We verpozen nog een viertal dagen aangenaam op ons nieuwe domein op de berg Paradijs. Dan gaan we op weg naar de vergaderzaal. Die ligt vlak onder de top. HIj kan 2000 man herbergen. Daarboven is een kapelletje boven de heilige rotsspleet waar Imhotep de eerste twee mensen gevonden heeft. Het is de bedoeling dat iedereen daar even eer betuigt voordat je de vergaderzaal ingaat. Imhotep neemt hier afscheid. Hij gaat apart naar de Witte Raad. Hij zegt dat hij niet voor ons kan instaan, maar hij wil wel aankondigen dat we iets te zeggen hebben. Dan waarschuwt hij nog even dat magie en wapens niet zijn toegestaan. Naast exalts zijn hier magiërs, tovenaars en alchemisten.
In de kapel is een beeldengroep en een spleet in de rots die oneindig diep naar beneden lijkt te gaan. Met [Sense Color] zien we dat er hier een doorgang is. (Waarnemingsmagie werkt passief en dat mag hier wel.) We doen alsof we hevig onder de indruk zijn en dan gaan we naar de zaal. Er zijn geen stoelen, het is de bedoeling dat je je eigen zetel meeneemt. De meeste aanwezigen hebben er eentje in Elsewhere opgeslagen, met charms zoals die waarmee Risha zijn wapens en harnas bewaart als hij ze niet nodig heeft. Claude verandert met [Forces] zijn mantel in een zetel. Risha maakt met [Matter en Prime] zijn troon na, Chang leviteert en gaat in lotushouding in de lucht zitten. Gwan wil middels [Correspondence] een poort maken om een stoel uit het paleis te pakken, maar dàt mag niet! Er gaat een alarm af en er ontstaat een krachtveld-kooi om hem heen. Hij wordt de lucht in gehesen. Dit is heel krachtige magie, waar wij niet tegen op kunnen.
Exalts zitten in het midden van de zaal, sages aan de linkerkant en alchemisten aan de rechterkant. De sorcerors komen pas later. Op een podium zit de Witte Raad met afgeschermde gezichten als een soort forum. Er meer dan duizend exalts en we weten dat er ongeveer 500 cellen zijn in de poolnaald. Waar komen dan die extra exalts vandaan?
De kooi met Gwan wordt naar voren gehaald en landt met een plof voor de Witte Raad. “Wie ben jij? Tot welk cabal behoor jij? En waarom overtreedt jij de regels?”
“Ik ben Gwan uit Soul, Mijn vlag is het witte hert op de regenboog. En het was niet mijn bedoeling om een portaal voor demonen te openen, maar gewoon om mijn stoel te pakken!”
“Je bent nog jong en onbezonnen. Ga maar terug naar de tribune.”
Hij krijgt wel een bliksemschicht in zijn kont. Dat wordt staan.

