is de Encyclopedist, ook iemand uit de vorige schepping en die verzamelt alle boeken. Om hem te spreken, moeten we naar de bibliotheek en dan vragen om een boek dat alleen hij heeft. Zoals Aristoteles’ Comedie. We bedanken hem en na de lunch gaan we naar het gebouw aan het Rapenburg waar vroeger de UB zat. In het steegje ernaast maakt Mio een zijdeur open en we glippen naar binnen. Bovenin het gebouw voelen we een aanwezigheid. We dwalen door de chaotische gangen en trappen van het oude gebouw. Het komt naar beneden. We besluiten om ons niet te verstoppen, maar om te kijken wie het is.

Op een trap ontmoeten we een oud mannetje dat sprekend lijkt op de knecht van de Rector Margnificus. "Kunnen jullie morgen terugkomen? We zijn gesloten. Het is zondag." "Nee meneer, dat gaat niet. Morgen moeten we naar school." Morrend neemt hij ons mee. We gaan door lange gangen en lopen vele trappen af tot we het gevoel hebben dat we niet meer op aarde zijn, maar in net zo’n parallelle plek als waar de Rector Magnificus woont. De catacomben ligen vol met stokoude boeken en overal branden druipende kaarsen. Dan ontmoeten we een stokoude man. De encyclopedist is wel genegen om ons te woord te staan.Als Mio vraagt naar de elder gods, zegt hij dat helaas een groot deel van zijn kleitabletten over dat onderwerp bij een inbraak in 3742 is gestolen (in onze jaartelling is dat 1931). Desondanks kan hij op Mio’s vragen antwoord geven en hij komt met een heleboel eigen theoriexc3xabn. Hij lijkt het helemaal niet vreemd te vinden dat een jongen van acht een spreekbeurt over zo’n onderwerp wil houden en hij vertelt honderduit.

De elder gods mogen de grenzen van de werkelijkheid niet passeren. Zo’n profetie geeft ze nog niet het recht om de afspraken te breken. Blijkbaar bewaken de engelen de grenzen niet meer. Hij legt uit dat op een gegeven moment er geen evenwicht meer was en toen ontstond er een nieuwe macht. De elder gods zijn de voorgangers van god en zijn engelen. God kwam in opstand tegen de elder gods, net zoals de elder gods ooit in opstand waren gekomen tegen datgene wat er voor hen was. Dat heeft hij overigens niet zelf meegemaakt, want hij is 7000 jaar oud en deze schepping is 6300 jaar oud en hij weet ook niet of het steeds dezelfde schepper is, of dat er met iedere generatie een nieuwe schepper is. Persoonlijk denkt hij dat er steeds een nieuwe schepper opstaat. De vorige schepping heeft het 20.000 jaar uitgehouden, maar deze functioneert al een hele tijd lang niet meer. Scheppingsenergie heeft een vervaltijd. Aan het begin is er energie in overvloed en is het heel gemakkelijk om werelden te maken.

Als we vragen naar de navel van de wereld, antwoordt hij: "Jullie zijn niet echt onafhankelijk, jullie zitten nog met een navelstreng vast aan de wereld. Engelen zijn de newer gods, zij hebben geen navelstreng nodig, want ze hebben zelf een ziel." Hij is van mening dat een nieuwe schepping wel een goed idee is. maar de Gouden Vlam is uniek voor deze schepping, het is de bron van alle menselijke zielen. En als deze schepping wordt bexc3xabindigd, zullen dus alle mensen ook verdwijnen. Deze aarde is de basiswereld, hiermee is het begonnen. De andere zijn subwereldjes, de hemelen ook.

Hij vertelt dat de elder gods een achilleshiel hebben: ze zijn verbannen buiten de werkelijkheid en omdat ze niet werkelijk zijn, hebben ze maar weinig macht. De gevallen engelen zijn ook verbannen goden die uit die onwerkelijkheid komen (weten we meteen wat die afgrijselijke abyss is).

Onstoffelijke wezens hebben de behoefte om in de stof te leven, maar hoever ga je daarin? In deze schepping zijn mensen gemaakt om als vervoermiddel te dienen voor de goden. Maar de scheppende krachten waren het daarover oneens. Al 200 jaar na de schepping barstte daarover de grote oorlog uit.

Aia merkt op: "Maar u bent ook gematerialiseerd." Hij heeft zijn scheppingskracht opgebruikt om zichzelf dit lichaam te geven, maar het nadeel is dat je vanuit de materie niet kunt scheppen. Mio zegt dat magixc3xabrs dat wel kunnen, maar volgens de encyclopedist kunnen mensen alleen maar dingen omvormen, niet iets nieuws vanuit de onwerkelijkheid werkelijk maken. Hij merkt verder op: "Zouden er goden zijn met zoveel zelfbeheersing dt ze niet zouden scheppen, dan zou deze wereld in stand blijven." Het is natuurlijk de vraag wat de Grote Baas van plan is.

We bedanken hem en vertrekken weer. Als we buiten komen het is inmiddels donker geworden. Onze horloges lopen 8 uur achter ten opzichte van de stadsklok. En hebben we opeens erge honger, dus we gaan shoarma eten op de Haarlemmerstraat en daarna gaan we kijken hoe de Zijlpoort erbij staat. Aia krijgt onderweg een sms-je van Isabel: ‘Kali is hier!’ Oei, complicaties. We gaan spoorslags naar de Leonarduskerk.

Daar zit madam inderdaad in vol ornaat in demonische vorm op een gexc3xafmproviseerde troon op ons podium. "Jullie zitten met een noodsituatie. Verslag graag!" zegt ze, "En welke bovennatuurlijke wezens zijn er hier zoal?" We besluiten om de sleutelmaker en de bibliothecaris niet te noemen, maar voor de rest geven we een goed verslag van wat er is gebeurd en wie er nog meer rondloopt in Leiden. Ze geeft bevel om ‘iets aan de vampier te doen’ en het Japanse ettertje krijgt drie uur om de stad te verlaten. Ze vermoedt dat de verschijning in de Hooglandse kerk een ‘vrije engel’ is. Die vindt ze erg interessant. Ze heeft al eerder van elder gods gehoord en volgens haar zijn we voorlopig veilig nu deze twee dood zijn. Ze weet wat er in Mexico is gebeurd, daar heeft een Earthbound de stad overgenomen. Mio vertelt dat we de jihad hebben gestopt door harpijen op onschuldige jongetjes af te sturen. Ze glimlacht goedkeurend. "Lig er maar niet wakker van. Je moet soms wat over hebben voor het goede. En wat was dat met die lijst van dingen die jullie willden hebben? Dat was vast niet voor een spelletje." We vertellen dat Leiden de stad van de poorten is en dat die dingen sleutels zijn. "Het zwaard van Musashi hebben we," zegt Mio, "maar de kr
oon van farao niet, het uitstapje naar het Vaticaan was wat zwaarder dan we hadden voorzien." Ze is onder de indruk dat we het ueberhaupt overleefd hebben.

Dan trekt Kali zich terug met haar luitenants om te overleggen. Het zijn louche figuren die wij nog niet eerder hebben gezien. Suzette luistert hen behendig af. Ze hoort dat Kali de paarse garde in de Coeli-kerk wil gaan aanpakken. Twee van haar luitenants worden naar Amsterdam gestuurd om de poort naar het Andere Amsterdam te sluiten en de Oude Kerk te bezetten. Daarna moeten ze met voldoende troepen terugkomen. "Ik wil niet via de achterdeur lastig gevallen worden door Lux en consorten."

Hoewel ze de coup wel kan begrijpen, vindt Suzette het nogal ondoordacht om driekwart van je leger en je hele hele arsenaal weg te sluiten voordat je met zo’n aanval begint. Als de zwaargewichten weg zijn gaat ze eens in een achterkamertje met Kali praten. Suzette beschrijft de purperen garde als ‘relatief’ ongevaarlijk en stelt voor om ze in te kapselen in plaats van te escaleren. Anders komen de purifiers en als dat niet helpt stuurt de kerk de inquisitie, of misschien zelfs engelen op ons af. Kali ziet de redelijkheid van deze argumenten in. Aia stelt voor om er ook voor te zorgen dat Lux Eterna gewaarschuwd wordt. Als die nu in onze wereld is, kan Kali’s couppoging niet doorgaan. Maar hoe komen we zo snel met Lux in contact? Het valt zeker op als we er nu tussenuit piepen. Mio herinnert er aan dat je de andacht van een demon kan trekken door diens naam hardop uit te spreken. Suzette kent Lux’ engelennaam Agibol, en ze weet een klein deeltje van de ware naam van de baron. In een hoekje herhaalt ze die geheime naam een aantal maal. Communicatie is niet mogelijk, maar de demones lijkt het signaal wel op te hebben gevangen. Hopelijk komt ze poolshoogte nemen voordat Kali’s handlangers de poort hebben gesloten. Isabel vertrekt op ons verzoek snel naar Amsterdam.

Wat nu? Mio wil meer weten over de speer van Michael. Zijn new age ouders hebben een boekenkast vol vage boeken en hij herinnert zich de speer van het lot. Het waarheidsfilter van zijn boom van kennis geeft aan dat de echte Lans van Longinus, waar Jezus aan het kruis mee in zijn zij is gestoken, in de Schatzkammer in Wenen ligt. Maar helaas. Dat is niet de speer van Michael. Het enige wat hij daar over kan vinden is het verhaal dat Michael en Lucifer elkaar zullen bevechten, dat de ene de andere zal doden en dat die speer in dat gevecht gebruikt wordt. Maar niet of die strijd al geweest is, of nog moet gebeuren, wie de winnaar was of zal zijn, en waar die speer nu is. Vervelend.

Dan gaat hij maar zoeken naar Eden, waar de rib van Adam moet zijn. Volgens het waarheidsfilter gelooft men dat Eden tussen de Eufraat en de Tigris ligt. Daar hebben we ook niet veel aan. Als hij zijn bevindingen aan de anderen vertelt, herinneren Aia en Suzette zich dat ze voor de grote oorlog wel eens in Eden zijn geweest, maar het ligt  niet op aarde en ze kennen de route daar naar toe alleen vanuit de hemel. Misschien weet Simon of Isabel het. Als we met hun praten vraagt Mio aan Isabel waarom ze de Luciferians niet heeft verteld dat we Lucifer hebben ontmoet. "Ten eerste heeft hij me dat zelf gevraagd. En ten tweede zijn ze helemaal niet op zoek naar Lucifer, ze zijn op zoek naar een banier waar ze zich achter kunnen scharen. Als ze er achter komen dat hij helemaal niet van plan is om de hemel te bestormen, dan zoeken ze wel een ander." "Asmodeus?" "Waarschijnlijk wel, ja."

We weten eigenlijk nog steeds niet genoeg. Howel het erg gevaarlijk is, moeten we nog steeds een keer met de heks Celestine gaan praten nu ze zich van het Vaticaan heeft afgescheiden. En we willen ook weten hoe het gaat met het meisje. Simon weet wel waar ze is: Celestine wilde met god praten en daarvoor is ze waarschijnlijk naar de berg Sinai gegaan. Dat klinkt als een concreet en haalbaar doel. We gaan het aan Philippe vragen. Hij is wel bereid om ons daarheen te brengen en het plannen van de expeditie gaat twee dagen duren. Hij gaat een militair vliegtuig regelen naar Cairo en vandaar zullen we met een helicopter naar de Sinai vliegen.

