We hebben met een paar mensen de last van een depressieve vriend op ons genomen. Alle formulieren, telefonades en ellende nemen wij nu voor onze
rekening opdat hij wat lucht krijgt. En dat is me nogal niet wat! Onze diverse overheden hebben van het krijgen van een uitkering een ware dagtaak weten te maken.
Ik krijg bijna de indruk dat het niet de bedoeling van onze regering is dat mensen zonder een juridische opleiding tegenwoordig nog in leven kunnen blijven.
De Hemiscillium Ocellatum of Epaulethaai loopt op zijn vinnen alsof het pootjes zijn. Hij was vanavond op het journaal. Erg leuk om te zien. Ze gaan misschien een marien reservaat annex duiklokatie maken van de zee waar ie woont, rondom het Nieuw Guinese schiereiland Vogelkop.
Op dit moment luiden de twee bovenste koppen op nu.nl:
– Afgevallen peren veroorzaken kilometers file
– Nederland niet klaar voor grote ramp
Het eerste is een helder voorbeeld van het tweede.
In mijn ogen dan:
Ik heb thuis de DVD van Daft Punk waar deze clip opstaat. Daar zitten ook een aantal ‘making of’ stukken bij en interviews met de makers. Vooral het betoog van de choreograaf is bijzonder boeiend. Hij legt met poppetjes op een schoolbord uit hoe de vijf verschillende soorten dansers ieder een muzieklijn volgen en er zit een heel verhaal achter de verschillende kostuums en waar ze voor staan.
Iets waar ik me al jaren aan kan ergeren is dat metereologen het nodig vinden om de seizoenen te herdefinieren. "Op 1 september begint de meteorologische herfst." Er wordt nooit door de weerman uitgelegd waarom dat dan zo zou moeten. Dit is volgens de site van de KNMI ‘om klimatologische berekeningen eenvoudiger te maken’. Maar dat is volgens mij niet meer dan een kwestie van slecht programmeren of cognitieve luiheid.
Ik heb er eens op gelet. Gelukkig is Moeder Natuur het met me eens. Het viel me een jaar geleden opeens op. Een heerlijke warme september en exact op de 23e sloeg het weer om, begonnen de blaadjes van de bomen te vallen en ging het regenen en waaien. Na een onstuimige herfst sloeg precies op 21 december het weer om en begon het serieus koud te worden. Een suffe kille winter veranderde weer precies op 23 maart, toen werd het echt lente met bloemetjes, zon en vrolijke mensen op terrasjes. En weer precies op 21 juni begon de eerste serieuze hitte van de zomer.
De seizoenen lopen van de herfst- evening naar midwinter naar de lente- evening naar midzomer. En zo hoort het ook! De wetenschap moet zich beperken tot het bestuderen van de natuur en hoort geen willekeurige schemata aan haar statistieken op te leggen alleen maar omdat dat makkelijker is met het rekenen. De rest van de wetenschap is daar al in de renaiscance mee opgehouden. Het wordt tijd dat de mensen die iedere dag op televisie komen ook de middeleeuwen verlaten.
Een van mijn favoriete clips van Rammstein:
En hier heeft iemand zich uitgeleefd op Warcraft:
Als duiker moet je je iedere paar jaar laten keuren. Vandaag ben ik dus maar weer eens naar het sportmedisch centrum geweest van het ziekenhuis in Leiderdorp. Allerlei testjes gedaan bij de assistente. De urine is schoon, ik ben een centimeter gegroeid en twee kilo zwaarder geworden. Mijn longvolume is nog steeds belachelijk groot. Mijn zicht (met bril) is ‘beter dan goed’, maar niet ‘perfect’ zoals twee jaar geleden. En ik ben nog steeds kleurenblind. Maar dat wist ik al. Daarna naar de sportarts. Die had een verse co-assistente, een leuk meisje, enthousiast, het was haar eerste dag hier. Hij heeft alle dokterstestjes gedaan, zoals kloppen op de buik, luisteren door de stethoscoop en trekken aan de gewrichten. Enfin, ‘geen bezwaar tegen het uitoefenen van de duiksport’. (Vorige keer was het oordeel: ‘kerngezond’.)
Toen kreeg de co-assistente les in het voelen van mijn knie. Dat waslachen. Ik heb er zelf ook veel van opgestoken 🙂 Ze zijn een kwartierbezig geweest met alle mogelijke manieren om mijn been op te tillen, eraan te trekken en te draaien, er in te knijpen etc. Zo leer je nog eenswat. Ik weet nu alles over waar je kruisbanden zitten en zo.
Hoera, morgen ga ik een lange week met vakantie. Lekker helemaal midden in het bos op de Veluwe, iets buiten Vierhouten. Daar heeft mijn grootvader 41 jaar geleden een halve hectare bos gepacht met een huisje en een caravan er op. Opa is helaas niet meer op deze wereld, maar het huisje staat er nog. Het is nu van mijn moeder en mij en ik kom er nog steeds graag om tot rust te komen.
Geen betere plek voor mij om te mediteren, eindeloos lange wandelingen te maken over de zandverstuivingen, door de bossen en over de uitgestrekte heides. Het huisje is niet luxueus, maar dat hoeft ook niet. De totale vrijheid is waar het me om gaat. En de rust, de beesten, de paddestoelen, de bosbessen en de bomen om me heen. Ik kom er al mijn hele leven en ik wil het plekje nooit kwijtraken.
(Effe reclame maken voor mijn moeder: het wordt ook verhuurd. Zie de website)
Vroeger hadden we een tuinpad in de achtertuin. Die woonde in het putje onder de regenpijp. Maar sinds we een nieuwe tuin hebben, is die er niet meer. Gisteravond zat er weer een pad op het pad, maar nu in de voortuin, Hoera, we hebben weer een tuinpad.
Gek eigenlijk hoe sommige woorden van betekenis kunnen veranderen als je er ‘de’ of ‘het’ voor zet:
de pad – het pad
de mens – het mens
de idee – het idee …
Hoeveel van dat soort woorden zijn er eigenlijk? Zitten er wetmatigheden in? Ik ben benieuwd of daar ooit onderzoek naar gedaan is door taalkundigen. Ik weet wel dat Nederlandse woorden zelden puur mannelijk of vrouwelijk zijn, maar dan worden ze wel nog altijd met ‘de’ aangeduid.
Ellahir 