We besluiten om naar Afghanistan te gaan, daar zitten als het goed is de verloren Dragon Kings. En bovendien zijn we dan al een end op weg naar Mongolie, waar de demon King Loneliness zit.We verwachten dat de Wyld Hunt ook nog een dezer dagen langs kan komen, dus het hele spionagenetwerk wordt geactiveerd en Sluiers blijft achter met een van de communicatiekristallen. De volgende dag vertrekken we via de sterrenpoort naar Mos Kovia. Ster is in vol ornaat en zit op zijn bronzen paard. De anderen zijn te voet. Raine geeft zijn dievengilde een zoekopdracht: we hebben een dragonblooded tovenaar nodig die onze groep tot Sworn Brotherhood kan maken. Op die manier hopen we de effecten van eenzaamheid en wanhoop tegen te kunnen gaan. En dan gaan we op zoek naar een maanbrug. Buiten de stad, bij de poel waar de dode bard ligt,  vinden we een bos elementaal die ons in ruil voor een lied naar de dichtstbijzijnde maanbrug brengt. En natuurlijk ligt die helemaal aan de andere kant van de stad. Midden tussen drie stokoude eiken met verweerde lunar merktekens. Terwijl Ma Si uitzoekt hoe ze hem kan openen, gaat Raine nog even naar de stad, maar er is nog geen nieuws.

Op de maanbrug ontmoeten we Grendel, de psychopate lunar deathknight.

Every nail, claw-scale and spur, every spike

and welt on the hand of that heathen brute

was like barbed steel. Everybody said

there was no honed iron hard enough

to pierce him through, no time proofed blade

that could cut his brutal blood caked claw

Hij is op weg om de Bull of the North uit te dagen en Raine vraagt of hij niet liever met ons mee wil op demonenjacht. Dat niet, maar Grendel wil wel Dyjab van ons overnemen, want hij moet nog een dragonblooded aan Luna offeren of zoiets. Ster is het daar niet mee eens. "Het is onze dragonblooded!" Maar Grendel neemt hem niet serieus. "Kinderen horen thuis te blijven als de grote mensen demonen gaan verslaan." Dyjab en Ster laten zich gelukkig niet op de kast jagen, dus we nemen uiteindelijk afscheid en gaan ieder weer verder.

We arriveren op een vlakte van glasscherven die zinderen in de zon. Het is wel 50 graden en het glas snijdt dwars door onze laarzen de voeten open. Zelfs ANS-3a, het bronzen paard, klaagt dat het pijn aan haar hoeven doet. Gelukkig Oe’al kan voor iedereen de voetzolen zo versterken, dat het glas er niet meer doorheen komt. Ster maakt een boogvormig monument van glas over de uitgang van de maanbrug. Na uren lopen begint het te sneeuwen. Sneeuw? Bij deze hitte? Ster proeft er van, het doet hem een beetje aan thuis denken. En dan krijgt Raine last van haaruitval. Het blijkt Summersnow te zijn, een radioactieve neerslag. Fijn. De anderen hebben gelukkig geen last van stralingsziekte. We volgen een ondergrondse rivier, af en toe slaat Ster een put. Het glas maakt plaats voor zand en onderweg zien we vreemde gemuteerde beesten en een reusachtige vleesetende plant. Na twee dagen lopen komen we aan bij een bewoond gebied, hier ligt geen glas meer en er zijn veldjes met cactusvruchten, schorpioenen en andere tekenen van land- en veeteelt. Een vallei herbergt koepelvormige gebouwtjes. Op een paar keien staat een karakter gegrift.

"Aha, er zitten hier Dragon Kings," zegt Dyjab die het schrift kent. Opeens voelen we wapens op onze kelen. Grote reptielen, dragon kings van een soort die we niet eerder zijn tegengekomen, zijn schijnbaar vanuit het niets opgedoken. Ze hebben primitieve wapens en spreken een taal die ouder is dan de mensheid. Als we in Old Realm zeggen dat we in vrede komen, verstaan ze ons. "Solar! Jullie waren nergens toen wij in nood waren. Jullie zijn nu gevangen en we gaan eerst tot de Zon bidden voordat we verder beslissen wat we met jullie doen." We besluiten mee te doen en verzetten ons niet. Alleen Ma Si vliegt snel weg. De dragon kings leiden ons naar het dorp. Ze gaan testen of Oe’al wel een echte dragon king is en de mensen worden opgesloten in een ondergrondse ruimte. Maar het is eerder ceremonieel dan serieus: we krijgen cactuswijn en geroosterde schorpioenen, en onze wapens worden niet eens afgenomen. Na een paar uur komt een oude dragon king in een wit gewaad. Hij stelt zich voor als Doriak, priester van de ochtendzon. Er zijn er nog maar 15 van zijn volk over. Om de hierarchie te bepalen zullen we stuk voor stuk uitgedaagd worden voor een gevecht om te bepalen wie mag spreken en wie niet.

Inmiddels is Ma Si Tamuz naar een heuveltop gevlogen. Van hieraf ziet ze een spiegelende vlakte voorbij het dorp liggen en dan weet ze waar we zijn: de Mirror Plane. Ze begint een langdurig en uitgebreid ritueel om de draak Sleeping Prince op te roepen. De oude draak reageert enigszins verbaasd. "Lang geleden dat iemand me opgeroepen heeft." Hij is momenteel aan de andere kant van de wereld. Als Ma Si vertelt dat ze de schuld komt inlossen, namelijk het terugvinden van de earth dragon kings, is hij blij verrast. Hij komt er aan en hij adviseert haar om zich voor te doen als priesteres van de Opgaande Zon. Daar hebben ze respect voor, en ook voor krijgers. En o ja, mocht je een keer naar Yu Shan willen, dan moet je het maar zeggen dan kan ik je wel naar binnen helpen.

De gevechten beginnen in worstelpositie. Raine is als eerste aan de beurt. Hij wordt vastgegrepen door een enorme vrouwelijke Anklok. Hij probeert haar te charmeren, en hij krijgt een muilpeer. Hij probeert het nog eens en nu haalt ze echt uit. Ze slaat al zijn voortanden uit zijn mond en de solar stort ter aarde. "Dit gevecht is over." zegt ze, "Hij mag niet spreken."

Dan is Diamond- claw aan de beurt. Hij laat de adaman- ten chakram vliegen. Dat ding doet verder geen schade, maar het geeft hem wel de gelegenheid om te vechten. Hij is in zijn gevechtsvorm en dus ongeveer even groot als de dinosaurus. De twee wisselen dreunende klappen uit en hij houdt het twee gevechtsrondes tegen haar uit. Dan zegt ze: "Jij bent waardig om te spreken."

Dyjab mag als derde. Hij had zich goed voorbereid met allerhande verdedigende charms. Zodra het gevecht begint, zet hij zijn aura van wind en hagel aan. Daardoor aarzelt ze even. Op dat moment kan Dyjab kan zich losrukken en neemt afstand. Dan gooit ze een vuurbal naar hem toe die hij zonder schade incasseert. "Jij mag ook spreken."

Als laatste is Ster. Eerst dacht hij dat het een worstelwedstrijd zou zijn, maar door de rondvliegende tanden van Raine en die vuurbal op Dyjab weet hij dat het een serieus gevecht wordt. Hij doet zijn tigerclaws aan. Als, nadat ze elkaar vastgegrepen hebben, het gevecht begint, wil hij opstijgen. Maar de Anklok kan in de toekomst zien en ze laat de rots om zijn benen omhoog groeien zodat hij geen kant meer op kan. Dan klauwt Ster haar rug open. Het is de eerste schade die de dragon king in vier gevechten krijgt. Ze reageert furieus. Met pure essence schiet ze hem overhoop en hij riposteert met een energy drain. Het wordt een zwaar gevecht, waarbij aan beide zijden veel magie gebruikt wordt. Als Ster bijna dood is, vraagt ze of hij wil stoppen (de eerste aan wie ze het vraagt in plaats van het aan te kondigen). "Ja, da’s goed." kreunt hij. "Je verdient respect, maar je mag niet spreken." "Oh, waarom niet? Heb ik niet goed gevochten?" "Nee, omdat je een tovenaar bent en geen krijger."

Ster wordt uit de rots gebikt en alle deelnemers worden genezen. Diamondclaw en Dyjab krijgen een witte sjerp als teken van respect en Ster en Raine worden afgevoerd. Ster heeft er geen zin in om weer opgesloten te worden. Hij vindt het heel erg oneerlijk. "Dyjab is een krijger en ik niet?" denkt hij "En die primitieve hagedis gebruikt zelf volop magie, maar als ze een charm van mij niet kent, is het meteen tovenarij? Het zal wel …" Hij trekt zich woedend terug in Elsewhere en gaat mediteren om te kalmeren. Een dragon king blijft wacht houden op de plek waar Ster verdween en Raine wordt weer naar zijn cel gebracht. Diamondclaw en Dyjab worden verenigd met Oe’al, die een fraai wit gewaad draagt. Zij mogen vrij rondlopen, maar Raine wordt gewantrouwd. Dyjab gaat bij Ma Si langs om verslag te doen. Ze is onder de indruk.

