Na de avonturen in de stad Oog, laat Ster zijn vrienden achter en hij gaat op reis naar Sagarmatha. De wereld is leeg en open. Al snel realiseert hij zich dat hij alleen is met zijn bronzen paard. Het is de eerste keer in zijn leven dat er echt helemaal niemand om hem heen is. En dat voelt heel eenzaam. Hij ervaart een existentixc3xable angst voor de enorme uitgestrektheid van de lege vlaktes en de stilte van de onbewoonbare bergen waar hij doorheen reist. En hij realiseert zich dat dit werkelijk een andere planeet is. Hij heeft heimwee naar de nauwe tunnels en de drukte en het lawaai van thuis. Maar alles went. Onderweg programmeert hij verder aan de interface van de sterrenpoort. Uiteindelijk komt hij aan bij de poort van het paleis.
Hij wordt hartelijk welkom geheten en in het gastenverblijf geinstalleerd. Het is een mooie suite, groter dan zijn tweekamerappartement in Autochthonia, met mooi houtsnijwerk, een open haard en een badkamer. Hij krijgt wat te eten, neemt een bad om het stof van de reis af te spoelen en gaat vroeg naar bed.
De volgende dag ontvangt de tovenares hem in een prieel. Na de inleidende beleefdheden, komt ze ter zake. "Wat wil je leren?" Ster legt uit dat hij wil leren toveren en hij heeft een bepaalde spreuk op het oog waarmee je de eigenschappen van een element aan een voorwerp kunt toevoegen. Ze legt hem uit dat de magie van Creation net zo wetenschappelijk is als die van Autochthon. Dan geeft ze hem een wiskundige opgave en een stapel kleitabletten. "Ga maar rekenen. Heb je verder nog vragen?" Ster bekijkt de som: vijf vergelijkingen met vijftien onbekenden. Een uitdaging. Hij verzinkt in een Clarity trance en begint te rekenen. Diep in de nacht denkt hij de sommen te hebben opgelost, maar als hij ze de volgende dag aan haar laat zien, blijkt hij een rekenfout te hebben gemaakt. Hij schaamt zich zo diep dat ze medelijden met hem krijgt. "In het Heptagram zou je daar 12 stokslagen voor hebben gekregen en een nacht buiten moeten slapen. Ik ben niet zo streng. Maar bedenk: in magie mag je geen fouten maken. Heb je nog vragen?" Hij denkt even na. "Uh ja, wat heeft dit met die spreuk te maken?" vraagt hij. Ze lijkt teleurgesteld: "Dat vertel ik je morgen. Verder nog iets?" Hij trekt de stoute schoenen aan: "Heb je vanavond wat te doen?" Dat wilde ze horen. "Vanavond mag je meedoen aan de martial arts training en als je wilt kun je vannacht de rode lantaarn gebruiken." Rode lantaarn? denkt Ster. Ja, er staat een rode lantaarn op een tafeltje in zijn kamer.
De training is een welkome onderbreking in zijn rekenwerk. Sagarmatha en haar soldaten beoefenen de Five Terrestrial Dragons stijl en Ster is ingewijd in de meest archaische variant van de Celestial Tiger stijl, dus men kan veel van elkaar leren. Die nacht puzzelt Ster over de rode lantaarn. Buiten zijn kamer is een haak boven de deur en daar kan het ding aan worden opgehangen. Misschien is het een ‘niet storen’-teken. Nee dus! Midden in de nacht komt een schaars geklede Sagarmatha binnen. Ze heeft een frustrerende dag achter de rug en heeft behoefte aan seks. Ze trekt de verbaasde puber achter zijn rekenwerk vandaan en werpt hem op het bed. Helaas is de jongen nog erg onervaren en tot haar teleurstelling is hij na een half uurtje al helemaal uitgeput. Hij heeft nog heel wat te leren. In de week die daar op volgt besteedt Ster daarom meer aandacht aan zijn technieken in bed, zijn sociale vaardigheden en martial arts, dan aan het rekenwerk. Het wordt toch nog een vakantie, maar wel met huiswerk. Uiteindelijk lukt het om de puzzel op te lossen en dan weet hij wat hij nodig heeft aan essence, wilskracht en tijd om de spreuk uit te voeren. De tovenares geeft hem de handgebaren en de incantatie en dan weet hij alles. Hij mag nog een weekje blijven, maar ze heeft steeds minder tijd voor hem en ze komt ook niet meer iedere keer als hij de rode lantaarn ophangt. Desgevraagd vertelt ze dat ze problemen heeft met de Warlord. Ster vraagt wat hij kan doen. "Nu nog niets, maar als het zover is zal ik een beroep op jullie doen."

