Sessie tweexc3xabnveertig

Dit is de laatste sessie van dit jaar. De vrouw van onze storyteller kan ieder moment bevallen en hij gaat dus even met Vaderschapsverlof. Het allerbeste, GobboE en Laura!

feitelijke gebeurtenissen

De Dragon Kings zijn blij dat we hun sterrenpoort hebben terugbezorgd en ze zetten het ding op een sokkel op het dorpsplein. Ster is nog niet klaar met de interface, maar hij heeft onderweg al twee regels correcte programmacode geschreven (6 successen). In ruil voor de poort voeren de Dragon Kings een ritueel voor ons uit, een dag van zuiveringsrites en runes kerven, waardoor we een Sworn Brotherhood worden. Dat is een veel krachtigere variant van de band die we al met elkaar hebben, alsof je door de ogen van de andere groepsleden kan kijken. Ster voelt bijvoorbeeld Oe’al’s zen-achtige vrede, Diamondclaw ziet de formules en mechanismen die Ster’s wereldbeeld uitmaken, &tc. We hebben een Oathbond van vijf punten (maximaal dus).
De volgende dag gaan we met een maanbrug naar het Noorden. Een nacht lopen en dan slapen. Raine vertelt dat hij heeft gedroomd van een ringvormige stad rondom een kale vlakte van een kilometer diameter, met in het midden een soort pilaar. Om de stad was een grasvlakte met paarden. De stad knipoogde en een stem zei: "Porto Libre".
Horse_8330_md We komen ’s nachts aan op een kille winderige grasvlakte. Raine vangt een paard en het lukt hem om het dier te temmen. Intussen heeft Ster weer een regel code geschreven (6 successen). Als de zon opkomt zien we de stad liggen in de ochtendmist. We sluiten ons aan bij een karavaan die nors naar de stad trekt. We kunnen gewoon naar binnen. Op straat zien we mensen zwijgend rondlopen. De huizen staan ongepland door elkaar heen in allerlei verschillende bouwstijlen. De stad heeft geen naam, ze wordt Circular City genoemd, of Stad Oog. Ze is verdeeld in wijken, ieder gewijd aan een bepaald soort eenzaamheid. In een andere wijk scheldt iedereen tegen elkaar. Her en der staan schrijnen, kleine pagodes met een gouden beeldje van een oude bebaarde man op een troon. We komen ook priesters tegen. Die zijn wat doelgerichter en ze schelden niet. Als we doorgaan naar de centrale vlakte, zien we dat die niet leeg is. Er zijn daar kleine dorpjes. En de centrale piek ziet er uit alsof hij niet gemaakt is van steen of aarde, maar van oude rotzooi. Alles wat mensen niet meer nodig hadden. We zien zelfs een visioen van een verloren kaste van de lunars, een zilveren maan op pootjes die steeds verandert. Ook abstracte beelden van andere verloren ideexc3xabn. Raine ziet zijn moeder.

We komen bij een dorpje met houten huizen. Er staat een bordje: "Welkom bij de Touched". Dyjab spreekt een man aan, en krijgt een vuistslag in zijn gezicht. Maar de man praat toch. De Touched zijn degenen die door King Loneliness zijn aangeraakt. Verderop is de Vallei der Verlatenen en daarvoorbij is de piek waar de god zelf zetelt. Ma Si Tamuz gaat verkennen. Ze ziet hier en daar een clustertje mensen, personen die op een pilaar zitten, en er is een groepje mensen rond een priester. Daar wordt een klein meisje gezegend. Ze draagt een wit gewaad en heeft een krans van madeliefjes in heur haar. Dan wordt ze meegevoerd naar de rand van het dorpje en op pad gestuurd. 100_3208 Een eenzame ziel op de witte vlakte. We lopen achter haar aan.

De vallei geeft je het gevoel dat je helemaal alleen bent, melancholie en depressie overheersen. Even verderop verandert het landschap in een binnenstebuiten gekeerde hel, een psychedelische nachtmerrie. Kapot speelgoed komt van de berg naar ons toegelopen. Tussen de oude koelkasten planten boeren mais. Vliegende varkens poepen lava. Tentakels proberen ons vanuit de grond te grijpen. De stenen proberen ons op te eten. Tempt_c De natuurwetten doen het hier niet meer. Raine maakt een afgodsbeeldje kapot en de poppen applaudiseren. De stem van koning Eenzaamheid jent de solar. De lava die uit de lucht regent, vormt stromen en zelfs muren van vuur die hem naderen. Hij rent er tegenop, maar de varkens gaan steeds hoger vliegen en hij brandt alleen maar zijn voeten. Ster rent er doorheen, hij is imuun voor vuur. Raine kan onder hem schuilen tegen de vurige regen. Maar hij krijgt geen adem meer door de hitte. Ook hier heeft Ster wat voor, zijn respirator geeft de rokerige olielucht van Autochthonia, maar het hodt de solar wel in leven. Dan beveelt koning Eenzaamheid Raine naar hem toe te komen. In de vuurregen ontstaat een mensvormige uitsparing. Raine kruipt onder Ster vandaan en stapt in de opening.

Intussen roept Ma Si de magma kraken op. Dyjab wordt aangevallen door de stenen en de grond-tentakels, zijn aura beschermt hem tegen de lava. Diamondclaw vecht een roemloze strijd tegen kinderspeelgoed. Ma Si’s toverkunsten kunnen de lava sturen. Als de demon daar achter komt, verandert de vuurregen in keigrote hagelstenen. En daar heeft Ster geen verweer tegen. Dus nu beschermt Raine hem. Samen bereiken ze een opening in de berg van vuilnis. Als ze veilig zijn gooit Raine zijn boemerang, die zich duizendvoudig uitvouwt en alle hagel tot sneeuw snijdt. Naast ons staat een man met een witte baard, hij legt zijn handen op onze schouders en voert ons mee de berg in. Een grote zaal, rood verlicht, met een troon op een zuil. Nu zit de man op de troon. Vrij kort daarna komen de anderen er ook aan.

