Auteursarchief: ellahir

Kreeft

Biologen stuiten op harige en blinde kreeftachtige

Uitgegeven: 8 maart 2006 22:38

PARIJS – Biologen hebben ten zuiden van Paaseiland in de Stille Oceaan een opvallende kreeftachtige ontdekt. Het dusver onbekende dier, Kiwa hirsuta genoemd, werd op een diepte van 2300 meter waargenomen.

Het witte, ongeveer 15 centimeter lange dier ziet eruit als een kreeft of een krab, maar dan met behaarde, pluizige poten. De Britse omroep berichtte op grond van een Franse wetenschappelijke publicatie dat het dier geen ogen heeft.

Stadia van moreel redeneren

In de jaren zestig publiceerde Lawrence Kohlberg de resultaten van zijn onderzoek naar het moreel bewustzijn van mensen. Hij vroeg zich af waar het verschil in moraliteit vandaan kwam tussen wat hij om zich heen observeerde en mensen als bijvoorbeeld Mahatma Ghandi en Albert Einstein. Hij legde aan kinderen en aan volwassenen morele dillema’s voor en analyseerde de overeenkomsten en verschillen in de manier waarop men tot een oordeel kwam. Hij ontdekte dat de de moraliteit binnen ieder individu een ontwikkeling doormaakt, en dat niet iedereen tot hetzelfde niveau groeit. Ik wil hier nu niet diep ingaan op de redenen waarom niet iedereen hetzelfde eindstadium bereikt, maar ik moet wel een heel belangrijke observatie van Kohlberg vermelden: “Men heeft bewondering voor mensen die 1 stadium hoger redeneren, maar de stadia daarboven worden niet begrepen en worden immoreel genoemd.”

Niveau I – pre-conventioneel (tot 9 jaar)
stadium 1 gehoorzaamheid en gericht op (het vermijden van) straf
stadium 2 gericht op eigenbelang
Niveau II – conventioneel (9 jaar tot en met adolescentie)
stadium 3 gericht op interpersoonlijke overeenstemming en conformisme
stadium 4 gericht op autoriteit en op het handhaven van de sociale orde
stadium 4+ moreel relativisme
Niveau III – post-conventioneel (volwassenheid)
stadium 5 gericht op het sociaal contract
stadium 6 universele ethische principes
stadium 7 (hypothetisch) transcendente moraliteit

In stadium 1 let men alleen op de directe consequenties die je handeling voor jezelf heeft. Als er straf op volgt heb je iets verkeerd gedaan en als er geen straf op volgt, of misschien zelfs een beloning, is het goed. Er is geen lange termijn denken. Bovendien wordt er niet van uitgegaan dat anderen een ander standpunt kunnen hebben.
Stadium 2 definieert goed en kwaad aan de hand van persoonlijk gewin. De centrale vraag is nu: ‘Wat levert het mij op?’ Er is al enige interesse in andermans standpunt, maar die interesse is gebaseerd op wederkerigheid. ‘Voor wat hoort wat’ en ‘oog om oog, tand om tand’. Er is nog geen loyaliteit, geen intrinsiek respect voor anderen.

De overgang van Niveau I naar Niveau II is voor de meeste mensen een natuurlijk proces, dat deel uitmaakt van de overgang naar het sociale bewustzijn van de puberteit. Maar psychopaten en mensen met een antisociale persoonlijkheid blijven op dit eerste niveau steken.

In stadium 3 is het belangrijk wat anderen van je vinden. De gouden regel: ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’, krijgt nu betekenis. Je wordt lid van een sociale groep en het is belangrijk je rol binnen die groep te vervullen. Begrippen als respect en dankbaarheid krijgen een intrinsieke waarde en daarom wordt het belangrijk om te conformeren aan de geldende rollen en gedragspatronen. Eer, loyaliteit en vriendschap bepalen de moraliteit.
Stadium 4 is dat van ‘orde en gezag’. De regels en wetten en de sociale omgangsvormen worden erkend als noodzakelijk voor het functioneren van de samenleving. Wie zich daartegen verzet brengt de samenleving in gevaar en dat wordt gezien als fout. De behoefte van niveau 3 aan instemming door anderen verdwijnt, want het individu wordt nu gezien als ondergeschikt aan de samenleving. Dus je kunt je veroorloven om impopulaire maatregelen te nemen in het belang van het grotere goed.

Tussen Niveau II en Niveau III, dus op de overgang van stadium 4 naar stadium 5 vindt een morele crisis plaats. Dit wordt stadium 4+ genoemd, men gaat twijfelen aan autoriteit en sociale conventies, en er ontstaat een moreel relativisme dat lijkt op een terugval naar een pre-conventioneel niveau. Niet iedereen lukt het om de overgang van stadium 4+ naar stadium 5 te maken en zeer velen keren terug naar stadium 4.

