We horen Ebon Ryme uit. Het blijkt dat zijn Infernal kameraden nog niet weten dat hij niet meer aan hun kant staat. Hij heeft bericht gekregen dat er iemand door de Gate in het Noorden gaat komen, in het koperen bamboebos. Hij wil erheen om ze uit te horen. Sango doet Disguise of the New Face op hem, zodat zijn anima en kasteteken er weer Infernal uitzien.
Onder ons blijken de Abyssals de belegeringstoren om te bouwen om Metagalapa weer te bereiken. We moeten hier dus binnenkort weg. We schuiven voorlopig maar weer 100 meter opzij.
Dan bespreken we wat we moeten doen met de Green Lady. Atis stelt voor om haar aan de Maidens te geven. Die kunnen de exaltatie en haar ziel misschien zuiveren. Als we haar doden, zoals Tawuz voorstelt, gaat ze terug en versterkt ze de Abyssals. Eye of Autumn heeft de essence-neutraliserende ketenen nog die we in Gethamane verhandeld en daarna weer teruggehaald hebben. We besluiten haar ermee te boeien. Ze stribbelt tegen en net als het gaat lukken geeft His haar een vuistslag. Ze is verder verzwakt dan hij dacht en driegt te sterven, dus hij moet haar snel EHBO verlenen. Marina helpt.

We vliegen naar Luthe, laten de Lunars overstappen en schepen de Dragon Kings in. Ze gaan in hun battle stations zitten. De water Dragon King frutselt wat en opeens komt er een console uit de algen omhoog. De anderen doen hetzelfde. “Zo,” zegt water, “zullen we eens kijken of hij nog in vijf stukken kan?”
Sarina sputtert tegen, maar Sango wil het erg graag zien (en heeft meer vertrouwen in de vaardigheden van de jonge Dragon Kings). Opeens zakken de consoles met de Dragon Kings in de vloer en even later veranderen de schermen in de muur in ramen. Onder ons is een gouden lichtstraal op de grond gericht. Daar is het target van een enorm krachtige zonnestraal. Afvuren doen we maar niet. Ze proberen meer functies. Metagalapa is niet zo snel als Luthe, maar kan nog steeds 100 km/u. Het is 24 uur naar Rathess. Sango hoopt dat het ding een camouflage heeft.
Sango stet Marina voor dat ze toch Luna proberen te waarschuwen voor het voorspelde nieuwe hemellichaam wat binnenkort opduikt. Marina realiseert zich dat dit alleen maar kan als de maan boven de horizon staat. En dat een rituele jacht eraan voorafgaand een goed idee zou zijn. Marina wil op sacred hunt naar een Green Sun Child, maar dat is misschien wat veel gevraagd om vóór de avond afgerond te hebben. Eye of Autumn wil eerst de Green Lady overdragen aan de Siderials. His wil daarmee wachten tot de Solars er zijn. Wie weet ‘turnt’ ze de anderen. Eye betoogt dat ze snel hulp nodig heeft. Shi Mei Lan zegt dat dit wantrouwen, dat de Siderials misschien niet te goeder trouw zijn, een uiting is van de Great Curse. Daar moeten we tegen vechten, en haar dus nu overdragen. Ey of Autumn betoogt ook dat haar nu al overdragen een goede indruk zal maken. Er volgt een druk twistgesprek, maar dan realiseren we ons dat het nog tien uur duurt voordat al haar Essence gedraind is door de !
ketenen.

We gaan op heilige jacht en besluiten een reuzenanaconda als doel te kiezen. In de loop van de nacht vinden we een enorm exemplaar. Na een enerverende strijd verslaan we hem. Marina snijdt het hart uit en heft het op naar de maan. “Luna, aanvaard mijn offer!” en ze vertelt over de profetie. Het hart licht zilver op en ze krijgt een visioen dat er over vier dagen een zonsverduistering gepland staat. Blijkbaar is de boodschap aangekomen en realiseert Luna zich wanneer het plaats zal vinden. We peuzelen de anaconda op (voor zover we hem opkrijgen) en overnachten in het bos.

’s Ochtends komt Metagalapa aankachelen. Hij past niet aan onze aanlegtoren, maar wel aan de andere. De Fae vinden het geweldig. Op Metagalapa hebben de Dragon Kings op verzoek van Sango de Private Plaza of Downcast Eyes aangezet. De spreuk wordt door lokale kleine godjes geworpen.
De Siderials blijken niet echt geïnteresseerd in de Green Lady. Ze sputteren wat tegen als we Little Shu’s idee suggereren om haar te gebruiken als focus voor het opheffen van de Great Curse, maar uiteindelijk geven ze toe.
Eye of Autumn’s buik groeit snel. Dit gaat niet meer lang duren. Ze gaat naar het scheepshospitaal van Luthe. Dat heeft inderdaad een kraammodule. Ze laat zich scannen en blijkt zwanger van een zesling.

We gaan met Luthe en alle Solars en Lunars naar de plek waar Raksi woont – Mahalanka. Onderweg bespreken we onze strategie. Een smoes – we proberen haar steun voor de strijd tegen de Keizerin en de yozi’s te werven – zou een belediging zijn voor haar intelligentie. We komen in zicht. De binnenstad bestaat uit een serie gouden wolkenkrabbers in de jungle. We houden halt zodra we een stratenpatroon in de jungle herkennen. Na enige discussie roept Tawuz een Lunar groet door de luidsprekers. De straat onder ons loopt vol. Er staan onder andere wachters, aapmensen.
Eye blijft aan boord. Ze weigert zich te laten overtuigen, omdat ze gehoord heeft dat Raksi kinderen eet. De andere lunars landen in beastman-vorm en worden geaccepteerd. Als de solars landen kijken de aapmensen vragend. “Mogen we ze afmaken?” “Nee.” “Dan moeten ze inbinden, want de baas houdt er niet van.” Hij kijkt veelbetekenend naar Atis, die geland is in zijn orichalcum harnas met volle anima banner aan. Atis dimt zijn licht.
Ze nemen ons mee naar een groot plein tussen de hoge gebouwen. In elke muur een poort naar één van de gebouwen. In het midden staat de bibliotheek. Alles is van adamant. In de jungle staan her en der porseleinen gebouwen. Het deel dat nog in gebruik is, is smetteloos. Er wonen veel mensen in de stad, het merendeel heeft Wyld-mutaties. Het handwerk wordt gedaan door bavianen. Verder zijn er kleine aapjes – lori, rhesusaapjes en dergelijke. De laatste soort inwoners zijn lunars. Eentje begroet ons en heet ons welkom. Daarna vaagt hij om tribuut. Tawuz en Marina kijken elkaar aan. Raksi beschouwt zichzelf duidelijk als de lokale vorst. Sarina biedt een drietal Essence Capacitators aan. Hij herkent dit niet en zegt twijfelend: “Dat zal onze godin wel beoordelen.”
Hij leidt ons door de College Of Cosmology And Theology. Het wordt bevolkt door orang oetans. We lopen door een bibliotheek met allemaal prachtige boeken va orichalcum en dergelijke. Verder naar achteren staan de minder mooie boeken. We gaan de lift in, naar de bovenste verdieping. Volgens de Solars voelt het hier goed, een Solar Manse.

