Het is een uur of zeven in het vestzakuniversum van de Grey Squirrel Lodge. Twee manen komen op. De grootste neemt een tiende deel van de hemel in beslag. Vanaf de kant waar de Fools wonen komt een stipje op ons af. Een vrouw zit op een vliegend paard met schitterend pantser en mitrailleurs aan de zijde. Ze landt een meter of tien van ons vandaan en stapt af. Haar rijdier is zo oogverblindend mooi dat alleen Marvin en Edna de dame kunnen begroeten, de anderen staan ademloos naar de pegasus te kijken. Eagle stelt ons aan Gail voor als bevriende garou die handelen uit naam van de Silver Fangs. Ze lacht en zegt dat weerwolven niet zo lang onder de indruk zullen blijven van het paard als gewone mensen. Jim blijft het langst gefascineerd. Als iedereen weer bij de les is vertelt ze dat zij een Verbena is, zeg maar een heks. Als demonstratie verandert ze haar hand in de klauw van een garou. Haar magie ruikt natuurlijk, niet vies zoals technomagie. Ze heeft antropologie gestudeerd en heeft Wendigo en Uktena stammen bestudeerd, zonder op te vallen, door zich in een boom te veranderen. Jim vraagt haar wat ze weet van Galarius.

"Galarius, die naam heb ik al een paar jaar niet meer gehoord. Ik heb een aantal van zijn barabbi op mijn kerfstok staan. Voor een magier is hij heel krachtig, maar als nephandus is hij nog maar een beginneling. Hij heeft een van de Nephandi-realms gerepareerd en daardoor zijn ze in hem geinteresseerd." Otaktay vertelt over de energiecentrale en de verplaatste maanbrug. Edna laat de foto's zien en de diagrammen. Nu snapt Gail waardoor een van hun portalen het een tijdje niet heeft gedaan. Ze is verheugd als ze hoort dat Catskill nu weer bij de wereld hoort.

Galarius is dus wel een nare vent. Hij is met name op zoek naar macht. Hij was van oorsprong native american, een dreamspeaker. Maar hij is dat al lang niet meer. Zijn krachten liggen op het gebied van Spirit en Mind magie. De echte nephandi zijn duizenden jaren oud. Ze zijn tot voorbij de deep umbra verdreven. De barabbi zijn hun link met de wereld. Galarius zit op de overgang. De magiers hebben een paar van zijn barabbi gepakt en ondervraagd. Als we daar in toestemmen kan zij ons de herinneringen tonen van de een van hen, die in het realm van Galatius is geweest. Maar ze waarschuwt ons: het zal niet plezierig zijn. Het realm is aan het einde van de middeleeuwen vernietigd door de Void Seekers, voorgangers van de Void Engineers. En niemand wist meer van het bestaan ervan. Galarius heeft het gevonden en hersteld. Het verbaast haar niets dat Falcon spirit nu weg is. HIj had een maanbrug nodig om naar het rijk van de great spirits te gaan.

Ze neemt een glazen bol en mengt kruiden en wierook. Walmen rook kringelen om ons heen. Ze chant in een vreemde taal. We raken beneveld en KLAP dan zijn we onderwater. We kunnen hier ademhalen, maar Juan raakt in paniek en wil naar boven zwemmen. Otaktay kalmeert hem. Er zwemt een zeebisschop voorbij. Dit is duidelijk een umbra realm. Diep onder ons zien we torens in een groenig licht. Er zwemmen zeeslangen en andere diepzeemonsters. We liften met een zeeslang mee naar beneden. In de stad staat een vuurtoren die de omgeving afspeurt. Het donkere gebouw is begroeid met algen. Beneden lopen we door verschillende complexen met slaapzalen en zo. De man in wiens herinneringen we zitten komt twee andere barabbi tegen, een blond meisje en een dikke man met een snor en een bril. We zien rare wezens in pijen, er komen tentakels uit van onder de zoom. Hij is er erg ang voor. Via zijn herinneringen weten we dat die wezens hier thuishoren. We passeren martelkamers. Mensen worden hier gefolterd, verbrand met natrium. Daar doen ze mensen pijn mee die ze hierheen hebben ontvoerd. Ze gaan door totdat de slachtoffers bijna dood zijn en dan wordt de ziel er uit gehaald en gebonden aan een enorm abstract voorwerp. We weten niet eens of het wel een apparaat is, zo vreemd ziet het er uit. Het is een meter of 20 hoog en 100 meter lang. dan krijgen we galarius zelf te zien. Hij heeft vlassig haar en ogen als saffieren. Die ogen zijn nog fascinerender dan de pegasus van Gail, daar betovert hij de mensen mee. We horen hem opdracht te geven om meer mensen te halen.

Dan gebeurt er een tijdje niets. De volgende ervaring is in New York. Het blonde meisje is er bij. We gaan naar een feest. Melissa is daar ook. Het is het vampierenfeest van de foto's die we hebben gezien en we zitten in de fotograaf. Het doel van dit feest is om mensen te vangen voor het onderwater realm. Er zijn drugs en seks en sm en zo. Als iedereen bedwelmd is gaan de deftige vampieren zich tegoed doen aan de gasten. De overlevenden worden meegevoerd.