De volgende ochtend verschijnt Ma Si Tamuz bij zonsopgang. Ze vliegt vanuit het Oosten, uit de opkomende zon, naar het dorp. Ze landt voor de biddende

  ankloks. "Je stoort ons ochtend ritueel, maar kom mee," zegt de priester. Ma Si stelt zich voor als priesteres van de maan. Dat mag ze dan vanavond met een mis voor Luna bewijzen.

Als hij uitgemediteerd is, gaat Ster met de stamoudste praten, dat is ook een tovenaar. Maar hij kent de spreuken niet die Ster zoekt. "Misschien weten de Salamok meer," en hij vertelt dat er een vijfde stam van dragon kings bestaat, waar wij nog nooit van hadden gehoord. Die zijn lang geleden, door iets wat een sterrenpoort heet, vertrokken naar een vuurwereld. (Laten we daar nu een adres van hebben…) Ster stelt voor dat de Anklok bij de andere dragon kings gaan wonen. "Nee, verhuizen, dat gaat niet. De jonkies zitten hier in het Oosten," zegt de oude wijze. 

Het is markt in de stad Porto Libre. Dyjab loopt zijn moeder en zuster tegen het lijf. Moeder V’neef is ontstemd en Dyjab mag uitleg geven: "Er zijn anathema in je stad. Je hebt echt geen idee he? Je sticht een stad in een van de vruchtbaarste gebieden van de aarde. In het hartland van de Dragonblooded nota bene en je laat er solars rondlopen! De Wyld Hunt is onderweg. En omdat dit ons protectoraat is, is ons huis nu ook in gevaar. Kun je jezelf en ons wel verdedigen?" Dyjab probeert te laten zien hoe exalts kunnen samenwerken. Hij vertelt over ons uitstapje naar de imperial mountain en hij laat het keizerlijk paleis zien dat de dragon kings daarvandaan hebben overgebracht. Hij demonstreert ook de Hands of the Mountain, reusachtige golems. Moeder is nog niet helemaal overtuigd. Ze wil de anathema ontmoeten. Dus Dyjab laat de anderen bij elkaar roepen. Moeder zetelt zich in de troonzaal van onze tempel en kijkt verveeld. (Ze heeft een charm die haar immuun maakt tegen geestessbexc3xafnvloeding en die ziet er zo uit.) Dyjab stelt de anderen voor. Moeder vindt het ‘interessant’ om ons te ontmoeten, en ze schenkt ons wijn uit onze eigen kelder, die ze betoverd heeft zodat hij veel beter is geworden. Zus kijkt met grote ogen naar Diamondclaw die als enige niet in mensengedaante is gekomen. Hij voelt dat ze een charm op hem doet, maar het is niet duidelijk wat. Het gesprek verloopt moeizaam. Wat kunnen wij haar bieden in ruil voor protectie? Ze gaat slapen in het paleis (wat ze maar armoedig vindt) en wij overleggen. Raine voelt er weinig voor om haar tegemoet te komen, maar de rest ziet wel in hoezeer ze gelijk heeft. We besluiten de vloot die we toch al aan het bouwen zijn, uit te breiden met oorlogsbodems en er daarmee ook het Marokkaanse thuisland van V’neef te beschermen. Diamondclaw en Ster gaan weer feest vieren. Oe’al gaat met een aantal dragon king tove- naars aan de slag en de vol- gende ochtend ligt er een schitte- rend kristal- len schip in de haven, afgela- den met ener-giewa- pens : op de voor- en achterplecht Fireclaws, twee rijen Crystal Ball Throwers langszij en als handwapens twee Thorn Throwers, die ook als energiezweep gebruikt kunnen worden. De wapens hebben wel nog een energiebron nodig. Een Heartstone per kanon en dan nog wat om het schip zelf van energie te voorzien. Moeder doet alsof ze niet onder de indruk is, maar het lijkt haar wel een goed idee als Dyjab’s broertje een opleiding krijgt aan boord van dit schip. We stichten ter plaatse een zeevaartschool.

Raine is van plan om naar Mos Kovia te gaan, hij wil zijn tribuut op gaan halen en misschien wil Moeder V’neef wel mee om te gaan shoppen. Dyjab gaat natuurlijk ook mee. Zijn moeder is ditmaal serieus niet geamuseerd, wanneer ze ontdekt dat de sterrepoort van Mos Kovika in de riolen staat. Maar de winkels bevallen haar wel. Terwijl de V’neefs geld uitgeven, gaat Raine op roof uit. Hij maakt zich onzichtbaar en steelt een paar heartstones. De lokale siderial stuurt een straatjochie om hem te waarschuwen: "Geen charms! Zelfs voor jou maken we geen uitzondering. Als je iets wilt stelen, doe je dat net zoals iedereen." Hij moet ze teruggeven en dan steelt hij er maar een paar op de ouderwetse manier.

Inmiddels heeft Diamondclaw een diepgaand gesprek met Dyjab’s zus.Ze heeft een charm op hem gedaan en hij wil weten wat en hoe. Ze legt uit dat hij op dat moment de grootste bedreiging was, en dat is een argument dat de lunar wel kan waarderen. Ze gaan een stuk vriendelijker uit elkaar. 

Ster gaat naar Autochthonia. Hij bestelt 45 Essence Capacitators. Dat heeft nog wel wat voeten in de aarde, want hij kan geen aanbetaling doen. Maar ze worden het uiteindelijk eens. Het beloofde verslag over de oorsprong van Soulsteel in Creation wordt met gepast afgrijzen ontvangen en in onderin een la gelegd. En dan gaat hij naar de Alchemical Vat Complex om een nieuwe charm te laten installeren. Hij krijgt een fluorescerende gouden spiraal om zijn biceps. De technicus duikt  weg en telt: "3 – 2 – 1 – " en dan gaat Ster 10 minuten lang op een heel pijnlijke manier transformeren. " – En klaar!" Even plotseling als het begon, is het weer over. "Ja, dat hebben we er nog niet uit weten te krijgen. Wyld energie, dat blijft lastig. Maar nu ben je tegen alle soorten energie beschermd. Alleen in de Deep Wyld moet je nog uitkijken."

Hij is niet als enige op zoek naar kennis. Ma Si Tamuz wil leren om Magma Tentacles op te roepen. Ze neemt de sterrenpoort naar Mu en gaat naar de vulkaan. "Waarom wil je dat leren?" "Om de stad te beschermen." De vulkaangod is sceptisch: "Moeder Magma is de oerkracht die deze planeet warm houdt. Wat geef je haar? Het is geen god." De god geeft haar een zwaard van vuur en het raadsel dat ze zelf een hand van water moet vinden. Met die twee kan ze de magma kraken oproepen en sturen. En zo leert ze de machtige toverspreuk.

Twee monniken komen de stad binnen. Ze zijn stil en waar ze passeren vallen de mensen stil. De dragon kings aan de poort laten hen ongehinderd passeren en dan gaan ze ieder een herberg in. Het was er heel gezellig voordat ze binnenkwamen … nu niet meer. Het wordt stil en demensen praten niet meer met elkaar. Het zijn de priesters van king Loneliness. Als we er achter komen dat ze in de stad zijn, gaan we er op af. Ze hebben een aura van eenzaamheid om zich heen. Totale doodsheid en sjargrijn. Dyjab raakt onder de invloed. Gedachten als "ik moet alles alleen doen" overweldigen hem. Raine en Ma Si weten wel te weerstaan. Ze pakken er ieder een op en brengen ze naar buiten de stad. Ster stelt voor om ze ter dood te brengen, hij beschouwt demonenpriesters als een sociaal virus dat moet worden bestreden. De anderen willen er mee praten. Vreemd genoeg zijn ze best vriendelijk  en filosofisch aangelegd. De priesters vertellen over hun god, de existentiele eenzaamheid, die woont in een naamloze stad ter hoogte van Mongolie. Ster denkt aan Dyjab en de vreugdeloze burgers in de stad. Hij wil de twee priesters doden. Maar de anderen zijn daar tegen. De twee worden verbannen om nooit terug te keren (en de rest van de wereld te corrumperen, denkt Ster). Het onweert.

Maar wat doen we nu met Dyjab? Ma Si weet wel een oplossing: sexual healing. Het werkt wonderwel. Maar zijn er nog andere gevolgen?

De exalts zijn ontsnapt uit de hemel en stappen bovenop de piramide uit hun eigen sterrenpoort. Thuis zijn tijdens hun afwezigheid twee maanden verstreken. Het is druk in de stad. Onderaan de trap verschijnt een dragon king. "Ah, jullie zijn eindelijk terug. Het werd tijd. Kom mee." Hij gaat ons voor naar de stadsmuur. Onderweg komen we een paar kapotte huizen tegen en vanaf de muur zien we een grote groep hobgoblins en mensen die de stad belegert. "Ja, dat is die Iago. Hij is daar nu al een week. Hij kwam terug uit het bos met een legertje en een aantal belegeringswerktuigen. Hij bleef maar roepen om Raine. Sluiers heeft een wapenstilstand weten te regelen tot je terug was."  Dan gaan we naar Sluiers. Ze zit in de tempel in een modderbad en een meisje voert haar druiven. Ster vind het maar knap dat ze er zo sexy uit kan zien in een modderbad. Maar de dame heeft geen aandacht voor hem, het gaat nu om Raine. Ze vertelt Raine dat Iago hem uit wil dagen en voegt daar aan toe: "En als je klaar met hem bent, vergeet dan niet te zingen op de markt. De karavaan staat al een week te wachten tot ze er door kunnen."