De komende dag arriveert Lux Eterna in de stad. Tot sjagrijn van Kali neemt Lux bekwaam de leiding over en het Huys Amsterdam bewaakt Leiden. Er komt geen revolutie, ons plan is gelukt. Dat geeft ons de tijd om onze spullen in te pakken. Beschermende kleding, water, Musashi’s zwaard. Mio wil zijn harnas meenemen, maar dat lijkt de anderen een slecht idee in de Egyptische hitte. Hij vindt dat onzin, want het ding beschermt tegen de hitte van de wereld van levend vuur. Dus hij neemt het toch mee in zijn rugzak. ’s Avonds gaan ze in de bekende zwarte limousines naar een militait vliegveld. We slapen in het vliegtuig en dinsdagochtend landen we op het vliegveld van Caxc3xafro. Dan stappen we met zes man over in een helicopter waarmee we verder vliegen. Langs de pyramides, over de Nijl, over de woestein en de Rode Zee tot we bij een hotelletje onderaan de berg Sinai komen.

We landen en stappen uit. Mio voelt meteen dat ze hier niet is. Als we navragen bij het hotel, blijkt dat Celestine en Elise hier een paar weken geleden geweest zijn. Ze zijn naar het klooster vertrokken en de kamer is nog steeds gereserveerd. We checken in en gaan naar het klooster. Daar krijgen we te horen dat ze ook daar geweest zijn. Het was zelfs heel opvallend, want ze hadden een tent en een professio- nele berg- beklim- mers uitrustingbij zich. Zo moeilijk is de tocht naar boven niet. Sinai isvolgens de gids eerder een hoge heuvel dan een serieuze uitdaging voor klimsporters. En ze zijn nooit teruggekomen. Als we dit horen, weten we zeker dat er een portaal op de berg moet zijn. We gaan even terug naar het hotel. Twee man blijven achter bij de heli. Wij gaan met Philippe, vier soldaten en onze uitrusting de berg op. Het is nu dinsdagmiddag, 13.00 uur lokale tijd.

Vossenvuur bij de veranderboom op oudejaarsavond. Mooi he?

Als je hem wilt zien: hij hangt momenteel op de tijdelijke overzichts-tentoonstelling van het latere werk van Hiroshige in het Sieboldhuis aan het Rapenburg in Leiden. Ze hebben er ook twee schilderijen van Van Gogh, die gexc3xafnspireerd zijn op de prenten van Hiroshige.

Vrijdagochtend. Het waait nog hard, maar het stormt niet meer. De drie demonen uit het Huys Amsterdam blijven nog even napraten. Negentien papt gezellig aan met Aia, Emine praat met Suzette en Suriboy met Mio. De laatste twee hebben een duidelijk doel. Hun chef wil weten waar we hier in Leiden eigenlijk mee bezig zijn (en die chef is niet Lux Eterna, maar Kali). Mio vertelt van de rare dingen die in Leiden gebeuren en dat wij willen weten hoe we daar beter van kunnen worden. Die uitleg pikt Suriboy. Suzette komt er door slim vragen en nadenken achter dat Lux teveel tijd in het andere Amsterdam doorbrengt en dat Kali nu bezig is om een overname voor te bereiden. Wanneer ze weg gaan blijft Negentien nog achter om met Simon te knutselen.

Philippe heeft een map en een laptop vol foto’s voor ons. Op de Noordzee heeft de verzamelde vloot van de NATO last gehad van een kraken. Hij laat foto’s zien van een fregat met een enorme tentakel ernaast. Een paar dagen eerder was er iets dat twee maal zo groot was als een walvis op de sonar verschenen. Daarom was de Noordzee afgezet en de vloot uitgevaren. Nu verschenen er plotseling honderd meter lange tentakels. Twee fregatten waren naar de kelder getrokken! Er waren maar een paar drenkelingen gered. Op de sonarbeelden was het totale monster zo groot als de hele vloot. En van het ene moment op het andere was het weer verdwenen. Er zit daar in de Noordzee vast een gigantisch portaal naar een andere wereld. Is dat waar de tovenaars van ElderG mee bezig waren? Het zit heel diep in de doofpot. De NATO is bezig een bemanning samen te stellen voor een duikboot. Maar het lukt Philippe niet om daar plek op te reserveren voor ons. We maken plannen om zelf een scheepje te charteren en met scuba uitrustingen de poort te gaan zoeken.

Dan gaan we weer terug naar de Leonardo kerk. Die is nu zo goed betoverd, dat Aia er gewoon langs loopt. Mio en Suzette hebben wel door dat hij er staat, maar er is werkelijk helemaal niets bijzonders aan te merken. Binnen is het een bouwput. Simon en Isabel hebben ruzie. Zij wil bovenin een danshal en hij wil onderin een geheim hoofdkwartier. Dus geven ze de werkers steeds tegenstrijdige opdrachten. Negentien maakt zich voor beide kanten ‘nuttig’. Suzette neemt hem apart om op subtiele wijze via hem Lux te waarschuwen. Hij snapt het niet helemaal, het is toch juist leuk dat we onze machtsbasis weer terughebben waar we als goden vereerd worden? Maar hij zal eens met Belle gaan praten.

Mio gaat bij zijn gelovige meneer langs. De gexc3xafmproviseerde kerk zindert van de geloofsenergie. Het doet nog net geen pijn, maar hij beseft dat als hij dit niet goed aanpakt, hij zometeen zelf de kerk van zijn eigen vazal niet meer in kan omdat die man te oprecht in god gelooft. Mio legt daarom uit dat engelen de middelaars zijn tussen de mens en het hogere en dat er geen wonderen meer gebeuren omdat mensen nu naar heiligen en zo bidden. Hij is heel overtuigend. Ze spreken af dat Mio zich aan de gelovigen zal openbaren wanneer die meneer zegt dat die er rijp voor zijn. De macht begint hem blijkbaar al een beetje naar het hoofd te stijgen. Maar dat vindt een demon niet erg. Mio’s commentaar: "Er moeten bloemen komen in de kerk, ik ben tenslotte de engel die ze bedacht heeft." Daar laat hij het bij. Aia speelt op dat moment wat met haar eigen nieuwe volgeling Jason. Het is een afgestompte libertijn en de demon vervult voor hem een onuitgesproken wens. Hij krijgt terug wat hij was verloren: het vermogen om de dingen weer te voelen zoals ze de eerste keer aanvoelden. Wie zou daar niet zijn ziel voor verkopen? Ook Suzette bemoeit zich weer eens met haar vazallen. De ene droomt van een filmcarrixc3xa8re en de andere zoekt politieke macht, maar dan vanuit de coulissen. Suzette helpt ze daar graag mee.

Daarna gaan Suzette en Aia samen een geheim hoofdkwartier regelen. Aia maakt Suzette wat ouder en samen gaan ze naar het Golden Tulip hotel. Suzette doet alsof ze een zakenvrouw is die in Nederland gedetacheerd is. ‘Voor de duur van haar verblijf’ huurt ze een hotelsuite voor haar drie kinderen. De platina card van pa doet wonderen. De kinderen hebben nu een eigen plek om bijeen te komen, te slapen en rare dingen te doen zonder dat iemand vragen stelt. Mio en Suzette gaan thuis eten en Aia bij Philippe in hotel Nieuw Minerva. Philippe heeft nog geen manier gevonden om de Noordzee op te komen. Eindelijk kunnen ze weer eens vroeg naar bed.

Op zaterdagochtend voelen ze tijdens het ontbijt een aardschok. Mio heeft er een heel slecht gevoel bij en hij belt snel de anderen. De schokken blijken beperkt te zijn tot Leiden. De TV noemt ze niet eens, maar heeft het alleen over de engel die boven de Sint Pieter in Rome is verschenen. De journaalbeelden zijn vaag, maar Philippe heeft beschikking over veel beter opnamen. De engel is een kwartier zichtbaar geweest. Het was een streng kijkende jongen van 7 of 8 jaar oud met zwart haar, adelaarsvleugels en volledig zwarte ogen. We herkennen het als een engel van het eerste huis: de boodschappers van god. Het Vaticaan ontkent in eerste instantie alles, maar even later komen ze met een officieel bericht dat Gabriel verschenen is en oproept tot terugkeer naar de moederkerk.

Wij hebben weer een aardschok gevoeld. Simon maakt snel een paar sensoren waarmee we de door stad reizen. De schokken zijn heel onregelmatig. Uiteindelijk – het is heel moeilijk en Simon moet op een gegeven moment betere sensoren maken – weten we het epicentrum te lokaliseren op zo’n 12 meter onder molen De Put. In de tussentijd maken we nog even kennis met het personeel van het Golden Tulip hotel. Dan zijn die maar vast aan ons gewend. Als Simon weet waar we moeten zijn, gaan we er op af. Er zitten scheuren in het fundament van de molen. Binnenin is weinig te merken en er is geen put te zien. De molen is pas 20 jaar oud. Maar diep onder de molen is iets wat de aarde verschrikkelijk doet beven. Mio voelt een portaal naar een andere wereld. Hij voelt iets ontzettend naars, iets ontzettend groots, diep onder zich. Iets enorms probeert de oude poort onderin de gedempte put open te beuken. Mio en Suzette rennen naar de Arsenaalpoort waar hun wapens liggen: Mio’s katana van Musashi en de magische scepter van Suzette. Onderweg krijgen ze een telefoontje: "Opschieten! Het is er! Tentakels in het water! Rijn en Galgewater zijn een kolkende massa, de molen lazert om!"

Als we terug zijn zien we enorme tentakels waar eerst de molen stond. Philippe’s mannen schieten er op. De centrale tentakel is enorm. Maar de wateren zitten vol met kleinere tentakels als alen en een kleine figuur zwemt er snel voor uit, de stad in. Mio slaat zijn vleugels uit en vliegt er achteraan. Als hij ziet dat de tentakels proberen de Burcht neer te halen, landt hij en begint te hakken. Aia probeert de Morspoort te redden, die wordt ook aangevallen. Suzette helpt Philippe’s manschappen en Aia versterkt de pijnsenatie van het dier. De luchtmacht komt eraan met straaljagers. Ze gaan de Put bombarderen. Mio wordt snel teruggeroepen, want hij is de enige die de doorgang kan sluiten waar de tentakels uit komen. Als het engeltje aan komt vliegen ziet hij drie raketten inslaan waar ooit de molen stond. Het is raak, want alle tentakels in het water van de stad vallen opeens leven
loos neer. Vanuit de lucht ziet hij diep onderin de modderige krater een wateroppervlak. Snelheid is belangrijk, de drassige bodem zal het niet lang volhouden. De engel is de 20e eeuw is vergeten, hij is weer de onversaagde strijder uit de oorlog tegen god. Zelfs het jongetje Mio heeft zijn angst overwonnen. Hij geniet van de adrenaline en de intense emoties van de strijd. Het monster is blijkbaar niet dood, want er komt nu alweer een tentakel omhoog. Hij voelt dat de waterspiegel de poort is en duikvlucht laat hij zich naar beneden storten met zijn zwaard in de aanslag. Hij vouwt zijn vleugels op het laatste moment uit zodat hij net boven het water tot stilstand komt en met een wilsinspanning sluit hij de poort. De tentakel steekt er nog doorheen en hij krijgt harde klappen. Met zijn zwaard hakt hij het ding door en dan maakt hij maakt een zegel om de put heen, dat alleen door hemzelf verbroken kan worden. Die is dicht! Maar hij heeft geen gelegenheid om op zijn lauweren te rusten want de spartelende tentakel heeft de weke grond verzwakt en de put is aan het instorten. Hij fladdert omhoog maar hij haalt het net niet. Aia trekt hem uit de modder. Het monster is uitgeschakeld, maar de Morspoort is kapot.

