Weerwolf 7

We brengen de hapjes en drankjes alvast naar de plek waar de moot gehouden gaat worden en Jim en Juan patrouilleren in de umbra. Charlie-s-angels-full-throttle-posters De spinnenbeelden staan er nog wel, maar ze lijken op te gaan in het landschap. Even later verschijnen er drie vrouwen in de bosrand. Ze dragen strak zwart latex en zwarte make-up. De Black Furies. Edna begroet hen, maar ze doen een beetje neerbuigend en blijven op de achtergrond. In de umbra zien we een helicopter aankomen, het blijkt de airwolf van de Glass Walkers te zijn. Als ze aankomen dropt de machine de realiteit binnen. Lange touwen ontrollen zich naar beneden en tien weerwolven in crinos-gedaante komen abgeseilt. Een fraaie entree! De Bone Gnawers zijn ook met z’n tienen, zij komen gewoon door het park aangelopen. Marvin groet zijn mentor Dust Star en verwelkomt de andere clangenoten. Een van hen, Sick Of It All, loopt naar de drie Furies en begint met hen te flirten. Dat vinden ze blijkbaar helemaal niet erg. Ondertussen komen de Fianna in verschillende clusters aan. Als eersten arriveren Riverdance en de stamgasten van de ierse pub, wat later een groep in schotse kilts en de elders arriveren pas op het laatste moment. Wanneer we met de ceremonie willen beginnen komt ook MacLimerick aangerend.

Jim spreekt een woord van welkom en daarna voert Edna de rite van het openen van de moot uit. We hebben voor ons ‘pack’ een symbolische handeling bedacht om Luna en Gaia te eren: een hand aarde opheffen naar de maan en door de vingers terug naar de grond laten stromen. Daarna houdt Jim weer een speech waarin hij de dood van Silabar en de Silver Fangs beschrijft. Dit leidt tot heel verschillende reacties. Sommige Fianna huilen, andere knukken. De Furies gaan door het lint. Zij leven hun frustratie uit op een boom. We vertellen dat wij de opdracht hebben gekregen om op de nalatenschap van de Fangs te letten, en dat de cairn onder Silabars huis natuurlijk open blijft voor alle garou. Vervolgens verhaalt Jim over ons visioen en de vermoedelijke rol van Melissa. De Bone Gnawers reageren louw: “Zie je wel.” Maar onder de Fianna ontstaat ruzie. Twee gaan elkaar zelfs te lijf. Werewolf_Fight_by_sugarpoultry.png Als Ahroun van de pack is Otaktay verantwoordelijk voor de orde gedurende de moot en hij haalt de twee vechtersbazen uit elkaar. Jim kalmeert ze en de andere Fianna zorgen er voor dat de twee verder zo ver mogelijk uit elkaar zitten. Het probleem is adequaat opgelost en het levert de twee enig renown op. Dan neemt de Fianna elder Morgan the Wise het woord. Hij wil het over bewijs hebben. De pijpbom met haar vingerafdruken gaat rond, het visioen dat Quetzalcoatl ons gaf wordt onder de loep genomen en MacLimerick zegt hardop waar we Melissa van verdenken. Als mede-Fianna kan hij de beschuldiging wel uiten, wij als buitenstaanders hebben nog niet voldoende aanzien. De elders besluiten uiteindelijk dat ze Melissa dood of levend willen hebben, en Silabars zoon Augustin levend. De Fianna zullen dit gaan uizoeken. Wij zullen er zijdelings bij betrokken blijven en Riverdance wordt aangesteld als go-between. De oude ahroun Old Spice had het graag zelf gedaan, maar de jongere garde moet zich nu bewijzen.

Dan is het serieuze deel van de moot afgelopen. De oudste theurg, Old Speckled Wolf, pakt zijn staf met de katteschedel en loopt rond de open plek. De bomen verdwijnen, de mystieke tent van gaia wordt opgetrokken en we zullen nu niet meer gestoord kunnen worden. Het is tijd voor feest.

