Blech!

Nou, ik ben verhuisd. Ik vind het nog steeds vreselijk. In feite is het nog erger dan ik me had voorgesteld. De lay-out van de beheerspagina is volstrekt onbegrijpelijk voor een bejaarde digibeet zoals ik. Iedere keer dat i van pagina wissel krijg ik allerlei security meldingen, net alsof ik iets verkeerd doe. En ik ben bang dat als ik die uit zet er een keer heel ergens anders iets verschrikkelijk mis gaat, omdat ik de melding uitgezet heb.
Kortom: ik ben erg ongelukkig.
Nu eens kijken of het me lukt een plaatje in te voegen.Kyleane15k1

Verhuizing

Ik zie erg op tegen de verhuizing. De weblogs van anderen die al verhuisd zijn, vind ik er niet op vooruitgegaan. Ik merk dat ik het allemaal erg demotiverend vind en dat ik eigenlijk geen zin meer heb hiermee door te gaan.
Jammer, dat wel.

Tobben met de gezondheid

Het is een platitude, maar daarom niet minder waar. Gezondheid waardeer je pas als je het niet hebt. Naast de buikloop is er nu een neusverkoudheid bovenop gekomen. Niks ernstigs maar toch lastig. Ik ga maar in bed liggen vanavond. Boekje bij, poes naast me. Wordt het toch nog gezellig.

“Dokter, ik ben bang dat ik hypochondrie heb!”

De Vos

Wolfram “de Vos” van Oostwolde, mijn huidige karakter binnen de spelwereld van Eternica, is slotenmaker van beroep. Hij loopt in een rood leren rusting, niet omdat hij graag vecht, maar omdat het een redelijke bescherming geeft tegen de verschrikkelijke valstrikken waar je in dit metier mee in aanraking kunt komen, terwijl je toch wendbaar genoeg bent. Er zijn weinig mensen (of andere creaturen) waar hij niet mee kan opschieten – hij is zelfs in de leer gegaan bij een orck leerlooier en heeft daar de ‘fijnere’ kneepjes van het vak geleerd: looien met orckenurine, snelle herstellingen met behulp van lijm en moeders deegroller, en andere subtiliteiten.

Sloten openen kan overigens zeer lukratief zijn. Veel deftige mensen hebben schatkistjes of afgesloten kamers en ze raken daar steevast de sleutel van kwijt. Als je dat gelooft. Nu ja, het vak heeft ook zo zijn nadelen. Ik, dat wil zeggen Vos, ging dus met de professor Chirurchie naar de kamer van de rector om daar een geneeskrachtige bokaal op te halen die op het slagveld nodig was, en de rector had natuurlijk verzuimd de sleutel mee te geven. Dus de prof vroeg mij om mijn hulp. Helaas zat er een valstrik op de deur. En toen die afging kwam de rector toevallig langs! Blijkt die man helemaal niet gediend te zijn van eigen initiatief … Terwijl hij een groot aantal bommen uit zijn binnenzak haalde, sommeerde hij mij om het universiteitsterrein te verlaten en me nooit meer te laten zien. Daar gaan de academische ambities

De Vos is vervent speler van Spijkerbal, de nationale sport van Eternica. Dit weekeinde is hij er achter gekomen dat de sport extra spannend wordt als de bal is ingesmeerd met een sterk hallucinogeen.

Wat bezielt me

Wat bezielt een man van 45 om in een raar kostuum een weekend lang door kasteelgangen te sluipen, door bossen te rennen, veel te weinig te slapen en dingen te doen waar je in de werkelijke wereld liefdevol voor zou worden opgenomen om in een bosrijke omgeving te worden verzorgd? En dat terwijl de in Egyptisch opgelopen buikloop nog volop aan de gang is…

Kortom: ik ben op Live Rollenspel weekend geweest in Belgie. Het was weer fantastisch. Als ik een beetje bijgekomen ben, zal ik de avonturen wat gedetailleerder op mijn blog zetten, maar nu ga ik naar de sauna om bij te komen.

Teveel is niet genoeg

Misschien is het wel een beetje teveel van het goede. Ik ben net terug uit Egypte en vanmiddag ga ik alweer naar Belgie. De VZW Eternica organiseert alweer haar 24e live rollenspel weekend. Dan kan ik weer in de huid kruipen van de Vos, mijn ‘twaalf ambachten dertien ongelukken’ kleurenblinde spoorzoeker, meester slotenmaker en leerling heks.

Helaas heb ik een kleine voedselvergiftiging opgelopen oid. want ik ben al twee dagen aan de dunne. Gisteren had ik er zelfs koorts bij, maar dat is gelukkig over. Wel heb ik nog steeds een behoorlijke maagpijn. Ik hoop maar dat het lijf het houdt

Ik ben er weer

Vanmorgen om 3 uur ben ik thuisgekomen. Moe, knalrood van de zon en vol van impressies.
Als ik m’n ogen dichtdoe zie ik nog steeds koralen en als ik sta, voel ik de wereld schommelen alsof ik nog aan boord ben.

Shark’s Bay Umbi is een bedoeinen resort. Als enige tussen alle veel te dure all-inclusive hotels, is dit een strandje met hutten en bedoeinententen waar je lekker een waterpijp kunt roken en een biertje drinken terwijl er relaxte muziek klinkt, meisjes in bikini in de zon kunnen liggen zonder lastige blikken van geile Arabieren etc. De mensen zijn vriendelijk en mild gestoord. De toeristen zijn voornamelijk backpackers. Wij waren de enige Nederlanders, verder veel Italianen van het alternatieve soort en nog een paar Duitsers en Russen.


In deze hut sliep ik.

We hebben een heleboel duiken gedaan, dat wil zeggen meestal drie per dag. En dat is best zwaar. maar het was zeker de moeite waard. Ik was niet de meest ervaren duiker deze vakantie, er waren twee Divemasters bij, maar volgens de gids moet ik maar snel instructeur worden. Dus blijkbaar doe ik toch iets goed.

Vakantie!

Wat is Nederland toch een nat en kil land. Maar het is eindelijk vakantie! Ik ga lekker een week naar de zon. Dan kan ik eindelijk weer warm worden, een beetje bijbruinen en kijken hoe het er onder water ook alweer uitzag.

Ik trek me niks aan van de terroristen en ga lekker naar Egypte. We gaan een week naar Shark’s Bay met een paar dagen liveaboard om naar de Thistlegorm te duiken.
De Thistlegorm is al in de jaren vijftig door Jacques Cousteau gevonden, maar daarna weer een heleboel jaren vergeten. Nu is het een van de bekendste wrakken in de Rode Zee. Het is een Engels vrachtschip dat door de duitsers gekelderd werd tijdens de tweede wereldoorlog. Aan boord bevinden zich nog ruimen vol met motorfietsen, vrachtwagens en legerlaarzen. Naast het wrak liggen zelfs nog twee stoomlocomotieven die door de inslag van het dek geslingerd werden.
Dit soort beelden is best luguber en zo’n wrak brengt de oorlog wel heel dichtbij. Maar o wat is het mooi om daar te duiken.