Nog is er geen rust. De mannen van Philippe hebben via de politieradio doorgekregen dat er nog steeds zwaar gevochten wordt bij de Zijlpoort. Iedereen springt in de Hummer van de commando’s. Onderweg geneest Mio zichzelf en hij kan twee van de vier gewonde commando’s genezen en eentje stabiliseren. De vierde overleeft het niet. Een dolle rit door chaotisch Leiden. We horen salvo’s schoten, rijden onder de brandende Zijlpoort door, en komen op de brug tot stilstand. Twee bollen water hangen in de lucht aan weerszijden van de ophaalbrug. Aan de overzijde heeft de politie zich verschanst. Ze vuren continu op de twee bollen. Er zitten een soort zeemeermin en -man in, maar dan met vissenkoppen. Die schieten bliksemflitsen op de politie. Suzette geeft de vlammen van de brandende poort opdracht om minder hard te branden en Aia laat het stortregenen om te blussen. Zodra ze onze krachten gewaar worden, beginnen de figuren ook op onze wagen te bliksemen. Suzette tracht de wezens te commanderen, maar dat lijkt geen effect te hebben. Mio brengt de brug tot leven en laat de ijzeren hefbalk tegen de vrouwelijke figuur slaan. Dat lijkt haar wel iets te verwonden. Ze roept een vloed op en die tegen de auto aanbeukt. Aia verandert in waterdamp en diffundeert de waterbol van de mannelijke figuur in. Door een beroep te doen op haar getormenteerde demonische krachten, verandert ze in een sterk zuur en ze begint het creatuur te verwonden. Deze heeft daar geen verweer tegen en na een tijdje gaat hij buiten westen. Dan valt de waterbol uiteen en ze belanden in het water. Aia, nu een bloot meisje van tien, trekt de figuur aan de kant.

Dan spreekt de meermin. Het is een onaards geluid, dat de kinderen alleen als taal herkennen en kunnen verstaan omdat ze engelen zijn. "Staakt het vuren!" roept Suzette. De politie en de commando’s stoppen met schieten.

"De poort staat nog" zegt het wezen, "en die moet om. Alleen dan krijgen wij hun geboorterecht terug."

"Welk geboorterecht? Wie zijn jullie dan?"

"De oceanen, die zijn van ons. De profetie zegt dat wij ze terugkrijgen als alle poorten gesloopt zijn, dat is gewoon het noodlot. Als de nieuwe goden met hun speeltjes verdwijnen, komen de oude goden weer terug."

In de loop van het gesprek ontdekken we dat zij de voorgangers zijn van de engelen van de diepte, oude goden van de vorige schepping. Geen spirituele wezens, maar onsterfelijke wezens van vlees en bloed. De kraken is hun poezelige huisdiertje. Het is een stand off. Ze is bereid om terug te gaan naar haar dimensie en weg te blijven zolang een van ons driexc3xabn op aarde is. Ze kan niet voor de ander spreken en geeft geen garanties. Maar dat accepteren we niet. Mio hakt het hoofd van de bewusteloze elder god af. De andere begint elektrische energie op te roepen voor een gigantische ontlading. Aia dringt weer in dampvorm haar waterbol binnen. Ze weet dat het zuur te langzaam zal werken om de meermin op tijd uit te schakelen, dus ze materialiseert weer als meisje met haar handen om de nek van het wezen. En ze begint de vissenvrouw te wurgen. Mio slaat zijn  vleugels uit. In een duikvlucht steekt hij zijn zwaard in haar zij, zodat hij zijn vriendinnetje niet raakt. De meermin sterft aan de gecombineerde aanvallen. Maar daarbij ontlaadt alle energie in een gigantische bolbliksem. Aia zit daar midden in, bewusteloos valt ze naar beneden, ze is stervende. Mio wordt ook geraakt, maar hij overleeft het ternauwernood. Snel duikt een van de commando’s achter Aia en Mio aan en trekt ze aan land. Inmiddels komt de politie over de brug aangesneld. Philippe’s mannen laten pasjes zien en dan mogen ze de gewonde engelen meenemen naar hun ziekenboeg. Onderweg gaat Mio weer genezen. Aia’s verwondingen zijn zo zwaar dat dit vandaag maar een klein beetje lukt. Op de Zijlpoort na zijn nu alle stadspoorten en de burcht kapot. Suzette belt haar vader om een " Redt de Zijlpoort " actie te starten, zodat de ruine niet gesloopt wordt. Want dan komt de profetie alsnog uit. " In de ziekenboeg gaat iedereen uitgeput slapen.

Dit is niet meer in de doofpot te stoppen. Duizenden mensen hebben de tentakels gezien. Tientallen politiemensen hebben engelen en zeemeerminnen met elkaar zien vechten. De veren die Mio in de strijd is verloren, worden voor onderzoek meegenomen naar het politiebureau en enkele agenten drukken er een paar achterover als trofee.

Soms zit het mee, soms gaat het echt helemaal mis. Ik speel het White Wolf spel Mage in een campaign, waar ik hier normaal geen verslag van doe. Maar vanavond was redelijk bizar. Mijn Japanse ninja Kaneda, hij is net 16, blijkt door de goden benoemd te zijn tot kroonprins en de orakels noemen hem de generaal die de Jama Koningen (de vorsten van de hel) moet gaan verslaan. En hij is meteen door de priesters uitgehuwelijkt aan de prinses van de Kitsune, de weer- vossen. Ze is heel erg mooi, dat wel, en heel lief ook. Even schuchter als Kaneda.

En dan kom je in een dorp vol vampieren je oud-oom tegen. Die herkent mij, herinnert zich zijn menselijkheid en vraagt of ik hem de laatste dood wil geven. Ja, natuurlijk ben ik bereid om dit voor u te doen, eerwaarde oom. En ik hak, met pijn in mijn hart, zijn hoofd af. Hij glimlacht. Deze vampier is in vrede gestorven maar hoe gaan we de andere duizend redden?

Het is donderdag 2 december 2012. Een komeet nadert de aarde. Het stormt ontzettend: er is kustbewaking, rukwinden tot windkracht 12 en zo. Mio gaat een eindje fietsen. Hij ziet de leegstaande kerk aan de Haagweg en denkt dat dat wel eens een leuk hoofdkwartier zou kunnen zijn. Hij zet zijn fiets tegen het gebouw en loopt er omheen. Een zijdeur klappert. Mio gaat naar binnen, de donkere kerk in.  Glasscherven en steengruis knerpen onder zijn legerkistjes. Hij voelt een bovennatuurlijke aanwezigheid. Geen demon, iets anders, iets krachtigs in de nok van de kerk. Als hij zijn vleugels probeert uit te slaan, merkt hij dat hij banger is dan hij had gedacht: zijn angst heeft zelfs gewonnen van zijn hogere zelf. Zijn duivelse natuur neemt het over en hij ontwikkelt een paar benige, gescheurde leren demonenvleugels in plaats van de mooie uilenvleugels die hij in zijn engelengedaante normaliter heeft.

"Ik woon hier, ga weg! Twee is teveel!" sist een stem. Wat hier leeft, is razendsnel afgedaald. Mio voelt dat er wat aankomt en hij bukt. Een balk suist over zijn hoofd heen. En hij hoort het geflapper van een leren regenjas. "Wie ben jij?" vraagt Mio met alle agressie van zijn getormenteerde aard, "Ik ben Bilifor, fell knight of hell."

"Ik ben Troy, een Knight uit New York. Zijn hier ook al demonen … Ik heb dit al eerder meegemaakt, het begint met de fell knights en dan komen de lords of hell. Wil je koffie?"

Dit is zo incongruent, dat Mio kalmeert. Onder de koffie vertelt Troy, een grote zwarte vampier uit de Bronx, over hoe hij gebeten is gedurende de gangwars tussen de Knights en de Bloods. En dat demonen New York nu hebben overgenomen, de meeste vampieren zijn gedood, hij is ontkomen. En hij heeft geen zin in een nieuwe strijd. Als Mio de kerk wil hebben, dan gaat hij wel weg. Nou, dat is een aardig aanbod en Mio biedt hem zelfs de bescherming aan van het Huys Amsterdam. Zijn bovennatuurlijke zintuigen vertellen hem dat Troy dood is, zijn bloed continu wordt afgebroken en dat zijn lichaam desondanks actief blijft. Een ziekte is het niet, hij weet niet wat je hier mee aanmoet (Mio heeft nog nooit een vampier gezien en zijn Lore gaat nog niet ver genoeg om dit te genezen). Troy charmeert Mio. Dan probeert hij het gebouw te animeren zodat het zichzelf repareert. De gaten in het dak trekken dicht, maar hij voelt dat het kerkgebouw geen vriendjes wil zijn met een gevallen engel. Hij belt Isabel om raad te vragen. Isabel stelt voor om de kerk in te wijden met een feestje. Ze zal een en ander organiseren. Daarna belt hij Suzette.

Ab, als Aia in zijn meisjesgedaante, ontbijt met Philippe in het hotel. Philippe is van mening dat de wereld er een stuk beter uit zou zien als niet allerhande bovennatuurlijke wezens steeds in zouden grijpen. De agent blijft een dagje binnen, want het is kloteweer. Maar Aia gaat er op uit. Ze gaat naar Isabel voor advies en voorlichting. Hoe ga je om met je seksualiteit? Je verandert toch in een demon als je daar aan toegeeft? Nee, zegt Isabel, dat gebeurt juist als je er niet af en toe aan toe geeft. Maar het probleem is wel dat je op een gegeven moment niets nieuws meer voelt. Ze vergelijkt het met drugs. En dan is het tijd voor een nieuw lijf. Of je begint een sekte die gelooft in jouw eeuwige jeugd. Dat heeft ze zelf ook een paar eeuwen gehad, maar die gelovigen begonnen dermate bizarre eisen aan ‘hun godin’ te stellen, dat ze er maar weer mee gestopt was. En het ongesteld worden, dat kun je voorkomen door eens in de maand een puntje Faith te gebruiken.

Suzette SMS’t intussen met haar vriendinnen. "Het schijnt dat je vader je van school heeft gehaald, klopt dat?" Vreemd verhaal … ze belt haar pa. "Ja, dat leek me wel handig," legt hij uit, "We doen gewoon alsof je op een dure prive school zit, dan heb jij je handen vrij. En nu we het daar toch over hebben, heb je nu even je handen vrij?" Pa heeft een klusje voor zijn dochter. Er is een bouwproject en het zou hem niet slecht uitkomen als dat enige vertraging oploopt. Met dit weer kan er allicht wat omvallen en een brandje ontstaan … Suzette krijgt een platina creditcard in ruil, en als ze er behoefte aan heeft mag ze een beroep doen op de Joegoslaven van haar vader, als ze hun maar niet alles vertelt. Ze gaat naar de bouwplaats en daar krijgt ze het telefoontje van Mio. Ze nodigt hem uit om mee te doen en hij fietst snel naar de winderige bouwplaats. Ze stichten samen een brandje door een olietank lek te maken en een bouwlamp op de olie te laten vallen. Mio is een beetje onhandig, hij opent per ongeluk een klein portaaltje naar Fantasia, zodat de vlammen daar ook naartoe overslaan. Met ‘control flame’ gaan de bouwkeet en de hijskraan in de fik.