Na deze week verlaat Ster Sagarmatha en hij gaat met een grote voorraad kwarts en bergkristal naar de Dragon Kings. Onderweg werkt hij weer verder aan de interface. De reis verloopt zonder incidenten. In het Dragon King dorpje maakt hij zijn bewerkingen af. Omdat hij hier geen bruikbare materialen kan vinden om een nieuwe console te maken, steekt hij het regelkristal in zijn bronzen paard en laadt het programma. Het werkt! Eenmaal in Porto Libre neemt hij de kristallen mee naar Autochthonia en ruilt ze voor een Power Conduit. Daarmee gaat hij terug om de console te bouwen. Het werk zit er op, maar waar zijn mijn vrienden gebleven?

Wel, die zijn bij de Bull of the North. Terwijl zij daar bezig zijn, legt Ster met  zijn nieuw verworven spreuk een openbaar badhuis aan en hij maakt plannen voor nog meer openbare werken. Ze zijn net begonnen aan de terugreis en hebben het plan om een van cde Noordenwinden op te roepen om te vragen waar het vreemde weer vandaan komt. De Bull wil hen niet vertellen waar zijn moonbridge is. Maar als ze een paar dagen hebben gereisd, vinden ze hem bovenop een hoge fjord. In de wanden van de fjord is een hele stad uitgehouwen. Deze winderige piek lijkt een prima plek om de Storm King op te roepen. Ma Si Tamuz haalt via de maanbrug Ster op. Voordat ze vertrekken geeft ze snel diens blauwdrukken van roltrottoirs en een pneumatische tram aan de god der geheimen om kwijt te maken. Een dagje later is iedereen weer bij elkaar. We gaan eerst eens de stad verkennen.

Er loopt een lange trap langs de bergwand naar beneden. Onderaan de trap is een portaaltje met een paar wachters die ons vragen wie we zijn en wat we komen doen. We stellen ons voor als handelaren en dan worden we welkom geheten in de stad Gethamane. Men legt ons de regels uit en verzoekt ons om onze wapens af te geven, en ze hebben een essence scanner waarmee ze zelfs Ster’s ingebouwde essence kanon vinden. Hij moet dure eden zweren om die niet te gebruiken en hij krijgt speciale handschoenen aan. Als iedereen is ingecheckt, verstrekt een meisje ons een kaart van de stad. Ze vertelt ons van de  drie priesters die het stadsbestuur zijn en ze legt uit dat er de laatste tijd veel mensen naar Whitewall zijn vertrokken vanwege de dreiging van de Bull of the North.

De gangen in de stad zijn mooi uitgehouwen, maar sober. De verlichting is door middel van strategisch geplaatste heartstones. Eerst gaan we naar herberg De Zwarte Koempel om wat te drinken. De bar en het meubilair zijn eveneens in de steen uitgehouwen. Bij de grote steins bier wordt gratis aquavit geserveerd, wat niet iedereen lekker blijkt te vinden. Maar Diamondclaw ontfermt zich graag over de glaasjes. Het is er gezellig en de mensen zijn open en hartelijk. We krijgen de geschiedenis van deze First Age mijnstad te horen en we worden gewaarschuwd voor de diepere gangen, koper- enijzermijnen waar soms gevaarlijke zwammen groeien met giftige sporen. Dyjab bestudeert de kaart en vindt drie tempels die aan de elementaire draken zijn gewijd. We besluiten om er eentje te bezoeken.