De agenda wordt vastgesteld. Daar staan maar drie dingen op: 1. De Lost Boys, 2. De terugkeer van Imhotep en 3. De Ondergang.
Agendapunt 1.
Er wordt een korte inleiding gehouden. “Ze zijn weer weg. Is er iemand in de zaal die hier meer van weet?”
Risha stapt naar voren. “Risha, koning van Shintas en van Soul. Ook van de banier van het witte hert. We hebben ze in de Poolnaald opgesloten. Als iedereen die voorlopig met rust laat, gaan ze vanzelf dood van de honger.” “Kunnen jullie dat bewijzen?” Gwan wil de gebeurtenissen tonen met een [Time] toverlantaarn. Maar dat mag niet. Ons verhaal wordt onder voorbehoud geaccepteerd. Na de vergadering gaat iemand van de Raad het verifiëren.
Agendapunt 2.
“Imhotep was weg. Hij is weer terug en wenst daar niets over te zeggen. Heeft iemand vragen? … Geen vragen? … Over naar punt 3.”
Agendapunt 3.
“De eigenlijke reden waarom wij hier zijn. We beginnen met een inventarisatie. Daarna komen de profetieën en interpretaties en pas als laatste gaan we de mogelijke oplossingen bespreken.”
Er is een hele reeks rampen gebeurd de afgelopen tijd:
De oude maalstroom in Kim Do is weer hevig actief geworden (die is nog ouder dan die in Melek Qart).
In Zhao zijn vampieren in opkomst.
De draak van Sesklo is actief en er wordt heftig tegen gevochten.
In de kapotte vulkaan van Soul Bay (er wordt naar ons gekeken) ligt een gevaarlijk drakenei. Die heeft met een andere draak van doen.
Er zijn Denizens, nachtmerrie-achtige wezens, verschenen in Vixen.
In de zee groeit een enorme ijsmassa en daarvandaan belegeren de hags Minos.
In Haran is een opleving van Abyssals.
En er is nog een hele serie kleinere rampjes.
Phantom Marshley en Red staan op. “Vanuit de bergen van Neverhorn komen toch weer reuzen.”
Andere mages melden ook reuzen.
Risha vertelt over het verdwijnen van Soul en dat daar nu net zo’n bubbel zit als bij Melek Qart.
Chang meldt dat een triumviraat van demonen van de Eenoog sekte heerst over Euboia. (Chantal houdt zich gedeisd.)
Iemand van de Raad zegt: “Er is ons ter ore gekomen dat hier ook anderen bij betrokken zijn, maar om redenen van privacy zullen wij hier niet verder op ingaan. We gaan over op het volgende punt. De profetieën. Er zijn er drie: het Vier Ruiters visioen.” Een van de sages komt op het toneel. “Het Dragon Blooded idee.” Sarastas, onze bezoeker van een paar dagen geleden stapt naar voren. “En de vier helden hypothese: vier die licht geven als de zon er niet is zullen de wereld redden.” Hij kijkt even rond, maar niemand reageert. “Ik geef eerst het woord aan de sages over de vier ruiters.”
De sage vertelt: “Deze voorspelling is ontstaan bij de missionarissen die in Soul hun geloof wilden verspreiden. Vier mannen op een nachtmerrie, een pegasus, een eenhoorn en een groen paard vernietigen de wereld. De sekte bestaat niet meer. Maar de profetie bleef bestaan. En nu zijn er die aan de beschrijving voldoen.”
De Witte Raad bedankt hem voor zijn uitleg en geeft het woord aan Sarastas.
Sarastas vertelt het verhaal op dezelfde manier als tegen ons. De sages vinden het maar nieuwlichterij. Een lid van de Witte Raad speelt het visioen af. We zien een soort tv scherm. Reptielachtige wezens, onscherp, chaos erachter. De hagedissen beschermen mensen. Dan gebeurt er opeens iets onverwachts: een Dragon Blooded doet de tv uit. “Zie je wel! He zijn oplichters, we moeten ze uitroeien!”
Claude stapt naar voren. Er wordt geroepen: “Aha! De Rogues!” Hij zegt: “De githyanki in Waldheim zijn een voorstadium van de githzerai, jullie dragon blooded.” Dan gaat hij door over parallelle werelden, materie en anti-materie en andere rare onderwerpen. De mensen denken dat hij gek aan het worden is. Dan neemt Risha het van hem over: “Wij zijn in Waldheim geweest. De githyanki kopen menselijke maagden om zich voort te planten.” Dat argument vinden de meeste aanwezigen niet erg belangrijk. Chang zegt: “Ik ben de generaal van Soul en van Shintash. Ik heb bij Shearton tegen ze gevochten. Toen werden ze aangevoerd door een van de demonen uit Harran.”
Hierdoor begint het publiek te neigen naar twijfel aan Saratras’ overtuiging. “
Wil het vierde lid van uw cabal, Zwarstaart, nog iets toevoegen?” vraagt het raadslid.