Daarna gaan ze eens kijken hoe het er voorstaat met de voorbereidingen van het feest. Mio heeft nog een wens, hij wil graag een crypte met een onderwaterdoorgang naar de Rijn, Simon zal kijken wat hij kan doen. Isabel en Ab hebben een heleboel studenten en kunstenaars uitgenodigd en een heel studentenhuis is met kratten bier op weg naar de kerk. De zaal wordt volgezet met kaarsen. Er arriveert een DJ met een goede verzameling gothic muziek, twee draaitafels en de nodige boxen. Het feest komt al snel op gang, er wordt gedanst en gedronken.

Isabel had nog een vriendje met een lange leren jas meegenomen, ze noemt hem een kadootje voor de troy. De nieuwe jongen heet Ulver en hij blijkt een weerwolf te zijn. De vampier en de weerwolf staan op het punt om elkaar aan te vallen en dan grijpt Suzette in. Met de Voice of Heaven spreekt ze de twee toe. Meteen vergeten ze hun animositeit en samen keren ze zich tegen de gemeenschappelijke vijand: de duivel zelf! Isabel’s grapje lijkt verkeerd af te lopen. Gelukkig kan ze het nog sussen door Ulver af te leiden en Aia ontfermt zich over de vampier. De studenten denken dat het allemaal een show was en er wordt geapplaudiseert.

Als het feest al aardig op gang is, komt Simon langs met zijn technici. Hij heeft een idee om een het gebouw aan te kleden met op Giger gexc3xafnspireerde ornamenten. De ramen worden dichtgemaakt met houten luiken en hij plaatst een ijzeren kruis waar tentakels uit groeien op het podium. De gekraakte kerk wordt betoverd, zodat het van buitenaf niet kan worden gezien wanneer er bovennatuurlijke dingen gebeuren. Er worden vuurschalen geplaatst, een bar ingericht en zelfs een indoor barbecue.

Naarmate het later wordt, wordt het publiek eigenaardiger. Isabel heeft zwaar ingezet om dit feest onvergetelijk te maken, al haar vrienden zijn uitgenodigd en er komt zelfs een delegatie Lords en Overlords van het Huys Amsterdam. Buiten is het aan het stormen en onweren. Het feest wordt steeds heftiger. Spirituele energie bouwt zich op, het lijkt naar een climax toe te werken. Op het hoogtepunt slaat de bliksem in de kerk. Er is een implosie. In een klap is alles donker, de muziek valt uit, de monstrans licht op.

Het feest is over. Simon sluit de electra weer aan, er wordt zachte muziek opgezet. Er wordt nog wat gechilled en nagepraat. De Lords hebben de betoveringen op de kerk versterkt en Ab mag een vazal van Isabel overnemen in ruil voor het adres van Lilith.

We vliegen over zee terug. De kind-demonen vallen in slaap. Ab en Suzette assimileren hun slachtoffers en verwerven nieuwe vaardigheden: Ab wordt een atletische krijger en Suzette ontdekt Lore of the Wyld. In hun slaap krijgen ze alle drie dezelfde droom: We zitten samen met de 13e imam in de heli. Hij zegt: Jullie moeten mij wel voor een hele grote vijand houden. om mij zo fel te bestrijden. Maar ik moet jullie vragen, voor welke vijand houden jullie mij? Ben ik een vijand van het bestaan? Zoek ik de vernietiging van alles? Of ben ik slechts een kleinere vijand, een die de vernietiging van de hemel en de hemelse schare zoekt? Of houden jullie mij juist voor iemand die aan de kant van de hemel vecht en de ondergang van de mensheid nastreeft? Jullie hebben het mis. Ik ben niets van dat alles. Ik ben helemaal geen vijand.

Tegen Abxe2x80xa6Kijk in je hart en vraag jezelf: waarom zou iemand die gelooft in de principes van de Islam oproepen tot een heilige oorlog? Islam betekent overgave. Iemand die zich overgeeft, vecht niet langer. Er is maar xc3xa9xc3xa9n jihad: de worsteling van het hart om zich over te geven.Tot de drie engelenxe2x80xa6Ik ben het tegendeel van Shaitan. Hij zei xe2x80x98ik zal niet dienenxe2x80x99. Ik zeg xe2x80x98ik dien volledig, ik geef mij over.xe2x80x99Dit is mijn doel: geen enkel verzet te leveren. Alles is zoals het is en zoals het moet zijn. Het is de wil van Allah.Waarom, zo kun je vragen, heb ik jullie dan bevochten en me tegen jullie verzet? Dat heb ik niet gedaan. Maar het kind dat mij met zich meedraagt, is klein en bang. Hij wilde dat ik hem hielp zich te verzetten en hoe kon ik dat weigeren? Ik heb al zoveel van hem genomen. Hij had behoefte aan bescherming, aan een gevoel van veiligheid. Verder vroegen mijn dienaren aan mij om hen de kans te geven zich te bewijzen. Ik bood hen die kans en zij hebben gefaald. Niet in de zin dat zij gefaald hebben jullie tegen te houden, maar in de zin dat zij dat geprobeerd hebben. Overgave terwijl je de kracht bezit je te verdedigen, dat is de ware test van het geloof.Ik vraag jullie opnieuw: ben ik jullie vijand, nu jullie mijn totale overgave bezitten?Jullie zoeken een middel om het eind van de wereld te voorkomen. Maar is niet alles eindig? Heeft niet elk begin onvermijdelijk ooit een einde?Ik zal jullie helpen en ook aan jullie een kans geven jezelf te bewijzen. Ik zal jullie wapenen en helpen om verzet te bieden tegen alles. Maar eenmaal voorzien van een dergelijk wapen, zal ik jullie vragen om je over te geven. Niet omdat je niet kunt winnen, maar omdat je dat kunt.Zoek de moeder. Zoek haar die ook wel Lilith wordt genoemd. Spreek met haar over de zonde die deze schepping in scherven gooide. Spreek met haar over haar zoon, de eerste moordenaar. Voeg toe aan haar ondragelijke leed en stort haar in tranen. Laat haar nog meer lijden dan ze al deed. Haar tranen zijn nodig om de zonden weg te wassen die de moeder over haar kinderen uitriep. Maar voor je gaat, breng mij thuis, alwaar ik in overgave zal wachten op wat komen gaat. Zij verdraagt geen jongetjes in haar buurt en mij al helemaal niet. Haar dochters zal ze echter te woord staan. Dan valt hij weer in slaap.

We worden tegelijk wakker en bespreken de droom. Ab gelooft er weinig van en Suzette ziet niks in overgave. Dan landt de helicopter bij de grot. De imam wordt uitgeladen en overgedragen aan een paar bedoexc3xafenen die hem naar een nieuwe schuilplaats zullen brengen.

Philippe biedt aan om ons te helpen met onze verdere queeste. De beste manier om bij het ware Vaticaan te komen, is via Rome. Hij wil ons ook naar Nederland brengen, en hij kent een doorgang naar de wereld van Shibim, waar Lilith woont. Naar aanleiding van onze droom kiezen we voor Lilith. Philippe geeft ons een telefoon en vliegt ons terug naar de kust. Ab verandert Mio en zichzelf in meisjes, Aia en Suraia, en we landen we nog even in een dorpje voor meisjeskleren en draagtassen met reisbenodigdheden. Dan worden we afgezet onderaan een berg en de heli vertrekt snel. We doen onze amuletten af en lopen over een oud pad naar boven. Het is koud. Hoewel onze bovennatuurlijke zintuigen afgestompt worden, doen de menselijke zintuigen van de kinderen het nog wel. Onderweg ontdekken we dat er een harpij naar ons kijkt. Als we haar aanspreken vraagt ze met een ongelooflijk mooie stem: "Waarvoor wil je de Moeder spreken?"

Suzette: "Omdat er een groot gevaar dreigt voor haar."

"Loop dan maar door."

Voorbij een rotspunt is er een platform met een enorme opening in de rots. De wanden zijn vlak gemaakt en er is een offerplaats. Op de wanden staat de legende van Lilith in een oeroud schrift. Hij is anders dan enig menselijk verhaal…

"In den beginne schiep God de eerste mens, een vrouw, Lilithgenaamd. Zij was qua ziel en kennis Zijn gelijke en hielp hem de tuin in terichten en te onderhouden. Zij zag nu dat alle dieren in paren voorkwamen en zevroeg God om ook voor haar gezelschap te scheppen. God schiep hierop Adam, eenmankind dat in veel opzichten minder was dan zij. Ze zette zich echter over deteleurstelling heen en nam Adam tot zich, ook al was hij nog slechts een kind, ineen poging uit hun verbintenis een haar gelijkwaardig mankind te maken. Zepaarde met Adam en verwekte een kind, de eerstgeborene, Ahriman (Kain) genaamd.God was hierover zeer ontstemd en verdreef moeder en kind uit de tuin. Lilithleerde leven in de wildernis en toen haar zoon een bepaalde leeftijd hadbereikt, verwekten zij samen een handvol zonen en dochters.

Adam was alleen achtergebleven in de tuin en hij voelde zicheenzaam. God wilde Lilith echter niet terughalen en in plaats daarvan schiephij uit een rib van Adam een kindmeisje, Eva genaamd, dat onvruchtbaar was endat Adam in volle onschuld in elk opzicht zou dienen.Lilith hoorde van deze daad en gruwde ervan. Ze besloot hetplan van God te dwarsbomen en de zwakzinnige Eva te verheffen. Inslangengedaante verleidde ze Eva en onderwees haar in de kunsten. Zo verloorEva haar onschuld en was ook zij in staat een kind te verwekken. Al snel was zezwanger van Adam.God was uiteraard zeer ontstemd en verdreef Adam en Eva,samen met hun zoon Ormuzhd uit de tuin. Lilith kreeg een vreselijke vloek overzich uitgesproken, namelijk dat zij en haar geslacht voortaan onvruchtbaar zoudenzijn. In de wereld leerde Lilith aan Adam en Eva hoe ze moesten overleven.Zij leerde hen hoe ze het land moesten verbouwen en hoe ze konden leven van de dierenvan het veld. Tegelijk was er veel strijd tussen Lilith en Eva, die altijdkibbelden. Die strijd was des te erger omdat Eva steeds kinderen kreeg, terwijlLilith onvruchtbaar was door toedoen van de vloek. Tegelijk had Lilith eenonstilbare lust tot paren, terwijl Eva er alleen toe gedreven werd als zijvruchtbaar was.De twee halfbroers Ormuzhd en Ahriman trokken veel samen opnu de familie herenigd was. Maar er was ook tussen hen veel strijd. TerwijlAhriman vooral op zijn eigen kunnen vertrouwde, vroeg de kuise Ormuzhd in allesGodxe2x80x99s raad en hulp. In ruil voor dat vertrouwen werd hij Godxe2x80x99s lieveling en hijslaagde waar anderen faalden. Hij was echter onvruchtbaar, zoals alle kinderendie geboren werden. Ormuzhd vond dat niet erg, maar Ahriman wel. Opgestooktdoor zijn moeder haalde hij Ormuzhd over om aan God te vragen of zij voortaanook kinderen konden verwekken, net als Adam en Eva. God stemde erin toevruchtbaarheid te schenken aan degeen die hem het nobelste offer bracht.Ahriman en Ormuzhd gingen aan het werk en brachten allebei een offer, maar datvan Ormuzhd was veel beter en het zag ernaar uit dat hij zou slagen waar zijnoudere broer zou falen. Daarop ontstak Ahriman in woede en sloeg zijn halfb
roerdood, waarna hij het vruchtbare offer naar zichzelf en zijn kinderen toetrok.Toen God zag dat Ormuzhd doodgeslagen was enAhriman nu vruchtbaar was geworden, werd hij zo toornig dat hij eenverschrikkelijke vloek over Ahriman uitsprak. De nazaten van Lilith zouden danwel vruchtbaar zijn, het zou hen echter vervullen met drift en geweld en hetgeslacht van Lilith zou vooral bestaan uit perversen en verkrachters. OokLilith werd gestraft, als aanstichtster van dit alles. Zij kreeg de opdracht omde kinderen van Eva te onderwijzen en vruchtbaar te laten zijn op dezelfdemanier als zij ooit met Eva had gedaan. Ze aanvaardde die rol knarsetandend eneeuwenlang was ze de heilige hoer die de nazaten van Eva onderwees in devruchtbaarheidsriten. Maar ze nam ook wraak. Ze gaf al haar pupillen een vloekmee, namelijk dat zij en hun kinderen zich alleen nog maar aangetrokken zoudenvoelen tot het nageslacht van Lilith. Zij zouden zich dus met genoegen alslammeren in de armen van perverse verkrachters werpen. Toen God dit ontdekte, gafhij de niet gexc3xafnfecteerde nazaten van Evaxe2x80x99s lijn alsnog vruchtbaarheid en hijsloot een verbond met een van hen, Abraham genaamd. Tegelijk gaf hij Lilith deergste vervloeking: voortaan zouden haar kinderen elkaar naar het leven staanen zijzelf moest haar vervloeking ongedaan maken door al haar eigen mannelijkenazaten te doden. Elke dag dat ze daar niet slaagde, zou er een dochter vanhaar voor haar ogen sterven. Ze veranderde hierop van gedaante, samen met allevrouwelijk nazaten van haar lijn. Zo werd zij de Succubus en haar dochterswerden harpijen, allen erop gericht mannen van hun eigen bloedlijn te doden."