De volgende dag gaan we met z’n allen naar de stadspoort. Raine voorop. Iago staat ons al op te wachten met een troep hobgoblins. Hij lijkt in die paar weken een stuk volwassener en charismatischer te zijn geworden. Hij heeft een blauw jaden harnas aan en draagt een blauwe jaden daiklave. "Ben je er klaar voor?" vraagt Iago hooghartig. Hij is Raine’s vernederingen toen hij de stad binnenkwam blijkbaar nog niet vergeten en hij wil genoegdoening. "Een duel op leven en dood, of tot overgave. En overgave betekent onderwerping." Die voorwaarden, daar wil Raine niet mee akkoord gaan. Een potje sparren is tot daar aan toe, maar dit lijkt bijna serieus. Zijn tegenwerpingen helpen niet. Iago vindt hem maar laf en eerloos. De rest van de groep vindt het ook niet goed dat Raine zijn positie in de stadsraad inzet. Uiteindelijk worden ze het eens op ‘dood of overgave’ zonder verdere consequenties.

Dan gaan ze vechten. Het is een waarlijk heroisch gevecht en de twee zijn zeer aan elkaar gewaagd. Iago in een blauw harnas, Raine in gouden malien. Al snel staan de anima banners te laaien. Raine gooit hele zwermen boemerangs en Iago werpt zijn blauwe zwaard keer op keer. Het scheelt maar heel weinig, maar uiteindelijk ligt Iago dood op de grond. De reincarnatie van de legendarische aanvoerder van de solars is verslagen door (feitelijk) een diefje uit de sloppen van Rome. Siderial Sarah verschijnt achter Raine en legt haar hand op zijn  schouder. "Het is beter zo." zegt ze. "Dit moest gebeuren. Zijn volgende incarnatie kan nu grootse dingen doen zonder de last van herinneringen." Raine kleedt Iago uit. Hij heeft naast het harnas en het zwaard en een zegelring, die ooit van de aanvoerder van alle Solars is geweest. Het zwaard is vreemd. Raine wil het eigenlijk niet meer loslaten. Het geeft toegang tot allerhande coole vaardigheden. Desgevraagd wil Sluiers wel onthullen dat er een demon in zit, een Yozi zelfs. Het zwaard heet "Lethargic Daiklave". Het is ooit van een Dragon Blooded hed uit het huis Cynis geweest, die heeft er een legendarische slag mee gewonnen en daarna is hij de huistraditie van uiterst decadente feesten begonnen. Ze vindt het heel aardig van Raine dat zij het zwaard mag hebben. Nee, nee! Dat is niet de bedoeling. Blijkbaar is zij nu ook al onder de invloed van de demon. Dyjab merkt op dat blauw jade het magische materiaal van zijn kaste is. Mag hij de spullen eens onderzoeken? "Ja hoor." Dyjab blijkt echt heel veel minder last te hebben van de vreemde invloed van het blauwe zwaard dan de solar, en het bijpassende harnas past hem ook verbazend goed. Hij ziet er opeens echt uit als ‘the lord of creation’. Inderdaad, blauw jade is het materiaal waar hij op afgestemd is. Hij mag het wel houden.

Terwijl Raine, Dyjab en Sluiers de uitrusting onderzoeken, is Diamondclaw bezig de troepen over te halen om onze kant te kiezen en Ster rolt het oorlogstuig van Iago de stad binnen om ze op de stadsmuur te zetten. Een aantal bosgeesten is daar niet gelukkig mee. Ze hebben aan Iago mooie oude bomen uitgeleend om die machines van te maken en ze willen betaling. "Spoils of War!" bromt Diamondclaw. De bosgoden overleggen en sturen een kampioen naar voren. "We vechten er om." Dat is de lunar manier. Natuurlijk wint Diamondclaw zonder moeite, het bos is gerustgesteld en de stad mag de machines hebben.

In het modderbad zitten Raine en Sluiers na te praten. De anderen staan er omheen. "Blub" … "Blub" … er komen luchtbellen omhoog uit de modder. Raine graait en voelt een vissekop. Hij trekt en er komt een vreemd wezen omhoog. "Goeiedag, het leek me hier wel gezellig." Het is Horned Eye Cod, de god van een uitgestorven soort kabeljauw. Vrolijk en vriendelijk. Wayang heeft hem met ons meegestuurd als docent aan de tover academie. Hij weet letterlijk alles van biologie en taxonomie. Ster legt uit dat dit bad van ons zelf is en neemt de god mee naar de tovenaarstoren. Daar informeert hij gelijk naar een paar toverspreuken die hij graag wil leren. Helaas, het repertoire is nog beperkt. Voor de ‘Flight of seperation’ moet hij bij de air dragon kings zijn en het ‘Ritual of elemental empowerment’ kan hij beter aan een Siderial vragen. OK, het staat op de To Do lijst.

De volgende dag is de jaarmarkt. De karavanen zijn eindelijk binnen. De boeren zijn er ook met al hun producten. Overal staan stalletjes en er heerst een feestelijke stemming. De exalts hebben zich speciaal in hun meest feestelijke tenue gestoken. Op het  midden van de dag komen we pontificaal uit de tempel. Oe’ al heeft een kristallen versterker aan Raine geleend. Raine heeft de hele nacht geoefend onder leiding van Dyjab en hij zingt de sterren van de hemel. De dode bard, aan wie hij beloofd had om het lied op te voeren, is zelfs tot tranen toe geroerd, want de opvoering is mooier dan hij het zelf had voorzien! Voor de voeten van Raine groeit een plantje. Uit de takjes ontstaat een houten harp. Ster maakt er snaren voor van stermetaal, een meesterwerk. En dan gaat  hij feesten.

Als Dyjab over de markt loopt, komt hij opeens zijn zus en zijn moeder tegen. Ze zijn incognito en komen Dyjab’s stad eens bekijken. Wat nu?

We besluiten dat Iago, de nieuwe solar, een maand in de stad moet overleven zonder charms te gebruiken terwijl wij naar Yu Shan gaan. De sterrepoort is nu bovenop de piramide geplaatst en als we er nog eens naar kijken, zien we dat de vreemde tekens die er op staan geen schrifttekens zijn, maar sterrebeelden. omdat we de code voor Yu Shan niet kennen, nemen we een maanbrug. En via die route zijn we heel lang onderweg. De hemel is ver weg. De stad wordt omgeven door een dertig meter hoge muur van stermetaal die een kristallen koepel ondersteunt. Maar uiteindelijk komen we aan bij de hemelpoort. Die staat open. Bij de poort staan twee sfinxen, vier hemelleeuwen en acht hemelhonden. Ma Si Tamuz stelt zich voor en zegt dat we verwacht worden. Met een zucht sjokt een van de sfinxen de poort in. Na een tijdje komt hij terug. Het klopt. Wel moeten we een heleboel formulieren invullen en de solar moet garant staan voor de Dyjab. Dragon Blooded zijn een slavenras en ze mogen niet zonder supervisie in de hemel rondlopen. Alchemicals en Dragon Kings zijn weliswaar heel ongebruikelijke gasten in de hemel, maar voor Ster en Oe’al hoeft niemand garant te staan.

Dan gaat hij ons voor door de poort. We gaan door een lange gang in de muur. Als we aan het einde door een kleine deur gaan, zien we voor ons de hemelstad. Het is alsof we ons leven lang in een zwart-wit wereld hebben geleefd en opeens kleuren zien. In de verte staat een jaden koepel van wel drie kilometer hoog. Onderaan glooiing zien we naar een kanaal van vloeibaar zilver, en goud in het midden. Er varen gondels. Zodra we de drempel over stappen wordt het, van het ene moment op het andere, nacht, in de stad gaan smaragden lampen aan. De sfinx zegt: "Ah, Luna staat weer voor in de Games of Divinity. OK. De god in dat bootje daar zal jullie brengen naar Wajang en jij, solar, moet uitkijken want de helft van de goden hier wil je dood hebben. Er zijn hier twee manieren om te betalen: met geloof of met essence. De veerman weet hoe. Veel plezier in de hemel."
Raine verhult zijn aura en dan stappen we in de gonndel en varen met 50 km/u door de kanalen We kijken onze ogen uit. De straten zijn geplaveid met robijnen. Er zijn huizen van edelstenen met daken van orichalcum. De natuurwetten zijn zelfs soms lokaal opgeheven om de architectuur interessanter te maken. Het vaartochtje kost ons tien motes essence.

Uiteindelijk komen we aan bij Wajang’s villa. Het is wel duidelijk dat hij een van de belangrijkste goden is want zijn huis is adembenemend mooi.
Hij ontvangt ons vriendelijk. Zwijgend, met betekenisvolle gebaren, vertelt hij ons dat Luna niet blij was. Het verduisteren van de maan was een grote gunst. En in ruil wil hij dat hij twee opdrachten voor hem uitvoeren. Ten eerste is er een wijk, een beetje een achterbuurt waar werkeloze goden wonen. Daar terroriseert een bende de armen. Wij moeten er voor zorgen dat die op het rechte pad gebracht worden en stoppen met het stelen van quintessence. Hoe we het doen is niet belangrijk. Als het maar gebeurt. Ten tweede wil hij dat we een god uit de weg ruimen. Het gaat om Xilanada, the Word of Mouth. Ze is te loslippig en ze corrumpeert andere goden. Zij is te vinden bij de Games of Divinity. En aan Raine geeft hij nog het advies om van de perziken der onsterfelijkheid af te blijven. De straf is niet mis. Op Ster’s vraag of er nog iets van Autochthon hier is, antwoordt Wajang dat de god Agralzo gevangen zit onder het bureau of Heaven. Hij was betrokken bij de creatie van Autochthon en ze hebben hem opgesloten omdat hij de solars steunde.