Weer een onderbreking en dan zijn we weer terug onder water. We zijn getuige van het folteren. Het is erg moeilijk om hier kalm bij te blijven.

Dan weer zo'n feest. Nu op een andere plek. Dit speelt zo'n twee jaar geleden. We zien Silabar's zoon binnenkomen samen met melissa. Het is zijn introductie in deze scene. Hij wordt uitgenodigd om deel te nemen aan de feestelijkheden, maar hij leent de camera van onze 'gast barabbi' en gaat enthousiast foto's maken van het bijten, de seks en de martelingen. Maar hij neemt geen deel. Hij wordt wel heel dronken. Melissa is iemand aan het betoveren en dwingt hem om zelfmoord te plegen. Akelige lui!

Opeens wordt er ingebroken in het visioen. Quetzalcoatl vraagt "Is mijn  visie niet genoeg?" Hij komt ons helpen. Het is wel fijn dat we even van deze gruwelbeelden verlost zijn. Hij geeft ons de gift Spirit of the Fish. Daarmee kunnen we onder water ademen, dat zullen we nodig hebben. En we mogen hem gericht vragen stellen. Quetzal verklaart dat deze man niet weet hoe hij heen en weer reisde, omdat hij van het blonde meisje pilletjes kreeg waarvan hij buiten westen raakte, waarna zij hem vervoerde. Deze man weet het dus gewoon niet. Zwakke plekken van Galarius zijn: 1. megalomanie, want hij heeft een wereld gerepareerd en denkt nu dat hij alles kan; 2. hij wordt af en toe teruggefloten door zijn superieuren; 3. hij gebruikt bij voorkeur niet zijn eigen krachten maar die van zijn onderlingen. Waar het apparaat voor dient waar galarius alle zielen aan bindt kan Quetzal niet in de geest van deze man vinden. Marvin vraagt: "Wie is Joan Myers?" (het onderwerp van het liedje dat al een dag in zijn hoofd zit. Zij is de blonde barabbi, haar feesten leiden tot de hel. Letterlijk. Zij was lid van de Cult of Extacy in Ohio, totdat ze Galarius tegenkwam. Nu heeft ze haar hoofdkwartier in New York. De dikke man onderwater heet Lester Giles. Hij is een Son of Ether barabbi uit Engeland, horlogemaker. Edna roept: "Sylar!" De Indianen die geen tv hebben kijken haar niet-begrijpend aan. Hij lijdt aan teveel hebzucht, naar kennis en macht. Hij wil een horloge maken waarmee hij de tijd kunt stilzetten, zodat hijzelf kan rondlopen in een stilstaande wereld. Het is niet echt een vechter. Onze host heeft rood haar, een hazenlip, komt uit een weeshuis en is bekend als nr. 451 (hij heeft geen naam). Hij is geinteresseerd in zielenmagie, het pijnigen van mensen om hun ziel los te maken van hun lichaam. Quetzal sluit het visioen af en we moeten weer lucht ademen. Terug in de wereld van d
e Dreamspeakers bij het kampvuur staat het eten voor ons klaar.

Edna vertelt dat ze Melissa, een garou, magiersmagie heeft zien gebruiken en vraagt hoe dat kan. Daar was Gail al bang voor. Melissa heeft waarschijnlijk zielen geofferd voor de 'Ascension', dus om op te stijgen naar magier. Gaia vindt het niet goed dat garou echte magie leren, wel zogenaamde 'hedge magic'. Dat wil zeggen, je eigen gifts maken. Ware magie is gewoonlijk alleen van demonen te leren. Juan vraagt haar of het wijs is om naar Falcon's realm te gaan. Ze noemt het een speld in een hooiberg. Wel zouden de Children of Karnak kunnen helpen. Dat zijn technologische geesten die door Falcon verbannen zijn en nu in Egypte wonen. Burton kan wel een poort voor ons maken.

Laughing Eagle komt uit zijn tent met de schema's die edna had overgenomen van de energiecentrale. Hij is een beetje bleek. "Dit is echt heel slecht nieuws. Ik weet wat hij met falcon van plan is! Dit is een schema om een ziel te splitsen, net zoals je een atoom splitst, om er energie uit te halen. Maar dan getweakt voor wat er gebeurt als je dat met een Higher Spirit doet. Het equivalent van tienduizenden zielen in een keer. Gelukkig zijn er nog een paar zaken waar hij niet zeker van is. Dus er is nog wat tijd." Jim vraagt wat Gail ons kan bieden. Een anti-magie tegen de magie van Galarius. Hij zal niet verwachten dat garou en mages samenwerken, want hij gaat er van uit dat hijzelf de enige is die dat voor elkaar kan krijgen. Ze zal er met Burton aan gaan werken.

Maar eerst is er een feest. Er is barbecue. Juan danst met de bastet. De bastet flirt met Jim. Zelfs Otak heeft een leuke avond. Gail bekikt het "dingetje" van Jim. Ze herkent het als de tand van Wendigo. Het is de helft van een artifact. De klauw van Wendigo ligt in het Museum of Natural History. Daar staat een skelet van een diplodocus in de hal, waar ze het per abuis in hebben gestopt. Ze kent zelfs een Wendigo die het harnas zou kunnen repareren. Steve Hennig. Die woont in de Bronx. Maar we mogen het niet verder vertellen, want hij wil zijn aanwezigheid geheim houden voor de garou van New York. Hij is namelijk antropoloog en doet hier onderzoek naar het leven van weerwolven in een grote stad. Zijn ambitie is om meer begrip te kweken tussen de verschillende clans. En hij had ons al gespot.