Edna en Marvin kletsen met de Bone’s Skunk, Moonshine en Whiskey. Die vertellen dat Melissa veel te veel interesse had in een bepaalde groep magiers die later door de andere magiers New York uitgejaagd zijn. Dat was vlak nadat Merin was opgeblazen. Ze is niet dom, maar er zit zeker een steekje los.
Daarna papt Edna met de Glass Walkers aan. Die zuien het hele gebeuren als een smet op het blazoen van de fianna, en die mogen het ook oplossen. Ze willen wel helpen met het kraken van Augustin’s laptop. “Breng maar langs bij de Apple Store.” Jim komt er bij zitten. Hij wil zijn motor laten pimpen zodat die ook de umbra in kan. Dat is geen probleem.
Later gaat Marvin praten met Hagan, een van de Fianna die eerder op de avond op de vuist ging. Het blijkt een neef van Melissa, vandaar dat hij zo fel werd. Hagan geeft hem de sleutel van het apartement van Melissa.
Juan praat intussen met een andere groep van de Fianna. Die wijzen hem er op dat er gisteren een paar dingen veranderd zijn. Door de dood van de Silver Fangs heeft hun totem, Falcon, minder macht in de stad. Cockroach is in het machtsvacuum gestapt. Het Chrysler Building had waterspuwers in de vorm van valkenkoppen. Dat zijn nu kakkerlakken!
Jim zit ook niet stil. Hij stapt naar de Furies. De Gnawer die met ze aan het aanpappen was, gaat maar even weg. De Furies hebben informatie over Galarius en een groep Indiaanse spirit magiers die de Caball of Squirrel heten. Galarius is een mythe, maar eentje die waarheid is. En ze zijn tot elkaar veroordeeld als jager en prooi. -vreemde vergelijking- De vader van Burton had nog contact met ze, maar nu zijn ze verdwenen. Ze denken dat Merin misschien ten prooi is gevallen aan de volgelingen van Galarius, de magiers die hier de stad uit zijn gejaagd. Er was een vete tussen Galarius en de Falcon Spirit, en Silabar stond daar tussen in als obstakel. De Clan of Squirrel weet er meer van. Ze wonen nu in een eigen rijk in de umbra, maar in Catskill is nog een droomgrot van ze. Die ligt bij het oude slagveld waar de Bastet en de Garou hebben gevochten De laatste Bastet schijnt er een vloek te hebben uitgesproken over het gebied: het leger van de Garou zal voor altijd verstopt zitten. Simultaan bedenken Jim, Otaktay en Edna dat het een goed moment is om als Garou eens excuses aan te bieden.

Jim gaat even praten met de elders. Old Speckled Wolf roept: “We trekken ten strijde!” De Tent van Gaia verdwijnt en de moot is over. De elder roept ons bij elkaar. Jim had voorgesteld om met een grote rite in de Catskills de Bastet om vergeving vragen. De elder vindt dat goed, mits zijn pack mee kan voor een laatste strijd. Morgenochtend om zes uur verzamelen bij de bibliotheek. Juan kijkt op zijn horloge. “Dat is over drie uur,” merkt hij droog op.

De volgende ochtend zijn we op tijd op de afgesproken plek. Veterans_bench_dedication098a_web De drie oudjes staan klaar met zestig jaar oude rugzakken en uniformen uit de tweede wereldoorlog. Old Spice heeft een geblutste daiklave van zwart geworden zilver bij zich en naast Morgan the Wise staat een grote boekenkist. Die moet ook mee. Otaktay neemt hem op de schouders, de kist is zo zwaar dat hij zich een eindje richting crinos moet transformeren om hem te kunnen dragen. We gaan met z’n allen naar Jack Burton, want die heeft een magische poort waarmee we in een keer in de Catskills kunnen komen. Hij doet slaperig open. Als hij hoort dat Melissa indertijd ook zijn poort heeft gebruikt, wordt hij boos. Hij neemt ons mee naar het ding, een vreemd apparaat met koperen buizen en zo. Voordat we vertrekken vragen we wat hij weet van Galarius en de quirrel clan. “Galarius, die wil je niet kennen. De Clan waren vrienden van mijn vader. De dreamcatcher in Silabar;s huis blijkt van hun te zijn en het is een poort naar hun domein en andere plekken in de umbra. Maar hij snapt niet hoe het ding
werkt. Over de verdreven magiers weet hij te vertellen dat die door Silabar en een groep New Yorkse Dreamspeakers zijn verjaagd. Galarius zelf kunnen ze niet aan. Hij heeft een soort aantrekkingskracht die magiers op het hellend vlak brengt. Al pratend drukt hij op een grote knop. Het portaal opent zich en er ontstaat een spiegelend vlak. Otaktay stapt er als eerste doorheen, met daiklave in de hand en de grote boekenkist op zijn schouder. “Ahroun voorop, je weet maar nooit wat er aan de andere kant is.”  

