Sessie tien

De volgende ochtend wordt het gezelschap gewekt met de geur van koffie en versgebakken brood. We moeten kleren kopen en spreken onze ‘cover’ af. Ster ziet er te jong uit om als kenner van 1st age technologie door te kunnen gaan, dus we maken er ‘de zoon van een verzamelaar’ van. Silverclaw en Ma Si Tamuz gaan als huurlingen c.q. bodyguards. De rest zijn handelaren en Oeal blijft op de kamer. Hij wil een dagje in bad blijven. Sluiers legt nog wat meer van de stad uit. Ze vertelt over de verschillende districten van artiesten, arbeiders en handelaren en over de grote bazaar en over de rijke handelshuizen rond het Kremmel.  We willen een paar bibliotheken bezoeken en Raine wil op zoek naar zijn vader. Na de inkopen splitsen we op.

Ster en Sluiers gaan naar de grote bibliotheek. Dat is inderdaad een enorm gebouw vol met boeken. Maar het blijkt al snel dat er nogal wat onderwerpen ontbreken. Boeken die wel in de catalogus staan, maar permanent uitgeleend zijn  of gewoon niet op hun plek staan. Er is niets e vinden over Solars, Lunars of andere exalts, weinig tot niets over de 1st age, geen verwijzingen naar dragon kings, mountain folk en dergelijke. Pas na lang zoeken vindt Ster een groot boek met sagen en legenden, waarin gesproken wordt over een volk dat, nog voor de schepping van de mens, door een primordial uit steen en klei was geboetseerd. Ze zouden geleefd hebben in grote gebergten zoals de Oeral en de Himalaya. En meer is er echt niet te vinden. 20040612c10p035_3Daarna gaan ze met zijn tweeen ergens lunchen en drinken. Ster wil na een aantal glazen zijn hand op haar knie leggen, maar daar is geen sprake van. Blijf maar fantaseren Ster, want wat er op dit plaatje staat, gaat voorlopig niet gebeuren ^_^ Geef haar eerst maar eens een bosje bloemen of een mooi sieraad.

Ondertussen wandelt Ma Si naar het Oostelijke park, waar het garnizoen oefent. Het kost een beetje moeite, maar het lukt haar om binnen te komen en de militaire basis te betreden. Daar, in de bibliotheek, zijn wel boeken over exalts te vinden. Met name over hoe je ze moet verslaan. En de manier waarop, dat verbaast haar nog het meest. Er staat namelijk dat een directe aanval niet kan. Een paar exalts kunnen een heel leger stervelingen aan. Maar laster, sociale isolatie, uitkopen, dat zijn de wapens. Zorg dat mensen ze wantrouwen en niets meer met ze te maken willen hebben. Zorg dat hun zakendeals mislukken, dat ze arm worden. Zorg er voor dat ze gezien worden als dieven, moordenaars, weerwolven en de schuld krijgen van alles wat er mis gaat.

Inmiddels lopen Raine en Dyjab stad en land af op zoek naar Raine’s vader Luigi. Wat weten ze van hem? Hij is kok, hij had in Italie een restaurantje en hij woont al een jaar of tien in Mos Kovia. Nou dat is een stad met meer dan een miljoen inwoners, dus hoe moeilijk kan het zijn? Het is alsof je een speld in de verkeerde hooiberg zoekt.Dus, na in de italiaanse buurt in vele cafeetjes en restaurantjes te hebben gegeten en gedronken, zijn ze tussen de middag nog geen meter opgeschoten.

