Ik heb nog een stukje bij dit hoofdstuk geschreven. Het was voor mijn gevoel nog niet af.
Lectrr
EHBO
Een ongeluk komt zelden alleen. Ik heb nu problemen in de keuken. Gisteren zaten Leiden en omstreken drie uur zonder water. Vandaag was ik een limoen aan het snijden en ik schoot uit met mijn mes. Au! En bloeden als een rund.
Gelukkig heb ik dit jaar mijn EHBO diploma gehaald, schoon sabbelen terwijl ik in paniek heen en weer ren. Gaasje er op, dan een pluk watten en er een verbandje omheen. Half uur met de hand omhoog zitten, tijd om het eten, lekkere Thaise nasi die net klaar was, op te eten en dan met mijn vriendin op de fiets naar het ziekenhuis. En dan wachten …
De dokter gaf zelfs een compliment voor hoe netjes het verband aangelegd was. Ik kan beter tegen bloed dan vroeger, maar nog steeds niet goed – dat schijnt genetisch te zijn. En dan toch kijken als hij het er af geknipt heeft. Geen goed idee, liever de andere kant op kijken. "Wil je een verdoving?" Gelukkig heeft mijn vriendin me overgehaald om dat maar te doen. Ontsmetten deed al zeer, en hechten, NEE wat doet dat een pijn. Ik kan daar dus echt niet tegen. Ik mocht m’n vriendinnetje haar hand vast houden en ik bleef niet stil terwijl de dokter het verdoofde. Daarna deed het hechten nog steeds pijn. "De binnenkant van je hand is heel gevoelig." Ja, dat merk ik. Maar nu zit er een hechtinkje in en er is een drukverband omheen gewonden en ik zit weer thuis met een poes en een laptop en een kop thee.
Sessie vierentwintig
De eindbestemming is in zicht, de berg Kilimanjaro. Ster heeft een soort griep onder de leden en hij is weer overgevoelig voor licht. Ma Si Tamuz onderzoekt hem en komt er achter dat de infectie komt van zijn verwonding in het eerste gevecht met de lokale bevolking. De wapens waren besmet en de wond is gaan ontsteken. Raine heeft de zelfde symptomen, maar dan in een minder ver gevorderd stadium.
Bij het zoeken naar geneeskrachtige kruiden wordt Dyjab verrast door een paar grote beesten. Ze zijn twee keer zo groot als een paard en hebben de kop van een leeuw. Om de beesten weg te jagen, zet hij zijn anima aura aan. In plaats van ervan te schrikken, buigen de dieren voor hem. Hij weet niet wat hij er mee aan moet en Ma Si, die aan komt wandelen, weet het ook niet. Ze herinnert zich dat exalts in de oudheid legendarische rijdieren met leeuwenkoppen hadden. Toch besluiten ze om de dieren weg te jagen.
Terug in het kamp krijgen ze een telefoontje met Oe’al. Die vertelt dat er een epidemie heerst waar ook dragonblooded aan doodgaan. Het symptomenverloop is precies dat van Ster en Raine en het eindigt onherroepelijk met bloedingen uit alle gaten en de dood. Op dit moment zijn Dragon Kings nog imuun. Ster maakt een autochthoonse golem, een soort stoomrobot die ziektes kan genezen. Maar de ziekte blijkt een bovennatuurlijke component te hebben en daarom werkt ook deze kuur niet. Toch wil de golem iets genezen en tot Diamondclaw’s chagrijn gaat de robot hem desinfecteren en van luizen en vlooien ontdoen. Ma Si en Diamondclaw maken van de kruiden, hun bloed en de charm ‘Infection Resistance Method’ een medicijn. Ma Si maakt de wonden weer open, maakt ze schoon en smeert het mengsel er in. Om het te laten werken, moet de eigen essence van Raine en Ster het werk doen. Dyjab leert ze om te mediteren. In het begin is dat heel moeilijk en Ster snapt totaal niet wat de bedoeling is. Niet denken, je essence loslaten, dat kan hij helemaal niet. Totdat hij zich probeert te verplaatsen in zijn godheid. De trance van de Grote Maker inspireert hem en hij plaatst zichzelf in een bolletje Elswhere (Elders), de eigenschapsloze ruimte tussen de werelden. Daar kan hij rustig mediteren. Raine heeft het veel sneller door. Het helpt een beetje. De kwaal wordt hierdoor vertraagd, maar niet tot stilstand gebracht. En Ma Si blijkt de infectie nu ook opgelopen te hebben.
Sluiers stelt voor dat zij niet verder meegaat, want als zij ziekwordt, zal Diamondclaw ook sterven. Diamondclaw vindt dat dat geen goedidee. Samen uit, samen thuis. Hij overtuigt haar om toch meet te gaan.
De reis gaat verder. In een dorpje vol wanstaltig gemuteerde mensen wordt Dyjab uitgedaagd. Het is een vrij ongelijk gevecht, Dyjab wordt niet eens verwond. Een paar dagen later komen de exalts bij een stadje. In de poort ligt een soldaat, hij is doodgebloed. Overal in de stad vinden ze lichamen van mensen: mannen, vrouwen, kinderen, en allemaal zijn ze doodgebloed. Ze zijn thuis of op straat gestorven en blijkbaar allemaal binnen een vrij kort tijdsbestek. Het is dezelfde ziekte als waar zij zelf ook aan lijden, maar bij gewonen mensen gaat het blijkbaar heel rap. De mensen die thuis zijn gestorven, hebben beeldjes van een schildpad vast en het lijkt alsof ze aan het bidden zijn.