Dan gaan we naar de sloppenwijk. Het is hier schitterend mooi, maar de paleizen zijn slecht onderhouden en de straten zijn van rood marmer in plaats van robijnen. We nemen onze intrek in een leegstaande villa. De enige bronnen van essence in de hemel, ook voor ons, zijn de fonteinen waar voor alle inwoners een rantsoentje uitkomt. We zien goden in de meest wonderlijke vormen in de rij staan voor een stenen fontein met waterspuwers waar essence uitkomt. Er staan zes stevige figuren bij de fontein. Ze schoppen en slaan de goden, en geven hun maar de helft van waar ze recht op hebben, de andere helft wordt door het zestal bullebakken ingepikt. Wat te doen? Ma Si denkt dat het zestal te hervormen is als we hun maar een nieuw ambt aanbieden, bijvoorbeeld in Afrika. Ster heeft geen zin om zes misdadigers te belonen, terwijl er hier honderden brave godjes door hun schuld armoe lijden.Na een lange discussie gaat hij naar de fontein en zegt "Geef mij ook wat." Een van de bullies grijnst gemeen en zegt "Heb je wel een vergunning?" "Nee, jij wel?" vraagt Ster en neemt ostentatief een slok. "Ik ga je aangeven, exalt." Er komt een knokpartij van. Het zijn stevige tegenstanders, maar we zijn aan de winnende hand. Opeens stapt er een grote god uit de lucht. Hij slaat de zes dood, dat was nou ook weer niet de bedoeling, we wilden ze alleen maar een lesje leren. De god stelt zich voor als Amot City Smiter en zegt tegen onze lunars dat hij even alleen met ze wil spreken. De buurtbewoners zijn dolblij dat de bullies er niet meer zijn. Amot heeft een hekel aan civilisatie en hij wil een verdrag sluiten met Ma Si en Diamondclaw. Hij geeft twee namen aan Diamondclaw: de ambassadeur van Yu Shan in Malpheas en de Ebon Dragon. Die kunnen informatie hebben over hoe hij zijn ziel kan terugkrijgen. Hij vraagt of ze een paar steden voor hem willen vernietigen. Ook waarschuwt hij dat Krifel, de god van de Imperial City, onze solar dood wil hebben en jullie staan in de weg. En Krifel is een veel te machtige tegenstander voor ons.

Terwijl de lunars met Amot praten wordt het koud en het begin te sneeuwen. Er daalt een luchtscheepje neer op het pleintje met de fontein. Er stapt een klein mannetje uit die voor ons buigt. Hij stelt zich voor als Tarandor, de satraap van het Noorden. "Ik heb lang gezocht naar de solar, maar nu ik je zie valt het me een beetje tegen." Raine legt uit dat hij incognito is. "Welnu. Ik heb sympathie voor de gold faction en ik wil graag een alliantie sluiten met jullie stadsgod. Wie is dat?" We hebben er geen, maar misschien is Porcupine Tree wel een goede kandidaat, en dan heeft die meteen een heel belangrijk contact in de Hemel. Tarandor wil ons graag een lift geven naar het plein bij de jaden genotskoepel. Hij waarschuwt voor de handelaren in snuisterijen. Een tweedehands droomsteen met daarin de herinnering aan een droom over het kijken naar een zet in het spel, is al verslavend. We vliegen langs een luchtkasteel. Daar huizen de aerial legions. Naast de koepel zien we twee onmogelijk slanke kilometershoge torens: de Cloud Parting Towers waar het bureau of Seasons huist. Hij zet ons af op het plein. Hier is het inderdaad erg toeristisch. Het plein staat helemaal vol met stalletjes met snuisterijen, snoep en drankjes. Er patrouilleren hemelse leeuwen.

Ma Si ziet een wandelende mond met twee ogen op steeltjes. Het cre
atuur fluistert tegen passerende goden. Diamondclaw ziet een wachter praten met een oude man in een blauwe mantel, een sidereal. Hij wijst naar ons. We moeten snel zijn. Ma Si valt de mond aan. En wordt opgeslorpt. Als de mond ook Ster op wil eten, pareert hij met zijn lichtzwaard. Ze bijt hem bijna dood, maar het zwaard doodt haar en Ma Si komt weer vrij. De sidereal bemoeit zich er mee. Hij slaat Raine en mist Dyjab. Diamondclaw gooit Ster over zijn schouder en we rennen naar het kanaal. Daar jatten we een gondel en via de gouden stroom gaan we met dubbele snelheid naar het huis van Wajang. Daar ontmoeten we twee goden die bakkeleien, Jagalza en Wunja. Ze willen de stad Chiaroscuro herbouwen. (Daar moeten we nog een keertje heen, want het Oog van Autochthon is daar voor het laatst gezien.) Wajang kondigt met genoegen aan dat hij van het ambt van magie af is. Hij is nu de minister van Beeindigingen. Desgevraagd geeft hij Ster de stargate code van de hemel en hij helpt ons de stargate te bereiken. De wachters debatteren of ze ons niet moeten arresteren. Maar Dyjab en Raine lullen ons er doorheen en dan zijn we weer in Porto Libre. Die twee dagen in de hemel waren twee maanden thuis.

Na twee weken komen de exalts weer bij elkaar in Porto Libre. Ster gaat naar Sluiers met een bosje bloemen. Maar ze heeft een aura van verderf om zich heen en de bloemen verwelken. Hij vraagt of ze hem kan vertellen hoe soulsteel gemaakt wordt. Dat  wil ze wel laten zien. Ze gaan naar een oud altaar in de tempel en daar begint ze met zout een ingewikkeld patroon te tekenen. Er verschijnt een vriendelijk elementaaltje. Dan rukt ze het hart uit het wezentje en hamert dat in een stuk metaal. Iedere exalt in de verre omtrek voelt meteen dat er iets verschrikkelijks gebeurt. Ster’s voornaamste deugd is compassie. Hij kan dit dus niet aanzien en probeert haar tegen te houden, maar ze is te sterk en bovendien, het proces is onomkeerbaar. Als ze onderbroken wordt betekent dat ondraaglijk lijden voor de ziel van de elementaal. Hoe is hij hier nou verliefd op geworden? Door het dillemma knapt er iets in Ster en hij verliest een stukje van zijn menselijkheid. De andere exalts komen aangesneld. Zij hebben niet zo’n last van compassie. Ze vinden het juist wel interessant wat er gebeurt. Als Sluiers klaar is, zegt ze: "Nu is het soulsteel, en  wil jij me voortaan niet onderbreken?" Ster zit beteuterd naar het stuk metaal te kijken. "Het moet nog geraffineerd worden en het is te weinig om er een wapen van te maken." Ze biedt aan om nog meer zielen in het stukje metaal te smeden. "Maar dat hoeft niet, hoor!" roept Ster snel. "Ik ga hier wel wat moois van smeden." Sluiers let al niet meer op hem. Ze is met Raine aan het praten. Ze vertelt hem over de Rapier of Darkness, het ultieme dievenwapen waar de ziel van een god ingestopt zou zijn. En over de lokroep van Malpheas, waar zij jaren weerstand aan heeft kunnen bieden, maar uiteindelijk toch voor gevallen is. En over de Ebon Dragon, waar de deathlords bang voor zijn. Het is volgens haar een Yozi die zijn lichaam heeft afgelegd en nu over de onderwereld heerst. 

Terwijl Dyjab de dag daarop zit te mediteren over het rare weer en Ster knutselt, wil Diamondclaw nog even wat nieuwe charms leren. Hij gaat het bos in op zoek naar Porcupine Tree, de bosgod. "Voor wat hoort wat." Hij wil een gunst. Gunsten zijn het betaalmiddel van de goden. Als Diamondclaw belooft dat hij voor Porcupine Tree in de Hemelse Stad een direct toegankelijk contact regelt, dan mag hij de charm leren. En Raine wordt aangesproken door Sara, de siderial. "Wil jij de solar, die zometeen bij de poort aankomt, even ophalen?"

Buiten de poort staat de gebruikelijke lange rij mensen die zich in de stad willen vestigen. Ze worden een voor een onderzocht door twee intimiderende dragon kings. Er klinkt geroep: "Hee lul! Achter aan sluiten" Een jochie loopt langs de rij.Hij is vies en armoedig gekleed, maar ziet er wel goed getraind uit. Hij doet alsof hij niet onder de indruk is van de twee tot de tanden gewapende reptielen en eist binnen te worden gelaten. Raine arriveert net op tijd om te voorkomen dat het escaleert. "Hij wordt verwacht. Kom maar met mij mee. Jij bent een solar? Hoe heet je?" 