Silverclaw loopt  naar de bazaar. Die is behoorlijk ver verwijderd van het centrum van de stad, zeker tien kilometer. De buitenste delen van de bazaar zijn redelijk toeristisch. Tientallen stalletjes verkopen dezelfde ‘zeldzame’ dingen. Maar naarmate hij verder doordringt in de wirwar van straatjes en steegjes, onder gekleurde doeken en over verschoten tapijten, wordt de handelswaar bizar. Er zijn gefrituurde spinnewebben uit de deadlands, zeldzame specerijen uit het Zuiden, benen wapens uit het hoge Noorden, een barbaar verkoopt hele elandbouten. Kijk, dat is lekker. Silverclaw koopt er eentje en raakt al knauwend met de verkoper in gesprek. Die verwijst hem naar een handelaar die namens een lunar tribe werkt. De man is blij om hier in de stad een andere lunar te ontmoeten, en hij vertelt dat er geruchten zijn over een zekere Vars Truba, een wood aspected dragonblooded die hier in de riolen in een oude tombe woont, een boomhut onder de grond. Heel vreemd verhaal. Of ze nou dood is of niet is niet helemaal duidelijk. In ieder geval is de tombe nog intact. Het zou de moeite waard zijn om er eens een kijkje te nemen.

PapaDyjab en Raine gaan het maar eens wat hogerop proberen. Er is ook nog een zeer sjiek italiaans restaurant bij het Kremmel. Op weg daarheen valt op dat de straatkinderen een nieuw spel hebben "Vang het groene monster." Er schijnt een groen monster uit een rioolput omhoog gekropen te zijn. Ze maken zich dus zorgen over wat oeal heeft uitgehaald. De kans dat er twee groene monsters in een stad rondlopen is marginaal, toch? Als ze een zwerver aanspreken, die het beest met eigen ogen heeft gezien leren ze om welk putdeksel het om ging. Slecht nieuws, er wonen dieven in de riolen en die jagen nu op het beest. Ook vertelt de zwerver dat er rioolwolven zijn. Nou, dat maakt de man meteen een stuk minder geloofwaardig en de twee lopen snel verder. Uiteindelijk komen ze bij het deftige etablissement aan. Beet! Er heeft inderdaad een hele goede kok in de keuken gestaan die Luigi heette. Hij heeft jarenlang gespaard, en is nu een eigen restaurant begonnen. Ze weten zelfs te vertelen waar. En ja hoor, daar ruikt Raine een bekende geur! Er staat een oude man te koken. Zijn haar is een stuk grijzer dan Raine zich herinnerde, maar het is hem! Ze vallen mekaar in de armen. "Papa!" "Pepe!" Er vloeien tranen van vreugde, er wordt een fles wijn opengetrokken, Dyjab staat er een beetje vergeten bij.

Na de lunch stelt Ster aan Sluiers voor om eens aan de ‘cover’ te werken. 1st Age technologie? Jaha. Dan moet je aan het rode plein zijn, bij dat hele dure handelshuis met die smalle ramen en die dikke tralies. Dit is het centrale plein van de stad. Het is geplaveid met rode bakstenen en er staat een krankzinnig huis met uien op dikke torens. Aan het plein zijn veel banken en juweliers gevestigd. Het gezochte handelshuis is snel gevonden en de twee worden verwelkomd door een man in een H2_1978412323livrei. Glazen vitrines met artefacten, gedempt licht, een potige dame die ze te woord staat. Ster stelt zich voor als zoon van een verzamelaar van antiek. Om te tonen wat voor soort dingen hij zoekt, laat hij zijn dragon sigh wand zien, een vuurwapen van rode jade en orichalcum. "Het is natuurlijk maar een replica, maar hij werkt wel." Ze bekijkt het ding met een kritisch  en deskundig oog. Dan weet de dame welke prijscategorie ongeveer geindiceerd is. Uit de vele fantastische voorwerpen kiest hij er twee uit, een antiek masker waarmee je iedere gewenste gedaante aan kunt nemen, en een paar armstukken met stalen klauwen die van een Lunar zijn geweest die onlangs op het marktplein is terecht gesteld. De prijs is niet mis en het lukt Ster ook niet om er wat van af te onderhandelen. "Ik zal hierover ruggespraak moeten plegen" zegt hij. De dame kijkt hem schattend aan. Hoe groot is de kans dat deze jongen zoveel geld op tafel kan leggen? "Ik zal ze drie dagen voor je reserveren." Ze gaan terug naar de herberg en kijken hoeveel geld Ster eigenlijk bij zich heeft. Het is een flinke zak edelstenen die hij uit Autochthon heeft meegekregen, hij is tenslotte een exalt van rang 4 en zo iemand kan heel wat budget vrijmaken. Maar deze aanschaf gaat hem toch het grootste deel van zijn geld kosten. "In naam van de Maker, het moet maar. Ik doe het." Hij pakt de zak edelstenen en gaat weer terug naar de handelares. Redvipbrg_1 Even later is de jonge exalt twee handschoenen met scheermesscherpe klauwen en een ivoren masker rijker, e
n een jaarsalaris armer. Na de aanschaf wachten de twee in de herberg op de terugkeer van de anderen.

