De leerlingen van Martines de Pasqually hebben ons dit overzicht nagelaten, het bevat een deel van zijn leer. Deze versie is helaas in het Italiaans. Indien gewenst kan ik de vertaling wel leveren.

Vele jaren geleden, voor en tijdens de Franse revolutie om precies te zijn, was er een groep die zich de Elus Cohen de l’ Univers noemden. De Uitverkoren Priesters van het Universum. Het was een orde die zich bezig hield met de studie van de gnostiek en andere ‘ketterse’ gedachten, en met het uitvoeren van theurgische rituelen, waarin zij door middel van magie de engelen opriepen. Hun leider gebruikte vele namen, waaronder de naam Martines de Pasqually. En zo staat hij nu bekend. Met Martines begint het Martinisme, of eigenlijk met zijn leerling en latere secretaris L.-C. de St.Martin.

Deze jongeman vroeg ooit bij een lange en ingewikkelde invocatie: “Meester, is dit allemaal nodig om God te kennen?” Nee, dat was het niet. De omgang met engelen, dat is een gevaarlijk en moeilijk procede. Maar God, die is in je eigen hart te vinden. En toen ging De St.Martin op zoek naar God. Tijdens die zoektocht kwam hij de werken van Jacob Boehme tegen. Die noemde hij toen ‘mijn tweede meester’, Martines was de eerste.

Uit de uiterlijke weg van Martines en de innerlijke weg van De St.Martin is het Martinisme ontstaan. Eerst was dat een Inwijding die werd doorgegeven en die hijzelf omschreef als “De enige inwijding die ik onderwijs is die welke het mogelijk maakt voor God om binnen te gaan in het hart van de mens en voor de mens om binnen te gaan in het hart van God”. En later werd het door de tomeloze inzet van Papus (dr. Gerard Encausse) een wereldwijde organisatie van mannen en vrouwen die de boeken en de filosofie van De St.Martin bestuderen.

Het Martinisme stelt de mens centraal, als middelpunt en derde kracht tussen God en de natuur in. En het wordt daarom ook wel de studie van het Boek van de Mens genoemd. De mens, het enige boek dat door God zelf geschreven is. De geschriften van De St.Martin zijn soms in een nogal duistere symboliek gehuld, die zonder een grondige kennis van de joodse Kaballa en de vroeg-christelijke Gnostiek onbegrijpelijk is. “De mens is op weg van vier naar negen verdwaald” of “Ik bevond mij in een woud van zeven bomen…” De betekenis van die symbolen wordt onderwezen binnen de vele groeperingen en ordes die afstammen van de oorspronkelijke Ordre Martiniste van Papus.

Dan kan dat hier. De Universal Life Church heeft een on-line ordinatie waarmee je tot dominee of priester gewijd kan worden zonder achter je beeldscherm vandaan te komen. Ze zijn niet sektarisch, dus of je nou als wicca, shamaan, boeddhist of orthodox-agnost huwelijken wilt gaan sluiten, het kan allemaal. De ordinatie is zelfs echt geldig, althans binnen de Verenigde Staten.
The reverend Ellahir gives blessings to all who read this.

Vandaag heb ik met mijn griep toch een lezing over zelfverwerkelijking en Maslow’s behoeftenpyramide gehouden voor de open dag van de rozekruisers in Harderwijk. Op zich ging de lezing goed. Er waren zo’n 30 leden en geinteresseerden. De vragen en discussie achteraf waren best interessant en de deelnemers wisten best wel veel van het onderwerp.

Maar de treinreis terug was moordend. De heenweg ging wel. Op de terugweg ben ik ingestort en eenmaal thuis aangekomen, kon ik niet meer dan op de bank hangen. Ik heb knallende hoofdpijn, misselijk en mijn darmen zijn weer helemaal overstuur. Maar ja, de organisatie belde die ochtend helemaal in paniek omdat de andere spreker van die dag afgezegd had in verband met familieomstandigheden. Je kan dan niet met goed fatsoen zeggen dat je zelf te ziek bent, vind ik. Ik ga maar weer vroeg naar bed.

De Top 10 van best verkochte boeken in Nederland in 2005.
Op nummer 1: Harry Potter en de halfbloed prins.
Op nummers 2, 3 en 5 staan boeken van Dan Brown.

