In afwachting van de komst van Cesus Gustav besluit Ster om een nieuwe charm te gaan leren.
Hij herinnert zich dat hij de lunar Gnawing Elk iets heeft zien doen wat hij zelf ook graag als uitbreiding aan zijn Essence Pulse Cannon wil toevoegen, Essence Drain. Hij benoemt het als ‘de polariteit van het ding omdraaien’. 
Vol goede moed stapt hij door de sterrenpoort en komt daar bij een gestresste lunar met zijn beastmen die het erg druk hebben met al hun nieuwe taken.
"Kom ik wel gelegen?"
"Eigenlijk niet. We hebben best veel moeite met de jonge dragon kings. En had je niet kunnen zeggen dat hier piraten zitten?"
"Had MaSi dat niet verteld? O! Sorry!"
Gnawing Elk wil toch wel even tijd voor hem vrijmaken. Hij begint een voor Ster nogal verwarrend betoog over dat je dan zeven dagen aan een boom moet hangen terwijl er runes in je gekerfd worden. Ster reageert een beetje lacherig. Maar als hij merkt dat Elk volkomen serieus is, wordt hij zenuwachtig.
"Zeven dagen, maar dan mis ik de afspraak met Cesus."
"Wat zijn nou zeven dagen op de levensduur van een exalt? En bovendien, waarom zou je daar in vredesnaam bij willen zijn?"
"Nou, ik wil zo graag dat Sluiers bij ons blijft."
"Wat heb je met die meid? Je moet keuzes maken in je leven. Wat ben je, een krijger, een tovenaar?"
‘Rare vraag’, denkt Ster, ‘een exalt van Autochthon laat zich ombouwen tot wat er op het moment dat er een beroep op hem gedaan wordt, nodig is.’ Maar hij zegt het niet. In plaats daarvan zegt hij een beetje verlegen: "Ik ben verliefd."
"Als het je vrienden niet lukt om haar uit de klauwen van Cesus te houden, lukt het ook niet met jou erbij. Dan heb je er veel meer aan om nu Essence Drain te leren, en haar later te kunnen bevrijden."
"Goed dan."
"OK, en dan leer jij mij de Pulse Cannon."
Gnawing Elk klapt in zijn handen en een beastman bindt een touw om Ster’s been, gooit het om een boomtak en begint hem op te takelen. Elk haalt een stermetalen mesje tevoorschijn.
"Tijd voor de eerste rune. Trek je je harnas uit, of zal ik gewoon door het metaal heen snijden?"
"’t Is kristal, geen metaal."
Ster trekt zijn harnas toch maar uit. En Elk kerft een ‘1’, ondersteboven.
"Vanaf nu geen essence gebruiken en niets eten. Als je dorst hebt, lik je maar wat dauw van de boom. Ik laat een Beastman bij je achter om de wilde beesten weg te jagen. Hang je goed?"

"Nee."

"Prima! Ik kom iedere dag langs om een nieuwe rune te zetten."

Elk wandelt naar zijn verdere bezigheden. Op de achtergrond rent een wilde jonge dragon king met een troep joelende beastmen er achteraan.

Raine en Dyjab zijn de tempel aan het verkennen en zij stuiten daarbij op een viertal beelden van voorouders. Kort daarna stapt er een jonge beastman onwennig door de sterrenpoort en kondigt aan dat Ster een weekje ondersteboven in een boom hangt.

"Mooi, dan kan hij ook geen ongelukkige opmerkingen maken over roltrottoirs." is het droge commentaar van Dyjab en hij gaat verder met het voorbereiden van de komst van Cesus. Raine, Ma Si Tamuz en Silverclaw raken door het idee van Ster geinspireerd. Raine heeft als solar geen leermeester nodig. Hij mediteert en leert zichzelf de ‘Flawlessly Impenetrable Disguise’. Daarna gaat hij de tempelarchieven bestuderen om zijn inzicht in de bureaucratie te vermeerderen.

Silverclaw gaat het woud in op zoek naar een geest die hem de ‘Spinebreaking Method’ kan aanleren. En hij vindt een grote beergeest, waar hij mee moet worstelen. De geest breekt hem zijn rug – en vraagt of hij er wat van geleerd heeft. Silverclaw blijkt gelukkig een snelle leerling, zodat de geest het geen twee keer hoeft voor te doen.

Ma Si heeft in eerste instantie minder geluk met haar zoektocht naar de ‘Humble Mouse Form’. Ergens in het tempelcomplex is wel een vliegengeest te vinden, maar die zegt: "Begin eerst maar eens met nederig zijn". Als Ma Si er voor kan zorgen dat de zwaluwgeest die ook in de tempel woont, ophoudt met op Vlieg te jagen, wil de geest het haar wel leren. Maar ze vertrouwt het niet helemaal. Insectengeesten hebben een slechte naam. Zwaluw is niet moeilijk te vinden. Maar Ma Si’s pogingen om tussen de twee te bemiddelen, lopen op niets uit. "In de natuur zijn er nu eenmaal onverenigbare tegenstellingen. Dit is er een van. Zwaluwen eten vliegjes. En die Vlieg is bovendien echt niet te vertrouwen: het is een van de weinige originele tempelgeesten, de enige die van de demones mocht blijven. Goedbedoeld advies, doe er mee wat je wilt. Ga eens naar de Hemelstad en kijk toe bij de ‘Games of Divinity’. Zo leer je hoe geesten met elkaar omgaan."