Image_195 "Vertel eens, wat komen jullie doen?" vraagt de demon. Als we hem willen aanvallen, roept hij een sfinx, een justicar aan. Hij beroept zich er op dat hij een god is, legitiem aangesteld door de hemel. Hij heeft een verzoek ingediend in Yu Shan en hem is dit ambt toebedeeld. De sfinx is het er mee eens dat de god primordiale magie gebruikt die niet bij zijn functie past. Ook accepteert hij de aantijging dat de concentratie van eenzaamheid hier tegennatuurlijk is. Ster argumenteert dat in Autochthonia niet met gremlins wordt geargumenteerd, een gezwel moet worden weggesneden, een defect gerepareerd. Allemaal geldige argumenten en de vergrijpen mogen bestraft worden, maar als hij inderdaad een Yozi is, dan en alleen dan, mogen we hem aanvallen. De sfinx vraagt aan ons om zelf recht te spreken, want solars zijn de wetgevers, en daarvan afgeleid de andere exalts ook. Hoe tonen we aan dat King Loneliness geen god is, maar de Yozi genaamd Zethar?

Dyjab en Raine snappen wat van bureaucratie. We moeten de proef op de som nemen. Wat kan een god, wat een demon niet kan? Goden kunnen vrij gemakkelijk een mens of ander wezen in bezit nemen. De andere demonen konden ook wel bezit nemen van iemand, maar dat lichaam werd dan heel snel uitgeleefd en ging in een dag dood. We nemen de proef op de som. Loneliness neemt een half uur bezit van het paard van Raine. Er gebeurt niets, behalve dat we achteraf nog een kleine stroom van essence van Loneliness naar het paard voelen gaan. Ma Si verwijdert de magie en dan zien we dat het paard dood en halfvergaan is. De sfinx is overtuigd. We mogen toeslaan. Wave of Mutilation, Vision of Terror, Raine, Dyjab en Diamondclaw vluchten. Ster en Ma Si weerstaan de angst en slaan de demon uiteindelijk dood. De troon blijkt het receptakel te zijn, maar dat wordt ook kapot gemaakt en dan wordt Zethar verzwolgen door Malfeas. Raine voelt de lokroep weer.

Voordat we vertrekken, vraagt Dyjab de sfinx nog om advies over het vreemde weer: "Ga eens praten met de dragons of the winds."

subjectieve gebeurtenissen

Om de vervreemdende sfeer van
eenzaamheid te benadrukken heeft de storyteller een van de spelers in een geisoleerde positie gebracht. De speler van Raine maakte vreemde dingen mee, de ene keer was zijn paard licht-en donkerbruin gevlekt, een half uur later was het een schimmel en weer later lichtbruin. De andere spelers hadden hun personages uitgewisseld, zodat ik nu Ma Si Tamuz speelde en een andere speler had Ster van mij overgenomen. En ieder moest de grootste angst van dat personage uitspreken. Pas vlak bij de berg kregen we weer onze eigen rol.

De boodschap van King Loneliness was: "It’s lonely at the top. Jij bent de solar, je hebt wel reisgenoten, maar je bent en blijft alleen. Of je nu opgejaagd wild bent of wetgever met het mandaat van de hemel, je zult altijd eenzaam zijn."

De bureaucratische procedures waren ook vervreemdend. Nee, deze persoon is geen demon. Je mag hem niet zomaar aanvallen, want hij heeft een aanstelling als god van de eenzaamheid.

Duikinstructeur i.o.

Vanavond ben ik begonnen aan de opleiding tot duikinstructeur van de NOB (Nederlandse Onderwatersport Bond). Het was in Gorinchem. We begonnen met een ingangstoets: alle stof van alledrie de duikbrevetten plus de module ‘Redden’. Heel fijn, dit kregen we twee weken van tevoren te horen en ik heb geen tijd gehad om de vier boeken weer door te lezen, want ik heb morgen een veel belangrijker tentamen.
Ik blijk nu op 1 fout teveel gezakt te zijn, en moet daarom het gedeelte Eerste Hulp bij Duikongevallen herkansen. Op zich niet erg, maar in dat deel zat een vraag die mijns inziens ten onrechte fout gerekend was. Die vraag was nu juist iets wat ik net twee weken geleden bij EHBO heb gehad. En de twee anderen die gezakt waren, hadden ook diezelfde vraag fout en bovendien hetzelfde antwoord gegeven als ik. Nog meer mensen hadden overigens datzelfde antwoord gegeven, die ook recent EHBO of BHV hebben gedaan. Dus discussie. Wel, de docent gaat het nog even opzoeken. Ik wacht het af. En zaterdag gaan we lekker verder. Herkansinkje zit ik overigens helemaal niet mee, want vanaf vandaag heb ik voldoende tijd om het goed voor te bereiden.

Op 31 januari is de herkansing.

Di-rect doet Tommy

Vandaag Tommy gezien in de Leidse Schouwburg. Prima vertaald door Jan Rot en uitstekend gespeeld door Di-rect. Het was echt de moeite waard!
Hier is een eerdere cover, Elton John als Pinball Wizard:

GV 3 – Twee geslaagde missies

We vliegen over zee terug. De kind-demonen vallen in slaap. Ab en Suzette assimileren hun slachtoffers en verwerven nieuwe vaardigheden: Ab wordt een atletische krijger en Suzette ontdekt Lore of the Wyld. In hun slaap krijgen ze alle drie dezelfde droom: We zitten samen met de 13e imam in de heli. Hij zegt: Jullie moeten mij wel voor een hele grote vijand houden. om mij zo fel te bestrijden. Maar ik moet jullie vragen, voor welke vijand houden jullie mij? Ben ik een vijand van het bestaan? Zoek ik de vernietiging van alles? Of ben ik slechts een kleinere vijand, een die de vernietiging van de hemel en de hemelse schare zoekt? Of houden jullie mij juist voor iemand die aan de kant van de hemel vecht en de ondergang van de mensheid nastreeft? Jullie hebben het mis. Ik ben niets van dat alles. Ik ben helemaal geen vijand.

