Blijk ik de afgelopen twee sessies van Demon vergeten te zijn. Hier dus de sessie van begin februari.

In een internetcafeetje gaan de demonen op zoek naar informatie over de sleutel van het luik in de Oude Kerk. Maar ze vinden niets. Kees praat in de kerk met het spook van Zwarte Lenie, een beroemde prostituee. Die weet hem te vertellen dat Gijsbrecht van Aemstel de beschermgeest van de stad is. Die rust in het monument op de Dam. Als er een 2e sleutel bestaat, dan weet hij waar die is. Google levert op dat Gijsbrecht in zijn tijd bekend stond vanwege zijn voorliefde voor de jacht. Bij een poelier kopen ze een kilo everzwijnenvlees als offer en ze gaan naar de Dam.

Gijsbrecht is gemakkelijk op te roepen. Hij accepteert het offer en vertelt ze dat er  een tweede manier is om in het andere Amsterdam te komen. In ruil voor de belofte een prive doorgang voor hem te maken, legt hij de route uit. In het Amsterdamse Bos is een doorgang naar een sprookjeswereld. Daarvolg je een wit hert naar een meer dat doorgang geeft naar de plaats waar Utnapishtim woont. Die beheert de poort naar de wereld van Levend Vuur en Levend Metaal. Vanaf die wereld kun je naar het andere Amsterdam. Klinkt goed. Met de tram gaan ze naar het bos. Daar toont Gijsbrecht ze de paddenstoelenkring die doorgang geeft naar de sprookjeswereld. Ze komen er achter dat ze bespied worden. Het is Zeb, van Inlichtingen, in de vorm van een raaf.

Na dit intermezzo gaan ze naar de sprookjeswereld.  Ab als arabische prins. Mio en Kees met vleugels en Suzette als zichzelf. Liselotte roept een wit hert op. Ze rennen een half uur achter het dier aan. Maar waar het meer zou moeten zijn is nu een vallei met een kabouterdorpje. Ab maakt foto’s met zijn mobieltje. Ze zijn nog kleiner dan de kinderen en ze zijn heel gastvrij. Er wordt een feestmaal voor ze aangericht.  Ab flirt en danst met een paar meisjes. Maar dan wordt het tijd om verder te gaan. Besertana heeft de poort gedetecteerd, dertig meter hoger, midden boven het dorpsplein. Mio maakt een soort knopenkoord van het levende metaal en Kees klimt naar boven. Met de dolk Besertana snijdt hij een doorgang naar de volgende wereld en hij wordt meteen doornat omdat er water naar beneden stort. Hier is het meer leeggelopen, maar aan de andere kant is het er nog! We moeten snel zijn. Onder grote hilariteit  klimmen we omhoog en sluiten de poort achter ons. We liggen in het water en zullen moeten zwemmen. De kust is gelukkig in zicht

In het stadje Ciudad Juarez, in Mexico tegen de grens met de Verenigde Staten, zijn de afgelopen 15 jaar al meer dan 400 vrouwen en meisjes vermoord. Het is alsof je een boek van Markies de Sade leest.

En dit gaat dusmaar door en door en door! Ondanks verwoede pogingen om dit onder deaandacht te krijgen, lijkt dit afgrijselijke gebeuren buiten devrouwenbeweging vrijwel onbekend te zijn!

De plaatselijke poilitie isernstig onderbetaald, incompetent en/of corrupt. De meeste van die moorden zijn dan ook nog onopgehelderd. Er lijkt  ook geen systeem in te zitten en er is niet een enkele dader, maar een heel aantal. Veel vrouwen zijn voor hun dood gemarteld en verkracht. Ik heb hier een linkje naar een site waar nieuwsberichten van de laatste paar jaar op staan. Een paar voorbeelden:

23 mei 2005

Girl Age 10 is Raped, Strangled to Death and Burned in Ciudad Juarez. Girl Age 7 is Murdered Nearby.

An Independent Review has Found that Some Suspects in the Killings of Women in Ciudad Juarez were Tortured into Confessing, Jeopardizing Continuing Investigations. "These killers continue to be a threat to women and the public at large. All the while, innocent people remain behind bars." -Guadalupe Morfxc3xadn, a Federal Commissioner Appointed by President Vicente Fox to Oversee Juarez Investigations.

7 juli 2005

"Twelve Men Repeatedly Raped a 17-Year-Old Girl Who They ‘Purchased’ from a Troupe that Lures Girls In with Promises of Training for a Modeling Career.The Criminal Gang , Which Allegedly Included a  Former Ciudad Juarez Police Officer, Paid the Victim to Attend Modeling Classes.

The Victim Was with the Gang When a Man Emerged from a Luxury  SUV and Paid US $10,000 to Take Her Away."

of

13 september 2003

The bodies of Alma Belxc3xa9n Ortega, age 21, and her mother, Alma Delia Moreno, age 45 were discovered 12 hours apart. Both of the victims were found in abandoned housing units. Five suspects were arrested – by agents of the state investigations office’s Special Prosecutor for Crimes Against Women, in the housing unit were Alma Belxc3xa9n Ortega was found. 

