We bespreken welke tactiek we moeten volgen. Dyjab vertelt over wat hij weet van huis Iselsi. Ze hebben niet echt 1 hoofdkwartier maar zitten overal, zoals bijvoorbeeld Saoudi Arabie waar ze ‘The All-Seeing Eye’ uitbaten. Er is teveel te doen. De Lunars willen naar Leviathan, om hem persoonlijk uit te nodigen voor de moot. De anderen besluiten dat ze gaan proberen om de vorige levens van Raine en het solar meisje te gaan exploreren. Dus een split patry.
Oe’al en de lunars nemen de sterrenpoort naar Lemurie. De dragon king verwacht dat er een tegenhanger bestaat voor de koude stenen doos waarin het hoofd van Gustav werd bezorgd. en wil naar de vulkaan om te zoeken naar een eeuwig hete steen. De Lunars overleggen intussen met Gnawing Elk over de beste manier om naar Leviathan te gaan. Lemurie heeft geen maanbruggen want het is een Dragon King reservaat en daar blijft Luna van af. Ze besluiten om te gaan vliegen. Als jan-van-genten vliegen ze over de eindeloze oceaan. In ruil voor een beetje essence zorgen de lucht elementalen voor wind mee. Onderweg beleven ze de verschrikkingen van de oceaan. De Wyld begint hier al merkbaar te worden. Vliegend plankton wordt opgegeten door vogels en grote zeeserpenten. Er hangen vreemde lichten in de hemel die lijken op het Noorderlicht maar toch heel anders zijn. En ze moeten vechten met verwilderde luchtelementalen. Maar uiteindelijk zien ze diep in de zee de lichten van de gezonken stad Luthe. Ze gaan over op vissenvorm en het duurt niet lang of ze worden staande gehouden door een patrouille van halfhaaien. Ze zetten hun anima aan en Ma Si verandert heel even in een dolfijn die de Lunar challenge kan schreeuwen. Al snel komt het antwoord van Leviathan. De ontmoeting wordt toegestaan. Ze gaan steeds dieper. Wyld-tainted anemonen en vreemde zeemonsters leven in de diepzee. Wat later komt er een 30 meter lange orca aanzwemmen. Leviathan heet hen met gedachtenprojectie welkom in de Old Realm taal. "Jullie zijn  de eersten in lange tijd die mij weer eens komen opzoeken. Wat drijft jullie hierheen?"

Ma Si nodigt hem uit voor de moot en vertelt dat er een nieuwe deathlord is. Leviathan reageert verbaasd. Hij heeft zelf ook een deathlord in zijn domein wonen, maar daar heeft hij geen last mee. Waarom zou dit spannender zijn? Als hij hoort dat er onze deathlord een autochthonian heeft, begint hij al wat geinteresseerder te kijken. "Interessant. Zijn ze terug? Bedankt voor het nieuwtje. Hiervoor zal ik jullie laten leven." Hij vraagt zich af wat de functie van deathlords is. Ma Si en Claw vertellen over Schiehallion en hoe de deathlord alles doods maakt. Onschadelijk maken, dat klinkt als een Lunar oplossing. Daar is hij voor. Claw brengt de groeten van Luna over. Leviathan kan er niet mee lachen en als Ma Si probeert over te brengen dat hij weer eens moet bidden, wordt het wel duidelijk dat Leviathan Luna het een en ander kwalijk neemt. Maar Claw heeft nog een toetje: de moot is bij Cairo, en daar is de dragonblooded krijgsschool van huis Cathak. Na de moot gaan ze met z’n allen de stad smoten en de dragonblooded een lesje leren. Leviathan bedenkt zich geen moment meer: "Ik kom. We zullen Creatie laten beven en de dragonblooded slaan zoals ze al tijden niet meer zijn geslagen!" Dan nemen de twee Lunars afscheid van de elder en kunnen ze terug. In totaal zijn ze tien dagen onderweg.