Raksi is een naakt jong meisje met mooie maanzilveren tatoeages. Ze kijkt wat verveeld. “En, vertel het eens. Groetjes van Leviathan, zeker?” We groeten terug. Tawuz begint nog over de Ebon Dragon, maar Raksi is totaal niet geïnteresseerd. Ghurkan neemt het woord en groet haar. “Ah, een Solar, interessant, lang niet gezien.” Ghurkan herhaalt dat er grote problemen zijn in Creation en weidt uit. Ze is nog steeds niet geïnteresseerd en doet wat cynisch. Ze biedt wijn aan, maar is aangenaam verrast als Tawuz en Marina met een vaatje Regenboog aankomen. Dat is beter dan die autochtoonse batterijen!
De hapjes zijn mensenvlees. Atis eet er niet van. Raksi wordt boos en geeft hem tien minuten om weg te komen. De anderen eten het wel. (Dit kost de Solars een punt Limit.)
Als er wat gedronken is, komt ze los en vertelt ze sterke verhalen over de First Age. Vooral gevallen van extreme wreedheid. We realiseren ons dat dit een vermomde “social attack” is. Ghurkan gaat in de tegenaanval en openbaart zich als de reïncarnatie van de oude hiërofant. “Cool! Kom mee!” ze rent de trappen op tot hoog in de koepel. De kamer waar ze hem (en de rest, waar ze helemaal niet op let) heen leidt, is van oricalcum. Hij heeft drie podiums met gigantische boeken. De podiums zijn van diamant, saffier en smaragd. In het midden is een naald waar zich waarschijnlijk de heartstone vormt. Er staat een orichalcum wachter naast.
“Keeper,” roept Raksi, “mag ik je voorstellen: de voorzitter van het Solar Deliberative!” “Het Deliberative,” corrigeert Ghurkan. De wachter neemt Ghurkan mee naar een geluiddempende nis en vraagt hem om de autorisatiecode. Ghurkan geeft zijn persoonlijke code, die in de Imperial Manse werkte. Deze wordt geaccepteerd.
De Keeper en Ghurkan komen terug. Raksi vraagt of hij de Keeper bevel wil geven om haar toegang tot het boek met Solar Circle spreuken te geven. “Ik heb het al duizend keer gezegd,” zegt de Keeper, “dat mag ik niet.”
Sango stapt naar voren: “Ik wil toegang.” “Bent u ingewijd?” “Ja.” Ghurkan moet nog toestemming geven, wat hij zonder aarzelen doet, en dan mag ze het diamanten podium betreden. Sango aarzelt. Ze ziet dat Raksi een spreuk voorbereidt. Tawuz merkt dat ze een oog losmaakt om mee te kijken. Sango slaat toch maar het boek open en zoekt naar de Incantation of the Invincible Army. Raksi is teleurgesteldld. “Kun je je tegenstander niet ook direct vernietigen?” Sango negeert haar. Ze wil ook Adamant Circle Banishment en Light of Solar Cleansing leren. Iedere spreuk duurt drie uur om te kopiëren en Raksi blijft rondhangen en meelezen. Sarina vraagt of zij uit het boek op het saffieren podium (2e crikel) mag leren. Dat kan.
Ghurkan en de anderen proberen Raksi af te leiden. Sango doet een kort gebed tot de god van de magie. In haar schaduw verschijnt Wajang. “Je bent goed op weg, maar Raksi is nog steeds een barrière.” De afspraak was dat de boeken weer beschikbaar zouden moeten worden.
De anderen proberen Raksi jaloers te maken door over het werk van White Owl te beginnen, en Sarina’s orichalcum tatoeage te tonen. Ze is niet onder de indruk, want White Owl heeft die kunst van haar geleerd. Als iemand vertelt dat White Owl ook een Dragonblooded heeft getatoeeerd, dreigt ze White Owl tot Chymaera te laten verklaren.

4 Xp solars en lunars

We overleggen hoe we het snelste bij Metagalapa komen. Als we met Luthe reizen zijn we het snelste. Als we Dragon Kings mee willen nemen, kunnen we het beste via Rathess gaan. Onze troepen zijn op halve kracht (Magnitude -1) maar 90% heeft het overleefd. De lunars moeten mee om Luthe te besturen. Bovendien weigert Eye categorisch om Malpheas in te gaan vóórdat ze bevallen is.
We nemen afscheid van Nexus. Ze bedanken ons en verklaren zich tot wederdienst bereid. We vertellen dat het nog wel eens zo ver kan komen, bij de grote veldslag tegen de keizerin.
Als we bij Rathess aankomen zien we dat de piramides, de centrale straat en het observatorium er al een stuk beter uitzien. We hebben vooraf een boodschap gestuurd, zodat ze niet in paniek raken als er een kilometers grote vliegende schotel aankomt. We leggen aan bij de luchtschip-toren. De godin van gemechaniseerde luchtvaart staat ons met open armen op te wachten. Ze heeft zelfs de liftmuziek voor ons aangepast. Ze is een beetje verbaasd als we moeten vragen wat het is – het solar volkslied! We bedanken haar voor het aanvullen van onze kennis.
Beneden staan Dragon Kings, de Siderials en zelfs een paar faery ons op te wachten, de gobelin en de edele die we al eerder ontmoet hebben. We leggen uit waarom we langs komen en vertellen over Metagalapa. De faery zegt: “Dat is toch een wild zone?” We vertellen ook van de Abyssals. De Siderials hebben nieuws: er is een nieuwe Siderial geïncarneerd die hun vijftal compleet kan maken, die is in training in het Heptagram. Daar hebben wij connecties. “En er komt een grote conjunctie aan. We hebben een nieuwe ster zien verschijnen vanuit de Magellaense Wolk, die staat normaal voor Nexus.” We vertellen over de nieuwe Maiden. Dat verbaast ze niet, maar “Mind” dat vinden ze wel een rare keuze. Ze vertellen dat er nog twee zwerfsterren zijn verschenen, één uit het Noorden en één uit het Westen. Ze vertellen ook dat die conjunctie is tussen de zon, de maan en een zwart gat. Wat dat laatste is, weten ze niet. Sango wil Sol gaan waarschuwen, maar zo werkt dat niet, zeggen de siderials.
De dragon kings vragen of we misschien mankracht kunnen leveren. Na enige discussie besluiten we dat het wel kan. We laten duizend arbeiders achter, plus nog tweeduizend van onze gewonden en wat verpleging. De dragon kings geven ons twee van elk type mee, een jong mannetje en een jong vrouwtje. Ze worden mooi uitgedost, totems waardig. Marina vraagt wat de fae hier doen. “Die hebben een verbond met ons!” Ze keert zich naar de fae: “Tips voor de Wyld?” “Enjoy!” is het antwoord.