Op het verwilderde terrein van het scoutingcentrum wordt hof gehouden door Lux Eterna, de helse baron in de gedaante van een lief klein meisje. De Leidse kinderen zijn hier niet bijster van onder de indruk. Ze zijn tenslotte zelf ook bezeten. En ze hebben zich verplicht om voor Lux Eterna op zoek te gaan naar de sleutel van de doorgang naar het Andere Amsterdam – een parallelle wereld, die is geschapen door een demon genaamd Gijsbrecht. Liselotte wil gaan praten met de sleutelbewaarder Kali, maar ze durft niet alleen te gaan dus Ab gaat mee. Kali is niet erg toeschietelijk, maar ze komen er achter dat het verlies van de sleutel haar veel status heeft gekost. Ooit was zij Overlord en een van de grote goden van India, maar de Engelsen hebben haar cultus opgerold en ze is in de XIXe eeuw gevlucht naar Europa. Zij werd door het huis Amsterdam opgevangen en benoemd tot Lord Gatekeeper, maar het verlies van de sleutel heeft haar veel aanzien gekost. De baron heeft haar gedegradeerd tot Fell Knight, nog net geen voetvolk. De verdenking dat Kali de sleutel aan Tara heeft gegeven, wordt steeds onwaarschijnlijker. Maar we moeten niets uitsluiten.

Inmiddels praat Kees met de jongen die Inlichtingen wordt genoemd. Maar daar is weinig zinnigs uit te krijgen. Hij is wel heel geinteresseerd in wat er in Leiden is gebeurd, maar laat zelf niet veel los.

Mio zit inmiddels met ene Dinges magische zwaarden te vergelijken. Die van Mio doet verschrikkelijk veel schade, die van Dinges kan van materiaal veranderen. "Leuk als oom agent vraagt wat je op je rug hebt hangen dat’ie dan van plastic is en als je hem echt nodig hebt is’ie van staal". dan komt Liselotte en vraagt of ze mee gaan.

Bij de Oude Kerk staat een frietkraam, dit moet het hoofdkwartier van Kali’s aanhangers zijn, ze is diep gevallen inderdaad. De patatbakker is dan ook niet verbaasd als vijf kinderen vragen om de sleutel van de kerk. Happens all the time. In de kerk is het stil en leeg. Hoog tegen de muur van de toren, zit een ijzeren luik in de muur. Mio onderzoekt hem met behulp van een kubus van levend metaal, die hij van Dinges heeft geleend. De kubus verandert in een smalle ladder en Mio gaat naar boven om het luik te onderzoeken. Het is de deur naar het oude stadsarchief, maar met de juiste sleutel opent die naar het Andere Amsterdam. De deur is ook van levend metaal en reageert niet op Mio’s magie. Met hulp van de dolk Besertana vindt Kees inmiddels ze een heleboel doorgangen naarandere plekken. Een ervan staat nog open. Die blijkt naar de Wereld Jamboree te leiden. Dat is niet de grote vergadering van padvinders, maar een speciale wereld waar de demonen periodiek bijeen komen voor overleg. De gang lijkt aangelegd met behulp van een machine. Hij loopt door de oerchaos tussen de werelden en eindigt in een poortje bovenaan een amphitheater. Ze kijken neer op een groot vuur dat middenin het theater brandt. Kees komt er achter dat er geen doden in deze wereld zijn en dat de zogenaamde ‘shroud’ hier heel dik is. Het vuur wordt verzorgd door een Vestaalse maagd, een jong uitziende vrouw in een tuinbroek.

De kinderen spreken haar aan, wat ze vreemd vindt maar wel heel plezierig. De meeste demonen negeren haar namelijk. Zij vertelt dat ze een afspraak heeft met Belial om het vuur te onderhouden in ruil voor onsterfelijkheid. Dat lijkt een goede deal, maar er zit een duivelse component aan: zolang  zij maagd lijft, en brandt van verlangen, zolang brandt het vuur. Als het vuur uitgaat, zal zij sterven. En ze is al heel erg oud. Ze wil graag over de laatste Jamboree vertellen. Tara was daar heel even op dag 1 en heeft toen met een aantal medestanders overlegd. Op dag 7 is Kali ten overstaan van iedereen gedegradeerd tot Fell Knight.

Kees’ uitstapje naar de schaduwwereld laat zien dat er boven de rijen banken van het amphitheater een groot aantal grafheuvels zijn met openingen die uitkijken op het vuur. De meeste er van zijn vervallen. Drie zijn helemaal kapot en vier zijn helemaal intact. Er staan allerlei tekens op. De intacte leiden naar onze Aarde, de wereld van Asmodeus,Gaia en een vierde onbekende wereld.

De verteller is er tijdelijk mee gestopt, om zelf mee te kunnen spelen. Het eerste bedrijf is af, nu zijn de spelers aan de beurt om ieder een tijdje verteller te zijn. Ik bijt de spits af. Dus dit deel van het verhaal is niet vanuit het perspectief van Mio geschreven, maar vanuit de verteller. Ik moet nu wel een stuk voorzichtiger zijn met wat ik opschrijf, om te voorkomen dat ik dingen verklap.