De rest van de party is in Porto Libre achtergebleven. In de dojo traint Sara Ster en het solar meisje Sofia in de hogere krijgskunsten. Dyjab en Raine komen haar opzoeken. Ze willen advies over het ophalen van Raine’s herinneringen aan zijn vorige incarnaties. Zelf kan Sara daar niet mee helpen, dat is meer iets voor de Maiden of Secrets. Maar ze heeft wel een tip. In de first age konden de solars dat. Er staan nog machines uit die tijd in Yu Shan, maar daar loopt de tijd raar (hoewel het op de lange duur uiteindelijk wel weer klopt met onze tijd) en in vergeten factory cathedrals, maar die zijn allemaal erg ver weg. De dragon kings beschikken ook nog over de kennis uit de 1st age en ze hebben geen last van de great curse. Misschien hebben die nog iets. Dat is een goede tip. Sofia kan zich ook niets herinneren en zij is ook erg benieuwd. Met z’n allen gaan ze naar Lemurie. Daar treffen ze Oe’al in verhit gesprek met de vulkaan godin. Hij brengt ze naar de Air dragon king elder Rrakesh. Die vindt het wel een leuke uitdaging en samen met Na Lek Tuna, de Wood  dragon king elder, bedenkt hij een oplossing. Daarvoor hebben ze een blanco heartstone nodig en de hulp van de Water  dragon king elder Rio Wo, die in Lionesse woont. Dat is met de boot vanuit Porto Libre goed te doen. Ster mag mee om van ze te leren. Hij krijgt een houten stokje als respirator. Ze vinden de autochthoonse technologie maar barbaars en primitief. Dragon King technologie werkt levende materialen zoals hout, koraal en kristallen.

Lionesse is een prachtige koralen stad, met een verhoging waar ooit de sterrepoort heeft gestaan. Een paar jonge mosok staan er bij. Rio Wo lijkt het ook leuk om eens in het geheugen van de solars te graven. De elders nemen hun eigen gereedschap mee naar Porto Libre en adviseren ons om onze toekomstige toolshop buiten de tovernaarsacademie te bouwen. Dan kunnen ontpoffingen niet zo veel kwaad. Het heptagram had ook xc3xa9xc3xa9n aparte toren voor de werkplaats. In de komende vijf dagen wordt er een helm van koraal gemaakt, met plantaar- dige nerven en kristallen geleiders. Het is heel delicaat werk en ze moeten steeds metingen doen om het nauwkeu- rig af te stellen op de essence stroming in het hoofd van een exalt. Ze zijn daarbij niet zachtzinnig en Raine wordt danig gekneusd. Op dag 5 moet de heartstone een mindstone worden. Dat is zo’n legendarische onderneming, dat kan alleen een solar. Dus Raine wordt in een lege kamer gezet met de steen en hij moet zich daar met de helm op zijn hoofd 24 uur lang op concentreren. Door een bovenmenselijke inspanning lukt het hem! Hij komt buiten met een drie punts mindstone in de helm. Hij gaat direct naar bed en slaapt een gat in de dag. Hij droomt over zwevende voetpaden en andere dingen uit de first age.

De volgende dag proberen we de helm uit. Raine valt letterlijk in de mindstone. "Wie was Eye and seven despairs?" Raine’s vorige incarnatie kent het verhaal en zegt dat de naam onbelangrijk was. Hij herinnert zich de vreselijke dingen die solars deden, puur omdat ze het konden. Mensen wortels geven en in de tuin planten. Mensen hun stembanden veranderen zodat hun pijnkreten als mooie muziek klinken en dan demonen oproepen die hun iedere dag tot op het bot folteren. Eye’s cirkel was hun eigen twilight verloren en de pas geexalteerde Eye moest hem vervangen. Maar ze accepteerden het jochie niet. Ze hebben het oog van zijn vader voor zijn ogen uit diens hoofd gelepeld en nog zeven andere nare dingen gedaan. Waarom? Ze konden het en daarom deden ze het. En toen heeft hij zelfmoord gepleegd. De cirkel hield zich op in de buurt van Warshaw, maar waar ze zijn gestorven is onbekend. De cirkel bestond uit de night caste Scarlet Flow, die nu Blood Scavenger is; de zenith caste Song for the Sun, die nu Chorus of Midnight heet; de dawn caste Unblemished Hymn, nu Scar of Uproar; en de eclypse caste Beautious Fact that Threads the Silken Dawn. Naar deze laatste is Eye nu op zoek. En die moeten wij dus vinden, of in ieder geval de tombe ervan. Raine zelf was een spion, een nachtelijke moordenaar. Hij is gedood door hordes dragon blooded, ze waren met z’n allen gewoon machtiger en sterker. Waarom? Ze konden het en daarom deden ze het. Hij is gestorven in Zuid Amerika.