Er wordt in- en uitgeladen. In de tijd dat dit kost, rusten de vermoeide spell-casters uit. Little Shu brengt een offer aan de godin van de luchtvaart en Sango improviseert een heiligdom voor de god van solar circle magie. Ze vertelt dat ze op korte termijn haar belofte om het Book Of Three Circles te halen, gaat inlossen.
Als we bij Metagalapa aankomen, zien we dat het inderdaad een berg is die uit de grond is getrokken. Hij hangt ongeveer 1,5 km boven de grond. Er onder is een grote krater. Een gebied van ongeveer een kilometer diameter is zwart, er brandt Balefire en er krioelt van alles. Marina gebruikt de waarneming van Luthe om het shadowland te scannen. Er zijn ondode mensen en dieren. Het groen van balefire is een andere tint groen dan dat van de demonen, meer lijkenlicht. Shi Mei Lan gebruikt de battle stations om te observeren. Ze ziet dat er een grote toren staat die helemaal tot aan de berg reikt. Tawuz kijkt of hij Metagalapa kan contacteren, maar hij krijgt alleen een testbeeld. Shi Mei Lan en Little Shu kijken naar de klimconstructie. Misschien kunnen we die kapot vliegen met Luthe? Als we beter kijken zien we dat de constructie bijna honderd meter breed is en uit soulsteel bestaat. Dat zou Luthe ernstig beschadigen. We zien ook dat er bovenaan al hevig gestreden wordt. De berg wordt verdedigd door twee types gevleugelde mensen. Eén soort met, en één soort zonder armen. Die laatste hebben ook vogelhoofden. Er zijn er intussen genoeg gesneuveld om daar ook een shadowland te laten ontstaan. We besluiten er in persoon op af te gaan, dus Luthe houden we buiten zicht. Atis en Eye blijven aan boord.
Ghurkan en Little Shu op hun airblades, Shi Mei Lan als vleermuis, His als adelaar, Marina als zilvermeeuw, Sarina en Sango op de rug van Tawuz in beastman-vorm. Als we komen aanvliegen, met de pteroks in de voorhoede, worden we tegemoet gevlogen door zes gevleugelde mensen. “Vrees niet, we komen jullie helpen!” Eén van de ‘engelen’ (de mensen met armen) biedt een orichalcum amulet aan. Ze nemen ons mee naar het strijdtoneel. We spreken hun taal niet, maar we koen een heel eind met gebaren. Little Shu stelt voor om de toren kapot te maken. His denkt dat als we Metagalapa kunnen besturen, we het gewoon honderd meter verderop kunnen vliegen. Maar hoe vinden we de commandocentrale? Little Shu doet een charm om te kijken of hij een constructie kan ontdekken.
De dragon kings willen meevechten. Ze zijn nog jong, dus we zijn bang dat ze niet zoveel kunnen hebben. We proberen ze tot voorzichtigheid te manen, maar dat lukt niet zo. Als we dichterbij komen, zien we dat de toren van een heel vreemd soort soulsteel is gemaakt: er zitten geen gezichtjes in. Little Shu pakt zijn starmetal daiklave, doet een Enemy Castigating Solar Justice charm en probeert met een duikvlucht een deel van de toren stuk te slaan. Hij raakt, maar het construct is ijskoud en zuigt essence uit hem weg. Hij beschadigt de constructie wel, maar starmetal is hier niet het juiste materiaal voor. Hij heeft geluk dat zijn daiklave nog heel is.
Sango en Shi Mei Lan doen samen twee spreuken: Sango de Obsidian Butterflies om de trap schoon te vegen, en direct daarna gooit Shi Mei Lan Hound of the Five Winds. Sarina zorgt dat Tawuz en zijn passagiers beschermd worden.
Little Shu schiet een Dazzling Flare door het gat de trap af. Dat is een Holy attack, hij raakt maar één persoon (die draagt een soort mechanisch harnas gemaakt van botten), maar door het zonlicht verwaaien de geesten en krimpen de ondode beesten ineen. Marina wacht op Ghurkan. Shi Mei Lan begint haar incantatie, maar wacht even om weer met Sango te coördineren. Sarina schiet ook op degeen die eerder door Little Shu geraakt is. Hij valt, zijn harnas splijt open en er wordt een lichaam uitgeworpen. Ghurkan en Marina gaan de berg scannen: Marina merkt met Eye of the Cat dat het shadowland op de berg uitkomt in een piek. Gurkan landt en doet op die locatie Eye and Fingertip Wisdom. Hij ziet dat er meerdere schachten de berg in worden gegraven, één ervan is vlak bij een deur. Tawuz zet een duikvlucht in en doet Claws of the Silver Moon.
Van hoger op de helling staat iemand op en doet een incantatie; er vormt zich een warstrider. Sango aarzelt geen moment. Ze roept: “Vang me op!” en springt met Monkey Leap Technique, zodat ze dichtbij genoeg is om Saphire Circle Counter Magic te gooien. De warstrider ontploft, een regen van gloeiende vonken daalt neer. Dit doet Sango geen schade. Degene die de spreuk gooide heeft er wel last van. Hij heeft een interessante aura: een combinatie van dragonblooded en abyssal, afstervende bloemen en bladeren.