Maandagochtend ligt er bij alle kinderen een brief in de brievenbus. Het is een uitnodiging van een scoutinggroep die "Scouting Groep 1, Het Huys van Amsterdam" heet. De kinderen worden verzocht om de komende dinsdag langs te komen en hij is ondertekend door baron Lux Eterna. De ouders zijn er allemaal van overtuigd dat het een heel goed idee is dat hun kinderen daar naar toe gaan. Mio’s moeder vindt het helemaal niet vreemd dat Simon ook is uitgenodigd. De kinderen overleggen in de boomhut en ze besluiten dat ze de uitnodiging zullen aannemen. Het Huis van Amsterdam, daar heeft Isabel het over gehad. De handtekening onderaan de brieven wordt herkend als een demonenzegel en Suzette voelt dat daar een sterke magische suggestie aan verbonden voor stervelingen om te doen wat er in de brief staat.
Mio en Ab gaan die ochtend naar het ziekenhuis op zoek naar een rolstoel voor Simon en ze willen ook eens met het meisje praten dat steeds ontsnapt op de afdeling kinderpsychiatrie. Mio heeft gevoeld dat ze xc3xa9xc3xa9n van hun soort is. Het kost niet zo heel veel moeite om haar te vinden, ze zit in een dwangbuis in een isoleercel. Ze weten het vertrouwen van het meisje te winnen en bevrijden haar. Ze is vijf, heet Liselotte en haar demon behoort tot de engelen van de wildernis. Ze nemen het meisje en de rolstoel mee naar de boomhut. Mio besluit dat de hut meer kamers nodig heeft en maakt met Kees een plan om portalen naar andere plekken te maken, bijvoorbeeld naar Kees’ slaapkamer, de nazi-opslagplaats die ze hebben gevonden en dergelijke. Simon is dolblij met zijn rolstoel en begint hem meteen te ‘verbeteren’. Die nacht gaan ze eindelijk eens gewoon vroeg naar bed.
Dinsdag verzamelen ze zich op het station. Kees heeft voor iedereen weer ninjapakjes meegenomen, Mio’s moeder heeft zijn rugzak volgestopt met macrobiotische broodjes, Simon heeft zijn rolstoel inmiddels gemotoriseerd, Suzette regelt blikjes bier. Het is druk op het station en er is extra bewaking. Ze voelen dat er enkele coupxc3xa9’s verderop in de trein nog een paar bovennatuurlijke wezens zitten. Exc3xa9n voor xc3xa9xc3xa9n verkleden ze zich in de wc. Als ze uitstappen zien ze een jongetje met een keppeltje met zijn zusje

In Amsterdam staat een blauwe bus voor het station met daarop het scoutingsymbool. Er zijn nog meer groepjes kinderen, die zijn blijkbaar met andere treinen gekomen. Een paar dragen zelfs scoutingkleren. Iedereen wordt van harte welkom geheten door Oubaas Klaas en Akela Willemijn. En dan gaat de bus naar de Sloterplas.  Het scoutingterrein daar ziet er erg verwilderd uit. Alsof er al 100 jaar (zo oud is de scouting groep namelijk) geen enkel onderhoud is gepleegd aan het bos. Er is wel een goed onderhouden clubhuis, en een grote vuurplaats waar een ijzeren stoel in een laaiend kampvuur staat. Als iedereen uitgestapt is komt er een klein meisje met blauw haar tevoorschijn. Ze stapt het vuur in en gaat op de roodgloeiende troon zitten.

"Ik ben Lux Eterna, baron van het huys van Amsterdam. Welkom." Ze legt kort de regels uit:
1. Respecteer het territorium van de ander;
2. Bescherm het huis;
3. Gehoorzaam de bevelen van je meerdere.

Dat laatste daar heeft Liselotte een groot probleem mee, en Mio begint ook Non serviam! te roepen. Lux Eterna vindt dit niet erg. Ze zegt zelfs dat ze expres de volgorde heeft verandert en deze regel als laatste heeft gezet, omdat zij een overtuigd volgeling van Lucifer is. ‘Non serviam‘ is het devies van iedere Luciferian, behalve in het gevecht, dan moet je gewoon doen wat je wordt opgedragen. Of natuurlijk als de Morgenster zelf iets aan je opdraagt. Maar die is al millennia niet meer gezien. De Leidenaartjes houden wijselijk hun mond. Lux Eterna gaat verder met het voorstellen van de ministers: Jantje is Inlichtingen, het is een jongen van 12 in een vieze spijkerbroek en een kapot t-shirt; Dinges is is Uitvoering, hij is een jaar of 10 en draagt camouflagekleren en een ninjazwaard op zijn rug; Belle doet Huishouden, ze is 11, heeft wild haar en  draagt chaotische kleren; Ali ibn Ali bin Yusuf is Controle, hij is pas 5, heeft een zwart emo kapsel, draagt zwarte kleren en heeft een lange zweep aan zijn zij hangen; en Rooie doet Mensen, dit is een jongen van 8 met een lief gezichtje, rood haar, rode spijkerbroek, rode allstar gympen en een rode slobbertrui.

Liselotte verveelt zich en rent het bos in. Kees gaat er achteraan. Het lijkt Junglebook wel, er zijn een beer en een tijger en een zwarte panter. Er komen ook dansende apen langs, een gitzwart meisje met zes armen danst met ze mee. De panter waarschuwt Liselotte dat dit helemaal niet pluis is. Ze gaan maar weer terug naar de vuurplaats. daar zien ze dat Simon diep in gesprek is met een andere Malefactor, Sterre, die met de hulp van de kunstenaarskolonie in de Noorderdokken een vuurspuwende metalen draak maakt.

Verder praten ze met de twee joodse kindertjes Jasher en Mirjam. Detweeling blijkt door een groep magixc3xabrs te zijn gekidnapt en die hebbendemonen opgeroepen en in hun gestopt. Dinges komt naar het groepje toe. Het heeft hem veel moeite gekost om de tweeling vrij te krijgen. Die tovenaars moeten wordengestopt. Hij vertelt over ‘het andere Amsterdam’. In de Oude Kerk is een doorgang naar een parallelle wereld waar Amsterdam ook bestaat. Daar is het arsenaal van het Huys gevestigd. Daar liggen wapens waarmee ze de tovenaars aan kunnen. Maar een eartbound demon, Tara, heeft de sleutel gestolen en de poort achter zich gesloten terwijl het hele Huys in dit Amsterdam was. Hij vraagt aan de Leidse kinderen of die kunnen helpen met het terugvinden van de sleutel en het verslaan van Tara. Het is geen bevel, maar een verzoek. En als ze helpen, kunnen ze van het Huys de wapens krijgen die ze nodig hebben. Kali kan ze waarschijnlijk helpen. De Oude Kerk is haar domein.

Een klein blond duiveltje met een bo staf. Toen ik dit filmpje zag, dacht ik meteen aan Mio uit onze demon campaign.