In de loop van deze week komt Oe’al terug met kruiwagens vol, leuke dingen. Zoals eeuwig hete stenen ui de vulkaan. We ontdekken dat er in Roemenie n
og tombes uit de 1st age liggen. En als de lunars terug zijn, wil Ma Si de helm ook wel proberen. Ze wil weten wat er is misgegaan en hoe ze met Ravana in contact is gekomen. Kennis van haar vorige levens lijkt haar ook wel tof. De Storyteller heeft ons gevraag om zelf onze vorige levens uit te werken. Het verhaal van de demones blijkt niet zo spannend te zijn. Ze was onder invloed van de demones geraakt, geleidelijk gecorrumpeerd en door de sterrenpoort gestuurd om Lilithu te doden. Maar Ravana had geen idee van de bescherming die Lilithu op de stargate heeft aangebracht. De demonen zijn vooral sterk in zeer-lange-termijn plannen. Niet zo in de korte-termijn.
In de First Age was Ma Si ook een tovenares. Er waren toen meerdere toveracademies en ze woonde in een vliegende stad. Als Lunar wist ze weinig van de wereld van de Solars. Ze had een minnaar die niet gecorrumpeerd was. Ze hadden een kind. En ze zijn allemaal gedood in de usurpatie. Ma Si kent nu ook het verhaal van Leviathan. Hij was een jonge lunar, die verliefd was op de vrouw van de generaal die zijn solar-soulmate was. En ze herinnert zich de tombe van Samea, een tovenares die veel omging met een andere solar generaal. Een goede leider, niet corrupt, maar bescheiden. Daardoor is Samea ook buiten de groep gevallen. Ze woonde in Scandinavie. Misschien waar nu Whitewall is.

De dag daarna roept Ma Si Ster bij zich in het ziekenhuis. Ze wil wat proberen. Met hypnotherapie gaan ze terug. Tot aan het moment dat Ster door Lion werd opgepakt is alles normaal. Maar daarna verandert hij in een klein kind die de abyssal necromancer "mamma" noemt en Lion als zijn pappa ziet die op avontuur gaat in Autochthon. Juggernaut is de grote boeman. Het verhaal eindigt op het moment dat Ster de antimagische pijl in het skelet steekt waarin hij gevangen zit en de necro het zat is. "Doe jij je oogjes dicht." De rest is te traumatisch. Ster’s alter ego geeft liefdevolle termen aan de engerds. Het rottende vlees van zijn botten schrapen, betekent dat ze ‘goed’ voor hem zijn geweest. Ma Si geeft Ster een tattoo van de pijl in de skeletkooi en geeft hem de suggestie dat hij die pijl associeert met zijn kracht. Als de alter opkomt, raakt hij de tattoo aan en wordt weer Ster.

Nog een dag later hangt er ’s morgens een schaduw over de tempel. Een enorme vliegend houten boot rolt een touwladder naar beneden. Een skyship! Mensen met een blauwige huid, kort en gedrongen, met stug rood haar, klimmen naar beneden. 10 man dragen prachtige rode mantels met borduursel, en ze hebben first age wapens. Eentje stelt zich voor. "Ik ben Mraz, spokesman van de Haslanti League, en wij komen kijken of jullie een goede handelspartner zijn."
De zombies en onze stadsmuren interesseren hem wel. Zij kunnen eeuwig-koude steen leveren en ze willen de eeuwig hete stenen van Oe’al wel van ons overnemen. Verder bieden ze ons feathersteel, kruisbogen (maar die kan Ster ook maken, en veel beter), gliders en airship technologie (Ster’s ogen gaan glimmen) en ze hebben goede contacten met de Bull of the North. Van ons willen ze specerijen, kolen, olie en zombies. First age technologie is leverbaar, maar tegen ‘de juiste prijs’ en dan hebben ze het over een warstrider en atoomwapens die uit oude arsenalen moeten worden gestolen. Gethamane beschouwen ze als een uitdovend probleem. En de Silent Walker kennen ze. Ze kunnen er weinig tegen doen. Hij komt niet in de meest Noordelijke gebieden, waar zij zitten. Maar hij is wel hinderlijk want hij overvalt karavanen en is altijd weer snel weg.