Aan het einde van het feest vraagt Jin aan Felice om een teken. Ze geeft hem een visgraat met allemaal kleine katjes er in gesneden. Het ding kan voor ieder van ons een level aggravated schade genezen. Daarna gaan we terug naar New York. We gaan even bij het museum langs. Met zijn magische flesopener maakt Marvin het aardedonker en de deur gaat moeiteloos open. Jim's voelt een luchtstroom van zijn 'dingetje' naar het missende onderdeel, dat zit bovenin schedel van het diplodocus skelet in de hal. Otaktay klimt er in en wrikt het andere 'dingetje' los. Als Jim de twee delen samenbrengt, krijgt hij een visioen van het gezicht van de windgeest Frostbite. Het gezicht verdwijnt in de twee dingetjes en die voegen zich samen tot een transparante tand die blauw licht geeft, de kleur van een ijsgrot.

Vervolgens gaan we bij de Wendigo antropoloog langs. Die staat gewoon in het telefoonboek en het adres is makkelijk te vinden. Hij woont in de Meat Packing District in de koelcel van een oude slagerij. Als we uitleggen wie we zijn, begroet hij ons vriendelijk. Hij stelt zich voor als Steve Zingende Wind. Hij was net bezig data in te voeren in een vreemd telraam. Hij ruikt naar Verbena magie, maar dat is camouflage. Hij is een theurg. We nodigen hem uit om de dream cairn te bezoeken, een aanbod waar hij graag gebruik van zal maken. Als we maar niet verder vertellen dat hij garou is. Jim laat hem het Wendigo harnas zien. Hij is onder de indruk. Het heeft goede magie waardoor het met de weerwolf mee transfor- meert van homid tot en met Crinos vorm, daarvoorbij verandert het in een patroon op je wolven- vacht. Repareren gaat lastig worden, want er ontbreekt nogal wat. Over een paar dagen heeft hij het af en op maat gemaakt. In ruil wil hij dat Jim een soort dagboekje bijhoudt over hoe het is om als Wendigo samen te leven met andere garou. Hij geeft hem een armband met een balletje er aan. Daar zit een geest in die alles opneemt wat hij zegt. We geven Steve een lift naar de spirit cave.

Die nacht zit Otaktay weer op het dak om te mediteren en naar de sterren te kijken. Hij probeert te leren wat Gail deed: alleen een deel van zijn lichaam transformeren. dat is een stuk moeilijker dan hij dacht, maar uiteindelijk lukt het om alleen zijn rechterarm in een wolvenklauw te veranderen. Ondertussen bestudeert Edna wat er in de bibliotheek te vinden is over de Children of Karnak. Het zijn mensvormige geesten, goede krijgers met gouden harnassen. Ze hebben gevochten tegen nephandi en ze gebruiken technomagie die gebaseerd is op zonne-energie. Lasers, lichtsabels en dat soort dingen. De huisgeest leent Marvin's kurkentrekker 's nachts en de volgende ochtend vindt de garou een bedankbriefje en een rugzak gevuld met mooie flessen drank.

Als we de volgende ochtend aanbellen bij Jack Burton, doet Gail open. Ze gaat ons voor naar de laboratoria. In de eerste hangt een bol van plasma met pieken. Het blijkt de bom van Galarius te zijn die we hebben gevonden. Die hebben ze laten ontploffen in een tijdvacuum om hem te onderzoeken. We lopen door naar het tweede lab. Daar staat een soort stargate. Burton was alvast bezig om hem in te regelen en we kunnen er gelijk doorheen.

Aan de andere kant staan we op de binnen- plaats van een zonover- goten tempel- complex. Otaktay vindt sporen van een andere garou, ook een stargazer. Die blijkt bovenop een pilaar te ziten met getrokken boog. Hij vertrouwt het niet dat we zomaar uit de lucht komen stappen en denkt dat we magiers zijn. "Laat maar zien dat je de waarheid spreekt." We gaan in crinos-vorm. Dat maakt hem toeschietelijker. Hij stelt zich voor als Al-Hazim en vraag wat we komen doen. "We zoeken de Children of Karnak." Juan laat het boek zien waar we de informatie uit hebben. "Hee, dat komt uit de bibliotheek van Alexandrie. Kijk. De uitleenkaart zit er nog in." Hij vertelt dat de bieb ontzettend lang geleden vernietigd is in een gevecht tegen Falcon. "Volg mij." Hij stapt de umbra in en wij volgen. De aardse tempel blijkt een afschaduwing te zijn van de echte tempel in de umbra. Die is van metaal, alles is schitterend mooi. We zien ontzettend veel spirits, Children of Karnak. Sommige dragen harnassen en wapens. Juan spreekt er eentje aan en krijgt antwoord in heel mooi verzorgd spirit speach: "Als jullie het parlement willen toespreken, moet je snel zijn. De sneltram vertrekt over 1 minuut."

