Sessie acht

De volgende dag staat Raine bij het krieken van de dag op. Het is een grijze dag in een grijze wereld. Er hangen nevelsliertjes aan de bomen, bijna rustiek. Hij kleedt zich aan en zegt tegen Leon dat hij graag met Gustav zou willen praten. Gustav is inderdaad ook al op, fris gewassen en strak in het leer staat hij Raine te woord. "Dus jullie willen mijn abyssal meenemen naar Mos Kovia? En wat heb ik daar aan?" Eigenlijk weet Raine geen goede argumenten te bedenken. De dragon-blooded laat hem een beetje spartelen en zegt dan: "Als jullie de handel in zombies toestaan, buiten de muren van je stad, dan mag je de Dame in paarse sluiers en witte rouw met je meenemen." "Dat kan ik niet in mijn eentje beslissen. Ik ga het even met de anderen overleggen."
Alleen Dyjab is al wakker, de andere twee slapen nog. Dyjab denkt even na en zegt dan dat het goed is.  OK, dan is het snel afgesproken. Sluiers mag met ons mee. Raine begaat nog eventjes de faux-pas om te zeggen dat hij pas na het ontbijt wil vertrekken. Voedsel, daar is hier dus echt niet genoeg van. Maar Dyjab maakt dat bij het vertrek goed door Gustav een mooie fles wijn kado te geven.
Sluiers heeft een mooi grijs paard. Als Ster aanbied om haar te assisteren bij het opstijgen, reageert Raine een beetje lacherig: "Ze kan dat best zelf hoor!" Maar Sluiers is juist wel gecharmeerd door het galante aanbod en bedankt Ster ostentatief. En zo is de toon van de reis gezet. De twee heren dingen naar de gunsten van de dame en zij speelt hun een beetje tegen mekaar uit. Niet op een boosaardige manier overigens. Het blijkt een leuke meid met gevoel voor humor te zijn en ze is een plezierige reisgezel. Door het paard van Sluiers duurt de reis wel een stuk langer dan wanneer we alleen met de wagen waren. Maar haar aanwezigheid houdt wel de zombies en andere ondoden uit de buurt. Langzaam wordt het land minder drassig.

Onderweg praten we met Sluiers en Squallycloudzij legt het een en ander uit over abyssals. Zo vertelt ze dat haar ziel ‘ergens veilig zit opgesloten‘. Er zijn evenveel soorten abyssals als solars en ze zijn als het ware elkaars exacte tegendeel. Zo hebben abyssals een aura van dood en solars van leven. Het zijn als het ware anti-solars. De opmerking over haar ziel interesseert Ster, want hij zat met vragen over zielen in de schepping. Hij laat zijn zielesteen zien "Kijk, mijn ziel zit gewoon in mijn hoofd. Waar zit die van jullie dan?" "De zielen van de abyssals zitten gevangen bij de primordials, die van gewone mensen zit in hun lichaam, en bij spoken dwaalt die los rond." En Dyjab geeft als zijn persoonlijke mening dat je er met je exaltatie een ziel bijkrijgt. De solar en de lunar denken dat hij daar best wel eens gelijk in zou kunnen hebben.

Inmiddels verlaten we de zomp. Weliswaar is het nog erg modderig, maar er is weer een pad. Zwaar en log ploegt de wagen voort. De weg blijft rustig, het kwaad laat ons met rust. Ter hoogte van het vroegere Duitsland hebben we eindelijk weer vaste grond onder de wielen en Dyjab’s kat gaat op konijnenjacht. Het landschap wordt weer groener en af en toe staan er kleine huisjes langs de holle weg. Tegen het vallen van de nacht wordt voorgesteld om kamp op te slaan, maar volgens Sluiers komt er binnenkort een herberg en daarna 1000 km niks. Dus als we in een bed willen overnachten, is dit onze laatste kans voordat we in de Allliantie van Duizend Kleuren aankomen. Silverclaw is het er niet mee eens, maar de anderen laten zich overtuigen. We reizen nog een uurtje door. Struikrovers werpen een blik op Oeal en druipen  dan af. De reis is dus oninteressant en de herberg is eenvoudig, maar adequaat. Bedbugs_heritage_marina_hotOual, Silverclaw en Ma Si Tamuz slapen buiten, de rest kruipt in de eenvoudige bedden. Ster is gefascineerd door alle kleine beestjes die er in zijn matras leven. Wat een soortenrijkdom! Dyjab en Raine zijn daar overigens om de een of andere reden minder over te spreken en Sluiers heeft nergens last van.