We zijn onderweg naar Schiehallion. De alter ego van Ster had geadviseerd om zijn herinneringen met een anti-essence pijl te reactiveren. Dus Ma Si Tamuz houdt in de loop van een gesprek zoxc2xb4n pijl voor Ster zijn neus. Maar het ding alleen een beetje heen een weer wuiven, dat lijkt niet te werken. Er is misschien iets extra nodig om de mentale blokkades neer te halen. Ze geeft het op en vliegt samen met Claw voor ons uit om te verkennen. Dieper in de shadowlands wordt het veel onplezieriger dan we ons herinneren. Het is koud, onze botten doen pijn, de lucht is ijl en we horen het gefluister van geesten. De twee lunars voelen ijs afzetten op hun vleugels, Oe’al en Dyjab lopen tot hun middel door het kille moeraswater en voelen het zuigen van de modder. Alleen Ster heeft weinig last van de omgeving omdat hij op de vliegende sigaar zit en het harnas van de ghostblooded draagt. Dan voelen we de aanwezigheid van een heel sterke manse. We slaan een basiskamp op in een dorre boom en dan begint er een lange discussie over de veiligste manier om te verkennen. Uiteindelijk vliegen Ma Si en Claw verder. Ze zien een aarden wal oprijzen vanuit het moeras, met in het Oosten een stenen gedeelte. Dichterbij blijkt de wal voornamelijk te bestaan uit skeletten, stukken vlees en enorme maden. Hij is niet erg stijl, zo’n 20 meter hoog en er patrouilleren zombies en intelligente ondoden. Hier leeft niets meer. Ze gaan wat hoger vliegen, maar niet te hoog, want door de mist zien ze maar een kleine 100 meter ver. De wal omgeeft Schiehallion in een ovaal op een afstand van 300 tot 400 meter. Binnen de wal liggen vier legerkampen met ieder minstens 100 geharnaste en bewapende ondode krijgers, en vele constructs zoals laddergeraamtes en andere gruwelen. En het kasteel zelf is enorm uitgebreid. De poort in de wal is groot enoeg om Juggernaut door te laten, maar hij zou niet in een van de gebouwen passen. Dus de magische cirkel of andere doorgang maar de onderwereld, is waarschijnlijk in de buitenlucht. De plek is ook veel sterker geworden. Hij is nu vergelijkbaar in kracht met de Imperial Mountain. Claw brengt het gebied in kaart en gaat wat lager vliegen om de troepen beter te bekijken. Een figuur in een zwart harnas, het is niet te zien of het een man of een vrouw is, werpt een chakram die Claw gemakkelijk ontwijkt. Maar die manoeuvre is op zich al verdacht genoeg: een levende vogel, die het wapen van een abyssal kan ontwijken? Da’s bijzonder! Het was gelukkig niet de essence die Claw weg gaf. Maar de geharnaste slaat toch alarm. En de twee Lunars vliegen schielijk terug naar het kamp om verslag te doen. Raine is in de verleiding om in te breken en de 5-dot heartstone van Schiehallion te gaan zoeken. Ster is er voor om het fort te vernietigen en Oe’al herinnert ons aan het visien van Ef, de siderial van Mos Kovia: Creation wordt aangevallen, en aan de mededeling van Sagramatha dat er een nieuwe deathlord is opgestaan. Hij wil weten wie de nieuwe deathlord is, wat hij kan en of er nog meer zijn. Een aanval, inbreken of nog een verkenningsmissie zou te gevaarlijk worden, nu er alarm geslagen is. En wellicht heeft iemand anders deze informatie ook. Een magistraat bijvoorbeeld, of die agent die we van zijn vliegtuigje hebben beroofd.

We keren op onze weg om en gaan op zoek naar de witte jongen. Hij ligt nog waar we hem hebben achtergelaten. Maar hij ziet er verbazend gezond uit, hij is bezig zijn boeien losser te maken en praat wat met de geesten om hem heen. Als hij ons ziet, zegt hij sarcastisch: "Komen jullie het werk afmaken?"
"Nee, we willen informatie." Hij wil pas praten als Dyjab hem gerust weet te stellen. "Als jij ons vertelt wat we willen weten, beloven we je los te maken, je spullen terug te geven en je te laten gaan."
Dan begint de jongen te vertellen: "Ik heet Agis en ben 17 jaar oud. Deze baan heb ik pas een paar weken. Daarvoor was ik een gewone ghostblooded boerenjongen in een dorpje hier in de buurt. Maar sinds het nieuwe regime is het hier een stuk beter. De nieuwe baas heeft visie. Er is meer hixc3xabrarchie. De geesten hebben het hier natuurlijk allang veel beter dan de levenden, ze staan op een voetstuk. Maar nu staan de ghostblooded ook boven de gewone mensen en de abyssals staan daar nog boven, vlak onder de Heer. Winter’s Last Refuge heeft wel concurrentie gekregen van twee nieuwe abyssals: Blood Scavenger, die over informatievergaring gaat en generaal Scar of Uproar. Aan necromancers is er de heer zelf en nog een andere die schijnbaar nog moet terugkomen van een missie."
Dyjab maakt de boeien los en Ster geeft de jongen zijn uitrusting terug. We bieden hem aan om mee te komen naar Porto Libre. Dat wil hij met de geesten overleggen. Hij gaat met de spoken van zijn opa, zijn oma en zijn dode broertje praten. Raine vraagt aan zijn moeder of ze ook met de geesten van Agis familie wil spreken. Na overleg adviseren de spoken hem om met ons mee te gaan. Iedereen is hier dood aan het gaan, dan is er binnenkort ook niemand meer om offers te brengen. Hij zegt: "De naam van de deathlord hier is Eye and Seven Despairs. Ik ga met jullie mee, als mijn familie ook mee kan, zowel de levenden als de doden." Dat is goed. We gaan mee naar zijn huis. Zonder moeite ontlopen we de officials in zijn dorpje. Dan maken we kennis met Agis’ moeder en haar echtgenoot (Agis’ dode vader was haar eerste man), zijn zus en de zombiekat. We vertrekken met z’n allen naar Porto Libre.