De huizen zijn vierkant, sober en blokv
ormig, maar de tempels zijn ‘tolos’, mooi versierde ronde koepels met zuiltjes van gexc3xafmporteerd rood en geel marmer en muurschilderingen van draken en andere voorstellingen. We komen aan bij de grootste, die diep in de rots ligt. De andere twee zijn aan de buitenkant van de stad en hebben uitzicht over het fjord. Al snel worden we benaderd door een man van een jaar of vijftig in een dikke mantel die ons de rondleiding geeft. Hij blijkt de priester te zijn. En als we met hem in gesprek raken, wil die graag twee handelscontracten sluiten tussen onze stad en de zijne. Zij kunnen erts leveren in ruil voor gedroogd fruit en ander voedsel, en heartstones in ruil voor Autochthoonse beschermende kleding, ademfilters en navigatiecomputertjes voor in de dieper gelegen gangen. Vroeger was er iemand die heartstones kon maken, maar die is helaas dood. Ze ontstaan wel nog steeds spontaan in de ‘manse’ van deze stad. Ze hebben een haven voor de bulkgoederen en de artefacten kunnen via de maanbrug worden verhandeld. Hij vertelt waarom de mensen zo bang zijn voor de Bull. Die heeft namelijk een alliantie gesloten met het Syndicaat. Dat is een groep kleine steden uit het hoge noorden die bekend staan vanwege afpersing, onderdrukking en wreedheid. Het zijn goede handelaren, maar vijanden van Gethamane. En in de 1st Age hadden ze verdragen met de Fae. Ze danken hun rijkdom aan de productie van jade.

De tempel is gewijd aan de draak van de Noordenwind. Deze priester denkt persoonlijk dat alle luchtdraken manifestaties zijn van Mela, maar hij geeft toe dat de andere priesters er anders over denken. Daarna gaan we naar een van de tempels aan het fjord. Deze is wat kleiner en kouder, maar ook erg mooi, en hij heeft grote ramen met krachtvelden in plaats van ruiten. De priester van deze tempel heet Johan. Hij is een jong, charismatisch, groot en gespierd. Als we geen exalts waren geweest zouden we hem heel imponerend hebben gevonden. Als we hebben uitgelegd dat we graag een eredienst aan de Storm King willen wijden, en hoe we dat willen doen, stemt hij daar in toe.

Dyjab voert met ontbloot bovenlijf een derwishdans uit en Ma Si Tamuz doet de incantaties. Raine danst en Ster chant de contrapunt bij Ma Si. Tijdens de ceremonie komen er steeds meer bewoners van de stad binnen. Er wordt essence uitgegeven en daardoor ontstaat er langzaam een bol van energie in het midden van de tempel. Buiten begint het te waaien en de lucht trekt dicht. Een stormfront trekt de fjord binnen. Dan valt het krachtveld uit, hagel en regen slaan naar binnen en twee enorme raven met zilveren vleugelpunten landen met blikseminslagen op de vensterbank. In de wolken achter ze is een gigantische drakenkop te zien in de wolken. Ze spreken in stereo: "Wat wenst u van de Storm King?"