Hij komt uit in een rivierbedding aan de Hudson. Kaaterskill_falls_catskill_windham-352x258In de verte ligt een dorpje.De rest volgt vlot. Onderweg leert Jim dat je van een woord ook een fetish kan maken. En Otaktay leert ‘Inspiration’ van Old Spice, een manier om anderen automatisch te laten slagen voor een wilsinspanning. In ruil mag hij haar spullen dragen. Twee rugzakken, een hutkoffer. Dan maar helemaal Crinos. Na een tijdje lopen krijgen de elders onenigheid. Er klopt iets niet. Er ontbreekt een stukje in de realiteit. Morgan zoekt in zijn koffer. Nu snappen we waarom die zo zwaar was: hij zit vol stenen tabletten! Een ervan beschrijft deze magie. “Volgens mij moeten we hier doorlopen, ju zult het wel zien.” Een stap vooruit en we staan opeens in een smalle kloof met een grot hoog in de rotswand. De grond is bezaaid met beenderen van garou en bastet en er liggen her en der strijdbanieren. Aan de wonden te oordelen, zijn hier aan allebei de kanten verschrikkelijke wapens ingezet die aggravated damage doen en de legers waren even sterk. Het was geen overmacht van de garou. “En om het nog erger voor ze te maken,” vertelt Morgan, “wij kunnen hier in en uit lopen, maar degenen die hier gevangen zitten niet.”

We willen hier een Rite of Contrition uitvoeren en een Gathering for the Dead. De Philodox legt uit wat we met de botten moeten doen, gelukkig kent hij ook de juiste etiquette voor de bastet. Otaktay wordt door Old Spice omhoog gestuurd om te verkennen. In de verte ziet hij rook, onder hem de grot. Hij hoort geluid in de verte, tribal, Garou, maar welke? Ze hebben ons (nog) niet door. Hij geeft het door. Goed, we kunnen verder gaan. Een van de bastet skeletten is nog helemaal compleet in orde. De botten zitten zelfs nog met pezen aan elkaar. Een vuist wijst naar de hemel. Dit is de theurg die de vloek heeft uitgesproken. Morgan pakt een van de stenen tafelen en slaat daarmee krachtig tegen Juan’s hoofd. In een klap (letterlijk) zit alle kennis in zijn hoofd die hij nodig heeft voor de Rite of Contrition. Jim krijgt ook een oplawaai en kent nu de Gathering of the Dead. Ink skeletal mess jared hindman De botten gaan rinkelen. De twee legers stellen zich op tegenover elkaar. We voeren de Rites uit. We bieden excuses aan aan de bastet voor het onrecht dat hen is aangedaan en ook excuses aan de garou voor de leugens waardoor zij tot kin-killers zijn gemaakt. De legers lopen op elkaar af en schudden elkaar de hand. Dan slaan ze elkaars schedels in en vervallen tot stof. Broem!!! De gorges zijn weer terug in het landschap, en het stadje heeft nooit bestaan. Maar, wat doen we met de garou die hier al die duizenden jaren opgesloten hebben gezeten?

Advertenties

5 reacties op “Weerwolf 7

  1. Inez schreef:

    Knukken = knokken
    Louw = lauw
    Zuien = zien
    Apartement = appartement

    Bij opmerking Burton vlak onder de foto van de oude soldaat nog eind-aanhalingstekens toevoegen.

    En inhoudelijk:
    Motor pimpen wil Edna ook.
    Morgan the Wise had ook nog stenen tafelen die persxc3xa9 mee moesten. Een foto ervan meenemen voldeet niet, “want die kun je niet op de grond gooien”. Dat gesprek was al op weg naar Burton.
    De Rite of Contrition is niet door Juan geleerd of gedaan, Edna kende hem al en heeft hem uitgevoerd.

  2. Jaap schreef:

    Juan heeft inderdaad niet de rite of contrition geleerd, maar de rite of the fetish. Nu ben ik in staat om fetishes voor de party te maken. By the way Inez: voldeet = voldeed.

  3. Otaktay schreef:

    Fetish … party ? Dat klinkt opeens heel fout πŸ™‚

  4. Jim schreef:

    goed verslag…maar ik kan me geen fetisch party herinneren πŸ˜‰ *schud driftig met zijn kop*

  5. Otaktay schreef:

    Juan maakt fetish voor party πŸ˜›

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s