"Ik ben De Iago. Iago Namir," klinkt het arogant. "Mag ik wat eten en waar is mijn huis?" Raine neemt hem mee naar het restaurant van zijn vader en trakteert hem op een bord spaghetti. De jongen blijkt uit Roemenie te komen, hij is Dawn Caste, gevlucht voor de Wyld Hunt en hij had gehoord van de stad waar Anathema welkom zijn. Na het eten mag hij laten zien wat hij kan. Raine neemt hem mee naar een braakliggend stukje stad en daar sparren ze even. Iago kent een paar interessante charms, maar Raine verslaat hem toch zonder veel moeite. Hij heeft duidelijk nog veel te leren. Raine stelt hem daarom voor aan Diamondclaw. De jongen kan zich zijn vorige leven als grootste generaal van alle solars nog prima herinneren en hij kijkt nogal neer op lunars en al helemaal op dragon blooded. Diamondclaw en Raine leggen hem uit dat de wereld inmiddels veranderd is en dat in Porto Libre alle exalts gelijk zijn. Zelfs de dragon blooded hier doen gewoon mee. "Goed" zegt Diamondclaw, "je mag hier wonen. Maar je moet jezelf wel eerst bewijzen. Als je een maand in je eentje in het bos kan overleven zonder je charms te gebruiken, mag je bij ons in de leer."

Die avond stellen ze hem ook voor aan de andere exalts. "Wat is een autochthonian nou weer?" vraagt hij als hij aan Ster wordt voorgesteld. "Versie 2.0 zeg maar." Daarmee weet Iago inderdaad precies wat Ster is. Ze zijn ongeveer even oud en Ster vindt het joch wel aardig. "Als solar krijger begin je niet zo veel zonder aurichalcum harnas en daiklave," merkt hij op, "ik heb het nog niet nodig gehad, maar ik heb nog een Martial Art in de kast liggen. Als je wilt kan ik je de Tiger Style leren."Hij trekt zijn blauwe borstkuras uit en downloadt de Tiger Style. Maar als hij die over wil dragen: "O ja, jij hebt natuurlijk geen Perfected Lotus Matrix, hm … dan moet je het op de langzame manier leren. Maar eerst je ontgroening. Daar hebben die lunars wat mee. Trek het je maar niet aan, ik heb een week ondersteboven aan een boom gehangen." Hij laat zijn littekens zien. Iago weet nog te vertellen dat er in Roemenie monniken rondtrekken die de leer van Eenzaamheid prediken.

Sidereal Sara is vergeten. Zo ziet ze het graag. De jongen lijkt in goede handen. De volgende dag begint hij aan zijn beproeving. Diamondclaw heeft aan de bosgoden gevraagd of ze er op willen toezien dat de kleine solar zijn charms niet gebruikt. Iedereen maakt af waar hij mee bezig is en dan is men gereed om naar Yu Shan te vertrekken.

 Ster is klaar met de generator en komt weer terug bij de party in Porto Libre. De anderen vertellen van de komst van de Lintha en het liquidi- teitspro- bleem. Ster geeft zijn laatste diamanten af, waarmee voor dit jaar ook zijn geld op is.

Overdag is het druk in de stad, maar ’s nachts zijn er alleen dragon kings op straat. De mensen zijn bang voor ze. Het weer is heel wisselvallig, de ene dag 30xcbx9a en de andere dag hagelstenen zo groot als tennisballen. Dyjab geeft opdracht om huifkarren te maken, waarmee we de beloofde scheepslading goederen naar Schiehallion gaan brengen. In de tussentijd gaat Ster terug naar Autochthonia om een paar nieuwe charms te laten installeren. De anderen ontdekken dat de angst voor de dragon kings wordt gevoed door xc3xa9xc3xa9n of twee van de nieuwe dragonblooded. Ze voelen zich minder ‘draak’ nu er echte reptielen rondlopen. We komen er achter dat de joviale tovenaarsleerling Ledaal Crono er achter zit. Met zijn grappen en zijn charisma weet hij de mensen angst voor dragon kings aan te praten. Men is wel bereid hard te werken voor kanalen en stadsmuren, maar de grote werken van de dragon kings worden niet begrepen. Met name de grote pyramide is heel eng, wordt het een plaats voor mensenoffers? We stellen Oe’al voor dat zij snel de sterrenpoort moeten plaatsen en een groot volksfeest organiseren. Dyjab gaat praten met Ledaal en weet hem te laten stoppen.

Als de karavaan gereed is vor vertrek, komt er een dragon king is ceremonieel gewaad naar Ma Si Tamuz toe. Er is bezoek … Op het grote plein is een sfinx neergedaald,een enorm wezen dat vraagt: "Ben jij Ma Si Tamuz?" "Ja." "Ik heb een boodschap van Wajang, god van de magie en de stilte." Het komt er op neer dat ze wordt verzocht zich te melden aan de poort van de Celestial City voor de opdracht van Wajang. De schuld zal vereffend worden, anders komt de Celestial Censor langs. "Zijn er nog dingen die u als exalt op Creation dringend moet doen?" Ma Si vertelt dat zij niet alleen is. Dat vindt de sfinx geen probleem, hij is bereid om de schuld op de hele groep te laden als Ma Si in gebreke blijft. Oeps. Ma Si legt uit dat ze bedoelde dat wij als groep een lading moeten afleveren in Schiehallion. De sfinx verstilt om met de god te communiceren. Na enige tijd spreekt hij weer: "Wajang, god van de stilte en magie, zegt dat je vier weken hebt om je lading af te leveren, maar daarna moeten jullie je vervoegen aan de poort van Yu Shan."

Dan vertrekken we met 10 huifkarren vol kruiden, stoffen en andere handelswaar. De dapperste militieleden zitten op de bok. De exalts zijn te paard. De lunars leiden de karavaan naar de grot waar de maanbrug begint. Ster vergroot de ingang, zodat de karren er doorheen passen en de lunars openen de brug. De tocht is voor exalts al enerverend, voor stervelingen is het ronduit eng. In de verte zien we de Celestial City. De militia zijn heel blij als ze horen dat ze samen met Raine over land terug zullen gaan. We komen uit in een olieachtige poel in een mistroostig doods bos, een goede dagreis van onze bestemming. Ma Si verandert zich in een muisje en gaat in Dyjab’s broekzak zitten. De volgende dag komen we Winters Last Resort tegen. Hij begeleidt ons naar Schiehallion. We passeren legerkampen waar zombies en vreemdere necromantische creaturen zoals skeletketens oefenen.  Winter’s is erg denigrerend en Diamondclaw wordt razend en valt hem aan. Dat was natuurlijk Winter’s bedoeling. "First blood!" roept Ster. Dat komt er nog net door. Winter’s wint probleemloos.

Met platbodems varen we het laatste stuk naar het Schiehallion. Cesus Gustav begroet ons hartelijk. Hij is heel blij met de lading. ’s Avonds bij het diner komt het gesprek op de Ebon Dragon. Ja, daar heeft hij wel van gehoord. Dat is een van de heersers van de onderwereld. Hij heeft er niet direct mee te maken gehad. Hij vertelt over de Deathlords en hun Deathknights. En over hoe de onderwereld energie uit je zuigt. Ze hebben niet de magie van ons, maar van de dood. Voor details moeten we maar met Sluiers praten. Die weet daar meer van. Zij is als het ware een solar van de onderwereld. Verder vertelt hij dat er herrie geweest is met de kannibalenstammen in het Noorden. Die worden tegenwoordig geleid door een lunar die Bull of the North heet. De volgende dag nemen we weer afscheid en we gaan terug naar de maanbrug.

Omdat we nog tijd over hebben voordat we worden verwacht in Yu Shan, wordt besloten om naar de Oeral te reizen op zoek naar de Mountain Folk. We arriveren in een poeltje in het midden van een stenencirkel. Het is duidelijk een heilige plek. We zetten hier ons kamp op en gaan slapen. De volgende dag  gaan Ster en Ma Si op onderzoek uit. Ster is blij dat hij zijn nieuwe charm kan uitproberen. Grote vlammen pure essence schieten uit zijn voetzolen en hij stijgt op. "Kijk eens, ik kan vliegen!" Helaas vliegt hij de verkeerde kant op en vindt hij niets. Ma Si heeft meer succes. De tweede dag vindt zij in een verlaten vallei een opening in de bergwand die een onnatuurlijke vorm heeft. Via de communicatiekristallen die ze mee hebben, waarschuwt ze Ster. Hij maakt meteen rechtsomkeert en samen gaan ze op onderzoek uit. In deze duistere onderaardse gangen voelt Ster zich meer thuis dan de lunar. Bij het licht van hun essence banners en met de hulp van Ster’s autochthoonse kompas dringen ze tot diep in de berg door.

De gangen hebben een ei-vormige doorsnee, duidelijk niet natuurlijk. We volgen een ondergrondse rivier tot we aankomen bij een serie grote grotten. Hier groeien vreemde zwammen een mandje met daarnaast een aangesneden paddestoel. In het mandje ligt apparatuur van uitstekende kwaliteit: een sonisch mes, een gifscanner. Dat is een duidelijk teken dat hier mountain folk zijn. De twee exalts overleggen even en dan legt Ster zijn flaw scanner naast het mandje met een briefje in het autochthoons. Ma Si verkent en Ster trekt zich terug in een naburige grot. Ze hoeven niet lang te wachten. Geruisloos stappen een aantal mountain folk uit de rots. Het lijken wel stripfiguurtjes.

