De partygenoten praten verder over het voorstel van Tepet Jarad, de leider van de roversbende die opereert vanuit de riolen van Mos-Kovia. Hij heeft een vrouwelijke Dragonking, een prehistorische intelligente dinosaurus, gevangen genomen en Oeal, onze eigen  Dragonking wil haar natuurlijk vrij hebben. Jarad wil haar geven als wij hem helpen om aan een teleporteermogelijkheid te komen. Maar hoe langer we er over praten, hoe minder interessant samenwerking met Jarad ons lijkt.
"Hij heeft al drie keer de voorwaarde voor vrijlating veranderd," merkt Dyjab op, "zometeen doet hij het weer." Raine lijkt het nog steeds wel een leuke uitdaging om in te breken in het handelshuis, maar Ster zegt: "Ik heb net een heel jaarsalaris geinvesteerd om contact met dat huis te leggen, dan moet ik ze niet meteen gaan bedriegen. Hoe kan ik later nog optreden tegen misdadigers, als ik er nu zelf eentje wordt? Ik ben geexalteerd om de Maker te herstellen." Zo gaat de discussie nog even heen en weer, en het kan ons daarbij niet schelen dat we ongetwijfeld worden afgeluisterd.
Uiteindelijk besluiten we dat wij naar Jarad gaan, geen concessies doen en de Dragonking opeisen. Als het tot vechten komt, dat moet dan maar.
Als we terugkeren, horen we in de verte een spottende stem. Inderdaad, Jarad had ons afgeluisterd. "Als jullie aanvallen, maak ik haar dood." Dyjab reageert lakoniek: "Dan ben je je gijzelaar kwijt en hebben wij een reden om wraak te nemen. Geef haar en we laten jullie hier verder met rust." Nou daar wil de man niet op ingaan. De reactie komt ongeveer neer op "Kom haar maar halen!"

Ster pakt alvast een van zijn chakrams. Hij heeft er twee, een van adamant en eentje van het magische Stermetaal.

"Zoek!" 

De vlijmscherpe ring komt tot leven, maar in plaats van naar de spreker te vliegen, blijft het ding naast hem hangen: Jarad is hier niet.

Raine loopt voorop, Silverclaw en Ster volgen. Dyjab, Oeal en Ma-Si dekken de achterhoede. We komen in een groot verzamelbekken, waar diverse rioolpijpen in uitkomen. In eerste instantie zien wij  niets. Maar uit een paar buizen klinkt wat geluid. De vorste drie splitsen zich op en nemen ieder een buis. Raine loopt tegen de muur op en gaat voorzichtig de hoogste en meest verre buis in. Ster zet zijn camouflage aan en vervaagt tegen de achtergrond. Hij klautert ook een hoger gelegen buis in. Silverclaw neemt een van de lagere buizen.

Ster kruipt een rioolpijp in en raakt met zijn knie een mechaniekje.

"Klik."

"Fff-twak!"

Verderop in de buis stond een ballista opgesteld en de pijl raakt hem recht in de borst. Een gewoon mens was waarschijnlijk finaal doormidden geschoten, en hoewel zijn diamanten malienkolder en zijn onderhuidse bepantsering de klap grotendeels opgevangen hebben, wordt Ster toch door de kracht van de pijl de buis uit gesodemieterd en hij valt een eind omlaag. Hartgrondig vloekend wrikt hij aan de pijl. Het vergif, dat ook nog op de pijl zat, heeft gelukkig geen effectop iemand die van zichzelf al smeerolie en petroleum in zijn lijf heeft. De wond is niet ernstig maar de pijl zit vast in zijn pantser. Boven zich horen ze geluiden van een gevecht. Druppels lichtgevende groene olie mengen zich met gore rioolwater terwijl Ster naar de buis klimt waar Raine ingegaan was.

Vanuit de lagergelegen buis klinkt opeens het luide gekrijs van een lid van het dievengilde. Silverclaw amuseert zich. Ook hij trof een ballista aan, ditmaal geen valstrik maar een bemande. De pijl heeft hij ontweken en nu is hij bezig het hoofd van de man zijn romp te trekken.