Dat klopt, het is een soort stoompunk metrometroding. De eerste halte is Shopping District, daarna komt de halte Parlement. Onderweg leest Juan hoe je als garou een spirit vergadering toe moet spreken. Dat zijn hele formalistische aangelegenheden, maar hij ontdekt dat er vlak voor de sluiting nog een rondvraag is. Daar kunnen we gebruik van maken. We sprinten de stenen roltrap op en Otaktay ytrapt de deur van de vergaderzaal open. Juan springt naar binnen. "U had nog iets voor de rondvraag
?" reageert de voorzitter laconiek.
"Ja."
"Uw naam graag." We geven onze namen en dan krijgt Juan het woord.
"Is het hier bekend dat Falcon gevangen is genomen door nephandi?" vraagt hij.
Nee,"
"Wilt u voorkomen dat hij in stukken wordt gescheurd om de nephandi terug in creation te laten komen?"
"Daar moeten we over stemmen."
Jim roept nog wat over redemption, maar de geesten willen hem nu het woord niet geven. Eerst wordt er gestemd. Met een nipte meerderheid (51%) is men voor. En zodra er gestemd is, legt iedereen zich onvoorwaardelijk neer bij de uitslag.
"Er moet wat aan gedaan worden."
Ze willen helpen, informatie uitwisselen en manschappen leveren. Als wij hun het adres van de onderwaterwereld kunnen geven, kunnen zij een paar legioenen met onderzeeers sturen. Otaktay vraagt om een gouden harnas. Dat kan wel, maar als garou heb je daar maar weinig aan want die transformeert niet mee als je van gedaante wisselt. Als we zelf nog bijzondere dingen nodig hebben, kunnen we die in de shopping mall vinden. Normaal moeten garou hier met Gnosis betalen, maar dit kan op kosten van de regering.

We gaan de dingen onderzoeken die we hebben gevonden. Juan laat de boeken die we hebben buitgemaakt zien aan Morgan the Wiser. De elder haalt er een boekenlegger uit waar Juan's naam op staat."Kijk, die boeken zijn van jou," lacht hij. Het zijn vreemde boeken. Ze gaan over oeroude onderwerpen zoals de dans die garou en bastet ooit samen dansten, spirit realms, vreemd en een beetje verontrustend. De boekenlegger is een magische index. Jim's Wendigo dingetje blijft een mysterie. De elders weten niet wat het is en adviseren om het aan Wendigo zelf te vragen. De wendigo wapenrusting is kapot en ze kunnen het niet repareren. Otaktay mediteert en vraagt zijn voorouders om raad, maar dat gaat helemaal mis. De voorouders beginnen allemaal door elkaar heen te praten. Hij wordt overweldigd door de angst, haat en nieuwsgierigheid naar de blanken en hij is een tijdlang van de wereld. Hij hoort de indiaanse garou die de Silver Fangs voor het eerst begroetten en ziet hoe die in een bargevecht winnen dank zij superieure wapens. Marvin vraagt wat zijn kurketrekker doet. De elders denken dat hij dat beter aan MacLimerick kan vragen. We gaan daar naar toe. Onderweg loopt Otaktay door het Nieuw Amsterdam van 1660 in plaats van het New York van 2010. MacLimerick ontvangt ons vriendelijk. Hij zoekt in zijn boeken en laat een plaatje zien. "Ik denk dat dit het is. Dit is het zwitsers zakmes onder de flesopeners, het is een loper, een ragabash artefact."
Jim vraagt of Mac ons aan ontstekers kan helpen voor de semtex die we hebben gevonden. Dat is geen probleem. Hij geeft ons zes ontstekers mee en en nog twee extra pakjes semtex. "Je weet maar nooit." Van het wendigo dingetje van Jim kan hij ook niets maken. Maar Edna heeft een ingeving. Met de magische pen schrijft zij op Joe's boekenlegger. De boekenlegger trilt, beweegt en schiet dan een van de boek van Mac's bibliotheek in. Daar staat de beschrijving van een oud artefact: the Claw of Windtooth. Jim's dingetje is daar een onderdeel van. Het complete voorwerp geeft de drager klauwen en tanden van ijs.

Otaktay is inmiddels weer een beetje bijgekomen. Die nacht gaat hij op het dak van Silabar's huis zitten en mediteert op de sterren terwijl de rest slaapt in de caern en Juan kraaien zoekt om een gift te leren. In zijn visioen valt hij van het Empire State Building en breekt al zijn botten. De kraaien genezen hem en hij kent de gift. De volgende dag gaan we naar de dreamspeakers. Eerst de motorfietsen klaarmaken om mee de umbra in te nemen en dan vertrekken we via de grote dreamcatcher van Silabar. Marvin zingt een lied dat hij in de Barrio heeft geleerd. Het is zo'n nare meme die zich in je hersenen nestelt en er niet meer uit wil. "Dance of doom" een klassiek liedje in je hoofd maar dan in het quadraat.