“Het zijn geen betrouwbare handelspartners,” mompelt Gwan. Dat geeft de doorslag. Meerdere aanwezigen hebben ervaring met de rottige, verslavende kwaliteiten van de magische voorwerpen van de githyanki. Dat volk kàn geen goede bedoelingen met onze wereld hebben.
De discussie gaat nu weer over naar het Vier Ruiters visioen. De Witte Raad kondigt aan dat de alchemisten een oplossing hebben gevonden. Een lange magere dame komt naar voren en zegt: “Er is een toets uit te voeren op de vier lieden. Iedereen weet dat ze hier zijn. De toets is eenvoudig. Twee van hen zullen heftig reageren op silicium en zwavel. Als ze het niet zijn, dan zal er niets gebeuren.”
Er wordt ingewikkelde apparatuur de zaal binnen gereden. Ze toont een zwavelbad. “De ziel van één van hen zal stralen met zwavelschaduw.” Gwan weet het een en ander van alchemie. Hij weet dat blootstellen aan een element een gekende techniek is. “Gaan we er niet dood aan?” vraagt Risha nerveus. “We zullen je weer oplappen,” zegt het raadslid. Claude durft het wel aan. Hij stapt in het bad en stijgt op. Hij verandert in een gevleugelde nachtmerrie. En dan floept hij weer terug naar mensvorm. De alchemiste zegt: “Zie hier. De toets is duidelijk. Als de voorspelling klopt zal één van de andere drie in het silicium bad getransformeerd worden. Gwan is pottenbakker…”
Het siliciumbad is een blobbende poel modder. Gwan komt er uit als een kristallijne eenhoorn. De alchemiste is trots: “Het bewijs is geleverd!”
“Wat is jullie verdediging?” vraagt de Witte Raad.
Gwan zegt: “We doen juist ontzettend ons best om de wereld te helpen! Kijk maar naar de Lost Boys.”
Iemand uit het publiek roept: “Dat is geen bewijs. Jullie hebben een spoor van vernietiging achtergelaten.”
“Maar ze hebben wel de Lost Boys gevangen gezet!” zegt het Raadslid. “De vergadering is voor vandaag verdaagd. We zien elkaar morgen weer. Ik wil de Rogues uitnodigen om met ons mee te komen.”
Chang neemt het woord: “Naast deze wereld is er nog een, ver voorbij Elsewhere.” Men kijkt geïnteresseerd. “Lang geleden is de wereld in tweeën gespleten. Om ze te redden moeten we ze weer samenbrengen.” Daar willen ze meer over weten. “Maar als de twee samen komen, dan houdt deze wereld op met bestaan! En dan bestaan wij ook niet meer,” zegt iemand. “Wij zijn het voorbeeld dat we allemaal kunnen blijven bestaan,” zegt Claude. Wij nemen onze Aarde-vormen aan. “Ieder van jullie is de helft van een compleet persoon!”
In de zaal begint iemand te wenen. “Ik heb al die tijd een diep gemis gevoeld. En dat wordt nu zó mooi onder woorden gebracht!”
Velen vallen hem bij, anderen vinden het maar onzin.
Claude heeft een vage theorie over de vier paarden: “De nachtmerrie hoort bij de onderwereld. De eenhoorn is van deze wereld. Het groene paard is de andere wereld. Ze staan symbool voor hoe de totale wereld is.” Het publiek heeft al afgehaakt.
Risha neemt het over. “Voor het aanmeren is zonium nodig.” Hij legt uit hoe de goden bij Melek Qart en Soul in de bres gesprongen zijn. “En de goden zijn van puur, bewuste zonium.”
“Dat gaat bij Kim Do nog eens gebeuren!” roept iemand.
Risha: “De demonen verzamelen alle zonium en willen zelf in de Witte Stad de Ondergang overleven.
“Maar hoe komen we er achter of jullie de waarheid spreken?”
Claude zegt: “De enige die het weet is Imhotep.”
Dan staat het middelste Raadslid op. Hij heeft tot nu toe gezwegen. “Ja. Het is waar wat ze zeggen. Ik sta niet in voor hun karakter. Maar wel voor wat ze zeggen. Ze weten meer van het geheel dan jullie. Het is tijd voor mij om terug te treden. Ik stap Omhoog, naar Gene Zijde. Deze vier hebben het niet verdiend om lid te worden van de Witte Raad. Maar als ik jullie was, zou ik zeker naar ze luisteren. Ik schors de vergadering en wil nog even onder ons praten.”
Als de zaal leeg is zegt Imhotep: “Dat hebben jullie redelijk geklaard. Ik ga nu naar de aarde. De andere kant is gewoon mijn wereld. Ik ga daar onderaan beginnen. Breng me er heen.”
Claude biedt aan om hem [Color] te leren. Dat lijkt Imhotep een goed idee. “ Mag ik de colorcopter een weekje lenen? Dan kan ik alles wat ik vergeten ben weer leren.”