Raine wijst op Dyjabs tattoo en zegt: "Ik zie daar een draak, we hebben geen raven geroepen." De raven knikken en zeggen "Zoals u wenst heer Solar", dan vliegen ze naar de het gezicht in de storm. Dat kijkt vertoornd. Dan openen zich de wolken en er barst een loodgrijze draak uit tevoorschijn. Hij kijkt heel streng en nors. We hebben eigenlijk nog nooit iets zo vuil zien kijken. Het is een lesser elemental dragon, maar hij is heel anders dan de Sleeping Prince. "Komen jullie naar buiten of zal ik binnen komen?" klinkt het. We besluiten om de tempel heel te laten en gaan naar buiten. Dyjab en Ster leviteren, Ma Si vliegt en Raine balanceert op de vensterbank. "Sinds ik een oog heb opgegeven voor kennis ben ik niet meer zo opgeroepen." Dyjab vertelt over de vreemde stormen die de landen teisteren. "Het is wel lef om mij daarvoor op te roepen. Ik heb wel wat belangrijkers aan mijn hoofd, zoals het conflict tussen het air council en het water council. Wat zal ik eens ik met jullie doen?"

"Gewoon antwoord geven!" zegt Ma Si. "Lunar, je bent heel onbeleefd. Als je goden oproept moet ook jij respect tonen." Ze blijft arrogant en zegt: "We hebben je geroepen en je bent gekomen. De machtsverhouding is duidelijk!" "Je bent zeker een priesteres. Goed dan." Hij grijpt haar beet en knijpt een beetje, niet teveel want ze is zwanger. "Ik heb niet twaalf dagen aan een boom gehangen om me door jullie te laten schofferen."

Ster wil de aandacht van de draak afleiden en hij roept: "Ik maar zeven. Was dat de boom Yggdrasyl? Bent u Wodan en zijn dat uw raven Hugin en Mugin? En hoe hebt u uw oog teruggekregen?" De draak herkent de naam Wodan niet. Maar hij is wel gevleid dat iemand zijn verhaal lijkt te kennen en hij zet Ma Si weer neer. Hij vertelt Ster dat het inderdaad Yggdrasyl was en dat hij de eekhoorn heeft weggejaagd, in de heilige poel heeft gebaad en gewenst heeft dat hij zijn oog terug kon krijgen. Raine wil weten waar de Boom staat. "Die is te vinden door Jormangandr te volgen tot je aan de kop bent." Ster knikt enthousiast. "Maar dat is geen plaats voor exalts. Alleen goden en elementalen komen daar. Hoewel, misschien met Ragnarok…" Dan vertelt hij aan Dyjab dat hij problemen heeft met de Frog Queen en daaromniet op alle stormen kan letten. Bovendien is het oproepen van extrastormen niet in strijd met zijn belangen. Er is een bijzonder krachtigiemand in Zuid Amerika bezig met het weer te rommelen. Dat is buitenzijn jurisdictie, dus voor klachten moeten we bij de Censor of theSouth zijn. Ster vraagt waarom die zijn  werk dan niet doet. De draak legt uit dat er niemand in hierarchie boven de Censors staat. Misschien is deze omgekocht, of uitgeschakeld, of de kracht is hem te slim af of te sterk. Als Ster over Autochthons probleem begint reageert de Storm King lakoniek "Aan alles komt een einde, ook aan Primordials. Als er nog mensen wonen, breng ze dan hier voordat hij in Malpheas valt."

"Malpheas?" Ja, solars hebben alles met Malpheas te maken. En hij heeft een vreselijke hekel aan de abyssals. Silent Walker is er een en dat is niet zijn echte naam. Hij heeft een titel: The Bishop of the Chalcedony Thuribel. Raine vraagt hem op de man af of de Storm King hem kan leren vliegen. De draak lacht, grijpt hem beet en laat hem vallen. Raine zet alles op alles, hij balanceert op een dwarrelende dennenaald in de storm en heel even, een secondelang, vliegt hij. Dan plonst hij in het ijskoude water. "Bedankt!" roept Raine. "Ik ben een mensenvriend." antwoordt de draak.