Als je je goed opwindt gaat dat ding steeds harder draaien, totdat het een bal wordt die een gat zuigt tussen de werelden. Daar kunnen we doorheen stappen en dan komen we op een prairie met bisons. We staan op een onnatuurlijke heuvel, een sort van terp. Het is hier lente. De vogeltjes fluiten en het gras is groen en sappig. Hoog boven ons vliegt het zwaluwvolk.

Ik raffel het verhaal nu even een beetje af, want ik heb maar weinig tijd.

Het hele land is magisch, en de magie ruikt lekker. Links en rechts van ons zien we rooksignalen. Marvin herkent het als rooksignalen. Edna stelt voor om in wolvenvorm naar een van de twee te gaan. Onderweg zien we mythologische wezens zoals een cockatrice, een griffioen en een chinese feniks. We worden opgemerkt, maar we mogen onze gang gaan. In de verte zien we tipi's. Een mooie weerpanter stapt voor ons de weg op. Ze stelt zich voor als Felice. "Al zeker tien jaar geleden dat we hier garou zagen." Ze wil ons wel introduceren bij de tovenaars van de Lodge of Grey Squirrel. De groep waar we naar toe lopen noemt zich Cult of the Bear. Het is de grootste groep binnen de Lodge. Tom Smith Laughing Eagle is hun chief. Otaktay vraagt of ze de dans van de garou en de bastet kent. Ze knikt. Maar ons idee dat het een rituele betekenis had en zo vindt ze maar onzin. Het was gewoon leuk. Jim vertelt wat we bij Catskill hebben gedaan. Ze is er blij mee. Hij flirt met haar.

We komen bij het dorpje en gaan naar binnen. Daar treffen we een langharige indiaan in westerse kleren aan, Tom. We roken pijp met hem en dat geeft inzicht in dit 'pocket realm'. Het is gemaakt door magiers, er is een duidelijke invloed van Gaia en van Luna. Het is onder meer een reservaat voor fabeldieren. Er zijn meer van dit soort wereldjes gemaakt. Het bedroeft hem te horen dat de Silver Fangs dood zijn.  En als we vertellen over Falcon Spirit en Galarius, verstart hij even. Hij had al nare dromen, over een kaartspel waar een kaart aan ontbreekt. Wij vertellen de legging van de straatprofeet. "Het ziet er niet goed uit voor Falcon. Iemand van de andere groep, de 'Fools Society', zal jullie verder kunnen helpen. Ze heet Gayl Wholesomebake en heeft ervaring met nephandi. Ze komen vanavond toch langs, dus dat komt goed uit. Nephandi zijn heftig. Het is een van onze taken om te zorgen dat ze de wereld niet overnemen. galarius is een van hun 'werknemers'. Eng, maar nog niet een volledige nephandus. Ik zelf houd me overigens meer bezig met de technomancers." Hij vertelt dat Pentex het meest corrupte bedrijf is, en het staat het verste van de gewone technocratie af. Ze dealen met duivels en daar strijdt de Technocracy ook tegen. "Tot vanavond."

Otaktay roept een kat geest op omdat hij de gift 'Spirit of the Fray' wil leren. Er verschijnt een grote jaguar die hem in een hap opslokt. langzaam voelt hij zich verteren -  huid, spieren en botten lossen op in spiritueel maagzuur.  "Zo ziet je binnenkant er uit." Dan wordt hij uitgepoept en valt op de grond. "Nu weet je wat je de tegenstander aandoet." De indiaan is een ervaring rijker en een gift wijzer.

Jim stelt voor om samen met Felice te gaan jagen. Zij stelt voor om een van de zwaluwmensen te vangen. Marvin wordt vermomd als vlieg. Een zwaluw duikt naar beneden en bijt hem in de bil. Jim en Felice springen er bovenop. Ze hebben hem. Ze raken in gesprek. Het blijkt best een sympathieke kerel en als hij er achter komt dat we meer willen weten van zijn volk, roept hij een paar soortgenoten. We worden allemaal meegevoerd naar hun stad in de wolken. Het wolkenrijk bestaat uit allemaal holtes in de wolken. Vanaf hier kun je door de shroud in de umbra kijken. Het zwaluwvolk is de bescherming tegen de ruimteschepen van de Void Engineers en de nephandi. Ze leggen het uit: "In principe is iedere tovenaar door een shapechanger in stukken te scheuren. Maar je moet door hun aanval heen en ze hebben vaak groepen mensen om zich heen. Die noemen we barabbi. Ze hebben hun ziel verkocht voor magische krachten. De echte nephandi zitten in de diepe umbra en de poorten zijn gesloten. Ze zijn heel oud. Ooit hebben de magiers en de weerwezens samengewerkt om ze tot voorbij de deep umbra te verdrijven."

De zwaluwmensen weten niet wat er met Falcon is gebeurd. Hij kan ons wel vertellen over gremlins en over andere cockroach geesten zoals de guardians. Het zijn er ontzettend veel.  En hij vertelt dat de gauntlet dateerd van het moment dat de weerwezens Gaia hebben bedonderd. Meer krijgen we er niet uit. Jim nodigt hen uit om onze cairn te b
ezoeken. Het wordt in welwillende overweging genomen. Hun belangrijkste advies is om als je het tegen als Galarius op gaat nemen, zoveel mogelijk informatie te verzamelen via zijn barabbi. Hij moet zwakke plekken hebben. Maar de frontale aanval gaat zeker niet lukken. Een laatste interessant weetje is dat Falcon een heleboel ondergeschikte geesten heeft. Waaronder de Children of Karnak. Dat is een ras van goudhuidige mensen die ooit door de nephandi beinvloed waren. Ze waren teveel bezig met techniek. Maar ze zijn er weer uitgekomen.