Een paar grijpen Ster van achter beet. Ze zijn heel erg sterk en hij kan zich niet los rukken. Een andere gaat voor hem staan.
"Waarom heeft Vader ons in de steek gelaten?" is de eerste vraag.

"Ik weet het niet. De Vader is ziek. Hij gaat dood. Ik ben naar Creation gezonden om hulp te halen en het was pas hier dat ik voor het eerst van julie bestaan hoorde."

Ster en Ma Si worden naar een fraai afgewerkte wachtkamer gebracht. Even later komt er een wat groter mannetje met een ketting in de kleuren van autoriteit. Hij stelt zich voor als Vili. Hij bedankt voor de flaw scanner, ze gaan hem onderzoeken. In het gesprek dat volgt, leggen de exalts uit dat ze in de Heilige Berg zijn geweest. De mountain folk vertelt dat ze daar inderdaad hebben gewoond. Maar er was er was een
afspraak met de goden en met de scarlet empress dat ze de Imperial Manse niet zouden onderzoeken en zij zijn vertrokken vlak voordat de keizerin de Manse binnenging. Het zit de mountain folk duidelijk dwars dat de Autochthonians het "uitverkoren volk" waren. Ze weten niet waarom zij achter moesten blijven in Creation. Hij kan ook niet toezeggen dat ze zullen helpen om Autochthon te repareren. Daarvoor gaat hij overleggen met de Raad. Ster belooft dat  de mountain folk toegang tot de Maker krijgen als ze naar Porto Libre komen. Hij vraagt ook nog naar het Oog van Autochthon. Vili vertelt dat het een artefact is dat de Vader in staat stelde om na zijn vertrek nog in Creation te zijn. Het Oog is het laatst waargenomen in de verloren stad Chiaroscuro. Die stad is door lunars teruggevonden in Australie.

Ster en Ma Si nemen afscheid en brengen verslag uit aan de anderen. Nu staat niets onze reis naar Yu Shan nog in de weg.

Omdat ik er ditmaal niet bij kon zijn, is het verslag geschreven door de speler van Dyjab.

Ma Si Tamuz heeft nog een paar vragen voor de draak. Deze vertelt dat hij zelf een ‘lesser elemental dragon’  is. Vroeger noemde men hem ‘the Silent Dragon’ en zijn baas heet Pasiap. Ma Si weet dat alleen heel oude Lunar elders zich nog draken herinneren. In de Wyld, in Australie, zou naar verluid nog een heel actieve vuurdraak wonen. Dat is ofwel Bloody Rain (bosbrand) of Lanatochek (fire serpent, was eerst ‘the Unquenchonable Flame of Righteousness’) of Penthitira (magma draak). Ze kent ook verhalen over verslagen draken. Wel lijkt er steeds een andere voor in de plaats te komen.
Ma Si vraagt naar demonen. Nee, die vindt hij niet interessant. Yozi’s zijn meer een probleem voor de mindere creaturen in Creation, zoals solars. Dat zijn kleine problemen vergeleken met Ebon Dragon en zijn bruid. Lunars? Ja, hij weet dat ze bestaan, maar geen details. Die waren het pakkie-an van Gaia en Luna. Ze hebben een tijdje achter de solars aangelopen, en daarna woonden ze alleen. Hij heeft over hun verhuizing gedroomd. Maar hij weet niets over hbun kasten en het boeit hem ook niet zo. Nu zijn de dragonblooded de heersers over Creation.
"Hoe kunnen we in de Celestian City komen?" vraagt Ma Si.
"Elemental dragons, ook lesser, kunnen er zo heen. De draak Hao Xian (Dragon Prince of the Palace of War) woont er. Maar normaal moet je je laten uitnodigen."
"Hoe?"
"Zit je te vissen?"
"Ja."
"Waarom?"
"Voor informatie over de verloren kastes en over de Great Curse."
"Zonder uitnodiging is het moeilijk. Siderials kunnen er in. Je bent exalted, dat helpt."
"Ik moet ook een wederdienst doen aan de god van de magie."
"Heeft die voor jullie de maan uitgezet? Dat zal Luna leuk vinden! Er schijnt een ‘gate’ vanuit Creation te zijn, maar die zal ook bewaakt zijn. Het makkelijkste is om je te laten uitnodigen. "
"Als we die earth-and-fire dragon kings vinden, wil jij ons dan meenemen?"
"Eigenlijk was dat gewoon een opdracht. Toch … het zou aardig van mij zijn. Oh ja, verwacht niet dat goden en elemental spirits redelijk zijn. Maar ik ben iemand van mijn woord. Daar zul je op moeten vertrouwen."
Dyjab vraagt: "Wat gaat u doen?"
"Ik ga de dragon lines nalopen."
We bedanken de draak en nemen afscheid. Met een paar simpele commando’s wandelt hij door de rotswand naar buiten.

Wat nu? Ster gaat sleutelen aan de machinerie. De rest wil de Fists of the Mountain meenemen naar Porto Libre. Dat is nog een hele operatie. Want de lift doet het niet en hoe komen we ermee langs de bewaking? Uitzetten kost tijd, dan moet je de commandocentrale doorgronden. Een gang naar buiten graven kan ook. Dyjab wil wel dat de uitgangen met rots worden afgesloten, op zo’n manier dat we onze nieuwe in-en-uitgang wel zelf kunnen terugvinden. We sluipen naar de golems, waar Oe’al een pad naar de 1e verdieping maakt. We schermen ons af voor de robots en gaan naar buiten. We laten een communicatiekristal achter bij Ster en camoufleren de ingang. Dan gaan we naar Porto Libre.

Daar aangekomen ontmoeten we Sara. Ze heeft inmiddels een paar tovenaarsleerlingen. En er zijn ook meer zombies in de stad. We zetten de Fists of the Mountain op het grote plein. Bij binnenkomst klappen de mensen net iets te hard voor Ma Si Tamuz. Dyjab denkt dat hij een lid van de Wyld Hunt herkent in een van de tovenaarsleerlingen. Raine en hij gaan een babbeltje maken. Het blijkt een zogenaamd ‘lost egg’ te zijn. Volgens Raine spreekt hij de waarheid, dus ze heten hem welkom. Sluiers verschijnt. Ze krijgt kransen van haar leerlingen en valt Diamondclaw om de hals.

We regelen onze zaakjes. Ma Si inspecteert het ziekenhuis, het loopt maar ze zoeken docenten en lesmateriaal. Raine ontvangt informatie van de geheime dienst, de haven ontwikkelt zich, gokken komt op en prostitutie ook. Raine laat hen extra op dragonblooded letten. De militia rapporteren aan Diamondclaw dat er wat opstandjes geweest zijn, maar niets bijzonders. Er zijn buiten ons nog geen solars of lunars in de stad. Dyjab verzamelt alle informatie en geeft aan dat hij persoonlijk met elke dragonblooded wil kennismaken. En samen met Raine de lunars en solars, als die te zijner tijd komen.

De volgende dag is er commotie: twee enorme schepen laveren onze nieuwe haven binnen. De Lintha zijn gearriveerd! We gaan naar de haven. De kapitein stuurt het uitladen aan. Hij heeft ook de orakelvrouw mee en de dragonblooded Brakke Hond staat naast hen.

Dyjab begroet hen, met de charm ‘Friend of all Nations’. De kapitein is minstens zo charmant. Hij brengt geschenken: huidolie voor Diamondclaw, laarzen voor Raine, verenvet voor Ma Si Tamuz. De lading van het eerste schip bestaat uit vaten  met rum, vlas en hennep, laken, olijfolie, aardolie. Aan boord van het andere schip is vrije handel: katoen, zijde en specerijen. We willen alles van ze overnemen. Maar hoe financieren we dat, hoe veel geld hebben we eigenlijk? Het wordt ook wel tijd om belastingen te gaan heffen. Samen, met behulp van Sarah, bedenken we wat.

We willen alles opkopen, een deel doorverkopen aan Autochthonia en aan de Air  Dragon Kings, xc3xa9xc3xa9n scheepslading moet naar Cesus Gustav in de dode landen. We komen nog tekort. Dus we wachten met betalen op Ster. De Lintha vestigen zich in de stad als handelshuis.

We besluiten om extra marktdagen in te stellen: 2 en 4 maanden na elke zonnewende. Zo hebben we zes evenementen per jaar. Dyjab maakt kennis met de nieuwe dragonblooded in de stad. De ene tovenaarsleerling heet Po, een ‘lost egg’ wood aspect. De andere tovenaarsleerling blijkt V’neef Timo, het wood aspected broertje van Dyjab te zijn! Verder is er een air aspect binnen komen wandelen, Ledaal Crono. En Peleps Ilvac, een vrouwelijke water aspect, die we er van verdenken een informant te zijn. En waarom is Ma Si Tamuz opeens zo populair?

Het was bijna niet doorgegaan omdat twee spelers hebben afgezegd, maar we besloten toch maar een korte sessie te spelen.