In stadium 5 is het moreel relativisme geinternaliseerd en ziet men de redelijkheid in van het sociaal contract. Men realiseert zich dat er verschillende opinies mogelijk zijn en dat die gelijkwaardig zijn. Men houdt zich aan de wet, omdat men het er mee eens is dat er regels moeten zijn. Maar als de wet onredelijk is zal men trachten die te veranderen.
Stadium 6 is gebaseerd op abstract redeneren over universele ethische waarden. Moraliteit wordt nu als een absoluut principe gezien en men zal zich niet aan de wet houden wanneer die wet onrechtvaardig is.

Voor stadia 1 t/m 5 is veel empirische ondersteuning gevonden. Vrij weinigen bereiken echter stadium 6 en tegenwoordig wordt op sommige universiteiten zelfs onderwezen dat het niet bestaat maar een theoretisch logische afsluiting vormt van de morele groei.

En stadium 7 dan? Dit stadium werd pas later door Kohlberg gepostuleerd naar aanleiding van een vervolgonderzoek over mensen die hijzelf als moreel het hoogststaand beschouwde: zen-meesters, VN-afgevaardigden, bisschoppen, goeroes en dergelijken. De meesten redeneerden op niveau 5 of 6, maar enkele van deze lieden hadden een ‘kosmisch perspectief’, dat Kohlberg zelf ook niet kon volgen. Hun manier van denken is gebaseerd op een standpunt waarin de mens niet centraal staat en hun redenaties zijn dermate oninvoelbaar, dat “gewone mensen” een sterk gevoel van onbehagen ervaren als ze ermee worden geconfronteerd.

Een voorbeeld van een redenatie op het niveau van stadium 7 is te vinden in de slotscene van het Mahabharata, waarin prins Arjuna zijn brave broers (die het hele verhaal door worden gepresenteerd als voorbeelden van deugd) in de hel aantreft en zijn kwaadaardige neven in de hemel. “Waarom, vanwaar dit onrecht?” vroeg Arjuna. Het antwoord is dat de kosmische strijd gevoerd moest worden, dat was onafwendbaar. Maar Arjuna en zijn broers hebben zich daar steeds tegen verzet, zijn neven niet. Die speelden hun rol in deze eindstrijd met volle overgave, al stonden ze dan aan de verkeerde kant.

De symboliek van het kruis

Om nog even terug te komen op de symboliek van het kruis uit mijn vorige blog. De vroege christenen gebruikten een visje als herkenningsteken. Op welke onheilige synode hebben ze dit vervangen door het kruis?

Ik vroeg me af, als zo iets nu zou gebeuren, waarmee zou je dat kunnen vergelijken? Toen kwam ik op het volgende voorbeeld. “America, the Land of the Free”. Een eeuw lang was het vrijheidsbeeld het symbool van Amerika: een statige dame met een stralenkrans, een fakkel en een boek. Stel je nou eens voor dat de Bush administration besluit dat we voortaan allemaal dat andere beeld gaan gebruiken, maar ze noemen het nog steeds “Lady Liberty”.

OK, het is een beetje een goedkope vergelijking. Maar ik vraag me echt in gemoede af wat er door de hoofden van die oude kerkvorsten heen gegaan moet zijn om een boodschap van hoop en liefde te vervangen door een afbeelding van iemand die gefolterd wordt.

Gilles Quispel (1916 – 2006)

Een paar dagen geleden is in Egypte prof dr Gilles Quispel overleden, een van de grootste Nederlandse geleerden op het gebied van gnosticisme en hermetiek. Nog maar een paar jaar geleden publiceerde hij zijn commentaar op het Evangelie van Thomas. En hij heeft onder meer meegewerkt aan de uitgave van het Corpus Hermeticum in het Nederlands.

In het NRC van 3 maart staat : “In zijn analyse van het Thomas-evangelie zocht Quispel, die opgroeide in Kinderdijk, vooral naar de Christus zonder kruis: het ging hem bij Jezus niet om zijn dood en opstanding, maar om diens mystieke wijsheidsleer.”

Inderdaad: dat is ook de Jezus die mij interesseert, niet dat dode corpus aan een folterinstrument. Welke morbide geest heeft dat tot symbool gebombardeerd van de man die naastenliefde predikte …

De inzinking

Anderhalve dag nadat de huisarts het had voorspeld kwam de inzinking. Ik had gehoopt vandaag weer aan het werk te kunnen. Maar nee. Vannacht heb ik de hele nacht liggen zweten en draaien. Vanochtend heb ik overgegeven. En ik heb weer verhoging. Jammer. Ondertussen ben ik het thuiszitten wel beu.

Ik was afgelopen spelsessie vrijdag ook niet de enige die zich niet lekker voelde. De spelleider had migraine, de gastvrouwe nog steeds last van ischias (minder dan de vorige keer, dat wel) de gastheer was aan het bijkomen van de carnaval (ik heb hem nooit zo brak gezien). De enige gezonden waren mijn vriendin en de speler van Raimo.

Brrr! Het Pentagon wil haaien inzetten.