Tegen Abxe2x80xa6Kijk in je hart en vraag jezelf: waarom zou iemand die gelooft in de principes van de Islam oproepen tot een heilige oorlog? Islam betekent overgave. Iemand die zich overgeeft, vecht niet langer. Er is maar xc3xa9xc3xa9n jihad: de worsteling van het hart om zich over te geven.Tot de drie engelenxe2x80xa6Ik ben het tegendeel van Shaitan. Hij zei xe2x80x98ik zal niet dienenxe2x80x99. Ik zeg xe2x80x98ik dien volledig, ik geef mij over.xe2x80x99Dit is mijn doel: geen enkel verzet te leveren. Alles is zoals het is en zoals het moet zijn. Het is de wil van Allah.Waarom, zo kun je vragen, heb ik jullie dan bevochten en me tegen jullie verzet? Dat heb ik niet gedaan. Maar het kind dat mij met zich meedraagt, is klein en bang. Hij wilde dat ik hem hielp zich te verzetten en hoe kon ik dat weigeren? Ik heb al zoveel van hem genomen. Hij had behoefte aan bescherming, aan een gevoel van veiligheid. Verder vroegen mijn dienaren aan mij om hen de kans te geven zich te bewijzen. Ik bood hen die kans en zij hebben gefaald. Niet in de zin dat zij gefaald hebben jullie tegen te houden, maar in de zin dat zij dat geprobeerd hebben. Overgave terwijl je de kracht bezit je te verdedigen, dat is de ware test van het geloof.Ik vraag jullie opnieuw: ben ik jullie vijand, nu jullie mijn totale overgave bezitten?Jullie zoeken een middel om het eind van de wereld te voorkomen. Maar is niet alles eindig? Heeft niet elk begin onvermijdelijk ooit een einde?Ik zal jullie helpen en ook aan jullie een kans geven jezelf te bewijzen. Ik zal jullie wapenen en helpen om verzet te bieden tegen alles. Maar eenmaal voorzien van een dergelijk wapen, zal ik jullie vragen om je over te geven. Niet omdat je niet kunt winnen, maar omdat je dat kunt.Zoek de moeder. Zoek haar die ook wel Lilith wordt genoemd. Spreek met haar over de zonde die deze schepping in scherven gooide. Spreek met haar over haar zoon, de eerste moordenaar. Voeg toe aan haar ondragelijke leed en stort haar in tranen. Laat haar nog meer lijden dan ze al deed. Haar tranen zijn nodig om de zonden weg te wassen die de moeder over haar kinderen uitriep. Maar voor je gaat, breng mij thuis, alwaar ik in overgave zal wachten op wat komen gaat. Zij verdraagt geen jongetjes in haar buurt en mij al helemaal niet. Haar dochters zal ze echter te woord staan. Dan valt hij weer in slaap.

We worden tegelijk wakker en bespreken de droom. Ah64anightsAb gelooft er weinig van en Suzette ziet niks in overgave. Dan landt de helicopter bij de grot. De imam wordt uitgeladen en overgedragen aan een paar bedoexc3xafenen die hem naar een nieuwe schuilplaats zullen brengen.

Philippe biedt aan om ons te helpen met onze verdere queeste. De beste manier om bij het ware Vaticaan te komen, is via Rome. Hij wil ons ook naar Nederland brengen, en hij kent een doorgang naar de wereld van Shibim, waar Lilith woont. Naar aanleiding van onze droom kiezen we voor Lilith. Philippe geeft ons een telefoon en vliegt ons terug naar de kust. Ab verandert Mio en zichzelf in meisjes, Aia en Suraia, en we landen we nog even in een dorpje voor meisjeskleren en draagtassen met reisbenodigdheden. Dan worden we afgezet onderaan een berg en de heli vertrekt snel. We doen onze amuletten af en lopen over een oud pad naar boven. Het is koud. Hoewel onze bovennatuurlijke zintuigen afgestompt worden, doen de menselijke zintuigen van de kinderen het nog wel. Onderweg ontdekken we dat er een harpij naar ons kijkt. Als we haar aanspreken vraagt ze met een ongelooflijk mooie stem: "Waarvoor wil je de Moeder spreken?"

Suzette: "Omdat er een groot gevaar dreigt voor haar."

"Loop dan maar door."

Voorbij een rotspunt is er een platform met een enorme opening in de rots. De wanden zijn vlak gemaakt en er is een offerplaats. Op de wanden staat de legende van Lilith in een oeroud schrift. Hij is anders dan enig menselijk verhaal…

"In den beginne schiep God de eerste mens, een vrouw, Lilithgenaamd. Zij was qua ziel en kennis Zijn gelijke en hielp hem de tuin in terichten en te onderhouden. Zij zag nu dat alle dieren in paren voorkwamen en zevroeg God om ook voor haar gezelschap te scheppen. God schiep hierop Adam, eenmankind dat in veel opzichten minder was dan zij. Ze zette zich echter over deteleurstelling heen en nam Adam tot zich, ook al was hij nog slechts een kind, ineen poging uit hun verbintenis een haar gelijkwaardig mankind te maken. Zepaarde met Adam en verwekte een kind, de eerstgeborene, Ahriman (Kain) genaamd.God was hierover zeer ontstemd en verdreef moeder en kind uit de tuin. Lilithleerde leven in de wildernis en toen haar zoon een bepaalde leeftijd hadbereikt, verwekten zij samen een handvol zonen en dochters.

