Tamara

Tamara liep over het zwarte strand. De zon brandde op haar bleke huid. Haar voeten deden pijn van het hete zand en ze verveelde zich. Na drie dagen met haar vader, haar stiefmoeder en haar vervelende broertje in de auto te hebben gezeten, was ze eindelijk aangekomen op de camping aan het meer van Bolsena. Gelukkig had ze dit jaar een eigen tent meegekregen, dan hoefde ze niet de hele tijd bij haar familie te zijn. Toen de auto eenmaal geparkeerd was, had ze snel haar tentje opgezet en haar nieuwe zwarte bikini aangetrokken. Toen was ze naar het strand gerend, om eindelijk alleen te zijn.

Ze liep langzaam, tilde haar voet pas op als het echt niet meer uit te houden was. Dat doen die klereleiers op school me niet na, dacht ze. Zou ik er blaren van krijgen? Van een zonnesteek kun je ook dood gaan. Dat zou wel een spectaculaire manier zijn om zelfmoord te plegen. Of langzaam, zoals Anniek, die snijdt zichzelf met een schaar. Dat is ook wel stoer. En Anorexia, daar heb je pas wilskracht voor nodig!

Twee jongens waren met een surfplank bezig. Ze waren bruin van de zon en hadden lang donkerbruin haar. Ze leken sprekend op elkaar, vast een tweeling. Eentje zwaaide lachend naar haar en riep iets in het Frans. Ze zwaaide terug. Misschien wordt het toch nog een leuke vakantie.

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Ares.

Eén reactie op “Tamara

  1. GobboE schreef:

    ja, duidelijk een erg puberende puber, mooi omschreven hoe ze ergens wil meedoen emt anderen maar ook een beetje opportunistisch is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s