Claude gaat terug naar onze burcht. Hij wil berekenen hoe zijn antimaterie op zwavel reageert. Zijn alien life form was op zwavel gebaseerd in plaats van zuurstof en die van Gwan op silicium in plaats van koolstof. En met wiskunde wil hij bewijzen dat hij inderdaad compleet is. Chang neemt de agenda van de volgende dag door om zich voor te bereiden. Oorspronkelijk zou die over de githyanki prullaria gaan.
Gwan en Risha willen nog even bij de Witte Raad langs. Bij hoge uitzondering wordt dat toegestaan. “Jullie hebben nogal de blits gemaakt. Hoe met jullie in zee te gaan? Hoe krijgen we alle neuzen dezelfde kant op?” Gwan stelt voor dat hij een presentatie geeft. Voor die gelegenheid staan ze toe dat hij magie gebruikt in de grote zaal.
“Op Aarde zijn er niet allen Zwarte Bronnen, maar ook Witte. Zijn aan deze kant ook Witte Bronnen?” vraagt Risha.
“Ja. Maar daar gaan we het niet in het openbaar over hebben.”
“Oke. Als White Collars begrijpen we dat jullie niet willen dat die algemeen bekend worden. En dan snappen jullie ook hoe smerig de gith met hun zwarte bronnen zijn.”
Een voorstel is om een githyanki te vangen en publiek aan een alchemistische procedure bloot te stellen zodat iedereen kan zien wat ze zijn.
Een ander probleem is de Eenoog sekte. Dat is feitelijk een zwart slijm ziekte, Is die al bedwongen?

En verder zijn we er achter gekomen dat de wereld van de ‘lagere’ goden richting Buiten ligt, tussen Wyrd en Wyld in. Waar de wereld van de boven-goden ligt is nog onduidelijk.