Op een nacht hebben we kamp opgeslagen ergens in Frankrijk. De maan is halfvol. Een zilveren vrouw, onbeschrijflijk indrukwekkend, komt naar ons toe. Ze zegt tegen Ma Si: "Ik heb je boodschap gekregen, maar ik zie dat je er al mee bezig bent."
Dan legt ze haar hand op het voorhoofd van Agis en exalteert hem. "Je naam is White Howler. En nou is hij jullie verantwoordelijkheid. Zorg goed voor hem!"
"Luna," zegt Ster "Voor u weggaat is er nog iets dat u moet weten. De Onderwereld is Autochthon binnengevallen."   
"Ze zijn daar al weer weg. En Autochthon leeft nog. Jij bent hier de exalt, dus jij kunt het oplossen."
"Dat was de informatie die ik nodig had, dank U wel."
Dan vraagt Ma Si Tamuz naar de verloren kastes. "Dat maakt nu niet uit," antwoordt haar godin, "maar als je ze wilt herstellen, wordt het een Exalted queeste. Je moet je de oude rites terugvinden, dit krijg je niet gratis. Zoek een oude Solar of Lunar tombe, of de essence van een solar of lunar die het zich zou kunnen herinneren. Zoals de tovenares Samea." Ze legt wel uit wat nou het verschil is tussen wassende of afnemende maan en de vijf schijngestaltes.
"En ik, ben ik een theurg?" vraagt Ma Si.
"Op dit moment ben je exact wat ze je gemaakt hebben."
Dan vraagt Ma Si naar haar kind.
"Zou je dat niet liever aan Gaia overlaten?"
"Ik ben bang dat het een monster wordt."
"De onderwereld en de Wyld kan ik niet manipuleren. Maar ik b
en wel blij dat je een Dragon Blooded beschermt! Zorg goed voor ze, ze hebben alleen maar betere leiders nodig!"
Claw vraagt: "Kunt u mij in contact brengen met Veruniba?"
"Voor toegang tot Yu Shan heb je geen Solar nodig. Je bent exalt." En ze gaat door met uit te leggen dat de Usurpatie nooit gelukt zou zijn, en de Solars niet zouden zijn gevallen, als de Lunars hun werk hadden gedaan.
"Maar waarom heeft Sol niet ingegrepen?" vraagt Ster.
"Sol is depressief, de wereld hangt van depressie aan elkaar. De Solars hebben zich van hem afgekeerd niet andersom, en hij zoekt nu afleiding in de Games of Divinity."
"En kunt u me helpen om toegang te krijgen tot de geliefde van Autochthon?" vraagt Ster
"Jij bent de exalt. Los het op."
"Nou, ik ben zo’n soort exalt dat hulpmiddelen gebruikt. Informatie is een hulpmiddel."
Luna lacht. "Als ik je direct steun en toegang geef, dan valt dat op. Maar Yu Shan heeft geheime gangen, achterdeuren en tunnels. Er is een soort onderwereld. Doe er je voordeel mee."
Dan neemt Dyjab het woord. Hij vraagt of hij haar zegen kan krijgen zodat hij zonder gevaar naar Leviathan kan en de Moot kan bijwonen.
"Leviathan is een tragisch geval. Hij zwelgt in liefdesverdriet en hij heeft doorom zijn eigen vloot naar de kelder gejaagd. Hij moet weer eens bidden! En Dragon Blooded moeten niet bij een moot zijn, die zijn voor Lunars al gevaarlijk. Als je ze iets te zeggen hebt, moet een Elder of een van de organisatoren zeggen dat jullie onder het Elysium staan."
Raine vraagt: "Weet u waar ik de perzikenboom van onsterfelijkheid vinden kan?"
"Jij bent de exalt. Dat kun je zelf uitzoeken," zegt ze.
En dan vraagt Claw hoe de moot zal reageren op het verhaal dat hij zijn ziel deelt met een abyssal.
"Lunars rexc3xafncarneren, dus dat je de dood hebt ontlopen zal je negatieve renown opleveren. Maar het was de meest wijze optie en wat je daarna met je leven hebt gedaan, weegt daar ruimschoots tegenop. Maar kijk uit, je ziel uitleveren aan Malpheas … vraag maar aan Grendel of dat een goed idee is. Ik ga nu. Zorg goed voor White Howler!" en met die woorden verdwijnt de godin.