Adam was alleen achtergebleven in de tuin en hij voelde zicheenzaam. God wilde Lilith echter niet terughalen en in plaats daarvan schiephij uit een rib van Adam een kindmeisje, Eva genaamd, dat onvruchtbaar was endat Adam in volle onschuld in elk opzicht zou dienen.Lilith hoorde van deze daad en gruwde ervan. Ze besloot hetplan van God te dwarsbomen en de zwakzinnige Eva te verheffen. Inslangengedaante verleidde ze Eva en onderwees haar in de kunsten. Zo verloorEva haar onschuld en was ook zij in staat een kind te verwekken. Al snel was zezwanger van Adam.God was uiteraard zeer ontstemd en verdreef Adam en Eva,samen met hun zoon Ormuzhd uit de tuin. Lilith kreeg een vreselijke vloek overzich uitgesproken, namelijk dat zij en haar geslacht voortaan onvruchtbaar zoudenzijn. In de wereld leerde Lilith aan Adam en Eva hoe ze moesten overleven.Zij leerde hen hoe ze het land moesten verbouwen en hoe ze konden leven van de dierenvan het veld. Tegelijk was er veel strijd tussen Lilith en Eva, die altijdkibbelden. Die strijd was des te erger omdat Eva steeds kinderen kreeg, terwijlLilith onvruchtbaar was door toedoen van de vloek. Tegelijk had Lilith eenonstilbare lust tot paren, terwijl Eva er alleen toe gedreven werd als zijvruchtbaar was.De twee halfbroers Ormuzhd en Ahriman trokken veel samen opnu de familie herenigd was. Maar er was ook tussen hen veel strijd. TerwijlAhriman vooral op zijn eigen kunnen vertrouwde, vroeg de kuise Ormuzhd in allesGodxe2x80x99s raad en hulp. In ruil voor dat vertrouwen werd hij Godxe2x80x99s lieveling en hijslaagde waar anderen faalden. Hij was echter onvruchtbaar, zoals alle kinderendie geboren werden. Ormuzhd vond dat niet erg, maar Ahriman wel. Opgestooktdoor zijn moeder haalde hij Ormuzhd over om aan God te vragen of zij voortaanook kinderen konden verwekken, net als Adam en Eva. God stemde erin toevruchtbaarheid te schenken aan degeen die hem het nobelste offer bracht.Ahriman en Ormuzhd gingen aan het werk en brachten allebei een offer, maar datvan Ormuzhd was veel beter en het zag ernaar uit dat hij zou slagen waar zijnoudere broer zou falen. Daarop ontstak Ahriman in woede en sloeg zijn halfb
roerdood, waarna hij het vruchtbare offer naar zichzelf en zijn kinderen toetrok.Toen God zag dat Ormuzhd doodgeslagen was enAhriman nu vruchtbaar was geworden, werd hij zo toornig dat hij eenverschrikkelijke vloek over Ahriman uitsprak. De nazaten van Lilith zouden danwel vruchtbaar zijn, het zou hen echter vervullen met drift en geweld en hetgeslacht van Lilith zou vooral bestaan uit perversen en verkrachters. OokLilith werd gestraft, als aanstichtster van dit alles. Zij kreeg de opdracht omde kinderen van Eva te onderwijzen en vruchtbaar te laten zijn op dezelfdemanier als zij ooit met Eva had gedaan. Ze aanvaardde die rol knarsetandend eneeuwenlang was ze de heilige hoer die de nazaten van Eva onderwees in devruchtbaarheidsriten. Maar ze nam ook wraak. Ze gaf al haar pupillen een vloekmee, namelijk dat zij en hun kinderen zich alleen nog maar aangetrokken zoudenvoelen tot het nageslacht van Lilith. Zij zouden zich dus met genoegen alslammeren in de armen van perverse verkrachters werpen. Toen God dit ontdekte, gafhij de niet gexc3xafnfecteerde nazaten van Evaxe2x80x99s lijn alsnog vruchtbaarheid en hijsloot een verbond met een van hen, Abraham genaamd. Tegelijk gaf hij Lilith deergste vervloeking: voortaan zouden haar kinderen elkaar naar het leven staanen zijzelf moest haar vervloeking ongedaan maken door al haar eigen mannelijkenazaten te doden. Elke dag dat ze daar niet slaagde, zou er een dochter vanhaar voor haar ogen sterven. Ze veranderde hierop van gedaante, samen met allevrouwelijk nazaten van haar lijn. Zo werd zij de Succubus en haar dochterswerden harpijen, allen erop gericht mannen van hun eigen bloedlijn te doden.
"

We lopen verder. De grot is in geen eeuwen door mensen betreden. Harpy_1024x768Maar bovenin wemelt het van de harpijen.Met zaklampen zoeken we ons een weg over de vloer, wellicht de eerste mensenvoeten  die hier ooit gelopen hebben. Bij een ondergronds meer vinden we een magisch portaal en daarvoorbij is een vreemde wereld met twee manen en honderden meters hoge termietenheuvels waar vreemde vogels omheen vliegen. De hoogste met de meeste harpijen, zal wel de belangrijkste zijn. We hebben enige moeite om binnen te komen want er zijn geen doorgangen op grondniveau, maar het lukt wel. Binnenin treffen we een gigantische zaal met een troon in het midden. Op die troon zit Lilith, de eerste moeder. Er klinkt een prachtig gezang. De harpijen gebaren dat we door mogen lopen.

Lilith heet ons met een zwoele, moederlijke stem welkom. Ze is mooi en ze ziet er jong uit, maar ze heeft ijskoude ogen. Haar benen zijn vogelpoten, maar voor de rest is ze helemaal menselijk. We leggen uit dat Asmodeus en het Vaticaan de hemel willen bestormen.

"Asmodeus is een dwaas, altijd al geweest. En het Vaticaan heeft al een poort naar de hemel. Maar als het Vaticaan de sleutels verzamelt, zijn ze van plan om de Gouden Vlam te ontsluiten. Wij mensen lijken op jullie, maar onze zielen komen ergens anders vandaan: de Gouden Vlam, de verzamelplaats van alle zielen van de mensen."

Opeens spreekt ze een man aan die onderaan haar troon geketend zit: "Hoor je dat? Alle kinderen moeten nu dood, ook die van jou en Eva! Hebben we nog niet genoeg geleden?"

Adam mompelt: "Er is geen god."

"Dagelijks sterven mijn kinderen, alleen maar omdat we ons wilden voortplanten. Onze kinderen zijn sterfelijk. Wij niet."