Little Shu gebruikt de Trance of Unhesistating Speed, en schiet meerdere pijlen af. Eén ervan wordt opgevangen door een boekrol die open- en dichtrolt. De andere is raak. Shi Mei Lan’s incantatie is klaar. Ze stuurt de Hound de trap af. Sarina springt van Tawuz’ rug af op de brug, en schiet intussen een pijl af. Ze doodt nog een mannetje in zo’n bottenharnas. Marina doet een Octopus Barrage op één van degenen die de gang aan het graven is. Desondanks krijgt ze hem niet weggetrokken. Ghurkan gebruikt de martial art Snake Form en slaat op de andere graver. Hij raakt. Tawuz doet een duikvlucht om Sango, die naar de grond aan het vallen is, te onderscheppen. Ze slaagt er in om zonder wederzijdse schade weer op zijn rug te komen. Marina en Ghurkan merken dat de gravers erg stinken. Ghurkan draagt een Ashigara Battle Armor en stelt de luchtfilters in. De graver valt Ghurkan aan en raakt. De andere valt Marina aan, maar de klauw schampt af. Ze zien dat de harnassen gemaakt zijn van botten en kleine stukjes soulsteel. His komt vanuit de lucht aanvallen en zet zijn Armor Forming Technique in. Als een grote geschubde slang valt hij uit de lucht, vlakbij Ghurkan en Marina. Hij weet Marina’s tegenstander te raken.
Little Shu mike op de spellcaster. Hij aarzelt even als hij ziet dat het een jong meisje is, maar raakt wel. Tot zijn verbazing werkt zijn effect tegen duistere creaturen niet. Shi Mei Lan neemt haar beastman-vorm aan. Ze schiet met haar slinger, maar mist. Sarina doet Fist Action en schiet ook op het meisje. Zij raakt net. Een tweede perkamentrol ontplooit zich. Tawuz doet Instinctive Essence Prediction en realiseert zich dat dit siderial magie is. Hij roept: “Ben jij de Green Lady?” “Ik ben wie jij wil dat ik ben. Stoer pakje overigens, Green Hornet!” Ghurkan haalt uit en slaat de graver neer. Die wordt door zijn harnas uitgestoten. Even voelt Ghurkan een vreemde neiging om het benen harnas aan te trekken. Marina gebruikt de lunar charm Lightning Stroke Attack. Die kent ze niet, maar ze zet er de extra Essence van Luna voor in. Ook haar tegenstander wordt door zijn harnas uitgeworpen. De sideraal, die eerst een klein meisje leek, is nu een dominatrix in zwart latex en bloedrode nagels. Ze trekt een scheur in haar latex, trekt daar een zweep van slangenruggengraat uit en begint een verdedigend web om zich heen te weven. Santo inspecteert intussen de aanhechting van de belegeringsconstructie op zwakke plekken. Ze realiseert zich dat de zwakste plek in de rots zit. Ze spreekt met Tawuz af dat ze er langs scheren en slaat op het juiste punt met de Sledgehammer Fist Punch. Het dreunt, er klinkt een luid gekraak, tergend langzaam valt een stuk van de berg weg. De trap is niet langer verbonden met de berg.
Little Shu scheert langs de dominatrix en slaat naar haar met zijn daiklave, maar mist: de verdediging met de zweep is te sterk. Shi Mei Lan pakt de hearthstone of Eternal Rest en begint de doden in de omgeving tot rust te brengen. Sarina gooit de Rain of Feathered Death op de sideraal: vijf pijlen. De gestalte wankelt, maar blijft staan. Tawuz gebruikt opnieuw zijn magiedetectie. De ene spreukrol stopt pijlen, één per keer, en de andere bevat iets van antimagie. Ghurkan begint de rest van de rommel in de tunnel met zijn blote handen weg te trekken. Marina camoufleert de ingang met Spider’s Trap Door. De dominatrix slaat met haar zweep en haalt haar hand open. Waar de bloeddruppels de grond raken, begint zich de onderwereld te vormen. Sango doet weer een Saphire Circle Countermagic. Haar aura is in één klap iconisch. Het effect is dat alle ontdoen wegkwijnen. De doinatrix zucht: “Ach wel, ik geef me wel over.” Shi Mei Lan accepteert de overgave.
Ghurkan en Marina graven flink door. De vogelmensen, ‘engelen’ en dragon kings komen er bij. Het zijn er zo’n 150. Al snel bereiken de deur. Ze zien dat de deur ontsloten kan worden met de amulet die de vogelmensen aan de pterok hebben gegeven. Ze roepen hem erbij.
De gangen hebben dezelfde vorm als de dragonking-verdieping in Gethamane. Er is zelfs ruimte voor de earth dragon kings. Het is wel duidelijk voor wie deze citadel gebouwd is.
Ghurkan probeert de Green Lady zover te krijgen dat ze een bindende belofte doet. Ze lacht hem uit en vertelt dat het niet gaat werken – op zich fideel. Ghurkan, Sarina en Little Shu blijven bij haar. Ze merken dat haar persoonlijkheid gefragmenteerd is.
De anderen gaan naar binnen. De kapiteinsstoel is bedoeld voor een solar, de vier andere stations voor vier verschillende types dragon kings. De 25 stations eromheen zijn zowel door dragonblooded als door dragon kings te bemannen. We roepen Luthe op en laten de andere dragon kings overzetten.
We doen een eerste actie met Ghurkan in de kapiteinsstoel, en verplaatsen de berg 100 meter zodat de lader echt niet meer aansluit. Little Shu is zeer gepikeerd, maar moet toegeven dat hij niet kan navigeren. Tawuz stelt voor om Ebon Rhime het commando aan te bieden. Die wil het graag aannemen, maar hij moet eerst even weg. Hij kan niet zeggen waarvoor, maar verzekert ons dat heel Creation er blij mee kan zijn. We besluiten hem te geloven en het aanbod te handhaven tot hij weer terug is. Hij kan ook met de vogelmensen praten. De dragon kings zien hem wel zitten. Het lijkt erop dat we over een week een bemanning hebben.