We lopen verder. De grot is in geen eeuwen door mensen betreden. Maar bovenin wemelt het van de harpijen.Met zaklampen zoeken we ons een weg over de vloer, wellicht de eerste mensenvoeten  die hier ooit gelopen hebben. Bij een ondergronds meer vinden we een magisch portaal en daarvoorbij is een vreemde wereld met twee manen en honderden meters hoge termietenheuvels waar vreemde vogels omheen vliegen. De hoogste met de meeste harpijen, zal wel de belangrijkste zijn. We hebben enige moeite om binnen te komen want er zijn geen doorgangen op grondniveau, maar het lukt wel. Binnenin treffen we een gigantische zaal met een troon in het midden. Op die troon zit Lilith, de eerste moeder. Er klinkt een prachtig gezang. De harpijen gebaren dat we door mogen lopen.

Lilith heet ons met een zwoele, moederlijke stem welkom. Ze is mooi en ze ziet er jong uit, maar ze heeft ijskoude ogen. Haar benen zijn vogelpoten, maar voor de rest is ze helemaal menselijk. We leggen uit dat Asmodeus en het Vaticaan de hemel willen bestormen.

"Asmodeus is een dwaas, altijd al geweest. En het Vaticaan heeft al een poort naar de hemel. Maar als het Vaticaan de sleutels verzamelt, zijn ze van plan om de Gouden Vlam te ontsluiten. Wij mensen lijken op jullie, maar onze zielen komen ergens anders vandaan: de Gouden Vlam, de verzamelplaats van alle zielen van de mensen."

Opeens spreekt ze een man aan die onderaan haar troon geketend zit: "Hoor je dat? Alle kinderen moeten nu dood, ook die van jou en Eva! Hebben we nog niet genoeg geleden?"

Adam mompelt: "Er is geen god."

"Dagelijks sterven mijn kinderen, alleen maar omdat we ons wilden voortplanten. Onze kinderen zijn sterfelijk. Wij niet."

We vragen naar Ahriman. Zijn geboorte was volgens Lilith een feest, er waren veel engelen bij en alleen god was boos. Ze hadden zijn plan verpest. Ze vertelt het hele verhaal, ongeveer zoals het op de rotswand was vermeld. Maar haar verhaal is heel verbitterd. Ze ergert zich aan de lijdzaamheid, de straf op straf en de steeds wredere vonnissen van god. Maar ook haar medelijden met Eva. Het is een gruwelijk verhaal. Zoals dat ze dagelijks moet kiezen of ze een mannelijke nazaat doodt of een vrouwelijke zal zien doodgaan.

Mio ziet een patroon: "God maakt een tuin met van alle dieren twee, en hij maakt jou even wijs, machtig en intelligent als hijzelf. Dus van god waren er ook twee, hij en jij. En als jij hem zegt dat je eenzaam bent en om een maatje vraagt, dan maakt hij een zoontje voor jullie twee. Maar daar ga je mee naar bed en je krijgt er nog een kind van ook. Volgens mij was hij gewoon jaloers. Ben je ooit met god naar bed geweest?"

"Nee, die is daar niet in geinteresseerd!"

Mio denkt er het zijne van. "Wat is er eigenlijk met Ahriman gebeurd?"

Die is teruggegaan naar god en heeft hem de waarheid gezegd. Lilith heeft hem nooit meer gezien.Dan vertelt ze dat ze de nakomelingen van Eva een groot onrecht heeft aangedaan. Het is een lang en ingewikkeld verhaal en aan het einde begint ze te snikken. Ab, als Aia,troost haar en dept de tranen op met zijn zakdoek. AAn het einde van haar verhaal vervolgt Lilith met:

"Er zijn twee dingen die jullie voor me kunnen doen. De eerste van jullie, Lucifer, heeft het meeste voor me gedaan. Ik smeek jullie vraag hem of hij weer eens deze kant op komt. De tweede: waar is het kind dat aan mij is ontsnapt?"

(Het jongetje waar de 13e imam in geincarneerd is, is een volbloed nakomeling van Lilith) We vertellen dat we niet weten waar hij is gebleven. Maar Mio laat zich wel ontvallen dat er honderden jongens aan het graven zijn naar zijn verblijfplaats. Daar doet ze het voor. "Uit dank voor deze informatie vergeef ik je dat je je hebt voorgedaan als meisje. Je krijgt een uur voorsprong. Aia mag nog even bij mij blijven. Omdat ze me getroost heeft, zal ik haar onderwijzen. Na dat uur zijn jullie vogelvrij.

Suzette en Mio rennen naar buiten en roepen Philippe op. Vlak voor de heli landt, komt Ab aangestrompeld. Hij is bekaf en helemaal gemangeld. En weer in jongensvorm. Snel vliegen we weg, achtervolgd door harpijen, maar nadat we er een aantal hebben doodgeschoten, vliegen de wezens door naar het grottencomplex. Mio is helemaal overstuur. Philippe hoort het hele verhaal aan en troost hem. Dit is het mindere van de kwaden. Liever dat er een paar kinderen door harpijen worden verslonden, dan dat de imam wordt gedood en de jihad uitbreekt.

We landen op een Amerikaans vliegveld bij Baghdad en worden met jeeps naar een hotelletje gereden. Het is nu zondag namiddag, morgenochtend vliegen we naar Rome. Eindelijk een nacht rustig slapen!

’s Anderen daags vliegen we naar in Rome. We landen op Leonardo Da Vinci en worden in zwarte limousines naar een huisje op het Tiber eiland gereden. Daar installeren we ons. Dit wordt een rustdag, een dag van voorbereiding op de volgende etappe. We nemen weer eens contact op met het thuisfront. Simon stuurt ons een kaart met daarop alle kerken aangegeven waarvan hij weet dat er een doorgang naar Vaticaanwereld is. Isabel heeft van het Huys Amsterdam de lokaties gekregen van alle vreemde dingen die we gevraagd hadden. Die zijn verbazend goed op de hoogte en daarom weten we nu dat de graal en de ark des verbonds in handen van de CIA zijn. Ook weten we nu waar de rib van Adam is, in Eden, en de kroon van farao ligt in het Vaticaans museum. De Blauwe Vlam wenst ons "veel plezier". Mio wordt nog gebeld door zijn moeder, hoe of het met hem gaat en of ze nog wat kan doen? Ze spreken af dat zij bij Mio’s vazal langs gaat en bij de mevrouw met de gebroken rug in het ziekenhuis. Dan vertrekken de commando’s, alleen Philippe en Jack blijven bij ons. We gaan boodschappen doen, normale kleren waarmee je het Vaticaan in kan. Philippe en Jack gaan hun contacten benaderen. Als we het journaal aanzetten, blijken er weer allerlei rampen te zijn gebeurd: In de golf van Perzie is een olietanker
gezonken met een grote olievlek als gevolg. In de Noordzee zijn twee fregatten tijdens een vlootoefening op elkaar gebotst en gezonken. In Palenque is een Inca tempel ontploft en daar is nu een enorme krater (?). We denken er het onze van.

De volgende dag brengt Philippe een non mee. Francesca werkt in het Vaticaan, maar ze is van het Consortium. Ze zal ons meenemen naar de Vaticaanwereld. Daar stikt het van de weeskinderen, dus wij zullen er niet opvallen. Maar we mogen niet meer spullen meenemen dan er in onze rugzakjes passen en geen wapens. We krijgen ook een juten zak mee voor de schedel. Ze weet een lab waar alles wat gevonden is eerst wordt onderzocht. Ze legt iets uit van de hierarchie: de purperen garde is relatief onbelangrijke bewaking, de purifiers zijn al een stuk enger, maar de allerergsten zijn de leden van de inquisitie. Dan gaan we met de bus naar de grote basiliek van Lateranen, die gebruikt wordt als dienst doorgang. We gaan via een zijingang naar binnen. Japanse toeristen proberen mee te lopen, maar worden door de bewaking tegen gehouden.Gelukkig werken Simon’s amuletten perfect, dus we hebben geen last van de heilige sfeer. Alleen een tinteling. Diep in het complex is de doorgang. We komen aan in een stokoude zuilengalerij, alles is zwart van de roet en aanslag. Van buiten klinkt gedruis. Door een deur komen we in een kerk die helemaal vol staat met standbeelden van een jongeman met een lauwerkrans. Francesca zegt dat dit de paus is. Veranderen ze dan iedere keer als er een andere paus komt alle beelden? Nee, de huidige paus lijkt voldoende op de vorige, en die op de daarvoorgaande. Dus dat is niet zo’n probleem … jaja, zeker weer zo’n onsterfelijke.

Als we buiten komen zien we een stad van kathedralen! Overal lopen priesters, monniken, nonnen. Sommigen dragen perkamenten tekstrollen aan hun kleren genaaid. Anderen hebben puntmutsen als tovenaars. De  kerken hebben torenspitsen met roetende vlammen in plaats van kruisen. Ons nonnetje vertelt dat het de vlam van het geloof is. Overal is zwarte aanslag van de roet. We gaan trappen af en komen bij het verkeer aan. Auto’s hebben hier geen wielen, maar ze zweven boven het straatoppervlak. En er rijden veel mensen mensen op fietsen, nou ja, op hoge bicicles. Ze neemt ons mee naar een uitkijkpunt hoog boven de straten. Er ligt en dikke laag smog over de stad, maar we zien de walmende kerkspitsen tot aan de horizon. Deze planeet is letterlijk volgebouwd met een enkele stad. In de verte staat een werkelijk reusachtige kathedraal met wel vijftig torens en een zuil van vuur tot in de hemel. Dat is de kerk van God. Daar woont Hij als Hij hier is.

"Dus hij komt nog steeds onder de mensen?" vraagt Mio."Ja, natuurlijk, wat denk je dan? Hij was hier een half jaar terug nog. Maar wij moeten de andere kant op."

Terwijl we praten komt er een zwarte wagen aangescheurd, met witte kruisen er op. Er springen zwaar bewapende Purifiers uit, die naar de balustrade van het plein sprinten en met hun automatisch geweren de positie innemen om te gaan bevechten wat er lager in de stad gebeurt. "Dat is onze zaak niet …" mompelt Fransesca.