Als iedereen bijeen is, kondigt Raine het blije nieuws aan en iedereen is uitgenodigd voor de maaltijd bij Luigi. Het eten is heerlijk (behalve de gravad lachs die Silverclaw op de bazaar heeft gekocht). Ma Si bekijkt de klauwen. "Ja, die zijn van een lunar geweest. Kijk aan die tekens zie je van welke stam hij was. Mooie buit, wees ze waard." Oeal ontkent dat hij buiten is geweest, misschien is er toch een tweede groen monster in de stad. Luigi weet ook wat legenden van de stad te vertellen. Het dievengilde woont in de riolen. Maar dat is niet het enige gevaar daar beneden. Hij verhaalt van de fluisterende rioolwolven met groen oplichtende tanden die nevelsliertenuitademen en als die je bijten, verander je de volgende ochtend in eenzombie. Hij vertelt over wurglianan die een afgesloten stadswijk hebben overgenomen. En over de vuurvliegen die de wurglianen opeten. Het wordt laat, Ster flirt vergeefs met Sluiers , Luigi wordt dronken.

Om middernacht gaan we mild aangeschoten op zoek naar het betreffende putdeksel. Daar komen nevelslierten uit omhoog. Natuurlijk gaan we op onderzoek uit. Tot de enkels in de derrie. Op de wanden worden heel recente signalen en tekens gevonden die er op duiden dat hier inderdaad een dragonking rondloopt. Als we de signalen volgen, vindt Raine heel andere, geheimere tekens, een dievencode. Hij besluit hierover niets aan de anderen te vertellen. Ma Si ziet de tekens ook en ze heeft door dat Raine die geheim wil houden. Het levert hem een boze blik op, maar ze respecteert zijn besluit.

Vtmbloodlines07a_1103601314Dyjab loopt achteraan. Iets zwaars landt bovenop hem, hij voelt een scheurende pijn in zijn rug. Iets heeft hem gebeten. Het is een rioolwolf, ze zijn echt! Het zijn er zelfs een heleboel! Een gevecht is onvermijdelijk. TigerclawSter probeert meteen zijn nieuwe klauwen uit. De wolven stralen essence uit. Ze zijn magisch, geluidloos, intelligent en zewerken samen. Er is alleen een zacht gefluister op het moment dat zeaanvallen. Als ze doodgaan, vervliegen ze tot mist. Voordat de monsters zijn verslagen wordt Ster ook gebeten. "Dat leken wel stoomgolems," zegt hij achteraf. "We hebben de wolven van Mos Kovia overleefd, maar als zij echt bestaan, heeft dan hun beet ook het effect uit de legende? Dan hebben Dyjab en ik een probleem."