De volgende dag gaan we weer verder. Het landschap blijft suf en saai, en tot aan het voormalige Polen is er maar spaarse menselijke bewoning. We passeren een stadje, Oorlogszaag genaamd, maar we besluiten om er niet binnen te gaan. Sluiers blijft Raine en Ster tegen elkaar uit aan het spelen om haar gunsten. Maar op een speelse manier en wel met humor. Raine’s moeder daarentegen waarschuwt hem. Ze is bang voor de dame. Maar dat weerhoudt Raine niet. En zo gaat de reis voort totdat we in de Alliantie aankomen. OK, er is meer bewoning, maar wat zijn de mensen hier arm!

We komen aan bij een dorpje waar mensen druk in de weer zijn met  emmers water. In de verte zijn rookwolken te zien. Er is een bosbrand en die gaat in een rechte lijn op het dorp af. Wij zijn exalts, dus natuurlijk bieden we aan om te helpen. Ster en Silverclaw krijgen van Dyjab een versterking van hun kracht en ze gaan een brandgang maken. Dyjab gaat de hulpverlening wat efficienter organiseren dan de amorfe aanwijzingen van de burgemeester. Sluiers verdwijnt en komt wat later terug met een bloedend kasteteken, en een legertje zombies en skeletten die gaan helpen om de omgehakte bomen weg te halen. Raine’s moeder vertelt hem dat er midden in het vuur een geest is waar hij van zou kunnen leren om beter met de geestenwereld om te gaan. En Ma Si vliegt inmiddels naar de vuurzee toe. Daar aangekomen, komt zij er achter dat de brand echt recht naar het dorp toe gaat, dwars op de windrichting! Dit is duidelijk geen natuurlijk vuur. Onopvallend, want Sluiers weet nog steeds niet dat Ma Si er ook is, benadert ze Silverclaw en vertelt dit. Silverclaw deelt deze informatie met de anderen. Het verbaast Sluiers dat hij dit  te weten heeft kunnen komen, maar ze vraagt geen uitleg. Oeal biedt aan om te helpen: als iemand zich geroepen voelt om de vuurzee in te gaan, kent hij een charm waarmee je iemands huid in steen kunt veranderen.

Fire_elemental_by_darklonleyheart

Dyjab, Silverclaw, Raine en Ster willen inderdaad gaan verkennen. Ze kleden zich uit en Oeal laat zand over hun huid omhoog kruipen. Er vormt zich een dikke laag, die zich met de huid mengt en zich dan verhard tot graniet. Dit zijn natuurlijk een heleboel extra kilo’s om mee te sjouwen. Silverclaw heeft daar niet zo veel last van, maar de anderen wel en als Ster zijn antizwaartekracht generator activeert om het gewicht te neutraliseren, merkt hij dat het veel langer duurt dan normaal om de gadgets door de nieuwe huid heen te duwen. Maar het werkt uiteindelijk wel. De bosbrand straalt een zware, logge hitte uit die zelfs door de stenen huid heen te voelen is. Er is iets bovennatuurlijks in dit bos; in de boomtoppen springen kleine vuurgeestjes rond, in het midden van de vuurzee is een bewuste aanwezigheid en er zijn zelfs vuurelementalen. Als we in de vuurzee doordringen komt over de grond een legertje grote rode mieren naar ons toe. Het zijn vuurmieren, als die bijten spuiten ze een soort lava bij je naar binnen.