4 xp

Tanais 118 – 13-04-2017

We hebben een aantal dagen rust. Risha regelt staatszaken. Claude vraagt over de rolverdeling in het koninkrijk. Hij wil opperbrahmaan worden, maar dat lijkt de anderen niet zo’n goed idee. Gwan bestudeert een aantal van de brahmanen om ze later met [Correspondence] te kunnen contacteren. Chang inspecteert het leger. Claude gaat kruisbogen monteren op de op zich al prima strijdwagens.
En dan vertrekken we, 7 dagen voor de vergadering, naar Mount Paradise. Die ligt ver ten zuiden van Qart in de jungle. Het is een enorme berg waar de mensheid voor het eerst op Tanais is aangekomen. Nu wonen hier de Exalts. Wij zijn niet officieel uitgenodigd, dus we willen onopgemerkt aankomen. Eén quantum naar Buiten (de magische richting, de andere kant op dan richting Aarde) is het ongeformatteerde niks. We nemen het niks waar als mist, maar dat is een illusie. Een soort Wyld-excitatie omdat wij passeren. Je kunt de mist veranderen in een realiteit, als hij zich dit realiseert krijgt Claude fantasieën over een heel rijk. Als je hier nog verder naar Buiten gaat kom je in de Wyrd en nog verder naar buiten wordt het de echte Wyld. De Godenwereld is ook richting Buiten. Het zijn verschillende “excitatie”-toestanden van Tanaïs. (Het rijk van de Marlboro Man lag overigens níet aan de magische kant van Tanaïs.)
We kunnen van hier wel naar Tanaïs kijken. Daar zien we een berg zo groot als een koninkrijk. We naderen via de zuidkant. Beneden wonen de oude rassen in dampende oerwouden, maar hogerop de berg heerst een Californisch klimaat. Daar zien we brede valleien met alpenweides en gematigde bossen waar menselijke nederzettingen zijn. We parkeren de colorcopter een quantumafstand “naast” Tanais. De zwaartekracht hier is afkomstig van Tanais – de ‘common reality’ – maar is ietsje zwakker door de afstand. Van hier stappen we in de Common Reality, een uurtje lopen van de dichtstbijzijnde bewoonde plek. Onderweg komen we een houthakker tegen.
“Goedenmiddag.” “Welkom. Ons kamp is die kant op. De zaken van de Hoge Heren zijn nog niet begonnen.” Hij is niet zo geïnteresseerd in wat wij Hoge Heren zoal uitspoken. We gaan verder en komen aan bij een dorp in Meluhhaanse stijl, met straten met kinderhoofdjes, stenen koepelhuizen en een Kruch, een burcht, in het midden. Het is hier bedrijvig. We merken al snel dat er drie duidelijk onderscheiden kasten zijn: werklieden, hofhouding en de bewoners van de kruch. Er wappert een vlag: een paarse draak op een blauwe zon met een groene achtergrond. Wij worden herkend als Exalts en de poortwachters ontvangen ons met égards. Een oudere, wijs uitziende man in bescheiden kleding komt ons tegemoet. “Welkom, ik ben Zarza van Meluhha. Wat is uw banier?”
“Risha van Shintas en Soul en dit zijn Gwan, Claude en Chang. We zijn hier nieuw.”
“En wat is uw banier?”
Claude zegt: “Wij staan aan het hoofd.”
“Hmm, rogue dus.” (Waar hebben ze deze dwazen vandaan gevist, denkt hij.)
Risha zegt: “U kunt Phantom Marshley, Der Alte en Red er op aanspreken dat wij zo weinig weten.”
De oude man wijst naar de vlag. “Deze vlag is één van de 32 banieren.” Claude reageert met een heel betoog dat wij geen vlaggen nodig hebben. Zarza trekt zich verveeld terug.
Risha gaat er achteraan om excuses aan te bieden. Na enige twijfel besluit Zarza om toch maar iets te vertellen. “Als Rogue zal het heel moeilijk worden om spreektijd te krijgen. Eerst gaan we eer bewijzen aan de standbeelden van Imhotep en de twee kinderen, de eerste mensen. En dit keer zullen er ook sorcerors en alchemisten bij zijn. Heel ongebruikelijk. Het zal voor jullie als ‘nieuwe loten’ een kwestie zijn van zien en gezien worden. Als je stijlvol wilt zijn, neem je een vallei en fort met een hofhouding. Ik ben wel benieuwd naar jullie inbreng.”
Risha vraagt of Imhotep ook wordt verwacht.
“Hij zou er natuurlijk bij moeten zijn. Maar hij is verdwenen. Men maakt zich zorgen.” “Ik zal het hem zeggen.” “Wat?!?” “Uh … niks …”
De volgende dag zoeken we een lege vallei. Risha tovert er met [Raising the Earth’s Bones] een Shintasta fort in en Gwan maakt een portaal naar het paleis. Hij haalt de kamermeisjes over om te komen.

Chang en Claude nemen de colorcopter en gaan op zoek naar Imhotep. Op Aarde is een paar jaar verstreken. Met [Corespondence] weet Claude hem snel te vinden. Imhotep zit in de bibliotheek van de San “ Risha’s Reizen” te lezen.
“ik heb het hier wel naar mijn zin!” zegt hij. “Ik vind deze carrière heerlijk. Ik stond zó lang aan het hoofd! Het is geweldig hier. Prachtig om te zien hoe ze het verkloot hebben en het toch weer helemaal goed gekomen is.” Maar na enig aandringen besluit hij wel mee te komen. Als ze op Mount Paradise in het kasteel aangekomen zijn vraagt Risha of we onder Imhotep’s vaandel mogen opkomen. Dat geeft status. Imhotep antwoordt: “De witte vlag is niet voor jullie. Ik kan jullie wèl spreekrecht geven, als je wat zinnigs te zeggen hebt. Maar ik kan er niet voor zorgen dat er naar jullie geluisterd wordt. Ik heb gelezen over Risha en zijn groene paard, zijn nachtmerries, de eenhoorn en de pegasussen waar jullie op rjjden. Er is nóg een profetie: Vier lieden op paarden die alles stuk maken wat ze tegenkomen. Ik geloof die profetie niet. Maar anderen wel. Zij weten niets van parallelle werelden, Igrot, etcetera. Ze zullen jullie gedachten lezen, maar niet begrijpen. Maar het maakt je verhaal wèl waarschijnlijker.”
“Misschien is het verstandiger als ik in het publiek blijf en niet uitgelezen wordt,” oppert Claude. Dat denken wij ook.
Imhotep waarschuwt nog: “Jullie weten dat jullie magie niet werkt?”
“De Aarde magie misschien wel,” hoopt Chang.

Er wordt bezoek aangekondigd. “Goedemorgen buren, ik kom even kijken. Aangenaam, Xarantas! Bij welk banier zijn jullie?” “Rogue.” “Ik kom jullie steun vragen! Zeeronlangs is er een nieuwe, krachtige profetie bijgekomen. Luister: ‘Een ras van Dragonblooded zal de wereld van de ondergang behoeden.’ Dat gaat over de herbronning in Waldheim en de githyanky die steeds talrijker worden. Dat zijn reptielachtige mensen: Dragonblooded! Exalts in zienerstaat hebben gezien dat deze Dragonblooded de exalts mee zullen nemen naar de andere kant, naar een nieuwe wereld. We hebben een politiemacht nodig om de gaten in de werkelijkheid te bewaken. Dat zullen die Dragonblooded ook doen.”
We beloven om er over na te denken.
“Hoe zit dat nou met die banieren?” vraagt Risha aan Imhotep. “Er zijn 32 banieren, met meerdere kabals onder één banier, en dan zijn er nog thuislanden. Ja, natuurlijk kun je een 33e banier maken. Al die banieren zijn ooit ontstaan. Als jullie iets hebben waar jullie onafhankelijk van elkaar naar toe gegroeid bent, iets wat jullie uniek definieert, dan kan dat. Ze zijn allemaal ooit ontstaan en geëvolueerd.” Eerst denken we aan de vier magische paarden. “Dat komt wel heel dicht bij de apocalyptische voorspellingen.” zegt Imhotep. “Wat uniek voor ons is, en wat we allemaal hebben meegemaakt is de Witte Stad. En daar zijn we gekomen door het Witte Hert te eten.” We worden het eens op een Wit Hert op een regenboog.
Risha stelt voor om een Gate te maken naar het Shao-Lin klooster en de monniken op te halen die zich jarenlang hebben voorbereid op deze bijeenkomst. Dat zal ons wellicht een beetje uitstraling geven. Hij begint zijn praatje voor te bereiden. Wat moet er in? We hebben de wereld vernietigd. Maar dat was 100.000 jaar geleden. Dat was geen voorspelling maar een terugblik. We moeten de exalts warm maken voor het aanmeren en voor de eindstrijd. We kunnen een beeld presenteren van de githyanki als zaadcelletjes die elkaar vernietigen om de bevruchter te worden. Dat is geen brave politiemacht die de wereld beschermt. Maar, we kunnen inderdaad meeliften op het zaad naar een nieuwe wereld … die dan ook besmet is.