Ma Si praat nog wat verder met Zwaluw en komt er zo achter dat de vooroudergeesten waar ze beelden van hebben gevonden al zo lang niet meer gexc3xabeerd zijn, dat ze waarschijnlijk inmiddels in de hemelstad wonen. Hun namen zijn Koravalund Duskmantle, Re’ald Fae-wind, Lianne Mirrormask en Moki Scrollkeeper. Uiteindelijk vindt ze Zwaluw bereid om haar de charm te leren en daarna heeft MaSi heel erge trek in vliegjes.

Op dag 4 van Ster’s beproeving arriveert Cesus Gustav in volle statie. Ma Si neemt snel een muizengedaante aan en verstopt zich in Silverclaws uitrusting. Gustav heeft haar nog nooit gezien en dat willen we zo houden. De stad loopt uit om hem te begroeten. Een heraut kondigt hem aan met ronkende titels: "Heer der Nederlanden, heer van de poort van de onderwereld" etcetera. Winter’s Last Refuge is er niet bij, maar voor de rest heeft Gustav zijn hele hofhouding meegenomen: Lxc3xa9on de kamerheer, Trudy zijn dienstmaagd, een aantal danseresjes en een aantal zombies. Die avond is er een groot banket te zijner ere, met Raine’s vader als chefkok.

De volgende dag groeit er mos op Ster en hij hallucineert. Gustav wordt rondgeleid door de nieuwe stad. Er gebeurt niet veel bijzonders. In de avond tracht Raine een gesprek tussen Gustav en Sluiers afte luisteren, maar dat lukt niet omdat ze zich in een magische stiltehebben gehuld. 

De dag daarop is Ster inmiddels geheel met zacht lichtgevend mos begroeid en zijn apparaatjes vallen xc3xa9xc3xa9n voor xc3xa9xc3xa9n uit en hij voelt hoe het is om een gewoon mens te zijn. Gnawing Elk kerft zijn dagelijkse rune en zet een kom onder Ster’s hoofd. In Porto Libre laat Gustav zich excuseren. Hij heeft migraine van het zonlicht. Lxc3xa9on en Trudy hebben daar minder last van, maar Gustav is in geen 15 jaar zo ver weg geweest van de poort naar het dodenrijk.
En dan breekt de laatste dag van Ster’s beproeving aan. Als Dyjab zich op hem concentreert wordt hij misselijk. Ster is inmiddels helemaal van vlees en bloed. Er komt een gedachte bij hem op: ‘Hoe vaak moet Juggernaut nog tegen je liegen?’ Uit zijn hoofd druppelt langzaam pure essence in het kommetje. Gnawing Elk spreekt tegen hem, maar hij verstaat het niet zo. Elk pakt de kom en neemt een grote slok. Dan zegt hij:
"Dit is hoe het voelt om je essence te drainen."
Hij sprenkelt de rest van de inhoud rondom de plek waar Ster hangt. Hij zegt: "Je kunt de natuur niet genoeg essence geven&quot
; en kerft dan rune 7.
"En nu ben je klaar."
Ster wordt door een paar beastmen neergelaten. Het mos groeit pootjes en loopt het bos in. Zijn huid is niet langer grijs maar roze, hij is heel slap, zit onder het bloed, loopt moeilijk en heeft een delirium. Elk levert Ster en diens harnas af bij een geschrokken Dyjab, die de jongen meteen in bad laat stoppen.
Inmiddels is Gustav wat hersteld. Ma Si wordt ongeduldig en ze wil het contract rondmaken – landbouwproducten en grondstoffen tegen zombies en zielenstaal. Maar er kondigt zich alweer een nieuw probleem aan. Er staat een jonge dragon blooded voor de poort van de tempel. Het is een meisje in een volledige wapenrusting met een harnas, een boog op de rug en een groot zwaard aan haar zijde. Dyjab ziet meteen dat zij een krijger van het House of Bells is, waarschijnlijk nieuw gexc3xabxalteerd, pas klaar met de opleiding en dit is haar eerste opdracht. Hij begroet haar met alle xc3xa9gards. Ze stelt zich voor als Ragara Lucille. Zij is er op uit gestuurd om deze nieuwe stad en zijn nieuwe goden te beoordelen. Maar een meisje van twintig, al is ze exalt, is niet opgewassen tegen de doorgewinterde Dyjab. Charmant en beminnelijk vertelt hij een verhaal wat erg overtuigend overkomt, waarin hijzelf de hoofdpersoon is en waar geen solars, lunars en andere anathema in voor komen. Lucille hapt en ze is overtuigd dat de omgeving van de oude tempel weer veilig is voor dragon blooded. Ze blijft een nachtje logeren.