6 xp

We staan bij de uitgang van Gaia. We zijn in totaal vier weken in deze wereld geweest. Als we door de uitgang lopen, blijken de simhata’s mee te willen. In de paddenstoelentuin worden we welkom geheten en via brede straten naar buiten geleid. Buiten is het donker, maar er hangt een vreemde schemering. In de lucht hangt een grote rode ster die dof, onaangenaam licht geeft. Het leger is in de hoogste staat van paraatheid. De vliegende citadel is nergens te bekennen. Generaal Ledaal heet ons welkom.

Zes weken eerder in Lookshy.
De solars hebben hier enkele dagen doorgebracht en diverse dringende en minder dringende dingen gedaan. Op een gegeven moment komt er een wachter naar ons toe. “Ik zoek Ghurkan!” “Dat ben ik.” “Er is iets voor u aan de poort en we laten het NIET binnen.” We gaan mee.
Bij de stadspoort is het druk. Diverse tovenaars staan spreuken te gooien. Er staan meerdere dragonblooded met laaiende aura’s. Buiten staan Mountain Folk en die willen naar Ghurkan, door de deur heen. Ghurkan neemt zijn windblade en stijgt op. Aan de andere kant staat een draak die steeds een straal blauwe essence op de deur afspuwt. Atis kondigt hem aan: “Mountain Folk! Hier is Ghurkan!”
De draak stopt met spuwen en draait zijn kop naar boven. De ogen blijken glazen koepels te zijn, met in elk oog een mountain folk krijger. “Ghurkan? Meekomen!”
“Waarheen?”
“Meekomen! Moet van Artisans!”
Ons schip werkt niet onder de grond, horen we. We kunnen wel een lift krijgen. Er gaat een luik open in de buik van de draak. Als we op de trap stappen, begint die automatisch omhoog te gaan. De werkers die Ghurkan begroeten vragen wie die anderen zijn. “Dat zijn mijn circle-mates”. Ze kijken twijfelend, tot eentje mompelt: “Solars”.
In de draak is het interieur ruim, functioneel en zonder enige opsmuk. Als we vragen of we naar buiten mogen kijken, maken ze een paar schubben transparant. De draak is naar beneden aan het tunnelen, op meer dan natuurlijke snelheid. We reizen een hele tijd door de aarde omlaag. Soms zien we verlichte ruimtes. In één ervan wonen oogloze wezens met tentakels. De dwergen leggen uit dat dit “Lost Ones” zijn, eerder geschapen wezens die de primordials beu waren geraakt.
We zijn op weg naar de kern. Als we daar aankomen, blijkt het een enorme holte te zijn. In het midden hangt een lichtgevende bol, ongeveer zo helder als de maan. Daar draaien meerdere bollen omheen, in verschillende tempo’s. Van één van de bollen maakt zich een schotelvormig voertuig los. Het reist best wel lang, waardoor we een indruk krijgen van de grootte van deze ruimte. Volgens de mountain folk kijken we naar de schepping in de baarmoeder van Gaia.
Uit de schotel stapt een artisan. Hij begroet Gurkan en vertelt wat ze hebben geleerd over de great curse en wat er aan gedaan moet worden. Het komt er op neer dat de curses van alle celestial exalts op één zondebok worden geconcentreerd. Dat hoeft geen vrijwilliger te zijn. Het moet wel een geëxalteerde zijn. Als die een natuurlijke dood sterft, stopt de vloek. De vloek van de goden wordt daar overigens niet door opgeheven. Het vermoeden is dat hun verslaving aan de Games of Divinity deel uitmaakt van de vloek. Hij waarschuwt ons om zelf niet naar het spel te kijken als we er ooit in de buurt komen. Stervelingen kunnen er niet tegen, zelfs solars niet. Hij geeft een koperen boekrol mee waar een ritueel in beschreven wordt waarin 1 solar, 2 lunars, 3 mountain folk, 4 dragon kings en 5 siderials moeten samenwerken.
Onze gesprekspartner moet terug naar de Maker. Ze zullen een delegatie van een artisan, een werker en een krijger naar de Imperial Mountain afvaardigen om te zijner tijd te helpen met het ritueel.
Inmiddels is de bemanning van de draak afgelost. Ze bieden ons een enorm stuk vlees aan (dino-dij formaat), met wat aardappels. Er zijn slaapvertrekken ingericht. De volgende dag worden we weer afgezet bij Lookshy. We gaan snel naar buiten, voor de stadswacht weer overspannen kan raken, en zeggen onder dankzegging gedag tegen de mountain folk. Zodra de draak weer de grond induik, ontspannen de bewakers. Hij laat overigens de grond ongeschonden achter.
Little Shu wil direct deelnemers aan het ritueel voor het opheffen van de vloek gaan verzamelen. De anderen vinden dat te snel van stapel lopen. Atis’ argument is dat we het Deliberative erover moeten laten beslissen – juist omdat wij vanwege de vloek de neiging hebben om alles zelf op te willen beslissen.