Ster wordt gebeten, maar gelukkig komen ze niet gemakkelijk door de stenen huid heen. Met zijn zwaard zijn ze amper te raken en als hij er eentje weet te verwonden, spuit er gloeiend hete magma uit. Het worden er steeds meer. Een blast pure essence uit zijn nieuwe pulskanon weet ze uiteindelijk weg te blazen en we rennen door naar het midden van het woud. Dan worden we tegengehouden door zes grote vuurelementalen. Terwijl Dyjab de vuurmieren van ons afhoudt, maken Silverclaw en Ster zich op voor het gevecht en geven zo Raine de gelegenheid om langs hen te glippen. De elementalen voegen zich samen tot een witgloeiende bal nucleair vuur en komen met razend vaart op ons af. Bear2 Sil
verclaw en Ster weten er vier uit te schakelen. Maar terwijl zij dat doen, komt Silverclaw in te ongelooflijke hitte om. In het elementale vuur verkoolt hij en de nucleaire hitte veroorzaakt, misschien in combinatie met de magie van Oeal, een transformatie: huid, botten en vlees, alles verandert in diamant. Ster is gelukkiger, of misschien is de Autochthoonse technologie in zijn lichaam beter bestand tegen dit effect. Hij is wel gewond, maar niet in levensgevaar. De overige twee elementalen trekken zich een eindje terug en buigen. Ze geven zich over. Nog in de roes van het gevecht heeft Ster niet door wat er met Silverclaw is gebeurd. Hij buigt terug en accepteert hun overgave. Inmiddels zit ook Ma Si niet stil. Zij laat de lucht betrekken. Er gaat een grote regenbui aankomen.

Intussen is Raine aangekomen bij een enorme brandende boom in het midden van het woud. Crw_1746En de boom vraagt aan hem: "Wat kom je doen, Solar?"

"Ben  jij de veroorzaker van deze  ravage?"

"Ja en nee. De bliksem is in mij ingeslagen en toen ben ik bewust geworden. Ik ben nu het Hart van het Vuur, een pasgeboren god. En in die zin, ja. Maar de bosbrand is niet mijn doen. Een aantal vuurelementalen zijn begonnen mij te aanbidden en zij hebben de branden aangestoken. Dus in die zin, nee. Ik ben de aanleiding van deze ravage, maar niet de oorzaak."

Eerst wil Raine een gevecht aangaan met de vuurboom, maar in de loop van het gesprek komt hij er achter dat de god niet afwist van het dorpje dat gevaar loopt en dat hij de dorpelingen geen kwaad wenst. Het zijn dus de elementalen die alles uit de hand hebben doen lopen. Hun aanbidding heeft hem het bewustzijn geschonken en zij wensen de verspreiding van het vuur. Maar het Hart van het Vuur is eigenlijk een vreedzame filosoof. En als Raine aangeeft van hem te willen leren, is  hij meteen bereid hem te leren om geesten aan te kunnen raken.

"Let goed op." Pats! een brandende tak slaat Raine in het gezicht. "Auw!"

"Als ik jou kan aanraken, dan kun jij mij ook aanraken."

Raine snapt er niets van. Intussen gaat het regenen. De bosbrand begint uit te doven, maar het Hart van het Vuur brandt lustig door en geeft Raine nog een tik. Het duurt even voordat de boodschap doordringt, maar uiteindelijk leert Raine een nieuwe charm. Ster zendt intussen de vuurelementalen weg en die geven gemakkelijk toe. Het is hier toch niet leuk meer, vier van hun vrienden zijn dood en ze houden niet van regen en kou.

Sluiers is nog in het dorp, maar de anderen verzamelen zich rondom Silverclaw. 5 Raine vertelt over Hart van Vuur, hoe die door de bliksem tot leven is gewekt en niet kwaadaardig is. Ma Si Tamuz en Raine zijn van mening dat die mag blijven waar hij is. Hij is geen gevaar meer. Vervolgens vragen we ons af wat we met het lichaam van Silverclaw gaan doen. Sluiers weet veel van zielen en de dood, dus als iemand er wat aan kan doen, is zij het wel.