Dyjab laat zijn tattoo zien. De Storm King is verbaasd. "Dat is knap. Die is van Mela, maar hoe kom je daaraan? Ze slaapt en het is niet de bedoeling dat ze wakker wordt, want dan wordt de lucht zelf intelligent!" "Ik heb hem van Gaia zelf gekregen." Gaia heeft de vijf Elemental Dragons gemaakt om de wereld mee te creeren. Een rang lager staan de Greater Elemental Dragons, die zijn zo destructief dat ze hele continenten kunnen wegvagen en daaronder komen de Lesser Elemental Dragons, zoals de Sleeping Prince en hij. Elementalen groeien, maar het is niet verstandig om van Lesser naar Greater door te groeien. Voor hij vertrekt, geeft
de Storm King aan Ma Si Tamuz op om als goedmaker voor de beledigingen een tempel in Porto Libre op te richten, gewijd aan de Elemental Dragons. Maar volgens Raine komt haar attitude door de zwangerschap. Hij biedt aan om te zingen bij de wijding van de tempel. Daar houdt de draak hem aan: "En het kan maar beter goed zijn!"

Ik was er niet deze sessie, wegens een verblijf in Groesbeek. Ster doet dus niet mee in dit avontuur. Zijn belevenissen zullen we de volgende speelavond even moeten uitspelen. Dit verslag is van de hand van de speler van Dyjab.

Er is een maand verstreken sedert de gebeurtenissen in de Stad Oog. Ma Si Tamuz is in die tijd naar Gnawing Elk geweest en ze heeft hem de namen en eigenschappen verteld van de verloren kastes van de lunar exalts. Hij is er blij mee. Op haar vraag of hij pijlen kan maken die altijd raken, moet hij helaas nee antwoorden. Wel kan hij haar leren hoe ze pijlen moet maken die het gebruik van essence inhiberen. Ze maken er vier en daar zijn ze verder de hele maand mee bezig. Ze vraagt in die periode ook naar de Hand of Water die ze voor haar zwaard nodig heeft. Tegen het einde begint op te vallen dat ze een zwanger buikje heeft.

Dyjab blijft in de stad Porto Libre. Hij houdt zich onledig met disputen beslechten, de politie regelen en dergelijke. Ook is hij eregast op een Dragon Blooded feestje. Hij houdt het daarbij kuis. Dyjab let ook op het weer. dat blijkt zich te hebben genormaliseerd. Vreemd. Hoe is dat gekomen?

Raine gaat naar Mos Kovia. Daar hoort hij dat er iemand navraag naar hem heeft gedaan. De persoon was er twee weken geleden, is een week gebleven en daarna naar het Zuiden vertrokken. Hij leek een beetje op Raine. In een voorstadje treft hij de man aan. Het blijkt zijn broer Dwayne te zijn. Straalbezopen, maar zeer ontroerd. Raine ontfermt zich over hem. Dwayne heeft veel gezworven, hij heeft een enorme haardos, baard en kleren van dierenvellen. Raine wast, knipt en kleedt hem, en neemt hem mee naar Porto Libre, naar hun vader. Broerlief vindt de sterrenpoort maar vreemd en eng. "Ben jij soms ‘anders’?" Ja, dat moet Raine wel toegeven. "Dan ben jij dus de schuld dat ma is vermoord!" Ze krijgen ruzie, maar het wordt weer bijgelegd. Als ze hun verhalen uitwisselen, blijkt Dwayne erg goed te zijn geworden in woudlopen en verkennen.

Diamondclaw gaat naar zijn dorp terug. Hij herbewijst zich en leidt wat krijgers op. Omdat de priester van Luna door Grendel was gedood, stelt hij een nieuwe aan. Verder gaat hij het terrein verkennen waar we vroeg of laat een aanval van Peleps kunnen verwachten. Huis Peleps zit richting Guinea, en daar is ook een school van zogeheten Roving Judges. Dat is de geheime politie van het keizerrijk. Ze hebben de volmacht om indien nodig dragon blooded te executeren en ze zijn alleen verantwoording verschuldigd aan de keizerin. Maar nu er geen keizerin meer is, beginnen ze last te krijgen van de vele vijanden die ze hebben gemaakt.