De kersverse lunar trekt zijn kleren van zijn lijf en rent het bos in. Het verbaast niemand dat de lokale wolf zijn eerste prooi is. De eerste vorm van White Howler is een schitterende sneeuwwitte wolf. Zijn tell is dat hij in al zijn vormen spierwit zal zijn. De rest van de reis verloopt zonder opvallende gebeurtenissen. Diamondclaw ontfermt zich over White en leert hem de basisbeginselen van het Lunar bestaan. Zijn familie vindt het echter verschrikkelijk dat hij anathema is geworden. En ze zorgen ervoor dat we  allemaal nachtmerries krijgen waar we schreeuwend uit wakker worden. (Maar Ster had dat al. De spoken schrikken zelfs een beetje als ze bij hem kijken wat er speelt.)

Eindelijk komen we aan in Porto Libre. White Howler schrikt als hij Sluiers ziet, want hij kent haar als de verschrikkelijke Abyssal necromancer. Maar als blijkt dat ze geen enkele behoefte heeft om terug te gaan naar Schiehallion, trekt hij bij. We vertellen haar wie de Death Lord is. Eye and Seven Despairs, ja die kent ze wel. Het was een heel jonge solar die vlak voor de usurpatie zelfmoord heeft gepleegd omdat zijn eigen Solar Circle hem zo vreselijk gepest heeft. Ze beschrijft een paar van de folteringen en dan begrijpen we waar zijn titel vandaan komt. Als Deathlord is hij nu bezig zijn oude Circle te corrumperen en tot abyssals om te vormen. Hij mist er nog xc3xa9xc3xa9n en daar is hij actief naar op zoek. Het zal een nog redelijk jonge solar zijn. Omdat Eye nog maar een kind was toen hij stierf, is hij erg wispelturig. Dat is zijn zwakke kant. Hij is bezig met het xc3xa9xc3xa9n en laat het vallen voor iets anders. Verder vertelt ze wat de Deathlords zijn. Zij waren de eerste gevallen solars, die van de Neverborn goddelijke krachten hebben gekregen. Goden maken exalts, maar Primordials maken goden. De First and Forsaken Lion was de eerste gevallen solar en hij werd de eerste Deathlord. Een muur van levend vlees maken, dat doet hij met een handbeweging. En Juggernaut omvormen tot een levende Manse die waar hij ook gaat Essence uit de omgeving kan opzuigen, dat is ook doenbaar voor een Deathlord. De latere Abyssals zijn geen goden meer, maar omgevormde Solars.

Raine wil zijn vijfde dot occult leren van Sluiers, maar zij heeft het daar moeilijk mee. Hij is een dief, geen occultist. Pas als hij uitlegt dat hij het alleen maar nodig heeft voor de charm All Encompassing Sorcerors Sight, wil ze het hem leren.
Ster gaat naar Sara. Hij vindt haar in de dojo, waar ze bezig is met een solar meisje. Ster legt uit dat hij zijn verloren Martial Arts weer wil leren. Dat is goed. Sara is ook zijn sifu, dus hij mag mee trainen. De solar wordt ook in de Tiger Style ingewijd. Na de training praten ze nog wat over de deathlord. Zij weet dat Eye op zoek is naar een oude solar tombe en dat hij Warshaw al heeft ingenomen. Ook vertelt ze dat er altijd maar een handjevol Siderials op Creation zijn.

Ze worden onderbroken door een jonge DragonKing. Er staat namelijk iemand aan de poort die asiel wil aanvragen. De anderen zijn al bij de poort. Voor de poort staat een oude bekende: Winter’s Last Refuge op zijn nachtmerrie. Hij heeft het helemaal gehad met Eye and Seven Despairs. Met de kinderachtige manier waarop hij zijn abyssals gebruikt, onderdrukt, manipuleert en zelfs martelt. Hij kon tenminste weg, want hij is in dienst van de First and Forsaken Lion en hij valt daarom zelfs onder een andere Neverborn. De Lion dient "He Who Holds In Thrall" en Eye dient "The Abhorrence Of Life". Een voorbeeld: Winter’s moest zijn fort verlaten en mee gaan naar Warshaw, en de generaal moest achterblijven in Schiehallion. Eye hoopte zo de generaal jaloers op Winter’s te maken. Ook is hij het niet eens met de mensenoffers. Van de oude staf is alleen Leon nog in leven. Warshaw is nu een shadowland en de solar tombe is niet gevonden. Ster vraagt wat hij afweet van Juggernaut.
"Ik had onderweg naar Warshaw een kamer in Juggernaut. Met hulp van Eye and Seven Despairs kan hij over water rijden, maar zijn zwakke punt is toch zijn enorme gewicht. Zonder de Deathlord is hij gebonden aan vast terrein. Juggernaut is saai en voorspelbaar, fantasieloos, conservatief en vasthoudend. Hij heeft geen greintje militair inzicht. Ik mag die man niet."