De wolkenstad heeft een  bibliotheek en met Juan's boekenlegger en Edna's pen kunnen we daar in zoeken. We vinden informatie over Galarius: Het is een beginnende nephandus. Nu ongeveer 600 jaar oud. Hij is niet zelfstandig en maakt nog deel uit van onze wereld. Hij is met name goed in het leggen van contacten en in het gebruiken van mensen. Er moet een plek zijn waar hij zich kan verschuilen, weg van de wereld. De Fools weten meer van hem. Hij is iemand die de krachten van anderen gebruikt. Hij coordineert de minions.

We spreken met de zwaluwen een contactsignaal af: rode rook. Dan brengen ze ons weer naar beneden.

Twee zwarte limousines vol met weerwolven rijden van de Catskills naar Manhattan. Als ze de Willis Ave. brug over de Harlem River passeren, ziet Otaktay iemand in het water liggen. Hij vraagt Jim om te stoppen en springt van de brug af. Onder water ziet hij een grote octopus die de man naar beneden trekt. Hij trekt zijn zilveren zwaard en hakt er een paar vangarmen af. Vanaf de brug is voor Edna en Juan, die daar gevoelig voor zijn, te ruiken dat hier een ziltige magiestank hangt. Zo'n beetje als een oude visafslag in de zomer. Jim en Juan spingen ook in het water. Terwijl Otaktay de drenkeling aan de kant brengt, overmeesteren zij het monster dat weg probeert te zwemmen. Ze trekken hem op de kade en zien dat het wezen een mensenhoofd heeft. Het is biomagisch, een ontworpen mutant en geen monster van frankenstein. Het fluit en sist in een taal die we niet verstaan. Hij heeft het merkteken van de Progenitors in zijn nek. Ze slaan het wezen dood en gooien de stukken weer in de rivier. Marvin kent EHBO. Hij helpt de man bijkomen. Die mompelt iets over een koffertje met bewijs. Otak kent de rite of the questing stone. Hij springt het water weer in en even later komt hij boven met een samsonite. De man blijkt een ambtenaar te zijn van de Energy and Gas Authority. Hij is blij verrast dat hij door een groep native americans, een neger, een hippie en een hispano gered is. Edna kijkt stiekem even in de koffer en treft daar doorweekte rekeningen aan. Het lijkt op belastingontduiking en het stelen van energie. De man vertelt dat hij uit zijn auto was gesleurd en in het water belandde. Het ging allemaal heel snel. Hij wil wel kwijt dat hij iets op het spoor was en dat hij het nog aan niemand had verteld. Als we aanbieden om hem een lift te geven, vraagt hij of we hem aan de achteringang van City Hall kunnen afzetten. Hij geeft een visitekaartje met een telefoonnummer. "Als ik ooit iets terug kan doen…" Daarna zetten we de elders af bij de bibliotheek en parkeren we de wagens in het Chrysler Building. Daar jaagt Twice Born op kakkerlakken. Edna haalt de hummer en de motoren op en we gaan naar huis. Douchen en kleren drogen over de verwarming. Marvin heeft een fles wijn gevonden waar hij 'op gaat mediteren'. Jim en Juan slapen in de caern, waar ze dromen over kakkerlakken die een leegte vullen; af en toe dwarrelt er iets zwarts naar beneden. Edna mediteert op haar kamer en Otaktay slaapt in wolvengedaante bovenop zijn bed.