We vragen naar Ahriman. Zijn geboorte was volgens Lilith een feest, er waren veel engelen bij en alleen god was boos. Ze hadden zijn plan verpest. Ze vertelt het hele verhaal, ongeveer zoals het op de rotswand was vermeld. Maar haar verhaal is heel verbitterd. Ze ergert zich aan de lijdzaamheid, de straf op straf en de steeds wredere vonnissen van god. Maar ook haar medelijden met Eva. Het is een gruwelijk verhaal. Zoals dat ze dagelijks moet kiezen of ze een mannelijke nazaat doodt of een vrouwelijke zal zien doodgaan.

Mio ziet een patroon: "God maakt een tuin met van alle dieren twee, en hij maakt jou even wijs, machtig en intelligent als hijzelf. Dus van god waren er ook twee, hij en jij. En als jij hem zegt dat je eenzaam bent en om een maatje vraagt, dan maakt hij een zoontje voor jullie twee. Maar daar ga je mee naar bed en je krijgt er nog een kind van ook. Volgens mij was hij gewoon jaloers. Ben je ooit met god naar bed geweest?"

"Nee, die is daar niet in geinteresseerd!"

Mio denkt er het zijne van. "Wat is er eigenlijk met Ahriman gebeurd?"

Die is teruggegaan naar god en heeft hem de waarheid gezegd. Lilith heeft hem nooit meer gezien.Dan vertelt ze dat ze de nakomelingen van Eva een groot onrecht heeft aangedaan. Het is een lang en ingewikkeld verhaal en aan het einde begint ze te snikken. Ab, als Aia,troost haar en dept de tranen op met zijn zakdoek. AAn het einde van haar verhaal vervolgt Lilith met:

"Er zijn twee dingen die jullie voor me kunnen doen. De eerste van jullie, Lucifer, heeft het meeste voor me gedaan. Ik smeek jullie vraag hem of hij weer eens deze kant op komt. De tweede: waar is het kind dat aan mij is ontsnapt?"

(Het jongetje waar de 13e imam in geincarneerd is, is een volbloed nakomeling van Lilith) We vertellen dat we niet weten waar hij is gebleven. Maar Mio laat zich wel ontvallen dat er honderden jongens aan het graven zijn naar zijn verblijfplaats. Daar doet ze het voor. "Uit dank voor deze informatie vergeef ik je dat je je hebt voorgedaan als meisje. Je krijgt een uur voorsprong. Aia mag nog even bij mij blijven. Omdat ze me getroost heeft, zal ik haar onderwijzen. Na dat uur zijn jullie vogelvrij.

Suzette en Mio rennen naar buiten en roepen Philippe op. Vlak voor de heli landt, komt Ab aangestrompeld. Hij is bekaf en helemaal gemangeld. En weer in jongensvorm. Snel vliegen we weg, achtervolgd door harpijen, maar nadat we er een aantal hebben doodgeschoten, vliegen de wezens door naar het grottencomplex. Mio is helemaal overstuur. Philippe hoort het hele verhaal aan en troost hem. Dit is het mindere van de kwaden. Liever dat er een paar kinderen door harpijen worden verslonden, dan dat de imam wordt gedood en de jihad uitbreekt.

L_dsc03949We landen op een Amerikaans vliegveld bij Baghdad en worden met jeeps naar een hotelletje gereden. Het is nu zondag namiddag, morgenochtend vliegen we naar Rome. Eindelijk een nacht rustig slapen!

’s Anderen daags vliegen we naar in Rome. We landen op Leonardo Da Vinci en worden in zwarte limousines naar een huisje op het Tiber eiland gereden. Daar installeren we ons. Dit wordt een rustdag, een dag van voorbereiding op de volgende etappe. We nemen weer eens contact op met het thuisfront. Simon stuurt ons een kaart met daarop alle kerken aangegeven waarvan hij weet dat er een doorgang naar Vaticaanwereld is. Isabel heeft van het Huys Amsterdam de lokaties gekregen van alle vreemde dingen die we gevraagd hadden. Die zijn verbazend goed op de hoogte en daarom weten we nu dat de graal en de ark des verbonds in handen van de CIA zijn. Ook weten we nu waar de rib van Adam is, in Eden, en de kroon van farao ligt in het Vaticaans museum. De Blauwe Vlam wenst ons "veel plezier". Mio wordt nog gebeld door zijn moeder, hoe of het met hem gaat en of ze nog wat kan doen? Ze spreken af dat zij bij Mio’s vazal langs gaat en bij de mevrouw met de gebroken rug in het ziekenhuis. Dan vertrekken de commando’s, alleen Philippe en Jack blijven bij ons. We gaan boodschappen doen, normale kleren waarmee je het Vaticaan in kan. Philippe en Jack gaan hun contacten benaderen. Als we het journaal aanzetten, blijken er weer allerlei rampen te zijn gebeurd: In de golf van Perzie is een olietanker
gezonken met een grote olievlek als gevolg. In de A_monkeys_view_of_palenque_from_theNoordzee zijn twee fregatten tijdens een vlootoefening op elkaar gebotst en gezonken. In Palenque is een Inca tempel ontploft en daar is nu een enorme krater (?). We denken er het onze van.

De volgende dag brengt Philippe een non mee. Francesca werkt in het Vaticaan, maar ze is van het Consortium. Ze zal ons meenemen naar de Vaticaanwereld. Daar stikt het van de weeskinderen, dus wij zullen er niet opvallen. Maar we mogen niet meer spullen meenemen dan er in onze rugzakjes passen en geen wapens. We krijgen ook een juten zak mee voor de schedel. Ze weet een lab waar alles wat gevonden is eerst wordt onderzocht. Ze legt iets uit van de hierarchie: de purperen garde is relatief onbelangrijke bewaking, de purifiers zijn al een stuk enger, maar de allerergsten zijn de leden van de inquisitie. 180pxsint_jan_van_lateranen_het_plaDan gaan we met de bus naar de grote basiliek van Lateranen, die gebruikt wordt als dienst doorgang. We gaan via een zijingang naar binnen. Japanse toeristen proberen mee te lopen, maar worden door de bewaking tegen gehouden.Gelukkig werken Simon’s amuletten perfect, dus we hebben geen last van de heilige sfeer. Alleen een tinteling. Diep in het complex is de doorgang. We komen aan in een stokoude zuilengalerij, alles is zwart van de roet en aanslag. Van buiten klinkt gedruis. Door een deur komen we in een kerk die helemaal vol staat met standbeelden van een jongeman met een lauwerkrans. Francesca zegt dat dit de paus is. Veranderen ze dan iedere keer als er een andere paus komt alle beelden? Nee, de huidige paus lijkt voldoende op de vorige, en die op de daarvoorgaande. Dus dat is niet zo’n probleem … jaja, zeker weer zo’n onsterfelijke.