Tanais 117 – 30-03-2017

Op Tanais is er 2 uur verstreken. We gaan slapen en de volgende dag kan Risha weer koning spelen bij het ontbijt. Met een jachtpartij als smoes gaan we naar de Colorcopter en daarmee materialiseren we op 300 meter boven de grens van Dao en Jao. Onder ons ligt een Shangri-La achtige vallei met een zalencentrum en een paar kampementen. Claude calibreert de machine om één quantum naar buiten te stappen in de vijfde dimensie, dat wil zeggen van de Aarde vandaan. Terwijl hij daar mee bezig is, bekijken de anderen de omgeving met allerhande magische sensoren. Chang maakt een lens in de lucht. Hij ziet dat er een krachtveld ligt rondom een kamp van Abyssals. Binnen ziet hij boorwormen, shuragi et cetera. In de bossen eromheen ligt een strak georganiseerd kamp van wezens die een beetje op de githyanki lijken, maar net anders zijn. Gwan gebruikt zijn kristallen bol om in het zalencentrum te kijken. Daar ziet hij Shao-lin jongens hun oefeningen doen. Het lijkt op de dagelijkse gang van zaken in de voorbereiding van een groot festival. Over dertien dagen is de bijeenkomst van alle Exalts gepland, en ze hebben de memo niet gekregen dat het verplaatst is. Risha heeft al een extreem goed zicht door een oude Wyld-mutatie, en hij verbetert ze nog eens met [Life]. Hij bekjky het kamp in het bos. De Gith daar zijn groter en volwassener dan de githyanki uit de stad. Het zijn logge reptielen van 2,5 meter met heel veel wapens.
Claude activeert de Colorcopter, om ons heen vormt zich de mist van ongevormde ruimte. Van hier uit kan Risha een stukje van Tanais met Sorcery formatteren tot een replica van de spelwereld. Het gebied waar hij mee bezig is gloeit vijf minuten terwijl hij de spreuk uitvoert. Voor de Lost Boys is dat ruim een dag. Met [Time] kunnen we zien dat ze af en toe komen zitten kijken. Ze lijken onder de indruk van deze tovenarij. Als de hut materialiseert drommen ze er als bijen omheen. Een nauwkeurige telling komt op precies 150 man. Met [Prime, Forces en Matter] maken we vier bazooka’s die we in de hut laten materialiseren. Twee minuten later horen we een knal bij het krachtveld en nog een paar seconden later zijn alle Abyssals weg van de kaart. Dit deel van het plan is gelukt!
Nu moeten we snel naar de Poolnaald. Risha heeft de noordkust van de binnenzee op de muur van de hut afgebeeld met een duidelijke aanwijzing dat de Lost Boys bij de Naald moeten zijn. Voordat ze daar aankomen, gaan we de ontvangstruimte van de Naald inrichten als het Valhalla van Chappie, met 150 bierpulllen waar we op het juiste moment een scheut zonium in kunnen laten materialiseren. We maken een klok die aftelt naar 0:00’00” en dan verschijnt het zonium, en gaat tegelijk de gevangenisdeur dicht. Op de muren spuiten we grafitti die te herkennen is, zoals de draak met in zijn muil de deur naar de feestzaal. Dan komen de eerste Lost Boys. We herkennen MRA27. Die probeert de andere tot voorzichtigheid te manen, maar als laatste komt ook hij binnen. Chang lukt het [met static mind control, een Mind, Forces, Prime-effect] om de Lost Boys even in stasis te houden terwijl we de deur sluiten. Kablam! Een permanent [Force-field] over de deur. En klaar is Kees. Dee twee van het plan is ook gelukt.
Terug naar Shintash, we gaan lekker slapen in een donzen bed. Maar dan klinkt er een alarm. De paardenvolkeren vallen aan! Een prins wil Risha’s zus Harati schaken! Claude gooit vanuit zijn raam de spreuk [Cascade of cutting terror]. Risha sprint naar het balkon en tovert zijn magische harnas en wapens om hem heen. Hij zet de Anima-banner aan van zijn kaste en vliegt naar de vijand toe. De pijlen suizen om zijn oren. Ook Chang summont zijn wapenrusting en rent naar het slagveld. Gwan troost ondertussen de hofdames.
Twaalf aanvallers gaan neer onder het geweld van Claudes magie. Zestig procent slaat op de vlucht voor Risha’s aura. Chang stort zich op de rest en mept er nog twee neer. Risha overleeft alle brandende pijlen die op hem worden afgevuurd en uiteindelijk druipen de aanvallers af. Er zijn een paar brandjes die moeten worden geblust en aan onze kant een paar doden, maar het is al met al een grote overwinning. Maar voor Claude is dit niet genoeg. Hij wil wraak. Risha snapt niet waarvoor. Dit is toch volledig conform alle protocollen gegaan?
Terwijl Chang de begrafenissen en crematies regelt, zint Claude nog steeds op wraak. Met [Correspondence] zoekt hij de thuisbasis van de paardenvolkeren. Die is er niet. Het is een nomadisch volk. dan kiest hij maar at random een kamp uit. Hij stapt door de landkaart heen en arriveert op een vlakte met een rookpluim. Daar is een kamp! Hij maakt de wachters dood en ontdekt dat er verder alleen maar vrouwen en kinderen zijn. Er breekt paniek uit.
We ontdekken dat Claude kwijt is. Gwan zoekt hem met de kristallen bol. “Wat ben je aan het doen?” “Ik ga een vrouw halen!” roept Claude. Hij steelt een paard en grist een willekeurig meisje mee dat er wel een beetje appetijtelijk uitziet. Gwan realiseert zich hoe intens oneervol deze actie in de Shintas cultuur is. Als dit bekend raakt, lijdt Risha een enorm gezichstverlies. Claude’s razernij is inmiddels een beetje gezakt en hij wordt voor rede vatbaar. Hij verandert zichzelf in een generieke nomade en rijdt met het meisje naar een willekeurige andere paardengroep. Dat gaat twee dagen. Daar hebben we geen zin in. Gwan opent een portaal vlak voor het paard naar Risha’s paleis. we grissen Claude van het paard. Gwan opent een nieuw portaal naar het kamp van het meisje waardoorheen het paard galoppeert en weer aankomt waar de dolle rit begon.