Plots horen we een stem: "Waarom loopt zo’n grote groep avonturiers door de riolen? Dat is niet zo slim. Wij  zien jullie, maar jullie zien ons niet. We geven jullie 1 kans. Leg je spullen af, ga weer omhoog en kom nooit meer terug. Dan laten we jullie leven." Als de groep hier niet meteen op reageert, voelen Raine en Ma Si dat er een charm gedaan wordt. Er volgt een zacht gevloek. "Verdomme, allemaal exalts! Ok, loop maar door." Iets verderop komen we in een enorme ondergrondse zaal waar water naar beneden stort. In de schaduwen staat een persoon in glad, zwart leer. Hij telt hardop, aan de stem te horen is het niet dezelfde als die ons eerder aansprak. "Zeven, het aantal klopt. Ik heb nog nooit zo’n grote groep exiles bij mekaar gezien. OK, dit is ver genoeg. Gelieve niet  verder ons domein in te gaan." Hij vertelt ons dat hij werkt voor generaal Tepet Jarald, een air aspect dragonblooded. Jarald heeft jaren geleden een veldtocht tegen Mos Kovia geleid, maar hij heeft verloren en leidt nu het dievengilde in de onderwereld van de stad. (Dyjab heeft wel van hem gehoord. Jarald is na de slag spoorloos verdwenen. Zijn familie heeft door de nederlaag veel eer verloren en er wordt algemeen aangenomen dat hij zelfmoord heeft gepleegd.Sewer)De luitenant vertelt dat exalts hier vooral in de riolen wonen, want het is hier relatief veilig. Ja, de rioolwolven zijn gevaarlijk en als je gebeten wordt, rot je vlees van je botten. Als jullie gebeten zijn, heb je echt een genezer nodig. Maar hier onder de grond kun jenog wel kleine charms gebruiken, boven de grond moet je dat echtniet in je hoofd halen. En als wij plannen maken voor een mooie roof of zo, dan lijkt het alsofde wacht onze plannen al van tevoren kent. Boven in de stad verdwijnen exalts soms zomaar. Een paar weken terug zijn er bijvoorbeeld twee lunars in de stad geweest en een van hen heeft in een kroegruzie iemand doodgeslagen. In een steegje verdween hij zomaar op klaarlichte dag en de volgende dag stond hij geketend op het marktplein, waar hij is terechtgesteld. "Vast die van deze klauwen," denkt Ster.

Pmo1828"Maar wat kwamen jullie hier nou eigenlijk doen?" Uit de achtergrond stapt Jarad naar voren. Hij heeft een blonde hanekam, draagt een leren pantser en heeft een blauwe jaden chakram aan zijn riem hangen. "We zoeken een dragonking." "Nou, die is van mij, en jullie bevinden je in mijn domein. Waarom willen jullie het eigenlijk hebben? Ik was eigenlijk van plan het beest aan een kermis te verkopen, maar als jullie me helpen, mag je het wel hebben. Het ding verscheen zomaar in de riolen, en ik wil weten hoe." In de verte horen we gerammel van ketenen. Een paar dieven trekken een kleine slanke dragonking tevoorschijn. Oeal openbaart zich en spreekt het monster in een oeroude taal aan. Ze heet Faxc3xa2n en komt van de drakeneilanden. De eilanden worden momenteel aangevallen door de Lintha, oude gevaarlijke piratenfamilie met lunar banden. En zij is door een sterrenpoort gestuurd op zoek naar hulp. Jarad is onder de indruk van het verhaal. "Goed, ze kan dus teleporteren. Dat is nuttig, daarmee zou ik uit handen van de wacht kunnen blijven. Jullie kunnen haar krijgen als je mij dat leert." "Nou," zegt Ster, "teleporteren is sorcery en ik ben daar nog niet goed genoeg in." We gaan even overleggen.

Om Jarad de werking van een sterrenpoort uit te leggen, dat lijkt ons in eerste instantie geen goed idee. Misschien dat we in latere instantie een contract met hem kunnen sluiten om bijvoorbeeld contrabande via de poort te vervoeren, maar nu nog niet. We weten voorlopig niet voldoende van deze vent en echt sympatiek komt hij niet over. Nochtans, zo iemand kun je beter aan je kant hebben dan als tegenstander. Een teleporteerapparaat, daar kunnen we hem wellicht wel aan helpen. Het plan is dat Ster weer naar de handelaar in 1st age technologie gaat om te kijken of daar iets nuttigs te vinden is, en dan wil Raine er wel inbreken.

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Exalted.