Oeal vindt dat we eerst aan Silverclaw moeten vragen wat hij er zelf van vindt en als die akkoord is, dan vragen we aan Sluiers of ze het kan. Raine zal met de geestenwereld gaan spreken, zodat we aan de geest van Silverclaw kunnen vragen wat hij wil. Die twijfelt: "Het gevecht was eervol, maar ik heb mijn verhaal nog nooit aan de elders kunnen vertellen. Mijn leven zou nog niet voorbij horen te zijn." Ma Si is het daar echter niet mee eens. "Jij bent maar een lunar van de allerlaagste rang. Of het verhaal nu vertelt wordt of niet, jij bent er niet meer. Dood is dood. Je hoort gewoon te reincarneren. Als de elders herrijzenissen goed zouden vinden, dan zouden er wel verhalen over zijn. En dan zouden die gaan over helden! Maar ook in de allerheiligste verhalen komt niemand terug uit de dood." Dyjab merkt terloops op dat abyssals ueberhaupt pas sinds een jaar of tien bestaan en dat dus die de hele mogelijkheid er voorheen nog niet was. Ook Raine en Oeal denken er zo over. En Ster vertelt dat hij het diamanten lichaam ziet als een teken, er zijn namelijk zes magische materialen in zijn wereld, naast aurochalcum, maanzilver, stermetaal, jade en zielenstaal, kan een exalt zich ook afstemmen op adamant. En daardoor zijn er ook legenden over een zesde type exalts: de adamant kaste. Dat de afstemming op adamant echt bestaat, bewijst hij gemakkelijk, want hij heeft behoorlijk wat motes essence geinvesteerd in een adamanten chakram en een adamanten malienvest. Silverclaw laat zich uiteindelijk overreden. Maar Ma Si blijft dwarsliggen. Ze vertrouwt Sluiers nog steeds niet. Oeal zegt: "We halen Sluiers en als ze kwaad in de zin heeft, maken we haar af." Mokkend geeft Ma Si toe. Ze maakt zich schaars terwijl Ster naar het dorp snelt om hulp te vragen aan Sluiers.

Haar reactie is: "Is beertje dood? Wat erg!" Ze wil meteen mee en is heel verbaasd als Ster voorstelt om eerst de opgeroepen zombies terug in hun graf te leggen. Forever_mine_by_expect_rush "Huh? Nou als jij het wilt." We gaan naar de anderen. Sluiers bekijkt de overblijfselen. Ja het is waar. De primordials hebben haar inderdaad een manier gegeven om iemand weer tot leven te wekken. Maar die kost onwijs veel energie en ze heeft alles al opgemaakt aan het oproepen van zombies. Bovendien moet ze een deel van haar eigen ziel investeren en in ruil voor het terug tot leven wekken van Silverclaw wil zij dat wij er mee instemmen om haar te helpen ofwel haar ziel te bevrijden of in ieder geval weer heel te maken. Daar gaan wij mee akkoord. In een ritueel onttrekt ze 7 motes essence en 2 punten wilskracht aan Raine en Ster. Ze zingt in een onaardse taal, vervloekt de goden en prijst de primordials, en haalt het diamanten hart uit de resten. Het hart splijt open en begint te pulseren en aan het einde van het ritueel ligt er een levend beertje. Met adamanten klauwen.

(Resteert er nog een vraag: hoe kan ze er een deel van haar ziel investeren, als die gevangen zit?)

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Exalted.

19 reacties op “Sessie acht

  1. GobboE schreef:

    vol verwachting klopt mijn hart šŸ™‚

  2. GobboE schreef:

    De laatste vraag is er idd een van het Grote Mysterie šŸ™‚

    Kleine toevoeging: zij splijt open en haar hart breekt in tweeen. Wat gelijk het antword is op een andere vraag: hoe vaak kan ze dit, dit herrijzen? Niet zo vaak dus.

  3. GobboE schreef:

    ps.
    Oeps iets te snel op ‘Plaatsen’ geklikt.

    Gaaf stukje tekst weer

  4. Inez schreef:

    Ik dacht al, die omschrijving met dat splijtende hart herinner ik me heel anders dan het hier stond, ik was bang dat ik helemaal van de wereld was.
    Maar een beetje daas was ik toch wel, ondanks veel koffie en nul alcohol is het laatste uur voor mij nogal vaag. Ik heb dan ook erg weinig gedaan.