Na een kleine discussie over de betrouwbaaarheid van Isabel en Quilm, besluiten de kinderen om naar de waterwereld te gaan. Mio heeft een hoofdbandje waarmee men daar de kinderen van demonische invloeden vrijwaart. We breken in, in de fourniturenzaak aan de Korte Mare, en stelen goedkope kraaltjes om fake hoofdbandjes te maken. Daarna gaan we met een bootje naar de tunnel onder het Gangetje. Kees regelt de boot, Mio heeft de katana en een paar nunchaks mee, we tuffen de gracht door en snijden een poort tussen de werelden. Daarvoorbij hangt een hete rode gloed. Er hangt een branderige lucht in de kerk. Ab gaat in gasvorm verkennen en hij komt er achter dat er gaten in de kerk gebrand zijn. Kees gaat via de schaduwwereld kijken. Van buiten is de kerk zelfs helemaal verglaasd. Buiten staat alles in brand. De schepen zijn half gezonken. De lucht is zwart van de rook. Het  lijkt wel alsof er een atoombom is afgegaan. Wat opvalt, is dat er nergens mensen te vinden zijn, ook geen dode lichamen. Er zijn zelfs geen geesten in de geestenwereld.

Als we zoeken naar tekens van leven, voelt Kees een enkel teken van bovennatuurlijke aanwezigheid. We gaan er in onze engelengedaante naar op zoek. In een groot uitgebrand schip treffen we het lichaam van een kind aan. Hij is voor meer dan de helft verkoold en lijkt dood, maar er is nog een heel zwakke levensvonk aanwezig. Het blijkt Simon te zijn. Met heel veel moeite weet Mio hem een beetje te genezen en Simon komt weer bij kennis. Maar wat verkoold is, kan niet meer aangroeien. "Vuur uit de hemel. Was dat een valstrik, jullie wraak?"

We bezweren hem dat wij van niets wisten. Terwijl Ab hem van de radio- actieve straling afhelpt, praten we verder. Simon had er niet op gerekend dat deze wereld helemaal verlaten zouzijn. Toen hij aankwam was er geen enkel teken van leven. Er warenalleen schepen en tekenen dat er was gevochten, maar geen mensen. Allebezittingen waren nog aan boord.

Besertana, neemt waar dat er kort geleden heel veel grote scheuren in de lucht zijn geweest. Kees en Mio vliegen er met de kris naar toe om die scheuren van dichtbij te bekijken. Van bovenaf zien we dat dit echt een waterwereld is. Er is nergens land, alleen een scheepskerkhof ter grootte van een stad. Van dichtbij voelt Besertana dat de scheuren naar een wereld voeren die hij niet kent. Die wereld is beschermd door allerlei barrieres, hij kan er wel doorheen, maar dan gaan er daar zeker alarmbellen af. Er is hier iets heel erg groots doorheen gekomen, en weer terug gegaan. Mio denkt aan een luchtschip dat een paar atoombommen heeft afgegooid. Een gedachte: als Simon een atoombom overleefd heeft, dan zal Sunny Dale na de aanslag op het LVC ook nog wel leven. Maar niemand gelooft meer dat ze leeft dus ze is haar bron van Faith wel kwijt.

Terug in Leiden is het  heel koud. De kinderen zitten onder de radioactieve as van de branden en voordat ze naar huis gaan, wassen ze zich in het ijskoude water van de gracht. We gaan Simon meenemen naar de boomhut en richten daar een ‘noodhospitaal’ voor hem in. Mio’s moeder ziet hun daar bezig, maar ze vraagt alleen maar of de kinderen er voor kunnen zorgen dat de buren niet zien wat er gebeurt. De radioactieve kleren worden verbrand en Mio geeft ze oude kleren die zijn oma gebreid heeft. Suzette gaat dus samen met Kees via de geestenwereld naar huis. Die twee willen nog niet dood gevonden worden in dat soort lompen.

Mio biedt aan om levende protheses voor Simon’s verloren arm en been te maken. Quilm wordt meteen enthousiast. Hij kent een brommermaker en een beeldend kunstenaar die een exoskelet voor hem kunnen maken. Ze hebben de hele nacht veel lol in het ontwerpen van een robotpak. "Maar groei je daar dan niet uit?" vraagt Mio.

"Welnee, ik woon al dertig jaar in dit lichaam. Als je iedere dag een beetje geloof investeert, word je niet ouder."

Mio zal voor hem naar de brommermaker gaan voor het metaal en naar dewerkplaats van de kunstenaar op Haagweg 4 voor de uitvoering. De volgende dag komen ze weer bij elkaar. Quilm vertelt wat er gebeurd is sinds ze elkaar voor het laatst hebben gezien. De heks Celestine is uit haar Orde gestapt en verdwenen. Hij vertelt dat Simon van oorsprong een slaaf was op de machinewereld van Asmodeus, die daar de wapens laat maken die hij wil gebruiken in zijn oorlog tegen de hemel. Verder vertelt hij dat Elise een creatie was van Celestine, in opdracht van de paus (niet die van deze aarde, maar de opperpaus van alle werelden), die de opdracht weer had gekregen van god. Althans dat zei hij.Maar Elise is de engel van het laatste oordeel, die alle werelden zal vernietigen. Celestine heeft er dus voor gezorgd dat Elise niet kan spreken want zij weet niet zeker dat deze opdracht echt van god zelf komt. Ze vertrouwt het vaticaan niet meer en wil nu naar de hemel gaan om het aan god zelf te vragen. Om de hemelpoort te vinden is ze met Asmodeus in zee gegaan.  Die is bezig om werelden van het vaticaan te veroveren. Volgens Quilm heeft hij waarschijnlijk de waterwereld veroverd om het vaticaan een slag toe te brengen en de bevolking meegevoerd. Nieuwe slaven zijn altijd handig.