De volgende dag stelt Jim naar aan leiding van de dromen voor om Quetzalcoatl weer eens op te roepen. Als de cairn geopend wordt zijn Jim en Marvin druk bezig met de magische flesopener. De anderen zien dat hier, diep onder de grond, een zacht maanlicht begint te stralen. Deze cairn heeft ook een moonbridge. Van tussen de muurschilderingen komt quetzalcoatl weer naar ons toe. Ditmaal heeft hij de vorm van een kolibri met een lange staart. Hij gaat op Juan's schoudere zitten. Hij vertelt over de droom van vannacht. Het was geen visioen, het was meer een empatische band met cockroach, die inmiddels overal is. Quetzal communiceert even met cockroach en bevestigt dan dat er inderdaad zwarte veren naar beneden dwarrelen. Falcon is in de problemen. Jim vraagt of wij dan niet beter falcon als groepstotem kunnen nemen, om hem een soortement van anker te geven. Maar dat vindt quetzal geen goed idee. Hij geeft ons een visioen van hoe wij allemaal op gruwelijke manier dood gaan en vraagt dan: "Stel dat ik jullie totem was, zou jullie dood er dan voor zorgen dat ik hier niet meer zit? Nee, er is wel verband tussen de dood van de Silver Fangs en het verdwijnen van falcon, maar dat is niet causaal. Falcon is van het toneel verdwenen, we weten niet hoe, waarom of waarheen."  We benadrukken dat we graag quetzalcoatl als totem willen en dat verheugt hem. Jim wil de gevallen veer gaan zoeken. Daarvoor moeten we diep de umbra in. Misschien is falcon te vinden in zijn thuiswereld in de umbra, of misschien is hij gebonden door Galarius. Dan vertellen we over de verplaatste maanbrug en de bastet. Quetzalcoatl is onder de indruk. Als we zelfs de bastet tot rust hebben kunnen brengen, dan is er hoop voor onze groep. Hij wil ons belonen en wij mogen hem als totem aannemen. Dit heeft een paar consequenties: de positieve is dat we er instant kennis bij krijgen, de negatieve is dat de andere garou een instinctieve argwaan voelen bij weerwolven die een mysterieuze totem zoals quetzal hebben. Een voorbeeld: Otaktay vraagt om extra kennis van rituelen en om de gift 'aura of confidence'. Die aura is een gift van de Shadow Lords. Quetzal lacht en stemt toe: "Als andere garou een Stargazer zien, die zegt de erfenis van de Silver Fangs te bewaren maar een gift gebruikt van de grootste vijand daarvan, dan zullen ze dat niet snel begrijpen." Na de vreugde over onze nieuwe totem, waarschuwt quetzalcoatl ons. "Een maanbrug verplaatsen, dat is krachtige magie. Dat raakt aan de wil van Luna. En uit de manier waarop kun je een belangrijke les trekken. Je neemt het op tegen iemand die in staat is om buiten de kaders te denken. Hij is eng. De technologie en het splitsen van zielen baart mij zorgen." Otaktay oppert dat Galarius de maanbrug misschien heeft gebruikt om een troepenmacht de umbra in te brengen. De papieren van de ambtenaar wijzen er op dat de energiefraude al van 2 1/2 maand geleden dateert. Dus dat is de tijd dat Galarius zijn plannen uitvoerde.

Als we klaar zijn in de cairn, gaan we naar het apartement van Melissa. We lopen over 3rd Ave. en worden aangesproken door een sjofele straatpredikant. "Jesus redt. Kom terug naar het licht. Vergeet de maan. Je moet er niet heengaan, het loopt slecht met je af." Hij ruikt niet naar tovenaar. Maar er is wel een plezierige magiegeur, misschien een garou-gift? Maar dit is gewoon een mens. Jim vraagt hem: "Heb jij recent contact gehad met garou?" "Ik heb geen idee waar u het over heeft, meneer." Dan vraagt Marvin: "Ben jij een profeet?" De man antwoordt "Ja, ik ben een straatprofeet. Net als Jesus" en door de gift 'truth of Gaia' weten we dat het waar is. Marvin wil wel een kop koffie met hem gaan drinken, maar hij wordt door de anderen meegesleurd. "Maar dat is de Street Prophet!" Niks mee te maken, we hebben wat belangrijkers te doen. We arriveren bij Melissa's flat. De sleutel past. De flat is netjes opgruimd. In de klerenkast hangen spannende setjes. In de boeken- kast staan boeken van Aleister Crowley en H.P. Lovecraft, boeken over necro- mantie. Er hangt een ingelijste foto van Lovecraft aan de muur. Tot zo ver weinig bijzonders. Geen New Age troep, maar wel gekotetteer met de duistere magie uit het begin van de 20e eeuw. Opvallend is de volledige afwezigheid van garou artefacten. Maar achter de boeken vindt Marvin nog een rijtje boeken te vinden. En hier staan heel nare titels. Boeken met wyrm-taint, kennis die een ongezonde aantrekkingskracht heeft. Titels als 'On the killing of good' en 'On the pleasure of killing'. Juan trekt een lade uit de kast. Er zitten sigarenkistjes in met c4 springstof en een soort van rode handgranaat met allemaal holle naaldjes. Edna ruikt de stank van technomagie maar houdt zich in. Dit is het soort bom dat g
ebruikt is bij de aanval op de Silver Fangs.