Dyjab legt aan de dieven in de overige tunnels uit, dat dit niet langer hun strijd is. Hij stelt ze voor om naar huis te gaan en te wachten tot het over is. De argumenten worden met grote overtuigingskracht gebracht en ze worden ondersteund door de gebeurtenissen. Vier mensen verlaten hun post en sluipen weg.

Raine en Ster gaan dieper de tunnels in en treffen daar nog een verdediging aan. Dit maal treffen drie ballistapijlen Ster en eentje raakt Raine. De vent die de ballista bediende leeft niet lang meer, maar dit doet toch serieus schade. Beide exalts zijn inmiddels zwaar gewond. Ster is weliswaar imuun tegen het vergif, maar Raine niet en die begint zich al snel behoorlijk ziek te voelen. Oeal en de anderen worden er bij gehaald. De dragonking bewerkt beiden met zijn genezende magie waardoor ze zich weer beter voelen.

Het is hier een doolhof, maar dat is niet zo heel erg. Autochthon’s exalt heeft een heleboel snufjes meegekregen, waaronder een goed 3D kompas met een geheugenfunctie. Ster’s volk leeft in de duistere tunnels en holtes in het lichaam van de primordial en zo’n dingetje is binnenin de machinegod echt geen luxe. 

Raine ontdekt in een van de tunnels een valstrik. Een heleboel breekdraadjes versperren de doorgang en het duurt erg lang om het mechaniek te doorgronden. Inmiddels heeft ook Silverclaw zich bij hen gevoegd, hij heeft al eenkleine verzameling afgerukte hoofden bij zich. Dat is handig om mee tegooien, vindt hij. Er zijn een aantal plekken in de wand die kunnen worden ingedrukt en als dat in de juiste volgorde gebeurt, dan schuift het tunnelsegment met de draadjes omhoog. Maar hoe? De juiste volgorde kunnen ze niet vinden en er weerklinkt heel in de verte een belletje. Ster steekt zijn lichtzwaard aan en snijdt met het energiewapen de stenen wand rondom de drukplaten open. Dat duurt heel lang, maar het blijkt de moeite waard te zijn. Van binnenuit is het mechaniek gemakkelijk te bedienen en de rest van de tunnel is vrij. Nochtans is het niet veilig. Honderden gaatjes vormen wel honderd meter lang een ingewikkeld patroon in deze gang. En een voorzichtig uitproberen wijst uit dat er gifpijlen uit kunnen schieten. Raine neemt er een paar mee, want je weet maar nooit wanneer je een gifpijl nodig hebt. En ja, helemaal aan het einde van de gang kijkt af en toe een mannetje om de hoek, vast handbediening.

Ster kan zich het beste camoufleren, dus hij is de pineut. Voorzichtig kruipt hij via de wand en het plafond door de rioolbuis. Het is een spannend kat-en-muis spel, want de rover kijkt regelmatig in de tunnel of hij al wat ziet en Ster is alleen goed onzichtbaar als hij zich helemaal stil houdt. Maar hij bereikt ongeschonden de overzijde en dan is het snel gedaan met de dief. De stermetalen chakram heeft eindelijk een mooi doel en zoeft met een sierlijke boog door de nek van de arme man heen. De weg is vrij. Maar niet voor lang.

Verderop hangt een magische duisternis en als we daar in willen gaan, worden we volop geraakt door de ontlading van een energiewapen. Als Oeal niet tussendoor mensen had genezen, dan had het er echt slecht voor ons uitgezien. Nu slaan we ons er echter doorheen. Voorbij de duisternis vinden we een goed bewaakte deur. Een man zit achter een schotelvormig apparaat, waarmee hij elemental bolts op ons afvuurt. We veroveren het wapen en maken de vent die het bedient onklaar. Nu zijn we eindelijk aangekomen bij het hoofdkwartier van Tepet Jarad.