Terwijl hij het vertelt, vragen wij ons af of iemand ooit echt met god gesproken heeft. In ieder geval kan geen enkele engel of demon zich zo iets herinneren. Orders kwamen altijd van hoger. We zoeken het op: het waarheidsfilter geeft aan dat Abraham met god heeft gesproken.

Mio gaat weer naar het ziekenhuis voor zijn dagelijkse goede daad. Daar hoort hij over een kind dat steeds van de afdeling psychiatrie ontsnapt. Het meisje wordt omschreven als ‘verduiveld snel’. Mio spitst zijn oren. Is dat er een van hun? Hij gaat naar haar op zoek, maar kan het meisje niet vinden. Ze speelt een spelletje met hem. Iets nieuws.

Later op de dag gaat hij met Ab op het grasveld sparren. Ab vecht met twee messen en Mio met de oude, botte katana waar de japanners zo in geinteresseerd was. Dat was een vergissing, want het zwaard ontwaakt en neemt Mio over. Hij valt met al zijn kracht aan om te doden. Ab kan de eerste paar klappen pareren, maar daarna slaat Mio hem bijna dood. Het zwaard doet ‘aggravated damage’, het is bedoeld om demonen mee te doden. Suzette kan hem nog net op tijd stoppen. Mio komt weer tot zichzelf en geneest Ab snel. En dit allemaal op een zondagmiddag in de tuin, waar de buren het kunnen zien.

Na een goede nacht slapen gaat Mio naar de boomhut om wat op het internet te surfen. Hij vindt een vreemd berichtje: er zijn twee mensen verdwenen uit het LUMC. Voor het pact met de oude man moet hij iedere dag naar het ziekenhuis om iemand genezen en hij besluit om dat te combineren met een onderzoekje naar de missende mensen. Hij gaat er op zijn fietsje naar toe en kiest zomaar iemand uit. Een man wordt plosteling van zijn prostaatkanker genezen. De artsen staan versteld, was het een misdiagnose?

In de wachtkamer raakt Mio in gesprek met een meisje van zijn eigen leeftijd. Haar moeder is zwaar gewond geraakt in de explosie van het LVC. Ze vertelt dat de kamergenoot van aar moeder die nacht plotseling is verdwenen. Mio wacht tot het bezoek weg is en gaat dan naar de moeder van het meisje. Hij (of eigenlijk de engel Bilifor) ziet dat ze vanaf het middel verlamd is, ernstige brandwonden heeft en  een verbrijzeld bekken. Met zoveel en zo ernstige verwondingen, kan hij haar niet wekken voor een rustig gesprek. Het is niet makkelijk – kanker genezen of aids is gemakkelijk voor een engel, maar een dwarslaesie is een ander verhaal – maar het lukt hem om het genezingsproces op gang te krijgen. Ze zal ooit weer kunnen lopen. Dan wekt hij haar voorzichtig. Hij hangt een lulverhaal op dat hij een vriendje van Katja is en er is weinig meer nodig voordat mevrouw Oosterbuur het hele verhaal vertelt. Naast haar lag een mevrouw. Midden in de nacht hoorde ze gedruis en de volgende ochtend was de mevrouw weg.

Inmiddels gaat Kees naar de training. Hij overtuigt zijn coach er van om het eens op een andere, meer spirituele manier aan te pakken. Onder verwijzing naar het elftal uit Katwijk, laat Kees zijn elftal wat ademhalingsoefeningen doen en "Kiai" roepen, zoals hij Mio heeft zien doen. Intussen geeft hij extra kracht en behendigheid aan de spits en de doelman en extra charisma aan de coach. De oefenwedstrijd wordt met glans gewonnen en de coach is onder de indruk van de aanpak. Er is een beginnetje gelegd van een pact met het team.

Dan verzamelen ze in de boomhut.
Ze gaan eens op zoek naar informatie over de Orde van Jeruzalem. Onder meer ontdekken ze dat de afbeelding van een Jezus op een kruis pas wordt gebruikt sinds de kruistochten. En de eerste afbeeldingen leken verdraaid veel op hoe de demon van die Orde aan zijn kruisvormige contraptie hing. Toeval? Ze denken van niet.

Kees vertelt dat hij voor komende zondag (morgen dus) heeft afgesproken met Simon in de waterwereld. Hij wil er graag vroeg zijn om Simon op te kunnen vangen en hij stelt voor om al vanavond te gaan. Maar eerst gaan ze eens katana onderzoeken die Mio had moeten stelen voor de japanners. Er zit een geest in, maar die is diep in slaap. Zo diep dat als Kees probeert hem te wekken, hij zelf ook in een magische slaap valt. Er is geen andere manier om hem te wekken dan dat Suzette er uiteindelijk Faith aan besteedt. Kees regelt via een oom een schede voor het zwaard die er net zo saai en onopvallend uitziet als de katana zelf.

Voordat de avond valt, gaat Mio nog even naar zijn sportschool. Het blijkt dat zijn groep niet de enige was die gefaald heeft in de opdracht. Dus het lijkt er op dat de Japanse demon zijn zin niet heeft gekregen.

En Suzette’s  vader wil met Atlothon praten. Hij is een geslepen onderhandelaar die een goede deal met de duivel in zijn dochtertje wil sluiten.

