Ik heb eindelijk Hoofdstuk 20 van Ares af. De vakantie heeft me goed gedaan. Maar dat ik alleen nog maar in vakanties aan mijn verhaal kan werken, betekent dat ik het echt veel te druk heb.
Er is nu nog maar een hoofdstuk te gaan en dat is ook al half af. Het hoeft niet lang te worden.

Ik heb inmiddels ook het begin van Hoofdstuk 20 neergezet. Het werkt lekker door zo in de vakantie :).

Ik ben eindelijk na een veel te lange pauze weer aan het schrijven geslagen. Hier is het begin van Hoofdstuk 21. En omdat ik nu eindelijk weet hoe het verhaal eindigt en hoe het verder moet met de wereld, heb ik al een begin van de epiloog gemaakt. Ik verwacht dat het nu snel zal gaan.

Ik heb alvast het begin van Hoofdstuk 19 neergezet. Ik ga binnenkort op vakantie en anders moeten de lezers zo lang wachten tot het helemaal af is.

Hier is het intermezzo tussen Hoofdstuk 18 en 19. Ik geloof dat ik er, nu het zomer is en ik met vakantie ben geweest, weer lol in heb om te schrijven.

Het heeft lang geduurd maar Hoofdstuk 18 is eindelijk af. Ik heb er een paar stijlfoutjes uitgehaald, met dank aan proofreader LL. Het tweede deel van het hoofdstuk heb ik ook maar even apart gepost.

Het is niet zo lang geworden als andere stukken. Maar dit is een mooi punt om even te pauzeren in het verhaal. Ik ben nu een half jaar bezig. Ik ga het hoofdstuk wel aanvullen, maar dat kan enkele weken duren. De planning was om daarna nog een intermezzo, drie hoofdstukken en dan een afsluitend stuk te schrijven. En dan ga ik het hele verhaal nog een keer herschrijven.

Hier is Hoofdstuk 18.

Tamara liep over het zwarte strand. De zon brandde op haar bleke huid. Haar voeten deden pijn van het hete zand en ze verveelde zich. Na drie dagen met haar vader, haar stiefmoeder en haar vervelende broertje in de auto te hebben gezeten, was ze eindelijk aangekomen op de camping aan het meer van Bolsena. Gelukkig had ze dit jaar een eigen tent meegekregen, dan hoefde ze niet de hele tijd bij haar familie te zijn. Toen de auto eenmaal geparkeerd was, had ze snel haar tentje opgezet en haar nieuwe zwarte bikini aangetrokken. Toen was ze naar het strand gerend, om eindelijk alleen te zijn.

Ze liep langzaam, tilde haar voet pas op als het echt niet meer uit te houden was. Dat doen die klereleiers op school me niet na, dacht ze. Zou ik er blaren van krijgen? Van een zonnesteek kun je ook dood gaan. Dat zou wel een spectaculaire manier zijn om zelfmoord te plegen. Of langzaam, zoals Anniek, die snijdt zichzelf met een schaar. Dat is ook wel stoer. En Anorexia, daar heb je pas wilskracht voor nodig!

Twee jongens waren met een surfplank bezig. Ze waren bruin van de zon en hadden lang donkerbruin haar. Ze leken sprekend op elkaar, vast een tweeling. Eentje zwaaide lachend naar haar en riep iets in het Frans. Ze zwaaide terug. Misschien wordt het toch nog een leuke vakantie.

Ik ben ziek geweest en het wordt ook maar niet rustiger op mijn werk. Gelukkig is het nu Pasen en ik heb eindelijk Hoofdstuk 16 af kunnen maken. Ik ga vanaf 1april een halve dag minder werken. Dan hoop ik ook wat meer tijd overte hebben om te schrijven.

Ik heb het begin van hoofdstuk 15 naar het volgende intermezzo verplaatst, want ik de hoofdstukken zijn vanuit het perspectief van de hoofdpersoon geschreven en de intermezzo’s zijn een blik vanaf de buitenkant. Verder heb ik het verhaal een beetje herschreven. In dit intermezzo zien we dus wat er in het hoofd van Vrouwe Lantha omgaat.