Terug in Porto Libre probeert Raine Sluiers te charmeren. Het lukt niet om haar in zijn bed te krijgen, maar ze wil hem wel meer occulte kennis leren. Ze instrueert hem hoe hij moet mediteren en laat hem alleen op de top van de kristallen toren achter. Na zeven dagen komt ze weer bij hem, gekleed in een doorschijnend gewaad. Hij laat zijn meditatie daar niet door onderbreken. Zo slaagt hij voor de test en ze leert hem veel over necromantie en de hoven van de elementalen, met hun hierarchie. Ze neemt hem mee op een astrale reis naar de desolate vlaktes van de onderwereld. In de verte voelt hij een boosaardige, zeer krachtige aanwezigheid in Dis. Het is de Ebon Dragon. Er zijn passages naar de diepere onderwereld van de Neverborn, Malpheas. Ook neemt ze hem mee naar de ‘neutrale’ stad Stygia. Ook daar is een toegang tot Malpheas. De Deathlords willen hem wel claimen, maar de spirits en de goden van de onderwereld verhinderen dat. De godin White Lady is hier de baas. Er schijnt ook een Black Lady te zijn, maar dat is niet meer dan een gerucht. Er zijn veel spirits. Raine vindt het jammer dat hij hier niet op eigen kracht kan komen.

Oe’al is naar Atlantis geweest. en heeft zich beziggehouden met de vloot. Hij maakt zich een beetje zorgen over de Essence Capacita- tors die Ster in Autochthon heeft besteld. Het is vreemde buitenaard- se technolo- gie; laten die dingen niet net als Ster zelf overal rook en olie achter? Is het niet veel beter om een bron van Heart Stones te zoeken, zoals een verloren stad? We kunnen ook een goede bibliotheek zoeken of naar het Noorden gaan om met de Winddraken te praten. Ma Si Tamuz vertelt dat ze een tijd terug, al voordat we Grendel tegenkwamen toe die op weg was naar de Bull of the North, een man, een soort abyssal, huis zag houden onder de legers van de Bull. Op zich willen we niet dat het Noorden in handen van een abyssal komt. Maar de discussie verloopt als snel naar ma Si’s zwangerschap en wat Grendel daarvan zou vinden.

Na de nodige voorbereidingen neemt het gezelschap de mechanische kar mee op een maanbrug naar de laatst-bekende verblijfplaats van de Bull of the North, Scandinavixc3xab. Ja dat is groot. Ze knutselen sneeuwschoenen, en ski’s voor onder de kar, en reizen verder naar het Noorden. Na een paar dagen komen ze bij de stad Whitewall. De mensen zijn klein en bleek, en de ontvangst is koeltjes. Men vertrouwt elkaar niet, en ons al zeker niet. Ook Dyjabs charm Friend To All Nations helpt niet veel. Diamondclaw krast ergens een lunar herkenningsteken in. Vlak daarna worden we staande gehouden door een politieman, die ons een enorme boete oplegt. Met veel praten en een paar glazen port komen we er onderuit. WZe mogen in de stad overnachten. De volgende nacht trekken we verder. We komen de restanten tegen van een overvallen karavaan. Ma Si Tamuz en Diamondclaw onderzoeken in beastman vorm de omgeving. Ma Si vindt het lijk van een lunar, het is n iet de Bull of the North. Ze steekt de zilveren daiklave en de malien van de dode bij zich (Diamondclaw heeft ze niet nodig). We nemen de meest waardevolle handelswaar mee en begraven de lunar. Raine zoekt naar geesten, maar omdat de zielen zijn geroofd, zijn er maar weinig. De lunar is door het zwaard gestorven en hij is nog wel op te roepen. Hij is een eland-type. Hij vertelt het verhaal van een heroische strijd, een vuige hinderlaag, duistere toverij. Over een man die over de sneeuw liep in dunne, grijze gewaden, zwijgend, die zielen stal door handoplegging. De duistere kracht van zijn zwaard doorkliefde zielen. Hij noemt hem de ‘Silent Walker’. Het klinkt als een machtigere, mannelijke versie van Sluiers. De Bull of the North blijkt inderdaad de chef van deze lunar. En zijn naam was Hrothgar. We vinden ook xc3xa9xc3xa9n eenvoudige heartstone.