12 reacties op “Sessie tien

  1. Inez schreef:

    Ik heb geprobeerd het centrale concept van elk van de personages samen te vatten in een zin:
    – Ster: ik ben een wereldvreemde nerd
    – Dyjab: ik wil er bij horen
    – Silverclaw: ik ben de grootste en sterkste
    – Ma Si Tammuz: ik ben geen sneaky bastard maar iemand met hoge morele standaarden
    – Rayne: ik kan overal mee wegkomen

  2. GobboE schreef:

    Ou’Al: waarom zijn ze niet gewoon vriendjes zoals vroeger?

    zonder gekheid, weer een goed verslag! Complimenten. Het punt extra XP wat je ervoor hebt gekregen zeker waard šŸ™‚

  3. Inez schreef:

    Ze zijn nog wel vriendjes, hoor! (Toch?)

    Dit was even een meta-analyse. Ik probeerde het centrale concept waaromheen elk personage is gevormd te vinden. Ik moet overigens bekennen dat ik van de eerste twee zekerder ben dan over de andere drie.

    Ik was aan het denken gezet door het feit dat je in Exalted 2 een Motivation voor je personage moet hebben, maar ben een stapje dieper gaan denken.

  4. martini schreef:

    goede samenvatting, wat betreft de personages en hun concept, op het eerste gezicht klopt het …..

  5. Inez schreef:

    Ik vind het psychologische aspect van rollenspel altijd erg interessant. Wat stop je er van jezelf in, wat stop je erin wat je normaal zelf juist niet hebt/doet maar eens wilt uitproberen, en – het meest interessant – wat komt er bovendrijven uit die mix?

    Mijn personage was niet met dit motto ontworpen, de ontwikkeling die hij en ik doormaken heb ik ook niet gepland, maar nu we tien sessies gespeeld hebben zie ik dit thema naar boven komen.
    Benieuwd hoe ik over vijf sessies tegen hem aan kijk, ik zie nu al meer dan vijf sessies terug…

    Het valt me wel op dat personages leuker, completer (en leerzamer) zijn naarmate je ze meer spontaan laat groeien, meer dan als je vooraf bedenkt “ik wil dit of dat gedrag uitspelen”.

  6. martini schreef:

    ik heb Ma Si wel degelijk met dit concept ontworpen, metname de hoge moraal en beschermende houding. Dit heb ik met name gedaan om eens een ander character te spelen. een groot gedeelte van mijn andere characters zijn meestal minder aardig en sparen niemand, terwijl ma si nog wel eens iemand wil sparen of helpen en opkomt voor de mensen (zwakkere) die zonder eigen schuld in de problemen zitten. weer eens wat anders dan een lawful evil character

  7. ellahir schreef:

    Ik heb Ster inderdaad neer willen zetten als een wereldvreemde, letterlijk. Dit om eens niet een standaard fantasy karakter te spelen. Ik vroeg me af wat er zou gebeuren als een cyborg, bijvoorbeeld majoor Kusanago of Data, zou stranden in een wereld vol magie en geexalteerde helden. Om het toch een beetje speelbaar te houden heb ik als nature explorer gekozen en hem 4 dots compassion gegeven.

    In het begin had Ster echt een houding van ‘die schepping van jullie is maar raar en achterlijk’. Nu merk dat hij zich steeds meer aanpast en het nog leuk gaat vinden ook. Dat is precies wat in het echt ook vaak gebeurt als iemand uit de zogenaamde ‘beschaving’ in een ‘primitieve’ cultuur ondergedompeld wordt. De Engelsen noemden het fenomeen vroeger ‘going native’. Het grappige is dat het vanzelf lijkt te gaan. Het voelt heel natuurlijk.

    Om een voorbeeldje te noemen, ik had me voorgenomen te spelen dat hij al zijn eten in een machine gooit die er pillen van maakt. Planten eten, dat is voor een autochthoon net zo eng als levende maden eten voor een westerling. En hoe weet je wat giftig is en wat niet? Maar onze cyborg is toch avontuurlijker aangelegd dan ik eerst dacht. Ik heb het ding nog maar 1x gebruikt!