Als we buiten komen zien we een stad van kathedralen! Overal lopen priesters, monniken, nonnen. Sommigen dragen perkamenten tekstrollen aan hun kleren genaaid. Anderen hebben puntmutsen als tovenaars. De  kerken hebben torenspitsen met roetende vlammen in plaats van kruisen. Ons nonnetje vertelt dat het de vlam van het geloof is. Overal is zwarte aanslag van de roet. We gaan trappen af en komen bij het verkeer aan. Auto’s hebben hier geen wielen, maar ze zweven boven het straatoppervlak. St_ks222foto_262173_582782hEn er rijden veel mensen mensen op fietsen, nou ja, op hoge bicicles. Ze neemt ons mee naar een uitkijkpunt hoog boven de straten. Er ligt en dikke laag smog over de stad, maar we zien de walmende kerkspitsen tot aan de horizon. Deze planeet is letterlijk volgebouwd met een enkele stad. In de verte staat een werkelijk reusachtige kathedraal met wel vijftig torens en een zuil van vuur tot in de hemel. Dat is de kerk van God. Daar woont Hij als Hij hier is.

"Dus hij komt nog steeds onder de mensen?" vraagt Mio."Ja, natuurlijk, wat denk je dan? Hij was hier een half jaar terug nog. Maar wij moeten de andere kant op."

Terwijl we praten komt er een zwarte wagen aangescheurd, met witte kruisen er op. Er springen zwaar bewapende Purifiers uit, die naar de balustrade van het plein sprinten en met hun automatisch geweren de positie innemen om te gaan bevechten wat er lager in de stad gebeurt. "Dat is onze zaak niet …" mompelt Fransesca.

Ze neemt ons mee door steegjes en straten en we komen bij een nondesript gebouw. Ze belt aan, een vriendelijke jonge monnik Edouardo laat ons binnen. Het ruikt naar formaldehyde. Overal is beveiliging en alles is van hout of metaal gemaakt, er is geen enkele kunststof. We worden meegenomen naar de zaal waar de recente aanwinsten worden bewaard en vinden de schedel tussen tientallen ongenummerde schedels. Er is nogal een achterstand. So far so good … Op weg naar buiten worden we aangesproken door een oude professor. Suzette besluit om haar demonische machten te gebruiken om hem te laten vergeten dat hij ons heeft gezien. Maar dat werkt averechts. De man vergeet ons weliswaar, maar ergens is waargenomen dat er een demonische kracht is gebruikt. Als we weer terug zijn bij de kerk met de doorgang naar onze wereld, is die al omgeven door zwaarbewapende purifiers. Snel een andere doorgang zoeken. De stad is in rep en roer, bij alle reguliere doorgangen komen purifiers. Francesca gooit haar mobieltje in een riool en belt haar contacten met die van Mio. We moeten even vogeltjes voeren als afleidingsmanouvre, de geestelijkheid kan ons gelukkig niet direct waarnemen. En we weten nog net op tijd door een afgelegen, halfvergeten kerkjeHpim0306 te ontkomen. Ze zitten ons nu letterlijk op de hielen. We arriveren vlak bij het Colosseum en Mio sluit het portaal af. Maar ook in het eigen Rome is de politie druk naar ons op zoek. We kopen snel wat toeristische t-shirts en petjes, kleden ons om en sluiten ons aan bij een willekeurige Nederlandse familie. Ze zijn op zoek naar een non met twee meisjes en een jongetje, en niet naar drie toeristen met vijf kinderen. We zwerven een tijd door de stad en worden niet herkend. Weer in het ‘safe house’ vertelt Philippe dat het een gekkenhuis is in het Vaticaan. We blijven een dagje binnen. Er is weer vreemd nieuws. Volgens de tv schijnt er een belangrijke kunstschat gestolen te zijn uit het Vaticaans museum en Japan heeft een kernproef gedaan. De dag daarna is het nog steeds niet rustig, maar we scheuren met zwarte limousines ongehinderd door de stad. Zonder problemen rijden we een militair vliegveld op en we stappen in een vliegtuig. Philippe biedt aan om ons ook nog te helpen met het Noordzee mysterie. 

In Nederland gaan Mio en Suzette gewoon naar huis. Mio vertelt het hele aqvontuur aan Simon. Suzette komt in een leeg huis en gaat maar slapen. Ab, in zijn meisjesgedaante als Aia, logeert met ‘oom Philippe’ in Nieuw-Minerva. Ze gaan ook nog even naar de moskee. Daar is brand geweest en er zijn ruitenj gesneuveld. Bij navraag horen ze dat er een boel jongens teruggekeerd zijn, maar er is ook iets vreselijks met ze mee gekomen door de poort. De imam heeft het over een demon uit de hel, die ze maar met hele grote moeite hebben weten terug te drijven. Een harpij… Uiteindelijk zijn er ‘maar’ 20 doden gevallen.

sessie eenenveertig

Dyjab en Diamondclaw zijn uitgenodigd voor het overleg met de Earth Dragon Kings. De andere exalts mogen wel meeluisteren, maar hebben geen spreekrecht. Drie reptielen zitten al te wachten in de vergaderruimte, een ondiepe kom in de grond. Dariak, de oude priester, draagt een gouden gewaad, verder zijn er een jonge krijger genaamd Radiation day en een priesteres in een blauw gewaad, die Pireta heet. Na de benodigde plichtplegingen zoals het zingen van een zonnehymne, het branden van kruiden, en het aanbieden van zout en water, komen ze ter zake. "Wat komen jullie doen?"
Dyjab legt uit dat we op zoek zijn naar de aarde en de vuur dragon kings. Is dat vanwege de water dragon kings? Niet alleen, de oude draak Sleeping Prince wil dat de vijf soorten dragon kings weer actief worden. Ze zijn geinteresseerd en willen weten hoe ver we inmiddels zijn. Nou, we hebben inmiddels vier van de vijf soorten gevonden, alleen vuur is nog zoek.