We slaan proviand in en zetten koers naar Chiaroscuro. Na een week komen we aan. Het is een heel vreemde stad, vooral bestaande uit glazen torens. Onderweg zien we troepenbewegingen, het lijkt er op dat de keizerin de troepen weer uitzendt. We zetten, met een bocht om de stad heen, koers naar de opgegeven coördinaten. De woestijn verandert in rots en dan in een vlakte van bergkristal met een kilometer diameter. In het midden staat een fort van zwart kristal. Alle vormen zijn vreemd van de kristalgroeisels. Er lopen geen wegen naar deze plek en het voelt ook onaangenaam. Als we naderen voelen we dat de magie van het luchtschip afneemt. We gaan snel terug, voordat we stranden, en zetten het iets buiten de kristallen vlakte neer zodat het weer kan opladen. De vlakte sluit ons ook af van de essence-stromen van Creation. Het ziet er vreemd uit. Er ligt een glazen vogel, glazen kikkers en iets wat lijkt op een kristallen palmboom. Laten we maar voorzichtig zijn…
We zetten koers naar het fort en belanden bij de rand van een krater waarin het staat. Als we goed kijken, zien we dat het los in de krater hangt, zonder bruggen. Er zijn wel deuren. We bekijken of het Windblade van Little Shu werkt. Ja het werkt, maar het kost hem wel essence, want dat lekt hier weg. Little Shu vliegt naar één van de ingangen en maakt een touw vast. Het is hier doodstil. Sarina rent over het koord en maakt een tweede touw vast. De rest loopt daarna zonder problemen naar het fort.
Binnen is het een driedimensionaal doolhof van obsidiaan. Af en toe lijkt het of we in de muren iets zien bewegen. Atis gebruikt de Keen Sense Technique om zijn gehoor en gevoel te verbeteren. Hij hoort de wind. Als hij het glas aanraakt, voelt het alsof er dingen door het glas heen bewegen, kleine rimpelingen. Ghurkan kent de Eye and Fingertip Wisdom, een lunar charm die hij heeft geleerd van Tawuz (als Eclipse Caste kan hij dat). Hij voelt nu de plattegrond en weet dat er een centrale kamer is. Met de charms van Atis en Ghurkan lopen we de goede kant op. Atis voelt dat er iets op ons af komt en waarschuwt ons dat we op onze hoede moeten zijn.
1. Er komt iets uit de muur! Een draak van rozenkwarts. Hij kijkt heel vals en valt aan. Atis gebruikt zijn Smashfist en God Kicking Boots om een paar klappen en schoppen uit te delen. Sango slaat met haar ijzeren staaf en raakt nèt. De draak is boos, klauwt naar Atis en raakt. Ghurkan slaat met zijn Serpent Sting Staff en raakt ook. De kristallen draak spat uit elkaar. Terwijl we het slagveld bekijken, komen er weer twee uit de muur. Sarina was waakzaam en slaat er naar eentje. Zij heeft ook een ijzeren staaf. Ze verwondt er één.
2. Atis wervelt om zijn as en slaat en schopt in één vloeiende beweging, maar mist. Sango gebruikt nu haar Tiger Claws en beschadigt de andere draak. Ghurkan activeert Essence Claws and Fangs Technique en slaat op de draak die net door Sango geraakt is. Deze draak spat uit elkaar. Little Shu gebruikt de Trance of Unhesistating Speed en schiet een pijl. Hij raakt en de andere draak valt in scherven uit elkaar. Atis en Ghurkan leiden ons snel door, maar zodra we de bocht omgaan, staan er drie op ons te wachten. Sarina doet Rain of Feathered Death en schiet op elke draak een pijl af. Twee van de drie gaan kapot.
3. Atis heeft het idee om via een rechte lijn naar de centrale ruimte te gaan, en begint op de muur te slaan. Hij slaat er brokken uit. Sango slaat op de laatste draak, maar mist. Little Shu schiet en raakt. De derde draak valt in scherven uiteen. Ghurkan roept: “Rennen! Links, rechts, en dan schuin omhoog!” We rennen en laten de draken even achter. De centrale kamer bevat een bal in het midden, zwevend, met allemaal hendels. Maar voor ons verschijnen vier kristallen draken. Eén draak probeert Sango aan te vallen, maar faalt zó erg dat het lijkt alsof ze een kopje krijgt. Een andere bijt Little Shu, die de Solar Counter Attack doet. Eentje mist Ghurkan. De vierde spuugt hagelstenen naar Atis, die snel zijn luchtfilter activeert, maar toch geraakt wordt. Little Shu haalt snel uit en slaat de draak die aan zijn arm hangt. Het wezen verpulvert. Ghurkan slaat en ook zijn draak valt uit elkaar. Atis roept: “Laat er een over!” Little Shu schiet op een van de twee overgebleven draken, raakt, maar doet niet genoeg schade. Sarina springt op de draak bij Sango en probeert hem te berijden.
4. Atis zet zijn harnas op de vliegstand en wil snel naar het object in het centrum van de kamer. Maar het lukt hem niet om te versnellen. In plaats daarvan stijgt hij langzaam op tot boven het voorwerp, en laat zich dan vallen. Sango dekt Atis’ rug en valt niet aan. De draak waar Sarina op zit, dematerialiseert. De andere valt Ghurkan aan, maar mist. Sarina heeft een Autochthonian Heartstone om te dematerialiseren. Ze gebruikt die en zit dus, gedematerialiseerd en al, nog op de rug van de draak. Ghurkan activeert Snake Form om zijn draak een doelwit te bieden, maar verdere aanvallen te ontwijken. Little Shu ziet dat de zaak onder controle is en gaat naar de centrale bol.
5. Atis valt op het voorwerp en blijft er op hangen. Sango gebruikt Monkey Leap Technique om zich aan de bol vast te houden. Ze inspecteren samen de bol. Atis ziet één knop die gezekerd en ingedrukt is. Hij drukt er op. De bol houdt plotseling op met zweven. Atis weet te voorkomen dat hij valt. Sango laat los en breekt haar val. Little Shu helpt de bol op te vangen.
Sarina zit met een heel boze draak die in zijn element is. De draak valt haar aan, maar mist. Sarina slaagt er in om te blijven zitten. Ze ziet dat de anderen de bol pakken en besluit weer te materialiseren. De draak volgt haar niet.
De bol is inderdaad het Oog van Autochthon. We lopen ermee naar buiten.

We besluiten om naar de Heilige Berg te gaan, om de scroll over de Great Curse veilig op te bergen. We moeten hoog vliegen om niet op te vallen. We zien onderweg dat de structuur van het Blessed Isle continent flink veranderd is. Her en der is Balefire te zien, groen vuur dat alles verteert. Tijdens de reis bestuderen Sango en Atis het Oog. Het geeft al hints als je aan een knopje dènkt. Sango denkt dat de magie van hetzelfde niveau is als Solar Circle Sorcery.
Als we tegen de berg omhoog vliegen zien we dat de demonische invloed ophoudt waar Meru begint. De orichalcum beelden staan weer op hun plek en zijn gerepareerd en aangepast. De eerste stelt nu Ghurkan voor, met zijn naam op de sokkel. De tweede is nu van twee parende beastman: een satyr en een swanmaiden. De derde is van drie mountain folk die aan het smeden zijn: een werker, een krijger en een artisan. De vierde is een totempaal van vier verschillende dragon kings op elkaars schouders. De vijfde zijn vijf stokfiguren: eentje die spint, eentje die meet, eentje die knipt, eentje spant de draad op het weefgetouw en de vijfde weeft. Op de berg ontvangen we de boodschap van de lunars: “We hebben Luthe en gaan naar Gethamane.” We besluiten om daar ook heen te gaan.