Ze neemt ons mee door steegjes en straten en we komen bij een nondesript gebouw. Ze belt aan, een vriendelijke jonge monnik Edouardo laat ons binnen. Het ruikt naar formaldehyde. Overal is beveiliging en alles is van hout of metaal gemaakt, er is geen enkele kunststof. We worden meegenomen naar de zaal waar de recente aanwinsten worden bewaard en vinden de schedel tussen tientallen ongenummerde schedels. Er is nogal een achterstand. So far so good … Op weg naar buiten worden we aangesproken door een oude professor. Suzette besluit om haar demonische machten te gebruiken om hem te laten vergeten dat hij ons heeft gezien. Maar dat werkt averechts. De man vergeet ons weliswaar, maar ergens is waargenomen dat er een demonische kracht is gebruikt. Als we weer terug zijn bij de kerk met de doorgang naar onze wereld, is die al omgeven door zwaarbewapende purifiers. Snel een andere doorgang zoeken. De stad is in rep en roer, bij alle reguliere doorgangen komen purifiers. Francesca gooit haar mobieltje in een riool en belt haar contacten met die van Mio. We moeten even vogeltjes voeren als afleidingsmanouvre, de geestelijkheid kan ons gelukkig niet direct waarnemen. En we weten nog net op tijd door een afgelegen, halfvergeten kerkje te ontkomen. Ze zitten ons nu letterlijk op de hielen. We arriveren vlak bij het Colosseum en Mio sluit het portaal af. Maar ook in het eigen Rome is de politie druk naar ons op zoek. We kopen snel wat toeristische t-shirts en petjes, kleden ons om en sluiten ons aan bij een willekeurige Nederlandse familie. Ze zijn op zoek naar een non met twee meisjes en een jongetje, en niet naar drie toeristen met vijf kinderen. We zwerven een tijd door de stad en worden niet herkend. Weer in het ‘safe house’ vertelt Philippe dat het een gekkenhuis is in het Vaticaan. We blijven een dagje binnen. Er is weer vreemd nieuws. Volgens de tv schijnt er een belangrijke kunstschat gestolen te zijn uit het Vaticaans museum en Japan heeft een kernproef gedaan. De dag daarna is het nog steeds niet rustig, maar we scheuren met zwarte limousines ongehinderd door de stad. Zonder problemen rijden we een militair vliegveld op en we stappen in een vliegtuig. Philippe biedt aan om ons ook nog te helpen met het Noordzee mysterie. 

In Nederland gaan Mio en Suzette gewoon naar huis. Mio vertelt het hele aqvontuur aan Simon. Suzette komt in een leeg huis en gaat maar slapen. Ab, in zijn meisjesgedaante als Aia, logeert met ‘oom Philippe’ in Nieuw-Minerva. Ze gaan ook nog even naar de moskee. Daar is brand geweest en er zijn ruitenj gesneuveld. Bij navraag horen ze dat er een boel jongens teruggekeerd zijn, maar er is ook iets vreselijks met ze mee gekomen door de poort. De imam heeft het over een demon uit de hel, die ze maar met hele grote moeite hebben weten terug te drijven. Een harpij… Uiteindelijk zijn er ‘maar’ 20 doden gevallen.

Via de GPS leidt Simon door een woest gexc3xabrodeerd landschap vol pre-perzische ruxc3xafnes. Hij heeft iets verontrustends gevonden: de satelliet zend beelden door van het Amerikaanse legerkamp van twee dagen geleden. De wandeling duurt een halve dag. We hebben dorst, dus Ab maakt een bron, Als we aankomen blijkt het kamp overvallen te zijn. Er liggen lijken en er is een vrachtwagen tegen een gebouw opgereden. Mio sluipt vooruit. Er liggen nog meer lijken, doorzeefd met kogels en er is geen leven te zien. De anderen komen ook. Er lijkt een vreemde explosieve munitie gebruikt te zijn, maar we vinden ook een afgerukt been met sporen van een dinosaurusklauw. Er staat een zwarte helikopter. En we vinden een dode man in een lange zwarte leren jas met vreemd masker/helm en vreemd science-fiction geweer. Mio pakt het loeizware wapen en dan zegt er van achter ons iemand: "Ze dragen soms boby-traps." We draaien ons om. Daar staat een slecht geschoren man in een leren jack, met een peukje in zijn mond. Zo iemand aan wie je al ziet dat hij Frans is voordat je hem hoort praten. "Wat doen jullie hier?" vraagt hij. "We zoeken de 13e imam." " Dan ben je net te laat, net als deze meneer. Dit is een purifier, weet je. Ik ben overigens Philippe, kom mee de heli in, dan praten we verder." Samen met twaalf van zijn mannen stijgen we in en de heli vertrekt met grote snelheid. 3 – 2 – 1 – BOEM !!! Het hele kamp wordt achter ons opgeblazen.
Aan boord is de sfeer relaí ondanks de wilde manouvres van de piloot. Philippe doet een paar gisse uitspraken en Mio is niet zo snugger. Daardoor weet hij al snel wie en wat we zijn … niet dat hij daar veel moeite mee heeft. Hij is de leider van een heel internationaal gezelschap: "the Technocratic Consortium of Humanity". Hun doel is het voortbestaan van de mensheid, onafhankelijk van bovennatuurlijke invloeden. "Hm, non serviam" mompelt Mio "ja, daar kan ik me wel in vinden." Suzette heeft daar als devil en Faustian wat meer moeite mee, maar dat laat ze niet merken. Met deze vent kan Mio beter onderhandelen, want die meent echt wat hij zegt. Intussen luistert ze naar de gesprekken van de manschappen. Die zijn in een code waar ze weinig moeite mee heeft. Ze komt er achter dat er twee aanvallen zijn geweest, die allebei mislukt zijn. De imam is nog in handen van de Amerikanen, maar de schedel van Abel is in het bezit van de Purifiers. Philippe gokt er op dat we aan dezelfde kant staan, en hij biedt ons een deal aan. Hij laat een veer zien die in het Amerikaanse legerkamp lag. De veer is zwart-rood met een knal oranje punt. Hij is van een harpij. Bestaan die echt? Reken maar! De dienstmaagden van Lilith, die gaan we tegen komen en hij wil graag dat we meevechten. Maar dat is niet waar het om gaat. We zijn nu op weg naar Qatar om te zorgen dat de 13e imam niet in de handen valt van een derde partij (tja, wie, dat vertelt hij  niet). OK. Daar willen we dan wel aan meehelpen. Philippe laat wat uniformen uitdelen (die ons te groot zijn) en voor we het weten zijn we ingelijfd. Bij de kust zegt hij dat we nu in vijandig gebied zijn – hier zitten harpijen. En het duurt inderdaad niet lang voordat we aangevallen worden door zes van die creaturen. Suzette verzengt er een in een vuurbal en Mio haalt er eentje neer met het geweer van de purifier, maar dat ding heeft een enorme terugslag en hij komt onder de blauwe plekken te zitten. Het is heel spannend, maar uiteindelijk worden de wezens verslagen. Ab redt een dodelijk gewonde soldaat door hem naar Mio te sjorren, die genezende krachten heeft. Rotbeesten die harpijen, ze leven in grotten aan de Perzische Golf, ze zijn krankzinnig, ontzettend sterk, en je kunt ze niet vastleggen op foto of film.

Omdat we goed meegevochten hebben, worden we nu door de commando’s vertrouwd. Er gaan sigaretten en whiskey rondt en Philippe geeft opening van zaken. We gaan naar Qatar om de 13e imam zo snel mogelijk terug te krijgen. Die is half mens, half gevallen engel. Net als wij. Hij is een Faustian en zijn doel is om de Jihad te beginnen en zo de wereld te veroveren. Hij heeft nog minstens zes gevallen engelen in de top van zijn organisatie. De 13e imam staat bekend om zijn geduld: hij was namelijk ooit ook de 12e imam, de 11e imam en zo terug tot en met de profeet zelf! En hij neemt iedere vijf jaar een nieuw kinderlichaam aan. Ab wordt bleek. De islam waarin hij is opgevoed is ook maar een plot van iemand die de wereld wil overheersen?

*plingerdepling* We krijgen opeens een heleboel mail van Simon. Hij heeft een heleboel informatie. De harpijen zijn wezens van Lilith. Over Lilith zijn er verschillende legendes. De ene verhaalt dat ze de eerste vrouw van Adam is en dat ze na een ruzie is weggelopen, waarna de engelen haar hebben vervloekt. Ze moet 100 van haar eigen kinderen doden. In het andere verhaal is ze zelf een engel, bijna aan god gelijk. Maar ze had eigen plannen die door god verworpen zijn en nu is ze het kwaad zelve. Een derde verhaal vertelt dat Lilith evenveel nakomelingen heeft als Eva, maar die hebben geen last van de zondeval. Ze hebben zich vermengd met het mensenras maar ze hebben geen geweten en ze onderwerpen zich aan niemand. Op een Sumerische afbeelding ziet ze er uit als een harpij cq succubus. Haar dienaressen zijn ook succubi. Er is 1 bron die een ontmoeting vermeldt tussen Lilith en Lucifer, maar die vermeldt geen details. Wat wel opvalt is dat zij net als Lucifer altijd een volwassene is. Geen zondeval he? Volgens de legenden was ze verdreven naar de Rode Zee.

In het golfstaatje komen we bij een zwaar bewaakt Amerikaans legerkamp. Philippe neemt meteen de leiding.De commandant wil eerst niet meewerken, maar met een beetje overredingskracht van Suzette, neemt hij alles van hem aan. De commandant, Philippe en wij gaan mee naar de gevangenis. Het is een eng ondergronds complex. Doodsbange soldaten rennen naar buiten als we aankomen. De gevangenen zijn ontsnapt. Het is oorlog daar benenden! Met acht doodsbange soldaten gaan we in de lift naar beneden. Mio neemt zijn engelengedaante aan om de soldaten een beetje moed in te boezemen. Bij een aantal lukt dat, anderen worden alleen maar gekker… Beneden is een kale gang met knipperende lichten, het geluid van geweervuur en bloedspetters op de muren. Ab wordt water en stroomt de gang in om te verkennen. Er liggen mensen met uitgerukte harten. Ab ziet een monster, het lijkt wel een kruising tussen een weerwolf en het wezen uit de film Alien. De soldaten gooien een granaat. Daardoor is onze aanwezigheid wel verraden, dus we moeten vechten. Mio haalt zijn zwaard tevoorschijn en hakt daarmee een van de monsters in twee. Maar hij wordt zelf ook zwaar gewond.

Ab vindt achterin de gang een cel waarin twee jihadstrijders en de demon die de 13e imam wordt genoemd. De imam verandert een van zijn metgezellen in nog zo’n monster.Mio probeert zichzelf snel te genezen, maar het gaat ontzettend mis. Hijvoelt zich zwak worden en de komende week is zijn asthma terug.Desondanks weet hij de tweede ook te verslaan. Hij verandert zichzelf in een wolk gifgas, maar de imam neemt de vorm aan van de profeet en neemt bezit van Ab’s geest. Hij probeert Ab tegen ons te keren. Maar na een korte psychische worsteling ontrukt die zich aan de invloed. Hij vliegt de imam aan en krijgt hem klein door zijn zenuwimpulsen kort te sluiten. Maar van een lagere verdieping horen we nog gebrul. Er zijn nog meer demonen actief, leiders van de jihad. Snel wordt het bewusteloze lichaam van de imam naar buiten weggevoerd en dan gaan we verder naar beneden. Daar treffen we een tentakelmonster en een vlammende reus aan. Met een vuurbal van Suzette op de tentakelgast en een heleboel kogels en zwaardhouwen in de andere, gaan die ook tegen de vlakte. Als de gastlichamen sterven, gaan Ab en Suzette een spiritueel gevecht aan. Allebei winnen ze en ze slurpen de essentie van de twee verslagen demonen op. 