"En wat gaan jullie nu doen?" vraagt Doriak.

Diamondclaw neemt het woord: "We gaan Demon Lord Loneliness op zijn  taas hakken!"

"Gaat dat lukken?"

"Nou, … hij heeft dingen waardoor onze samenwerking verstoord wordt, dus dat wordt een zware dobber."

"Samenwerken. Dat klinkt als een utopie. Je hebt het dan over vertrouwen en daar hebben wij slechte ervaringen mee. We zijn in het verleden al te vaak verraden en we zijn meer ingesteld op bewijzen dan op mooie woorden. Als jullie kunnen bewijzen ons vertrouwen waard te zijn, dan willen we jullie iets geven tegen Lord Loneliness. Wij hadden ook een sterrenpoort waarmee we contact hielden met de andere dragon kings. We hebben nog een paar adressen, maar de onze is kapot gegaan en later gestolen door de dragon blooded Saghramatha. Hij staat in de Himalaya op de hoogste piek van de berg Kalash. Ze is redelijk op zichzelf en gebruikt het ding letterlijk als poort. We willen hem terug."

Na het gesprek vraagt Ster aan Smerana of hij haar nog eens mag uitdagen als hij sterker is. "Kun je niet tegen  je verlies? Nou goed dan, maar bedenk dat ik dan ook sterker zal zijn geworden."

We gaan kijken naar de ruines buiten het dorp. Daar staat nog de gebroken sokkel van de sterrenpoort en de console ontbreekt ook. Dariok leent ons een roze kristallen bol en legt aan Ster uit hoe hij die kan bedienen. Op commando wordt de bal drie meter groot en hol. Daar kun je dan in vliegen. Bola_de_cristalHij gaat heel hard, wel 100 km per uur, en hij kan ongeveer 300 kg dragen. Maar hoe minder gewicht, hoe wendbaarder, en het ding is niet erg comfortabel. De anklok zijn vergeten hoe deze bollen gemaakt moeten worden, dus hij wil hem na gebruik wel terug hebben.

Voor we vertrekken moet Ma Si Tamuz nog de maanmis opvoeren. Ze heeft een heel toneelstuk ingestudeerd. In haar Beastman vorm, een grote vogel, zingt ze tegen zonsondergang stukken opera naar de wassende maan. Tot oinze verbazing gebeurt er echt iets. Vanuit de mirrorplanes zien we een lichtflits en dan komt er een grote raaf, die van een kwikzilveren licht gemaakt lijkt te zijn, onze kant op vliegen. Het dier landt voor Ma Si en spreekt haar aan: "Het is lang geleden dat een theurg me heeft opgeroepen. Wat moet je?"

"Ik wilde weten of er iemand van Luna in de buurt was."

"Dat is wel veel moeite voor weinig vraag. Is er nog meer?"

634455952_2378da2335_oMa Si vraagt hoe deze woestenij is ontstaan. De zilveren raaf antwoord dat het een catastrofe was. De eerste grote oorlog, met tanks en raketten. Toen drukte er iemand op een grote rode knop. Sindsdien is hier de grootste spiegel ter wereld en alle dieren zijn gemuteerd. De raaf, de laatste levende licht-elementaal uit die tijd, leeft nu in die spiegel. De balans is nogal verstoord. Alle normale leven is verdwenen de rest heeft zich extreem aangepast aan de omgeving. Het gesprek gaat verder over de verdwenen kastes van de Lunars. Ze herinnert zich die nog wel: "Jij tovert en roept geesten op: dat is het werk van een theurg, een waxing moon caste. Verder waren er nog de galliard verhalenvertellers die met de waning moon overeenkwamen; de filodox rechtsprekers waren de halfmoon; de ahroun fighters stonden onder het teken van de full moon; en dan waren er nog de ragabash, de new moon, zij waren het geweten van de groep, de schelmen die als enigen de anderen tot de orde konden roepen."

Als Silver Raven was deze elementaal ooit een van de boodschappers van Luna, maar ze is niet meer nodig en ze is al in geen duizenden jaren meer opgeroepen. Ma Si vertelt dat dit komt omdat Luna de Games of Divinity speelt. De raaf heeft daar geen boodschap aan, ze leeft in de spiegel en vindt het best zo. Ook weet ze niet hoe Ma Si haar kaste kan veranderen. "Ga nu met de gratie van Luna, lunar. We spreken elkaar nog wel eens."

De Dragon Kings zijn er nu van overtuigd dat Ma Si inderdaad een priesteres van Luna is. De volgende dag vertrekken we bij zonsopgang. Ster hangt ondersteboven aan het plafond, de lunars hebben hun kleinste gedaante aangenomen en dan nog is het krap in de kristallen bol. Refract1Zoevend vliegen we over het landschap, af en toe zien we een dorpje waar we even kunnen uitrusten en de weg vragen. Uiteindelijk komen we aan de voet van de berg Kalash. Hier ligt een rommelig stadje van smalle straatjes vol tempels, honderden schrijntjes, stadpaleizen, beelden van celestial lions en celestial dogs en torens met blauwe ogen er op. Hoewel we op 2000 m hoogte zijn, is het hier groen, warm en benauwd. Overal staan afbeelingen van de godin Kumari, een meisje met zwart haar, witte huid en drie ogen waarvan de middelste blauw is, met rode oogkassen.