We zijn nog steeds in de onderaardse commandocentrale uit de First Age. Oe’al herinnert ons aan het boek dat we in onze eigen tempel hebben gevonden. Daarin staat de geschiedenis van een gigantische oorlog in een technologische wereld anno 2007. Een oorlog tussen demonen  en tovenaars, die eindigt met god’s oordeel en divine justice. De demonen die wij hier aan het bestrijden zijn, zijn afkomstig uit die tijd. Datv was een tijd voor de exalted, en waarin wij zelf ook even hebben rondgelopen. Ze zijn op aarde gebleven en hun aard is anders dan die van de jozi’s.

Over de jozi’s weet het boek te vertellen dat er meerdere soorten van zijn. De basale demonen van de eerste en tweede cirkel, die we in het Heptagram zijn tegengekomen. Dan zijn er de opperdemonen van de derde cirkel en hoger. En verder wordt de term gebruikt voor gevallen primordials, hun lichaam is dood, maar hun geest leeft voort. Wanneer we gericht naar de Ebon Dragon zoeken, komen wij er achter dat hij zich niet met de demonenwereld bemoeit. Hij was er opeens en hij doet dingen met ondoden.

De Ebon Dragon laten we even rusten. Wat gaan we verder doen? Het complex zal moeten worden gerepareerd. Dat lijkt een klus voor Ster en de  Mountain Folk als we ze kunnen vinden. Voor zo ver we weten wonen er in de Oeral en in de Himalaya. Het is niet praktisch om daar nu op af te gaan, maar het staat wel hoog op het verlanglijstje.

Hoger nog staat de slapende draak. Dyjab heeft een intuitief gevoel dat de essence hier zo statisch is, dat de draak er niets aan heeft. Als een draak blijft slapen tot hij is opgeladen, dan wordt die hier niet meer wakker. We moeten hem dus van genoeg ‘normale’ essence voorzien om hem te wekken. We gaan naar beneden.

Dan gaan Oe’al en Ster de draak onder het gesteente vandaan halen. De eerste poging levert een klauw op, matbruin als oude aarde en zo groot dat Ster op zijn tenen moet gaan staan om zijn hand bovenop de teen te leggen. Bij de tweede poging vindt Dyjab de nek. Om zich op de centrale node af te stemmen kruipt Ster kruiptin de generator. Dyjab stemt zich daar in de buurt af, maar hij staat te dicht bij de machinerie <*botch*>. Degenerator begint 20 punten essence uit hem te branden! Oeps…Maar uiteindelijk lukt het hem op een andere plek wel om zich op de plek af te stemmen. De energie is een mengeling van de veel te statische First Age essence en de duistere energie van de Ebon Dragon, die hier na zeven eeuwen nog steeds duidelijk voelbaar is. Het proces duurt uiteindelijk 5 uur!

Na die uitputtingsslag maken we de kop van de draak vrij. ‘Indrukwekkend’ is zwak uitgedrukt. Het beest is ronduit enorm, massief, massaal. Het idee dat zo’n lompe kolos kan vliegen is eigenlijk  onvoorstelbaar. Ster maakt een stoomgolem om de draak te verwarmen. Dat levert nog even wat verwarring op, want de golem wil eerst Diamondclaw van zijn vlooien ontdoen. We leggen onze handen op de draak en pompen er sloten essence in. Het is een uitputtingsslag voor lichaam en geest.  Dan gaat er een mansgroot oog open.

"Waarom wekt een lucht-aspect mij?" klinkt het slaperig, "Hoe lang heb ik geslapen?"

"Zo’n 2000 jaar meneer", zegt Ster.

"En hoe gaat het met de dragon lines, doen ze het nog?"

Zo raken we in gesprek met de draak, Jiao-Tu. Ster wordt  herkend als autochthonian exalt. De draak blijkt een hekel te hebben aan Autochthon en de mountain folk. Diezijn altijd maar aan het graven en aan het werken en hem uit de slaap te houden. Altijd maar dingen aan het veranderen, dat leidt maar tot ellende. Maar Ster weet de Jiao-Tu te overtuigen om hem voorlopig niets aan te doen. Maar de apparatuur, die stond er al toen hij hier ging slapen. De draak blijkt te hebben gedroomd over een grote energiestroom van Behoudendheid, als een zwerm sprinkhanen die elke vorm van creativiteit opaten.

Als we over de Ebon Dragon beginnen, wordt hij alert. Het aangekoekte gesteente stroomt op commando als water van hem af. Die was van voor zijn tijd, maar hij heeft er wel over gedroomd. Het is een van de krachtigste entiteiten die je kunt oproepen. Hij weet heel veel en kan veranderingen bewerkstelligen in stagnerende situaties, maar tegen een prijs. Jiao-Tu weet maar weinig details. De Ebon Dragon is een creatuur van de onderwereld en dat maakt geen deel uit van Creation, dus hij kan hem niet waarnemen. Hij denkt dat de Ebon Dragon een soort negatie van de vier elementen en de ether zou kunnen zijn. ("Vier?" denken de partygenoten.) Misschien is die ooit iets anders geweest, voordat hij de Ebon Dragon werd. Zo werkt Destiny…

Op zijn vraag wat er zoal in de tussentijd is gebeurd, vertellen we over de deathlords, abyssals en shadowlands. Dat boeit hem niet zo. En Oe’al vertelt over de drie soorten dragon kings die we hebben gevonden. 

"Dan geef ik jullie nu een opdracht: vindt de dragon kings van Aarde en Vuur!"

En Ster benoemt de moeilijkheden van Autochthon.

"Is die nog steeds zijn oog kwijt? Die ligt vast nog in een van de verloren steden aan de rand van de Wyld!"
"Welke?"
"Je bent exalt, daar hoor je achter te kunnen komen!"
"Ja, en dat doe ik door het aan een draak te vragen."
"Touche, OK. Welke stad precies, dat weet ik niet meer, maar er zat een of andere Lunar Beast."

Daarna vertellen we dat de Ebon Dragon een bruid heeft genomen, en dat dat wel eens de Scarlet Empress zou kunnen zijn.

"Ik vraag jullie of er iets belangrijks gebeurd is en je komt met allerlei onzin over solars en deathlords. Maar het enige wat er echt toe doet, vergeten jullie bijna! De Ebon Dragon heeft een bruid genomen. Dat is belangrijk. Waarom stamt is elk huis dragon blooded afstammeling van de keizerin? Jullie paradigma klopt niet! Misschien is die keizerin veel ouder dan 700 jaar. Of ze heeft iets waarmee je alle vormen van entropie kunt tegengaan. Misschien is ze een agent van de Ebon Dragon. Mijn advies aan jullie is om mijn volk te vinden. Die koningin van jullie dat is een groter spel. Daar ga ik nou zelf achterheen. Dijab, kleinzoon van me, als leider van deze groep, als je contact met me op wilt nemen, kun je dat het beste doen via de Blue Skulking Kingfisher, de draak van de Noordenwind, of anders Too Roo, the Storm king."

Met een sneer wendt hij zich tot Ster: "En jij, je moet eerst de ene wereld repareren voor je de andere kunt maken. Dat is een les, autochthonian, Autochthon is niets zonder Gaia!"

Raine heeft zijn dingen gedaan in Porto Libre en hij komt terug naar het onderaardse complex.  Hij vindt de gigantische grot met de vier generatoren en treft daar zijn vrienden aan. Ster is daar bezig  om de enige generator die het nog doet een grote beurt te geven. Zijn oliegolem is bezig de bewegende delen te smeren, maar door alle stof en spinnewebben wordt het er niet veel beter op. Toch leert de jonge exalt heel veel over het apparaat en het lukt hem om zevenhonderd jaar achterstallig onderhoud in te halen. Als iedereen weer bij elkaar is, wordt besloten om  het commandocentrum te gaan zoeken. Ma Si Tamuz verkent in vleermuisvorm de zijgang. Ze treft daar lichtstraaltjes op kniehoogte, en voorbij een bocht twee mitrailleursnesten en een liftdeur. Ster waagt het er op. Hij krijgt een Skin of Stone van Oe’al, maakt zich onzichtbaar en kruipt over het plafond naar de mitrailleurs. Helaas reageren die op zijn lichaamswarmte. Maar de betovering van de Dragon King helpt en hij bereikt ongedeerd zijn bestemming. De mitrailleurs zijn eenvoudig uit te schakelen. Dan komt de rest van het gezelschap achter hem aan. De lasers zijn wel te ontwijken, maar de drukplaat waar Diamondclaw op gaat staan had Ma Si in haar vleermuisgedaante niet gezien. Een daverende explosie en een enorme vuurbal. Dit doet auw!

Raine onderzoekt daarna de liftdeur. Het mechaniek werkt nog, maar er is geen beweging in de deur te krijgen omdat er 1. geen stroom is en 2. de liftcabine ergens anders is. Hij weet wel dat er essence in gestopt moet worden om de cabine te roepen, maar niet hoe die precies moet worden geconfigureerd. Gelukkig kan Ster dat wel. Het kost 20 motes om de lift helemaal naar beneden te krijgen, maar dan kan de deur gewoon open. Via het luik in het plafond (gelukkig heeft Ster altijd moersleutel 13 bij zich) komen we in de liftschacht. Het is enorm hoog en donker. Smalle tredes gaan de hoogte in. Een prima gele- gen- heid voor Ster om de razor- claws uit te probe- ren die hij in Mos Kovia had ge- kocht. Het is enorm hoog, meer dan hon- derd meter, en Dyjab die niet goed kan klimmen, heeft er veel moeite mee. Maar uiteindelijk komen we boven aan.