Naderhand geven we opening van zaken aan Philippe en hij neemt ons in vertrouwen. Zijn groepering is bedoeld om de mensheid vrij te houden van invloeden van buitenaf, zoals engelen, demonen en anderszins. En wij zijn bezig om de eindstrijd te voorkomen en de mensheid te behouden. Het Vaticaan wil dat het einde der tijden aanbreekt en de purifiers waren misschien niet op zoek naar de imam, maar naar de sleutels van de hemelpoort. Twaalf van de soldaten in het Amerikaanse legerkamp ontbreken en er zijn ook een paar helicopters te weinig gevonden. Wellicht hebben de harpijen, dienaren van Lilith, de schedel van Abel verdedigd tegen de purifiers en de soldaten helpen vluchten. Ook vertelt Philippe dat er iets heel ouds zit in de Noordzee. Daarom is die momenteel afgesloten. Het is tijd om weer eens te gaan slapen.

Vrijdagmiddag. Ab’s telefoon gaat. Het is zijn oom, die vervelende man die steeds maar zanikt dat hij mee moet gaan naar de moskee. Ab geeft hem maar zijn zin en belooft over twee uur bij de dienst te zijn. Vervelend. Vervolgens bedenken we een manier om er achter te komen waar een paar van die sleutels zijn. We doen alsof we uit verveling een scavenger hunt spelen en Isabel gaat met een lijst items naar het Huys Amsterdam. De schedel van Abel, de heilige graal, het zwaard van Musashi is doorgestreept, want hebben we al, de rib van Adam, de sleutels van Leiden, de ark des verbonds en de stenen tafelen, Lilith, etcetera. 2 vliegen in 1 klap want Amsterdam krijgt het idee dat we alles zodanig in de hand hebben dat we ons vervelen – en we kunnen legitiem de Inlichtingendienst inschakelen voor onze eigen doeleinden.

Mio wil een nieuwe deal met zijn thrall sluiten. Hij gaat even naar de diep gelovige meneer. Die heeft al een aantal medestanders gevonden. "Goed zo! In de Bijbel staat dat de volgelingen van de Heer wonderen mochten verrichten in Zijn naam. Hebt u al gemerkt dat er al eeuwen geen wonderdoeners meer zijn? De gevestigde kerken zijn de weg kwijt. Maar jij bent uitverkoren! Sticht een gemeente en genees mensen. Ik geef je die macht." De man is helemaal onder de indruk en ze gaan meteen plannen maken.
Suzette is inmiddels Ab’s oom aan het natrekken. Die is in de Leidse onderwereld bekend als een voormalig dealertje dat bekeerd is en nu heel actief is in de moskee. Tja, niets nieuws.

Ab gaat naar de moskee. Het is een enorm gloednieuw complex. Er is veel bewaking en het lukt hem niet om via een zijdeur binnen te komen. De hoofdingang dan maar. Schoenen uit, wassen, en ja hoor daar komt oom al aan. Die is heel blij Ab te zien en neemt hem mee naar voren. Al snel stroomt de zaal voil met zevenhonderd gelovigen, waaronder honderd jongetjes van Abs leeftijd en jonger. Er komen vier oude mannen naar voren. De oudste moeftie geeft een mooie speech over de komst van de 13e Imam. De jongens worden uitgenodigd om met hen mee te komen, want er is een kinderhart voor nodig om de imam te vinden. Dan gaan ze met alle jongens door een zijdeur een trap af naar een kleinere moskee onder de grote zaal. Middenin deze ondergrondse ruimte is een vrijstaand portaal met een gordijn er voor. "Schrik niet, want jullie gaan een wonder aanschouwen." De moeftie doet het gordijn open. De jongens kijken hun ogen uit, sommige vallen op de grond, want dit kan niet: er is een grot achter de deur te zien, maar je kan er gewoon omheen lopen! De jongens krijgen allemaal een zaklamp en een waterfles. Ga maar naar binnen. Als het water op is mogen ze terugkomen. In kleine groepjes gaan ze. Ab moet nodig naar de plee. Hij belt Suzette om te vertellen wat er aan de hand is. Daarna gaat hij de grotten in. Met twee andere jongens ontdekt hij een enorme mijnschacht. Die is met vuurkorven verlicht. Overal zijn kinderen en onderin zijn volwassen mannen aan het graven. Allemaal op zoek…  Maar nergens merkt hij een bovennatuurlijke aanwezigheid.

Suzette belt Mio en samen gaan ze naar Hoppezak om Arabische kleren te huren en zich te laten schminken. Het is niet zo heel moeilijk om binnen te komen met een zielig verhaal dat de trein vertraagd was. Dat is namelijk heel aannemelijk. "Allah heeft het zo gewild. Ga maar."

Na een uur vinden ze elkaar. Mio zet zijn doelzoekend talent aan. De imam zit niet onderin het complex, maar hij voelt iets helemaal bovenin, waar niemand zoekt. Met z’n drieen gaan ze weer omhoog, langs ladders, door gangen, over bruggetjes. Ze sussen nog een vechtpartij: een paar opsgeschoten Arabisch jongens tremmen twee Amerikaanse kinderen in elkaar. Er moeten instortingen worden gepasseerd en natuurlijke grotten genavigeerd waar nog nooit een mens geweest is. Het duurt heel lang. Omdat ze hun schoenen in de moskee hadden moeten uittrekken, lopen ze op kousevoeten. Ab verandert hun voetzolen en zorgt er voor dat ze allemaal een goede laag taai eelt hebben. Moe en hongerig vindt Ab opeens op sporen van legerlaarzen. Hier zijn weer sporen van bewoning. Een kapotte kalasjnikov. Alles is kapot geslagen, er zijn kogelgaten, bloedvlekken en overal liggen hulzen. Er zijn veel Amerikaanse hulzen bij! Een keukentje met een oventje en een paar kapot gesneden zakken meel. Een slaapzaaltje, waar de britsen opengesneden strozakken torsen. Achter een gordijn vinden ze in een grotje een fraai altaar met een nis er in. In het Arabisch staat daar de naam "Abel". Het zal toch niet he? Jawel. Er zou precies een schedel in de nis passen. De imam is weg. Mio voelt hem nu ettelijke kilometers verderop. Toch moeten ze eerst eten, drinken en slapen. Ab laat water uit de druipstenen stromen en Mio mengt dat met gevonden meel en bakt er ongedesemd brood van. Er zijn weinig dingen zo lekker voor drie uitgehongerde kinderen als zelfgebakken matzes. Hij maakt meteen een grote voorraad, voor onderweg. Dan slapen. We dromen van ondergrondse gangen, bebaarde imams, schedels en kinderen. De volgende dag volgen we de sporen naar buiten. Daar is het totaal onherbergzaaam, en kokend heet. Inmiddels voelt het alsof de imam duizenden kilometers naar het Westen is. De Amerikanen hebben hem meegenomen. We moeten naar het legerkamp. Maar dat is een halve dag lopen door de brandende zon.

We bespreken Mio’s dilemma: Hakure Sinet, de Japanse demon. We besluiten te doen alsof het academiegebouw het hoofdkwartier van de Leidse afdeling van het Huys Amsterdam is en alsof Mio de thrall is van Suzette. Het magische zwaard wordt voorlopig opgeborgen in de geheime nazi-kelder achter de arsenaalpoort. Mio gaat met een mooie uitnodiging naar de dojo, waar hij wordt ontvangen door Hakure. De Japanner leest de brief en hij laat niets van zijn emoties zien. Hij gaat mee naar het academiegebouw. Daar wordt een fraai stukje toneelspel opgevoerd. Is het wel toneel? Hakure is onaangekondigd op ons gebied aanwezig. Hij moet zich inderdaad aan ons verantwoorden. Hakure complimenteert oins met de mooie lokatie en legt het hele verhaal nog eens uit. De demones die al sinds de tijd van Musashi over Japan heerst. Het zwaard dat naar Nederland is gestuurd om haar te verzwakken. Ze bleek niet aan het kasteel, maar aan het zwaard gebonden te zijn. De manifesteert zich als japans meisje of als zwarte demon. &tc. Het zwaard is de enige manier om haar aan te kunnen. Welwel. Als Hakure weg is, gaan we slapen. Het kost wel een beetje moeite om de ninja’s te ontlopen.

De volgende dag: in de virtuele wereld is een blauw puntje te zien in de Hooglandse Kerk, we gaan eens kijken wat dat is. ’s Morgens is de kerk nog dicht, maar we sluipen via een achterdeurtje aan de Hooglandse Kerkgracht binnen. In een hoekje van de kerk staat een japans meisje met de rug naar ons toe, ze heeft wit haar en draagt een blauwe kimono en houten trippen. Ze reageert niet op ons. Mio sluipt naar haar toe, maar hij komt vast te zitten in een stasisveld. De anderen sluipen er omheen. Met een kabelhaspel wordt het veld in kaart gebracht. Het hangt als een soort waaier achter haar. Als Suzette zich in haar blikveld begeeft, draait ze zich om. Dan  is Mio vrij en Suzette zit in het veld. "Dienen jullie de sleuteldrager?" vraagt ze. Mio denkt even na en reageert met: "Wij zoeken de sleuteldrager."  Dan richt ze zich tot Isabel: "Jij bent er een! Ben jij de sleuteldrager?" "Nee." "Breng de sleuteldrager bij mij. Hij moet weten wat er moet gebeuren."

We vertellen over de Japanner en het zwaard. Haar reactie is gelaten: "De zwaarddrager. Als het zo ver is, dan moet het maar." En op de herhaalde vraag of we de sleuteldrager dienen, antwoordt Mio met "Non serviam". "Zo dicht bij de plek waar het begon…" zegt ze. Dan verstilt ze weer, kijkend naar de Burcht.

Wie is de sleuteldrager? Is dat de eigenaar van de sleutels van de burcht? We gaan op zoek. In de Lakenhal, het stadsmuseum, liggen veel oude sleutels. Maar niet de sleutels van de stad. De suppoost vindt het wel leuk dat een paar kinderen er naar op zoek zijn. Hij vertelt dat Leiden niet de maar een sleutelstad is, alle steden met een Pieterskerk zijn sleutelsteden. De stadssleutels werden vroeger op de Dies van de universiteit de Pieterskerk binnen gedragen door de rector magnificus. Dus adviseert hij ons om het eens in het academisch museum te proberen. Dat zit in een keldertje onder het academiegebouw. De portier van het academiegebouw is vriendelijk. Hij zegt dat de burggraaf vroeger de ‘sleutels van de wijsheid’ had, maar tegenwoordig heeft de rector ze. "En waar woont die?" vraagt Suzette (ze gebruikt daar haar demonische krachten bij)."Die woont tegenover de Pieterskerk." Maar als we daar aankomen, bestaat het huisnummer niet. Er is iets vreemds met de school daar aan de hand. Terwijl we zoeken, voelt Ab de toren van de kerk op zich neerstorten. Doodeng! Isabel voelt dat er nog een huis verstopt zit, net zoals in die film van Harry Potter. Op de tast vinden we een deurklopper. Zodra Mio aanklopt, is de illusie verbroken en dan zien we opeens een stokoud, gammel huisje. Een gebochelde oude man met een scheef gezicht doet open. "We zoeken de sleuteldrager, meneer." "Ah, jullie zijn sleutels kwijt. Dan ben je aan het goede adres. De meester is thuis." Hij gaat ons voor. Het huisje is van binnen veel groter dan van buiten en het is een doolhof van gangetjes, kamertjes en trappen. Overal liggen boeken en alle wanden hangen vol met sleutels. Uiteindelijk komen we in een keldertje met nog veel meer sleutels. Het zijn er miljarden. Een stokoude dwerg zit aan een werkbank een klein sleuteltje bij te vijlen. Hij is heel vriendelijk en vindt het leuk om visite te krijgen. Normaal komt alleen de portier van het academiegebouw af en toe op de thee.

