We besluiten dat Iago, de nieuwe solar, een maand in de stad moet overleven zonder charms te gebruiken terwijl wij naar Yu Shan gaan. De sterrepoort is nu bovenop de piramide geplaatst en als we er nog eens naar kijken, zien we dat de vreemde tekens die er op staan geen schrifttekens zijn, maar sterrebeelden. omdat we de code voor Yu Shan niet kennen, nemen we een maanbrug. En via die route zijn we heel lang onderweg. De hemel is ver weg. De stad wordt omgeven door een dertig meter hoge muur van stermetaal die een kristallen koepel ondersteunt. Maar uiteindelijk komen we aan bij de hemelpoort. Die staat open. Bij de poort staan twee sfinxen, vier hemelleeuwen en acht hemelhonden. Ma Si Tamuz stelt zich voor en zegt dat we verwacht worden. Met een zucht sjokt een van de sfinxen de poort in. Na een tijdje komt hij terug. Het klopt. Wel moeten we een heleboel formulieren invullen en de solar moet garant staan voor de Dyjab. Dragon Blooded zijn een slavenras en ze mogen niet zonder supervisie in de hemel rondlopen. Alchemicals en Dragon Kings zijn weliswaar heel ongebruikelijke gasten in de hemel, maar voor Ster en Oe’al hoeft niemand garant te staan.

Dan gaat hij ons voor door de poort. We gaan door een lange gang in de muur. Als we aan het einde door een kleine deur gaan, zien we voor ons de hemelstad. Het is alsof we ons leven lang in een zwart-wit wereld hebben geleefd en opeens kleuren zien. In de verte staat een jaden koepel van wel drie kilometer hoog. Onderaan glooiing zien we naar een kanaal van vloeibaar zilver, en goud in het midden. Er varen gondels. Zodra we de drempel over stappen wordt het, van het ene moment op het andere, nacht, in de stad gaan smaragden lampen aan. De sfinx zegt: "Ah, Luna staat weer voor in de Games of Divinity. OK. De god in dat bootje daar zal jullie brengen naar Wajang en jij, solar, moet uitkijken want de helft van de goden hier wil je dood hebben. Er zijn hier twee manieren om te betalen: met geloof of met essence. De veerman weet hoe. Veel plezier in de hemel."
Raine verhult zijn aura en dan stappen we in de gonndel en varen met 50 km/u door de kanalen We kijken onze ogen uit. De straten zijn geplaveid met robijnen. Er zijn huizen van edelstenen met daken van orichalcum. De natuurwetten zijn zelfs soms lokaal opgeheven om de architectuur interessanter te maken. Het vaartochtje kost ons tien motes essence.

Uiteindelijk komen we aan bij Wajang’s villa. Het is wel duidelijk dat hij een van de belangrijkste goden is want zijn huis is adembenemend mooi.
Hij ontvangt ons vriendelijk. Zwijgend, met betekenisvolle gebaren, vertelt hij ons dat Luna niet blij was. Het verduisteren van de maan was een grote gunst. En in ruil wil hij dat hij twee opdrachten voor hem uitvoeren. Ten eerste is er een wijk, een beetje een achterbuurt waar werkeloze goden wonen. Daar terroriseert een bende de armen. Wij moeten er voor zorgen dat die op het rechte pad gebracht worden en stoppen met het stelen van quintessence. Hoe we het doen is niet belangrijk. Als het maar gebeurt. Ten tweede wil hij dat we een god uit de weg ruimen. Het gaat om Xilanada, the Word of Mouth. Ze is te loslippig en ze corrumpeert andere goden. Zij is te vinden bij de Games of Divinity. En aan Raine geeft hij nog het advies om van de perziken der onsterfelijkheid af te blijven. De straf is niet mis. Op Ster’s vraag of er nog iets van Autochthon hier is, antwoordt Wajang dat de god Agralzo gevangen zit onder het bureau of Heaven. Hij was betrokken bij de creatie van Autochthon en ze hebben hem opgesloten omdat hij de solars steunde.