En wat zien we daar op nummer 9 ? De Bijbel

De top 5 bestaat vrijwel uit spannende fantasieromans over magie en mystiek. En de Bijbel staat na 2000 jaar nog steeds in de top 10. Wat vertelt dit ons over Nederland? Is er toch nog hoop?

Zojuist een lezing gehouden voor de loge Memphis der gemengde vrijmetselarij te Rotterdam. Ik was best zenuwachtig. Geen idee wat me te wachten stond. Nog nooit bij vrije metselaren thuis geweest, laat staan bij de gemengde variant.

Ik weet ook nog steeds niet wat ik er van moet denken. Het ritueel is vreemd. De sfeer was heel ongedwongen. De vragen waren scherp, maar niet altijd to-the-point.

“Het was mijn taak in deze wereld de geest van de mens via een natuurlijke weg te leiden naar de bovennatuurlijke dingen die hem rechtens toekomen, maar waarvan hij absoluut geen voorstelling meer heeft, hetzij door zijn val, hetzij door het verkeerde onderricht van zijn leraren …”

Sommige islamieten maken helemaal geen afbeeldingen van levende dingen. Minder strenge stromingen mogen dat wel. Maar als moslim mag je geen afbeeldingen maken van het gelaat van de profeet, omdat hij altijd benadrukte dat hij maar een mens was en hij niet wilde dat men hem zou gaan aanbidden in plaats van God. Als hij wordt afgebeeld, is dat daarom ook altijd met een witte sluier voor zijn gezicht. Niet omdat hij heilig is, maar om de aandacht van hem weg te leiden zodat men zich alleen op God richt.

Dus wat doen de gelovigen? Ze noemen de spotprenten blasfemie – d.w.z. godslastering – en onder het uitroepen van ‘God is groot’ steken ze ambassades in brand en gaan er onschuldige mensen dood. De cartoons waren er volgens mij niet op gericht om de persoon van Mohammed te verheerlijken. En spot heeft de profeet tijdens zijn leven genoeg over zich heen gekregen zonder dat hijzelf daar aanstoot aan nam.

Het midden-Oosten is nu aan hun middeleeuwen bezig, met hun eigen heksenvervolgingen en kruistochten. Ik hoop op een spoedige islamitische renaissance! Ik wil terug naar de oude islam, de beschermer van wetenschap en filosofie. (Zonder de islam waren we Plato echt vergeten.)

Hendrik Werkman was een vriend van mij grootouders. Hij was een groningse kunstenaar die een week voor de bevrijding door de Duitsers is terechtgesteld omdat hij, die zelf niet joods was, tijdens de bezetting de Chassidische Legenden had geillustreerd en gedrukt.

Dit is de laatste prent van het boek: De engel van den laatsten troost. Het verhaal erbij gaat over de Baalshem die de opdracht krijgt een een valse messias te ontmaskeren. Hij vindt een jonge herder met een zuivere ziel, Moshe genaamd, en instrueert hem. Maar de jongen faalt.

En dit zijn de laatste drie zinnen van het verhaal:
“Maar toen de Baalshem in het dal stond, voelde hij een arm om zijn hals. En toen hij zich omkeerde zag hij den engel van den strijd met stralend voorhoofd en lieflijke wenkbrauwen. De engel legde ook de andere arm om zijn hals en kuste hem. En Israel ben Eliezer zag, dat deze de engel des doods is, die heet de wederbrenger. En het zien van dezen troostte hem.”

Ik ken Werkman alleen uit de verhalen die mijn vader over hem vertelde, en die heeft hem alleen als klein jongetje gekend. Mijn familie zegt, dat Werkman in de dagen voor zijn terechtstelling de verhalen van de Baalshem aan zijn celgenoot verteld heeft om hem te troosten. Ik denk eigenlijk dat Werkman in zichzelf deze Moshe herkende. En ik hoop dat hijzelf in zijn laatste momenten een hand op zijn schouder heeft gevoeld.

“Veel mensen willen God aankijken met de ogen waarmee ze een koe aankijken, en ze willen van God houden zoals ze van een koe houden. Daarvan hou je wegens de melk en de kaas en omwille van je eigen nut. Zo doen ook al die mensen die van God houden om uiterlijke rijkdom en innerlijke troost; die houden niet echt van God maar van hun eigenbelang.”