Het mannetje blijkt De Rector Magnificus te zijn; dus niet prof. Van der Heijden, die leiding geeft aan de Leidse unief, maar een onsterfelijk wezen die ouder is dan de schepping zelf. De gebochelde is De Decaan. En samen maken ze alle sleutels die er bestaan. Ze waren er zelfs eerder dan wij engelen. "En die baas van jullie, dat is een herschepper, geen schepper." Zijn volk (trollen, kabouters, feeen, etcetera) was het indertijd helemaal niet eens met het herscheppen. De meesten hebben de herschepping niet overleefd en de rest is uitgemoord door mensen. We beloven om geheim te houden dat hij nog bestaat.

Ab laat het perkament zien dat we hebben gevonden. Dat vindt de rector erg interessant. De tekst die we hebben ontcijferd is nog steeds heel obscuur. Hij legt uit dat hier de sleutels worden beschreven die nodig zijn om de Gouden Vlam te ontsluiten. "De Gouden Vlam is de bron van de zielen van alle mensen. De  muziek zal het slot zichtbaar maken. Vier van de raadsels zijn sleutels, en eentje is de sleuteldrager. ‘Bloed moord’ moet de schedel van Abel zijn, ‘deel van de man’ is een rib van Adam (sleutel van de burcht?), ‘oprecht berouw’ staat voor Lilith (die herinnert hij zich nog wel), ‘hemelse wraak’ kan op een demon slaan en ‘gevederd woord’ is wellicht een engel. Maar de laatste twee raadseltjes kunnen allebei op Michael slaan. De vijf namen van aartsdemonen zijn de vijf die nee hebben gezegd tegen die meester van jullie."  We nemen vriendelijk afscheid van hem en beloven om op 3 oktober, als de wereld dan nog bestaat, haring en wittebrood langs te brengen.

Hier begint deel drie van de campaign

Kees en Liselotte zijn hun eigen weg gegaan. Ab, Suzette en Mio gaan met de trein terug naar Leiden. Op het perron zien ze een groep monniken in paarse pijen. Het valt Ab op dat ze er zo goed verzorgd uitzien, als filmsterren. Het zijn de elitetroepen van het Vaticaan. Wat doen die in Leiden? Thuis in de boomhut, in de virtualiteit, ziet Mio dat de paarse garde een cordon vormt in een grote cirkel rondom de Coeli-kerk. Verder vindt hij nog een bovennatuurlijk iets achter het huis, Isabel, en een demonische aanwezigheid aan de Haagweg, dat zal Simon zijn.
Ook even kijken wat er zoal gebeurd is in de wereld. Er zijn vier verminkte lijken gevonden in Leiden (of eigenlijk: er zijn een heleboel afgehakte lichaamsdelen gevonden). Sunny Dale heeft de explosie overleefd en ondergaat nu plastische chirurgie in Londen. Op Texel is een prehistorische vogel gezien. De nieuwe moskee op de Voorthuizenlokatie gaat eindelijk open. De hele Noordzee is in november anderhalve week verboden gebied vanwege omstreden vlootoefeningen. Er verdwijnen nog steeds heel veel kinderen in Brussel, Amsterdam, Rotterdam en Leiden, voornamelijk van turkse en marokkaanse afkomst. De paus heeft een concilie georganiseerd over ‘de rol van het Kwaad in deze wereld’, waarvoor de leiders van alle wereldgodsdiensten bijeen zullen komen in Rome. Er is plotseling een komeet waargenomen ter hoogte van Mars en die komt naar de Aarde.

Ondertussen herkent Isabel het zegel van Lucifer op het perkament dat ze in Rotterdam gevonden hebben. Maar dat is niet echt van zijn hand. Op de achterkant staan allerhande aantekeningen van de verschillende tovenaars die het document in de loop der eeuwen hebben bezeten. Ab en Isabel spelen die nacht met elkaar. Hij leert een boel nieuwe truukjes van haar. De volgende dag gaat Ab naar school. Hij neemt het perkament mee. Bij de poort staat zijn oom, maar die weet hij te ontlopen. Het lijkt alsof hij zijn best doet, maar eigenlijk is hij alleen met het document bezig. Na uren puzzelen is hij er uit. Maar de ontcijferde tekst is nog steeds onbegrijpelijk. Het lijkt op een soort voorspelling. En de aantekeningen op de achterkant wijzen op een soort van apocalyps. 21-12-2012; een tekst van nostradamus: "Als de tiende poort vernietigd zal zijn"; een horoscoop met vijf planeten in een perfect pentagram; "vind de meester van de sleutels"; een magisch vierkant met het woord Lyra ernaast; en nog veel meer.

Mio is nog even bij Simon langsgegaan op de Haagweg. Simon’s rolstoel is inmiddels onherkenbaar door alle aanpassingen. Mio en de kunstenaar Lampie denken na over een exoskelet of robotpak, maar Simon heeft liever iets met wielen. Maar als Mio tijdens het gesprek vertelt dat er zo veel paarse garde op de been is, krijgt hij opeens inspiratie. Hij leent de anti-demonen hoofdband uit de waterwereld en begint te knutselen. Als hij klaar is, gaan ze naar de boomhut. Lampie komt mee om een lift voor Simon te installeren.

Suzette wordt door haar vader meegenomen naar een zakelijk gesprek. Een grote vastgoedhandelaar heeft hem opgelicht en hij wil hem terugpakken. Daarvoor is het nodig dat zij de man serieus bang maakt. Hij wil het Huis met het Blauwe Dak in Wassenaar van hem hebben – voor een fractie van wat het pand waard is. In het fraaie kantoor van de oplichter wil Suus het dure bureau laten verschroeien, maar het lukt niet zo. Uiteindelijk laat ze maar haar demonische vorm zien. Daar wordt de man zo bang van dat hij snel de contracten in orde maakt. Suzette’s vader had dit ook nog niet gezien en die is opeens een stuk banger geworden voor zijn dochter.

Aan het einde van de middag komen ze weer bij elkaar. Mio’s moeder vertelt hem dat hij om 8 uur bij de sportschool moet zijn. Simon geeft iedereen een amulet dat ervoor zorgt dat het menselijke aura van de kinderen de demonische aanwezigheid onzichtbaar maakt. Dit werkt helaas niet bij Isabel, want die heeft geen kinderziel meer. Ab vertelt wat hij heeft ontcijferd. Als hij de horoscoop aan de anderen laat zien, rent Mio het huisbinnen en met de astrologieboeken van zijn moeder ontdekt hij dat ditpentagram in de lucht op 3 oktober 1574 gebeurde en weer zal gebeuren op, jawel, 21 december2012. Het is nu 25 oktober 2012, dus we hebben nog maar 2 maanden. En de tiende poort, dat kan op Leiden slaan, want Leiden had ooit 10 stadspoorten, waarvan er nu nog maar twee over zijn. Leiden is de sleutelstad, zou de meester van de sleutels hier te vinden kunnen zijn? Ze vergeten de tijd helemaal en Mio komt er opeens achter dat hij te laat gaat komen. Hij springt op, grijpt zijn sporttas en spurt op zijn fiets naar de sportschool.

Mio is natuurlijk veel te laat. De oude japanse sensei en zijn jonge leerling zitten naast elkaar aan de ene kant van de mat, met een heel erg uitgedunde sportschool tegenover hen. Hijgend sluit Mio achteraan de rij. Hij is de jongste, er zijn nog twee tieners en 15 volwassenen, waaronder zijn eigen sensei. Hij valt middenin een verhaal en de japanse meester trekt zich niets aan van de onderbreking: "… Osakabe is niet meer dan een oni die geprobeerd heeft Japan in het verderf te storten. Wij leden van Omisatori willen haar vernietigen. We hebben haar na de oorlog uit Japan verjaagd en zij is nu hier op zoek naar het zwaard met de geest van Musashi. Zij kan alleen door een gewijd wapen worden verslagen en als zij het in handen heeft gekregen dan is ze onverslaanbaar." Mio vraagt zachtjes waar dit over gaat. Zijn buurman antwoordt fluisterend: "Het gaat over de geest van het Himejikasteel, die eenmaal per jaar door de keizer werd geraadpleegd. Zij heeft Japan in WO-II gestort. Wij zijn de Omisatori, een orde van demonenjagers die gezworen hebben haar te verslaan. En wij moeten op zoek naar het zwaard." Dan is de oude sensei klaar met spreken. Hij roept een voor een de mensen naar voren om ze opdrachten te geven. Mio is de laatste. Hij vraagt aan de oude sensei waarom hij hier als jongste bij mocht zijn. De meester antwoordt: "Ga maar met Hakura praten."

Hakura laat hem even wachten en zegt dan: "Ik heb je geobserveerd. Je hebt veel capaciteit. Het zou zonde zijn als dat niet benut wordt."  Dan leviteert hij. "Het is waar, mensen zijn in staat  tot bovennatuurlijke dingen. Tovenaars, kami, oni, ze bestaan. Ik kan het je leren. Denk er even over na. Maar dit aanbod komt maar eenmaal." Mio herkent een pact als hij er eentje ziet. Hij wil er inderdaad even over nadenken. Achteraf vraagt zijn sensei hoe het gegaan is. Sensei is onder de indruk. Dat Mio bij Hakura in de leer mag, is een grote eer. Mio ondervraagt hem over het verhaal en krijgt twee tegenstrijdige verhalen te horen. 1. Prinses Osakabe is jong overleden en spookt rond in het Hiraki paleis. Haar man is hertrouwd, Musashi heeft haar bedwongen en sindsdien wordt ze als kami vereerd. 2. Ze werd al vereerd en haar altaar is verplaatst om het kasteel te bouwen. Het gevecht met Musashi was gelijk spel en het altaar is teruggeplaatst op de plek waar het stond. In het geheim komt de ke
izer ieder jaar naar dat paleis om de kami te raadplegen. Maar ze is alleen uit op macht en heeft Hirohito aangezet tot WO-II.

Terug in de boomhut zijn de anderen bezig met het magisch vierkant. Dat blijkt een muziekstuk te zijn dat kan wordengespeeld op een indiase Lyra met negen snaren. Simon kon met een computer  het juiste geluid maken en op het gehoor fijn-tunen. Voor de kinderen klinkthet heel eigenaardig, maar hun engelen raken er van in vervoering. Dit is demuziek der sferen.  Ab heeft het opgenomen op zijn mobieltje. Ze gaan ook nog even goed in de virtuele wereld rondzoeken. Er is een rood pixeltje (demon) in de dojo, Hakura.  Naast onszelf (groen) en het paars rond de Coelie Kerk, vinden we ook nog een blauw pixeltje in de Hooglandse kerk, dat amper opviel bij alle grachten en een zwart pixeltje op de Nieuwe Rijn. Van het blauw weten we niet wat het is, zwart is waarschijnlijk tormented.