4 xp

We willen een Tanais-nachtje naar de Aarde, dat is 16 weken daar. Door de geheime gang nemen we Imhotep mee naar de Colorcopter en daarmee gaan we naar het Steampunk eilanduniversumpje. Daar lopen we door het stadje de berg op en we gaan naar Chappie. Onderweg merkt Imhotep op dat hij niet verwacht had dat Chappie zo creatief was. Hij verschijnt in zijn oude robot-gedaante. Het is een roerend weerzien en ze hebben heel veel om bij te praten via een datalink. Als ze het over de biocomputer hebben benoemt Risha het alien Nanozand. Dat vindt Imhotep interessant, “Waarom niet?” Maar eerst wil hij zijn biocomputer zien. Die had hij achtergelaten in de vijf steden. “Als ze nog bestaan, dan zijn ze verwilderd.”
Daarna vraagt hij: “Waarom is Chappie eigenlijk niet de mainframe van deze wereld geworden?” Risha legt uit dat de White Collars wel technologie gebruiken, maar dat ze hun macht ontlenen aan de Witte bronnen. En daar heeft Chappie geen affiniteit mee. Die heeft namelijk nog steeds als hoofdopdracht het juicen van de veroordeelde aliens.
Imhotep stelt voor om naar Qawah in Jemen te gaan. (Onze eigen Witte Stad was El Calafate in Patagonië.) Daar weet imhotep precies wat hij heeft gedaan en kan hij zien wat 8000 jaar verwildering heeft opgeleverd. Vanaf 500 meter hoogte zien we een Color effect: Een cirkel van Zwart zoals de Tempest rondom een soortement dorp. Er is vanaf hier niet veel te zien. Als we verder afdalen lukt het niet om scherp te stellen, want er zit een krachtveld om het dorp. Claude neemt waar dat het state-of-the-art White Collar technologie is, veel te geavanceerd voor hem om in te breken [Forces 5]. “Zullen we een andere stad proberen?” Nee, Eerst maar eens naar de San.
Sandy, Dusty en Mirage staan ons al op te wachten. Ze zijn verbaasd, maar ook verontwaardigd als we vragen naar de plantentechnologie achter het krachtveld. “Hoe weten jullie van onze heiligste geheimen? “Tsja,” zegt Chang, “we hebben toegang tot archieven van vóór Expulsion en daar vind je dus informatie over dingen die zó oud zijn.” Ze zijn geschokt. “We kunnen jullie niet zomaar toegang geven. Dat zijn dingen die jullie niet horen te weten! Om nou zomaar te vragen naar het Heilige der Heiligen … Er zijn nou eenmaal zaken die jullie niets aangaan.” “Waarom is het zo heilig?” “Omdat wij ons bestaan eraan ontlenen.” “Op welke grond kunnen we wel toegang krijgen?” vraagt Chang.
De drie oudsten overleggen even. “Jonge White Collars gaan daar wel eens wieden. Jullie zijn in het verleden White Collars geweest. We kunnen jullie opnieuw toelaten en met een groepje welpen meesturen. Maar dan moet je wel van de Black Collar geur af. Onder bijzondere omstandigheden kunnen we Blue Collars tot de White Collars toelaten.”
Met [Sense Color] merkt Claude dat de Zwarte bronnen de gebruikers een slijmerige zwarte aura geven, terwijl de Witte bronnen een droge korrelige aura geven. Hij probeert zijn eigen aura aan te passen. De oudsten reageren korzelig: “Waarom zweer je die zwarte bronnen niet gewoon af? Je kan niet twee meesters hebben.” “Ik ben mijn eigen meester!” roept Claude. “Je gaat niet zomaar je eigen signatuur vervalsen!”
De anderen proberen deze ruzie te sussen. “Wat moeten we doen om ons te reinigen?” “Je moet je reinigen in een Witte Bron. De louteringsplekken zitten rondom de heilige plaatsen.”
Uiteindelijk bindt Claude in. We worden meegenomen naar iets buiten de periferie. De Tempest straalt door het zand heen. Risha en Claude kijken met [Prime] waar ze heen moeten. Er is een soort duin met een grot opening erin. De Tempest is daar sterker. Binnen vinden we kampvuren met veel snel-bewegende schimmen. Er is een meer met middenin een eilandje. Daar zien we de [Prime] Witte Bron. Een schim vertraagt en er verschijnt een jonge Masaï krijger. Hij vraagt: “Wat doen jullie hier?” “We moeten ons reinigen na een infiltratieopdracht bij de Black Collars,” zegt Claude. De Masaï accepteert zijn uitleg en nodigt ons uit aan zijn kampvuur. De pot schaft kamelenbout. “Vies hè?”
Kleren uit en het meer in. Maar het water brandt. Omdat we [Color]-magie beheersen en de Tempest hier zo dicht aan de oppervlakte zit, hebben we er last van. De gewone White Collars hebben hier geen probleem. Met [Color en Life] maakt Risha een extra huid, de anderen komen met vergelijkbare magie aan de overkant. Als we drinken van de Witte Bron wordt de smet van de zwarte bronnen geneutraliseerd en omgezet in een witte aura. Risha tankt zich met [Prime] helemaal vol met Witte Bron-essence. Chang krijgt het beeld dat hier een eierstok van Igrot rijpt.
Nu zijn we net zo snel als de andere White Collars en we sluiten ons aan bij een cohort jonge welpen. Even spelen en dan gaan we. Een paar oudere White Collars maken de poort open. Ze brengen ons mee naar kassen onder de grond. Er valt niet zo veel te wieden. Een van de ouderen snijd ceremonieel een grassprietje door en zegt: “Als jullie hier vannacht gaan slapen wordt alles duidelijk.”.
Imhotep bekijkt de plantjes aandachtig en zegt: “Ze zijn een beetje geëvolueerd, maar nog duidelijk herkenbaar.” Risha steekt zijn neus in een bloemetje en snuift het stuifmeel op. (Met [Life 4] isoleert hij een sample.) Iets communiceert met deze planten. De vooroudergeesten beschermen en verzorgen de plantjes. Als White Collars oud genoeg zijn, verstoffen ze en dan worden ze spirits die met de planten communiceren en de opgeslagen kennis in dromen doorgeven aan de nieuwe generaties. Imhotep is onder de indruk. Hij had dit niet verwacht. Hij dacht dat het plantje allang zou zijn uitgestorven, maar het heeft precies gedaan waar het voor bedoeld was.
Met [Color en Time] kijkt Gwan hoe de oudsten de plantjes verzorgen. De voorouders bidden en uit het niets ontstaat water. Ze verzorgen de planten en kunnen dingen laten manifesteren. Oude, dode bloemen worden teruggegeven aan de grond. En zaadjes worden liefdevol opgekweekt.
We gaan slapen. In onze dromen wordt de noodzaak getoond van de drie klassen: White Collars, Blue Collars en Hardware Legacy. Ze proberen de wereld te herscheppen zoals die was voor Expulsion, maar het is een grotesk vervormde versie van hoe de wereld was in 2442 met al die levels. De volgende dag is Imhotep helemaal onthutst. “Zó had ik het niet bedoeld! De urban sprawl is er gelukkig niet meer, maar die Hardware Legacy is vreselijk!” Risha vertelt dat hij pollen geoogst heeft. Maar Imhotep heeft het hele DNA nodig. Ook dat van de stamper. Maar dat kan een andere keer wel. Het belangrijkste is dat de plant nog bestaat. De vijf steden hebben ieder een deel van de kennis, maar de basis is in alle vijf varianten aanwezig.
De cohort heeft zijn inwijding gehad. Wij dus ook; Imhotep kan hier een nieuwe White Collar carrière beginnen.

Next: Het formatteren van een stukje werkelijkheid om de Lost Boys te vangen, kan het beste vanaf een kleine [Color] afstand.
4xp

Gwan is bezig de grotten te verkennen en Claude instrueert de achtergebleven brahmanen.

Risha en Chang nemen de jonge Imhotep onder hun hoede en gaan naar het paleis. De colorcopter wordt weer in het bos verstopt en ze gaan met strijdwagens naar Jacuphus. Risha laat zich aankondigen. “De koning is er niet, maar komt u binnen.”
Risha gaat naar zijn kamer en frist zich op. Dan gaat hij naar zijn zus Harati. Hij legt uit wat er gebeurd is, dat de Poort naar het Westelijke Paradijs geopend is en dat er nu een vacature voor de troon is. Dat komt goed uit. Ze ziet Imhotep als een kind en geeft hem een koekje. Die vindt dat niet erg en hij gaat naar de keukens om te snoepen. Ze zegt tegen Risha dat de brahmanen van hier moeten getuigen dat Jacuphus dood is, niet die uit Soul. Risha gaat daarom naar de heilige eik. De priester is bereid om hem te steunen en gaat de kroning voorbereiden. We hebben een paar dagen voordat het zo ver is. Risha maakt in die tijd een groen paard van de kruiden die hier groeien.
We leren kort iets over de buurlanden: In het Noorden ligt Seima, daar woont een bosvolk. In het Zuiden wonen de woestijn- en steppevolkeren van Uruksas, en in het Oosten wonen de paardenvolkeren van Wostas. Er zijn geen ambassades, dus als we contact met ze willen, zullen we er zelf langs moeten of een vrouw uit zo’n volk nemen…
Chang stelt voor om de grootvizier aan te pakken. Diens bed is leeg, hij zag de bui al hangen.