  5. Ma Si Tamuz schreef:

    goede weergave denk ik. al ben je vergeten te vermelden, dat de regen ontstaan is door de gunst van de vissegod, een regengod en n ‘uil’. die de dorpelingen vanaf die dag zullen vereren met een jaarlijks offerfeest.

    ten tweede: over silverclaw, mijn redenatie was iets anders: het feit dat silverclaw zijn verhaal niet kan vertellen was geen reden voor terugbrengen uit de dood. ik zou het immers voor hem kunnen vertellen (zoals altijd voor degenen die een oorlog niet na kunnen vertellen en eervol zijn gestorven word gedaan) en aangezien ik hoger in rang ben zou dat misschien zelfs meer impact hebben dan als hij het zelf (als laagste rang)zou vertellen. Dat is wat ik bedoelde met laag in rang. Maar inderdaad, sluiers vertrouw ik nog steeds niet en ik betwijfel of het terughalen uit de dood door sluiers een goed idee is geweest. ik vind het een slechte overhaaste beslissing. Maar silverclaw wil het risico nemen dus zal ik me er verder niet tegen verzetten. ik kan niet over zijn leven of dood beslissen, verder dan een dringend advies als no moon ga ik in deze niet. Ander probleem: Als sluier ons bedonderd en hij terugkomt als zombi zou dat voor zijn verhaal wel eens slecht kunnen uitpakken. ik zie de ouderen al praten over de onbezonnen jongeling die een abissal zijn ziel toevertrouwde. dat zijn geen lichtzinnige risico’s voor je ziel. immers al ga je dood, je verhalen worden doorverteld en dat maakt je reputatie onstervelijk. Een slechte onstervelijke reputie is het laatste wat je als lunar wil. voor zijn herrijzenis was ie eervolgestorven en zijn reputatie nog veilig, nu moeten we nog maar afwachten…..Vandaar mijn dwarsliggen, we zullen zien, van mij krijgt silverclaw voorlopig het voordeel van de twijfel….

  6. Ou'Al schreef:

    De woorden van Ma Si Tamuz zijn zoals gewoonlijk wijs.
    En ik bespeur zelfs een goede leercurve bij deze schone vrouwe, aangezien het omgaan met de Riviervissengod haar een stuk gemakkelijker afging dan haar, toch wel een beetje, onwijze omgang met de Woudgeest op Iberia.

    Aan de andere kant lijkt het zo alsof Ma Si steeds tegen een party-besluit is, terwijl ze wijst op keerzijdes en risico’s. Bijna als een actief geweten waar wij niet naar luisteren.
    Dit is natuurlijk niet zo, ze steunt en helpt en heeft haar mening klaar…en zoals eht met meningen is, hebbben anderen het rech top een andere mening.
    Ik heb ook zeker nog mijn bedenkingen bij dit geheel. Het risico is groot…maar dat is de tegenstand ook en hoe sneller we weten of Sluiers te vertrouwen is, des te beter. Momenteel vertrouw ik haar iets meer, let wel IETS meer, maarmijn ogen zijn nog open. Zo’n ‘allie’ is welkom, als ze oprecht is. Maar haar daad zal zeker een rekening hebben…en dat heeft ze ook gezegd.

  7. Ma Si Tamuz schreef:

    tuurlijk zijn ze wijs!! šŸ˜‰

    al moet ik wel zeggen dat ze er rond middernacht nogal eens bot uit mn mond kunnen komen……..zou dat komen door de maanstand??????

    enne nogmaals, de woudgeest in iberia, die wilde in eerste instantie gewoon te veel of betergezegd dingen waarmee ik niet kon leven, vandaar dat ik met hem botste. Maar we hebben het bijgelegd en respecteren elkaar nu! Af en toe is hard to get spelen belangrijk, anders denken de woudgeesten dat ik zomaar over me heen laat lopen en een allegeestens-vriendinnetje ben en dat maakt een alliantie met mij minder belangrijk en interessant. maar goed, genoeg ouwe gevallenen uit de loopgraven gehaald…

  8. Ou'Al schreef:

    Precies, laten we het er niet meer over hebben wie, wie heeft gedood.