Bij het tempelplein horen we gekrijs. Er rent een priester rond met schuim op zijn bek. Hij ramt een stenen schildpadje in zijn mond en probeert het door te slikken. Als hij de exalts ziet, valt hij Diamondclaw aan. En opeens zegt hij: xe2x80x9cxe2x80xa6 en ik kan jullie genezen. Nog steeds geen behoefte aan genezing?xe2x80x9d
Ster: xe2x80x9cJa ik wil hier wel van genezen.xe2x80x9d
xe2x80x9cEn dan geloof je in mij.xe2x80x9d
xe2x80x9cLaat dan maar.xe2x80x9d
Op dat moment krijgt de priester opeens extra puisten en zweren en valt even later dood neer. We gaan op onderzoek uit. De tempel ligt vol doden mensen. Ze hebben schildpadbeeldjes vast en alle spijkerpoppen zijn omvergehaald en kapot geslagen. De dode boom staat er nog en is vrij van lichamen. Ster schiet er op met zijn essence puls kanon, maximale lading. Dat geeft wel een schroeiplek, maar de boom blijft staan. Rainexe2x80x99s moeder waarschuwt vanuit de geestenwereld en hij verstopt zich. Dan begint de hele tempel te trillen, het lijkt een aardbeving, maar er gebeurt meer. Diamondclaw kan zijn vorm niet meer beheersen en begint wild te veranderen. Ster en zijn golem krijgen kortsluiting en kunnen niet meer bewegen. Er heerst een chaos effect. Na een minuut wordt het weer rustig, maar iedereen heeft er schade van en Dyjab krijgt daardoor ook de ziekte. Rainexe2x80x99s moeder vertelt hem dat er hier helemaal geen andere geesten zijn, wat hier zit heeft een ongelooflijke hekel aan geesten.
Dan reizen we verder. Bij een watertje gaat Diamondclaw op zoek naar schildpadden en hij vindt er eentje. Met het diertje en een stenen schildpadbeeldje als focus kan Ma Si Tamuz de schildpad totemgeest oproepen. Ze krijgt een zwak stemmetje te horen. Het is de echte Schildpadgeest:
xe2x80x9cIk houd het kort, ver buiten mijn domein, houdt het kort! Dit beeldje is een focus voor de demon Madero, die twee levens is gaan leiden: genezen en ziekte. Te weinig tijd om jullie te genezen. De oplossing ligt helaas bij de demon. Als je hem verslaat, heb je 80% kans dat je daardoor geneest en als hij weg is, dan kan ik misschien iets.xe2x80x9d
Dan valt de stem weg. We trekken verder.
We bereiken de grasvlakte voor het gebergte. Ma Si is nu ook ziek, Sterxe2x80x99s haar valt uit. Zelfs het gras is dood. Op de kale vlakte staat een groot beest. Een soort demon met een hoorn op zijn voorhoofd en poten met enorme klauwen. Rond het beest begint de grond te trillen en er ontstaan steenwezentjes. Ster probeert de grond om het monster te laten bewegen, maar die gedraagt zich als levende materie. Het grote beest deelt zich in kleinere monsters, zes zandzwemmers, een paars zweepbeest en er blijft een tien meter hoge draak over. Diamondclaw en Raine proberen er op te klimmen. Het monster blijkt steeds weer door de demon op afstand te kunnen worden genezen. Ster krijgt een klap met de zweep en al zijn spieren verkrampen. Het doet zoveel pijn, dat een normaal mens dood zou zijn gegaan van de shock. De zandzwemmers zuigen bloed op en naast schade heeft dat een verouderend effect. Dyjab heeft bij de vorige demon een handgranaat gevonden en probeert die in de bek van de draak te gooien. Maar dat lukt niet. Hij roept dat de anderen dekking moeten zoeken. De schade is minimaal. Uiteindelijk krijgen ze het beest toch klein. De andere monsters worden ook verslagen, maar het was een heel zwaar gevecht en iedereen is gewond, Sluiers is zelfs zwaar gewond.
Dan staan we aan de voet van de Kilimanjaro.
Erg herkenbaar
Dit is nou precies onze rode poes Ben.
A dirty mind …
Is a joy forever! Voordat je hem afspeelt: het filmpje heet ‘Optical illusion’ ! U is gewaarschuwd.
Met andere woorden: de hersenen zien dus wat ze graag willen zien. Ik ben dol op optische illusies, en deze kende ik nog niet.
Ares Hoofdstuk 11 – Mest
En hier is hoofdstuk 11.
Ik wens u allen veel leesgenot.
Alberto Y Lost Trios Paranoias
"Snuff Rock" door Alberto Y Lost Trios Paranoias in Rock Palast. Lekkere Engelse pretpunk uit 1977. Deel 1
en deel 2
Kniediep in ketchup
Ares Hoofdstuk 10 – Bijkomen
Ik heb eindelijk hoofdstuk 10 af.
Laat maar weten wat jullie er van vinden.