Hij wijst er op dat we hem dit asiel niet kunnen weigeren zonder onze geloofwaardigheid te verliezen als vrijstad voor alle exalts. Dat is waar. Maar we merken op dat als zijn Deathlord hem opdraagt om zijn gastheer te vermoorden, hij het zal doen. Kijk maar naar Gustav Cesus. Gelukkig heeft Winter’s een groot eergevoel en hij belooft om zijn asielaanvraag formeel in te trekken wanneer hij de opdracht krijgt zich tegen ons te keren.
"Hoe komt iemand er toe om Abyssal te worden?" vraagt Ster.
"Soms heb je geen keus. En soms ben je gewoon zielig, zoals Eye and Seven Despairs."
Als het asiel geregeld is, moeten we onderdak voor hem en zijn enge nachtmerrie regelen. Zelf wil hij het liever bij
de zombies gehuisvest worden dan bij de levenden, want hij heeft nogal last van resonance. Hij denkt niet dat het nuttig is om bekend te maken dat Gustav Cesus gevallen is. "De vernietiging van Schiehallion is een exalted Life Quest. Er zijn daar drie exalts geweven in het vage plot van hun deathlord. De Wyld Hunt kan dat niet aan. Die gaan daar xc3xa9xc3xa9n keer kijken, worden vreselijk gemarteld en dan gaan ze geen tweede keer kijken."

Ma Si Tamuz wil nog Sapphire Countermagic leren van Sara. Die weet niet zeker of het wel een goed idee is om spreuken van de Tweede Cirkel te leren aan iemand die daar zo onvoorzichtig mee omgaat. "Je hebt de Cantata of Empty Voices aan de Dragon Kings geleerd. Je weet niet hoeveel moeite het indertijd heeft gekost om daar van af te komen! Nu is die vervloekte spreuk weer terug in Creation." Ma Si belooft in de toekomst voorzichtiger te zijn, en Countermagic kan op zich weinig kwaad dus ze mag hem leren.

Gnawing Elk wil graag dat Ma Si Tamuz en Diamondclaw een "Moot" bijeenroepen, dat is een vergadering van Lunars. Hijzelf kan het niet, want hij is uit de Lunar gemeenschap verstoten. Op die Moot kunnen Ma Si en Claw hun verhaal doen en eventueel in status stijgen. Ook kunnen ze vragen om Raine, Dyjab en Ster te erkennen, zodat die geen problemen meer hebben met de andere Lunars. Verder ze kunnen een verzoek indienen om Gnawing Elk van zijn Ronin-status af te helpen. En het is natuurlijk een aardige gelegenheid om de Lunars te wijzen op de aanvallen op Creation en Autochthon vanuit de Onderwereld. Als lokkertje kunnen ze de belofte aan Amoth City Smiter gebruiken. Welke Lunar wil er nu niet meedoen aan het vernietigen van een stad? Elk legt uit hoe ze een Moot bijeen kunnen roepen. Op belangrijke punten zoals maanbruggen, cairns en kruispunten van Lunar reispaden moeten ze schedels neerleggen met in Lunar karakters de datum en de plaats van de Moot. Dan spreekt het zich verder vanzelf rond. Maar als ze een Elder willen uitnodigen, zoals Leviathan, dan moeten ze daar persoonlijk langsgaan. De aanwezigheid van een Elder is de moeite waard, want het geeft de Moot heel veel extra aanzien. En wanneer je Solar en je Dragon Blooded samen met  Leviathan arriveren, dan zullen de overige Lunars hun niet meteen afmaken.

Ster is intussen bezig met het aanleren van een Excellency waarmee hij zijn Intelligentie verhoogt. Hij wilde eigenlijk die voor Stamina hebben, want dat is de basis van veel van zijn verloren charms, maar die kende Elk niet. Maar als Ster eenmaal weet hoe xc3xa9xc3xa9n Exellency werkt zonder technologie, dan kan hij de overige ook weer leren. En hij oefent zijn nieuwe toverspreuk waarmee hij in een vlucht vogels kan veranderen. Hij kiest de nachtegaal uit, want hij heeft de merkwaardige ambitie om meerstemmig te leren zingen zodat hij de muziek van thuis kan reconstrueren. Verder is hij met de Raptoks aan het oefenen voor diverse andere charms. Het meeste kan hij wel via Raine, Elk en de Raptoks terugleren, maar de Fog Generator zal hij zelf moeten reconstrueren.