Solars 7 xp
Dragonblooded 3 xp voor het beëindigen van een verhaal.

Néré merkt op dat Phoenix goed is in het doorhakken van knopen. Als ze ooit eens een snelle amputatie op het slagveld moet uitvoeren weet ze aan wie ze het moet vragen.
Olric vraagt of de nornen hem zeldzame spreuken willen leren en wat hem dat gaat kosten. “Wat denk je wel? We zijn geen handelshuis!” We besluiten dat we alle informatie hebben.
“Nu moeten jullie je queeste nog vervullen.” Ze geven Olric een flesje water uit de bron.
“Wat doet dat?”
“Daar kom je nog wel achter.”
“Hoe heet die bron?”
“Hij heeft nog geen naam.”
“Wat denken jullie van Urth?”
“Dat klinkt goed.”
Boven ons is de eekhoorn in gesprek met een arend. Dan vraagt hij: “Komen jullie mee?” We lopen mee, de tak waar hij op zit wordt steeds groter. Achter ons is de boom opeens een paar kilometer ver weg. Dan begint de eekhoorn ons uit de horen over de boodschap aan Gaia. We vertellen na enige aarzeling dat we een boodschap voor Gaia hebben. Na nog meer doorvragen vertellen we dat die van Autochthon is. De eekhoorn wil de boodschap naar Midgard brengen. Gaia heeft daar alle goden weggestuurd. Hij denkt dat ze iets aan het uitbroeden is, een nieuwe wereld. Daar zou hij de boodschap afleveren. Wij mee gaan? Dat is wel gevaarlijk, zeker nu er geen goden meer zijn. We vragen waarom we de boodschap aan hem mee moeten geven, terwijl de nornen ons net allemaal informatie hebben gegeven over het wekken van Gaia en Autochthon. Als we goed terugdenken aan de conversatie realiseren we ons dat Gaia wekken niet nodig was om de boodschap af te geven, maar om Autochthon te redden. We besluiten met de eekhoorn mee te gaan. Hij leidt ons via een stenen trap in een rotspartij naar beneden.
Het hol komt al snel uit op een vlakte. In de verte zijn bergen. We staan onder een prachtige beuk, enorm oud en enorm groot. Hij is gesnoeid, er hangen slingers in, de grond is bedekt met aangeharkt grind. We komen uit een houten gebouwtje. Er zijn nog meer van dat soort gebouwtjes. In de verte is een grote lelijke stad, vol vierkante vormen. Hij maakt zoveel herrie, dat we het hier horen. (Het is een moderne Japanse stad.)
Waar moeten we heen? Dat kunnen we het beste aan de priester vragen.
“Luid de bel even.”
Olric doet het. Er komt een oudere man tevoorschijn. Hij aait het eekhoorntje, dat opeens klein is. Olric spreekt hem aan. Hij schrikt. Hij had ons niet gezien. Ratatosk spreekt met hem in een vreemde taal. Olric doet Language Learning Ritual en hoort de eekhoorn uitleggen dat wij pelgrims uit Bali zijn.
“Waarom kan ik ze dan niet zien?”
“Uhm … ik denk dat we ergens een verkeerde afslag hebben genomen.”
Ratatosk legt ons uit dat we hier spirits zijn. De priester vraagt of we stoffelijk willen worden? “Nee, dit heeft wel voordelen.” Zijn wierook voedt ons. De priester wil ons naar Amithaba brengen, zijn naam voor Gaia. We gaan met hem de berg af, naar de bushalte. Een van de kinderen die daar staan te wachten ziet ons. Als we zwaaien schrikt zij. Olric tolkt voor ons, tot de priester een charm doet. Opeens hoort en ziet hij ons. Hij is onder de indruk van de leeuwpaarden. Hij spreekt nu opeens Old Realm.
Na tien minuten komt er een enorme kat aan, de katbus. Hij laat ons instappen. De simhata’s krijgen kopjes en mogen er ook in. De katbus neemt een aanloop, springt via de draden van de trolleybus naar de wolken en rent over een enorme oceaan naar een andere continent. Onderweg passeren we nog een mechanisch vliegend voorwerp dat mensen vervoert. Er reist nog een dame in een paarse jurk met een bezem met ons mee. Via de bovenleiding van een tram komen we in een park. Hier is onze halte. (We zitten in San Francisco.)
Ratatosk spreekt een man met lange zwarte strengen haar aan. Hij rookt goede kwaliteit wiet en noemt het dier Eekhoorn. Eekhoorn vraagt naar Big Fat Mama. De man gaat ons voor naar een houten huis, wat verveloos. Hij klopt op de deursponning.
“Ja, kom maar binnen.”
In de keuken staat een heel oude, dikke, donkere vrouw in een kamerjas met roze sloffen.
“Zo Prof Noon, wie heb je meegenomen?”
“Eekhoorn en vijf mensen op … leeuwen of zoiets.”
We laten ons van de simhata’s afglijden en gaan naar binnen. Het voelt als thuiskomen. Ze geeft ons soep, eekhoorn krijgt nootjes, Prof Noon krijgt een bak popcorn en gaat in een hoekje zitten lezen.
“Zo, dat is lang geleden dat ik bezoek uit Creatie kreeg! Het moet wel belangrijk zijn.”
We vertellen dat we een boodschap van Autochthon hebben en geven het cache egg. Ze opent het en bekijkt het kristal er in. “Hm. Ze denken zeker dat ik hier een kristallezer heb. Prof Noon, ga naar William Blake en laat dit ontcijferen. Het is waarschijnlijk in Old Realm of Autochthoons. En zorg dat de Technocracy het niet onderschept!”
Daarna praat ze met ons. Ze vertelt dat deze wereld een experiment is, een wereld zonder goden en zonder magie. Maar zonder magie bleek niet te kunnen. Prof Noon komt terug met een man in een blauwe broek en een heel kort tuniekje. Hij doet een ijzeren boek open en vraagt naar ‘het artefact’. Het boek blijkt knopjes te hebben en een scherm. Hij typt wat, sluit het kristal aan en boven het boek verschijnt een projectie van het hoofd van Buffy, de ambassadeur van Autochthon.