We vinden nog meer foto's, van vampieren, van Galarius, van een foute nachtclub. We steken het wyrm-tainted spul in Jim's rugzak en gaan weer weg. Op de terugweg komen we de profeet weer tegen. Hij heeft inmiddels een groepje luisteraars. Ditmaal is zijn magische aantrekkingskracht sterker en we raken in zijn ban. We gaan met hem mee naar het koffiehuis, waar hij een grote chocoladekoek voor ons in stukken breekt en koffie schenkt. "Dit is mijn bloed." Dan pakt hij een eigenaardig tarotspel en begint ons de kaart te leggen. Boven ligt 10 van dynamiek (ruin) met daar dwars overheen troef VIII (kracht), daaronder II (hogepriesteres), 9 queeste (spirit) en en XV (duivel), daaronder 8 primordiaal (afwezigheid) en helemaal onderaan 5 queeste (strijd). De profeet is in trance en legt ons uit wat de kaarten betekenen.Er is een geest, een garou. Je hebt aan de ene kant een vrouw, een dreamspeaker, en aan de andere kant een man, de wyrm. De man wint, er is afwezigheid, er is strijd en dat leidt tot rampspoed, de vernietiging van de middelste. De enige die het kunnen voorkomen zijn jullie, de kracht. Maar daarvoor moet je samenwerken met de tegenpartij, de hogepriesteres. Een van ons mommpelt "de dreamcatcher van Silabar". Hij gooit een nieuwe kaart op, XVIII (Luna) over de bovenste twee heen. "Dit moet je gebruiken om de dreamcatcher te openen, je rage." We mogen ieder een eigen kaart trekken. Otaktay trekt de koning van primordiaal, Jim de keizer en Juan de koningin van dynamiek. De andere twee houden het voor zich. We moeten er alles aan doen om die rampspoed te voorkomen, anders gaat er iets voorgoed verloren. Jim vertelt dat hij denkt dat die middelste kaart de falcon spirit is en dat Galarius de duivel is die hem heeft gebonden. Hij voelt een windvlaag, veroorzaakt door de vleugels van een kolibri. De profeet zegt: "Gaat heen en vermenigvuldigt u, maar niet met elkaar." Dan wordt hij weer normaal. De straatprofeet hoort bij New York. Hij is gewoon een mens, maar iets heeft gebruik van hem gemaakt om ons een boodschap te geven. Zonder hem zouden we niet op het idee zijn gekomen om de dreamspeakers er bij te betrekken. De profeet pakt de chocoladekoek op en zegt: "Deel dit met je vrienden." De betovering is verbroken. We kunnen weer verder.

Door naar de elders in de bibliotheek. We willen ze de wyrm-tainted boeken laten zien die we uit Melissa's appartement hebben meegenomen. De elders hebben een groepje jonge garou om zich heen verzameld, die heel erg onder de indruk zijn. We laten het bewijsmateriaal zien. De boeken willen ze wel hebben, maar de handgranaat moet naar Burton en de explosieven moeten naar MacLimerick. De jonge garou zijn onze evenbeelden. Ze zijn allemaal al rank 2 en we mogen ze uitdagen om zelf bevorderd te worden in de weerwolfmaatschappij. Een kadootje van de elders omdat we ze zo'n gaaf avontuur hebben gegeven. Dan wordt er rond gebeld. Allerhande garou die nog nooit eerder in een bibliotheek zijn geweest, komen langs om getuige te zijn van de challenges. De ahroun wil met Otaktay een gevecht aangaan, Marvin krijgt een wijnproefwedstrijd, Edna gaat een wedstrijd calligrafie in een vergeten taal aan, Juan moet iets te weten komen wat iemand hier nog nooit gehoord heeft en Jim mag als philodox iets nieuws laten zien van The Ways.

Jim gaat als eerste. Hij legt uit wat de redenatie was achter het Impergium en de redenen waarom het misgegaan is, een karikatuur van zichzelf is geworden. De uitgedaagde philodox vindt het een goed verhaal en verleent hem rang twee.
Juan heeft de opdracht om iets over de Ways te vertellen wat niemand ooit heeft gezien. Hij weet wel iets en zegt: "Ik wil het hebben over het gevoelsleven van de Bastet." Ja. De theurg geeft zich gewonnen. Dit ene zinnetje levert Juan rang twee op.
Marvin wordt aan een tafel gezet. Er worden 10 flessen geopend en 20 glazen wijn ingeschonken. Morgan the Wise weet wat er in ieder glas zit. Hij gaat zich bezatten op wat er nog in de flessen zit. Ze moeten proeven en twee aan twee de wijnen matchen. Door de actie van Morgan wordt dat moeilijker. Maar Marvin houdt zich kranig en de zwerver voltooit de taak. De ragabash verleent hem rang twee.
Voor de calligrafiewedstrijd pakt Edna de pen die we gevonden hebben. Het ding werkt uistekend. Niet alleen wordt de onbekende tekst voorbeeldig overgeschreven en in een hoog tempo. Maar de pen corrigeert spontaan de fouten die eerdere copiisten hebben gemaakt. Edna is rang twee.
Als laatste is het gevecht tussen de ahroun. De meeste getuigen hebben hier op gewacht. De jonge garou is sneller dan Otaktay en lijkt diens gedachten te kunnen lezen. Hij doet steeds precies wat de indiaan van plan was. Na twee klappen ziet iedereen dat Otaktay het niet gaat redden. Jim roept "denk buiten de box!" De Stargazer weet wel wat. Hij grijpt zijn hemd en maakt aanstalten het op te tillen. Zijn tegenstander doet snel hetzelfde en ontbloot zijn buik. Otaktay zegt onbewogen: "Ik accepteer je overgave." De ahroun slaat gefrustreerd een boekenkast kapot en Morgan laat hem de grond in zakken. Old Spice verleent Otaktay rang twee en geeft hem een tip: "Er is een ahroun manier om je rang aan te geven, kras het in de grand klave. En ik heb respect voor de slimme manier waarop je hebt gewonnen. Dit is niet de ahroun manier. Jij wordt gevaarlijk."

Dit is een grote eer die ons te beurt valt. Dan nemen de elders het woord. Ze vertellen ten overstaan van alle aanwezige garou over de fout van het impergium. Ook de bastet zijn kinderen van Gaia. Ze zijn onze vijanden, maar zij zijn wel eerbaar. Het is tijd om vrede te sluiten.