Het is mogelijk om de volgende dag al een audientie bij de godin te krijgen. Ster in zijn sjiekste autochthoonse gewaden, de rest in reiskleding. Kumari woont in een paleis met heel lage deuren en poortwachters met heel grote zwaarden. In een zaaltje dat uitkijkt over een plein staat een ijzeren troon, waar een meisje van een jaar of 9 op zit. Ze heeft inderdaad drie ogen. Er zijn ook nog twee vrouwelijke wachters en Raine voelt nog een aanwezigheid. We worden vriendelijk begroet. Op de vraag wat we komen doen, vertellen we dat we Lord Loneliness willen bestrijden. Dat lijkt haar wel een goed idee, maar ze kent hem niet goed. Hij heeft een oogvormige hoofdstad in Mongolie. Ze is wel goed op de hoogte van onze zaken: "Jullie komen van Porto Libre, dat heb ik opgezocht," en ze weet wanneer er gelogen wordt en wanneer iemand de waarheid spreekt. Ze herkent Ma Si en Raine de solar. Ster stelt zich voor als ambassadeur van Autochthonia en vertelt van zijn queeste. Ze denkt lang na. "Ja, er wonen Mountain Folk in de Himalaya. Lang geleden dreven we daar handel mee, maar we hebben het contact verloren. Ze woonden vroeger ten Noordoosten van hier."  Ze wil wel een handelscontract met Porto Libre sluiten. De paarden uit deze streek zijn de beste ter wereld.

Dan vraagt Dyjab haar om advies hoe we om moeten gaan met Saghramatha. "Dragonblooded Mnemon Saghramatha heeft een vete met Warlord Ironclad van Meishan, Cathak Saramoriel. Als jij Saramoriel iets aandoet, dan kan je die drakenpoort gratis meenemen. Maar pas op, Saramoriel verzamelt 1st age technologie en van sommige dingen weet hij hoe het werkt." Ster’s ogen gaan glimmen.

Na de audientie gaan we de berg op. Boven aan het pad staat de stargate ingebouwd in de muur van haar fort. Stargate_2Hij heeft een duidelijke essence signatuur. Bij de poort stelt Dyjab zich formeel voor en laat zich aandienen. De Dragonblooded is welkom en mag met zijn gevolg doorlopen. In het paleis worden we begroet door een sensuele dame in een nauwsluitend grijs gewaad. Ze heeft een tijdloze uitstraling. Ze schenkt thee in voor Dyjab en geeft de andere gasten toestemming om te gaan zitten. Dyjab hoort haar uit voordat we vertellen waar we voor komen. Saghramatha is tovenares, doorgewinterd in de sociale spelletjes van de dragonblooded, maar hier kan ze zichzelf zijn. Ze is vriendelijk, open en direct. De Ironclad beschrijft ze als een eeuwige puber. Ze vraagt of ze een nachtje door mag brengen met Dyjab’s solar, want ze heeft het nog nooit met een solar gedaan. "Alleen als die zelf wil," antwoordt Dyjab. Raine stemt toe, in ruil voor de sterrenpoort. Maar nee, ze wil alleen met hem als hij haar begeert, ze wil geen koehandel. Ze blijft charmeren, maar ze kan hem niet verleiden. CherAls ze er achter komt dat hij een ander vind ze hem een verliefde puber, maar ze respecteert het wel en ze waarschuwt hem dat hij te timide is voor een ‘lord of creation’. Ze hoopt dat hij gelukkig wordt en we mogen de poort van haar meenemen. Ze laat ook een grote rode steen brengen, het restant van de console. "Ik zal op een gegeven moment bij Porto Libre aankomen en dan wil ik een gunst in ruil voor de poort." Na enig overleg wordt dat een ‘level three boon’, een grote gunst maar niet wereldschokkend of levensbedreigend. Ster vraagt aan haar of zij de spreuken ‘Flight of Separation’ en ‘Imbue with Elemental Essence’ kent. De eerste kent ze niet. Daarvoor moet hij bij een wood elemental, bird type zijn. Voor de andere mag hij op de terugweg van de demon bij haar langskomen, in zijn eentje. Ze heeft ook nog nooit een alchemical exalt gehad. Ster belooft dat hij, als hij het overleeft langs zal komen.

Ze geeft ons een stevige wagen mee, met veel paarden en ervaren wagenmenners, want zelfs met al onze zweefstenen is de poort veel te zwaar om met de kristallen bol te vervoeren. Ster laat de Img_0117sterrenpoort uit de grond oprijzen en maakt voor Saghramata een nieuwe  (in zijn esthetica mooie) Autoch- thoonse poort. Ze vindt het maar een vreemd ding.

Iets naar het Oosten, in de Gobi woestijn vinden we een maanbrug. We komen uit in de glazen vlakte en reizen naar de dragon kings. De console van de sterrenpoort is nog steeds kapot. Ster maakt onderweg een nieuwe interface, een toetsenbord waarmee de rode steen aangestuurd kan worden. Als we het dorpje naderen, staat Smerana ons al op te wachten.

(Vraag: Helemaal aan het einde van mijn aantekeningen staat een opmerking die ik niet meer thuis kan brengen en Inez ook niet meer: "IJzeren harnas, en obsidianen harnas." Waren dat de dingen die we meekrijgen tegen Lord Loneliness?)

Vaticaan vergeeft John Lennon

Vatican forgives John Lennon for Jesus remark

11/22/2008 3:00 PM, Reuters

VATICAN CITY (Reuters) xe2x80″ The Vatican’s newspaper has finally forgiven John Lennon for declaring that the Beatles were more famous than Jesus Christ, calling the remark a "boast" by a young man grappling with sudden fame.

The comment by Lennon to a London newspaper in 1966 infuriated Christians, particularly in the United States, some of whom burned Beatles’ albums in huge pyres.

But time apparently heals all wounds.

"The remark by John Lennon, which triggered deep indignation mainly in the United States, after many years sounds only like a ‘boast’ by a young working-class Englishman faced with unexpected success, after growing up in the legend of Elvis and rock and roll," Vatican daily Osservatore Romano said.

The article, marking the 40th anniversary of the Beatles’ The White Album, went on to praise the pop band.

"The fact remains that 38 years after breaking up, the songs of the Lennon-McCartney brand have shown an extraordinary resistance to the passage of time, becoming a source of inspiration for more than one generation of pop musicians," it said.

Lennon was murdered in New York in 1980.

(Writing by Deepa Babington; editing by Keith Weir)