Suzette is naar haar vriendinnetje in het ziekenhuis en Ab, Mio en Isa zitten op het braakliggende veldje achter het station. Kees is een tijdje weggeweest. Hij belt de anderen en komt naar ze toe. Hij vertelt dat hij naar de schemerwereld is gegaan en daar het een en ander heeft meegemaakt. Eerst is hij naar de oneindig hoge toren geweest die staat waar in onze wereld de leidse burcht staat. Daar heeft hij een pad gevonden dat door de tijd heen naar het verleden leidt. Op het tijdstip dat de toren gebouwd werd, is een verduistering. Daar voor is de wereld nog pril en ongerept. De toren dateert blijkbaar uit dezelfde periode als de zondeval. Daarna is hij naar het recente verleden gegaan en heeft daar gekeken wat er gebeurde nadat Ot en Mio bij Celestine aankwamen. Hij heeft gehoord hoe Ot aan Mio vroeg: ‘Geloof je?’ en daarna  iets met hem deed waar het jongetje van buiten westen raakte. Samen met Quilm luistert hij naar de ruzie tussen Ot en Asmodeus over "de sleutel", Elise. Ot tovert Asmodeus met een handgebaar weg en overlegt dan met Celestine over de rol van het engeltje Elise, die door de hemel is gezonden om een nieuwe zondvloed te bewerkstelligen. Het Vaticaan wil daar aan meewerken, maar Celestine wil Elise gebruiken om naar de hemel te  gaan en aan God te vragen wat Hij nu eigenlijk wil. Asmodeus is van plan om haar te volgen om de hemelpoort te bestormen. En Ot zegt dat dat ook het einde van de wereld zal betekenen. Hij is ook de enige die zich het lot van de kinderen aantrekt. Celestine en Asmodeus wilden de kinderen folteren en ondervragen, maar hij haalt Celestine over om ze in plaats daarvan door middel van een heel ingewikkeld magisch proces te fuseren met gevallen engelen, zodat de kinderen zelf konden blijven leven.

Wat gaan we doen? Kees wil met ons de schaduwwereld in. Isa wil de Pieterskerk bezoeken, want daar gaat vanavond iets spannends gebeuren en Mio wil in het museum van Volkenkunde inbreken om de katana te stelen voordat de cultus van het japanse duiveltje dat doet. Ze gaan het allemaal doen, maar na elkaar. Eerst gaan ze naar Volkenkunde. Daar inbreken is niet zo heel moeilijk. Het is feitelijk een zooite in het museum en de bewakingscamera’s en bewegingssensors zijn gemakkelijk om de tuin te leiden of onklaar te maken. Twee verdiepingen naar beneden vinden we de zaal met katana’s. Het zijn er vijftien schuifkasten vol. En natuurlijk zit het ding wat we zoeken in de voorlaatste kast. Het is eigenlijk een onooglijk ding, een bot zwaard met een houten handvat. Maar het is de enige met ook maar een glimmertje magie. Mio pakt het zwaard en sluit de kasten weer. Dan gaan ze via een portaal direct naar het huis van Kees. Zijn ouders zijn gelukkig niet thuis. Het zwaard wordt in een hoekje van Kees’ kamer gezet.  Zo’n bot zwaard valt niet op en een rommelige jongenskamer. In de huiskamer staat de tv aan met nieuws over de bomaanslag. De kinderen gaan tv kijken en Kees haalt er blikjes cola bij. Mio wil bier. Hij krijgt een flesje Kanon, waar zijn engel heel blij van wordt. De aanslag is internationaal nieuws. Niet alleen is het de grootste bomaanslag ooit in Nederland, onder de meer dan 87 doden en 164 zwaar gewonden is ook een internationaal beroemd kindsterretje: Sunny Dale. Wij denken dat zij een demon was en het doel van de aanslag. De noodtoestand is afgekondigd, Leiden zit vol ramptoeristen, kortom: chaos.