    Ster wordt als het ware steeds ‘menselijker’. Ik heb dan ook nog geen een punt Clarity. (Dat gaat overigens veranderen als ik binnenkort sorcery leer.)

  8. Inez schreef:

    Ik heb mijn personage niet met deze gedachte in het achterhoofd ontworpen. Toen ik hem maakte wist ik ook niet dat ik het zwakste type had gekozen. En ik had niet voorzien dat de voordelen ervan, namelijk als groep werken en maatschappelijk macht, nauwelijks mee zouden spelen. (Niet dat ik klaag: ik moet er niet aan denken om nu, met al die outcasts om me heen, mijn hele samenleving te moeten overleven. Maar dat gaat vast nog wel eens gebeuren…)

    Ik moet dat minderwaardigheidscomplex ook niet al te zwaar aanzetten, hij blijft tenslotte een Exalt die z’n hele leven gehoord heeft dat zijn soort het beste is wat de hele wereld ooit is overkomen. (OK, niet het machtigste, maar wel het beste!)
    Ook al gelooft hij niet meer alles wat hem ooit geleerd is, zo’n opvoeding moet toch ook tot een groot stootbestendig ego leiden. šŸ˜‰

  9. GobboE schreef:

    De tijden dat de Dragonblooded, jouw dragonblood Dyjab, belangrijk worden breken aan. Ik denk niet dat het terecht is dat je Dyjab ziet als de zwakste… Dat hij de zwakste is, dat klopt enkel als je kijkt naar ‘normale’ combat. Daar tegenover staat: Dyjab is DE persoon voor social combat en de persoon voor leadership, en ‘mass charms. Tja, ben je dan de zwakste…? Ik denk het niet, mensen luisteren eerder naar Dyjab dan naar de anderen (behalve in Mos Kovia), als ik dat nog niet genoeg in het spel heb gelegd dan wil ik dat wel aanpassen hoor.

  10. GobboE schreef:

    De groei van de personages is iets moois en ik merk dat dat ook een fenomeen is wat ik steeds probeer op te zoeken als storyteller. Zowel voor de spelers als voor de npc’s; Ou’Al bijvoorbeeld. Sommige veranderen wat moeilijker, want niet iedereen is plooibaar, zoals Winter’s Last Refuge, Gnawing Elk en jullie nieuwe kennis Jarald.

    Maar de groei, waarvan ik de gevolgen ook merk in de sessies als storyteller, is erg leuk en ik denk ook nodig om deze campaign te laten slagen. Ik probeer veel situaties te bedenken waarbij jullie je kunnen uitleven en waarbij jullie de virtues kunnen uitspelen. Rollenspel (gameplay) zet toch aan tot verbetering en groei van een personage, door leermomenten en zo krijg je een rounded character. Ik heb hier met Martin nog over gesproken toen hij zich afvroeg of Ma Si nog wel bij de groep paste. Ik zei letterlijk: als je toestaat dat ze kan leren van gedrag en fouten dan zeer zeker wel, en is ze zelfs vrijwel onmisbaar, anders niet.

  11. Inez schreef:

    GobboE, nee, je moet dat soort dingen niet overdrijven. Ik moet het personage gewoon een beetje bijsturen.
    Ik ben niet zo gewend om een arrogante assertieve upper class superheld te spelen. šŸ˜‰
    Nu ik de valkuil zie kan ik eromheen manoeuvreren.

  12. ellahir schreef:

    Je kunt in rollenspel gedrag uitproberen wat je normaliter in het gewone sociale leven niet vertoont. Als iets doms doet, heeft dat alleen maar weerslag op je personage. Maar als wat je uitprobeert succesvol uitwerkt, leer je daar zelf ook wat van.
    Rollenspel is om deze zelfde reden ook een heel krachtig werktuig in psychotherapie. In een groepstherapie heet het psychodrama.

    Dus, speel die assertieve upper class superheld, en wie weet wordt je er zelf wel een!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s