Dan gaan we naar de sloppenwijk. Het is hier schitterend mooi, maar de paleizen zijn slecht onderhouden en de straten zijn van rood marmer in plaats van robijnen. We nemen onze intrek in een leegstaande villa. De enige bronnen van essence in de hemel, ook voor ons, zijn de fonteinen waar voor alle inwoners een rantsoentje uitkomt. We zien goden in de meest wonderlijke vormen in de rij staan voor een stenen fontein met waterspuwers waar essence uitkomt. Er staan zes stevige figuren bij de fontein. Ze schoppen en slaan de goden, en geven hun maar de helft van waar ze recht op hebben, de andere helft wordt door het zestal bullebakken ingepikt. Wat te doen? Ma Si denkt dat het zestal te hervormen is als we hun maar een nieuw ambt aanbieden, bijvoorbeeld in Afrika. Ster heeft geen zin om zes misdadigers te belonen, terwijl er hier honderden brave godjes door hun schuld armoe lijden.Na een lange discussie gaat hij naar de fontein en zegt "Geef mij ook wat." Een van de bullies grijnst gemeen en zegt "Heb je wel een vergunning?" "Nee, jij wel?" vraagt Ster en neemt ostentatief een slok. "Ik ga je aangeven, exalt." Er komt een knokpartij van. Het zijn stevige tegenstanders, maar we zijn aan de winnende hand. Opeens stapt er een grote god uit de lucht. Hij slaat de zes dood, dat was nou ook weer niet de bedoeling, we wilden ze alleen maar een lesje leren. De god stelt zich voor als Amot City Smiter en zegt tegen onze lunars dat hij even alleen met ze wil spreken. De buurtbewoners zijn dolblij dat de bullies er niet meer zijn. Amot heeft een hekel aan civilisatie en hij wil een verdrag sluiten met Ma Si en Diamondclaw. Hij geeft twee namen aan Diamondclaw: de ambassadeur van Yu Shan in Malpheas en de Ebon Dragon. Die kunnen informatie hebben over hoe hij zijn ziel kan terugkrijgen. Hij vraagt of ze een paar steden voor hem willen vernietigen. Ook waarschuwt hij dat Krifel, de god van de Imperial City, onze solar dood wil hebben en jullie staan in de weg. En Krifel is een veel te machtige tegenstander voor ons.

Terwijl de lunars met Amot praten wordt het koud en het begin te sneeuwen. Er daalt een luchtscheepje neer op het pleintje met de fontein. Er stapt een klein mannetje uit die voor ons buigt. Hij stelt zich voor als Tarandor, de satraap van het Noorden. "Ik heb lang gezocht naar de solar, maar nu ik je zie valt het me een beetje tegen." Raine legt uit dat hij incognito is. "Welnu. Ik heb sympathie voor de gold faction en ik wil graag een alliantie sluiten met jullie stadsgod. Wie is dat?" We hebben er geen, maar misschien is Porcupine Tree wel een goede kandidaat, en dan heeft die meteen een heel belangrijk contact in de Hemel. Tarandor wil ons graag een lift geven naar het plein bij de jaden genotskoepel. Hij waarschuwt voor de handelaren in snuisterijen. Een tweedehands droomsteen met daarin de herinnering aan een droom over het kijken naar een zet in het spel, is al verslavend. We vliegen langs een luchtkasteel. Daar huizen de aerial legions. Naast de koepel zien we twee onmogelijk slanke kilometershoge torens: de Cloud Parting Towers waar het bureau of Seasons huist. Hij zet ons af op het plein. Hier is het inderdaad erg toeristisch. Het plein staat helemaal vol met stalletjes met snuisterijen, snoep en drankjes. Er patrouilleren hemelse leeuwen.

Ma Si ziet een wandelende mond met twee ogen op steeltjes. Het cre
atuur fluistert tegen passerende goden. Diamondclaw ziet een wachter praten met een oude man in een blauwe mantel, een sidereal. Hij wijst naar ons. We moeten snel zijn. Ma Si valt de mond aan. En wordt opgeslorpt. Als de mond ook Ster op wil eten, pareert hij met zijn lichtzwaard. Ze bijt hem bijna dood, maar het zwaard doodt haar en Ma Si komt weer vrij. De sidereal bemoeit zich er mee. Hij slaat Raine en mist Dyjab. Diamondclaw gooit Ster over zijn schouder en we rennen naar het kanaal. Daar jatten we een gondel en via de gouden stroom gaan we met dubbele snelheid naar het huis van Wajang. Daar ontmoeten we twee goden die bakkeleien, Jagalza en Wunja. Ze willen de stad Chiaroscuro herbouwen. (Daar moeten we nog een keertje heen, want het Oog van Autochthon is daar voor het laatst gezien.) Wajang kondigt met genoegen aan dat hij van het ambt van magie af is. Hij is nu de minister van Beeindigingen. Desgevraagd geeft hij Ster de stargate code van de hemel en hij helpt ons de stargate te bereiken. De wachters debatteren of ze ons niet moeten arresteren. Maar Dyjab en Raine lullen ons er doorheen en dan zijn we weer in Porto Libre. Die twee dagen in de hemel waren twee maanden thuis.