Door de schemerwereld gaan we naar de Pieterskerk. De schemerwereld is zwart/wit en alles ziet er vervallen en vergaan uit. Mensen in de echte wereld zien er hier uit als rokende gestaltes. Kees legt uit dat die rook het wegvliedende leven is. Wijzelf geven een zacht blauw licht behalve Isa, die is rood. Kees wil ons eerst nog even de oneindig hoge toren laten zien. Het is een raar ding. Op grote hoogte is hij niet meer van steen, maar van een soort organisch materiaal. Isa helpt Mio en Ab om er aan te luistern. Er is een soort hartslag te horen. Kees vertelt dat hij Besertana in de muur heeft gestoken, maar dat het geen goed idee was. Omdat er hier eigenlijk niets te beleven is, gaan ze verder. Via de Gekroonde Liefdepoort gaan ze naar de Pieterskerk. Er loopt iemand op het plein. Deze figuur is vreemd: de rook trekt naar hem toe in plaats van dat het van hem af dampt. Alsof hij het leven uit de omgeving opzuigt. Dit moet een hunter zijn. Ab valt van het muurtje af, maar hij wordt gelukkig niet opgemerkt. Blijkbaar kunnen ze niet in deze wereld kijken. Mio vliegt naar het dak, Ab en Isa slaan hun klauwen in het gesteente en klimmen omhoog, terwijl Kees leviteert. Dit is zijn wereld. De slayers hebben hem tenslotte zelf gemaakt. Hij kan dus ook gewoon door de muren heen, die voor de anderen even echt zijn als in de fysieke wereld. Bovenin de kerk gaan ze via een deurtje naar binnen en kijken van bovenaf en de diepte. Daar zijn tientallen mensen bezig. Ze hebben allemaal het effect dat de rook naar ze toe trekt. Jagers! Maar er is xc3xa9xc3xa9n heel vreemde gestalte. Die geeft rood, geel en groen licht en het lijkt alsof hij de rook in- en weer uitademt. Kees maakt een doorgang naar de echte wereld en we zien dat de mensen mannen en vrouwen in lange jassen zijn. De lichtende gestalte is een oude man die bewusteloos in een vaag kruisvormige metalen contraptie hangt. Isa wordt woedend. Het is de Orde van Jeruzalem en ze houden daar xc3xa9xc3xa9n van ons gevangen. Ze ontvouwt haar vleugels en vraagt aan Mio om haar de goede richting op te gooien zodat ze in glijvlucht bij de gevangen demon kan komen. De mannen halen machinegeweren onder hun regenjassen vandaan en beginnen op haar te schieten. Exc3xa9nmaal beneden klauwt ze het apparaat kapot zodat de oude man er uit tuimelt. Mio vliegt ook snel naar beneden en begint hem te genezen. Zodra de man bij bewustzijn komt, groeien er hoorns en dorens en hij springt op de jagers af. Ook op hem worden machinegeweren leeg geschoten, maar Isa en hij trekken zich er niets van aan en ze beginnen de hunters aan stukken te scheuren. Bij de voordeur activeren een paar jagers een vreemd apparaat waar een lichtstraal uitkomt die een arm van de oude demon afsnijdt. Ab en Kees komen ook snel naar beneden. Ab slaat een jager neer, grijpt diens machinegeweer en opent het vuur. Kees opent een graf en maakt een doorgang naar de schemerwereld. Mio trekt een ijzeren pijp uit het apparaat en begint op een jager te meppen. Als die neer gaat pakt hij het wapen en gaat bij het graf staan schieten om de aftocht te dekken. Iedereen wordt gewond maar ze ontkomen allemaal en in de schimmenwereld geneest Mio de verwondingen. Opeens verandert de demon weer in de oude man en roept: "Geef mijn lijf terug!" Hij spring op Ab en begint te slaan. Ab grijnst. De conclusie ligt voor de hand. Mio en Kees beginnen mee te slaan op Ab, totdat het jongetje buiten westen raakt. Uznarda kan Ab’s lichaam weer terugnemen en hij wordt snel genezen terwijl de oude man in bedwang wordt gehouden door Isa. In zijn lichaam treft Uznarda het bewustzijn van Ab  zwaar getraumatiseerd aan. De demon was al begonnen de ziel van het jongetje op te eten! We hadden echt geen seconde te verliezen. Mio wil het creatuur meteen terug naar de Abyss sturen, maar Isa wil hem eerst ondervragen. Het blijkt de gevallen engel Iftikar te zijn, de oorspronkelijke demon die de Orde van jeruzalem tijdens de kruistochten heeft bestreden. Ze blijken hem al die eeuwen
als een soort demonenzoeker te hebben gebruikt en hij heeft hun gebruikt. Dit is niet de eerste keer dat hij op deze manier heeft geprobeerd vrij te komen, maar wel de eerste keer dat het is gelukt. Als het goed is, is de Orde nu stuurloos. Mio vraagt hem waarom hij Ab aanviel. De oude man lacht schamper. Hij wou een jong lichaam en Ab was toevallig het dichtste bij. Kees slaat de oude man dood.

Ze gaan naar de boomhut en daar ziet Mio tot zijn schrik dat het al kwart voor twaalf is. Hij moet snel naar het museum, want daar verzamelen de vechtsporters zich waar hij mee mee zou gaan. Onderweg neemt hij weer mensengedaante aan en bij de Labruyere’s wisselt hij snel zijn kapot geschoten kleren, die onder het bloed zitten, voor een vers camouflagepakje. Hij is daardoor net te laat en krijgt op zijn kop van de leider van de expeditie. Meteen vertrekken ze. Iedereen blijkt exact te weten wat hij of zijn moet doen en Mio hobbelt er een beetje achteraan. De inbrekers zien verbaasd dat de beveiliging al is uitgeschakeld, maar ze denken dat het een deel van het meesterplan was. Ze gaan zonder problemen naar de benedenverdieping en weten perfect welke kast ze moeten hebben. Het is inderdaad de open plek! Wat een tegenslag! Mio houdt zich strak. In bedrukte stemming gaat het gezelschap terug naar de dojo. De japanse duivel is helemaal niet tevreden. In perfect Nederlands begint hij ze uit te leggen dat ze totaal tekort geschoten zijn, dat dit absoluut onvoldoende is en dat ze hem enorm teleurgesteld hebben. Bij het weggaan zegt hij, met een stem die _letterlijk_ geen tegenspraak duldt, tegen Mio "Hierblijven!". Bilifor verbergt zich op de diepste achtergrond van Mio’s bewustzijn. Het japanse jongetje kijkt Mio diep in de ogen, schud met zijn hoofd en zegt dan: "Ga maar".

De Vos is mijn personage bij de Belgische rollenspelvereniging Eternica.

Donderdag, een gewone schooldag. Maar Kees heeft huisarrest gekregen. Hij heeft eindelijk iets gedaan waar zelfs zijn ouders boos over worden: een nacht rondgevaren in de boot van de familie.
Mio blijft thuis. Cornelis Veenman zou bij zijn moeder koffie komen drinken en hij heeft het plan om met die man een pact te sluiten. Het gesprek verloopt stroef, want de oude man is zeer gelovig en is er van overtuigd dat zijn kwalen door god zijn gestuurd. Hij is niet erg geinteresseerd in Mio’s argumenten. Dan besluit Mio het maar over een andere boeg te gooien. Als mamma even naar de keuken is, knielt hij voor meneer Veenman neer en neemt diens door artrose verwrongen handen in zijn kinderhandjes. Hij concentreert zich en laat de ziekte genezen. Terwijl de oude handen weer recht en soepel worden, ontvouwt de engel zijn vleugels.

Achter hen klinkt een luid gekletter. Mio’s moeder was te vroeg binnengekomen! Ze heeft gezien wat er gebeurde en is flauw gevallen. ‘O shit! Hoe brei ik dit weer goed?’

