Zojuist heb ik een lezing gehouden in Arnhem. Heel geslaagd, meer dan zestig bezoekers. (Da’s veel voor een oudervereniging.) En dan de stress van het thuiskomen met de NS.

Een hert had zich voor de trein geworpen. Da’s natuurlijk heel erg zielig voor zo’n beest. Maar de reactie van de mensen: stress – stress – stress. Eerst gonst het van de geruchten, iemand heeft zich voor de trein geworpen .. Foei!  Dat doe je toch niet! Ellendig voor de machinist! En dan blijklt het een dier te zijn. Een ommezwaai in de emoties: van boos naar medelijden, en weer naar boos want – vertraging – haasten – minder dan een minuut overstap, net gehaald!

Vandaar: Gorillaz, eerst om mijn … af te reageren en daarna voor het mooi.

Roxy Music (toen nog met Brian Eno) was zijn tijd toch wel heel ver vooruit! Afgezien van de kostuums dan, daar zie je meteen aan in welk jaar dit ongeveer was. Dit is een van mijn favorieten:

@ Yo! Het kan nog veel eenvoudiger hoor, hier heb je dezelfde gasten in een achtertuin 🙂

en een paar cashieres in de Wall Mart,

en met zijn vieren.

Mmm… Nieuwe betekenis voor " A million ways to be cruel. "

Here it goes again!

Het eerste glas toont de wereld zoals je zou willen dat ze was.
Het tweede glas toont de wereld zoals ze zou horen te zijn.
Het derde glas toont de wereld zoals ze werkelijk is.
En van daar af wordt het alleen maar erger …