    Maar mijn schone vrouwe Ma Si, wellicht kan ik Ou’Al, The Water’s Green Image, u verblijden met een diner, ik ken een romantisch restaurantje in het woud vlak bij Moeder’s Baai. Dan kunnen we onze gedachten hierover en over andere zaken wellicht eens wat meer uitsplitsen?

  9. Ma Si Tamuz schreef:

    Beste Ou’Al,

    Dit is nou niet bepaald het moment waarop ik ben te verblijden met een diner in romantisch restaurantje.

    ik heb meer zin in de kroeg

  10. Ou'Al schreef:

    Aha, den kroeg zal het dan zijn.
    Dan schotel ik u een heerlijke wijn voor.

  11. Ma Si Tamuz schreef:

    doe mij maar bier. en ik hoef het niet in een schotel, een pul is beter;-)

  12. Dyjab schreef:

    Al dat gedoe over het vertellen van het verhaal, heel leuk maar dat zegt me niet zoveel. Je hebt toch meer aan een kloppend hart en een warm sterk lijf.
    Nou ja, als ik het vergelijk met mijn samenleving kan ik me wel iets voorstellen bij het belang van het verhaal. Bij ons is je reputatie ook erg belangrijk (al zijn de criteria waarop je beoordeeld wordt heel anders).

    Ik vraag me alleen wel af of het verhaal tot nu toe van Silverclaw goed ontvangen gaat worden. Tot nu toe heeft hij vriendschap gezworen met een tinnen man, een groen monster, een solar en een dragonblooded. Verder heeft hij geholpen een stad te stichten. Dat lijken me toch allemaal dingen die de Elders niet zo zien zitten…

  13. De DM schreef:

    hahahahahaha
    *lol*

  14. Dyjab schreef:

    En dan ben ik nog niet eens begonnen over het dagenlang rondreizen met een ondode tovenares!

    Aan de pluskant staat natuurlijk wel het verslaan van een demon (met een beetje hulp van zijn vrienden).

  15. Ster schreef:

    Tinnen man? Er zit wel een beetje tin in me, vooral als onderdeel van de onderhuidse bronzen beplating, maar het merendeel is toch hoogwaardig staal, koper en stermetaal! En spoortjes kristal, jade, zielenstaal, maanzilver, orichalcum, selenium, titaan, …

  16. Ou'Al schreef:

    …lood…

    …potassium…

    šŸ™‚

  17. ma si tamuz schreef:

    bij het verslaan van de demon blinkte silverclaw met name uit in het ontbreken van beslissensde acties. maar goed hij was dan ook betoverd door de demon en had daardoor zoveel angst dat ie weg rende en geen deuk in een pakje boter sloeg. als party effort daarentegen is het prima. Verder zijn laatste battle is nioks op aan te merken. maar je hebt ook gelijk een aantal wapenfeiten zou best wel eens een kleine smet kunnen zijn op zijn blazoen. maar de echt nare zaken als verraad heeft ie nog niet op zijn kerfstok, dus wat dat betreft valt het mee……..
    maar genoeg erover. silverclaw heeft een extra kans om er wat moois van te maken en hopelijk gaat ie t niet verkloten

  18. Ster schreef:

    Moeten we hem niet een nieuwe titel geven? Iets als Diamond Death of Crystalclaw?

  19. Ma Si Tamuz schreef:

    Tricky vraagje. hij is nu onder deze naam bekent en heeft onder deze naam daden gedaan. een andere officiele naam beteknt ook dat je afstand doet van je vorige bezigheden en zijn. Maar misschien is dat niet erg, komt erg weinig voor. aan de andere kant had ie nog niet veel te verliesen en heeft ie nu tenslotte een ‘tweede’ leven. we kunnen het voorstellen. hij is wezelijk veranderd

Laat een reactie achter op Dyjab Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s