Raine is als eerste boven. Hij kan niet bij de ontgrendeling.  Ma Si kan er wel bij, maar die  is in vleermuisvorm. Ster, die zelf kan bepalen welke richting voor hem ‘beneden’ is, gaat even naast hen op de wand staan om ze de ruimte te geven.  Hij biedt aan te helpen, maar ze zijn te druk bezig. Uiteindelijk lukt het ze om de deur te ontgrendelen. Met veel moeite krijgen ze hem open, maar er wordt meteen met een speer naar Raine gestoken. Slecht nieuws: hier is een antechambre met vijf vliegende en vijf lopende bewakingsrobots, en  er zijn ook nog twee mitrailleurs boven de volgende deur!

Ma Si weet met een prachtige stunt de twee mitrailleurs uit te zetten. Het gevecht duurt lang, er wordt veel gestunt en heel veel essence verstookt en iedereen raakt gewond. Diamondclaw is helemaal in zijn element. Na veel moeite lukt het om de weg vrij te maken. Oe’al  geneest snel de meeste wonden. Alleen Ster heeft Aggravated damage opgelopen van een energiewapen, zulke  ernstige wonden kunnen alleen met rust genezen.

De volgende deur heeft een irisscan, een handafdruk en een pasje nodig. Zelfs Raine kan deze niet open krijgen. Dus we besluiten een tunneltje te maken naast de deur. Ster heeft hier niet genoeg essence meer voor, maar Oe’al blijkt het truukje ook te beheersen en voor hem is het zelfs veel gemakkelijker dan voor de kleine autochthonian.
We komen aan op de vide van een cirkelvormige ruimte, helemaal gevuld met apparatuur, beelschermen en werkplekken. Dit moet de commandocentrale zijn waar we naar op zoek waren. Voorzichtig gaan we naar binnen. Maar de kust is veilig. We zijn voorbij de laatste linie securityrobots. We zien dat de werkplekken schoon zijn. De voetsporen van de keizerin en haar kompaan lopen kriskras door de ruimte.  Op de  grond vinden we iets wat hier helemaal niet thuishoort, namelijk een magische cirkel.  Dit is raar. Dyjab, Oe’al en Diamondclaw onderzoeken de consoles. Er is helaas geen handleiding te vinden, er zijn geen verklarende bordjes, niks. En ze ontdekken dat de keizerin en haar siderial hier meerdere dagen bezig zijn geweest. Inmiddels bekijken Raine, Ma Si en Ster de cirkel. Raine kan er niet zo veel mee. Ster weet genoeg van occulte zaken om te zien dat er meerdere lagen bescherming actief zijn en dat deze cirkel bedoeld is voor de allerzwartste, op zijn wereld meest verboden, vorm van magie. En Ma Si kan de teksen zelfs lezen. Zacht mompelend kruipt ze langs de omtrek en ze raakt langzaam in trance. Er komt een donkerte in de lucht, een aura als van de onderwereld. Raine vertrouwt het niet. Hij kijkt in de geestenwereld en ziet daar dat Ma Si’s handen paars-zwart licht beginnen te geven. Ze is helemaal in de ban van de tekst. Samen met Diamondclaw weet hij haar uit de trance te krijgen en het duurt een lange tijd voordat ze voldoende bij haar positieven is om te vertellen wat ze te weten is gekomen.

Deze cirkel dient om ‘the Ebon Dragon’ op te roepen. Dat is de heersers van Dis, hoofdstad van de onderwereld. Naar verluid is hij een demon die krachtiger is dan de dode primordials. We weten van een orakel dat de Ebon Dragon zich een bruid heeft genomen. Misschien is dat wel waardoor de keizerin nu weg is? Heeft ze een deal heeft gesloten met deze demon, om aan de kennis en energie te komen waarmee ze deze militaire installatie heeft kunnen activeren en de fae heeft kunnen verdrijven? "Wordt dan in ruil mijn bruid" of zo, en heeft hij haar een paar jaar geleden aan deze belofte gehouden? Opeens vraagt Ma Si zich af of we naast die van de keizerin, nog andere voetsporen gezien hebben die naar buiten leiden. Nee, dus. De siderial is hier achtergeleven of op een andere manier weggegaan.

We besluiten dat het belangrijk is om de Realm’s Defense Grid weer actief te maken. Maar omdat er geen enkele informatie te vinden is, denkt Ster dat het een hele uitdaging gaat worden om dit militaire complex weer operationeel te krijgen. Misschien dat de Sleeping Prince, die al die eeuwen hier heeft liggen slapen, de benodigde kennis bezit?

Raine vertrekt naar Porto Libre om Diamondclaw te halen en blijft achter om wat eigen ‘zaken af te handelen’. Tijdens het wachten hebben Ma Si en Ster een slagorde bedacht: Ster verkent via de wanden en plafonds om de lasers op enkelhoogte te ontwijken. Ma Si vliegt, Diamondclaw loopt voorop, Dyjab achteraan en Oe’al in het midden.
Als Diamondclaw arriveert (hij heeft niets gemerkt van de beveiliging op de hogere verdiepingen) gaan we verder de trap af en komen aan een tussenetage.   Ma Si ziet dat dit een heel ingenieuze val is, met vreemde perspectief truuks, laserstralen en vier robots. Ster gaat via de wand om de lasers te ontlopen, maar dan komen vier vliegende robotjes in actie, die had Ma Si niet gezien omdat ze goed verstopt waren. Hij wordt geraakt. Zijn blauwe harnas lijkt de energiewapens tegen te houden, maar dan begint het stermetaal opeens heel heet te worden. Hij rent snel terug naar de veiligheid van de trap en rukt het gloeiende metaal van zich af. Maar zelfs dit korte contact levert hem al ernstige brandwonden op.
Tijd voor krijgsberaad.

Na een lange discussie besluiten we het gewoon nog eens te proberen. Gelukkig weten we nu waar ze zitten: onder de trap. Ster probeert met een mooie salto bovenop zo’n vliegrobotje te springen. Dat lukt niet helemaal, hij wordt aan gort geschoten en het alarmeert de hele buurt. Vier vliegdingen en vier lopende robots met speren worden actief. Oe’ al springt naar Ster en begint hem te genezen.  Chakrams vliegen in het rond. Iedereen schiet met diverse energiewapens, Ma Si schiet net zo efficient met pijl en boog. Diamondclaw spring op een robot en begint hem uit elkaar te trekken. Het is een zwaar gevecht maar iedereen overleeft het.

Dan gaan we verder de trap af. De volgende verdieping is heel anders dan de vorige. We komen aan in een gigantische grot. Deze is zo groot dat het licht van de exalted anima’s maar een fractie van de ruimte kan verlichten. De grond is erg onoverzichtelijk, vreemde rotsformaties belemmeren het gezicht. Her en der lopen leidingen over de grond en tegen het plafond. We volgen er eentje en komen uit bij een groot apparaat. Onderzoek wijst uit dat het een generator moet zijn die essence uit de omgeving omzet in energie. Maar het ding doet het niet meer. Ma Si Tamuz gaat vliegend op verkenning uit. Als ze terugkeert, vertelt ze dat er vier van die enorme generatoren in de ruimte staan opgesteld. Eentje er van lijkt actief te zijn, die geeft blauwig licht. We gaan er naar toe. De machine zoemt zacht. Ster onderzoekt het ding. Hij studeert er een paar uur op om  er achter te komen wat het precies doet. De generatoren zetten de essence van deze machtige node om in electriciteit en magnetische velden, het complex hierboven maakt daar nog wat anders van. Het kanaliseert de energie om daarmee op de een of andere manier de omgeving te onderwerpen aan een technocratisch paradigma. Ster komt zelf uit een mechanische wereld, maar dit is een paradigma dat veel statischer is dan de creatieve knutseldrift en de willy wortelige uitvinders van Autochthonia. Dit is een verstikkend en verstarrend wereldbeeld. Hij herkent het ook als iets heel nuttig om de Wyld mee te verdrijven.

Inmiddels gaan de anderen ook wat doen. Dyjab zit te mediteren. Zijn tattoo wordt actief en het kleine draakje gaat in de ruimte rondvliegen. Hij ziet dat de oneffenheden in de grot de vorm hebben van een gigantische draak. Deze grot is het hol van een draak. Een echte!
En de activiteit bij de generator voelt aan alsof er in de verte iemand aan zijn staart kriebelt. De draak ligt hier te slapen. Hij heeft niets te maken met de apparatuur. Maar degenen die de apparatuur hier hebben gebouwd, hebben dat ongetwijfeld om dezelfde reden gedaan als waarom een lesser elemental dragon precies hier is gaan  slapen. Dit is een van de meest krachtige machtsplekken in de Schepping.

Ma Si kondigt aan dat ze nog een uitgang heeft gevonden in deze grot. Aan de zijkant is een trap omhoog. Ster is blij om dit te horen. Hij was al op zoek naar het commandocentrum. Maar Ma Si is minder enthousiast.
"We hebben geen instructies, moeten we niet aan Gaia vragen wat we moeten doen?" vraagt ze.
Dyjab reageert verbaasd: "We zijn  exalts! We moeten doen wat we zelf goed dunken. De draak wekken, of kijken wat die de machines doen. Of zelfs allebei!"