We reizen door. Op een gegeven moment komen we een groepje lunars tegen. Ze laten ons door als we eenmaal vertellen dat we op weg zijn naar de Bull of the North. Ma Si en Diamondclaw raken druk met hen in gesprek over hun avonturen. Als Diamondclaw vertelt over Grendel, zeggen ze dat die ook is langsgekomen, maar toen Grendel hoorde van de Silent Walker is hij verder getrokken. De Silent Walker leek hem een meer bevredigende prooi dan de Bull.

Na een tijdje wandelen komen we bij een nederzetting met een longhut. Er zitten krijgers mede en bier te drinken. Er loopt ook een oudere man rond met een grote snor, een rode daiklave van jade en een harnas met een arm van aurichalcum. Hij heeft ze van de Wyld Hunt, die geprobeerd heeft om hem te verslaan. Ik (Dyjab) stel ons voor. We leggen uit waarom we als verschillende soorten exalts samen zijn. Dat spreekt hem aan, hij probeert ook zo iets te bewerkstelligen. Hij wil de stammen verenigen. Maar eerst moet er gedronken worden, en vertrouwen gewonnen.
Tijdens het drinken vertellen we over de karavaan die we gevonden hebben. Hij merkt op dat hij nog nooit een solar in elkaar heeft geslagen. Raine zegt dat hij daar niet veel aan mist, maar hij wil best wat sparren. Met xc3xa9xc3xa9n klap is zijn kaak ontzet. Bull zegt dat Raine niet goed kan vechten. "Je valt me zo open aan." Dan mag de lunar als eerste aanvallen. Hij is erg goed in schijnaanvallen en alweer incasseert Raine een flinke klap. Na het gevecht analyseert de Bull wat er precies gebeurd is. Het is heel leerzaam voor Raine. En dan wordt er weer getoast. Onze lunars vertellen hun verhalen en de Bull vertelt over zijn eigen exaltatie. Hij is als bejaarde man in de winter de ijsvlakte opgegaan om zijn stam niet tot meer last te  zijn. In plaats van dood te vriezen, werd hij bezocht door Luna en die heeft hem de exaltatie geschonken. Omdat hij al een heel leven achter zich had, heeft hij een andeer perspectief dan de meeste lunars. Het valt Ma Si op dat de Bull of the North een heel stuk ‘menselijker’ is dan de lunars die ze van elders kent.

"Maar waarom zijn jullie hier?" vraagt hij. Ma Si vertelt over haar visioen en over wat we weten van de Silent Walker. Ze raadt hem aan om een lunar tovenaar te zoeken. Diamondclaw begint over lunars zonder ziel, maar na een waarschuwende blik van Ma Si noemt hij Grendel.

De oude exalt is niet subtiel, maar wel vriendelijk. Hij wil niet nu direct al een alliantie aangaan. Het is weer het oude liedje, we moeten eerst de relatie opbouwen en onze waarde bewijzen. Maar voorlopig kunnen we van zijn gastvrijheid genieten.

Dyjab werkt aan zijn weerstand in de zweethut en een ijswak (resistance 3). Raine leert meer over krijgskunde en sociale vaardigheden (war 1 en socialize 1). Ma Si Tamuz werkt aan haar overtuigingskracht (presence 2). En Diamondclaw wil de hogere krijgskunsten leren (war 4), maar dat gaat waarschijnlijk vrij lang duren.