Een paar dagen later is de kroning. Het volk is verzameld voor een feestelijke gebeurtenis. Eerst wordt de dode koning Jacuphus (een mooie pop met daarin de as) bijgelegd in een grafheuvel. In het tweede deel moet Risha in een strijdwagen rijden en laten zien hoe goed hij kan boogschieten en zo. Dat gaat best redelijk, zeker voor een jongen van 15. Maar er is toch enig geroezemoes in het publiek. Het is niet duidelijk waar dat over gaat. Dan is er feest. De kroning is een stuk simpeler dan in Soul, zonder rare paardenrituelen, want hier is Risha de legitieme troonopvolger dus de goden hoeven niet extra gunstig gestemd te worden. Tijdens het feest wordt de nieuwe koning voorgesteld aan de stamhoofden. Chang leest in hun gedachten dat ze meer met hun onderlinge pikorde bezig zijn dan met wie er op de troon zit. Het zijn twee gescheiden werelden. Wel maken sommigen zich zorgen dat zo’n jonge jongen snel door de paardenvolkeren zal worden getest. Er zijn al weddenschappen over hoe lang het zal duren voordat Risha wordt omgelegd.
De volgende ochtend. Imhotep geniet van het weer levend zijn. Hij vertelt dat hij de andere onsterfelijken maar laf vindt, dat ze zijn vertrokken. Maar hij wil wel graag weer eens met ze praten. “En hoe is het met de Siderials?” Chang vertelt dat Chappie de “juice” plannen inmiddels heeft uitgevoerd en dat de Siderials en de Lunars op de nominatie staan. Imhotep biedt zijn excuses aan en legt uit dat het indertijd een goede oplossing leek. Chang zegt: “We hebben je biocomputer nodig.” “Wat weet je daarvan” “Niks, Chappie zei het.” Chang vertelt over de Lost Boys, het snelheidsprobleem, het crisisberaad en de Abyssals.
Imhotep vind het een goed plan om ze in de poolnaald op te sluiten. De kortzichtigheid van de Abyssals is volgens hem ook een probleem. Hij zegt dat hij denkt dat Chappie zich vergist. “Destijds, rond Expulsion, heb ik een plantensoort genetisch gemodificeerd om alle informatie over de oude wereld op te slaan in het ‘junk-DNA’. De planten zouden zichzelf aan kunnen passen aan de veranderende omstandigheden, als een soort biocomputer. Maar het project was bedoeld als levende database met zelflerend vermogen. Niet als probleemoplosser.”

We vertellen kort wat er zoal volgens ons aan de hand is. mogen volgens Imhotep aannemen dat de Lost Boys al op de plek aangekomen zijn, maar dat ze de Abyssals nog niet hebben aangepakt. Voor het snelheidsprobleem heeft hij vooralsnog geen oplossing. Het aanmeer-project van de twee werelden interesseert hem zeer. Het is vergelijkbaar met wat hij rondom Expulsion in gedachten had. “er is een plek waar enorm veel zonium te vinden is,” zegt hij, “de Tempest zit er helemaal vol mee! En Igrot kan het waarschijnlijk helemaal niet schelen of dat aanmeren wel of niet lukt. Hij is zich al aan het voortplanten. Zijn missie is geslaagd. De vernietiging van de werelden is voor Igrot geen doel, maar collateral damage.” Hij weet niet hoe we genoeg zonium kunnen verzamelen, maar op Aarde hebben we genoeg tijd om dat probleem te bestuderen.
Tussen ontbijt en lunch gaan we met de colorcopter naar het eiland van de CHiggs. Daar maakt Chang een zonium pak voor Imhotep. Chang is daar goed in. Imhotep vraagt nog: “Chappie is dus niet het mainframe van de wereld?” “Nee,” zegt Risha, “hij is braaf zijn programmering blijven volgen. het juicen bleef zijn eerste prioriteit. Daar heeft hij de Virtual reality voor gemaakt en de manier om mensen in VR te brengen ontwikkeld, etcetera.”
Na de lunch bezoeken we de Noordelijke Alliantie. We gaan langs bij Celeste van Vixen. Ze is verrast en blij om ons te zien. Shintas is welkom bij de Alliantie. De meeste ambassadeurs zaten in Bronwë en zijn verdwenen in het Gat. Risha en Chang denken dat ze in de bubbel nu wel van ouderdom overleden zullen zijn door het tijdsverschil met de Aarde. Bakram van Silver, Kofkof van Abysquai, Bambi van Sesklo en Platto en Eensteen van Targon zijn wel nog op Tanais. Ze vertelt dat de draak enorm heeft huisgehouden in Sesklo. “Er wordt nog steeds tegen het beest gevochten. Bambi is daar ook. En Waldheim is ook niet meer wat het is geweest. De spullen van die reptielen zijn verdacht. Die enge tovenaars van jullie zijn de reden dat we de restanten van Soul nog niet hebben ingepikt. Maar nu jij er weer bent, is dat maar goed ook. En Euboia is nog steeds gecorrumpeerd door Eenoog. De zonen van Chantal hebben daar de macht gekregen. Maar wie is de demon achter de demonen?” We zijn het met haar eens dat het belangrijk is om goed in beeld te krijgen wie de vijand is. Na dit gesprek gaan we terug naar Shintas, waar we het avondeten nuttigen alsof er niks aan de hand is en dan vroeg naar bed gaan.
Morgen gaan we naar de Aarde.

4xp