Dyjab gaat naar de Beastmen om hun declamatiekunst, ingewikkelde dansen en muziek te leren. Hij leert Performance 4.

Dan gaan we terug naar Porto Libre. Het is inmiddels herfst, maar het is nog erg warm en droog. Sluiers heeft een heleboel zombies aan het werk gezet voor extra verdedigingswerken. Er wordt een binnenmuur om het centrum van de stad gebouwd en voorbij de buitenmuur bouwt ze nog een tweede muur met een droge gracht tussen de twee muren in. We gaan al snel weer op pad, richting de Lage Landen. In Frankrijk zijn uitgemergelde mensen een dorre akker aan het ploegen. Ster herkent de ploeg die hij gesmeed heeft. We zijn bij het dorpje dat we helemaal in het begin bevrijd hebben. We worden ontvangen door de Ghostblooded dame met het witte haar. Die avond bespreken we welke stad we willen vernietigen. Raine en Ster willen Rome wel kwijt. Daar zit de Wyld Hunt tenslotte. Maar Dyjab stelt Cairo voor. Daar zit The House of Bells, de krijgsschool van huis Cathak. En als je die vernietigt, krijg je vanzelf het rivaliserende huis Iselsi aan je kant. Omdat zowel de Dragon Blooded commandant die zich aan ons had overgegeven, als Ster zijn nieuwe lichaam bij huis Iselsi horen is dat een goed idee. Het voorstel om de Moot dan meteen tussen de piramides op  het Gizeh plateau te houden, is volgens Dyjab een minder goed plan omdat farao Amef-of-Ho Cathak in de grote piramide woont. Nou, dan kiezen we toch gewoon voor het complex rondom de trappenpiramide van Sakkara. Da’s ook mooi en er woont niemand meer.

We trekken verder en lopen dagenlang door zombieland. Als we in de Nederlanden aankomen is het donker en mistig. Er is hooguit 200 meter zicht. Zombie koeien staan in de weilanden, ondervoede bleke mensen bewerken het onvruchtbare land. We zien dat er een nieuw regime heerst, er zijn veel meer ghostblooded, de geesten kunnen zich makkelijker manifesteren, zombie ridders exerceren en we zien goedgeklede mensen in zwarte toga’s met merktekens en zwarte hoge hoeden. We zien ook nieuwe straffen, waar je niet dood van gaat maar die alleen maar pijn doen. De dood is hier tenslotte een sacrament. Zo is er iemand tussen vier bomen gespannen en die wordt als podium gebruikt. Ook nieuw zijn zwarte insectoide wezens die in een soort vliegende zetpillen over de moerassen zoeven. 1st Age techniek. Exc3xa9n daarvan houdt ons staande. Als we ons niet kunnen legitimeren, worden we gesommeerd om mee te komen naar de magistraat. Na een kort gevechtje hebben we hem uitgeschakeld. Het blijkt een jonge Ghostblooded te zijn in een futuristisch zwart harnas met een ondoorzichtige helm. Ster trekt het pak aan en gaat in het vliegtuigje zitten. We kunnen hem niet doden, want dan kan hij als geest aan zijn chef rapporteren wat er gebeurd is, dus Ma Si bindt de jongeman vast en legt hem in een struik zodat hij niet snel gevonden zal worden. En dan gaan we verder, zo lijken we een agent die met een aantal gevangenen op weg is naar de magistraat. We worden niet meer lastig gevallen.

Na nog twee dagen komen we aan terpen. In de verte horen we paukenslagen die langzaam door de mist naderbij komen. We zien de schaduwen van een groot leger naar het Oosten trekken, en we verschuilen ons. Door de nevels zien we lange kolonnes zombies en ook betere ondoden, we horen het geluid van een trein. Dan zien we Winter’s Last Refuge op zijn nachtmerrie aan het hoofd van een legioen ridders te paard en een squadron van die vliegdingen. Daarna komt Juggernaut. Hij is nu zo groot als een voetbalveld en hij straalt Essence uit. Er staan vlaggemasten en diverse kanonnen op hem en hij heeft ramen waarachter we troepen zien. Op zijn hoofd is een podium waarop een Deathlord staat. Die lijkt Ster’s haat te voelen en hij kijkt onze kant op. Maar ze herkennen ons niet en het leger stopt niet. De grote flits die we zagen boven Schiehallion was natuurlijk de transportstraal waarmee de Deathlord naar Creation is gekomen en het leger is zo te zien waarschijnlijk op weg naar Warshaw.