Als zijn moeder weer bijkomt heeft Mio weer zijn kindergedaante, maar het kwaad is al geschied. Haar New Age brein is op hol geslagen en in haar ogen is Mio nu bezeten door een bovennatuurlijk wezen (dat is niet ver bezijden de waarheid). Cornelis Veenman daarentegen is helemaal overtuigt. Hij heeft een engel gezien en een wonder meegemaakt. Hij wil de lof van de engel prediken als Mio belooft om iedere dag iemand te genezen in het ziekenhuis. "Dan spreken wij dat af."  Met zijn driexc3xabn gaan ze naar het LUMC. 

Ab wil die middag naar de moskee en een preek opnemen met een verborgen microfoon. Maar ’s morgens moet hij gewoon naar school. Klabam! Klabam! De kinderen rennen in paniek de gang op. Ab ziet daar een man met een pistool, die met zijn rug naar hem toe staat. De kerel mikt op een groep krijsende kinderen uit de klas naast hem. Ab bedenkt zich geen moment, rent tegen de man aan en begint te slaan en te schoppen. Het pistool gaat af en Ab wordt in zijn arm geraakt, maar het geeft meester Jaap en juf Rita de gelegenheid om de vent te overmeesteren. Voor Ab heeft de schutter twee kinderen geraakt. Ze worden met ambulances naar het ziekenhuis  afgevoerd. Ab komt op een eigen kamer, de andere twee moeten naar de IC. En Ab’s engel ontdekt dat de pijnstillers een heerlijk gelukzalig gevoel geven.

Suzette is ook naar school. Zij is op haar eigen manier bezig een nieuw vriendinnetje te overtuigen om zich aan haar te binden. Het meisje lijkt heel grote problemen thuis te hebben. Snikkend bekent het meisje dat haar vader dingen met haar doet die ze niet wil en ze is vreselijk bang dat vader haar zal bestrafen voor deze ontboezeming. Suzette biedt aan om die nacht bij haar te komen logeren.

Op school wordt de TV aangezet, want er is iets vreselijks gebeurd: een schietpartij op een andere school in Leiden. Suzette herkent Ab op een brancard. In de stad zijn inmiddels rellen uitgebroken bij de moskee. Het verhaal gaat dat een blanke racist op een zwarte school drie marokkaanse kinderen heeft neergeschoten. (In werkelijkheid was alleen Ab marokkaans, de andere twee waren een blond nederlands meisje en een turks jongetje.) In de TV beelden van de rellen is Isa te zien die met stenen naar de politie gooit.

Als Mio in het ziekenhuis hoort dat zijn vriendje neergeschoten is, bluft hij zichzelf en de twee volwassenen naar de afdeling waar Ab ligt. Meneer Veenman staat op de uitkijk. Zodra er even geen verpleegster is, breekt Mio in op de IC en geneest de twee kinderen die daar op sterven liggen. Ze komen bij, hij geeft ze een knipoog en verdwijnt weer voordat de zuster terugkomt. Op het moment dat Mio, of eigenlijk Bilifor, zijn kant van de belofte heeft gehouden, voelt hij de enorme geloofskracht van de oude man binnenstromen.  Zolang hij iedere dag iemand geneest heeft hij een ware fontein van geloofskracht tot zijn beschikking.

Suzette gaat die avond bij haar viendinnetje Nicolien logeren om te kijken of ze iets kan doen aan het misbruik door haar vader. De situatie daar in huis is uiterst benauwend. Nicoliens kamer is een poppenhuis, eigenlijk is het een heel zielig meisje. Moeder is heel onderdanig naar haar man en doet net alsof er niets aan de hand is. De vader is een dik, lelijk, bazig mannetje, een echte viespeuk die meteen probeert Suzette te versieren. Atlothon, Suzette’s demon, gaat er op in. Die nacht komt de vieze man binnen in de logeerkamer om nare dingen met Suus te doen. Maar ze verwacht hem en als hij haar aanraakt, openbaart Atlothon zich in een vuurzee. Ze ontmaskert hem als de lafbek die hij eigenlijk is en laat hem uiteindelijk ontluisterd en sidderend achter. Nicolien komt halverwege binnen en ziet dit. Ze durft eindelijk haar leven in haar eigen hand te nemen en de volgende ochtend steekt ze haar vader neer met een schaar.

Ab heeft inmiddels eindelijk een goed gesprek met zijn zus. Ze praten over politiek, het geloof en de bomaanslagen. Ze zijn het helemaal eens over het gevaar en de waanzin van de fundamentalisten en de relschoppers. En ze vertelt haar broertje een groot geheim: hun vader dealt drugs en ze is al die tijd bang geweest dat Ab ook aan de drugs was.

Mio heeft inmiddels met zijn vader gepraat over de ‘waanbeelden’ van zijn moeder en hij heeft vaders emoties een beetje gesust. Later die avond zit hij in zijn boomhut te surfen. Eerst onderzoekt hij de plaats van een bomaanslag in Amsterdam. Hij kan er niet achter komen wie het heeft gedaan, maar ontdekt wel dat er bovennatuurlijke krachten in die omgeving bezig zijn. Opeens voelt hij een kus in zijn nek. Hij logt uit. Isa omhelst hem, ze heeft kattenogen, hoorntjes en een gevorkte staart, en ze heeft kattenkwaad in de zin. Mio’s engel Bilifor krijgt langvergeten gevoelens en bij hem beginnen ook spontaan kleine horentjes en een staart te groeien. Het wordt een wilde nacht en als Mio de volgende ochtend wakker wordt, ligt hij weer alleen in bed. "Het eten is klaar" roept zijn moeder, "of heb je geen eten meer nodig?" "Ik kom eraan, mam."