Het hoofd begint te praten, zegt dat het een boodschap van Autochthon heeft voor Gaia alleen en verzoekt alle anderen om weg te gaan. We gaan naar de veranda. Prof Noon laat een joint rondgaan. Dat voedt ons net zoals de wierook van de monnik. Olric krijgt er zijn essence van terug. Prof Noon pakt een kartonnen doos met flesjes. Hij mompelt een toverspreuk en dan kunnen wij ze ook drinken. Er blijkt bier in te zitten. William Blake blijkt ons niet te kunnen zien, en gelooft zelfs niet dat we bestaan.
Gaia komt even later ook naar buiten en komt er bij zitten. Ze neemt ook een fles bier. “Nou dat is me ook wat. Dat de Great Gease is opgeheven waardoor de Autochthonians verbannen worden, dat de yozi’s op uitbreken staan, de Blight (de ziekte van Autochthon) is erger dan ze dacht èn de Void Seekers zitten in Autochthon! Dat zijn techno-magiërs van hier.”
We vertellen dat er ook nornen zijn van een nieuwe primordial. “O, zitten die ook al bij jullie? Dan begint de tijd te dringen.” Ze geeft een boodschap mee voor de ambassadeur van Autochthon. Die moet weten van de Void Seekers. En ze stuurt een bende weerwolven om ons te komen helpen. Dat zijn shapeshifters, mens-wolf alleen. We zeggen dat we lunars en solars kennen. En dat we volgende de nornen haar Jou-Ten moeten wekken. “Dat zou handig zijn, maar die ben ik kwijt.”
“Ze hebben ons coördinaten gegeven. Het is in de Wyld, maar daar kunnen de lunars heen. En hoe zit het met de yozi’s en de dakloze Autochthonians?”
“Zoveel … die yozi’s daar heb je solars voor.” Ze wil ons wegsturen, maar we hebben nog wat vragen. Xar vraagt haar om magie, maar dat is specifiek voor elke wereld. Phoenix vraagt naar wapens. ja, die werken wel. De heftige net iets anders, maar het heftigste wapen gaat ze ons niet meegeven. Ze vertelt ook nog wat Mountain Folk zijn. Ze zijn gestolde Wyld. Wyld bevat bewustzijn, Faery nemen gestalte uit dromen aan. De bewustzijnseenheden die zaten waar Creation gevestigd werd, werden in jade gevangen. Toen Autochthon daar wezens uit ging maken, bleken die volmaakt ordelijk te zijn. Nu ze in Autochthon zitten, maken ze de Blight erger, ze doden het creatieve in hem. Onvolmaaktheid is wat Autochthon definieert. Voor we vertrekken vraagt Néré om Gaia’s zegen. Die geeft ze ons. We voelen onszelf puurder (buitenspels: Breeding 5). Verder vertelt ze ons dat, als alles misloopt, de eerste cirkel van Vanagard een thuisland is voor de dragonblooded, de tweede cirkel is voor de dragonborn en de derde cirkel voor de draken. We vertellen dat we een dragonborn kennen. “Probeer die te overtuigen naar Vanagard te komen.” Gar vertelt dat hij door een appel daarvan is geëxalteerd.
“Dan ben jij het dichtstbij qua afstamming.” Gar is verguld – een paar weken terug was hij nog gewoon mens, nu is hij meer dragonblood dan zijn hele familie! Ze zegt ook nog dat ze het fijn vond om weer eens dragonblooded te zien. Ratatosk heeft een goede beslissing genomen door ons mee te nemen. De monnik zegt dat we nú weg moeten om de bus te halen. Bij de bus krijgen we kaartjes van een klein meisje. Achterin zit een oude Japanse tekenaar. We kletsen wat over verhalen.
Daar is onze halte. Ratatosk zegt dat we het kaartje moeten bewaren. Er staan nog ritten op en je weet maar nooit wanneer je weer eens een halte tegenkomt. Wie weet is er een in de hel. (Gaia had ons verteld dat de doorgang naar Malpheas hier veel poreuzer is dan bij ons.) De priester neemt afscheid van ons. We willen hem bedanken, maar er is niets wat hij begeert. Hij prevelt een spreuk en we staan weer in Vanagard.
Ratatosk stelt voor om nu op de benen fluit te blazen, want dan is Sobek er als we bij de waterkant arriveren. De reis terug verloopt zonder opmerkelijke gebeurtenissen. Als we bij Sobek aan boord gaan, gaan de simhata’s mee. Deze keer besluiten we om wel bij de dwergen langs te gaan.
Ze zijn klein, breed (bijna vierkant), harig en gekleed in metaal. Olric doet een charm en ziet dat ze grote waardering voor creativiteit hebben. Hij vraagt aan Gar om een kristallen plaquette te maken met inscriptie, als douaneformulier. Daardoor komen we zonder problemen binnen. “Welkom in de ambassade van Niflheim.” Ze bieden ons een drankje aan. Het bier is zwart, de wijn ook, de mede is geel. Het smaakt allemaal voortreffelijk.
Gar vraagt naar een jaden mantel. Ze laten en kleermaker komen. Die doet het, in rood en zwart, in ruil voor de goremaul. Olric ruilt zijn skycutter voor een spreukenboek. Hij krijgt een koperen boekrol met ruimte voor nog 20 spreuken. De vijf ‘standaard’ spreuken staan er al op, en de Purifying Flame spreuk. Xar wil ook zo’n spreukenboek, versie celestial circle, maar dat is te duur. Met maar één spreuk erin is het goedkoper: drie artefacten. En de Second Circle Banishment geven ze voor één artefact. Phoenix wil een stootplaat voor zijn daiklave en levert daar de houten reaver daiklave voor. Néré ruilt haar spidersilk gewaad voor een boek over de geneeskundige eigenschappen van mineralen. Phoenix offert zijn spidersilk gewaad (nivo 2) op voor een set chirurchisch gereedschap +2. Gar geeft zijn spidersilk nivo 3 op zodat Xar ook de Second Circle Banishment kan leren.
Aangekomen bij de kluisjes kleden we ons aan. Gar maak de dichte open. Naast de dingen die we al hadden gevonden (Armor of the Immaculate Dragons en een Fiery Solar Cannon) zijn er nog een orichalum slangenarmband (Golden Asp) en een Power Mace.

XP: 5