Je waant je ondertussen in een James Bond film, met Bush als Blofeld.

Sharks with implants are planned to be released off Florida

Pentagon scientists are planning to turn sharks into “stealth spies” capable of tracking vessels undetected, a British magazine has reported. They want to remotely control the sharks by implanting electrodes in their brains, The New Scientist says. It says the aim is “to exploit sharks’ natural ability to glide through the water, sense delicate electrical gradients and follow chemical trails”. The unusual project was unveiled last week in Hawaii, it says.

‘Steering’ sharks

The research is being funded by the Pentagon’s Defence Advanced Research Projects Agency (DARPA), according to the magazine. Remote-controlled sharks do have advantages that robotic underwater surveillance vehicles just cannot match: they are silent, and they power themselves
(The New Scientist)

It aims to build on latest developments in brain implant technology which has already seen scientists controlling the movements of fish, rats and monkeys. “Neural implants consists of a series of electrodes that are embedded into the animal’s brain, which can then be used to stimulate various functional areas,” the magazine says. It says such devices are already being used by scientists at Boston University to “steer” a spiny dogfish in a fish tank. The next step for the Pentagon scientists will be the release of blue sharks with similar devices into the ocean off the coast of Florida. As radio signals will not penetrate the sea, communications with the animals will be made by sonar. The US navy has acoustic signalling towers capable of sending sonar signals to a shark up to 300km (187 miles) away, the magazine says.
It says the scientists will be particularly interested in the animals’ health during the tests. “As wild predators, it is very easy to exhaust them, and this will place strict limits on how long the researchers can control their movements in any one session without harming them. “Despite this limitation, though, remote-controlled sharks do have advantages that robotic underwater surveillance vehicles just cannot match: they are silent, and they power themselves,” the magazine says. The project was discussed at the 2006 Ocean Sciences Meeting of the American Geophysical Union in Honolulu, Hawaii.

Punk test

Do the Punk test

“Punk Like Hank.”

I am 57% Punk

The intelligent punk. Tuff and Smart. I may be able to maintain a train of thought long enough… What the fuck was I talking about?

Welwel, maar 57%, nou daar heb ik maar 1 ding aan toe te voegen:
I WAS A PUNK BEFORE YOU!!
(met dank aan The Tubes)

Goth test

Do the Goth test.

“Oh My Goth!”

I am 56% Goth.

Oh My Goth! You Goth, Girl. There is a good chance I am bi. Freakiness pumps through my viens, but I can still laugh at myself.

Moi Goth?
Ik ben wel een oude punker, maar … als Goth al had bestaan in ’75 …

Uit de dood herrezen

OK, de party is verder gegaan in de necromantische gangen vol ondoden. De muren en plafonds zijn bedekt met reliefs die aan botten en organische structuren doen denken. Een kille mist bedekt de bodem tot onze knieen. Van alle kanten vallen de geesten ons aan. Onze cleric, die ondood geworden was, is depressief.

Een rustpuntje. De windheks waait de mist weg. De mist waarvan we denken dat het de ondoden animeert. Ik weet wat er gedaan moet worden, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen. Onze paladijn wel, hij ziet zijn kans. Hij kan het wel. Hij mept de ondode cleric in drie welgemeende klappen helemaal aan gort. En dan pak ik haar magische bol, dat is een van de zeven krachtigste objecten die er zijn. Je kunt er namelijk iedere toverspreuk mee nadoen, maar ik weet alleen niet precies hoe het ding werkt en ik heb de verkeerde ‘alignment’. Voor stervelingen is de kost bovendien extreem hoog. Eigenlijk mogen alleen de goden ermee spelen.

“Gooi maar een spellcraft check om te kijken of het lukt. De moeilijkheid is 28. En als je het niet haalt kost het 1000xp per punt dat je onder de 28 uitkomt + de normale kosten van 1 punt constitutie per niveau van de spreuk.” Ik heb op zich +12 spellcraft wat niet slecht is voor een priesteresje en ik word geholpen door het gezang van onze barden, dat geeft +2. Dus ik moet een 14 gooien op een d20. Een kans van grofweg 1 op 3 — spanning — gooi — 12 Neeee… 2000 xp kwijt, ze blijft dood en ik verlies 7 punten constitutie.

Gelukkig is “Luck” een van de domeinen van mijn lieve godin. Ik mag 1x per dag een dobbelsteenworp overdoen. Normaliter vergeet ik dat maar nu denk ik er aan. Als ik er voor kies om over te gooien, geldt die tweede worp. Het leven van mijn vriendin hangt er van af. Maar ook, als ik er voor kies om het hierbij te laten kost het me 2000xp, gooi ik lager (3/5e kans!) dan ben ik meer kwijt. Ik waag het er op. — tromgeroffel — 18!!!

Ze is er weer! Ik ben 7 punten constitutie kwijt, wat zich vertaalt in 52 hp permanent minder. Ja, je kunt doodgaan aan dat ding! Maar, wat heb ik het er voor over.